clr/1991/1991_4_2917.pdf

(1991)νόνες. Δεδικασμένο—'Ερευνα διοικητικούζητήματοςπου κρίθηκεουσιαστι­ κά από τοΑνώτατοΔικαστήριο αποτελείπαράβαση τον δεδικα­ σμένου και είναι ανεπίτρεπτηστην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρε­ σίας. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι— Προαγωγές — ΕμπιστευτικέςΕκθέσεις— Αποτελούν τον κύριο καθρέφτη τηςαξίαςτον υπαλλήλου—Η αξιολόγησηπρέπει ναείναι δίκαιη, αμερόληπτη και ναγίνεται με ίσο μέτρο κρίσης—Αποτύπωση τηςευρύτερηςκρίσης γύρω από τις εμπιστευτικέςεκθέσειςστηνομολογία(SotenadouandOthers v. 10 Republic). Αναθεωρητική Δικαιοδοσία —Δικαστικός έλεγχος— Επέμβαση Δι­ καστηρίου — Οι νομολογιακά καθιερωμένες αρχέςενεργείας και επεμβάσεως τονΔικαστηρίον — Ηεξαίρεση επίεκδήλου νπεροΧήζ· 15 Ο αιτητής,μετηνπροσφυγή αυτή ζήτησε την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήχθησαν ταενδιαφερόμενα μέρηστη μόνιμη θέση προαγωγής τουΠρώτουΛειτουργούΕσωτερικών Προσόδων(Τακτικός Προϋ­ πολογισμός),ΤμήμαΕσωτερικών Προσόδων.Σταπλαίσιατηςδια- 20 δικασίαςεξετάστηκανκαιοιπέντελόγοιακυρώσεως που προέβα­ λεοαιτητήςκαικρίσιμο απέβη τοότισεπροηγουμένηακυρωτική δίκηείχελάβειχώραεπίτηςουσίαςκρίσηζητημάτωνγύρω από τα οποίαστρέφοντανισχυρισμοί του αιτητή. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τηνπροσφυγή, απο- 25 φάσισεότι: 1.Η γνώμητηςΤμηματικήςΕπιτροπήςπερί τουσχεδίουυπη­ ρεσίαςτηςθέσηςκαιηερμηνείαπουτουέδωσεδενδεσμεύουν την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Η ΕΔΥέχεικαιτηνευθύνηκαιτο καθήκοντης ερμηνείας καιεφαρμογήςτουσχεδίου υπηρεσίας. Το 30 Δικαστήριοδενεπεμβαίνειανηερμηνείαείναιεύλογηκαι εφαρμό­ στηκεσταορθάγεγονότατηςυπόθεσης. 2.Τολεκτικότουσχεδίουυπηρεσίας,ειδικάοιλέξεις"συνολι­ κήςδιάρκειας",δεναφήνεικαμιάαμφιβολίαότιη διάρκειαμπορεί να είναι συνεχής, ήτοάθροισμα μικρότερων περιόδων. Ηφράση 35 "ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκούέτους" περιορίζει τοχρόνοστη διάρκεια τηςπεριόδου που σ' ένα ακαδημαϊκόέτος οι φοιτητές βρίσκονται στοπανεπιστήμιοκαιπαρακολουθούν.Άθροισμα πε­ ριόδων,πουεύλογακαλύπτειτηνπερίοδοφοίτησηςσεένα ακαδη­ μαϊκόέτος,ικανοποιείτοπρόσθετοαυτόπροσόν. 40 ΗΕπιτροπήορθάέκρινε ότιτοενδιαφερόμενο μέροςκατείχε το προσόν τούτο.Τογεγονός ότιστήριξετην απόφασητηςστην ερμηνείατουσχεδίουπουέδωσεη ίδιαστηνπροηγούμενηδιαδικα­ σία,καθόλουδενεπηρεάζειτηνενδιάμεσηαυτήαπόφαση. 2918 4Α.Α.Δ, Λάρχου ν.Δημοκρατίας 3.Το γεγονός ότι το 1982 ο αιτητήςαξιολογήθηκε με 12 "Εξαί­ ρετος", ενώ στα επόμενα χρόνια με 2 "Εξαίρετος" και 10 "Λίαν Καλός", δεν είναι από μόνο του απόδειξη οποιουδήποτε λόγου ακυρότηταςτων εμπιστευτικών εκθέσεων. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 4. Όλοι οι λόγοι προσβολής των εμπιστευτικών εκθέσεων απορρίφθηκαν απότο Δικαστήριο στην ΥπόθεσηΑρ. 455/87και ο αιτητήςκωλύεται,απόδεδικασμένο,ναισχυριστεί τοαντίθετο. 5. Οι συστάσεις του Προϊσταμένου τουτμήματος,νομολογια­ κά, και με το άρθρο 44

(3)των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987,αποτελούνουσιώδεςξεχωριστό στοιχείο κρίσε­ ως της αξίαςτων υποψηφίων.Οι συστάσεις όμως, αν είναι ασύμφωνες με την εικόνα που παρουσιάζεταιστις εμπιστευτικές εκθέ­ σεις, πρέπει να παραγνωρίζονται, ή να τους αποδίδεται περιορισμένη βαρύτητα, ανάλογα με την έκταση τηςασυμφωνίας. Ησημασίατων συστάσεων εξασθενίζει, ανάλογα με το βαθμόδιά­ στασης τους προς τις εμπιστευτικές εκθέσεις, που καθορίζουν αντικειμενικά τηναξίατουυπαλλήλου.

1. Το ζήτημα της σύνθεσης του συλλογικού διοικητικού οργά­ νου εξετάστηκε πρόσφατα, με αναδρομήσε όλη την προηγούμενη νομολογία, στην Αναθεωρητική 'Εφεση Αρ. 844 -Κνπριακή Δημο­ κρατία ν. Ελένης Π. Κονλία. Το Ανώτατο Δικαστήριο,σχετικά με τοθέματηςσύνθεσης τωνσυλλογικών οργάνων,υιοθέτησε τηγενι­ κήαρχήπουέθεσεηΕλληνική νομολογία και αναφέρεταιστη σελ. 112 των Πορισμάτων Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας1929-
2. Στησυνεδρίαση της ΕΔΥ της 11ης Μαΐου, 1989, ουσιαστικά, και για όλους τους σκοπούς, επαναλήφθηκεόλη ηδιαδικασία που έγινεστιςπροηγούμενεςσυνεδριάσεις, στιςοποίεςέναμέλος-δια­ φορετικό στην κάθε μια -δεν ήτανπαρόν.Τα μέληπουαπουσίαζανστις προηγούμενες συνεδρίες λάμβανανγνώσητου περιεχομέ­ νου της προηγούμενης συνεδρίας, στην κάθε περίπτωση, και υιοθετούσαν έτσι την απόφασητης Επιτροπής.Όλατα μέλη,που έλαβαν μέρος στη λήψητης προσβαλλόμενης διοικητικής απόφα­ σης προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών, είχαν πλήρη γνώση *αι υιοθέτησαν και/ή επανέλαβαν τις ενδιάμεσες προπαρασκευα­ στικές πράξεις που συγχωνεύτηκαν στην τελικήπράξητης επιλο­ γής, που έλαβε χώρα στο τέλος της συνεδρίας της 11ης Μαΐου,
3. Περαιτέρω, από όλο το πρακτικό της Πης Μαΐου, 1989, δεν φαίνεταιότι τααπόντα μέληδεν συγκατατέθηκαν,ήδεν συμφώνη­ σαν με ενδιάμεση προπαρασκευαστικήαπόφαση. Το μόνο συμπέ­ ρασμα,τοοποίομπορείναεξαχθεί,είναιότιυιοθέτησαντηνπροη­ γούμενη απόφασητης Επιτροπής,αναφορικά με τις εμπιστευτικές εκθέσεις,και,ωςεκτούτου,ηόληδιαδικασίαθεωρείταιότι επαναλήφθηκεαπότηναρχή.
4. Εκ περισσού, εκτός απότο προβαλλόμενο νέοαποδεικτικό 2919 Λάρκου ν.Δημοκρατίας

