clr/1991/1991_4_3047.pdf

(1)— 20 Διακριτική ευχέρειατουΔιευθυντήμε γνώμονα την αγοραία αξία του ακινήτου κατά τοχρόνο διαθέσεως— Αν ο νομοθέτηςήθελε να αποδώσει δεσμευτικότηταστηβάση υπολογισμού τουΚτηματο­ λογίου, προς τοσκοπό είσπραξης δικαιωμάτων,θαχρησιμοποιού­ σε άλλη διατύπωση — Δεν Θαέβαζε σαν κριτήριο την αγοραία 25 αξία "κατά τηγνώμη τουΔιευθυντή". Προσφυγή βάση του άρθρου 146 του Συντάγματος — Φορολογική προσφυγή — Το Δικαστήριο περιορίζει τον έλεγχο τον στη νομι­ μότητα τηςαπόφασης τηςφορολογικής αρχήςχωρίς ναεπεμβαίνει 3047 Χριστοφήν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)στηντεχνικήτηςκρίση ήνα τηνυποκαθιστάμε τηδικήτου γνώμη (βλ.ΑνδρέαςΚαμηλάρηςν.Δημοκρατίας). ΦορολογίαΚεφαλαιουχικώνΚερδών— Εκτίμησηαξίαςακίνητου— Η μέθοδοςανάπτυξηςείναι αποδεκτός τρόπος εκτίμησης σε περι­ πτώσειςπου δεν υπήρχαν κατάτον ουσιαστικόχρόνο συγκριτικά 5 στοιχεία. Μετην παρούσαπροσφυγήηαιτήτριαεπεδίωξε την ανατροπή της απόφασηςτου Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσό­ δων νατης επιβάλει φόρο κεφαλαιουχικών κερδών ύψους£5.400 ως προς κέρδος που πραγματοποίησε από την πώλησηδύο ομό- 10 ρων χωραφιών της στην Ορόκλινη. Μεταξύτωναποφασιστικών ζητημάτων που απασχόλησαν το Δικαστήριο ήτανκαι εκείνοτης οριοθέτησης τηςδικαιοδοσίαςτουεπίφορολογικών προσφυγών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή,απο- ,e φάσισεότι:

1. Η 27/6/78 αποτελεί,σύμφωναμετιςδιατάξειςτουάρθρου6 τουΝόμου52/80,τηχρονικήαφετηρίαμεβάση τηνοποίαυπολογί­ ζεταιτοκέρδοςπουμπορεί ναπροκύψει απότηδιάθεσηακινήτου. Οφόροςεπιβάλλεται,κατάρητή πάλιεπιταγή τωνδιατάξεωντου νόμου, επί τηςδιαφοράςτηςαγοραίαςαξίαςπου είχετο ακίνητο *** την27/6/78καικατάτηχρονολογία που διατίθεται.
2. Παρόλοπουείναι επιθυμητό απόκάθεπλευράοι φορολογι­ κέςυποθέσειςναπροωθούνταικαιεπιλύονταιτάχιστα, εντούτοις, ο νόμος δενπεριέχει χρονικούς περιορισμούς. Μάλιστατο άρθρο 13παρέχει ευχέρεια στο Διευθυντή ναπροβαίνει σε βεβαίωσητου 25 φόρου"καθ'οιονδήποτεχρόνον". ΣτηνΕλλάδαέχειεπικρατήσει η άποψηστο Συμβούλιο της Επικρατείας πως ηφορολογία μπορεί να επιβληθεί οποτεδήποτε προτού εκπνεύσει ο χρόνοςπαραγρα­ φής,ανυπάρχει,τηςφορολογικήςαπαίτησης.
3. Στην απόφασηΚώστα ΝικόλαΠεντάρα ν.Δημοκρατίαςτο 30 Δικαστήριο υπέμνησετηνεξουσίατουΔιευθυντή,δυνάμειτωνδια­ τάξεων του άρθρου 14,να προβαίνει και σε συμπληρωματική βε­ βαίωση "ανηαρχικήεκτίμησηείναι χαμηλότερηαπότην πραγμα­ τική". Δεν έχω αμφιβολίαπωςαπότηνάποψη αυτή οκαθ'συδεν παρεξέκλινε από το πλαίσιο των εξουσιών του,όπως διαγράφο- 35 νταιαπότονόμο.
4. Η αιτήτριαπρόβαλετηνείσπραξηδικαιωμάτωναπότοΚτη­ ματολόγιο πάνωστο ποσό των£33,200, ωςπεριοριστική τωνεπι­ λογώντου Διευθυντή. Δεν συμφωνώ ότι το γεγονός δημιούργησε δέσμευση τουκαθ* ουαναφορικά μετοπροϊόν διάθεσης. Κάτιτέ- 40 τοιο θα αποτελούσε κακοποίηση του καθαρούνοήματος τουάρ­ θρου9

