clr/1991/1991_4_3345.pdf

(1991)φόντοι στην Ανδρέα Αγγελήκαιάλλουν. Δημοκρατίας—Βασικό καιανεξάρτητοστοιχείοκρίσεως. Διοικητικό 'Οργανο— Συλλογικά Όργανα — Σύνθεση —Η γενική αρχή όπωςδιατυπώθηκεαπότηνομολογία —Μηαποδοχή από το Δικαστήριο ισχυρισμού περί κακήςσυνθέσεωςστην υπό κρίση 5 υπόθεση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — ΕμπιστευτικέςΕκθέσεις — Σημασίαέχειηγενικήκαιόχιηεπίμέρουςβαθμολογίασεαυτές. Διοικητική πράξη— Λιτιολονία — Μπορεί ναπεριέχεται στηνίδια τηνπράξηήστα στοιχείατονφακέλου ήμερικώςστηνπράξηκαι 10 νασυμπληρώνεταιαπό ταστοιχείατουφακέλου. ΔημόσιοιΥπάλληλοι —Προαγωγές—Προσόντα—Πρόσθεταπρο­ σόντα —Πρέπει ναλαμβάνονται υπόψηαπό τηνΕΑ.Υ., ωστόσο, όταν δενπροβλέπονταιαπότοσχέδιο υπηρεσίαςωςπλεονέκτημα, είναιένα στοιχείο περιθωριακής σημασίας καιδεναποδεικνύουν15 απόμόνατουςέκδηληυπεροχή. Δημόσιοι — Υπάλληλοι—Προαγωγές—Αρχαιότητα —Δενείναι το αποφασιστικό κριτήριο —Υπερισχύειανστα δύο άλλακριτήρια οινποψήφιοιείναιπερίπου ίσοι. Μετιςπροσφυγέςτουςαυτέςοιαιτητέςζήτησαντηνανατροπή 20 των προαγωγών των ενδιαφερομένων μερών στη μόνιμη θέση Ανώτερου Ασφαλιστικού Λειτουργού. Επιπλέον,υποβλήθηκεαί­ τημα ακυρώσεως της παραλείψεως προαγωγήςτων αιτητώνστην πιοπάνωθέση. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τιςπροσφυγές,απο- 25 φάσισεότι:

