(1991)31Ιουλίου, 1991 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣΕΦΡΑΙΜ, Αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ηςηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 758/88). Προσφυγή βάσει του άρθρου 146χου Συντάγματος —Προσβαλλόμε νεςπράξεις — Παράλειψηοφειλόμενης ενέργειας — Δεναποτελεί παράλειψη με αυτή τηνέννοια ούτεμπορεί να αποτελέσειαντικεί μενο προσφυγής ηπαράλειψη διορισμού ήπροαγωγής σαν αποτέ λεσμα άσκησης τηςδιακριτικής ευχέρειαςτου κατά νόμοαρμόδιου οργάνου. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις —Παρατυπίες στις εμπιστευτικές εκθέσεις — Δεν έπρεπε να λη φθούν υπόψη βάσει νομικής συμβουλής — Η σχετική συμβουλή ήτανενώπιον τηςΕπιτροπής και Θαπρέπει να θεωρηθείon λήφΘη- 10 κε υπόψη — Επουσιώδεις οι παρατυπίες, δεν επηρέασαν ουσιω δώς ήκαθόλου τις διεκδικήσεις τουαιτητή. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — Ο Προϊστάμενος του Τμήματοςδεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει προσωπικά τον υποψηφίους — Μπορεί να λαμβάνει πληροφορίες 15 από άλλους που γνωρίζουν άμεσα το θέματηςαξίας τωνυπαλλή λων — Οι συστάσεις ουσιώδες στοιχείο — Ειδική αιτιολογία σε περίπτωση παραγνώρισης του. Ο αιτητής, ο οποίοςδεν περιλαμβανόταν στουςσυστηθέντες από τηνΤμηματικήΕπιτροπήγιαπροαγωγήστηθέσηΑρχιεπιστά- 20 τη στο Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών, προσέβαλεμε την προσφυγήτου αυτήτόσοτηναπόφαση προαγωγήςτων ενδια φερομένων μερώνόσοκαιτην παράλειψητης ΕΔΥ ναπροαγάγει αυτόνστηνεπ&ικη θέση. ότι: Προς υποστήριξητης προσφυγής του ο αιτητής ισχυρίστηκε 25 (α)Οιδικέςτουεμπιστευτικέςεκθέσεις,σύμφωναμετη,νομική συμβουλήπουείχεδοθεί,λανθασμέναλήφθηκανυπόψη. 2830 4 ΑΛΛ. Εφραίμν. Επιτρ.Δημόσιας Υπηρεσίας (β) Η σύσταση του Διευθυντή έπασχε δεδομένου ότι αυτός δεν είχεαπευθείαςγνώσητηςεργασίαςτουαιτητή. 5 Ο αιτητήςυπερείχε σε αξία,προσόντα και αρχαιότητατου εν διαφερόμενου μέρους Ανδρέα Σωκράτους και σε αρχαιότητα του ενδιαφερόμενου μέρους Ανδρέα Νίκου. 10 Από" μέρους της καθ* ης η αίτηση Επιτροπής προβλήθηκε η προδικαστική ένσταση ότι η αιτούμενη δεύτερη θεραπεία πουζη τούσε ο αιτητής με την προσφυγή του,για ακύρωση της παράλει ψης προαγωγής του,ήταναπαράδεκτηγιατί τέτοια παράλειψη δεν εμπίπτει σταπλαίσιατουάρθρου 146 του Συντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισε ότι: 15 20 25 30 35 40
(1)Όσον αφορά στην προδικαστική ένσταση αυτή γίνεται δεκτήκαι ηδεύτερη θεραπείαθεωρείται απαράδεκτηγιατί ηπαράλειψή επιλογής ενός υποψηφίου για διορισμό ή προαγωγή σαν αποτέλεσμα άσκησης της διακριτικήςευχέρειας τουκατά νόμοαρ μόδιου οργάνουδεναποτελεί παράλειψηκάτωαπό την έννοια του Άρθρου 146 τουΣυντάγματος.