(1991)στοιχείο γιαυποστήριξητηςπροσβολής τηςεγκυρότηταςτωνεμπι­ στευτικών εκθέσεων τηςπεριόδου 1983-1986,ηΑπόφασητουΑνω­ τάτουΔικαστηρίου στις ΠροσφυγέςΑρ.455/87και683/87ήταν δε­ σμευτική γιατην Επιτροπήκαι,βεβαίως,τοναιτητή. Έρευνα διοικητικού ζητήματος που κρίθηκε ουσιαστικά από το Ανώτατο Δικαστήριο αποτελεί παράβασητουδεδικασμένουκαι είναιανεπίτρεπτηστηνΕπιτροπή. 5 8. Οι εμπιστευτικές εκθέσεις αποτελούν τον κύριο καθρέφτη τηςαξίαςτουυπαλλήλου. Ηαξιολόγηση τουυπαλλήλου πρέπεινα είναι δίκαιη,αμερόληπτηκαιναγίνεται μείσο μέτροκρίσης. 10 Είναι γεγονός ότι δημιουργήθηκε ευρύτερη κρίσηαναφορικά με τις εμπιστευτικές εκθέσεις (βλ. Sotenadou and Others v. Republic

(1983)3 CLR 921, σελ. 953-954). Στον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμο του 1990, (Αρ. 1/90),έγιναν αλλαγές προς την κατεύθυνσηθεραπείαςτηςκρίσης. 15

1. Ηυπόθεση αυτήθακριθεί με βάσητις αρχές που έχουνκα­ θιερωθεί απότοΔικαστήριοτούτο:
2. Το Διοικητικό Δικαστήριο δεν ακυρώνει απόφαση διορι­ σμού ή προαγωγής αν η απόφασηλήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο και ταγεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης και ήτανεύλογα επι- 20 τρεπτή. 2.Το Δικαστήριο δενυποκαθιστάτηδικήτουκρίση, αναφορι­ κά με την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιουγιαπροαγωγή ήδιορισμό,μετηνκρίσητουαρμοδίου οργάνου. Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάν ο αιτητής αποδείξει 25 έκδηληυπεροχήέναντιτουυποψηφίουπουδιορίστηκε ή προάχθη­ κε. Το Δικαστήριο εξέτασε με προσοχή ταεπιχειρήματατουδικη­ γόρου του αιτητή,σε συνάρτηση με όλα ταστοιχεία ενώπιον του, καικατέληξε ότι οαιτητήςδεν έχει αποδείξει έκδηληυπεροχή ένα- 30 ντι των ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπήάσκησε σύμφωνα με το Νόμοτη διακριτικήτης ευχέρεια και οι προσβαλλόμενες προα­ γωγές ήτανεύλογα επιτρεπτές σ'αυτή. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: MytidesandAnother v.Republic

(1983)3 CLR 1096Papaleontiou v.Republic

(1987)3CLR 211· Αάρκος και Άλλος v. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 455/87 και 683/87ημερ. 11/4/89)· 2920 4Α.Α.Δ. Λάρκον ν.Δημοκρατίας Hans v. TheRepublic(A.E. 699,ημερ. 27/1/89)· Theodossiou v.Republic,2R.S.C.C. 144Δημοκρατία και Αλλοι v. Στυλιανού και Άλλον (A.E 1028,1029 και 1034, ημερ. 10/7/90)· 5 Georghiou v.Republic

(1976)3 CLR74Republic v.Koufettas

(1983)3CLR 1950 Δημοκρατία v.Κονλία

(1991)3AAA 370 Απόφαση Σνμβουλίον Επικρατείας της Ελλάδας,Αρ. 577/1947· SoteriadouandOthers v.Republic

(1983)3 CLR921· 10 Μιλτιάδους και Άλλοι v. Δημοκρατίας (A.E. 789, 791, 796,ημερ. 305/89). Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔη­ μόσιας Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη 15 προάχθηκαν στη θέση Πρώτου Λειτουργού Εσωτερικών Προσόδων αντίτου αιτητή. Α. Χαβιαράς,γιατοναιτητή. Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρα­ τίας,γιατουςκαθ'ωνη αίτηση. 20 p. Στανράκης,γιαταενδιαφερόμεναμέρη.. Cur. adv. vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Ο αιτητής με την προσφυγή αυτήζητά την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, (η "Επι25 τροπή"),ημερομηνίας 11 Μαΐου, 1989, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,Αρ.2417, ημε­ ρομηνίας 9 Ιουνίου, 1989, Αριθμός Γνωστοποίησης 1681, με την οποίαπροήχθηκαν οι Πετρός ΣιαμμασιάνκαιΠο­ λύβιος Ριαλάςστη μόνιμηθέση ΠρώτουΛειτουργούΕσο> 30 τερικών Προσόδων (Τακτικός Προϋπολογισμός), Τμήμα 2921 Στυλιανϋης, Δ. Λάρκονν.Δημοκρατίας

(1991)ΕσωτερικώνΠροσόδων, από 1ηΙουνίου,

1. Ηθέσηείναιθέσηπροαγωγής.Είναιη δεύτερηστηνιε­ ραρχία του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, μετά το Διευθυντή. Πριν το 1986 υπήρχε μόνο μίαθέση. Ο κάτο­ χος της θέσης πέθανε το 1982 καιηθέσηδεν πληρώθηκε. 5 ΣτονΠροϋπολογισμότου 1986, έγινεπρόνοιαγιαδύο θέ­ σειςΠρώτουΛειτουργού ΕσωτερικώνΠροσόδων. Με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Οικονομικών,ημερομηνίας15Δεκεμβρίου,1986,προςτην Επιτροπή,άρχισεηδιαδικασίατηςπλήρωσης τωνδύοθέ- 10 σεων. Στις 28 Απριλίου, 1987, η Επιτροπήαποφάσισετην προαγωγήστις δύο αυτές θέσεις των Ανδρέα Γρηγορίου καιΚώσταΧριστοφίδη. Κατά τηδιάρκειατης διαδικασίας της πλήρωσης των 15 θέσεων το 1987,οαιτητήςκαιάλλοςήγειρανδιάφοραζη­ τήματα και αιτιάσεις. Οαιτητήςπρόσβαλε τις πιοπάνω προαγωγέςμετηνΠροσφυγήΑρ. 455/
2. Ο Κώστας Χριστοφίδης απέθανε και,ύστερα από δι­ κονομικό διάβηματου αιτητή,η προσφυγή εναντίον της 20 προαγωγήςτουΧριστοφίδηαπορρίφθηκε. ΟΑνδρέας ΓρηγορίουδιορίστηκεΔιευθυντήςτουΤμή­ ματος. Η ΠροσφυγήΑρ. 455/87και ηΠροσφυγήΑρ.683/87, 2 5 που ηγέρθηκεαπόάλλο υποψήφιο-τον Ανδρέα Χρίστοφίδη - συνεκδικάστηκαν απότην Ολομέλεια του Ανωτά­ του Δικαστηρίου και απορρίφθηκανστις 11 Απριλίου,
3. • 'Οταν οι δύο θέσεις κενώθηκαν,με το διορισμό του ΓρηγορίουστηθέσητουΔιευθυντήκαιτοθάνατοτουΧρι- ^0 στοφίδη,οΓενικόςΔιευθυντήςτουΥπουργείου Οικονομι­ κών,μεεπιστολή ημερομηνίας 13 Ιανουαρίου, 1989,ζήτη2922 4Α.Α.Δ. Λάρκονν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. σε απότην Επιτροπήναπροβεί στις αναγκαίες ενέργειες γιατηνπλήρωσητωνδύοκενών μόνιμων θέσεων. Ακολουθήθηκε ησχετική διαδικασία, στην οποίαανα­ φοράθαγίνει πιοκάτω. 5 Στις 11Μαΐου,1989,η Επιτροπήπήρετηνπροσβαλλό­ μενηαπόφαση. Οιλόγοι ακυρότηταςπουπροβλήθηκανείναι:
4. Τοενδιαφερόμενο μέρος Σιαμμασιάνδενκατείχετο προσόνπλεονέκτηματουσχεδίουυπηρεσίας. 10
5. Οιεμπιστευτικές εκθέσεις γιατοναιτητήκατάτην περίοδο 1983 - 1986 ήταν άκυρες, προϊόν αλλότριου σκοπούκαικατάχρησηςεξουσίας.
6. Οι συστάσεις του Διευθυντή δεν συνάδουν μετα στοιχείατου φακέλου. 15
7. ΗσύνθεσητηςΕπιτροπήςήτανπλημμελής.
8. ΗΕπιτροπή παρέλειψε ναδώσει τηδέουσαβαρύ­ τηταστηναρχαιότητα,πείρακαιπροσόντατουαιτητή. Ηπαράγραφος5τουσχεδίουυπηρεσίαςέχει:- 20 "

