(1991)25Ιανουαρίου,1991 [ΠΎΛΙΑΝΙΔΗΣ. Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΔΑΜΟΣ ΛΟΪΖΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 447/90). Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Με την ένσταση επί φορολο γίας κεφαλαιουχικών κερδών αίρεται η αρχική απόφαση — Η πρώτη απόφαση ενσωματώνεται στη δεύτερη τελική. Λέξεις και Φράσεις — Οόρος "εύλογα επιτρεπτή διοικητική απόφα ση" αναφορικά με τα όρια δικαστικού ελέγχου στα πλαίσια της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας τον Ανωτάτου Δικαστηρίου. 5 Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Βάρος Απόδειξης — Ο Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμος τον 1980(Αρ. 52/80) — Άρθρο 19
(2)— Σε προσφυγή κατά της φορολογίας το βάρος απόδειξης επιρρίπτεται στον αιτητή. 10 Με την προσφυγή αυτήπροσβλήθηκε η νομιμότητααπόφασης τουΔιευθυντή ΤμήματοςΕσωτερικών προσόδων μετηνοποίαεπι βλήθηκεφορολογίακεφαλαιουχικώνκερδώνστον αιτητή. Ο αιτητής πώλησε και μεταβίβασε κτήμα του και δήλωσε τίμη μα πώλησης το ποσόν των £7,
- Επί της πωλήσεως αυτής στα- 15 ληκε Ειδοποίηση Επιβολής Φορολογίαςμετην οποία καθοριζόταν ως προϊόν διάθεσης το ποσόν των £11,000 και ως αγοραίααξία κατά την27η Ιουνίου 1978 τοποσόν των £2,
- Ο αιτητής υπέβαλε γραπτή ένσταση με αποτέλεσμα να γίνουν εκτιμήσεις και ναδοθούνστον Διευθυντή εκθέσεις επι αυτών,τόσο από προσοντούχο εκτιμητή επιλογής του αιτητή όσο και του κυ βερνητικού εκτιμητή. Ανάμεσα στις δύο εκτιμήσεις δεν επήλθε συμφωνία. Ο Διευθυντής εξέδωσε την προσβληθείσα απόφασημε 310 20 4 ΑΛΛ. Λοΐζουν.Δημοκρατίαςκ.ά. την οποία καθόρισε την αγοραίααξία κατά την 27η Ιουνίου 1978 σε£2,154καικατάτηνημέραπώλησης σε£11,
- 5 10 Ο αιτητής παραδέχτηκε ότι ο Διευθυντής προέβη στη δέουσα έρευνα αλλά προβάλλει ως λόγους ακυρότηταςτην έλλειψη αιτιολογίας, πλάνη περί τα πράγματα, παράλειψη να ληφθούν υπόψη τα στοιχεία που προσκόμισε ο αιτητής καθώς και υπέρβαση και κατάχρησηεξουσίας. Επίσης ισχυρίζεταιότι οΔιευθυντής δεν εδικαιούτο να μειώσει το ποσόν της αγοραίας αξίας του κτήματος του κατά την 27η Ιουνίου 1978 από £2,954 - που ήταν η αρχική τουαπόφαση-σε£2,
- Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισε ότι: 15 20 25
(1)Με την ένσταση η αρχικήαπόφασηαίρεται. Ο Διευθυντής έχει καθήκον να επιληφθεί της ένστασης, να κάνει διάγνωση των γεγονότων και μεβάσητο Νόμονακαταλήξει σε νέα απόφαση. Η πρώτηαπόφασηενσωματώνεται στη δεύτερη τελικήαπόφαση. Αν φανεί ότι δικαιολογείται αύξηση ο Διευθυντής δεν εμποδίζεται να καθορίσει το ποσό αντικειμένου του φόρου σε μεγαλύτερο ποσό μετάτηνεξέταση της ένστασης.
