(1991)25Ιανουαρίου,1991 [ΝΙΚΗΤΑΣ.ΔΛπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΔΙΟΥ. ΑιτήτρΗΐ, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 756/90). Δημόσιοι υπάλληλοι — Μεταθέσεις υπαλλήλων εξωτερικού — Στα πλαίσια ευρύτερης πολιτικής που αποφάσισε το Υπουργικό Συμ βούλιο το Υπονργείο Οικονομικών ως αρμόδια αρχή εισηγείται στην ΕΑ.Υ. βάσει τον άρθρον 48
(2)τον Ν.1/90 την μετάθεση της αιτήτριας — Η μη ενσωμάτωση των ρυθμίσεων για τις οποίες έκανε πρόβλεψη το Υπουργικό Συμβούλιο, στον Νόμο 1/90 δεν επηρέασαν την νομιμότητα της απόφασης της ΕΑ.Υ. εφόσον ηδια δικασία που ακολουθήθηκεσυνάδει με τηδιαδικασία που θεσπίζει το άρθρο 48
(2)τονΝ. 1/
- Στις 14.8.90 η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας αποφάσισε να μεταθέσει την αιτήτρια στη Λευκωσία στην Υπηρεσία Δημόσιας ΔιοίκησηςκαιΠροσωπικούαπό τις3.12.
- Η αιτήτρια είχετοπο θετηθεί από το 1975,μετάτην εισβολή πουτηνείχε πλήξει καταλυ τικά ως καταγόμενηαπό τη Λάπηθο,στην Υπάτη Αρμοστεία της Δημοκρατίας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ηαιτήτριαήταν μέλος του Γενικού Γραμματειακού Προσωπικού και η τοποθέτηση της το 1975 έγινε ύστερα από αίτηματης. Την" ακύρωση της μετάθεσης της στη Λευκωσία επιδίωκεη αιτήτριαμετην παρούσα προσφυγή κυρίως διότι η μετακίνηση της θα της προκαλούσε δυσβάστακτη οικονομική επιβάρυνση λόγω της οικογενειακής της κατάστασης, όπως διαμορφώθηκεαπότην μακρόχρονηυπηρεσίατης στο Λον δίνο. Αυτές ήταν οι αντιρρήσεις που πρόβαλε η αιτήτριαόταν περί τατέλη Ιανουαρίου 1990 ηαρμόδιααρχήέφερεσε γνώση της ότι σκόπευεναζητήσει μετάθεσητης. Ηενέργεια αυτήήταναπόρ ροια της απόφασηςαρ. 32.778/21.12.89του Υπουργικού Συμβου λίου που υιοθετούσε εισήγηση των Υπουργείων Οικονομικών και Εξωτερικών ηοποίαέθετετοθέματηςπολύχρονηςπαραμονήςτου προσωπικού πουυπηρετεί στις διπλωματικέςαποστολές σε ξένες 330 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 Πεδίουν.Δημοκρατίας χώρες χωρίς ναανήκειστην ΕξωτερικήΥπηρεσία και αποσκοπού σε σε ρύθμισηπάνωσε βάσηανάλογηπροςαυτήπουδιέπειτημε τάθεση των μελών της Εξωτερικής Υπηρεσίας. Με την πιο πάνω απόφασητου το Υπουργικό Συμβούλιοκαλούσε κάθε Υπουργείο ναυποβάλειχωριστή εισήγησηστην ΕΛ.Υ. γιαμεταθέσειςυπαλλή λων του Γενικού Γραμματειακούκαιάλλου ΒοηθητικούΠροσωπι κού που ανήκε στη δύναμη του και υπηρετούσε στο εξωτερικό. Ακόμη εξουσιοδοτούσε τον Υπουργό Οικονομικών ναπροώθησα και νομοθετική ρύθμιση του θέματος. Τελικά όμως δεν έγινεκατορθωτή η ενσωμάτωση των παραπάνω ρυθμίσεων στο νέο Νόμο περίΔημόσιας Υπηρεσίας 1^0 της27.1.
