(1991)29Αυγούστου. 1991 [Α,ΛΟΪΖΟΥ,Π.1 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΜΕΤΑΚΛ ΑΛΟΥΜΠΜΙΟΥΜ ΛΤΔ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙ ΕΥΘΥΝΤΗΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Καθ' ου ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 830/88). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Αίτηση παρεμβάσεως ενδιαφερόμε νου μέρους — Επίκλησηβάσιμου προσωπικού εννόμου συμφέρο ντος — Το δικαίωμα παρεμβάσεωςείναι ανάλογο με αυτό του πα ρεμβαίνοντος σε Ελλάδα και Γαλλία —Ίδιες αρχές — Έννομο συμφέρον παρεμβαίνοντος έχει την ίδια ευρύτητα με έννομο συμ- 5 φέρον αιτούντος. Στην προσφυγήαυτή,όπου οι αιτητές προσέβαλαν την απόφα ση των καθ' ων η αίτηση με την οποία απορρίφθηκε αίτηση τους για χορήγηση άδειας εισαγωγής 150 τόνων αλουμινίου, και μετά τηνκαταχώρησητωνγραπτώναγορεύσεων,καταχωρήθηκεαπό με- 10 ρους άλλης εταιρείας αίτησηγια άδειαπαρέμβασης στην προσφυ γήως ενδιαφερόμενα μέρη. Με την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση αυτήη εται ρεία αυτήυποστήριξε πως είχε βάσιμο προσωπικό έννομο συμφέ ρον στη διαδικασίακαθ'ότι ήταν ηντόπια βιομηχανίατης οποίας 15 τα συμφέροντα προστάτευσε η προσβαλλόμενη απόφαση τωνκαθ' ωνηαίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο, δίδοντας άδεια παρεμβάσεως, απο φάσισε ότι: Το δικαίωμα παρεμβάσεωςτρίτου ως ενδιαφερόμενου μέρους 2 0 είναι ανάλογο με εκείνο του παρεμβαίνοντος στην Ελλάδα και τη Γαλλία και το θέμα πρέπει να διέπεται πάνω στις ίδιες γραμμές. Συμφωνά δε με τη βιβλιογραφία και νομολογία στην Ελλάδα, το έννομο συμφέρον του παρεμβαίνοντοςκρίνεται με την ίδια ευρύ τητα με την οποία κρίνεται το έννομο συμφέρον του ασκούντος 25 την αίτηση ακυρώσεως. Περαιτέρω σύμφωνα με νομολογία το Συμβουλίου ΕπικρατείαςτηςΕλλάδος "παςβιομήχανος έχει έννο- 2964 4ΑΛΛ, Έμεταχλ ΑλουμίνιουμΛτ6ν. Δημοκρατίας μον συμφέρον προς προσβολήάδειας ιδρύσεως ήεπεκτάσεως βιο μηχανίας ομοειδούς επιχειρήσεως". Άνκαι το απόσπασμα αυτό δεν αναφέρεται στο δικαίωμα παρεμβάσεως αλλά προσφυγής εν τούτοις βοηθάστην προσέγγισητηςάσκησης τέτοιου δικαιώματος. 5 Τασυμφέροντα τηςαιτήτριας εταιρείας αναπόφευκτα επηρεά ζονται απότην έκβαση τηςδίκης. Άδεια δίδεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: VorkasandOthers v. TheRepublic
(1984)3CLR 87- 10 TheodoiidesandOthers v.Ploussiou
(1976)3 CLR 319PitsiUos v.C.B.C.