(5)Επιτυχήςεκπαίδευση,μετάτηνεγγραφήσανΜέλους ενόςτωνσωμάτων ΕπαγγελματιώνΛογιστών, συ­ νολικής διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους σε φορολογικά θέματα θα θεωρηθεί πλεονέκτη­ μα." Το σχέδιο υπηρεσίας εγκρίθηκε από το Υπουργικό 25 Συμβούλιο, με Απόφαση Αρ. 27.954,ημερομηνίας 11 Δε­ κεμβρίου, 1986. Μετο ίδιοσχέδιο υπηρεσίαςέγιναν οιπροαγωγές που προσβλήθηκανμετηνΠροσφυγήΑρ.455/87. 2923 Στνλιανίδης, Δ. Δάρκου ν.Δημοκρατίας

(1991)ΗΤμηματικήΕπιτροπή έδωσεκάποιαερμηνείαστοπιο πάνω προσόν -πλεονέκτημα. ΗΕπιτροπή,όμως, στησυ­ νεδρία της ημερομηνίας 28 Απριλίου, 1987, έδωσε διαφο­ ρετικήερμηνεία. Το σχετικό απόσπασμααπόταπρακτικάτης Επιτρο- 5 πής έχει:"Ακολούθως, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας ασχολήθηκε με την ερμηνεία της παραγράφου

(5)των προβλεπόμενων προσόντων του Σχεδίου Υπηρεσίας της θέσης, δηλαδή τουπλεονεκτήματος,και αποφάσισε 10 ότι η επιτυχής εκπαίδευση, μετά την εγγραφή ως Μέ­ λους σ' ένααπόταΣώματαΕπαγγελματιώνΛογιστών, δεν είναι αναγκαίονα είναι σε αυτοτελή κύκλο σπου­ δώνδιάρκειαςενός ακαδημαϊκούέτους,αλλάδύνανται να ληφθούν υπόψηκαι επί μέρους επιτυχείς εκπαιδεύ- 15 σειςπουαθροιστικάσυμποσούνται σεένατουλάχιστον ακαδημαϊκόέτος." Στησελ. 102 των ιδίων πρακτικώνηΕπιτροπήέκρινε ότιόλοι οι υποψήφιοι-ταενδιαφερόμεναμέρηήταν υπο­ ψήφιοι - με εξαίρεση το Θεοχαρίδη,διέθεταν το πλεονέ- 20 κτήματηςπαραγράφου

(5)τουσχεδίουυπηρεσίας. Στηνπαρούσαυπόθεση,ηΕπιτροπή πάλιναποφάσισε ότι όλοι οι υποψήφιοι,εκτός του Θεοχαρίδη,διέθεταντο πλεονέκτημα πουπροβλέπεταιστο σχέδιο υπηρεσίας. Στο πρακτικό της Επιτροπής, ημερομηνίας 11 Μαΐου, 1989, 25 διαβάζουμε:"Στηλήψητης απόφασηςαυτήςηΕπιτροπήβασίστη­ κε και σε προηγούμενη απόφασητης, στη συνεδρίαση της ημερ. 28.4.87..." Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι η ερμηνεία 30 είναιεσφαλμένηκαιότιησυνολική εκπαίδευσητου ενδια­ φερομένου μέρους στο εξωτερικό -5 μήνες στην Αγγλία και 2 μήνες στις Ινδίες -δεν μπορεί να εξισωθεί με την απαιτούμενηπερίοδοτουενόςακαδημαϊκούέτους. 2924 4Α.Α.Δ. Δάρκου ν.Δημοκρατίας Στυλιανίοης, Δ. Η γνώμη της Τμηματικής Επιτροπής και η ερμηνεία που έδωσε δεν δεσμεύει την Επιτροπή.Η Επιτροπήέχει και την ευθύνηκαι τοκαθήκοτης ερμηνείας και εφαρμο­ γής του σχεδίου υπηρεσίας - (Mytidesand Another v. 5 Republic

(1983)3 C.L.R. 1096, 1111).To Δικαστήριο δεν επεμβαίνει αν η ερμηνεία είναι εύλογη και εφαρμόστηκε στα ορθά γεγονότα της υπόθεσης - (βλ. Papaleontiou ν. Republic

(1987)3C.L.R.211). Το λεκτικό του σχεδίου υπηρεσίας, ειδικά οι λέξεις 10 "συνολικής διάρκειας",δεναφήνεικαμιάαμφιβολίαότι η διάρκειαμπορείναείναι συνεχής,ή τοάθροισμαμικρότε­ ρωνπεριόδων.Ηφράση"ενός τουλάχιστονακαδημαϊκού έτους"περιορίζειτοχρόνοστηδιάρκειατηςπεριόδουπου σ' έναακαδημαϊκό έτος οι φοιτητές βρίσκονται στοπανε15 πιστήμιο και παρακολουθούν. Άθροισμα περιόδων, που εύλογα καλύπτει την περίοδο φοίτησης σε ένα ακαδημαϊ­ κόέτος,ικανοποιείτοπρόσθετοαυτό προσόν. Η Επιτροπήορθάέκρινε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος Σιαμμασιάνκατείχετοπροσόντούτο.Τογεγονός ότιστή20 ρίξε την απόφαση της στην ερμηνεία του σχεδίου που έδωσε η ίδια στην προηγούμενη διαδικασία,καθόλου δεν επηρεάζειτηνενδιάμεσηαυτήαπόφαση. Κατά τη διαδικασία της πλήρωσης των θέσεων το 1987, ο αιτητής ήγειρε διάφορες αιτιάσεις αναφορικάμε 25 τις εμπιστευτικές εκθέσεις γιαταχρόνια 1983 καιμετά. Η Επιτροπή ασχολήθηκε σε έκταση,στη διαδικασίαεκείνη, με όλα ταστοιχεία που τέθηκανενώπιον της απότοναι­ τητή,και κατέληξε ότι οι αιτιάσεις ήταν αβάσιμες και οι εμπιστευτικές εκθέσεις έγκυρες. 30 ΣτηνΠροσφυγήΑρ. 455/87,ηγέρθηκαν οι ίδιεςαιτιά­ σεις, και η Ολομέλεια του Δικαστηρίου τις απέρριψεκαι έκρινε ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις ήταν έγκυρες - (βλ. ΞενήςΑάρκος και 'Αλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 455/87και 683/87,(Απόφαση δόθηκε στις 35 11Απριλίου, 1989)). 2925 Στυλιανίοης,Δ. Δάρκουν.Δημοκρατίας