(1).Σύμφωναμετηδιάταξη, τοθέμααφίεταιστηδιακριτική ευχέρεια του Διευθυντή με γνώμονα την αγοραία αξία ακινήτου κατάτοχρόνο διάθεσης. Αν ονομοθέτης ήθελε ναδώσειάλλη έν- 3048 4ΑΑΛ. Χριστοφή ν.Δημοκρατίαςκ.α. νοια στη διάταξη, όπως η πρόταση της αιτήτριας, θα χρησιμο­ ποιούσε οπωσδήποτε άλλη διατύπωση. Δεν θαέβαζεσαν κριτήριο την αγοραίααξία "κατά τη γνώμη του Διευθυντή". Η νομολογία ωςπροςτηθέσηαυτήείναι απόλυτα εναρμονισμένη. 5 10 15

1. Ηορθήδιάστασητηςακυρωτικήςδικαιοδοσίαςτουδικαστη­ ρίου, όπως την καθόρισε το άρθρο 146 του Συντάγματος,ως και τα όρια της, συζητήθηκαν σε αρκετές αποφάσεις που καλύπτουν όλο το φάσματου δημοσίου δικαίου. Επί φορολογικών υποθέσε­ ων, ηυπέρτατηαρχήείναι πως το Δικαστήριο περιορίζει τονέλεγχό του στη νομιμότητα της απόφασης της φορολογικής αρχής χωρίς ναεπεμβαίνει στην τεχνικήτηςκρίση ήνατηνκαθιστάμε τη δικήτουγνώμη.(βλ. Α. Καμηλάρηςν. Δημοκρατίας, κατωτέρω).
2. Σχετικά με την αμφισβήτηση του τρόπου εκτιμήσεως των επίδικων ακινήτων εκ μέρους των καθ' ων ηαίτηση,πρέπει νασημειωθεί ότι ημίθοδος ανάπτυξης είναι αποδεικτικός τρόπος εκτί­ μησης σε περιπτώσεις, όπως η παρούσα, που δεν υπήρχανκατά τον ουσιαστικό χρόνο συγκριτικά στοιχεία, θέση η οποία έχει πλέον οριστικά καθιερωθεί απότη νομολογία. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 20 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Πεντάρα ν.Δημοκρατίας

(1991)4Α.Α.Δ. 1170· Γιαννούλα ν.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 518/87, απόφαση ημερ. 11/2/89)· 25 Epco (Cyprus Ltd) ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 14/89 ημερ.22/ 12/89)· Mazmanian ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 5l(y88, ημερ. 23/12/ 89)· Γεωργιάδηςν. Δημοκρατίας

(1982)3ΑΛΛ. 659Νικολαϊδης ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 712/87, ημερ. 31/8/89)· 30 Αάζαρος Χ"Φόραδου Ακίνητα Αχδ ν. Δημοκρατίας