(2)Ηνομική συμβουλή πουδόθηκε αναφορικά μετις εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητήδεναφορούσε όλεςαλλά μόνο αυτές των ετών 1975-1981.Οι μεταγενέστερες δεν έπασχαν από οποιαδήποτε παρατυπία. Η νομική δε συμβουλή ήταν στον προσωπικό φάκελο του αιτητή και πρέπει να θεωρηθεί ότι λήφθηκε υπόψη από την Επιτροπή.Τέλος η παρατυπία στις εμπιστευτικές εκθέσεις του αιτητήγια ταέτη 1975-1981ήτανεπουσιώδης μιακαι αυτός αξιολο γήθηκεπάντοτεως "Λίαν Καλός".
(3)Ο δεύτερος λόγος ακυρότηταςδεν ευσταθεί γιατί ο Διευθυ ντής είχεπροσωπικήγνώσητης εργασίας τουαιτητήεφόσονπροή δρευσε της Τμηματικής Επιτροπής η οποία ετοίμασε έκθεση στην οποία γίνεται αναφορά στους υποψήφιους ονομαστικά. Είναιφανερόν πωςστην ανταλλαγήτων απόψεωνκαι τημελέτητωνφακέ λων ο προϊστάμενος του Τμήματος ενημερώθηκε για τον αιτητή και την εργασίατου. Γιασκοπούς συστάσεων ο προϊστάμενος δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζει προσωπικά τους υποψηφίους. Οι συστάσεις του Διευθυντή, οι οποίες συνάδουν με τα στοιχεία των φακέλων είναι ουσιώδες στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων και δεν μπορεί να αγνοηθεί χωρίς να δοθεί ειδική αι τιολογία.
(4)Ο αιτητής υστερεί σε αξίακαι απότα δύο ενδιαφερόμενα μέρη,είναι ισάξιος τουςσε προσόντααλλάυστερείκαιτων δύο εν διαφερομένων μερώνσεαρχαιότητα. Η προσψυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2831 Εφραίμ ν.Επιτρ.ΔημόσιαςΥπηρεσίας
(1991)Αναφερόμενες υποθέσεις: Cyprus TanneryLtdv. TheRepublic
(1980)3 CLR405ArgyrouandOthers v.TheRepublic
(1983)3 CLR474Mavrommatis andOthers v.TheRepublic
(1984)3CLR1006· Μιλτιάδους και Άλλοι v. ΤηςΔημοκρατίας (Α.Ε. 789,791, 796, 5 ημερ. 30/5/1989)· Sekkidesv.TheRepublic
(1988)3CLR136· Papatryfonos v.TheRepublic
(1987)3 CLR1882· Mettas v.TheRepublic
(1985)3CLR 250 Leonidou v.TheRepublic
(1986)3 CLR 1918- 10 Louca v.Public ServiceCommission andOthers (A.E. 777και 780, ημερ. 16/6/1989)· Hans v.TheRepublic (A.E. 669,ημερ. 27/1/1989)· HadpGeorghiou v.TheRepublic
(1975)3CLR 447· Πολυδώρου v.ΤηςΔημοκρατίας
(1991)4ΑΑΔ. 538- 15 Nissiotouv.TheRepublic
(1977)3 CLR388· Κυριακίδου v. ΤηςΔημοκρατίας (ΠροσφυγήΑρ. 534/85, ημερ. 17/ 6/1989)· Χωρατά ν. ΤηςΕπιτροπής Σιτηρών (Προσφυγή Αρ. 834/88, ημερ. 20/1/90)· Μορφή και Άλλοι ν. ΤηςΔημοκρατίας (Προσφυγές Αρ. 761/88, 807/88, 850/88. ημερ. 15/11/1990). Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτης ΕπιτροπήςΔη μόσιας Υπηρεσίας μετην οποία ταενδιαφερόμενα μέρη 25 προάχθηκανστηθέσηΑρχιεπιστάχη,ΤμήμαΗλεκτρομηχα νολογικώνΥπηρεσιώναντίτου αιτητή. Ε.Οδυσσέως,γιατον αιτητή. 2832 20 4Α ^ Δ . Εφραίμ ν. Επιτρ.