← Κύπρος

clr/1991/1991_4_2971.pdf

4 ΑΛΛ. 29Αυγούσιου, 1991 [ΠΙΚΗΣ, Δ/στής] Α Ν Α Φ Ο Ρ Ι Κ Α Μ ΕΤ Ο Α Ρ Θ Ρ Ο 146 Τ Ο Υ Σ Υ Ν Τ Α Γ Μ Α Τ Ο Σ Ε Υ Θ Υ Μ Ι Ο ς Κ Λ Ε Α Ν Θ Ο Υ ς Κ Α Ι ΆΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ. Καθ'ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 977/89). 5 Προσφυγήβάσει τονάρθρον 146τον Συντάγματος — Έννομο συμφέ­ ρον — Η ύπαρξη τον σε όλα τα στάδια τηςδιαδικασίας αποτελεί αξίωμα τον διοικητικού δικαίου και επιταγή της παραγράφον 2 τον Άρθρον 146— Απεμπόληση τον δικαιώματος προσβολής της διοικητικής πράξης λόγω αποδοχής της. Προσφυγήβάσει τον άρθρον 146τον Συντάγματος—Προσβαλλόμε­ νεςπράξεις — Βεβαιωτική—Δεν μπορεί νααποτελέσειαντικείμε­ νο τηςαίτησης ακυρώσεως— Κρίση επί τον παραδεκτούπροσφυ­ γής γενικά— Ουσίακαι μεθοδολογία. 10 Σύνταγμα — Άρθρο 28 — Ισότητα αμοιβής — Και αυτή όπως και όλες οι υποχρεώσεις που επιβάλλει το Άρθρο 28,και γενικότερα το Μέρος Η του Συντάγματος, και η εκπλήρωση τους,αποτελεί αναλλοίωτη και διαχρονική υποχρέωση κάθεαρχής και οργάνου τηςΔημοκρατίας,όπως ρητά ορίζεται στο Αρθρο 35— Δενχωρεί 15 συμβιβασμός με τα θεμελιώδηδικαιώματα και ελευθερίες του αν­ θρώπου,είτε από τοάτομο είτε από αρχή ήόργανο τηςΔημοκρα­ τίας — Ηπροσφυγή κατά πσραλεί\ί>εωςείναι παραδεκτήκατάμεί­ ζονα λόγο επί παράλειψης εκπληρώσεως των υποχρεώσεων της Πολιτείας για τηνκατοχύρωσητωνανθρωπίνων δικαιωμάτων. 20 25 -^ -*" Κατά τηδιαδικασία, εξετάστηκε,ως προδικαστικό ζήτηιια,το παραδεκτό τηςπροσφυγήςτωναιτητώνπου στρεφότανκατά πρά­ ξεως της καθ' ης η αίτησηΑρχής Τηλεπικοινωνιών με την οποία απέρριψε αίτημα τουςγια μισθολογική εξίσωσημ£τουςυπαλλή­ λους των τεχνικώνυπηρεσιών τηςΑρχής, Ετίθετοθέμαισότητας ως ισότητααμοιβήςγια ισάξια εργασία αλλάοι καθ*ων η αίτηση αμφισβήτησαν τη δυνατότητα αναθεώρησης της επίδικης απόφα­ σηςτουςκατάβάσηεξ'αιτίαςτηςισχύουσαςσυλλογικήςσύμβασης μεταξύτωνδιαδίκων. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τις προδικαστικές ενστάσεις,αποφάσισεότι: 1.Ηύπαρξηεννόμουσυμφέροντοςσεόλαταστάδιατηςδιαδι2971 Κλεάνθουςκ.α.ν.ΑρχήςΤηλεπικοιν. Κύπρου

(1991)κασίας, μέχρι και την αποπεράτωση, αποτελεί αξίωμα τουδιοικη­ τικούδικαίουκαι επιταγήτης πάρα.2 του Άρθρου
  1. Εξίσου βέ­ βαιη είναι η αρχή του διοικητικού δικαίου ότι αποδοχή διοικητι­ κής πράξης, μετά που λαμβάνεται γνώση του περιεχομένου της, συνεπάγεται απεμπόλησητου δικαιώματοςγια προσβολή της.Επίσης,όπουηπράξηβεβαιώνει προηγούμενη εκτελεστήαπόφασητης Διοίκησης, χωρίς την παρεμβολή νέας έρευνας, δεν πηγάζει νέα εκτελεστήπράξηαλλά επισφραγίζεταιηπρογενέστερη βούληση της Διοίκησης. 5 Το παραδεκτό της προσφυγής,από την άποψη ευχέρειας ανα- 10 θεώρησης της,κρίνεται αντικειμενικά μεβάσητο περιεχόμενο της, δηλαδή τη φύση της επίδικης απόφασηςσε συσχετισμό με τις επι­ διωκόμενες θεραπείες και σε συνάρτηση με ταγεγονότα που στοι­ χειοθετούν το αίτημα. Βάθρο για την επίλυση οποιουδήποτε θέμα­ τος προδικαστικά, σε κάθε τομέα του δικαίου, αποτελούν οι 15 έγγραφες προτάσεις που προσδιορίζουν τη διαφορά και οριοθε­ τούν τις προϋποθέσεις γιατην ανάληψηδικαιοδοσίας για την επί­ λυσητης.
