clr/1991/1991_4_3021.pdf

(4)και

(5)—Ρύθμισηκαινομολογιακήερμηνείατης. ΑναθεωρητικήΑρχήΑδειών—ΟπερίΡυθμίσεως τηςΤροχαίας Με­ ταφοράς(Τροποποιητικός) Νόμος84/84 —Άρθρο 8

(3)(δ)—Ο 10 χρησιμοποιούμενος στη διάταξη όρος "επφλαβής ανταγωνισμός" έχειτηνέννοια πουτον δίδειμεκαθαρότητα ηίδια ηδιάταξη — Σημαίνει "τηναποφυγήεπιβλαβούςανταγωνισμού τωναναμεμειγ­ μένωνειςταςτοιαύταςμεταφοράςπροσώπων". 15 20 Μετηνπροσφυγήτουςαυτήοιαιτητέςπροσέβαλαντηναπορρΐ'ψτι,απότηνΑναθεωρητικήΑρχή Αδειων,των ιεραρχικώνπρο­ σφυγώντουςκατ* αποφάσεωντηςΑρχήςΑδειώνπουδεντουςχο­ ρηγούσαν άδεια διευρύνσεως τουδρομολογίου τωνλεωφορείων τουςπροκειμένουνασυμπεριληφθείστιςγραμμέςπουεκτελούσαν καιαριθμόςξενοδοχείωνκατάμήκοςτηςπαραλιακήςζώνηςΟρόκλίνης-Λάρνακας. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας την προσφυγή,απο­ φάσισεότι: 25 1. Πολύ ορθά ασκήθηκεηκρινόμενηπροσφυγήεναντίον της απόφασης της ΑναθεωρητικήΑρχήςΑδειών,επίτων ιεραρχικών προσφυγών,εφόσονηαρχική απόφαση απέβαλ£τονεκτελεστό της 3021 Θεοδοσίου ΚΛ. ν.Αναθ.Αρχής Αδειών

(1991)χαρακτήρα και συγχωνεύθηκε στη μεταγενέστερη αυτήαπόφασηη οποία είναι ημόνηπαραδεκτώςπροσβαλλόμενη πράξη. 2. Ο τροποποιητικόςνόμος 84/84αντικατέστησε τον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων δευτεροβάθμιο όργανο σε θέματατρο­ χαίας μ£ταφοράςμετηνΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών καιπαραλλη- 5 λα διεύρυνε τις εξουσίες της τελευταίας. Πέρααπότο ότι μπορεί να επικυρώσει, ακυρώσει ήτροποποιήσει την πρωτοβάθμιακρίση της Αρχής Αδειών, δικαιούταινααντικαταστήσει την προσβληθεί­ σα απόφαση με νέα ήναπαραπέμψειτην υπόθεσηκαι ναδιατάξει την ΑρχήΑδειών να προβεί σε ορισμένες ενέργειες. Στις δύο τε- 10 λευταίες περιπτώσεις παρέχεται ρητάστο αναθεωρητικόόργανο η ευχέρεια να συσταθμίσει και γεγονότα μεταγενέστερα τηςαρχικής απόφασης. Βλέπε άρθρο4<Α)(

(4)και

(5)τουν.84/84και ενδεικτι­ κά,απόερμηνευτική σκοπιά, τιςαποφάσεις Olivia Travelν.Δημο­ κρατίας, Χριστοδούλον ν. Δημοκρατίας και AM. Λουκά Λτδ ν. 15 Δημοκρατίας.

1. Ο ακυρωτικός λόγος περί έρευνας είναι λανθασμένος. Το συμπέρασμα της έκθεσης του Τμήματος Οδικών Μεταφορών που τέθηκε ενώπιον της καθ'ης συνεπαγόταν αναπόφευκτα και τηδιε­ ρεύνηση της επιβατικήςκίνησης στην περιοχή μετην οποίασυνδε- 20 ότανάρρηκτατοαντικείμενοτηςδιεξαχθείσης έρευνας.
2. Είναι επίσης αβάσιμοςο λόγος ότι ηαιτιολογίατηςεπίδικης απόφασης είναι ασαφήςκαι ανύπαρκτη. Τα αιτιολογικά της ερεί­ σματα αναφέρονται με αρκετή σαφήνεια. Ο χρησιμοποιούμενος στη διάταξη 8

