(1991)22Αυγούστου, 1991 [Α.ΛΟΪΖΟΥ. Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΡΕΝΑΑΔΑΜΙΔΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΥΔΑΤΟΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ, Καθ'ον ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 118/90). Διοικητική Πράξη — Νομοθετικό καθεστώς — Διέπεται από την νο μοθεσία που ισχύει κατά τον χρόνο λήψεως της — Νοονμένον ότι δεν υπάρχει παράλογη καθυστέρηση από τηδιοίκησηστην εξέταση της σχετικής αίτησης — Οι περί Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας Κανονισμοί του 1988, ΚΛΠ 132/88 — Αίτηση για υδροδότηση γίνεται τον Αύγουστο τον 1989— Ορθά ταδικαιώμα τα υδροδότησης υπολογίστηκαν με βάση την ΚΛΠ 132/88 και όχι την ΚΛΠ 203/87που ίσχυε όταν υποβλήθηκε αίτηση για διαχωρι σμό των ίδιων οικοπέδων. 5 ΗοατήτοιΛ,ηοποίαείχευποβάλει στοΔήμο Στρρβόλουαίτηση 10 διαχωρισμού ακίνητης ιδιοκτησίας της σε οικόπεδατο 1987, προ σέβαλε με την προσφυγή της αυτή την απόφασητου Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας νααπορρίψει αίτηματηςγια μείωση των δικαιωμάτωνυδροδότησης αριθμού διαχωριζρμένων οικοπέ δωντης ημερομηνίας 1/12/1989. 15 Το αίτηματης για μείωση των δικαιωμάτωνυδροδότησηςβα σίστηκε στον ισχυρισμό της ότι ο υπολογισμός τωνδικαιωμάτων δεν θαπρεπενα είχε γίνει βάσει των Κανονισμών που ίσχυαν την ημέρα υποβολής της αίτησης για υδροδότηση αλλά των Κανόνισμών που ίσχυαν κατάτο χρόνο υπο&ολής της αίτησης στο Δήμο 20 Στροβόλουγιαδιαχωρισμό της ιδιοκτησίαςτηςσεοικόπεδα. Προςυποστήριξη δετης πιο πάνωάποψηςανέφερεπως η κα θυστέρηση έκδοσης της πιοπάνωάδειαςδιαχωρισμού δεν οφειλό ταν στην ίδια αλλά στα διάφορα αρμόδιαΤμήματατης Δημοκρα τίας. Επίσης ισχυρίστηκε ότι η μέχρι τότε πρακτική που 25 ακολουθείτο ήτανναυπολογίζονται ταδικαιώματακατάτο χρόνο υποβολήςτηςαίτησηςγιαδιαχωρισμό. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισεότι: 2940 4Α.Α.Δ. Α6αμίδονν.Συμβ,Υδατοπρομήθειας
(1)Δεν αποδείχτηκε οποιοδήποτε θέμα καθιερωμένης πρακτι κής από τηναιτήτρια που είχε τοβάρος απόδειξης αλλά ενπάση περιπτώσει ο τερματισμός μιας τέτοιας πρακτικής δεν αποτελεί παράβασηοποιασδήποτεγενικής αρχήςδιοικητικούδικαίου. 5 10 15
(2)Ηδιαβίβασημιαςαίτησηςδιαχωρισμού οικοπέδων από την αρμόδια Αρχή κάτω από τονπερί Ρυθμίσεως Οδών καιΟικοδο μώνΝόμοπροςτοόργανο πουυποδεικνύεται σεαυτή,ότι θαπρο σφέρειτηνυδροδότηση,δενκαθορίζειταδικαιώματαπουθακατα βληθούν από τον αιτητή στον προμηθευτή του ύδατος αλλά πιστοποιεί τηνικανοποίηση της απαίτησης της σχετικής διάταξης του πιοπάνω Νόμου γιατηνύπαρξη υδατοπρομήθειας. Ηαιτή τρια αποτάθηκεγια υδροδότηση τον Αύγουστο του1989και επο μένως ορθά έγινε ο υπολογισμός τωνδικαιωμάτων μεβάση τους Κανονισμούς που ίσχυαν τοχρόνο εκείνο, δηλαδή αυτοί που περιέχοντο στην ΚΔΠ 132/88. Μίαδιοικητικήαπόφασηδιέπεταιαπό το δίκαιο που ισχύεικατάτο χρόνο λήψηςτης, νοουμένου ότι δεν υπάρχει παράλογηκαθυστέρηση απότη διοίκηση στην εξέταση της σχετικής αίτησης. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: PanosLanitisandSonsv. TheRepublic