- Το Μάϊοτου 1990 το Υπουργείο Οικονομικών, πουήτανστην προκείμενη περίπτωση αρμόδιααρχή,ζήτησε από την ΕΛ.Υ. την μετάθεσητηςαιτήτριας,επικαλούμενο τηναπόφασητου ΥπουργικούΣυμβουλίουκαι επισυνάπτονταςτην επιστολή μετιςαντιρρή σειςτηςαιτήτριας. ΗΕ.Δ.Υ.ζήτησεαπό το Υπουργείο Οικονομι κών να σχολιάσει την ένσταση της αιτήτριαςκαι έλαβε αρνητική απάντηση με την πρόταση όμως τελικά να επιμηκυνθεί ο χρόνος παραμονήςτηςστοΛονδίνοέως τις3.12.
- Η αιτήτρια πρόβαλε κατά κύριο λόγο το επιχείρημα ότι η ΕΛ.Υ. δεν άσκησε αδέσμευτακαι κατ' ευχέρεια την αρμοδιότητα της αλλά πειθάρχησε στην απόφαση του αναρμόδιου Υπουργικού Συμβουλίου. Αναφέρθηκε επίσηςότι ηανάγκηγιακάλυψη υπηρε σιακών αναγκών διαπιστώθηκε από το Υπουργικού Συμβούλιο κατά παρέκκλιση απότις διατάξειςτου άρθρου 48
(2)του Ν. 1/90, που ρητά προβλέπει ότι οι μεταθέσεις διενεργούνται από την ΕΛ.Υ. ύστερα απόδεόντως αιτιολογημένη πρότασητηςαρμόδιας αρχής.Ακόμηότι ηαπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου λήφθη κε υπό το κράτος του καταργηθέντος Νόμου 33/67,που δεν ήταν σε ισχύ κατά τον κρίσιμο χρόνο, με την προσδοκία συμπερίληψης των προβλεπόμενων ρυθμίσεων στη νέα νομοθεσία (Ν. 1#0) που όμως τελικά δεν επιτεύχθηκε. Ηαιτήτριαπεραιτέρω ισχυρίστηκε ότι η μετάθεση δεν αποσκοπούσε στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος καιότι ηεπίδικηαπόφασηδεναιτιολογήθηκε. Υποστήριξε επίσης ότι η Επιτροπή αγνόησε την ταλαιπωρίατηςαπό τον εκτοπισμό της ενώ αυτήθα έπρεπενα συνεκτιμηθεί. Τέλος η αιτήτρια προέβαλε ότι υπηρετούν στην ίδια Υπάτη Αρμοστεία άλλοι υπάλληλοι που δεν μετατέθηκαν κατ' ανεπίτρεπτη ανισότη τα. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή,απο φάσισε ότι: 1.Δεν έχει θεμελιωθεί η μομφήγια τον τρόπο που άσκησε την αρμοδιότητα της ηΕΛ.Υ. Το σχετικό πρακτικόδείχνει ότι ενήρ γησε κατ' ευχέρειαν παρέχοντας επαρκή αιτιολόγηση για την πράξη μετάθεσης, αφού τη συσχέτισε με τα ατομικά και οικογε νειακάπροβλήματα τηςαιτήτριας καιαφούπροηγουμένως προκά λεσετασχόλια τηςαρμόδιαςαρχής. 331 Πεδίονν.Δημοκρατίας
(1991)2.Μεβάσηταπορίσματατηςνομολογίαςταεπιχειρήματαπερί αναρμοδιότηταςτουΥπουργικού Συμβουλίου δενευσταθούν. Η μη ενσωμάτωση τωνρυθμίσεων γιατιςοποίες έκαμε πρόβλεψηη απόφαση τουΣυμβουλίου στο Ν.1/90δενεπηρέασαντηνομιμότη τατης. Η δεδιαδικασίαπουακολουθήθηκεσυνάδει μετηδιαδικασίαπουθεσπίζειτοάρθρο48