ΔημόσιαςΥπηρεσίας Π. Χατζηδημηνρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α\ γιατηνκαθ'ηςηαίτηση. Cur. adv. wit. Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση.Με 5 τηνπροσφυγήτουαυτή οαιτητήςζητάαπότοΔικαστήριο ταπιοκάτω: 10 15 "(Α) ΔήλωσιντουΔικαστηρίου ότι η απόφασιςκαι/ή η πράξιςτηςκαθ'ηςη Αίτησις Επιτροπήςνα προαγάγη ειςτηνμόνιμον θέσινΑρχιεπιστάτη (ΤακτικόςΠρουπολογισμός) Τμήμα Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών τα ενδιαφερόμενα πρόσα>πα αντί του Αιτητού είναι άκυρος εξ υπαρχής και εστερημένη νομικού αποτελέ σματος. (Β)ΔήλωσιντουΔικαστηρίου ότι η παράλειψις της καθ'ηςηΑίτησιςΕπιτροπήςναπροαγάγη τον Αιτητήν εις την ρηθείσαν θέσιν Αρχιεπιστάτου είναι άκυρος εξ υπαρχήςκαιεστερημένηνομικού αποτελέσματος." Σύμφωναμετοσχέδιο υπηρεσίαςη θέση Αρχιεπιστάτη Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών, είναι θέση προαγω20 γής. Μεβάσητις Κανονιστικές Διατάξεις πουδιέπουν τη σύσταση, τις αρμοδιότητες και τη μέθοδο ενέργειας των Τμηματικών Επιτροπών σύμφωνα με το άρθρο 36 των περίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967 έως 1987(Κα νονιστική Διάταξη 3), συστήθηκε Τμηματική Επιτροπή, 25 της οποίας ο Πρόεδρος, ο Διευθυντής του Τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών,μεεπιστολή τουημε ρομηνίας 16Μαΐου 1988,διαβίβασεστην ΕπιτροπήΔημο σίαςΥπηρεσίας στηνσυνέχεια η Επιτροπή,τηνέκθεση της σχετικά μετηνπλήρωσητωνδύοαυτώνκενών θέσεων. 30 Μετην έκθεση της αυτήηΤμηματική Επιτροπή, αφού εξέτασε τονκατάλογοτωνυποψηφίων καιταενώπιον της στοιχεία σχετικά με τους υποψήφιους που κατέχουν τα προσόντα,σύστησετέσσερειςπρος επιλογή. Στους συστηθέντες περιλαμβάνονταν τα ενδιαφερόμενα μέρη, όχι 2833 Α. Λοΐζου,Π. Εφραίμν.Επιτρ.Δημόσιας Υπηρεσίας
(1991)όμωςοαιτητής.(Παράρτημα4). Η Επιτροπήκατάτη συνεδρίαση της στις 23 Μαΐου 1988,άκουσετιςαπόψειςκαιτιςσυστάσειςτουΔιευθυντή τουΤμήματοςΗλεκτρομηχανολογικώνΥπηρεσιών. Αυτός ανέφερεότι "Με βάση τατρίακριτήριαστο σύνολο τους 5 συστήνει τους Ανδρέα Νίκου και Ανδρέα Σωκράτους." Μετάτην αποχώρηση τουΔιευθυντή,ηΕπιτροπή προχώ ρησε στη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψη φίων, όπως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό της 23ης Μαΐου 1989, (Παράρτημα6). Η Επιτροπήστη συνέχεια ίο αναφέρτηκε στις εμπιστευτικές εκθέσεις τωνυποψηφίων, απέδωσε τη δέουσα σημασία στο σύνολο τους και ενδει κτικά παρέθεσε τις βαθμολογίες των υποψηφίων στα τε λευταία πέντε χρόνια 1983-1987.