(2)Το Ανώτατο Δικαστήριο περιορίζεται επί των προσφυγών στον έλεγχο νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης. Ηεκτί μηση των γεγονότων ανήκει στον Διευθυντή. Το Δικαστήριο επεμ βαίνει αν υπάρχει πλάνη περί τα πράγματαή τον Νόμο ή αν η Διοίκηση υπερβεί ταόριατης διακριτικήςτης εξουσίας ήανη απόφασήτης μεβάση ταενώπιον της στοιχεία δενείναι εύλογα επιτρε πτή. 30
(3)Εύλογα επιτρεπτή είναι η απόφασηστην οποία ένα λογικό πρόσωποθαμπορούσε νακαταλήξει με ταστοιχεία πουείναι ενώ πιον της Διοίκησης ανεξάρτητα ανάλλο λογικό πρόσωπο θαμπορούσεναλάβει διαφορετικήαπόφαση. 35
(4)Οαιτητής έχει το βάροςαπόδειξηςτων λόγων ακυρότητας. 'Οπως προβλέπει και το άρθρο 19
(2)του περί Φορολογίας Κεφα λαιουχικών Κερδών Νόμουτου 1980 (Ν.52/80) σε προσφυγήκατά της φορολογίας το βάροςαπόδειξηςσχετικά με τον ισχυρισμό για υπεριβολικήφορολογία επιρρίπτεταιστοναιτητή.
(5)Δεν αποδείχθηκεστην συγκεκριμένη υπόθεση πλάνηπερίτα πράγματα,υπάρχει σαφήςαιτιολογία,ηαπόφασηήτανεύλογα επι τρεπτή στον Διευθυντή, λήφθηκε με άσκηση της διακριτική του εξουσίας μεβάσητο νόμο χωρίς κατάχρησηήυπέρβασηεξουσίας. 40 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: HadfiEraclisandanotherv.Republic
(1984)3 C.LJt. 604- 311 Λοΐζουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1991)Θουκυδίδην.Δημοκρατίας (Προσφυγήαρ. 753/87, ημερ. 19.5.89)· Λοΐζου ν.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 630/89, ημερ. 29.9.90)· Pantzaris v.Republic (Προσφυγή Αρ. 763/87, ημερ. 31.7.89)· Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων να επιβάλει στον αιτη τήφόροκεφαλαιουχικώνκερδών. 5 Α. Λάντος, για τοναιτητή. Γ.Λαζάρου, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας για τουςκαθ' , Q ων ηαίτηση. Ο Δικαστής κ. Στυλιανίδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ:Μετηνπροσφυγήαυτήπροσβάλλε ταιηνομιμότητατηςαπόφασηςτουΔιευθυντήτουΤμήμα τος Εσωτερικών Προσόδων, (ο "Διευθυντής"), με την 15 οποία επιβλήθηκε φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών στοναιτητή. Ο αιτητής ήταν ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας στο Παραλίμνι -Τεμάχιο 583, Φύλλο/Σχέδιο 33/64,έκταση 2 δεκ.και 167τ.μ. 20 Στις 26 Φεβρουαρίου, 1986, ο αιτητήςπώλησεκαιμε ταβίβασε με Δ.Π. 398/86τα8/13 του πιο πάνω κτήματος. Τίμημαπώλησηςδηλώθηκε£7,000.-. Στις 19 Οκτωβρίου, 1988, ο Διευθυντής έστειλε Ειδο ποίηση Επιβολής Φορολογίας, στην οποία καθόρισε το ^5 προϊόν διάθεσης £11,000.- καιτην αγοραίααξίατου κτή ματοςστις27 Ιουνίου, 1978,£2,954.-. Ο αιτητής, με γραπτήένσταση, ημερομηνίας 4 Νοεμ βρίου, 1988, αμφισβήτησε την αγοραίααξία στις 27 Ιου312 4ΑΛΛ. Λοΐζου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στνλιανίδης,Δ. νίου, 1978,καιαργότερατηναξίαστοχρόνοτηςδιάθεσης. Στις24 Απριλίου, 1989, οΔιευθυντής ζήτησε απότον αιτητή στοιχεία και έκθεση προσοντούχου επαγγελματία εκτιμητήγιατονπροσδιορισμότωναξιών. 5 Ο αιτητής υπέβαλε έκθεσητου εκτιμητή κ. Χρ. Μάρ κου,ημερομηνίας 9 Σεπτεμβρίου, 1989. Στην έκθεση αυτή η αγοραία αξία στις 27 Ιουνίου, 1978, καθορίζεται σε £3,480.- και την ημέρα της διάθεσης - 26 Φεβρουαρίου, 1986-σε£9,365.-. 10 ΟΔιευθυντής παρέπεμψετην υπόθεση στον Προϊστά μενο Γραφείου ΦόρουΚληρονομιάς, κυβερνητικόεκτιμη τή. Ο τελευταίος ετοίμασε λεπτομερή έκθεση στην οποία κατέληξε ότι ηαξίαολόκληρου του τεμαχίου στις 27Ιου νίου, 1978, ήταν£3,500.- και στις 26 Φεβρουαρίου, 1986, £ 17,800.-. 15 20 25 Επειδήδεν επήλθε συμφωνία, ο Διευθυντής πήρετην προσβαλλόμενη απόφαση,μετηνοποίακαθόρισετην αγο ραία αξία των 8/13 μεριδίων στις 27 Ιουνίου, 1978, σε £2,154.-καιστις 26 Φεβρουαρίου, 1986, σε£11,000.-.Κοινοποίησε την απόφασητου με επιστολή ημερομηνίας 18 Μαΐου, 1990, και έστειλε Ειδοποίηση ΕπιβολήςΦορολο γίαςΚεφαλαιουχικώνΚερδών. Ηπαρούσαυπόθεσηπήγασεαπότιςπρόνοιεςτουπερί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου του 1980, (Αρ.52/80), που ίσχυεπριντηνεφαρμογήτουπερίΦορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών (Τροποποιητικός) Νόμουτου 1990, (Αρ. 135/90),ο οποίος έχει επιφέρειου σιώδεις τροποποιήσειςστοβασικόΝόμο. Οιλόγοιακυρότηταςπουπροβάλλονταιείναι:Ι.Έλλειψηαιτιολογίας. 30 2.Πλάνηπερίταπράγματα. 313 ΣτυλιανΙΑης, Δ. Λοΐζου ν.ΔημοκρατίαςχΛ.