(2). 3. ΣτηνπερίπτωσητουΓραφειακούκαιΒοηθητικού Προσωπι κούπουτοποθετήθηκεστοεξωτερικό δενυπήρχεκανέναρυθμιστι κό πλαίσιο- το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα ήταν να παραμένουν υπάλληλοι στοεξωτερικό γιαχρονικάδιαστήματαπουσεορισμένεςπεριπτώσεις πλησιάζουνταείκοσιχρόνια. Επομένωςητακτο ποίηση τουθέματος ήταν επιβεβλημένη για τηνεξυπηρέτηση του ευρύτερου συμφέροντος της δημόσιας υπηρεσίας. Υπ' αυτότο πρίσμα δενμπορεί ναυποστηριχθεί πωςελλείπειτοστοιχείοτης καλήςπίστηςπουαπαιτείταιαπότηννομολογία. 5 ^ 15 4.Είναι αβάσιμοςολόγοςακυρότηταςπερί ανεπίτρεπτηςανι σότητας. Δενδόθηκανστοιχεία,αλΧάαπόέναβλέμμαστο σχετικό υλικό φάνηκε πωςμετηνίδια ευκαιρία μετατέθηκαν τρεις άλλοι υπάλληλοι μεμεγαλύτερηήτηνίδιαυπηρεσίαμετηναιτήτρια. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Βεληγκέκαν.Δημοκρατίας(ΠροσφυγήΑρ. 792/90, ημερ. 15.12.90)· Βασιλείουν.Δημοκρατίας
(1982)3ΑΛΑ.220Κυριάκουν. Δημοκρατίας
(1986)3AAA. 1845Ευγενίουν. Δημοκρατίας
(1987)3Α.ΑΑ. 1782- " /ωαννίδουν. Δημοκρατίας
(1983)3ΑΛΑ.410,414· Σεντονάρης ν. ΕλληνικήςΚοινοτικήςΣυνέλευσης, 1964 AAA. 300Ησαΐαςν.Δημοκρατίας
(1985)3ΑΛΑ. 490· Καμμίτσηςν.Δημοκρατίας
(1987)3AAA. 384. 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτηςΕπιτροπής Δη μόσιας Υπηρεσίας να μεταθέσει την αιτήτρια από την Υπάτη Αρμοστεία τηςΔημοκρατίας στο Ηνωμένο Βασίτ λείοστηΛευκωσία. 332 ·*5 4 ΑΛΛ. > Πεδίονν.Δημοκρατίας Α.Σ.Αγγελίδης, γιατηναιτήτρια. Α. Βασιλειάδης,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ, για την καθ*ου ηαίτηση. Cur. adv. vult. 5 ΟΔικαστήςκ. Νικήταςανάγνωσετηνακόλουθη απόφα ση. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ:ΗαιτήτριακατάγεταιαπότηΛάπηθαΗ εισβολή είχε καταλυτικές συνέπειες για την οικογένεια της. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι και την πε10 ριουσία της. Ήταν απότότε δημόσιος υπάλληλος,μέλος του Γενικού Γραμματειακού Προσωπικού. Ύστερα από αίτηματης, τοποθετήθηκε το 1975 στην Υπάτη Αρμοστεία τηςΔημοκρατίαςστο Ηνωμένο Βασίλειο. Μετην πάροδο του χρόνου ανασυγκρότησε την οικογενειακή της ζωή, 15 αποκτώνταςσπίτιστοΛονδίνομετησυνδρομήτου συζύ γου της,πουτην ακολούθησε εκεί.Από το 1986 ο τελευ ταίος δημιούργησε καιδιαχειρίζεταιδικήτουεπιχείρηση, ενώ οι δύο θυγατέρες του ζεύγους φοιτούν σε αγγλικά σχολεία. 20 25 Στις 14/8/90 ηΕπιτροπή ΔημόσιαςΥπηρεσίας αποφά σισεναμεταθέσειτηναιτήτριαστηΛευκωσίαστηνΥπηρε σίαΔημόσιαςΔιοίκησης καιΠροσωπικού απότις 3/12/90, αφού συμπλήρωσε υπηρεσία 15 χρόνων στο εξωτερικό. Μετηνπροσφυγήτηςτώραηαιτήτριαεπιδιώκειακύρωση της μετάθεσης. Ηαναδρομήστα γεγονότα κρίνεται απα ραίτητηγιατίθέτει τοπλαίσιογιαδιευκρίνισητωνλόγων πουπροβάλλονταιγιαανατροπήτηςαπόφασης. Με πρόταση την οποία υπέβαλαν από κοινού τα Υπουργεία Οικονομικών και Εξωτερικών τέθηκετοθέμα 30 της πολύχρονης παραμονής του προσωπικούπου υπηρε τεί στις διπλωματικέςαποστολές σε ξένες χώρες καιπου δεν ανήκει στην Εξωτερική Υπηρεσία. Η πρόταση απο σκοπούσε σε ρύθμιση πάνωσε βάσηανάλογηπροςαυτή πουδιέπειτημετάθεσητωνμελώντηςΕξωτερικήςΥπηρε35 σίας.