(1991)Πριν την έναρξη της διαδικασίαςπου κατέληξε στην προσβαλλόμενη απόφαση,η αποστολή επιστολών προς την Επιτροπήγια το θέμα των εμπιστευτικών εκθέσεων συνεχίστηκε. Στις4Απριλίου, 1988,και25Νοεμβρίου,1988,οαιτη- 5 τήςπρόβαλε,πάλιν,ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις γιατην περίοδο 1983 - 1986, στις οποίες αξιολογήθηκε "Λίαν Καλός", ήτανπροϊόν αλλότριου σκοπού,δεν ήταναντι­ κειμενικές,και,ως εκτούτου,ήτανάκυρες, καιέπρεπε να αγνοηθούν σε κάθε περίπτωση προαγωγής στο Τμήμα, ίο στηνοποίαοαιτητήςθαήτανυποψήφιος. Στις 30 Ιανουαρίου, 1989, η Επιτροπή,ύστερα από συμβουλήτουΒοηθούΓενικούΕισαγγελέα,απάντησεότι:"

1. Δεδομένου ότι βρίσκεταισε εξέλιξηνέαδιαδικα­ σία για την πλήρωση δύο κενών θέσεων Πρώτου Λει- 15 τουργούΕσωτερικών Προσόδων,γιατιςοποίεςυποψή­ φιος είναι και ο πελάτης σας, δύναστε ναυποβάλετε οποιαδήποτε 'νέα ουσιαστικά πραγματικά στοιχεία', οπότεη Επιτροπήθαεξετάσει το κατάπόσοδικαιολο­ γείταιεπανεξέτασητηςπροηγούμενηςαπόφασηςτης." 20 Στις 15Φεβρουαρίου, 1989,οτότεδικηγόροςτου αιτη­ τή, υπό μορφήαποκαλύψεως,έθεσε ενώπιον τηςΕπιτρο­ πής αντίγραφο ενόρκου δηλώσεως του αποβιώσαντα Κώστα Χριστοφίδη, ημερομηνίας 5 Απριλίου, 1988, την οποία χαρακτήρισε ως ουσιωδέστατο νέο στοιχείο στην 25 προσβολήτηςεγκυρότηταςτωνεμπιστευτικών εκθέσεων. Ηένορκοςαυτήδήλωσηείχεγίνειαπότον Χριστοφίδη στη διάρκεια της διαδικασίαςπλήρωσης της θέσης του Διευθυντή του Τμήματος, στην οποία ήταν υποψήφιος. Αναφέρεται σε ισχυριζόμενη τηλεφωνική συνομιλία του 30 με τον προηγούμενο Διευθυντή,κ. Αποστολίδη, οοποίος του είπε ότι ο τότε Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών, κ. Χατζηπαναγιώτου,τον κάλεσε και του υπέδειξε ότι,στις εμπιστευτικές εκθέσεις γιατους ανώτε­ ρους υπαλλήλους, θαέπρεπε να αλλάξει τη βαθμολογία 352926 4Α.Α.Δ. Δάρκου ν.Δημοκρατίας Στνλιανί&ης, Δ. από "Εξαίρετος" σε "Λίαν Καλός",για να δώσειελαφρά υπεροχήστην εμπιστευτικήέκθεσητουκ. Γρηγορίου, που κατάτοχρόνοεκείνοκατείχετη θέσητουΑνώτερουΑρχιφοροθέτη.Αυτόέγινεγιαταχρόνια 1983και
2. Γιατις 5 εμπιστευτικές εκθέσεις του 1986, οκ.Αποστολίδης, συνε­ χίζει η ένορκος δήλωση, του ανέφερε ότι ο νέος Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών ρητάτουυπέ­ δειξε ότι έπρεπενααξιολογήσει μεψηλότερη βαθμολογία τον Γρηγορίου,επειδή τοΥπουργείο Οικονομικών επιθυ10 μούσε ως Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσό­ δων,μετάτηναφυπερέτησητουΑποστολίδη,τον κ.Γρη­ γορίου. Η ένορκος δήλωση είχε σταλεί στην Επιτροπήστις 5 Απριλίου, 1988,στηδιάρκειατηςπλήρωσηςτηςθέσηςτου 15 Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, στην οποία οι κ.κ. Γρηγορίου και Χριστοφίδης ήτανυποψή­ φιοι. Ο Αποστολίδης κατέθεσε αυθημερόνδικήτου ένορκο δήλωση. 20 Στησυνεδρίαημερομηνίας26 Μαΐου, 1988, η Επιτρο­ πή εξέτασε προφορικά τον κ. Χριστοφίδη, διεξοδικά, πάνω στο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως τουκαιτο θέματης ετοιμασίαςτων εμπιστευτικών εκθέσεων και κα­ τέληξεστοσυμπέρασμαότι οι ισχυρισμοί του Χριστοφίδη 25 δενευσταθούν- (βλ.Παράρτημα 12στηνένσταση). Στις 27 Απριλίου, 1989, η Επιτροπή επαναβεβαίωσε την πιο πάνω απόφασητης, με ημερομηνία 26 Μαΐου, 1988, αναφορικά με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκο δήλωση του Χριστοφίδη, και απέρριψε τις 30 παραστάσειςτουαιτητή. Τογεγονός ότι το 1982 ο αιτητήςαξιολογήθηκε με 12 "Εξαίρετος", ενώ στα επόμενα χρόνια με 2 "Εξαίρετος" και 10 "Λίαν Καλός", δεν είναι από μόνο τουαπόδειξη οποιουδήποτελόγουακυρότηταςτωνεμπιστευτικώνεκθέ35 σεων. 2927 Στυλιανίοης,Δ. Δάρκουν.Δημοκρατίας

(1991)Όλοι οι λόγοιπροσβολής τωνεμπιστευτικών εκθέσεων απορρίφθηκαναπότοΔικαστήριοστηνΥπόθεσηΑρ.455/ 87 και ο αιτητής κωλύεται, απόδεδικασμένο, να ισχυρι­ στεί το αντίθετο -(βλ.Georghios Haris v. The Republic of Cyprus, Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 699 (Απόφαση δόθηκε 5 στις27 Ιανουαρίου,1989)). ΑναφορικάμετηνένορκοδήλωσηΧριστοφίδη, οδικη­ γόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή έπρεπενα εξετάσει εξ υπαρχήςτοθέμα,και όχι ναεπιβεβαιώσειτην προηγούμενηαπόφασητης. 10 ΟΧριστοφίδης ήταννεκρός.Τοπεριεχόμενο αυτήςτης ενόρκου δηλώσεως εξετάστηκε με αντιπαράθεση και με προφορική εξέταση του Χριστοφίδη, διεξοδικά, στις 26 Μαΐου,

1. Είναι γεγονός ότι η διαδικασίαλήψης της απόφασης που προσβάλλεται ήταν διαφορετική από τη 15 διαδικασία στην οποία εξετάστηκε το θέμα της ενόρκου δηλώσεως. ΗΕπιτροπήεπανεξέτασετοθέμακαιεπιβεβαί­ ωσε την προηγούμενη απόφαση της, ημερομηνίας 26 Μαΐου,
2. Ο αιτητής απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο 20 αυτόότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις,γιαταχρόνιαπου πα­ ραπονείται, ήταν προϊόν κατάχρησης εξουσίας, ή, για οποιοδήποτε λόγο, άκυρεςκαι,ως εκ τούτου,δεν έπρεπε ναληφθούνυπόψηαπότην Επιτροπή. Οι συστάσεις του Προϊσταμένου τουΤμήματος,νομό- 25 λογιακά,και μετο Άρθρο44