(1982)3CLR208The Institute of CertifiedPublicAccountants of CyprusandOthers v.TheRepublic
(1987)3 CLR445Danesv. TheRepublic
(1985)3CLR 2062. 15 Αίτηση. Αίτηση απόμέρουςτης Εταιρείας "MuskitaAluminium Ltd"γιαάδειαναπαρέμβουν ωςενδιαφερόμενα μέρη. Ν.Παπαενσταθίον για Τ.Παπαδόπουλο, για τους αιτητές. 20 ΣΤ.Ιωαννίδον(κα)> ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ', για τουςκαθ'ωνηαίτηση. Α.Σ.Αγγελίδης,γιατουςπαρεμβαίνοντες αιτητές. Cur.adv. vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Με 25 χηνπροσφυγήτηςαυτήηαιτήτριαΕταιρείαζητάτηνακΰρωσητης απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία απέρριψαν τηναίτησητηςγιαχορήγηση άδειαςεισαγωγής 150τόνωναλουμινίου τύπουMill Finish. Μετά την καταχώρηση των γραπτών αγορεύσεωνκα2965 Α. Λοΐζου, Π. ΈμετακλΑλονμίνιουμΛχδ ν.Δημοκρατίας
(1991)ταχωρήθηκε από μέρους της Εταιρείας "Muskita Aluminium Ltd", αίτηση με την οποία ζητούν να τους δοθεί το δικαίωμαναπαρέμβουνως ενδιαφερόμενα μέρη στηνπαρούσαπροσφυγή. Η αίτηση αυτή βασίζεται, όπως αναφέρεται σ' αυτή, 5 στοάρθρο 11
(2)τουπερίΑπονομής τηςΔικαιοσύνηςΠοικίλαιΔιατάξειςΝόμου 1964 (ΝόμοςΑρ. 33του 1964), και των Κανονισμών 13, 17, 18, και 19 των περί Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Κανονισμών του 1962, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμουτου 1960 καιτου 10 Άρθρου 30τουΣυντάγματος, όπωςκαιστιςγενικές εξου σίεςκαιτηνπρακτικήτουΔικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση εκτός απ' όσα περιέχονται στο φάκελο της προσφυγής, φαίνονται στην ένορκηδήλωση πουσυνοδεύει τηναίτηση 15 στην οποία αναφέρεταιότι οι αιτητές είναι πρόσωπα τα οποία θαεπηρεαστούν άμεσααπότην έκβασητης παρού σας προσφυγής, έχουν "βάσιμον έννομον προσωπικόν συμφέρον εις τηνδιαδικασίανενσχέσει μετοαποτέλεσμα αυτής"καιότι "εκπαραδρομήςκαι/ήάγνοιαςτηςδιαδικα- 20 σίαςδενέλαβανμέροςμέχρι σήμερον". Οι αιτητές καταχώρησαν ειδοποίηση ενστάσεως και υποστήριξαν ότι ηπροσφυγήπροσβάλλει τηνεγκυρότητα της απόφασηςτων καθ'ων η αίτηση με την οποίααυτοί απέρριψαναίτησητωναιτητώνγιαχορήγησηάδειαςεισα- 25 γωγής 150 τόνων αλουμινίου και ότι ηαιτήτρια Εταιρεία δεν νομιμοποιείται να είναι διάδικος στην προσφυγή διότιστερείται εννόμου συμφέροντος καιούτεέχεισυμφέ ρονοποιασδήποτεμορφήςστηδιαδικασία.Επιπλέονυπο στηρίχθηκε ότι ηέκβασητηςπροσφυγής,οποιαδήποτεκαι 30 αν είναι, δεν επηρεάζει τα συμφέροντα της αιτήτριας Εταιρείας. Ο δικηγόρος των παρόντων αιτητών επικαλέσθηκε υπέρτης αίτησηςτωντογεγονός ότι οι αιτητέςστηνπρο σφυγήαναφέρουνστην παράγραφο2 των γεγονότων της 35 προσφυγής ότι είχαν υποβάλει αίτηση για άδειαεισαγω γήςαλουμινίουαφούπροηγουμένως είχανδιαπραγματευ2966 4 Α.