Ας σημειωθεί εδώδιευκρινιστικά ότι οιδιπλωματι κοί υπάλληλοι υπόκεινταισε μετάθεσηστην Κύπρομετά 333 Νικήτας, Δ. Πεδίουν.Δημοκρατίας
(1991)τησυμπλήρωσηεξαετίαςστηθέσηπουτοποθετήθηκαν. ΤοΥπουργικό Συμβούλιομετηνυπ* αρ.32.778 απόφα ση του,που πήρε την 21/12/89,υιοθέτησε την παραπάνω εισήγηση,θέτονταςκαιχρονοδιάγραμμαγιατηνεφαρμογή 5 της. Παράλληλα αποφάσισε να καλέσει κάθε Υπουργείο να υποβάλει χωριστή εισήγηση στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, γιαμεταθέσειςυπαλλήλωντουΓενικούΓραμ ματειακού και άλλου Βοηθητικού Προσωπικού, που ανήκε στη δύναμη του και υπηρετούσε στο εξωτερικό. Ακόμη εξουσιοδοτήθηκε ο Υπουργός Οικονομικών να 10 προωθήσει καινομοθετικήρύθμισητουθέματοςπουδια λάμβανεηαπόφαση.Τελικά όμως δεν έγινε κατορθωτήη ενσωμάτωση των παραπάνωρυθμίσεων στο νέο Νόμο περί Δημόσιας Υπηρεσίας 1#0, που θεσπίστηκε στις 15 27/1/90. Περί τατέλη Ιανουαρίου 1990 ηαρμόδιααρχή έφερε σε γνώση της αιτήιριαςότι σκόπευε ναζητήσει μετάθεση τηςστοκέντρο.Οιαντιρρήσειςτηςπεριέχονταισεσχετική επιστολή ημερ.7/2/90.Απορρέουν κυρίωςαπόταγεγονό- 20 τα που καταγράφηκαν στην αρχήτης απόφασης. Ηθέση που εκφράζει είναι στην ουσία ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι που δικαιολογούντην παραμονήτης στο Λονδίνο, δηλαδή, ότι η μετακίνηση θατης προκαλούσεδυσβάστα κτη οικονομική επιβάρυνση λόγω της οικογενειακής της 25 κατάστασης, όπως διαμορφώθηκεαπό την μακροχρόνια υπηρεσίατηςστο Λονδίνο. Το Μάϊο του 1990 το Υπουργείο Οικονομικών, που είναι στην προκείμενη περίπτωση αρμόδιααρχή, ζήτησε από την ΕΛ.Υ. τη μετάθεση της αιτήτριας, όπως και 30 άλλων υπαλλήλων,πουήταντοποθετημένοισε παρόμοιες θέσεις. Στησχετικήπρότασητηςηαρμόδιααρχή επικαλεί ται ειδικά σαν λόγους που επέβαλλαν τη μετάθεση την πρόταση προς το Υπουργικό Συμβούλιο της 6/12/89ως και την απόφαση του Υπουργικού που ακολούθησε στις 35 21/12/89.Στηνπρότασηεπισυνάφθηκεηεπιστολή τηςαιτήτριαςπουπεριέχει τις παραστάσειςτης.Στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ. ζήτησεαπότοΥπουργείο Οικονομικώννασχολιά σει την ένστασητηςαιτήτριαςστην προτεινόμενημετάθε334 4ΑΛΑ, Πεδίουν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. σή της. Παρεμπιπτόντως,το ίδιο συνέβη και στην περί πτωση των άλλων υπαλλήλων που ήγειραν ένσταση στη μετάθεσητους.