  2. Η θέσητης Αρχής, ότι η μισθοδοσία των αιτητών κατά το χρόνο υποβολής του αιτήματος για ισομισθία διεπόταν από 20 ισχύουσα συλλογική σύμβαση, είναι εσφαλμένη. Συνεπώς, δεν ευ­ σταθεί ο ισχυρισμός για παρεμβολή κωλύματος στην αμφισβήτηση τηςαπόφασηςλόγω αποδοχήςτης. Οι προϋπάρχουσες συλλογικές συμβάσεις, και οι αποφάσεις που οδήγησαν σ' αυτές, δεν απέβλεπαν στην αντιμετώπιση του 25 συγκεκριμένου προβλήματος της ισομισθίας και εκπλήρωση των συνταγματικών υποχρεώσεων πουθέτει το Άρθρο 28 για ίση μεταχείριση. Η επίδικη απόφασηέχει ως αντικείμενο τη σύγκριση τηςπροσφοράς εργασίας απόδύοκλάδουςτης Αρχής, σεσυνάρτη­ ση μετησυνταγματικήυποχρέωση για ίση μεταχείριση του πρόσω- 30 πικού. Δεν προϋπήρχε της επίδικης καμιάαπόφασηότι διακρίνε­ ταιποιοτικάήποσοτικάηφύσητηςεργασίαςστους δύοτομείς της Αρχής ώστε να δικαιολογείται διαφοροποίηση της μισθοδοσίας του αντίστοιχου προσωπικού. Ακόμη σημαντικότερο, οι υποχρεώσεις που επιβάλλει το 35 Άρθρο28,καιγενικότερα το Μέρος IIτου Συντάγματος,και ηεκ­ πλήρωση τους, αποτελεί αναλλοίωτη και διαχρονική υποχρέωση κάθεαρχήςκαιοργάνουτηςΔημοκρατίας,όπως ρητάορίζεται στο Άρθρο 35.Δε χωρεί συμβιβασμός μεταθεμελιώδη δικαιώματακαι ελευθερίες του ανθρώπου, είτε απότο ίδιο το άτομο ήαπόαρχήή 40 όργανοτηςΔημοκρατίας.Η αρχήτου διοικητικού δικαίου,ότιπα­ ράλειψη εκπλήρωσης θετικής υποχρέωσης που επιβάλλει ηνομοθε­ σία υπόκειται στον αναθεωρητικό έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστη­ ρίου,ισχύεικατάμείζοναλόγοστην εκπλήρωση των υποχρεώσεων τηςΠολιτείαςγιατηνκατοχύρωση των ανθρωπίνωνδικαιωμάτων. 45 Προδικαστικέςενστάσεις απορρίπτονται. 2972 4ΑΛΛ. ΚλεάνθουςΗΛ. ν.ΑρχήςΤηλεπικοιν. Κύπρου Αναφερόμενεςυποθέσεις: Costeav.Republic
(1983)3CLRU5 Παγκνπρια Οργάνωση Ελληνίδων Νηπιαγωγών (Π.Ο.ΕΝ.) και Άλλοιν.Δημοκρατίας(ΠροσφυγήΑρ.248/88,ημερ.5/6/89)· 5 ΧρωτοδονλίδηςκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας(Α.Ε. 448, ημερ. 15/11/ 90)' ΗρακλέουςκαιΆλλεςν.Δημοκρατίας
(1991)4ΑΑΔ 1366' 10 PanayiandOthersv. CY.T.A.