1. Η δεύτερηθεραπείατηνοποίαζητούνοιαιτητέςμετηνπρο­ σφυγήτουςείναιαπαράδεκτηκαιπρέπεινααπορριφθείγιατί"πα­ ράλειψη"μετονόηματηςπαραγράφου1 τουάρθρου 146είναιπα­ ράλειψη οφειλόμενης με το νόμο ενέργειας. Σε περίπτωση 30 διορισμού ήπροαγωγήςηοφειλόμενη ενέργεια είναι ηπλήρωση τηςθέσης μετονκατάλληλο, κατά.τηνκρίσητηςΕπιτροπήςΔημό­ σιας Υπηρεσίας, μεβάσητονόμο καιτιςαρχέςτου Διοικητικού Δικαίου,υποψήφιο. Η μηεπιλογήαιτητώνδεναποτελεί"παράλει­ ψη"μετονόηματηςπαραγράφου1τουάρθρου
2. 35
3. ΟαιτητήςστηνΥπόθεση 498/87 πρόβαλετονισχυρισμό ότι οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις τωντελευταίων χρόνων πουέγινανγι' αυτόνήτανπροϊόνπροκατάληψηςεναντίοντου. Αναφορικά μετοθέμααυτόοΔικαστήςΣτυλιανίδηςστις Υπο­ θέσειςΑρ.633/Β7,697/87και748/87.αποφάσισεότι: · 4Q 3346 4 ΑΛΛ, 5 Χρίστουtea. ν.Δημοκρατίας "Διοικητική πράξηακυρούται εάνείναι προϊόν προκατάληψης ή αποδειχθεί έλλειψη αμεροληψίας. Το βάρος της απόδειξης έχει εκείνος που ισχυρίζεται την ύπαρξη προκατάληψης. Ο αιτητής πρέπειναπαρουσιάσει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικάγια θεμελίωσηεχθρικής διάθεσης και προκατάληψης ... Ηύπαρξητε­ ταμένων σχέσεων μόνο δεν είναι αρκετήγια να θεμελιώσει δυσμε­ νή προκατάληψηπου να μπορεί να θεωρηθεί ως λόγος ακύρωσης διοικητικήςπράξης. Οι αρχέςπουδιέπουντοθέμαμπορούννασυνοψισθούν:- 10 15 20 25 '(α)Ταόργαναπου μετέχουν στηδιαδικασίαέκδοσης'μίας διοι­ κητικής πράξηςπρέπει να είναι αμερόληπτακαι αναποδειχθεί το αντίθετοτότε ησχετική διοικητικήπράξηείναι άκυρη. (β) Ηέλλειψηαμεροληψίας απότο Α δημόσιο υπάλληλο προς τον Β δημόσιο υπάλληλο πρέπει να αποδειχθεί με αρκετήβεβαιότητα,είτε απόγεγονότα που πηγάζουναπότασχετικά διοικητικά έγγραφα ή απόάλλα γεγονότα που οδηγούν σε ασφαλές συμπέρα­ σμα μεροληψίας. (γ) Σε περίπτωση που η προσβαλλόμενη για προκατάληψη πράξη εκδόθηκε από τη Δημόσια Υπηρεσία πρέπει να εξεταστεί κατάπόσο τασχετικά με τηνύπαρξητηςπροκατάληψης γεγονότα ήτανυπόψητης Επιτροπήςκαιανη Επιτροπήπροέβηκε στηδέου­ σα έρευνα. Εάν προέβηκε στη δέουσα έρευνα πρέπει να εξεταστεί εάν η ενδιάμεση απόφαση της ήταν σύμφωνη με το νόμο, εάν η Επιτροπήάσκησε ορθάτηδιακριτικήτης ευχέρεια και ηαπόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή. Εάν η ενδιάμεση απόφασηαναφορικά με την προκατάληψη που καταγγέλεται είναι εύλογα επιτρεπτή στην Επιτροπήστις περιστάσεις μίαςυπόθεσης τοΔικαστήριο δεν επεμ­ βαίνει'". ΣτηνπαρούσαυπόθεσηηΕ.Δ.Υ. έκαμεενδελεχήέρευνα. 30 35 ._ 4 0 Οαιτητήςδεναπέδειξεπροκατάληψηεναντίοντου.
4. Στην υπόθεση Ανδρέας Σεκκίδης ν. Δημοκρατίας, έχει απο­ φασιστεί ότι ημησυμμόρφωση μετις πρόνοιες των Κανονιστικών Διατάξεων για την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσε­ ων δε συνεπάγεται απαραίτητα ακύρωσητης πράξης.Η νομιμότηταεπηρεάζεταιμόνο ανηπαρατυπίαείναιουσιώδης και επηρεάζει ουσιαστικάτηλήψητηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Εξάλλου, ο Προσυπογραφών Λειτουργός τότε μόνο αιτιολογεί τις τροποποιήσεις, αν υπάρχει διαφωνία μεταξύ αυτού και του Αξιολογούντα Λειτουργούκαιτέτοιαμαρτυρίαδενέχει προσκομιστεί.
5. Δεν αποδέχομαιτον ισχυρισμό των αιτητών,ότι η ΕΛ.Υ. με το να υιοθετήσει τις συστάσεις του Διευθυντή ενήργησε σαν απλή 3347 Χρίστουκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1991)σφραγίδα σταόσασύστησε ο Διευθυντής. Οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος νομολογιακά, και με το 'Αρθρο 44

(3)των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1987, αποτελούν ουσιώδες στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων και δεν μπορούν να παραγνωριστούν από 5 τηνΕπιτροπήχωρίςειδικήαιτιολογία. Η σύσταση του Τμηματάρχη ήτανπάντοτεξεχωριστό στοιχείο κρίσεως τηςαξίας. Ο Προϊστάμενος τουΤμήματος είναι σε θέση να εκτιμήσει τις απαιτήσειςτηςθέσης πουπρόκειταινα πληρωθεί καιτις ικανότη- 10 τες τουυποψήφιουγια ναεκτελείτακαθήκοντατης θέσης. Οι συ­ στάσεις του,όμως,αν είναι ασύμφωνες μετην εικόναπουπαρου­ σιάζεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις, πρέπει να παραγνωρίζονται ή να τους αποδίδεται περιορισμένη βαρύτητα, ανάλογα με την έκτασητηςασυμφωνίας. 1*