ΗαπάντησητουΥπουργείου ήταναρνητι κήγιατηναιτήτρια.Παρατήρησεότιοιατομικοίκαιοιοι5 κογενειακοί λόγοι πουπρόβαλε δεν δικαιολογούσανμα ταίωση της μετάθεσης. Πρότεινε όμως τελικά την επιμήκυνσητουχρόνουπαραμονήςτηςστοΛονδίνομέχρι 3/12/90.Το σχετικό πρακτικόμαρτυρεί ότι η Ε.Δ.Υ.δεν θεώρησε ότι δεσμευόταν απότην απόφασητου Υπουργι10 κού Συμβουλίου, αλλά είχε για αυτήμόνοκαθοδηγητικό χαρακτήρα. Ακόμηανέφερεότι ηκάθεπερίπτωσηκρίθηκε "με βάση τα συγκεκριμένα περιστατικά, καθοδηγούμενη πάντοτεκαιαπότηνπιοπάνωαπόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου,καιασκείτηδιακριτική της εξουσία προςτο 15 συμφέροντηςυπηρεσίας". Ηπροσφυγήστηρίζεταικατάκύριολόγοστοεπιχείρη μα ότι η Ε.Δ.Υ.δεν άσκησε αδέσμευτα και κατ'ευχέρεια τηναρμοδιότητατης.Στηνπραγματικότηταπειθάρχησεσε απόφασηαναρμόδιουοργάνου,δηλαδή,του Υπουργικού 20 Συμβουλίου, που επέβαλε κατ'αυτότον τρόπο τις θελή σειςτου.Οσυλλογισμόςαυτόςαποτελεί τον άξοναόλων σχεδόν των εισηγήσεων. Αναφέρθηκε συναφώς ότι ηανά γκηγιακάλυψηυπηρεσιακώναναγκώνδιαπιστώθηκε από τοΥπουργικό Συμβούλιοκατάπαρέκκλισηαπότιςδιατά25 ξειςτουάρθρου48
(2)τουν. 1/90,πουρητάπροβλέπειότι οι μεταθέσεις διενεργούνται από την Επιτροπή ύστερα από πρότασητης αρμοδίας αρχής-στην περίπτωσηαυτή του Υπουργού Οικονομικών - δεόντως αιτιολογημένη. ΜιαάλληπτυχήείναιότιηαπόφασητουΥπουργικού λή30 φθηκευπότοκράτοςτουκαταργηθέντοςνόμου33/67,που δενήτανσε ισχύκατάτονκρίσιμο χρόνο,μετηνπροσδο κία συμπερίληψης των ρυθμίσεων για τις οποίες έκαμε πρόβλεψη στη νέα νομοθεσία (ν. 1/90), που όμως τελικά δεν επιτεύχθηκε. Ηκεντρική εισήγηση, αλλά θα πρόσθετα 35 *αι τα παρεμφερήεπιχειρήματα,εξετέθησαν χωρίς όμως επιτυχία στην προσφυγή αρ. 792/90 Άννα Βεληγκέκαν. Δημοκρατίας. Η υπόθεση εκδικάστηκε πρόσφατααπότο δικαστήκ. Πική.Ηαπόφαση φέρει ημερομηνία 15/12/90. Ηκα Βεληγκέκα, πουεπίσης ανήκειστο γραφειακό προ40 σωπικό, ήταν μεταξύ των επηρεασθέντων υπαλλήλων. Είχε μετατεθεί απότηνΠρεσβείατων Αθηνών όπου υπη335 Νικήτας,Δ. Πε&ίουν.Δημοκρατίας
(1991)ρέτησεσυνεχώς για 13 χρόνια. Οι συνθήκες και τα περι στατικάείναιστην ουσίατους ταυτόσημαμετην κρινόμε νηυπόθεση. Ας παρακολουθήσουμε την πορεία τηςσυλλογιστικής μετηνοποίαοδικαστήςκατέληξε στασυμπεράσματατου. 5 Η πρωταρχικήδιαπίστωση είναι ότι το Υπουργικό Συμ βούλιο είχε αρμοδιότητα,που του απονέμει το άρθρο 54 (β)και (δ)του συντάγματος, νααποφασίσειγια τηστελέ χωση των διπλωματικών αποστολών που περιλαμβάνει καιτηντοποθέτηση τωνυπαλλήλων, όπωςκαιτηνευθύνη 10 για συντονισμό και εποπτεία όλων των δημοσίων υπηρε σιών. Επομένως η απόφαση ήταν νόμιμη και λήφθηκε μέσα στα όρια των εξουσιών του.