(3)των περίΔημοσίας Υπη­ ρεσίαςΝόμωντου 1967 έως 1987, (Αρ.33/67, 31/80, 78/81, 10/83,48/86, 169/86,70/87),αποτελούν ουσιώδες ξεχωρι­ στό στοιχείο κρίσεως της αξίας των υποψηφίων - (βλ. MichaelTheodossiou and The Republic (Public Service 30 Commission) 2R.S.C.C.44*καιΚυπριακήΔημοκρατίακαι Αλλοι ν. Ανδρέα Στυλιανού και Αλλον, Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 1028, 1029 και 1034, (Απόφαση δόθηκε στις 10 Ιουλίου, 1990)). Οι συστάσεις του, όμως, αν είναι ασύμφωνες με την εικόνα που παρουσιάζεταιστις εμπι- 35 στευτικές εκθέσεις, πρέπειναπαραγνωρίζονται,ή νατους 2928 4Α.Α.Δ. Δάρκουν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. αποδίδεταιπεριωρισμένη βαρύτητα, ανάλογαμετηνέκτα­ σητηςασυμφωνίας. Ησημασίατωνσυστάσεων εξασθενί­ ζει,ανάλογα με το βαθμόδιάστασης τους προς τις εμπι­ στευτικές εκθέσεις, που καθορίζουν αντικειμενικά την 5 αξία του υπαλλήλου - (βλ., μεταξύ άλλων, Odysseas Georghiou v.Republic (Public Service Commission)

(1976)3 C.L.R.74,σελ. 84-Republic v.Koufettas

(1985)3C.L.R. 1950). ΟΔιευθυντής,στην παρούσα υπόθεση,σύστησεταεν10 διαφερόμενα μέρη. Οι συστάσεις του είναι σε έκταση αι­ τιολογημένες - (βλ.Παράρτημα 13στην ένσταση- πρακτι­ κά συνεδρίας της Επιτροπής, ημερομηνίας 11 Μαΐου, 1989). Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι 15 οι συστάσεις συγκρούονται με το υπόλοιπο υλικό που ήτανενώπιοντης Επιτροπήςκαι,ειδικά,μετιςεμπιστευ­ τικέςεκθέσειςπρινταέτη 1987-1988. Στις εμπιστευτικές εκθέσεις των δύοτελευταίων χρό­ νων τα ενδιαφερόμενα μέρη αξιολογήθηκαν"Εξαίρετα", 20 ενώοαιτητής"ΛίανΚαλός". Η αναφοράαπό το Διευθυντή στις διευθυντικές και ηγετικές ικανότητεςτωνενδιαφερομένωνμερών, δενείναι αντίθετημετοπεριεχόμενοτωνεμπιστευτικών εκθέσεων. ΟΔιευθυντήςδενπαρέλειψενααναφερθείστηναρχαι25 ότητατουαιτητήκαισεόλαταστοιχείαπουέλαβε υπόψη τουγιατηνκρίσητου. ΤοΔικαστήριοεξέτασε μεπολλήπροσοχή τουςλόγους που έδωσε οΔιευθυντής για την προτίμησητωνενδιαφε­ ρομένων μερών,σε συνάρτηση μετο υλικό τωνπροσωπι30 κών φακέλωνκαιτων εμπιστευτικών εκθέσεων,και κατέ­ ληξεότι οι συστάσεις, όχι μόνοδεν είναι αντίθετες με τα στοιχεία των φακέλων,αλλάβρίσκουν πλήρηυποστήριξη σ'αυτά. 2929 Στνλιανίοης, Δ. Δάρκου ν.Δημοκρατίας

(1991)Η διαδικασίαπλήρωσης της θέσης παρατάθηκε σεπε­ ρισσότερες από μια συνεδρίες. Το θέμα απασχόλησε την Επιτροπήστις 4 Απριλίου, 1989, 27 Απριλίου, 1989,και 11Μαΐου, 1989. Στις 4 Απριλίου, 1989, παρόντα ήταντρία μέλη και ο 5 Πρόεδρος. Απουσίαζε ο κ. Χατζηπροδρόμου. Στις 27 Απριλίου, 1989,παρόνταήτανπάλιντρίαμέληκαιο Πρό­ εδρος.Απουσίαζε οκ. Ξενόπουλος. Στις 11 Μαΐου, 1989, όλα τα μέλητης Επιτροπής- ο Πρόεδροςκαι τατέσσερα μέλη -ήτανπαρόντα. Το ζήτημα της σύνθεσης του συλλογικού διοικητικού οργάνου εξετάστηκε πρόσφατα, με αναδρομήσε όλη την προηγούμενηνομολογία,ΚυπριακήΔημοκρατίαν. Ελένης Π. Κουλία

(1991)3Α.Α.Δ.370.Το Ανώτατο Δικαστήριο, 1 5 σχετικά με το θέμα της σύνθεσης των συλλογικών οργά­ νων,υιοθέτησε τηγενικήαρχήπουέθεσε η Ελληνικήνομο­ λογία και αναφέρεταιστη σελ. 112 των ΠορισμάτωνΝο­ μολογίαςτουΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας 1929-1959. Θεωρώ σκόπιμοκαιαναγκαίοναπαραθέσωσε έκταση 20 το μέρος της πιο πάνω Απόφασης της Ολομέλειας, που αναφέρεταιστοθέματηςσύνθεσης τουοργάνου:'Ή γενική αρχή,όπως διατυπώθηκεαπότη νομολο­ γία έχει:Ήδιαδικασίασυζήτησηςκαιλήψης απόφασηςγια 25 ορισμένο θέμα πρέπει να διεξάγεται από την αρχή μέχρι το τέλος απότα ίδιαμέλη τουσυλλογικού ορ­ γάνου,γιατίέτσιεξασφαλίζεταιη γνώσηκαιη στάθ­ μισηόλων τωνστοιχείων πουπροκύπτουναπό κάθε μέλος τουσυλλογικού οργάνου. Αν η διαδικασίαπα- 30 ρατείνεταισεπερισσότερες συνεδρίες,η σύνθεσητου οργάνου πρέπει να παραμείνει αναλλοίωτη σε όλες τις συνεδρίες. Αν ησύνθεση αλλάσσει, με τη συμμε­ τοχή μελών πουήταναπόνταστις προηγούμενες συ­ 5 νεδρίες, το συλλογικό όργανο δεν μπορεί να λάβει ^ 2930 4AJ^A. 5 10 15 20 25 30 35 Δάρκου v.Δημοκρατίας, Στνλιανίίης,Δ, έγκυρηαπόφασηστηντελευταίασυνεδρία,εκτός αν στησυνεδρίααυτήεπαναληφθείαπότηναρχήη δια­ δικασίακαιη συζήτησηπουπροηγήθηκε, οπότε θεω­ ρείται ότι ησυζήτησητης υπόθεσης άρχισε καιτελείωσε έγκυραστηντελευταίασυνεδρία...' (Βλ. Sawa v.Republic

(1985)3CLR. 694·καιΑνα­ θεωρητικές Εφέσεις Αρ. 480 και 484 - Constantinos Sawa andAnotherv. The Public Service Commission,