(3)(δ) όρος "επιβλαβής ανταγωνισμός" έχει την έν- 25 νοια που του δίδει με καθαρότηταη ίδια η διάταξηκαι σημαίνει "την αποφυγήεπιβλαβούς ανταγωνισμού των αναμεμειγμένων εις ταςτοιαύταςμεταφοράςπροσώπων". Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Olivia Travel ν.Δημοκρατίας

(1986)3AAA. 2188Χριστοδούλον ν.Δημοκρατίας

(1986)3AAA. 2243Α. Π.Λουκά Λτδ ν.Δημοκρατίας

(1987)3AAA. 1511' Τσονλόφτας ν.Δημοκρατίας

(1983)3AAA. 428Ιωάννου ν. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών Προσφυγή Αρ. 213/89, 35 ημερ. iyiQ/

1. 3022 4AAA. Θεοδοσίουκ.α.ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών Προσφυγή). Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητική ΑρχήςΑδειών μετηνοποίααπέρριψετις ιεραρχικέςπρο­ σφυγές των αιτητών κατά της απόφασης της Αρχής 5 Αδειών με την οποία απέρριψε το αίτημα τους για διεύ­ ρυνσητουδρομολογίου τωνλεωφορείων του. Α. Μαρχίδης,γιατουςαιτητές. Μ. Τσιάππα (χα), Αιχττγόρος της Δημοχρατίας Α\ για τηνκαθ*ηςηαίτηση. 10 CUT. adv. wit ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Οι αιτητές είναι ιδιοκτήτες τριών λεωφορείων. Ηάδειαοδι­ κής χρήσης με την οποία είναι εφοδιασμένοι τους επιτρέ­ πει ναεκτελούν δρομολόγια απότην Ορόκλινη,που είναι 15 ηέδρα τους, μέχρι τηΛάρνακα. Ηακριβής διαδρομήτην οποίακαλύπτουνπροσδιορίζεται στις σχετικές άδειεςπου τους χορήγησε ηΑρχή Αδειών(Α.Α. γιαευκολία). Τονίζε­ ταιότι οι άδειες,όπωςκαικάθεάλλο έγγραφοήπρακτικό στο οποίοπρόκειταινααναφερθώ, βρίσκονται στους διοι20 κητικούς φακέλους-τεκμήρια. Οι αιτητές επιδίωξαν τη διεύρυνση του δρομολογίου που επέτρεπαν οι άδειες τους. Με τρείς χωριστές, αλλά ταυτόσημες αιτήσεις ημερ.30/8/84, ζήτησαννα συμπεριλη­ φθεί στις γραμμές που εκτελούσαν και αριθμός ξενοδο25 χείων (παράρτημα 3) κατά μήκος της παραλιακήςζώνης Ορόκλινης-Λάρνακας. Η Α.Α. απόρριψε το αίτημα στις 23/10/84 με την αιτιολογία ότι "η περιοχή εξυπηρετείται ικανοποιητικά από τα υφιστάμενα αδειούχα οχήματα." Κύριο έρεισμα της απόφασηςυπήρξε η έκθεση (παράρτη30 μα5) του επαρχιακού ελεγκτή μεταφορών ΑμμοχώστουΛαρνακος ημερ.11/10/
2. Στη συνέχεια οι αιτητές προσπάθησαν να επιτύχουν ανατροπήτουδυσμενούς γι'αυτούςαποτελέσματος,κατα3023 Νιχήτις,Δ. Θεοδοσίουκ,α.ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών

(1991)θέτοντας στις 24/11/84ιεραρχικές προσφυγές στην Αναθε­ ωρητική Αρχή Αδειών (χάρησυντομίας θατην αναφέρω εφεξής με τα αρχικά του ονόματος της ή απλά ως "η καθής"). Κι αυτόσύμφωνα μετην ενδικοφανή διαδικασία των άρθρων4