1. 'Οσον αφορά τον ισχυρισμό για ακυρότητατης προσβαλλό­ μενης πράξηςγια κακήσύνθεση της ΕΛ.Υ. γιατί ο Πρόεδρος της απουσίαζε όταν έλαβε χώρα ηπρώτη συνεδρίαση πρέπει να τονι­ σθεί,ότι ηπρώτησυνεδρίαση τηςΕ.Δ.Υ. απότην οποίααπουσίαζε ο Πρόεδρος της -με άδεια απουσίας-,αφορούσε προκαταρκτικά 20 θέματα,δηλ. σκοπό είχε την ετοιμασία του αναγκαίουυλικού για τη μελέτηκαι εξέταση των εισηγήσεων τηςΤμηματικήςΕπιτροπής. Η ουσιαστική εξέταση των προαγωγών άρχισε και συνεχίστηκε στις επόμενες συνεδριάσεις της Ε.Δ.Υ., στις οποίες ο Πρόεδρος ήταν παρώνκαι τίποτε δεν τον εμπόδιζε να παρακαθήσεικαι να 25 συμμετάσχει στις συνεδριάσειςαυτές. Η γενική αρχή,στο θέμα της σύνθεσης του συλλογικού οργά­ νου,όπωςδιατυπώθηκεαπότηΝομολογίαέχει ως εξής"Η διαδικασίασυζήτησης και λήψης απόφασηςγια ορισμένο θέμα πρέπει να διεξάγεται από την αρχή μέχρι το τέλος από τα 30 ίδια μέλη του συλλογικού οργάνου, γιατί έτσι εξασφαλίζεται η γνώση και η στάθμιση όλων των στοιχείων που προκύπτουναπό κάθε μέλος του συλλογικού οργάνου.Αν ηδιαδικασίαπαρατείνε­ ται σε περισσότερες συνεδρίες, ησύνθεση του οργάνου πρέπει να παραμείνει αναλλοίωτη σε όλες τις συνεδρίες. Αν η σύνθεση αλ- 35 λάσσει, μετησυμμετοχή μελών πουήταναπόντα στις προηγούμε­ νες συνεδρίες, το συλλογικό όργανο δεν μπορεί να λάβει έγκυρη απόφαση στην τελευταία συνεδρία, εκτός αν στη συνεδρία αυτή επαναληφθεί απότηναρχήηδιαδικασίακαιησυζήτηση που προη­ γήθηκε,οπότε θεωρείται ότι η συζήτηση της υπόθεσης άρχισε και 40 τελείωσεέγκυραστην τελευταίασυνεδρία..." Η αποχώρηση του κ. Χριστοδουλίδη από τη συνεδρίαση της 20/2/87, που προβάλλεται από τους αιτητές, λόγω μη συμμετο- 3348 4ΑΛΛ, Χρίστουκ,ά,ν.Δημοκρατίας χής του στην εξέταση θεμάτων σχετικών με τις προσβαλλόμενες προαγωγέςσε προηγούμενες συνεδριάσεις της Ε.Δ.Υ.,καθώςκαιη απουσία του(κατόπιν αδείας)από τηντελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής,διασφαλίζει ακριβώςτην πιοπάνωαρχή. 5 10 15
2. Σημασίαέχειη γενική καιόχιη επι μέρους βαθμολογία στις εμπιστευτικές εκθέσεις.
3. Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης ή απόφασης μπορεί να περιέχεται στην ίδια-τηναπόφαση,ήσταστοιχεία τουφακέλου, ή μερικώς στην απόφασηκαινασυμπληρώνεται από τα στοιχεία τουφακέλου.
4. Έχοντας υπόψη μου, ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη συστήθη­ κανγιαπροαγωγήστηθέσηκαιέχοντας επίσηςυπόψη μουτηθέση τηςνομολογίας στοθέμααυτό.ότιδηλαδήοι συστάσεις του Προϊ­ σταμένου τουΤμήματος είναι βασικό ανεξάρτητο στοιχείο κρίσης, που αναγνωρίστηκε απότο Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση MichaelTheodossiou andTheRepublic,2R.S.C.C.44,σελ. 48,κατα­ λήγωότι τα ενδιαφερόμενα μέρηυπερτερούν τουαιτητήσεαξία. 25
5. Μετά από συγκριτική μελέτητωνπροσόντων τωνενδιαφε­ ρόμενων μερών καιτου αιτητή,φαίνεταιότιοαιτητήςδιαθέτει περισσότερα ακαδημαϊκά προσόντα απόταενδιαφερόμενα μέρη. Τα πρόσθεταόμως προσόντα ενόςυποψήφιουπρέπει ναλαμβάνονται υπόψη απότην Ε.Δ.Υ., ωστόσο, όταν δεν προβλέπονται απότο Σχέδιο Υπηρεσίας ωςπλεονέκτημα, είναι ένα στοιχείο περιθωρια­ κήςσημασίας και δεν αποδεικνύουναπό μόνα τους έκδηλη ύπεροχή. , 30
6. Οαιτητής ισχυρίστηκε ότιπροηγείται των ενδιαφερόμενων μερών σε αρχαιότητακατά 1-9 μήνες. Ηασήμαντη αυτή διαφορά όμως δενμπορεί να είναι τοαποφασιστικό κριτήριο. Η αρχαιότη­ τα του αιτητήκαιτωνενδιαφερόμενων μερών λήφθηκε υπόψηαπό τηνΕΛ.Υ. καισυνεκτιμήθηκε μεταάλλα στοιχεία. 20 Η αρχαιότητα είναι ένααπό τατρία κριτήρια πουη ΕΛ.Υ. πρέπει να λάβει υπόψητης στιςπροαγωγές αλλάδεν είναι αποφα­ σιστικόκριτήριο. Υπερισχύει ανσταδύοάλλακριτήριαοιυποψή­ φιοιείναιπερίπουίσοι. 35 Προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Uludagv. TheRepublic,3R.S.C.C 13V MavrommatisandOthers v.Republic