(1987)3CLR 889Κωνσταντίνον και Άλλοι ν.Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (ΠροσφυγήΑρ. 767/86, ημερ. 6/3/89)· P.IJC. καιΑλλοιν.ΚαραγιώργηκαιΆλλου
(1991)3ΑΑΔ 159Καλαφάτηςν.ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρον
(1991)4ΑΑΔ 935Παναγιώτουν. ΥπουργούΠαιδείαςκαιΆλλου
(1991)3ΑΑΔ270- 15 ΝικολάουκαιΑλλοι ν. ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1991)4 ΑΑΔ 1684Karapatakiv.Republic
(1982)3 CLR88ΠαπαλουκάκαιΆλλοιν. ΕπιτροπήςΣιτηρώνΚύπρου (Προσφυγή Αρ.961/88, ημερ. 20/10/89)· HadpconstantinouandOthersv.Republic
(1980)3 CLR 184- 20 AlexandrouandOthersv.Republic
(1984)3CLR 15Pierisv.Republic
(1983)3CLR 1054· DemetriadesCo. Ltd. v. LimassolMunicipality
(1987)3CLR 145· Policev.Georghiades
(1983)2 CLR 33· Macaithy'sLtdv.Smith
(1981)1AUEJt. Ill- 25 Drakev.ChiefAdjudicationOfficer
(1986)3AllER. 65PsarasandAnotherv.Republic
(1987)2CLR 132· Merthodfiav.Police
(1987)2CLR227· Parpasv.Republic
(1988)2 CLR5Ευσταθίουv.Αστυνομίας
(1990)2ΑΑΔ 294. 2973 Κλεάνθουςκ,α. ν.ΑρχήςΤηλεπικ.Κύπρου
(1991)Προδικαστικόαίτημα. Κοινόαίτηματωνδιαδίκωνόπωςεξετασθείηβιωσιμό­ τητα της προσφυγής ως προδικαστικό θέμα υπό το φως της δήλωσης του δικηγόρου των καθ' ων ηαίτηση ότι σε περίπτωσηπουήθελεαποφασισθείότι χωρεί αναθεώρηση 5 της επίδικης απόφασης,δεν πρόκειται να υποστηρίξουν τηνουσίατης. Λ.Παπαφιλίππον,γιατουςαιτητές. Κ.Χατζηϊωάννου,γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέαςτης Λημο- 1 0 κρατίας ως φίλος του Δικαστηρίουμε τη Λ. Κονρσονμπά (χα), Ανώτερη Δικηγόρο τηςΔημοκρατίας και τηνΤ. Πολνχρονίδον (Δ/δα), Δικηγόρο τηςΔημο­ κρατίας Α'. Cur. adv. wit. 15 ΠΙΚΗΣ,Δ.ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Οιαιτητές είναι υπάλληλοι τηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου (τηςΑρχής)καιυπηρετούνστον ΚλάδοτουΟικονομικού, Διοικητικού και Προσωπικού Εκμετάλλευσης τηςΑρχής. Παραπονούνται ότι τυγχάνουν άνισης μεταχείρισης σε 20 σύγκριση μετηναντίστοιχηβαθμίδατουπροσωπικούτων τεχνικών υπηρεσιών της Αρχής. Ισχυρίζονται ότι η Αρχή παραβιάζει τηνυποχρέωσηγια ίσημεταχείριση,πουπερι­ λαμβάνει και την εξασφάλιση ισομισθίας μεταξύ των μελών όλων των κλάδων του προσωπικού που εκτελούν 25 ισάξιαεργασία. Τηναπαίτησητουςγιαεξύψωσητης μισθοδοσίαςτους ώστενα επανέλθει το ζητούμενο ισοζύγιο,οι αιτητέςυπέ­ βαλαν με επιστολή του δικηγόρου τους στις 10/1/