(16)και4Α

(1)του περί Ρυθμίσεως τηςΤρο- 5 χαίαςΜεταφοράς(Τροποποιητικού)Νόμου84/

1. Ηεξέταση των προσφυγών απότηνΑ.Α.Α. παρατάθη­ κε επί πολύ. Μολονότι η πρώτη συνεδρίαση έγινε στις 16/2/85 η ακρόαση της υπόθεσης συμπληρώθηκε σχεδόν μετά από 4 χρόνια την 21/1/
2. Στο ενδιάμεσο 10 είχανλάβειχώραδύοακόμησυνεδριάσεις στις 16/3/88και 20/7/
3. Οι λόγοι καθυστέρησης δεν έχουν διευκρινιστεί. Παρόλοπουέχειφανείαπόταπρακτικάτων συνεδριάσε­ ων πως σημειώθηκε πλήρης μεταβολή στη σύνθεση της καθήςδύοφορές. 15 Οι διοικητικές αυτές προσφυγές απέτυχαν. ΗΑ.Α.Α. τιςαπόρριψε μετηναπόφασητηςημερ.21/1/89πουκοινο­ ποίησε μεεπιστολή τηςαργότεραστις4/2/
4. Ηκρινόμενη προσφυγή ασκήθηκε εναντίον της τελευταίας απόφασης. Πολύορθάεφόσον ηαρχικήαπόφαση απέβαλετονεκτελε- 20 στό της χαρακτήρακαι συγχωνεύθηκε στη μεταγενέστερη της Α.Α.Α. η οποία,σύμφωνα με τη νομολογία, είναι η μόνηπαραδεκτώςπροσβαλλόμενη πράξη. Ηαπόφασηδιαπιστώνει,όπωςσυνέβηκαιμετηνΑρχή Αδειών, το εξής σημαντικό: ότι η επιβατική κίνηση του 25 παραλιακού δρόμου, στον οποίο αποβλέπουν οι αιτητές να επεκτείνουν τις δραστηριότητες τους,εξυπηρετείται σε ικανοποιητικόβαθμόαπότα4 λεωφορεία πουυπάρχουν, ιδιοκτησίας των ενδιαφερομένων μερών. Η περιεχόμενη στην απορριπτικήαπόφασητης Α.Α.Α.κρίση συμπληρώ- 30 νεται περαιτέρω με την ακόλουθη αιτιολογία που είναι καιηκαταληκτικήπαράγραφοςτηςαπόφασης: "Η Αρχή κατά την εξέταση των προσφυγών είχε υπόψητηςτακριτήριαπουθέτει ονόμοςκαιδητ$κρι­ τήριατουαρθρ.8

(3)τουνόμουως επίσης καιτοκριτή- 35 ριο του άρθρου 5

(13)περί παροχής σε όλους κατάτο 3024 4AAA. 5 Θεοδοσίουκ.α.ν.Αναθ.ΑοχήςΑδειών Νικήτας, Δ. δυνατό ίσης ευκαιρίαςκτήσεως κέρδους. Έχονταςεξε­ τάσει όλα τα στοιχεία ενώπιον της ηΑρχήκρίνει ότι στις παρούσες υποθέσεις τακριτήρια του άρθρου 8

(3)και ιδίωςτοκριτήριογιααποφυγήεπιβλαβούςανταγωνισμού υπερισχύει του κριτηρίου για παροχή ίσης ευ­ καιρίας κτήσεως κέρδους. Για όλα αυτά θεωρεί ότι οι αιτούμενες επεκτάσεις διαδρομώνδεν θαπρέπει να χο­ ρηγηθούν." Έχω ήδησημειώσει πως ηαπόφασηδεν ήτανομόφω10 νη.Ενααπόταμέλη τηςκαθήςείχεδιαφωνήσει. Κατάτην άποψη του, που καταγράφεται χωριστά, η πρωταρχική απόφασηέπρεπε ναακυρωθεί καινααναπεφθείηυπόθε­ σηστην Α.Α. γιαεπανεξέταση,αφούγίνει νέα'έρευναανα­ φορικάμετηνεπιβατικήκίνησηστηντουριστική αυτήδια15 δρομή. Ταυτοχρόνως υπέμνησε πως η έρευνα που έγινε προς αυτή την κατεύθυνση ήταν παλιά. Εχρονολογείτο από το