(1991)3. Παράλειψη να ληφθούν υπόψη τα στοιχεία που προσκόμισε οαιτητής. 4.Υπέρβαση καικατάχρησηεξουσίας. Είναι παραδεκτό από τον αιτητή ότι ο Διευθυντής έκαμε δέουσα έρευνα. Η διαφορά επικεντρώνεται στους υπολογισμούς των εκθέσεων των εκτιμητών, οι οποίοι ακολούθησαντηναπ'ευθείαςσυγκριτικήμέθοδο. 5 Οαιτητήςπεραιτέρω ισχυρίζεται ότι οΔιευθυντής δεν εδικαιούτομετάτην ένσταση ναμειώσειτοποσότηςαγο ραίας αξίας στις 27 Ιουνίου, 1978 από£2,954.- -αρχική 10 απόφασητου- σε£2,154.- - προσβαλλόμενηαπόφαση. Μετην ένσταση ηαρχικήαπόφασηαίρεται.Ο Διευθυ ντήςέχεικαθήκοκαιυποχρέωση ναεπιληφθεί τηςένστα σης, να κάμει διάγνωση των γεγονότων και, με βάση το Νόμο, να καταλήξει σε νέα απόφαση. Ηπρώτη απόφαση 15 ενσωματώνεται στηδεύτερητελικήαπόφαση. ΟΔιευθυντής στην εξέτασητηςένστασηςπρέπειναεπι ληφθεί των σημείων που εγείρονται σ' αυτή. Η αγοραία αξία στις δύο ουσιώδεις ημερομηνίες είναι αντικείμενο της ένστασης. Ο Διευθυντής δεν εμποδίζεται απότου να 20 καθορίσει το ποσό του αντικειμένου του φόρου σε μεγα λύτερο ποσό,ύστερα απόεξέτασητης ένστασης,ανφανεί ότι δικαιολογείταιαύξηση. ΗδικαιοδοσίατουΔικαστηρίουτούτουείναιακυρωτι κήκαιπεριορίζεταιστον έλεγχοτηςνομιμότηταςτηςπρο- 25 σβαλλόμενης απόφασης. Ηεκτίμηση των γεγονότων ανή κει στοΔιευθυντήκαιτοΔικαστήριο τότεμόνοεπεμβαίνει αν υπάρχειπλάνηπερί ταπράγματα ήτονόμο,ήηΔιοί κησηυπερβαίνει ταόρια τηςδιακριτικήςτης εξουσίας, με τονόημαότι ηδιαπίστωσητωνγεγονότων δενείναιεύλο- 30 γα επιτρεπτήμεβάσηταενώπιον τηςστοιχεία. (Βλ.,μετα ξύ άλλων, HadjiEraclis and Anotherv. Republic
(1984)3 C.LR. 604- Αγνή Αλέξη Θουκυδίδη ν. Κυπριακής Δημο κρατίας,Υπόθεση Αρ. 753/87, (Απόφαση δόθηκε στις 19 314 4ΑΛΛ. Λοΐζου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Στυλιανίόης,Δ. Μαΐου, 1989)· Αργνρούλλα Γ. Λοΐζου ν. Κυπριακής Δη μοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 630/89, (Απόφαση δόθηκε στις 29Σεπτεμβρίου, 1990)). Εύλογαεπιτρεπτήείναιη απόφαση στηνοποίαένα λογικό πρόσωποθα μπορούσε νακαταλήξει μεταστοιχεία πουείναιενώπιοντηςΔιοίκησης,ανεξάρτηταανέναάλλο λογικό πρόσωπο μπορούσε να καταλήξει σεδιαφορετική απόφαση - (βλ.PambisPantzaris v. TheRepublicofCyprus, Υπόθεση Αρ. 763/87,(Απόφαση δόθηκε στις 31 Ιουλίου, 10 1989, δεδημοσιεύτηκε ακόμα)·Αργνρούλλα Γ. Λοΐζου ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, (ανωτέρω)). 