(1988)3C..R.102· GeorghiosMytidesv. TheRepublicof Cyprus

(1988)3 CLR. 737· Ανδρέας Γεωργίου και 'Αλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 525, (Απόφαση δόθηκε στις 16 Ιουνίου, 1989)· Α. Σαζεΐδης & Υιός Ατδ. ν. Δήμου Αθηαίνου, Υπόθεση Αρ. 359/88,(Απόφαση δόθηκεστις 30 Σεπτεμβρίου, 1989)* Ανδρέας Καραγιώργη και Αλλος ν.Κυ­ πριακής Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 616/88και623/ 88, (Απόφασηδόθηκε στις 15 Μαΐου, 1990)· Ανδρέας Χριστόφορου και Αλλος ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 266/88 και 309/88 (Απόφαση δόθηκε στις26Μαΐου, 1990)). Τολεκτικότηςπρώτηςπαραγράφουτου πρακτικού της συνεδρίαςτης22αςΝοεμβρίου, 1984, ηοποία ακο­ λούθησε τη συνεδρία της 25ης Οκτωβρίου, 1984, και στην οποίαλήφθηκεηπροσβαλλόμενηαπόφαση,είναι ταυτόσημομε το πρακτικό της συνεδρίας της Επιτρο­ πής στην υπόθεση Sawa v. Republic (ανωτέρω). Ο Α. Λοΐζου, Δικαστής όπως ήταν τότε, αφού αναφέρθηκε στηγενικήαρχή τηςσύνθεσηςτουδιοικητικούοργάνου, όπωςέχειπροεκτεθεί, είπεστησελ. 702:'It is also clear from the minutes of this first meeting of therespondent Commission underits new composition (Appendix 6),that theminutes of all the preliminary meetings were before the respondent Commission and its new members and therefore I cannotaccept thatthesenew members werenot fully informed of whattranspiredbefore. Alsosincenothing appears from theminutebefore methattheywere not in agreement, I can reach no other conclusion than 2931 Στύλωνίδης,Δ. Λάρκουν.Δημοκρατίας

(1991)that they adopted all previous decisions of the respondent Commission concerning the matter andin thatthewholeprocesscouldberegarded astaken fully abinitio.' Ως αποτέλεσμα απέρριψε την προσφυγή. Οι αιτητές 5 εφεσίβαλαντηνπιοπάνωπρωτόδικηΑπόφαση. Στις Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 480 και 484 Constantinos Sawa andAnotherv. ThePublic Service Commission (ανωτέρω) - η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου,αφούπαρέθεσε το πιοπάνωαπόσπασμα 10 από την Απόφαση του κ. Λοΐζου, επικύρωσε την πρω­ τόδικηΑπόφασηκαιαπέρριψετηςεφέσεις. Στις Υποθέσεις Αρ. 956/87, 957/87 και 1003/87 Σάββας Ξνστονρηκαι Αλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρα­ τίας, (Απόφασηδόθηκεστις 13Μαρτίου,1990) -μέλος 15 της Επιτροπής απουσίαζε από συνεδρία στην οποία αποφασίστηκεναληφθεί υπόψηκαιάλλοςυποψήφιος. ΟΠρόεδροςτουΔικαστηρίουείπεστιςσελ. 6-7:Άναμφίβολα είναι αρχήτου διοικητικούδικαίου ότι ηδιαδικασίαενώπιον ενός συλλογικού διοικητι­ κού οργάνου πρέπει να γίνεται απότην αρχή μέχρι το τέλος στην παρουσία των ιδίων μελών του εν λόγω οργάνου. Τούτο αποσκοπεί στη διασφάλιση της γνώσης απόκάθε μέλος όλων των στοιχείων τα οποία έρχονταιστην επιφάνειακατάτηδιάρκειατης διαδικασίας λήψης απόφασης απότοσυλλογικό όρ­ γανο. Ταυτόχρονα όμως έχει νομολογιακά αποφασι­ σθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είναι έγκυρη η απόφαση του συλλογικού οργάνου έστω και αν πα- 30 ρατηρήθηκαν κάποιεςαλλαγές στη σύνθεση του, εάν κριθεί ότι όλαταμέληταοποίαλαμβάνουντην τελι­ κή απόφασηείναι πλήρως ενημερωμένα σχετικά με όλαταστοιχεία τηςδιαδικασίαςπουείναιαναγκαία γιατη λήψηορθήςαπόφασης.' 35 2932 4ΑΛΛ. Λάρκονν.Δημοκρατίας Στνλιανίδης, Α. Αφού αναφέρθηκε στις απουσίες των μελών, είπε στησελ. 7:- 5 10 'Στησυνεδρία της 24 Σεπτεμβρίου 1987 (Παράρ­ τημα 8) μετείχε και ο κ. Ν. Παπαξενοφώντος που απουσίασεαπόεκείνητης 7 Αυγούστου 1987,αλλά εφόσον όμως έγινε σε αυτήαναφορά στα πρακτικά των προηγουμένωνσυνεδριάσεων είναι επόμενο ότι ο κ. Παπαξενοφώντος έλαβε πλήρη γνώση. Όμως κατά τη συνεδρία αυτή αποφασίστηκε μόνο όπως κατά την τελική εξέταση ληφθεί υπόψη ακόμημια υπάλληλος.' Καικατέληξεστησελ. 8:- 15 20 25 30 35 'Κατά τη συνεδρία αυτήπου ήταν η ουσιαστική συνεδρία της Επιτροπής ακούστηκαν οι συστάσεις του Διευθυντή του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλί­ σεων. Έγινεησύγκριση των υποψηφίωνκαιηΕπι­ τροπήκατέληξε στην επιλογή εκείνων που προήχθηκαν. Είναι φανερόαπόταπιο πάνωότι τα μέλη της Επιτροπήςπου μετείχαν στη λήψη απόφασης είχαν πλήρη γνώση των στοιχείων και πλήρη εικόνα των υποψηφίων.'Οπωςαναφέρεται στασχετικά πρακτι­ κάτηςεπίδικηςαπόφασης ηΕπιτροπή αφούεξέτασε τα ουσιώδηστοιχεία από το ΦάκελοΠλήρωσηςτης θέσης,καθώςκαιαπότουςΠροσωπικούς Φακέλους καιτις Εμπιστευτικές Εκθέσειςτωνυποψηφίων, και έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματα τηςΤμηματικής Επιτροπήςκαιτιςκρίσειςκαισυστάσεις τουΔιευθυ­ ντή,έκρινεμεβάσητακαθιερωμένακριτήριαστοσύνολο τους (αξία,προσόντα αρχαιότητα)ότι τα εν­ διαφερόμεναμέρηυπερείχαντωνάλλωνυποψηφίων και κατέληξε στην επίδικηαπόφαση.Συνεπώςοπιο πάνωισχυρισμόςδενευσταθεί.' ΣτιςυποθέσειςΑνδρέαςΧριστόφορουκαι Αλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (ανωτέρω)· ΚύπροςΔημο­ σθένουςκαι Άλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υποθέ2933 Στυλιανίδης, Δ. Λάρκουν.Δημοκρατίας