1. Στο σημείο αυτό η μειοψηφίσασα απόφαση αναφέρει επί λέξει "δεν μπορούμε ναβασισθούμε σεαυτή για να προχωρήσουμε στην έκδοση απόφασης και βάσει 20 τωνευρημάτωντηςδιεξαχθησομένης έρευναςνααποφασί­ σει (ηΑ.Α.Α.)κατάπόσον χρειάζονταιή όχινέες άδειες." Η γνώμη του μειοψηφίσαντος μέλους έδωσε την κε­ ντρική ιδέαπουπρόβαλανοιαιτητέςγιατηνακύρωσητης απόφασης. Η εισήγηση τους είναι πως η νέα έρευνα θα 25 επέτρεπε στο όργανο να ασκήσει τη δική του διακριτική εξουσία υπότοπρίσματωνσυγκοινωνιακών αναγκώντης περιοχής όπως θαείχαν διαμορφωθεί κατάτο χρόνο που επρόκειτο νατηνασκήσει, δηλαδή,το Γενάρητου
2. Η πρότασηαυτή τωναιτητώνέχεισανυπόβαθροτοντροπο30 ποιητικό νόμο 84/84.Ονόμος αντικατέστησε τον Υπουρ­ γόΣυγκοινωνιών καιΈργωνωςδευτεροβάθμιο όργανοσε θέματατροχαίαςμεταφοράςμετηνΑ.Α.Α.καιπαράλληλα διεύρυνε τις εξουσίες της τελευταίας. Πέρα από το ότι μπορείναεπικυρώσει, ακυρώσειή τροποποιήσει τηνπρω35 τοβάθμιακρίση τηςΑρχής Αδειών, δικαιούταινα αντικα­ ταστήσει την προσβληθείσα απόφαση με νέα ή να παρα­ πέμψει την υπόθεση καιναδιατάξει την ΑρχήΑδειών να προβεί σε ορισμένες ενέργειες. Στις δύο τελευταίες περι3025 Νικήτας, Α. Θεοδοσίουκ.α.ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών

(1991)πτώσεις παρέχεταιρητάστοαναθεωρητικόόργανοη ευχέ­ ρεια να συσταθμίσει και γεγονότα μεταγενέστερα της αρ­ χικής απόφασης.Βλέπεαρθρ.4(A)

(4)και

(5)τουν. 84/84. Επίσηςπαραπέμπωενδεικτικάστις παρακάτω αποφάσεις που θίγουν το θέμααπότην ερμηνευτική του σκοπιάκαι 5 υπό το πλέγμα των παραπάνω νομοθετικών διατάξεων: Olivia Travel ν. Δημοκρατίας

(1986)3Α.Α.Δ.2188, Χρι­ στοδούλον ν. Δημοχρατίας

(1986)3 Α.ΑΛ. 2243, Α. Π. ΛουχάΛτδ. ν.Δημοχρατίας(19^1) 3ΑΛΛ. 1511,1513. Ο άλλος λόγος τηςπροσφυγής εστιάζεται στην αίτιο- 10 λογία της επίδικηςαπόφασης.Συναφώς έχειλεχθεί πωςη ΑΛΛ. έπρεπεπρώτανααναλύσεικαιερμηνεύσει τονόρο "επιβλαβής ανταγωνισμός", που συναντάμε στη σχετική διάταξη,γιανα μπορείναείναι ελεγκτή ηαπόφασησεδι­ καστικόεπίπεδο. Κατάδεύτερο λόγο όφειλε ναπροβεί σε 15 συγκεκριμένα ευρήματα που να θεμελιώνουν ένα τέτοιο ισχυρισμό. Ακόμα υποβλήθηκε πως το κριτήριο που αφορά στην απόκτηση κέρδους ευνοεί τους αιτητές που είναιπρόσφυγεςκαιόχιτηνεταιρεία Μακρή, η οποία λει­ τουργεί τρία από τα λεωφορεία της γραμμής αυτής,που 20 είναιοικονομικά μεγάλοςκαι ισχυρός οργανισμός. Παρα­ τηρώπως εδώδεν έχωθετικάστοιχεία υπόμορφή μαρτυ­ ρίας για τη δυναμικότητα της ενδιαφερόμενης εταιρείας καιεπίσης πωςτοτέταρτολεωφορείοτηςγραμμήςανήκει σε κοινοπραξία προσφύγων. Σύμφωνα με τους ισχυρι- 25 σμούς των αιτητώνοιπαραλείψειςπουπροεκτέθηκαν θε­ μελιώνουν και τον τρίτο λόγο της προσφυγής,τηνκατά­ χρησηεξουσίας. Ηυπόθεση της καθήςείναι απλήγια νατη συνοψίσει κανείς.Σύμφωναμετοκαθιερωμένοκριτήριο,πουεπεξη- 30 γείται στην υπόθεση Τσονλόφταςν.Δημοχρατίας