  1. Στις 1/2/89 ηΑρχή απάντησεότι τοθέμαμελετάται.Τηνανάγ- 30 κη για την επίδειξη σπουδής στην επίλυση του θέματος, επανέλαβαν οι αιτητές με απαντητικό τηλεμήνυμά τους την ίδιαημέρα. Ενόψει τηςπαράλειψηςτωνκαθ'ωνη αί­ τηση να επιληφθούν του αιτήματος και να δώσουν απά­ ντηση μέσαστοανώτατοχρονικόπλαίσιο(30ημέρες)που 35 2974 4ΑΛΛ, ΚλεάνθουςΛΛ.ν.ΑρχήςΤηλεπικ. Κύπρου Πικής, Δ. προβλέπεται στο Άρθρο29,οι αιτητέςκατέφυγανστο δι­ καστήριο με την έγερση της Προσφυγής 193/89.Κατάτην εξέλιξητης διαδικασίαςεκείνης ηΑρχήεπελήφθη τουαι­ τήματοςστις 16/9/89,γεγονόςπουδιεφάνηαπότηνεπισύ5 ναψη της σχετικής απόφασης στην Ένσταση. Η Αρχή απέρριψετο αίτημαγιατολόγοότι ημισθοδοσία τωναιτητώνείχερυθμισθεί μεσυλλογικήσύμβασηη οποίαίσχυε κατάτονκρίσιμο χρόνοκαιτουςδέσμευεμέχριτηνανανέ­ ωσητης. Μετάτηδιαπίστωσηότι ηπαράλειψη απάντησης 10 στο αίτηματους είχεαρθεί -γεγονόςπουτης αποστέρησε και τον εκτελεστότης χαρακτήρα*-οι αιτητές απέσυραν την προσφυγή 193/89 και ήγειραν τηνπαρούσαμεαίτημα την αναθεώρηση προς το σκοπό ακύρωσης τηςαπόφασης της16/9/
  2. 15 Μετο αίτηματων αιτητών επιδιώκεται ηέκδοσηδια­ κήρυξης του Δικαστηρίου ότι η επίδικη απόφαση είναι άκυρη επειδή συγκρούεται και αντιβαίνει τις διατάξεις του Άρθρου 28 του Συντάγματος. Παράλληλα, με την υποστήριξητηςαπόφασηςστηνουσίατης,οι καθ'ωνηαί20 τηση ήγειρανδύοπροδικαστικές ενστάσειςγιατην ανάλη­ ψηδικαιοδοσίαςπροςαναθεώρησητηςαπόφασης που ου­ σιαστικά στηρίζονται στα ίδια γεγονότα, δηλαδή την ύπαρξη συλλογικής σύμβασης, μεταξύ των μερών, στην οποίαπροσδίδεται ισχύκανόναδικαίουβάσει των διατά25 ξεων του Κανονισμού 57,** των περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών *(Βλ. μεταξύ άλλων, Costea v.Republic
(1983)3 C.L.R. 115-Παγκύπρια Οργάνωση ΕλληνίδωνΝηπιαγωγών (Π.Ο.ΕΝ.) &Άλλοι ν.Δη30 μοκρατίας -Προσφυγή 248/88 -αποφασίστηκε στις5/6/89, Χριστοδουλίδηςκαι Άλλοι ν. Δημοκρατίας -Αναθεωρητική Έφεση448 αποφασίστηκε στις 15/11/90, Ηρακλέους και Άλλες ν. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 1366). ** (Βλ. μεταξύ άλλων, Panayi and Others v. CY.TA.
(1987)3 CLR. 35 889-Κωνσταντίνου και Άλλοι v. Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρουΥπόθεση Αρ. 767/86 -αποφασίστηκε στις 6/3/89 (απόφαση Δικαστή Νικήτα). 2975 Πικής,Δ. Κλεάνθουςκ,α.ν.ΑρχήςΤηλεπικ. Κύπρου
(1991)του 1982 (Κ.Δ.Π.220/82).Η αποδοχήτηςμισθοδοσίαςκαι τηςπράξηςπουτηνέχεικαθορίσει (α) αποστερεί τους αιτητές, όπως ισχυρίζεται η Αρχή, του απαραίτητου, βάσει της παραγράφου 2 του Άρθρου146,εννόμουσυμφέροντος,και 5 (β)στο βαθμόπουησυλλογική σύμβαση επαναλαμ­ βάνει προηγούμενες συλλογικές ρυθμίσεις συνιστά πράξηβεβαιωτική, μη υποκείμενησεαναθεώρηση. Μεκοινό αίτηματωνδιαδίκωνκαθορίστηκεηεξέταση της βιωσιμότητας της προσφυγής ως προδικαστικό θέμα 10 υπότοφωςκαιτηςδήλωσηςτουδικηγόρουτωνκαθ'ωνη αίτησηότι σεπερίπτωσηπουήθελεαποφασισθείότιχωρεί αναθεώρησητηςεπίδικηςαπόφασης,δενπρόκειταινα την υποστηρίξουν στην ουσία της εφόσον λήφθηκε από το Συμβούλιο τηςΑρχής ενόσο ησυγκρότηση τουήταννομι- 15 κάτρωτή.