(1991)4 ΑΛΛ. 95Καμηλάρης ν.Δημοκρατίας

(1991)4ΑΛΛ. 725· The Administrator of Estate of QystaUia Pavlides v. Republic, (Προσφυγή Αρ. 67/87, ημερ. 30/5/89). 35 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων με την οποία είχε επι3049 Χριστοφην.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)βληθεί στην αιτήτρια φόρος κεφαλαιουχικών κερδών ύψους £5,400για το κέρδος που πραγματοποιήθηκε από τηνπώλησηδύοχωραφιώνστηνΟρόκλινη. Α. Κονκούνης,γιατηναιτήτρια. Γ.Λαζάρου, Λίχήγορος τηςΔημοκρατίας, γιατουςκαθ' 5 ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Στην προκείμενη περίπτωσηηαιτήτριαζητάτην αναθεώ­ ρησηαπόφασηςτουΔιευθυντήτουΤμήματοςΕσωτερικών ίο Προσόδων ημερ.31/5/

1. θέτει υπόαμφισβήτησητόσο το κύρος της φορολογικής αξίωσης του δημοσίου εναντίον της όσο καιτην ορθότητατης. Μετην απόφασηείχεεπι­ βληθεί στην προσφεύγουσα φόρος κεφαλαιουχικού κέρ­ δους ύψους £5,400.Το κέρδος πραγματοποίησε από την 15 πώληση δύο ομόρων χωραφιών που είχε στην Ορόκλινη στην Επαρχία Λάρνακας, συνολικού εμβαδού 5 σκαλών καιενόςπροσταθιού. Το παραπάνω κτήμα πωλήθηκε στις 29/6/84 για £33,200, ποσόπου δηλώθηκε ως τίμημαπώλησης κατά τη 20 μεταβίβαση του κτήματος στις 19/7/88.Την ίδια ημέραη αιτήτριαυπέβαλετηδήλωσηδιάθεσηςτηςπεριουσίαςτης. Παρατηρώ πως αυτό έγινε με μεγάλη καθυστέρηση. Το χρονικό όριοπουθέτειτοάρθρο 12τουπερίΦορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου52/80είναι ένας μήνας. 25 Στη δήλωση της η αιτήτρια καθόρισε την αγοραίααξία τουκτήματος στις 27/6/78σε £16,400 και ως προϊόν διά­ θεσης το ποσό των £33,
2. Σε παρένθεσηδιευκρινίζεται πως η 27/6^78 αποτελεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του αρθρ. 6 του νόμου, τη χρονική αφετηρία με βάση την 30 οποία υπολογίζεται το κέρδος που μπορεί να προκύψει απότηδιάθεσηακινήτου. Οφόροςεπιβάλλεται,κατάρητή πάλιν επιταγήτων διατάξεων του νόμου, επί τηςδιαφο­ ράς της αγοραίαςαξίαςπου είχε το ακίνητοτην27/6/78 καικατάτηχρονολογίαπουδιατίθεται. 35 3050 4ΑΛΛ Χριστοφή ν. Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Λ. Με βάση τα στοιχεία που παρέσχεηαιτήτριαστη δήλω­ σητης ο φόρος υπολογίστηκε αυθημερόν (19/7/88), αφού αφαιρέθηκανοιαπαλλαγέςπου καθιέρωσετοάρθρο5του νόμου,σε£2,360.