(1983)3 ΑΛΛ. 428, 432, η επικυρωτική κρίση της ΑΛΛ., ενόψει τωνστοιχείων πουείχεστηδιάθεσητηςκαιμπορούσενό­ μιμα να λάβει υπόψη, ήταν λογικά παραδεκτή, πράγμα πουτηνκαθιστάαπρόσβλητη.Αντίθετα μεότι ανέπτυξαν 35 οιαιτητέςηκαθήςυπέβαλεπωςμιάκαιηΑΛΛ. κατέληξε στοσυμπέρασμαναεπικυρώσειτηνυπόαναθεώρησηαπό­ φαση,δεν είχε εξουσιοδότηση απότο νόμο να ασχοληθεί με κατοπινά γεγονότα και να στηρίξει την κρίση της σε 3026 4Α.Α.Δ Θεοδοσίουκ.α.ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών Νικήτας, Α. αυτά.Γιατολόγοότιδενεξέδωσε νέααπόφαση,αλλάεπι­ κύρωσεαπλώςτηνπρογενέστερη. Την παραπάνω θέση της η δικηγόρος της καθήςτην υπεράσπισε αναφερόμενη στην υπόθεση αρ. 213/89 Κώ5 οταςΙωάννουν.Αναθεα)ρητιχήςΑρχήςΑδειώνημερ. 13/ 10/90.Η ιεραρχικήπροσφυγήτουαιτητήκ. ΚώσταΙωάν­ νου ως και των αιτητών στην κρινόμενη υπόθεση είχαν συνεκδικαστεί,τοδεαποτέλεσμα ήταντο ίδιο.Δεν γνωρί­ ζωγιατί δενδιατάχθηκε ησυνεκδίκαση και των δύο προ10 σφυγών. Το μόνο που μπορώ να πώ είναι πως η υπό κρίσηυπόθεσηπουεκκρεμούσε σεάλλοδικαστήμουανα­ τέθηκεστις 30/11/90 καιτησυνέχισα μέχρι τηνπεράτωση της. Παραθέτωτώρα την περικοπή που ενδιαφέρει από τηνπαραπάνωαπόφαση: 15 20 25 "Πρέπει να σημειωθεί ότι ηΑρχήδύναταινα λάβει υπόψη της γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασηςτηςΑρχής Αδειών, μόνοσε περιπτώσεις πουη ίδιαπροβαίνεισε έκδοσηνέαςαπό­ φασηςσεαντικατάστασηαυτήςπουπροσβλήθηκε,ή παραπέμπειτηνυπόθεσηστηνΑρχήΑδειών μεδιαταγήνα προβεί σε ορισμένη ενέργεια - (άρθρο 4Α

(5)). Ηπρο­ σβαλλόμενη απόφασηαπλώς επικύρωσε τηναπόφαση τηςΑρχής Αδειών. Ο ισχυρισμός ότι έπρεπεηΑρχήναπροβεί σε νέες καταμετρήσεις για να αποφανθεί για τον "επιβλαβή ανταγωνισμό"δενέχεινομικόέρεισμα." Από την αναδίφησητου υλικού που ήταν υπόψητης Αναθεωρητική Αρχής προκύπτει πως στη συνεδρίαση της 16/3/88 συμφωνήθηκε ναγίνει έρευνακατάπόσον