(1973)3CLR667· Argyrou andOthers v. TheRepublicofCyprus
(1983)3CLR 474PamborisandAnother v.TheRepublic
(1986)3 CLR 87725 Kouyoumdjian(Properties) Ltdv. Strovolos Municipality
(1987)3 CLR 763ChristodoulidesandOthers v. TheRepublic
(1987)3CLR 868Lordos v..TheRepublic
(1968)3 CLR 427LoizianaHotelsLtd v. MunicipalityofFamagusta
(1971)3CLR 466. Προσφυγή. 30 Προσφυγήεναντίον τηςάρνησηςτουΣυμβουλίου Υδατοπρομηθείας να μειώσει τα δικαιώματα υδροδότησης αριθμούδιαχωριζομένων οικοπέδωντηςαιτήτριας. Α. Μαρκίδης,γιατηναιτήτρια. 35 Γ.Τριανταφυλλίδης, γιατοκαθ'ουηαίτηση. Cur. adv.wit. 2941 ΑδαμίΑουν.Σνμβ.Υδατοπρομήθειας
(1991)Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Με την προσφυγή της αυτήηαιτήτριαζητάαπότοΔικαστή ριο δήλωση ότι η διοικητική πράξη και/ή απόφασητου καθ' ου η αίτηση Συμβουλίου Υδατοπρομηθείας Λευκω σίας, στη συνέχεια το Συμβούλιο, με την οποία απορρί- 5 φθηκεαίτηματης αιτήτριας για μείωσητωνδικαιωμάτων υδροδότησης αριθμού διαχωριζομένων οικοπέδων της, είναιάκυρηκαιδενέχειοποιοδήποτεέννομοαποτέλεσμα. Η αιτήτριαυπέβαλε αίτηση διαχωρισμού σεοικόπεδα τωντεμαχίων 106 και 107τουΦύλλου/ΣχεδίουXXX/6W1 10 καιWII στηνπεριοχήΣτροβόλου. ΟΔήμος ΣτροβόλουσανηαρμόδιαΑρχήκατάτηνεξέ τασητης αίτησης αυτήςζήτησε στις 22 Αυγούστου, 1987, από το Συμβούλιο τον υπολογισμό του για τα έξοδακαι ταδικαιώματα υδατοπρομήθειας γιατην υδροδότηση στα 15 υπό διαχωρισμό τεμάχια τα οποία θα διαχωρίζονταν σε εικοσι-τρία οικόπεδα. Το Συμβούλιο, με βάση τους υφι στάμενους τότε περί Συμβουλίου Υδατοπρομηθείας Λευ κωσίας Κανονισμούς του 1987, Κ.Δ.Π. 203/87,καθόρισε σαν δικαιώματαυδατοπρομήθειας το ποσό των £3,450.- 20 σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που υπέβαλε (Τεκμήριο 1),δηλαδή£150.-ανάοικόπεδο. Στις 3 Αυγούστου, 1989, ο Δήμος Στροβόλουυπέβαλε και πάλιν στο Συμβούλιο το φάκελογιασκοπούς υπολο γισμού των εξόδων και των δικαιωμάτων υδατοπρομή- 25 θειας και αυτό σύμφωνα με τους Κανονισμούς που ίσχυαν τον Αύγουστο του 1989, που περιέχονταν στην ΚΛ.Π. 132/88, όρισε τα δικαιώματα στο ποσό των £13,800.-(Τεκμήριο 2),δηλαδή£600.-ανάοικόπεδο. Το Συμβούλιο, με επιστολή του (Τεκμήριο Α) της 1ης 30 Δεκεμβρίου 1989, πληροφόρησε την αιτήτριαότι, αναφο ρικά μετοαίτηματηςγιααναθεώρηση τωνπληρωτέωνδι καιωμάτωνστονπιοπάνωδιαχωρισμό,αφούμελέτησετο θέμα, κατάτησυνεδρίατουστις 22 Νοεμβρίου 1989,απο φάσισε ότι ταδικαιώματα πουζητήθηκαναπόαυτόήταν 35 σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανονισμούς και θαέπρεπε 2942 4ΑΛΑ. Αδάμίδονν.Σνμβ.