Στο σημείο αυτόπροσφέρεταιγιαεξέτα5 σηπαράπονοτηςαιτήτριας πωςηφορολογικήαρχήκαθυ­ στέρησεεπί μακρόνκαι αδικαιολόγηταναπροβεί στηβε­ βαίωση του φόρου με δυσμενείς για αυτή συνέπειες. Παρόλοπουείναιεπιθυμητόαπό κάθεπλευράοιφορολο­ γικές υποθέσεις ναπροωθούνταικαι επιλύονταιτάχιστα, 10 εντούτοις πρέπειναπαρατηρήσωπωςονόμος δενπεριέ­ χει χρονικούς περιορισμούς. Μάλιστατο άρθρο 13 παρέ­ χει ευχέρεια στο Διευθυντήναπροβαίνεισεβεβαίωσητου φόρου "καθ' οιονδήποτε χρόνον". Στη Ελλάδα έχει επι­ κρατήσει ηάποψηστο Συμβούλιοτης Επικρατείαςπωςη 15 φορολογία μπορεί να επιβληθεί οποτεδήποτε προτού εκ­ πνεύσει οχρόνος παραγραφής,ανυπάρχει,της φορολογι­ κήςαπαίτησης. Συνεχίζονταςτο ιστορικό μέρος της υπόθεσης πρέπει να λεχθεί ότι στις 5/12/88 ο Διευθυντής αναθεώρησε τα 20* φορολογικάδεδομένακαθορίζονταςτηναγοραίααξίατου κτήματος στις 27/6/78σε £12,600 και σε £40,000κατάτο χρόνο διάθεσης του. Σύμφωνα με τη νέα φορολογία το οφειλόμενο ποσό ανήλθε σε £4,480.Ακολούθησετον ίδιο μήνα ένσταση της αιτήτριας και στις 24/1/89 πραγματο25 γνωμοσυνη τουεκτιμητήακινήτωνκ. Παν. Κινάνη, πουσε τελική ανάλυσηυποστηρίζει τις αξίες πουδηλώθηκαν αρ­ χικά απότην αιτήτρια.Βασιζόμενος προφανώςστηγνω­ μάτευση του αρχιφοροθέτη του Τμήματος του κ. Γρ. Ματέα, ο Διευθυντής κατέληξε στην επίδικη απόφαση 30 μειώνοντας τηναξίααπό £12,600σε£8,000κατάτην27/6/ 78καιαφήνοντας τοάλλο ποσότων £40,000 αμετάβλητο. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του πληρωτέου φόρουσε£5,
3. Ηπορείατηςυπόθεσης,όπωςτηνεξέθεσα,έδωσε λαβή 35 στο επιχείρημα, που πρόβαλε ο δικηγόρος τηςαιτήτριας για τηνακύρωσητηςφορολογίας,πωςδενέγινε ενδελεχής ήπρέπουσαέρευνα.Έτσι δημιουργούνται σοβαρέςαμφι­ βολίες ωςπροςτοποίααπό τιςτρειςδιαφορετικέςεκτιμή3051 Νικήτας, Δ. Χριστοφή ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)σεις είναι ηορθή. Καιακόμηηεξέλιξητης υπόθεσης δεί­ χνει τον ανορθόδοξο τρόπομετον οποίο συμπεριφέρθηκε ο καθ*ου.Πρέπει νατοξεκαθαρίσουμε ευθΰς αμέσως ότι δεν τεκμηριώθηκε τέτοιος ισχυρισμός. Από την άλλη στο φάκελο υπάρχει μόνο ηέκθεση Ματέα ημερ. 12/5/89που 5 καταρτίστηκε στο στάδιο εξέτασης της ένστασης από το Διευθυντή. Πέραν τούτου στην ένορκη του δήλωση ημερ. 13/6/90οκ. Ματέαςεπεξήγησε τηδιαδικασίαπουακολου­ θεί,συνήθως, τοΤμήμα. Τοποσότων£12,600,πουόρισεο Διευθυντής σαν αγοραίααξίατου ένδικου κτήματος στις 10 27/6/78, ήτανπροκαταρτική εκτίμηση σταπλαίσιατουκώ­ δικα φορολογίας 7, που αφορά σε "αναθεωρημένηφορο­ λογία με βάση την εκτίμηση του Διευθυντή". Οι πλήρεις λεπτομέρειες αναφέρονταιστηνπαράγραφο 3(β). Παρόμοιος λόγος ακύρωσης ηγέρθη στην απόφαση 15 ΚώσταΝικόλα Πεντάρα ν.Δημοκρατίας μέσω Διευθυντή ΕσωτερικώνΠροσόδων