* Στο στάδιο των διευκρινίσεων των θέσεων τωνδιαδί­ κωνκαι των σχετικών γεγονότων, προέκυψε ότιαντίθετα με τους ισχυρισμούς της Αρχής, κατάτο χρόνο που είχε ληφθεί η επίδικηαπόφαση,είχεεκπνεύσει ητότε υφιστά- 20 μένη συλλογική σύμβαση. 'Οταν δε ανανεώθηκε μετάτην έγερσητης προσφυγής,οι αιτητές επεφύλαξαντο δικαίω­ μαδιεκδίκησης της ισομισθίαςπουαποτελείτοαντικείμε­ νοτηςκρινόμενηςπροσφυγής. Η ύπαρξηεννόμου συμφέροντος σε όλατα στάδιατης 25 διαδικασίας, μέχρι καιτην αποπεράτωση,αποτελείαξίω* (Βλ. μεταξύάλλων, ΡΙΚΛ Άλλοιν.Καραγιώργη&Άλλον
(1991)3 ΑΛΛ 159- Καλαφάτη ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1991)4 ΑΛΛ. 935·Παναγιώτου ν. Υπουργού Παιδείας χαι Άλλου
(1991)3 30 ΑΛΛ. 270·ΝικολάουκαιΆλλοιν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1991)4ΑΛΛ. 1684). 2976 4Α ^ Δ . Κλεάνθους κ.α.ν.ΑρχήςΤηλεπικ. Κύπρου Πικής,Δ. ματου διοικητικού δικαίου*και επιταγήτης πάρα.2του Άρθρου 146. Εξίσου βέβαιηείναι ηαρχή του διοικητικού δικαίουότι αποδοχήδιοικητικήςπράξης,μετάπου λαμβά νεται γνώσητου περιεχομένου της,συνεπάγεταιαπεμπό5 ληση του δικαιώματοςγιαπροσβολή της.** Επίσης,όπου η πράξη βεβαιώνει προηγούμενη εκτελεστή απόφαση της Διοίκησης, χωρίς την παρεμβολή νέας έρευνας, δενπηγά­ ζει νέα εκτελεστήπράξηαλλά επισφραγίζεται ηπρογενέ­ στερηβούλησητης Διοίκησης.*** 10 Τοπαραδεκτό τηςπροσφυγής, από τηνάποψη ευχέ­ ρειαςαναθεώρησηςτης,κρίνεταιαντικειμενικά μεβάσητο περιεχόμενο της,δηλαδήτη φύσητης επίδικηςαπόφασης σε συσχετισμό μετιςεπιδιωκόμενες θεραπείες και σεσυ­ νάρτηση μεταγεγονότα που στοιχειοθετούν τοαίτημα. 15 Βάθρο γιατηνεπίλυση οποιουδήποτε θέματος προδικα­ στικά,σε κάθετομέα του δικαίου,αποτελούν οιέγγραφες προτάσεις πουπροσδιορίζουν τηδιαφοράκαι οριοθετούν τις προϋποθέσεις γιατηνανάληψη δικαιοδοσίας για την επίλυση της. Μεαυτάυπόψη,θαεξετάσω την εγκυρότητα 20 τωνπροδικαστικώνενστάσεων : Α) Ηπρώτη διαπίστωση είναι ότιηθέσητης Αρχής, ότι ημισθοδοσία τωναιτητών κατάτοχρόνο υποβολής του αιτήματοςγια ισομισθία διεπόταναπόισχύουσα συλ λογικήσύμβαση, είναι εσφαλμένη. Συνεπώς,δενευσταθεί 25 ο ισχυρισμός για παρεμβολήκωλύματος στην αμφισβήτη­ σητηςαπόφασηςλόγω αποδοχήςτης. * (Βλ. μεταξύ άλλων,Karapataki v.Republic
(1982)3 C.L.R.