(1991)σειςΑρ. 49/89,86/89και 161/89, (Απόφασηδόθηκεστις 14 Ιουλίου, 1990)· καιΕυθύμιοςΣιμιλλίδηςκαι Άλλος ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 112/89 και 114/89, (Απόφασηδόθηκεστις 31 Δεκεμβρίου, 1990),τα μέλη πουαπουσίαζαν λάμβανανγνώση τουπεριεχομέ- 5 νου της προηγούμενης συνεδρίας, στην κάθε περίπτω­ ση, και υιοθετούσαν την απόφασητης Επιτροπής.Το Δικαστήριο είπε ότι τα μέλητης Επιτροπής,που έλα­ βαν μέρος στηλήψητωνπροσβαλλόμενων αποφάσεων, είχαν πλήρηγνώσητων υποψηφίωνκαιτωνστοιχείων 10 για ταοποίαάσκησαντηνκρίσηκαιτηδιακριτικήτους ευχέρεια γιατηλήψητης απόφασης και,ως εκτούτου, ο λόγος της ελαττωματικής σύνθεσης του συλλογικού οργάνουδεν ευσταθούσε. Η απόφασητης25ηςΟκτωβρίου, 1984, ήτανενδιά- i 5 μέση προπαρασκευαστική πράξη, που συγχωνεύτηκε στην τελική πράξητης επιλογής, που έλαβε χώρα στο τέλος της ουσιαστικής συνεδρίας της 22αςΝοεμβρίου,

1. Στο πρακτικότης ουσιαστικής συνεδρίας της 22ας 20 Νοεμβρίου, 1984, έγινε αναφορά στο πρακτικότηςσυ­ νεδρίαςτης25ηςΟκτωβρίου, 1984, τοοποίοήτανενώ­ πιον της Επιτροπής. Το μέλος Χατζηπροδρόμουπλη­ ροφορήθηκε με πληρότητα. Όλα τα στοιχεία ήταν ενώπιον του. Η απόφαση της περίληψης των Χρίστο- 25 δουλίδηκαιΔιαμαντή στον κατάλογοτωνυποψηφίων, από τον οποίο θαγινόταν ησύγκριση, αξιολόγησηκαι επιλογή για προαγωγή,στηριζόταν πάνωστα στοιχεία των φακέλων που ήταν ενώπιον όλων των μελών της Επιτροπής, περιλαμβανομένου και του κ. Χατζηπρο- 30 δρόμου.ΟΠροϊστάμενος Διευθυντής Ιατρικών Υπηρε­ σιών αναφέρθηκε καιστους 13υποψήφιους.Ησύγκρι­ ση, αξιολόγηση και επιλογή έγινε μεταξύ των 13 υποψηφίων. Δεν φαίνεταιοτιδήποτε στο πρακτικόότι ο κ. Χατζηπροδρόμου δεν συγκατατέθηκεκαιδεν συμ- 35 φώνησε με την ενδιάμεση προπαρασκευαστική απόφα­ σητης25ης Οκτωβρίου,
2. Το μόνο συμπέρασματο οποίο μπορεί να εξαχθεί είναι ότι υιοθέτησε όλη την 2934 4 ΑΛΛ. 5 Λαρκονν.Δημοκρατίας Στνλιανίόης, Δ. προηγούμενη απόφασητης Επιτροπής, αναφορικάμε τοθέμα,και,ως εκτούτου,η όληδιαδικασίαθεωρείται ότι επαναλήφθηκεαπότην αρχή.Αυτό είναι σύμφωνο με την υπόθεση Sawa(ανωτέρω) -πρωτόδικη,καιτης Ολομέλειας στιςΑναθεωρητικές Εφέσεις." Στηνπαρούσαυπόθεση, στις 4 Απριλίου, 1989,απλώς κατατέθηκεη έκθεση τηςΤμηματικήςΕπιτροπήςκαι,επει­ δήδύοαπότουςυποψήφιουςείχανεγείρειθέματααξιολό­ γησηςτους,η Επιτροπήαποφάσισεναταεξετάσει σεάλλη 10 συνεδρία πριν την τελική εξέταση του θέματος. Ήταντυ­ πικήπροπαρασκευαστικήσυνεδρία,χωρίς καμιά απόφα­ σημεουσιαστικόπεριεχόμενο. Στις 27 Απριλίου, 1989, έγινε αναφορά στα θέματα τωνπρακτικώντηςσυνεδρίαςτης4ηςΑπριλίου, 1989,και 15 η Επιτροπήπροχώρησε στην εξέταση των παραστάσεων που υπέβαλανο αιτητής και ο υποψήφιος Ανδρέας Χριστοφίδης. Στο πρακτικό παρατίθεται το ιστορικό και η ΑπόφασητηςΟλομέλειας στις Προσφυγές Αρ.455/87και 683/
3. Η Επιτροπή ασχολήθηκε με την ένορκο δήλωση 20 τουΚώσταΧριστοφίδη. Τοσχετικό απόσπασμαέχει:- 25 30 "Εξάλλου, σ' ό,τι αφοράτην ένορκη δήλωση του κ. Κώστα Χριστοφίδη, η οποία αναφέρεταιστις αξιολο­ γήσεις επίεποχήςπουΔιευθυντής τουΤμήματοςήτανο κ.Αποστολίδης καιτηνοποίαοδικηγόρος τουκ.Λάρκου έχει επικαλεστεί ως 'μαρτυρία 'τρίτου* απόλυτα σχετικήκαιαποκαλυπτική',η Επιτροπή,αφούσημείω­ σε ότι είχε ασχοληθεί εν εκτάσει με το θέμα αυτόστα πλαίσια της διαδικασίαςπλήρωσης της θέσης Διευθυ­ ντή του Τμήματος, επαναβεβαίωσε την προηγούμενη απόφασητης με ημερομηνία 26.5.88ότι οι ισχυρισμοί πουπεριέχονταιστηνένορκηδήλωσηδενέχουναποδει­ χθεί." Στην τελευταία συνεδρία, που έγινε στις 11 Μαΐου, 1989, όλα ταμέλη ήτανπαρόντα. Έγινεαναφορά σταθέ35 ματα των πρακτικών των προηγουμένων συνεδριάσεων και η Επιτροπήασχολήθηκε με τις ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων και αποφάσισε να αγνοηθεί η 2935 Στυλιανίδης, Δ. Λάρκουν.Δημοκρατίας