Εξέτασε δε την αρχαιό τηταόπωςκαιταπροσόντατωνυποψηφίων. is Και το σχετικό πρακτικό της Επιτροπήςσυνεχίζει με ταπιοκάτω: "Από πλευράςαρχαιότητας,ηΕπιτροπήσημείωσε ότι πρώτος είναιοΑνδρέας Ευαγόρουπουκατέχειτηθέση ΒοηθούΑρχιεπιστάτηαπό 15.10.72, δεύτεροςο Ανδρέ- 20 αςΣωκράτουςπουκατέχειτην ίδιαθέσηαπό 1.3.77και ακολουθούν οι ΠαναγιώτηςΑλεξάνδρου και Ανδρέας Νίκου που κατέχουν την ίδια θέση από 1.2.82 και 1.2.83, αντίστοιχα. Η Επιτροπή, μεβάση ταπιοπάνω,υιοθέτησε τησυ- 25 στάσητουΔιευθυντήγιατονΑνδρέα Σωκράτους, αλλά όχι καιτησύστασηγιατον Ανδρέα Νίκου.Αντίαυτού η Επιτροπήεπέλεξε τον Ανδρέα Ευαγόρου,ο οποίος, αν καικατά ταπρώταχρόνιααπό τηςκαθιέρωσηςτου νέου τύπου Εμπιστευτικών Εκθέσεων αξιολογείτο 30 απλώς ως 'Καλός',ωστόσο απότο 1984 βελτίωσε στα θερά την απόδοση του και αξιολογήθηκε ως 'Λίαν Καλός' με 1-9-2 το 1984, με4-8-0 του 1985 καιμε 5-7-0 το 1986 και 'Εξαίρετος' με 8-2-2 το 1987. Η Επιτροπή, αποδίδοντας μεγαλύτερη σημασία στις τελευταίες 35 Εμπιστευτικές Εκθέσεις,σύμφωνακαιμετηνομολογία 2834 4Α.Α.Δ. 5 10 15 Εφραίμ ν. Επιτρ.Δημόσιας Υπηρεσίας Α.Λοΐζον,Π. του Ανώτατου Δικαστηρίου, και αφού έλαβε επίσης υπόψηταπροσόντα και την κατά 101/2περίπουχρό νια αρχαιότητατου Ανδρέα Ευαγόρου έναντι τουΑν δρέαΝίκου,έκρινε ότιοΕυαγόρουείναι επικρατέστεροςγιαπροαγωγή. Συμπερασματικά η Επιτροπή,λαμβάνοντας υπόψη όλα ταενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, έκρινε με βάση τα καθιερωμένα κριτήριαστο σύνολο τους (αξία, προ σόντα, αρχαιότητα)ότιοι Ανδρέας ΕΥΑΓΟΡΟΥκαι Ανδρέας ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ υπερέχουν των άλλωνυποψή φιων και αποφάσισε νατους προαγάγει σαν τους πιο κατάλληλους στη μόνιμη(Τακτ.Προυπ.)θέση Αρχιεπι στάτη,ΤμήμαΗλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών, τον πρώτο πουαφυπηρετείαπό 1.6.88,από31-5.88και το δεύτεροαπό1.6.88." Πριν προχωρήσω στην εξέταση τωννομικών λόγων που επικαλείται ο αιτητής θαπρέπει νααναφερθώστην προδικαστική ένσταση τηνοποία εγείρει ηΕπιτροπήσε ότιαφοράτηναιτούμενηδεύτερηθεραπεία,δεδομένουότι 20 οδιορισμόςήηπροαγωγήενόςπροσώπουσεμιαθέσηδεν μπορεί ναθεωρηθεί καιωςπαράλειψηδιορισμού ή προα γωγής στη θέση ενός άλλου απότους υποψηφίους. Τί είναι παράλειψη κάτω από τηνέννοια τουΆρθρου 146 του Συντάγματος, έτυχε δικαστικής εξετάσεως σε σειρά 25 αποφάσεωνκαισημαίνει μιαπαράλειψηενόςδιοικητικού οργάνου νακάμει κάτιπουαπαιτείοΝόμος, σε αντιδια στολή μετημη εκτέλεσησυγκεκριμένης πράξης, ήτοναμη ακολουθηθεί μια συγκεκριμένη πορεία σαναποτέλεσμα τηςάσκησηςδιακριτικώνεξουσιών. "Παράλειψη"προύπο30 θέτεικαθήκονπουεπιβάλλεταιαπότοΝόμοκαιπαράλει ψηεκτέλεσης τουκαθήκοντοςεκείνου.(Βλέπε The Cyprus Tannery Ltd., andThe Republic of Cyprus, through the Ministerof Communications and Works