(1991)4 Α.Α.Δ.1170,αλλά απορ­ ρίπτοντας τον το δικαστήριο υπέμνησε την εξουσία του Διευθυντή, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 14, να προβαίνει καισε συμπληρωματική βεβαίωση "ανηαρχική 20 εκτίμηση είναι χαμηλότερη απότηνπραγματική".Δεν έχω αμφιβολίαπωςαπότηνάποψη αυτή οκαθ'ουδενπαρεξέκλινεαπότο πλαίσιο των εξουσιών του,όπως διαγράφο­ νταιαπότο νόμο. Η αιτήτρια πρόβαλε την είσπραξη δικαιωμάτων από 25 το Κτηματολόγιο πάνωστο ποσό των £33,200,ως περιο­ ριστικήτων επιλογών τουΔιευθυντή.Δεν συμφωνώότιτο γεγονός δημιούργησε δέσμευση του καθ' ου αναφορικάμε το προϊόν διάθεσης. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε κακο­ ποίησητουκαθαρούνοήματοςτουάρθρου9

(1).Σύμφωνα 30 με τη διάταξη, το θέμα αφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Διευθυντή με γνώμονα την αγοραία αξία ακινήτου κατά το χρόνο'διάθεσης. Αν ο νομοθέτης ήθελενα δώσει άλλη έννοια στη διάταξη,όπως ηπρότασητηςαιτήτριας, θα χρησιμοποιούσε οπωσδήποτε άλλη διατύπωση.Δεν θα 35 έβαζεσανκριτήριο την αγοραίααξία "κατάτηγνώμητου Διευθυντή". Η νομολογία στο προκείμενο είναι απόλυτα εναρμονισμένη με την παραπάνωθέση. Απόφαση518/87 3052 4ΑΛΛ Χριστόφήν.Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας,Δ, Μαρούλα Χρ. Γιαννούλα ν. Δημοκρατίας ημερ. 11/2/89, 14/89 Epco(Cyprus Ltd) ν. Δημοκρατίας ημερ.22/12/89 και510/88AngeleMazmanian ν. Δημοκρατίαςημερ.23/12/ 89 στην οποία μάλιστα απορρίφθηκε και ένσταση για 5 αντισυνταγματικότητατηςδιάταξης. Στο σημείο αυτόχρειάζεται μια διευκρίνηση νομικού χαρακτήρα. Ο δικηγόρος της αιτήτριας θεώρησε σανκυ­ ρίαρχο θέμα ποία απότις εκτιμήσεις είναι ηπιο σωστή. Καταγράφω το ερώτημα όπως το έθεσε: "ποία εκτίμηση 10 είναισωστή, εκείνη τουκ. Κινάνη, εκτιμητήτης αιτήτριας ή εκείνητουΓρ.Ματέα,εκτιμητήτουΦόρου;"Τομεγαλύ­ τερο μέρος της αγόρευσης του αναλώθηκε για να πείσει γιατηνορθότητατηςέκθεσηςτουπρώτουκαιτησφαλερότητατων συμπερασμάτων τηςάλλης αξιολόγησης. Γιανα 15 προκαλέσει εκτενήαπαντητικά σχόλια τουδικηγόρουτου καθούστα επι μέρους θέματαπουεγείρονται απότις δύο γνωματεύσεις. Δεν νομίζω πως το ερώτημα, όπως διατυπώθηκε, αντανακλάτην προσέγγιση πουέχει υιοθετήσει ηνομολο20 γία, ομολογουμένως, χωρίςπαρεκκλίσεις. Η ορθή διάστα­ σητης ακυρωτικής δικαιοδοσίαςτου δικαστηρίου, όπως την καθόρισε το αρθρο146 του συντάγματος, ως και τα όρια της, συζητήθηκαν σε αρκετές αποφάσεις πουκαλύ­ πτουν όλο το φάσμα του δημοσίου δικαίου. Μεταξύ 25 αυτώνπου αναφέρονταισε φορολογικές υποθέσεις είναι οι εξής: Γεωργιάδηςν. Δημοκρατίας(19S2) 3Α.Α.Δ.659, 712/87 ΒαρνάβαςΖαχαρίαΝικολαΐδη ν.Δημοκρατίαςm. 31/8/89, 14/89,EPCO (Cyprus Ltd.), ανωτέρω, Λάζαρος Χ"Φόραδου Ακίνητα Λτδ. ν. Δημοκρατίας