(1991)τροποποίησηπουέγινε στην εμπιστευτικήέκθεσητου Αν­ δρέα Χριστοφίδη για το

1. Αφού ηολομέλεια άκουσε τις συστάσεις του Διευθυντή, ασχολήθηκε με την αξιολό­ γηση και σύγκριση των υποψηφίων. Εξέτασε τα ουσιώδη στοιχείααπότοφάκελοπλήρωσηςτηςθέσης,τουςπρόσω- 5 πικούςφακέλους, τιςεμπιστευτικές εκθέσεις,έλαβευπόψη της ταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπήςκαιτις κρί­ σειςκαισυστάσεις τουΔιευθυντή. Έκρινεότι όλοιοι υποψήφιοι,εκτόςτουΠανικούΘεο­ χαρίδη, κατείχαν το προσόν πλεονέκτημα. Έλαβευπόψη 10 της τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων στο σύνο­ λο τουςκαι,ενδεικτικά,καταγράφεταιστοπρακτικόη λε­ πτομερής αξιολόγηση όλων των υποψηφίων στα τελευ­ ταία έξι χρόνια. Ασχολήθηκε με την αρχαιότητα του αιτητήκαι,τελικά,κατέληξε στην προσβαλλόμενη απόφα- 15 ση. Ουσιαστικά, και για όλους τους σκοπούς, στη συνε­ δρίααυτή, επαναλήφθηκεόληηδιαδικασίαπουέγινε στις προηγούμενες συνεδριάσεις, στις οποίες ένα μέλος -δια­ φορετικό στην κάθε μια -δεν ήταν παρόν.Τα μέληπου 20 απουσίαζαν στις προηγούμενες συνεδρίες λάμβαναν γνώση του περιεχομένου της προηγούμενης συνεδρίας, στην κάθεπερίπτωση, καιυιοθετούσαν έτσιτην απόφαση τηςΕπιτροπής. Όλαταμέλη,πουέλαβανμέρος στηλήψη της προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης προαγωγής 25 τωνενδιαφερομένωνμερών,είχανπλήρηγνώσηκαιυιοθέ­ τησανκαι/ήεπανέλαβαντιςενδιάμεσεςπροπαρασκευαστι­ κές πράξεις που συγχωνεύτηκαν στην τελική πράξητης επιλογής, που έλαβε χώρα στο τέλος της συνεδρίας της 11ης Μαΐου,
2. 30 Περαιτέρω, από όλο το πρακτικό της 11ης Μαΐου, 1989, δεν φαίνεταιότι τα απόνταμέληδενσυγκατατέθη­ καν,ήδενσυμφώνησαν μεενδιάμεση προπαρασκευαστική απόφαση.Το μόνο συμπέρασμα,το οποίο μπορεί ναεξα­ χθεί, είναι ότι υιοθέτησαν την προηγούμενη απόφασητης 35 Επιτροπής,αναφορικά μετις εμπιστευτικές εκθέσεις,και, ως εκ τούτου, η όλη διαδικασίαθεωρείται ότιεπαναλή2936 4ΑΛΛ. Λάρκον ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. φθηκεαπότηναρχή. Εκπερισσού, εκτός από τοπροβαλλόμενο νέο αποδει­ κτικόστοιχείο γιαυποστήριξητηςπροσβολήςτηςεγκυρό­ τητας τωνεμπιστευτικών εκθέσεων τηςπεριόδου 19835 1986,ηΑπόφααητουΑνωτάτου Δικαστηρίου στις Προ­ σφυγές Αρ. 455/87 και 683/87 ήταν δεσμευτική γιατην Επιτροπήκαι,βεβαίως,τοναιτητή. Έρευναδιοικητικούζητήματοςπουκρίθηκε ουσιαστι­ κά απότοΑνώτατο Δικαστήριο αποτελεί παράβαση του 10 δεδικασμένου καιείναιανεπίτρεπτη στην Επιτροπή- (βλ. Μιχαήλ Δένδια -"Διοικητικόν Δίκαιον", Γ,σελ. 338· και ΑπόφασηΣυμβουλίου Επικρατείας577/1947). Ο δικηγόρος τουαιτητήυπέβαλεότιηοκτάχρονη αρ­ χαιότητα τουαιτητή έναντι των ενδιαφερομένων μερών 15 καιημακράτουυπηρεσίαστοΤμήμαΕσωτερικώνΠροσό­ δων,δεν εκτιμήθηκανσωστά απότηνΕπιτροπή. Η μακρά υπηρεσία καιηαρχαιότηταδημιουργούν πείρακαι αυξά­ νουν τηνικανότητατουυπαλλήλου. Αυτά είναι στοιχεία κρίσεως,ταοποίαη Επιτροπήέπρεπεναλάβειυπόψηκαι 20 νακρίνει ότιοαιτητήςήτανυπέρτερος όλων των υποψη­ φίων. Ηαξιολόγηση του αιτητή στο απώτερο παρελθόν ήτανκαλύτερη τωνενδιαφερομένων μερών, ενώστηντε­ λευταίαδιετία ταενδιαφερόμενα μέρηυπερτερούσαν, και στα ενδιάμεσα τέσσερα χρόνια είχαντην ίδιαγενικήβαθ25 μολογία. Όλα αυτά συνιστούσαν υπεροχή και έπρεπε, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, "ως μαγνητική βελόνα" ναδείξουν προς τηνεπιλογή του αιτητήγιατην προαγω­ γή. Οιεμπιστευτικές εκθέσεις αποτελούντονκύριοκαθρέ30 φτητηςαξίαςτουυπαλλήλου. Ηαξιολόγηση τουυπαλλήλου πρέπει ναείναι δίκαιη, αμερόληπτηκαιναγίνεταιμείσομέτροκρίσης. Είναιγεγονός ότιδημιουργήθηκεευρύτερηκρίση, ανα­ φορικά με τις εμπιστευτικές εκθέσεις. Στην υπόθεση 35 Sotenadou andOthers v.Republic

(1983)3C.L.R. 921,το 2937 Στυλιανίδης,Δ. Λάρκον ν.Δημοκρατίας

(1991)Δικαστήριοείπεστιςσελ. 953-954:"Whilst on the issue of bias in the confidential reports this Court has to place on record that the method of assessment of officers by way of confidential reports is, in theview of this Court; suffering. The officer has to be 5 assessed annually. This is in the interests both of the officer, the service and the public. The assessment must be just, impartial and,if possible, with uniform criteria. There is a crisis with regard to theconfidential reports.I subscribe to theview expressed by lacovou, the General 10 Secretary of PASYDY, in his oral evidence before this Court, and I could do no better than quote his own words: 'As PASYDY we have observed that there is really acrisiswith regard totheconfidential reports, that is to say, it has been proved that the system has many 15 defaults in the way the questionnaire is answered by reporting officers and the countersignors as well'. Mr. lacovou stated further that the matter was raised at M.E.P.andthata sub-committeewas established tostudy this particular problem. But it is not only the 2 ^ questionnaire and the way that is answered by the reporting officer thatneedsconsiderationandchange; the whole spectrum of assessment of civil servants has to be reconsidered. It is not thetask of this Courttoindicateremedies or 25 thesolution of thisproblem. Itis uponPASYDY andthe Governmental side to find a solution to this thorny problem. It must be, however, placed on record that many reporting officers are conscientiously performing this, at some times, onerous duty with a sense of 30 responsibility, fairness, justice andimpartiality." ΣτονπερίΔημόσιαςΥπηρεσίαςΝόμοτου 1990,(Αρ.1/ 90), έγιναν αλλαγές προς την κατεύθυνσηθεραπείας της κρίσης.Οχρόνοςθαδείξει. Ηυπόθεσηαυτήθακριθείμεβάσητιςαρχέςπουέχουν 35 καθιερωθείαπότοΔικαστήριοτούτο:2938 4 ΑΛΛ. Λάρκουν.Δημοκρατίας Στυλιανί&ης,Α. 1.ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δενακυρώνειαπόφαση διορισμού ήπροαγωγήςανηαπόφαση λήφθηκεσύμφω­ να μετοΝόμοκαιταγεγονότα τηςσυγκεκριμένης υπό­ θεσηςκαιήτανεύλογαεπιτρεπτή. 5 2.ΤοΔικαστήριο δενυποκαθιστάτη δικήτουκρίση, αναφορικάμετηνεπιλογή τουκαταλληλότερου υποψή­ φιουγιαπροαγωγήή διορισμό, μετηνκρίσητου αρμο­ δίουοργάνου. (Βλ., μεταξύ άλλων, ΚλέαρχοςΜιλτιάδους και Άλλοι 10 ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 789,791,796, (Απόφασηδόθηκεστις30Μαΐου,1989).) Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει, εκτός εάν ο αιτητής αποδείξει έκδηληυπεροχήέναντιτουυποψηφίουπουδιο­ ρίστηκε ήπροήχθηκε. 15 Το Δικαστήριο εξέτασε με προσοχή τα επιχειρήματα του δικηγόρου του αιτητή,σε συνάρτηση με όλα τα στοι­ χείαενώπιον του,καικατέληξε ότι οαιτητήςδενέχειαπο­ δείξει έκδηληυπεροχήέναντι των ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπή άσκησε σύμφωνα με το Νόμο τη διακριτική 20 της ευχέρεια και οι προσβαλλόμενες προαγωγές ήτανεύ­ λογαεπιτρεπτές σ'αυτή. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους,η προσφυγή αποτυγ­ χάνει, απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφασηεπι­ κυρώνεται. 25 Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 2939