Υδατοπρομήθειας Α. Λοΐζου,Π. νακαταβληθούνεξ ολοκλήρου. Τηνκαλούσε δεόπωςεπι πρόσθετα προςτο ποσό των£3,450 πουείχε ήδη καταβάλει στις 9Αυγούστου 1989,προβείάμεσακαιστηνκατάθε σητουυπόλοιπουποσούτων£10,350.-. 5 Αυτήηεπιστολή ήτανσεαπάντηση της επιστολής της αιτήτριας μέσω του δικηγόρου της ημερομηνίας 21 Ιου λίου 1989, μετην οποίαζητούσε νακαθοριστούν μειωμέ να δικαιώματα υδροδότησης για ταδιαχωριζόμεναοικό πεδαγιατουςπιοκάτωλόγους. 10 "1.Όταν υπεβλήθη η αίτηση διαχωρισμού υπό της αιτήτριας, βάσει των τότε ισχυόντων Κανονισμών τα δικαιώματαήσαν£150.-δι'έκαστονδιαχωριζόμενονοικόπεδον. 15 20 25 30 2.Η καθυστέρησις εκδόσεως σχετικής αδείας διαχωρισμού στην Αιτήτρια, οφείλεται εις αδικαιολόγητον καθυστέρηση εξετάσεως της υποθέσεως, σταδιάφορα Αρμόδια Τμήματα της Δημοκρατίας και σε καμίαν υπαιτιότητατηςαιτητρίας. 3.Λόγωτωνάνωκαθυστερήσεων εμεσολάβησε εντω μεταξύτροποποίησητου Κανονισμού του Συμβουλίου Υδατοπρομηθείας Λευκωσίας και αύξηση των δικαιω μάτων. 4. Υποβάλλω προς υμάςότι είναι βασικήαρχήδι καιοσύνης ηεφαρμογήτων παλαιώνμειωμένων δικαιωμάτωνκαιόχι τααυξημέναγιατί αν ισχύσουν τατε λευταία, το Τμήμα σας θα εφαρμόσει άδικα και τιμωρητικά μέτραγια την αιτήτριαπου έγκαιραέλαβε όλατακατάλληλαδιαβήματαπροςπροώθησητηςαιτή σεωςτηςκαιδενείναιυπαίτιοςδιατηνπληρωμήνμερικώνχιλιάδωνλιρώνεπιπλέοντωνπαλαιών ισχυόντων δικαιωμάτων." Είναιη εισήγησητηςαιτήτριαςότιοΔήμοςΣτροβόλου δενείχεδικαίωμαναενεργήσειόπωςενήργησε δηλαδή μια και καθορίστηκε ως δικαίωμαυδατοπρομηθείαςτο ποσό 2943 Α. Λοΐζον, Π. Αδαμίδονν.Σνμ0.Υδατοπρομήθειας
(1991)των£3,450.-, ναυποβάλειεκνέου τοφάκελοστο Συμβού λιο στις 3 Αυγούστου 1989, μετάτηντροποποίησηκαιτη θέσπισηνέων Κανονισμώνσχετικάμεταδικαιώματαυδατοπρομήθειαςοπότεκαιορίστηκαντατέληστο ποσότων £13,800.-.Αυτήδε ηνέαπράξητου Συμβουλίου ισοδυνα- 5 μούσεμεανάκλησητηςπαλαιάςνόμιμηςπράξηςτου. Μια δεκαι επρόκειτο περί νόμιμης πράξηςδεν υφίστατοσύμ φωνα μετις γενικές αρχέςτουΔιοικητικού Δικαίουλόγος ανάκλησης.Επιπλέον,ότιτοκύρος μιαςδιοικητικήςπρά ξης κρίνεται με βάσητο νομικό καθεστώς που ίσχυε την 10 ημέρατης έκδοσης τηςκαιμεβάση τηγενική νομολογιακή αυτήαρχήτο Συμβούλιο δεν είχεδικαίωμακαι/ήεξουσία να επιβάλει τέλητα οποίαθεσπίστηκαν μετά την έκδοση τηςπρώτηςεκτελεστήςδιοικητικήςπράξης. Είναι η θέση του Συμβουλίου ότι σύμφωνα με τους 15 σχετικούς Κανονισμούς ο υπολογισμός των δικαιωμάτων γίνεται όταν ο αιτητής υποβάλει αίτηση στο Συμβούλιο για υδροδότηση,καιστησυγκεκριμένη περίπτωσηηαιτή τριαγιαπρώτηφοράαποτάθηκεστο Συμβούλιογια υδρο δότηση στις 9 Αυγούστου, 1989, όταν κατέβαλε το ποσό 20 των £3,450.