(1991)4 30 Α.Α.Δ.95και ΑνδρέαςΚαμηλάρης ν.Δημοκρατίας

(1991)4 Α.Α.Δ.725. Η υπέρτατηαρχή είναι πως το δικαστήριο περιορίζει τον έλεγχο του στη νομιμότητα της απόφασης τηςφορολογικής αρχήςχωρίς ναεπεμβαίνει στην τεχνική της κρίση ή να την υποκαθιστά με τη δική του γνώμη. 35 ΌπωςεύστοχαπαρατηρείτοδικαστήριοστηνΑ.Καμηλά­ ρης,ανωτέρω: "Ηκατάθεση τηςέκθεσηςτουεκτιμητήπουδιόρισε ο 3053 Νικήτας, Δ. Χριστοφή ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)αιτητής,δεν μεταβάλλει ταεπίδικαθέματα ούτεδιαφο­ ροποιεί το ερώτηματο οποίοπρέπει νααπαντηθεί, δη­ λαδήτο εύλογοτηςαπόφασηςτουΔιευθυντή " (σελ. 727) 'Το αντικείμενοτηςαναθεώρησηςδενείναιη διαπί- 5 στωση τηςορθότηταςτωνεκατέρωθενεκτιμήσεωναλλά ηεπάρκειατης έρευναςτωνκαθώνηαίτησηκαιτοεύ­ λογο της απόφασης μέσα στο πλαίσιο των εξουσιών του διευθυντή η σημασία της έκθεσης λειτουργού πουυποβάλλεται στοδικαστήριογιατηναξίατουκτή- 10 ματοςέγκειταιστηδιαφώτισηπουπαρέχειωςπροςτην επάρκειατηςέρευνας."(σελ.727,728.) Αυτό μεοδηγεί στο τελευταίο θέμαπουπρέπειναδιε­ ρευνηθεί. Κατάπόσοδηλαδή η έκθεση Ματέαέκαμεχρήση λανθασμένων ήελλείπων στοιχείων σεβαθμόπουνακλο- 15 νίζεταιηαντικειμενικότητακαισυνακόλουθαη νομιμότη­ τατης επίδικηςαπόφασης,ηοποίαείχεληφθεί με υπόβα­ θροτοστοιχείο αυτό.Μιατέτοιαθεώρησηόμωςτελείυπό τον περιορισμό πουθέτει ηφύσητηςακυρωτικής δικαιο­ δοσίαςτουδικαστηρίουόπωςέχωεξηγήσειπροολίγου. 20 Γιανα εξευρεθεί η αξίατου επιδίκουστις 27/6/78 οκ. Ματέας εφάρμοσε τηναρχή πουστις εκτιμήσεις γης είναι γνωστή ως μέθοδος ανάπτυξηςκαιυπολοίπου.Η μεθοδο­ λογία τηςέχεισαναφετηρίατηνυπόθεσηπωςτοκτήμα θα διαχωριζόταν σε 9 οικόπεδα.Ακολούθως ο'υπολογισμός 25 βασίστηκε σε 3 οικόπεδα στη γύρω περιοχήπουπροσφέ­ ρονταν για σύγκριση. Ο τρόπος εκτίμησης που υιοθέτησε προκάλεσε τις έντονες επικρίσεις τουδικηγόρουτηςαιτήτριας γιατί, όπως υπέβαλε,η εξάρτηση της από διάφορα υποθετικάδεδομέναδενοδηγείσεασφαλέςσυμπέρασμα. 