Α^. ΈμετακλΑλονμίνιονμΛτδ ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου,Π θεί μετην Ελληνική Εταιρεία"ExalcoS.A." γιατηναγορά τουαλουμινίου σετιμήπολύχαμηλότερητηςντόπιαςβιο μηχανίας"Muskita",πουείναι οι παρεμβαίνοντες αιτητές, καιότιεπεφύλασσαντοδικαίωμανααναφερθούνσεέκτα5 ση στα πραγματικά γεγονότα της παρούσης υπόθεσης, όπως και στο επιλήψιμο, κατά τη γνώμη τους, τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν την αίτηση των αιτητών για άδειαεισαγωγής αλουμινίουστοκατάλληλοστάδιο. Επιπλέονεπικαλούνταιτογεγονός ότιηαπόρριψητης 10 αίτησης τους όπως φαίνεται στο Τεκμήριο Α, έγινε για σκοπούς προστασίας της ντόπιας βιομηχανίας η οποία δενείναι άλληαπότουςπαρόντεςαιτητές.Από δετηγρα πτή αγόρευση της Δημοκρατίας προκύπτει το θέμα της προστασίας των παρόντων αιτητών. Υποστήριξε δε ότι 15 έπρεπε νατους επιτραπεί να εμφανιστούν ωςενδιαφερό μενο μέρος γιατίανεδίνετο ηάδειαεισαγωγής στους αιτητέςθαστερούντο αυτοίπαραγγελιών. Προς υποστήριξη της θέσης του αυτής παρέπεμψε το Δικαστήριο στις πιο κάτω αποφάσεις, Vorkas and Others 20 v. TheRepublic
(1984)3 C.L.R. 87, και Theodorides and Others v.Ploussiou
(1976)3 C.L.R. 319, Pitsiilos v. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 208, και The Institute of Certified Public Accountantsof CyprusandOthers v. TheRepublic
(1987)3 C.L.R. 445 καιDanos v.TheRepublic
(1985)3C.L.R. 2062. 25 Επίσης έγινε αναφοράστη σχετική Ελληνική Νομολογία όπως και σε άρθρο του Καθηγητή Σκουρήπου βρίσκεται στον Τιμητικό Τόμο του Συμβουλίου Επικρατείας 19291979, Τόμος Ι,σελ. 371 και ειδικά στις σελ. 374-379και 385-386,όπουαναπτύσσεταιτοθέματηςδιαφοράςμεταξύ 30 ανταγωνιστών καιόπουηδισκελής παρουσίαδιαδίκουγί νεται τρισκελής με αίτησητου ανταγωνιστή πουευνοήθη κε. Η δικηγόρος της Δημοκρατίας υιοθέτησε τα όσα ο κ. Αγγελίδης υπέβαλε και υποστήριξε ότι από τα γεγονότα 35 σταχέριατηςταοποίαθαπεριληφθούν στη συμπληρωμα τικήαγόρευσηπουτοΔικαστήριο επέτρεψε νακαταχωρη θεί,ηπαρεμβαίνουσαΕταιρείαέχειέννομο συμφέρο έμμε σα στην παρούσα διαδικασία και θα έπρεπε να της 2967 Α. Λοΐξου,Π. ΈμετακλΑλουμίνιονμΛτ6 ν.Δημοκρατίας
(1991)επιτραπεί να παρέμβει γιατην ορθότερη απονομήτηςδι καιοσύνης. Στηνυπόθεση VorkasandOthers v.TheRepublic(ανω τέρω),γίνεται επισκόπησητηςνομικής πλευράςτουθέμα τος της παρεμβάσεως τρίτου. Γίνεται δε αναφορά στην 5 υπόθεση Theodorides andOthers v. Ploussiou (ανωτέρω), στην οποία δεν οριοθετήθηκε η έκταση του δικαιώματος παρεμβάσεως τρίτου, αλλά υπεδείχθη ότι το δικαίωμα εφέσεωςκαικατ'επέκτασητοδικαίωμαπαρεμβάσεωςτρί τουωςενδιαφερομένου μέρους είναιανάλογοπροςεκείνο 10 του παρεμβαίνοντος στην Ελλάδα και τη Γαλλία και ότι τοθέμαθαπρέπειναδιέπεταιπάνωστιςίδιεςγραμμές. Όπως δε αναφέρεται στην Αίτηση Ακυρώσεως του Τσάτσου,ΈκδοσηΤρίτησελ. 379:"Η έννοια του συμφέροντος του νομιμοποιούντος 15 τον παρεμβαίνοντα είναι ευρύτερα της εννοίας του συμφέροντος, όπεραπαιτείταιπροςνομιμοποίησιν του αιτούντος, δοθέντος ότι δια της αιτήσεως ακυρώσεως εκινήθηπλέον ηακυρωτικήδιαδικασίακαιαφ'ενόςδεν υπάρχει ανάγκη να είναι το κίνητρον της προσθέτου 20 παρεμβάσεως εξ ίσου προς το κίνητρον του αιτούντος ισχυρόν, αφετέρου δε συντρέχει λόγος,προςασφαλεστέραν απονομήν του δικαίου, ν' ακουσθή και ηπρό σθετοςτηδιοικήσει παρέμβασις.