Διαπιστώθηκε περαιτέ ρω ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε νομική πλημμέλεια στο προπαρασκευαστικό στάδιο μέχρι την υποβολή πρότασης 15 γιαμετάθεση. Τοδικαστήριοανέπτυξετιςσκέψειςτουως εξής: "Η ανάγκη γιασυντονισμό ήτανιδιαίτεραέντονη σ* αυτήτηνπερίπτωσηενόψειτηςμετάθεσηςήαπόσπασης προσωπικού από διάφορους κλάδους της δημόσιας 20 υπηρεσίας σε διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό. Αλλωστε ηανάγκηγια ρύθμιση του θέματοςδιαπιστώ θηκε σε πρώτο στάδιο και από την αρμόδια αρχή, το Υπουργείοτων Οικονομικών, οι εισηγήσειςτουοποίου αποτέλεσαν καιτηνβάσηγιατηναπόφασηπουείχελη- 25 φθεί.Δε διαπιστώνεται οτιδήποτε μεμπτό είτεστηδια μόρφωσητηςκυβερνητικής πολιτικής ωςπροςτηστελέ χωση των διπλωματικών αποστολών ή τον συντονισμό που ασκήθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο στο υπό κρίση θέμα πριν συγκεκριμενοποιηθεί εισήγησηαπότο 30 Υπουργείο των Οικονομικών προς την Ε.Δ.Υ. για τη μετάθεσητηςαιτήτρίας. Η διαμόρφωση διοικητικής πρακτικήςσε ένα ή πε ρισσότερους κλάδουςτηςδιοικητικής λειτουργίας απο τελεί παραδεκτό μέτρο εφόσον η διακριτική ευχέρεια 35 τουοργάνουπουείναιεπιφορτισμένο μεαποφασιστική 336 4AAA. Πεδίουv.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. αρμοδιότηταδενεξουδετερώνεται καιδενμηχανοποιείται ηάσκησητηςδιακριτικής ευχέρειας πουτου παρέ χεται." Ητελευταίαπαρατήρησηβρίσκει έρεισμα εκτόςάλλων 5 και στις αποφάσεις Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1982)3 Α.ΑΛ. 220, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(1986)3 ΑΛΛ. 1845 και Ευγενίου ν.Δημοκρατίας
(1987)3 Α.ΑΛ. 1782. Υιοθετώντας τοσκεπτικότης Βεληγχέκα, ανωτέρω, κατα λήγω ότι ταεπιχειρήματαπερί αναρμοδιότηταςτουΣυμ*0 βουλίουδενευσταθούν.Η μη ενσωμάτωσητων ρυθμίσεων για τις οποίες έκαμε πρόβλεψη η απόφασητουΣυμβου λίου στο ν. 1/90 δεν επηρέασαν τη νομιμότητα της. Ηδε διαδικασία που ακολουθήθηκε συνάδει με τηδιαδικασία πουθεσπίζειτοαρθρ.48
(2). 15 20 25 30 35 Στρέφομαιστους υπόλοιπους λόγους ακύρωσης ότιη μετάθεση δεν αποσκοπούσε στην εξυπηρέτηση τουδημο σίουσυμφέροντος καιότιη επίδικηαπόφασηδεναιτιολο γήθηκε.Στοπλαίσιοαυτόθαεξετασθεί καιη μομφήπωςη Επιτροπήδενάσκησε αδέσμευτατηναποφασιστική αρμοδιότητα που έχει στο προκείμενο, αλλά επικρότησε μόνο τηναπόφασητουΣυμβουλίου. Υποστηρίχθηκε επίσηςπως η Επιτροπή αγνόησε την ταλαιπωρία που προκλήθηκε στην αιτήτρια απότον εκτοπισμό της, σαν στοιχείο που πρέπει να συνεκτιμάται με τους άλλους παράγοντες πριν πραγματοποιηθεί μια μετάθεση (βλ. Ιωαννίδουν. Δημο κρατίας