(1980)3 C.L.R. 405, Argyrou andOthers v. TheRepublic
(1983)3 CLR. 35 474, Mavrommatis andOthersv. TheRepublic
(1984)3 C.L.R.1006.) To ίδιο θέμα ηγέρθηκε και στις Αναθεωρητικές Εφέ2835 Α. Λοΐζου, Π. Εφραίμ ν,Επιτρ.ΔημόσιαςΥπηρεσίας
(1991)σεις 789, 791 και796 Μιληάδονςκαι Άλλοι ν. ΤηςΔημο κρατίας ενώπιον της Ολομέλειας, ηοποίαστηναπόφαση της πουδόθηκε στις 30 Μαΐου 1989, αναφέρονται και τα πιοκάτω: "ΣτιςπροσφυγέςΑρ. 180/85,586/84 και587/84οι αι- 5 τητές ζητούσαν και δεύτερη θεραπεία - ακύρωση της παράλειψης ή απόφασης της Επιτροπής να μην τους διορίσει^προάξει στηθέση. Θεωρούμε αναγκαίονατονίσουμε α* αυτότοστάδιο ότι ο διορισμός ήπροαγωγή ενός υποψήφιουδενείναι, ίο ούτεμπορεί ναθεωρηθείπαράλειψη διορισμού ήπροα γωγής η απόφαση μη διορισμού ή προαγωγής άλλων υποψήφιων. Η απόφασητης Επιτροπής είναι ο διορισμός/προαγωγήτουενδιαφερομένου μέρους.Ηδεύτερη θεραπεία είναι απαράδεκτη. (Mustafa Hamza Uludag 15 and The Republic (Public Service Commission), 3 R.S.CC. 131σελ. 134.)" Είναι φανερόαπόταπιοπάνωότιηπαρέλειψηεπιλο γήςενός υποψηφίουγιαδιορισμόήπροαγωγήσαναποτέ λεσμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του κατάνόμο 20 αρμοδίουοργάνου,δεναποτελείπαράλειψη κάτωαπότην έννοιατουΆρθρου 146τουΣυντάγματος, καιεπομένωςη δεύτερηθεραπεία είναιαπαράδεχτη. Ως προς την ουσία της προσφυγής ο πρώτος νομικός λόγοςτονοποίοεπικαλείταιοσυνήγοροςτουαιτητήείναι 25 ότι η Επιτροπή όπως αναφέρει στο σχετικό πρακτικό, απέδωσετηδέουσαβαρύτηταστο σύνολοτων εμπιστευτι κώνεκθέσεων τωνυποψηφίων,ενώσύμφωναμετηνομική συμβουλή, (ερυθρά 80 -77),στον προσωπικό φάκελλοτου αιτητή, οι εμπιστευτικές του εκθέσεις, που ετοιμάστηκαν 30 από το Διευθυντή του Τμήματος ως αξιολογούντα και προσυπογράφοντα λειτουργό, δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Ηνομικήσυμβουλή,αφοράμόνοτιςεκθέσειςτουαιτη τή, για τα έτη 1975 έως 1981. Οι μεταγενέστερες και πιο 35 2836 4ΑΛΛ, Εφραίμ ν.Επιτρ.ΔημόσιαςΥπηρεσίας Α. Λοΐζου, Α. πρόσφατες εκθέσεις του αιτητήγιαταέτη 1982 έως 1987, που είναι και αυτές στις οποίες αναφέρεται ενδεικτικά και η Επιτροπήστο σχετικό πρακτικότης, δενπάσχουν απόοποιαδήποτεπαρατυπία.Πέρανόμωςαπότογεγονός 5 ότι ηνομικήσυμβουλή του Γραφείουτου Γενικού Εισαγ γελέαβρισκότανμέσαστονπροσωπικόφάκελλοτουαιτη τή,και θαπρέπει να θεωρηθεί ότι η Επιτροπήτην έλαβε υπόψηκαιενήργησε σύμφωναμεαυτή,έχωκαταλήξει στο συμπέρασμαμεβάσητοσύνολοτωνγεγονότων τηςυπόθε10 σης ότι ηοποιαδήποτεπαρατυπία στις εμπιστευτικές εκ θέσειςτουαιτητήγιαταέτη 1975 έως 1981,είναιεπουσιώ δης μια και ο αιτητής αξιολογείτο πάντοτε ως 'Λίαν Καλός'καιπρινκαι μετάτηνπιοπάνω περίοδο.Επιπλέ ον ηπαρατυπία αυτήείναι πολύ απομακρυσμένηκαιδεν 15 επηρέασε ουσιωδώς ήκαθόλουτις διεκδικήσεις του αιτη τή. Υποστήριξη στην πιο πάνω προσέγγιση δίδεταιαπό την απόφασητης Ολομέλειας στην Αναθεωρητική Έφεση 725 Sekkides v. The Republic