  1. Πα­ παλουκά καιΆλλοι ν.Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου Υπόθεση Αρ. 961/ 30 88-αποφασίστηκεστις20/10/
  2. **(Βλ. μεταξύ άλλων Hadjiconstantinou andOthers v.Republic
(1980)3 CLJt. 184.AlexandrouandOthers v.Republic
(1984)3CLR. 15). *** (Βλ. μεταξύ άλλων Pieris v. Republic
(1983)3 CLR. 1054Demetriades Co. Ltd. v.LimassolMunicipality
(1987)3CLR. 145). 2977 Πικής, Δ. Κλεάνθουςκ,α. ν.ΑρχήςΤηλεπιχ. Κύπρου
(1991)Β) Οι προϋπάρχουσες συλλογικές συμβάσεις, και οι αποφάσεις που οδήγησαν σ' αυτές, δεν απέβλεπαν στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος της ισομισθίας και εκπλήρωση των συνταγματικών υποχρεώσεων που θέτει το Άρθρο 28 για ίση μεταχείριση. Η επίδικη 5 απόφασηέχειως αντικείμενοτησύγκρισητηςπροσφοράς εργασίας απόδυοκλάδουςτηςΑρχής, σεσυνάρτηση μετη συνταγματικήυποχρέωση για ίσημεταχείριση τουπροσω­ πικού. Δεν προϋπήρχε της επίδικης καμιά απόφασηότι δια- 10 κρίνεται ποιοτικάήποσοτικά ηφύσητης εργασίας στους δυο τομείς της Αρχής ώστε να δικαιολογείται διαφορο­ ποίηση της μισθοδοσίας του αντίστοιχου προσωπικού. Ακόμα σημαντικότερο, Γ)Οι υποχρεώσεις πουεπιβάλλει τοΆρθρο28,καιγε- 15 νικότερα το Μέρος IIτου Συντάγματος, και η εκπλήρωση τους, αποτελεί αναλλοίωτη και διαχρονική υποχρέωση κάθεαρχήςκαιοργάνουτηςΔημοκρατίας,όπωςρητάορί­ ζεταιστοΆρθρο35.Δεχωρείσυμβιβασμός μετα θεμελιώ­ δηδικαιώματακαιελευθερίεςτου ανθρώπου,είτεαπότο 20 ίδιο το άτομο ή απόαρχή ήόργανο της Δημοκρατίας.Η αρχήτουδιοικητικού δικαίου,ότιπαράλειψη εκπλήρωσης θετικής υποχρέωσης πουεπιβάλλει η νομοθεσία υπόκειται στον αναθεωρητικό έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ισχύει κατά μείζονα λόγοστην εκπλήρωση των υποχρεώ- 25 σεωντηςΠολιτείας γιατηνκατοχύρωσητωνανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στη Police v. Georghiades* και σε μεταγενέστερες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου,** τονίζεται ο -*Π *(l983)2CLJi.33. **(Βλ. μεταξύ άλλων, PsarasandAnother v.Republic
(1987)2 CLR. 132- Mexthodjiav. Police
(1987)2 CLR. 227- Parpas v. Republic
(1988)2 CLR. 5·Ευσταθίουv.Αστυνομίας
(1990)2ΑΛΛ 294). 2978 4ΑΛΛ. ΚλεάνθουςκΛ.ν.ΑρχήςΤηλεπικ. Κύπρου Πικής,Δ. καθολικός χαρακτήρας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καιηυποχρέωσηόλωνγιατοσεβασμόκαιτηνεξασφάλι­ σητους.Σεό,τιαφοράτοπλαίσιοεφαρμογήςτουΆρθρου 28 5 γιατην εξασφάλιση ισομισθίας μεταξύ προσωπικού πουπαρέχει ισάξια εργασία, χρήσιμηαναφοράμπορείνα γίνει καισε αποφάσεις τουΔικαστηρίου τωνΕυρωπαϊ­ κών Κοινοτήτων σχετικά μετηνεφαρμογή τουΆρθρου 119 της Συνθήκης της Ρώμης (Macarthy's Ltd ν Smith 10 [1981]1 All E.R. 111) -Drake νChiefAdjudication Officer [1986]3All E.R. 65).Δεν είναι όμως τουπαρόντος η διε­ ρεύνηση τηςουσίαςτουπαραπόνουπουθααποτελέσειτο αντικείμενοτηςδίκης. Καταλήγωότιδενυφίσταταικώλυμαστηνεξέτασητου 15 επίδικου θέματος. Οι προδικαστικές ενστάσεις απορρί­ πτονται. - Ηυπόθεση ορίζεταιγιαΟδηγίεςστις20/9/91, στις9 π.μ.Διαταγήωςανωτέρω. 2979

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.