5 Είναι πασίδηλοδιαβόητογεγονός ότι οι τιμές τηςγης στηνπεριοχήΠαραλιμνίου κάλπαζαν,λόγωτηςτουριστι κήςανάπτυξης. 15 20 25 30 Οι διαφορέςτων δύοεκτιμητών επικεντρώνονταιστα ακόλουθα:1.Ποσοστό αύξησηςτωντιμών στο χρόνο 1978-79. Οκ.Ματέαςυπολόγισε ποσοστό40%, ενώοεκτιμητής του αιτητή υιοθέτησε ποσοστό αύξησης 12%. Από τα στοιχεία πουυπάρχουνενώπιον τουΔικαστηρίου φαί νεταιότιτο 12%είναι αυθαίρετοκαιδενστηρίζεταισε συγκριτικέςπωλήσεις. 2.Οεκτιμητήςτουαιτητή χρησιμοποιεί δυοσυγκρι τικές πωλήσεις που έγιναν 25 Μαρτίου, 1985 και 12 Νοεμβρίου,1985, αλλάδεν προσθέτει οποιοδήποτε πο σοστό για την περίοδο που μεσολάβησε μέχρι 26Φε βρουαρίου, 1986, ημέραδιάθεσηςτουκτήματοςτου αι τητή.Η αύξησηστηνπερίοδο 1985-86 τηςτιμήςτηςγης ήταντηςτάξηςτου 16%. 3.ΟεκτιμητήςτουΔιευθυντήαφαιρείαπότην αξία του συγκριτικού που χρησιμοποίησε ποσοστό 21% λόγω θέσεως, ενώ ο εκτιμητής του αιτητήαφαιρεί πο σοστό25%γιατονίδιολόγο. 315 Στυλιανίδης,Δ. Λοΐζου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)Ηκατάληξητης έκθεσης Ματέαήτανεύλογη. Βασίστη κε σε καθορισμένα συγκριτικά. Τα ποσοστά της προσθα φαίρεσης αιτιολογούνται ικανοποιητικά με σαφήνειακαι επάρκεια. Ο Διευθυντής είχε υπόψη του και τις δύο εκτιμήσεις. Αφού έλαβε υπόψη του όλα τα ενώπιον του στοιχεία, όπως φανερώνεται απότο περιεχόμενο του φακέλουκαι τηναπόφασητου,υιοθέτησε τηνέκθεση Ματέαστηνοποία δενυπάρχειπλάνη περίταπράγματαήτονόμο. 5 Παρόλο ότι στο διοικητικό δίκαιο εφαρμόζεται το 10 ανακριτικόσύστημα διαδικασίαςκαιόχι το συζητητικό,ο αιτητήςέχειτοβάροςαποδείξεως των λόγωνακυρότητας. Περαιτέρω,το Άρθρο 19
(2)του περί Φορολογίας Κεφα λαιουχικών Κερδών Νόμουτου 1980, (Αρ.52/80), προβλέ πει ότι, σε προσφυγήκατάτης φορολογίας, το βάροςτης ^ απόδειξης - ότι η φορολογία αναφορικά με την οποία ασκείται η προσφυγή είναι υπερβολική - επιρρίπτεται στοναιτητή. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση περιέχει σαφή καιεπαρκή αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται απότα στοιχεία του 20 φακέλου. Δεν έχει αποδειχθεί πλάνη περί ταπράγματα. Όλαταστοιχεία λήφθηκανυπόψη. Η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στο Διευθυντή και λήφθηκε ύστερα απόορθή άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, με βάση το νόμο, χωρίς κατά- 25 χρήσηήυπέρβασηεξουσίας. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η προσβαλλόμενη απόφασηεπικυρώ νεται. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 316