ΟαρμόδιοςΥπουργός προκειμένου περίδίκηςεπίακυρώσει πράξεωςνομικού 25 προσώπου ασκούντος διοίκησιν, παρεμβαίνει υπέρ ή κατά του κύρους της πράξεως ταύτης και τούτο άνευ καταθέσεως και κοινοποιήσεως δικογράφουπαρεμβά σεως. Ηπαρέμβασις εντηεπίακυρώσει δίκηείναι πάντο- 30 τε παρέμβασις πρόσθετος, μη υφισταμένης εν τη δίκη ταύτηκυρίαςπαρεμβάσεως." Στο Δίκαιο των Διοικητικών Διαφορών του Στασινό πουλου, ΈκδοσηΤέταρτη στη σελ. 245 σε αναφοράπρος το Άρθρο 17 του Νομοθετικού Διατάγματος 3830
(1958), 35 2968 4Α.Α.Δ. ΈμετακλΑλουμίνιουμΑτδ ν.Δημοκρατίας Α. Αοΐζου,Π. με το οποίο διευκρινίστηκε στην Ελλάδα το ζήτημα της ασκήσεως παρεμβάσεως στη δίκη για αίτηση ακυρώσεως αναφέρονταιταπιοκάτω: 5 *0 15 "Τοέννομονσυμφέροντουπαρεμβαίνοντοςκρίνεται μετην ιδίανευρύτητα,μετηνοποίανκρίνεταιτοέννο μον συμφέρον του ασκούντος την αίτησιν ακυρώσεως. Π.χ. εις δίκην αφορώσαν το σχέδιον πόλεως,δύναται να παρέμβη ο οικείος δήμος, αλλά και παςπαρόδιος ιδιοκτήτης (Σ.Ε. 187
(1939)),φαρμακευτικόςσύλλογος έχει έννομον συμφέρον ναπαρέμβη εις δίκηναφορώ σαν άρνησιν του αρμοδίου υπουργού, να χορήγηση άδειανφαρμακείου(Σ.Ε. 480
(1930), 299
(1932)), οιπε ριλαμβανόμενοι εις πίνακα προακτέων υπάλληλοι έχουν έννομον συμφέρονναπαρέμβουνκατάτηνσυζήτησιν αιτήσεως ακυρώσεως,στρεφόμενης κατάτουπίνακοςτούτου(Σ.Ε.744
(1932)) κλπ." ΣτονΤιμητικόΤόμοτουΣυμβουλίουΕπικρατείας(πιο πάνω),σελ. 385,γίνεται αναφοράστο δικαίωμααιτήσεως ακυρώσεως εναντίον επαγγελματικών αδειών καιαδειών 20 ιδρύσεως επιχειρήσεων, όπουαναφέρεται ότι δενπροσκό πτουν κατάκανόνα στην έλλειψη εννόμου συμφέροντος εάνπροέρχονταιαπόανταγωνιστές.Καιπροσθέτει"Λιγό τερεςείναιοιαπαιτήσειςτηςνομολογίας,ότανοιαιτήσεις ακυρώσεως αφορούνσε πράξεις ιδρύσεως βιομηχανίαςή 25 γενικώς επιχειρήσεως. Εφόσον ο αιτών εκμεταλλεύεται ομοειδή επιχείρηση, νομιμοποιείται να προσβάλει την άδεια,έστωκαιανέχειηδικήτουεπιχείρησητηνέδρατης σε άλλη πόλη ήπεριοχή.(Σ.Ε. 583/1936, 1205/1948,1181/ 1950, 478/1952, 1008 και 1009/1963,2508 και2509/1964, 30 1542 και 1543/1974.) Η άποψη τουΣ.τ.Ε.είναι ορθή,επει δήοι βιομηχανίες δεν διαθέτουντα προϊόντα τους απο κλειστικάστηνπεριφέρεια,όπουβρίσκεταιηέδρατους.Η Σ.Ε. 199/1961 συνοψίζει επιγραμματικά τις θέσεις του Συμβουλίου κρίνοντας ότι 'παςβιομήχανος έχει έννομον 35 συμφέρονπροςπροσβολήναδείαςιδρύσεωςήεπεκτάσεως βιομηχανίαςομοειδούς επιχειρήσεως'." Άνκαι τοαπόσπασμααυτόδεναναφέρεταιστοδικαί ωμαπαρεμβάσεωςαλλάπροσφυγήςεντούτοιςβοηθάστην 2969 Α. Αοΐζου, Π. ΈμετακλΑλουμίνιουμ Ατό ν.Δημοκρατίας
(1991)προσέγγισητηςάσκησηςτέτοιουδικαιώματος. Μεόλααυτάκατάνου καικρίνοντας ότιτα συμφέρο ντα της αιτήτριας εταιρείας αναπόφευκτα επηρεάζονται απότηνέκβασητηςδίκηςκαι σανθέμα δικαιοσύνης δίδε ταιάδειαόπωςαυτήπαρέμβειστηνπαρούσαυπόθεση. Κάτωόμωςαπότιςπεριστάσεις τηςυποθέσεωςδενγί νεταιοποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Αίτησηεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 2970