-, όπως φαίνεται απότην επιστολή του Συμ βουλίου ημερομηνίας 1ηςΔεκεμβρίου 1989, (Τεκμήριο 1). Ουδέποτε δε αποτάθηκε σ' αυτό ενωρίτερα. Επομένως το Συμβούλιο υπολόγισε ταδικαιώματαυδατοπρομήθειας με βάση τους Κανονισμούς που ίσχυανότανη αιτήτρια απο- 25 τάθηκε κοντά τους για υδροδότηση τον Αύγουστο του 1989 καισαναποτέλεσμα τοπαράπονοτηςδεν μπορούσε να ευσταθήσει. Επιπλέον ηγνωστοποίηση τωνδικαιωμά τωνυδατοπρομήθειαςπουέγινεπροςτοΔήμοΣτροβόλου σαναρμόδια Αρχήήταναπλάπληροφοριακούχαρακτήρα 30 ηδε εκτελεστήαπόοραση του Συμβουλίου έναντι της αιτήτριας ήτανόταν αυτήαποτάθηκεκοντάτους γιαυδροδό τησηστις 9Αυγούστου 1989. Σε απάντησητων πιο πάνω η αιτήτρια πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι οι πιο πάνω Κανονισμοί δεν προβλέπουν 35 ούτε υποδηλούν ότι ο υπολογισμός των δικαιωμάτωνγί νεται όταν ο αιτητής υποβάλλει αίτηση στο Συμβούλιο, και ότι η μέχρι τότε πρακτικήπουακολουθείτο δεν επέ2944 4ΑΛΛ. Αδαμίδουν.Σνμβ.Υδατοπρομήθειας Α. Λοΐζον, Π. τρέπε την προβολή του ισχυρισμού αυτούπου παραβιάζει την αρχή της χρηστής διοίκησης, όπως αυτήκαθορίζεται στο Διοικητικό Δίκαιο.Αυτήείναι ηυποχρέωση των διοι κητικών οργάνων να ασκούν την αρμοδιότητα τους σύμ5 φωνα με το περί δικαίου αίσθημα που επικρατεί ώστε κατά την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων νααποφεύ γονται οι ανεπιεικείς και απλές δογματικές ερμηνευτικές εκδοχές και να επιδιώκεται η προσαρμογή τους προς τις επικρατούσες συνθήκες και απαιτήσεις. Και ότι δεν απαι10 τείται οποιαδήποτε αίτηση από τον αιτητή απ' ευθείας προςτο Συμβούλιο. Πριν προχωρήσω στην εξέταση των υπολοίπων θεμά των θα πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι δεν έχει αποδειχτεί οποιοδήποτε θέμαπρακτικήςαπό τηναιτήτριαπάνωστην 15 οποία έπεφτε το βάρος της αποδείξεως και εν πάση περι πτώσει ο τερματισμός μιας τέτοιας πρακτικής,δεναποτε λεί παράβαση οποιασδήποτε γενικής αρχής διοικητικού δικαίου (PanosLanitis and Sons v. The Republic
(1973)3 C.L.R. 667.) 20 Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης έγινε αναφορά στην υπόθεση Argyrou and Others v. The Republic of Cyprus
(1983)3 C.L.R. 474, στην οποία στη σελίδα 479 αναφέρεται:- 25 "The usual procedure for the examination of applications for division was followed and thefile was referred, interalia, to theWater Board of Nicosia. 30 This is necessary inview of theprovisions of ss. 3 and 9, as amended by Law 13/74 of the Streets & Buildings Regulation Law, Cap. 96. At its meeting of 10.9.81 the Water Board of Nicosia declined to accept, for the time being, the application of the applicants due to dearth of water and as the property was situated outside the area of the Water Board." Αναφορικά με την υπόθεση αυτή θα μπορούσε να λε35 χθεί ότι τα γεγονότα ήταν τελείως διαφορετικά και εν 2945 Α. Λοΐζον,Π. Αδαμίδουν.Σνμβ.Υδατοποομήθειας