(1983)3Α.ΑΑ 410,414). Πολυάριθμες αποφάσειςέχουν διευκρινίσει τις αρχές που διέπουν τις μεταθέσεις δημοσίων υπαλλήλων με απαρχή την Σεντονάρης ν. ΕλληνικήςΚοινοτικής Συνέλευσης
(1964)Α.Α.Δ.300. Μεταγενέστερες αποφάσεις διε ρεύνησαν όλες τις σημαντικές πτυχές του ζητήματος.Το καταστάλαγμαείναιότι ημετάθεσηυπαλλήλου ενεργείται κατά τεκμήριο (που είναι ανατρέψιμο) προς όφελος της δημόσιαςυπηρεσίας.Ηανάγκηγιαπραγματοποίησημεταθέσεων διαπιστώνεταιαπότηδιοίκησημεμοναδικόφραγ μό ότι η εξουσία αυτή,κατάτην άσκηση της,εμφορείται από καλήπίστη. Είναι επίσης απαραίτητηη συνεκτίμηση τωνπροσωπικώνκαιοικογενειακών αναγκώντωνκρινό μενων.Ησαΐαςν.Δημοκρατίας
(1985)3ΛΑΛ 490, Καμ337 Νικήτας,Δ. Πεδίουν.Δημοκρατίας
(1991)μίτσης ν.Δημοκρατίας
(1987)3Α.ΑΑ 384. Σοβαρόστοι χείο που πρέπει να σταθμισθεί είναι και οι επιπτώσεις από τον εκτοπισμό υπαλλήλου μετάτην εισβολή, Ιωαννίόου, ανωτέρω. Όμως όπως επισημαίνει η ΗσαΓας,όλες αυτέςοι περιστάσεις δενεπιτρέπεται νακατισχύσουν των 5 υπηρεσιακών αναγκώνπουαποτελούνκαιτοπρωταρχικό κριτήριο στις τοποθετήσεις καιμεταθέσεις. Στηνπερίπτω σητου Γραφειακούκαι Βοηθητικού Προσωπικού πουτο ποθετήθηκε στο εξωτερικό δεν υπήρχεκανένα ρυθμιστικό πλαίσιο*τοανεπιθύμητοαποτέλεσμαήτανναπαραμένουν 10 υπάλληλοι στο εξωτερικό γιαχρονικά διαστήματαπουσε ορισμένες περιπτώσεις πλησιάζουν τα20 χρόνια. Επομέ νως ητακτοποίηση του ζητήματος ήταν επιβεβλημένη για την εξυπηρέτηση του ευρύτερου συμφέροντος της δημό σιας υπηρεσίας. Υπ' αυτότο πρίσμα δεν μπορεί να υπο- 15 στηριχθεί πωςελλείπειτοστοιχείο τηςκαλήςπίστης. Περαιτέρω δενέχειθεμελιωθεί ημομφήγΐΛ τον τρόπο που άσκησε την αρμοδιότητα της η ΕΛ.Υ. Τοπρακτικό, πουσυνόψισα παραπάνω,δείχνει πωςενήργησε κατ'ευχέ ρειαν παρέχοντας επαρκήαιτιολόγηση για την πράξημε- 20 τάθεσης,αφούτησυσχέτισεμεταατομικάκαι οικογενεια κά προβλήματα της αιτήτριας και αφού προηγουμένως προκάλεσε τασχόλια τηςαρμόδιαςαρχής. Τέλος, είναι αβάσιμος ο λόγος ακυρότηταςότι υπηρε τούν στην ίδια Υπάτη Αρμοστεία άλλοι υπάλληλοι που 25 δεν μετατέθηκαν κατ*ανεπίτρεπτη ανισότητα. Πρέπει να παρατηρηθεί ότι δεν δόθηκαν στοιχεία, αλλά από ένα βλέμμα στο σχετικό υλικό φάνηκεπως μετην ίδιαευκαι ρία μετατέθηκαντρεις άλλοι υπάλληλοι με μεγαλύτερη ή την ίδιαυπηρεσίαμετηναιτήτρια. 30 Παρά την συμπάθεια που προκαλεί η περίπτωση της αιτήτριας,ηεπίδικηαπόφασηδεν πάσχει απότις νομικές πλημμέλειες που της αποδόθηκανή απόάλλασφάλματα που άπτονταιτης νομιμότητας της. Γιαυτόκαιεπικυρώ νεται σύμφωνα μετο άρθρο 146.4 (α) τουσυντάγματος. Η 35 αίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 338