(1988)3 C.L.R.2136, όπως επίσης και απότηνPapatryfonos v. The Republic
(1987)3 20 C.L.R.1882. Ο δεύτερος νομικός λόγος, είναι ότι η σύσταση του Διευθυντήπάσχειδεδομένου ou αυτόςδενείχε απευθείας γνώση τηςεργασίαςτουαιτητήούτεκαιρώτησεή συμβου λεύτηκε περί τούτου τους προϊσταμένους του. Ο λόγος 25 αυτόςδενευσταθείγιατίόπωςφαίνεταιαπότοπεριεχόμε νο του προσωπικού φακέλλου του αιτητή (ερυθρά 65, 68 και72),οΔιευθυντής είχεπροσωπικήγνώση τηςεργασίας του αιτητή, και ήτο πληροφορημένος για την απόδοση του. Προήδρευσε της Τμηματικής Επιτροπής στην οποία 30 συμμετείχαν τέσσερεις άλλοι ανώτεροι λειτουργοί του Τμήματοςκαιστην έκθεση τηςγίνεται αναφοράστους έν δεκα υποψηφίους ονομαστικά, ότι μελέτησε τα ενώπιον της στοιχεία των ένδεκα πιο πάνω κατάλληλων υποψη φίων για προαγωγή, δηλαδήτην αξία,τα προσόντα,και 35 την αρχαιότητα,και κατέληξε ομόφωναστο συμπέρασμα να συστήσει τους τέσσερεις υποψηφίους μέσα στους οποίουςδεν συμπεριλαμβανότανοαιτητής. Είναιφανερό ότι στην ανταλλαγήτων απόψεων και τημελέτητων φακέλλωναναμφίβολαοπροϊστάμενοςτουΤμήματοςενημε2837 Α. Λοΐζου,Π. Εφραΐμ ν.Επιτρ.ΔημόσιαςΥπηρεσίας
(1991)ρώθηκε,ενπάσηπεριπτώσει,γιατοναιτητή καιτηνεργα σίατου. Ανεξάρτητα όμως απόταπιο πάνω,έχει νομολογηθεί ότι για σκοπούς συστάσεων ο προϊστάμενος τουΤμήμα τος δεν είναι απαραίτητονα γνωρίζει προσωπικά τους 5 υποψηφίους (Mettasv. TheRepublic
(1985)3 C.L.R. 250, 256, Leonidou v. The Republic
(1986)3C.L.R. 1918, Louca v. Public Service Commission and Others Αναθεωρητικές Εφέσεις 777 και 780, ηαπόφασηδόθηκε στις 16 Ιουνίου 1989, Haris v.TheRepublicΑναθεωρητική Έφεση Αρ. 669, 10 η απόφασηδόθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1989, και τίποτε δεν εμποδίζειτον προϊστάμενο ενόςΤμήματοςνα παίρνει πληροφορίες απόάλλους πουέχουν άμεσηγνώσητουθέ ματος αναφορικά με την αξία των υπαλλήλων του πριν κάμει προς την Επιτροπή τις συστάσεις του. (Βλέπε 15 HadjiGeorghiou v. TheRepublic
(1975)3 C.L.R. 447 στη σελ. 482 προσφυγή αρ. 480/89,Αγαμέμνονας Πολυδώρου ν.ΤηςΔημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ.538. ΕπιπλέονησύστασητουΔιευθυντήσυνάδειμεταστοι χεία των φακέλλων και θα πρέπει να τονιστεί εδώ ότι 20 αυτό είναι ένα ουσιώδες και ανεξάρτητο στοιχείο προσ διορισμού της αξίας των υποψηφίων και δεν μπορεί να αγνοηθεί χωρίς να δοθεί ειδική αιτιολογία Nissiotou ν. The Republic