(1991)πάσηπεριπτώσειηαπάντησητουΣυμβουλίουστηναίτηση των αιτητών στην υπόθεση εκείνηκαιστο Συμβούλιο με ταγενέστερα απότον Υπουργό Εσωτερικών προςτην αρ μόδια Αρχή στην οποία υποβλήθηκε η αίτηση διαχωρι σμού των αιτητών ήταν αρνητική και επομένως δεν 5 μπορούσε να εκδοθεί άδεια διαχωρισμού μια και δεν υπήρχε επαρκής και κατάλληλη προμήθεια ύδατος όπως προβλέπει το άρθρο9 του περί Ρυθμίσεως Οδών καιΟι κοδομών Νόμου, Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε από το ΝόμοΑρ. 13του 1974. 10 Έγινε επίσης παραπομπήστην υπόθεσηPamborisand Another v. TheRepublic of Cyprus
(1986)3 C.L.R. 877, η οποία και πάλιν διακρίνεται απότην παρούσα υπόθεση γιατί ταθέματαπουηγέρθησαν σ' αυτήήταντελείωςδια φορετικά. Κατάτηνκρίσημουστην υπόεξέτασηυπόθεσηδεντί θεταιθέμαανακλήσεωςοποιασδήποτεπροηγούμενηςεκτε λεστής πράξης, και επομένως το εγειρόμενο νομικό θέμα είναι κατάπόσο τα δικαιώματα υδροδότησης υπολογίζο νται κατά το χρόνο της καταβολής του τιμήματος που 20 είναι καιο πραγματικός χρόνος υδροδότησης ήσεοποιο δήποτεπρογενέστερο χρόνοκατάτονοποίοεξετάζεταιτο θέμα της δυνατότητας υδροδότησης και ο υπολογισμός τωνδικαιωμάτωνταοποίαθααπαιτηθούν. Έχωκαταλήξει στο συμπέρασμαότι ηδιαβίβασημιας 25 αίτησης διαχωρισμού οικοπέδων απότην αρμοδίαΑρχή κάτω από τον περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμο,προςτο όργανοπουυποδεικνύεταισε αυτή,ότι θα προσφέρει την υδροδότηση,δεν καθορίζει και τα δικαιώ ματαταοποίαθακαταβληθούναπό ένααιτητή στον προ- 30 μηθευτή του ύδατος αλλά απλώς πιστοποιεί την ικανο ποίηση της απαίτησης της σχετικής διάταξης του πιο πάνωΝόμουγιατηνύπαρξη υδατοπρομήθειαςκαιόχιγια τον καθορισμό των δικαιωμάτων τα οποία θα καταβλη θούν σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανονισμούς κατάτο 35 χρόνοπουηυδροδότησηθαγίνει. 2946 15 4ΑΛΛ. Αδαμίδουν.Συμβ.Υδατοπρομήθειας Α. Λοΐζον, Π. Στηνυπόεξέτασηπερίπτωσηηαιτήτριααποτάθηκεστο Συμβούλιο για υδροδότηση των οικοπέδων της τον Αύ γουστο του 1989 καιεπομένως ο υπολογισμός τωνδικαι ωμάτων ορθά έγινε με βάση τους Κανονισμούς που 5 ίσχυαν το χρόνο εκείνο, δηλαδή αυτοί που περιέχονται στην ΚΔ.Π. 132/88 πουπροβλέπουν£600ανάοικόπεδο. Γιατί είναι νομολογημένο ότι μιαδιοικητικήαπόφαση διέπεται απότο δίκαιοπου ισχύεικατάτο χρόνο λήψεως της νοουμένου ότι δεν υπάρχει παράλογη καθυστέρηση 10 από τη διοίκηση στην εξέταση της σχετικής αίτησης. (Βλέπε Kouyoumdjian (Properties) Ltd., v. Strovolos Municipality
(1987)3 C.L.R. 763 και Christodoulides and Others v.TheRepublic
(1987)3CLR. 868, στις οποίες γί νεται αναφορά μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Lordosν. 15 The Republic
(1968)3CLR. 427 και Loiziana Hotels Ltd., v.MunicipalityofFamagusta
(1971)3 CLR. 466. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους ηπροσφυγήαποτυγ χάνει και απορρίπτεται. Επικυρώνεται η επίδικη απόφα ση.Δενγίνεται όμως οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 2947