(1)ικα30 νοποιούνταιοιανάγκεςτηςεπίδικηςδιαδρομήςκαι

(2)τα εν υπηρεσία αδειούχα λεωφορεία της γραμμής αυτήςτη­ ρούσαντους όρους τηςάδειαςτους.Ηαπάντησηκαιστα δύο ερωτήματαυπήρξε καταφατική.Αυτό ήταντο αποτέ­ λεσμα έρευναςπουέγινε απότοΤμήμαΟδικών Μεταφο35 οών, που πήρε τη σχετική εντολή. Το Τμήμα έκαμε την έρευνα το Μάρτιο του 1988 και την επανέλαβε το καλο­ καίριτουίδιχ>υχρόνουσύμφωναμετηνειλημμένηαπόφα3027 Νικήτας,Δ. Θεοδοσίουκ.α.ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών

(1991)ση. Η έκθεση,πουτέθηκεστηδιάθεσητης ΑΛΛ., αναφέ­ ρει ρητάπωςτηνπεριοχήεξυπηρετούν πλήρωςτα4 λεω­ φορείατων ενδιαφερομένωνπροσώπων(παράρτημα9και παραρτήματα 14-17). Ομως το συμπέρασμα της έκθεσης συνεπαγόταναναπόφευκτακαιτηδιερεύνησητηςεπιβατι- 5 κής κίνησης στην περιοχή μετην οποίασυνδεότανάρρη­ κτατοαντικείμενοτηςδιεξαχθείοηςέρευνας.Επομένως ο πρώτοςλόγοςτης προσφυγήςγιαέλλειψη έρευναςκαταρ­ ρέειγιατίστηνπραγματικότηταείναιλανθασμένος. Είναι επίσης αβάσιμος ο λόγος ότι η αιτιολογία της 10 επίδικης απόφασηςείναι ασαφήςκαι ανύπαρκτη. Τααι­ τιολογικάτηςερείσματααναφέρονταιμεαρκετήσαφήνεια στην περικοπήπουκατάγραψαενωρίτερα.Είναιπρώτα η διαπίστωση,στο πλαίσιοτων κριτηρίων του άρθρου8

(3)που αφοράφυσικάστην άσκησητης σχετικής αρμοδιότη- 15 τας, πως παρέχεται ικανοποιητική εξυπηρέτηση απότα υπάρχοντα οχήματα της γραμμής. Έπεται η διαπίστωση πως η εκμετάλλευση της διαδρομής και από άλλους, με άλλαλόγιαηπαραχώρησηκαιάλλωναδειών, θαδημιουρ­ γήσει κατάσταση "επιβλαβούς ανταγωνισμού", που είναι 20. ένα απότα συνεκτιμώμενα κριτήρια, (άρθρου8

(3)(δ)).Ο δικηγόρος του αιτητή διερωτήθηκε σε ποίους πρέπει να είναι επιβλαβής ο ανταγωνισμός. Ο χρησιμοποιούμενος στην παραπάνω διάταξηόρος "επιβλαβήςανταγωνισμός" έχειτην έννοια πουτουδίδει μεκαθαρότηταηίδιαη διά- 25 τάξη και σημαίνει "την αποφυγή επιβλαβούς ανταγωνι­ σμού των αναμεμειγμένων εις τας τοιαύτας μεταφοράς προσώπων". Η διαπίστωση στην οποία προέβη ηκαθής δενείναιαόριστη,όπωςεισηγήθηκανοιαιτήτές,αλλάβρί­ σκει έρεισμα σε στοιχεία που είναι στους φακέλους 30 (βλέπε,γιαπαράδειγμα,παραρτήματα 18και 16). Όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώραδείχνουν πωςκανένας από τους λόγους της προσφυγής δεν ευσταθεί. Η ΑΛΛ. είχετηδυνατότητα,ενόψειτωνδεδομένων και στοιχείων, να πάρει την επίδικη απόφαση. Ηπροσφυγήαπορρίπτε- 35 ται, αλλά χωρίς έξοδα λόγω της καθυστέρησης που ση­ μειώθηκε απότηδιοίκησηστην εκδίκασητων ιεραρχικών. προσφυγών. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3028