30 Είναιπιστεύωαπόλυταδικαιολογημένες οιακόλουθες δύο παρατηρήσεις που αφαιρούνκάθε πειστικότητα από το επιχείρημα. Η μέθοδος ανάπτυξης είναι αποδεκτός τρόπος εκτίμησης σε περιπτώσεις, όπως ηπαρούσα,που δενυπήρχανκατάτονουσιαστικόχρόνοσυγκριτικάστοι- 35 χεία. Ηθέσηαυτήέτυχεδικαστικής έγκρισης καιμπορού­ με ναπούμεπως έχειπιάκαθιερωθεί οριστικά:67/87 The 3054 4 ΑΛΛ Χριστοφή ν.Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας,Δ. administrator of Estateof Crystallia Pavlides v. Republic ημερ.30/5/89. Η απόφασηπαραπέμπεισεπλείσταάλλαδι­ καστικάπροηγούμεναπουδιαφωτίζουνπεραιτέρωτοζή­ τημα. 5 Τοπιο σημαντικό όμως είναι πως ο ίδιος οεκτιμητής της αιτήτριαςκατέφυγε,ελλείψει συγκριτικών, στην ίδια ακριβώςμέθοδομετο ίδιοπερίπουαποτέλεσμα,(βλέπετη δεύτερη ένορκο του δήλωση). Με τη διαφορά ότι, όπως υπέδειξεη άλληπλευρά, δενφαίνεταινααφαίρεσεαπότο 10 σύνολοτουποσού, πουθααπέφερεηπώλησητωνοικοπέ­ δων, τα έξοδα κατασκευής και άλλες δαπάνες με τις οποίεςεπιβαρύνεταισυνήθωςοδιαχωρισμόςοικοπέδων. Η τιμή κατάτο χρόνο διάθεσης (29/6/84)προσδιορί­ στηκεαφούοι δύοεκτιμητές στήριξαντηνκρίσητουςστα 15 ίδια συγκριτικά χρησιμοποιώντας στην περίπτωση αυτή τηναπευθείαςσυγκριτική μέθοδο.Η έρευνατουςπεριορί­ στηκε στα ίδιατρίασυγκριτικά.Ένααπό αυτά,τουπ' αρ. 5, αναφέρεταιότι πωλήθηκε στις 23/8/82.Στην πραγματι­ κότητααυτόσυνέβη,όπως ορθάαναγράφειηέκθεση εκτί20 μησης τουκ. Κινάνη, στις 23/8/84.Ωστόσο, έχωτηγνώμη πως τολάθοςαυτόδεν επηρέασε την εγκυρότητατωνσυ­ μπερασμάτων της άλλης έκθεσης που βασίζονται στο ότι το επίδικο πλεονεκτεί των συγκριτικών λόγω της θέσης του. Μεταξύ άλλων έχει πολύ μεγαλύτερο πρόσωπο στο 25 δρόμο.Υπάρχει ακόμη έναςπαράγων,ηαύξησηστιςαξίες της γης και η αναγκαίααναπροσαρμογήγια τοδιαρρεύ­ σανδιάστημακατάτο οποίο αυξήθηκαν οι τιμές τωνακι­ νήτων. Εν πάση περιπτώσει δεν διαπιστώνεται λάθος ή παράλειψησε βαθμόπουκλονίζει τηνομιμότητα τηςεπι30 βληθείσαςφορολογίας. Οι παραπάνω συλλογισμοί με οδηγούν, φυσιολογικά, στο συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφαση ήτανανάμεσα στις νόμιμες και λογικά επιτρεπτές επιλογές του Διευθυ­ ντή,πράγμαπουδεν επιτρέπει την ανατροπήτης.Η από35 φάσηεπικυρώνεταιστοσύνολοτης.Η προσφυγήαπορρί­ πτεται.Δενθαεπιδικάσω έξοδα.' Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3055