(1977)3C.L.R.388, στησελ. 397,Προσφυγή Αρ.534/85ΣοφίαΚυριακίδουν. ΤηςΔημοκρατίαςη από- 25 φάσηδόθηκεστις 17Ιουνίου 1989 καιστις αυθεντίεςπου αναφέρονται σ' αυτήν.ΠροσφυγήΑρ. 834/88,Χωρατά ν. ΤηςΕπιτροπήςΣιτηρώναπόφασηδόθηκεστις 20 Ιανουα ρίου 1990, όπως και στις προσφυγές 761/88, 807/88και 850/88 Μορφή και Άλλων ν. Της ΚυπριακήςΔημοκρα- 30 τίας,ηαπόφασηδόθηκεστις 15Νοεμβρίου 1990. Οτρίτοςνομικός λόγοςείναιότιοαιτητήςυπερέχει σε αξία προσόντα και αρχαιότητα από το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέα Σωκράτους και είναι ίσοςσε αξίακαι προ σόντα, αλλά προηγείται σε αρχαιότητατου ενδιαφέρομε- 35 νουμέρουςΑνδρέαΝίκου. 2838 4Α.Α.Δ. Εφραίμ ν.Επιτρ.ΔημόσιαςΥπηρεσίας Α. Λοΐζου, Π. Σεότιαφοράτηναξίατουαιτητήκαιτωνενδιαφερομέ νων μερών, αυτό πρέπει να εξεταστεί με βάση τις εμπι στευτικές εκθέσεις του αιτητή και των ενδιαφερομένων μερών τωντελευταίων πέντεετών (1983-1987), όπουο αι5 τητής ουδέποτε αξιολογήθηκε ως "Εξαίρετος", ενώ το εν διαφερόμενο μέρος Ανδρέας Νίκου αξιολογείται ως "Εξαίρετος" σε. τέσσερα χρόνια και το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέας Σωκράτους αξιολογείται ως "Εξαίρετος" τον τελευταίο χρόνο και επίσης υπερέχει καιστις επί μέ10 ρουςβαθμολογίεςτωνπροηγούμενωνδύοετών.Είναιφανερόν ότι οαιτητήςυστερείσεαξίακαιαπόταδύο ενδια φερόμενα μέρη, μάλιστα καταφανώς από το ενδιαφε ρόμενο μέροςΑνδρέαΝίκου. Θαπρέπειναλεχθείότιοαιτητήςκαιτα ενδιαφερόμε15 να μέρη έχουν τα ίδια περίπου προσόντα. Σε ότιαφορά τηναρχαιότητα οαιτητής,έπεται τουενδιαφερόμενουμέ ρους Ανδρέα Σωκράτους, κατά επτά χρόνια και δέκα μήνες, και του ενδιαφερόμενου μέρους Ανδρέα Νίκου κατά ένα χρόνο και ένδεκα μήνες στην αμέσως κατώτερη 20 θέση. Είναιεπομένως εσφαλμένος ο ισχυρισμός τουαιτη τήσχετικάμετοθέματηςαρχαιότητας. Εξετάζονταςτηνυπόθεσηστηνολότητατηςβρίσκωότι ηεπίδικηαπόφασηήτανεύλογα εφικτήκαιότι οαιτητής απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει έκδηλη 25 υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι απέδειξε έστω και υπεροχή. Η επίδικη απόφαση λήφθηκε ύστερα από τη δέουσα έρευνα, είναι πλήρως αιτιολογημένη και ήταναποτέλεσμα ορθής άσκη σης της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής η οποία 30 ενήργησε με βάση τα ορθά κριτήρια που θέτει ο Νόμος, όροςπουσυμπεριλαμβάνεικαιτιςγενικές αρχέςτουδιοι κητικούδικαίου. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους η προσφυγή αποτυγ χάνει και απορρίπτεται. Η επίδικηαπόφασηεπικυρωνε35 ται.Δενγίνεταιόμωςοποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 2839