(1984)3C.LR. 1006Βασιλείου v.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. SOS/88ημερ. 26.4.89)· 3349 Χρίστουxii. ν.Δημοκρατίας

(1991)Μιλτιάόστς και Αλλοι ν.Δημοκρατίας (Α.Ε. 789, 791, 796 ημερ. 305.89)· Χρίστου καιάλλοιν. Δημοκρατίας(Προσφυγές633/87, 697/87και 748/87ημερ. 23.9.89)· Σεκκίδηςν.Δημοκρατίας

(1988)3ΑΛΛ. 2136- 5 ErodotouandAnotherv. TheRepublic

(1988)3CLR. 2519· Αγγελήκαιάλλοςv. Δημοκρατίας, (ΠροσφυγέςΑρ. 371/89,488/89, ημερ.22/12/90)· SawaandAnotherv.TheRepublic

(1985)3CLR. 694. Επικυρώ­ θηκε

(1988)3 CLR. 102\Q Δημοκρατίαv. Κουλία

(1991)3ΑΛΛ. 370 Πρέζαςv. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 140/87, απόφαση ημερ. 1V10/89)· Kyprianou v. TheRepublic

(1976)3CLR.210Hadjieftyhiou v. Educational Service Commission

(1984)3 CLR. 15 921Mytides v.TheRepublic

(1988)3CLR. 737TheRepublicandAnotherv.Roussou

(1987)3CLR. 127V RepublicandAnotherv.KasteUanou

(1988)3CLR.2249Theodosiouv.Republic,2R.S.CC44Hadflioannouv. TheRepubUc

(1983)3CLR. 1041· ParteUidesv. Republic

(1969)3CLR.480· Smyrniosv.Republic

(1983)3CLR.

1. Προσφυγές. Προσφυγέςεναντίοντης απόφασηςτηςΕπιτροπήςΔη- 25 μόσιας Υπηρεσίας μετηνοποία προήγαγεταενδιαφερό­ μενα μέρηστηθέσηΑνώτερουΑσφαλιστικούΛειτουργού αντίτωναιτητών. Α. Σ. Αγγελίδης,γιατουςαιτητέςστηνυπόθεση409/
2. 3350 20 4ΑΛΛ, Χρίστουχ.α.ν.Δημοκρατίας Κ. Μελάς,γιατοναιτητήστηνυπόθεση498/
3. Π. Χατζηδημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α\ γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. 5 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ. ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφα­ ση. Οι αιτητές με τις παρούσες αιτήσεις ζητούν τις πιο κάτωθεραπείες:- 15 "1.ΔιακήρυξητουΔικαστηρίου ότι η απόφαση και/ή πράξη του καθ' ου η αίτηση που δημοσιεύτηκε στις 10.4.1987στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίας με την οποίαπροήγαγετους 1.Στυλιανό Μ.Ψαρά και
4. Ιωάννη Κ. Μιχαηλίδη στη μόνιμη θέση Ανώτερου Ασφαλιστικού Λειτουργού από 15.3.87αντί των αιτη­ τών είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. 20
5. Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι ηάρνησηκαι/ή παράλειψητουκαθ*ουηαίτησηναπροάξειτους αιτητές στη θέση Ανώτερου Ασφαλιστικού Λειτουργού είναι άκυρη,παράνομηκαι πως ότι παραλείφθηκε θα πρέπειναδιενεργηθεί." 10 Ηδεύτερηθεραπείατηνοποίαζητούνοιαιτητέςμετην προσφυγήτους είναι απαράδεκτηκαιπρέπει νααπορρι­ φθεί γιατί "Παράλειψη" με το νόημα της παραγράφου 1 του άρθρου 146 είναιπαράλειψηοφειλόμενης με το νόμο 25 ενέργειας. Σεπερίπτωση διορισμού ήπροαγωγής ηοφει­ λόμενη ενέργεια είναιη πλήρωσητηςθέσης με τονκατάλ­ ληλο,κατάτηνκρίσητηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (Ε.Δ.Υ.),με βάσητο νόμο και τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου, υποψήφιο. Η μη επιλογή αιτητών δεν αποτελεί 30 "παράλειψη"με το νόηματης παραγράφου 1τουάρθρου 146 (βλ. Moustafa Hamza Uludag andTheRepublic(Public Service Commission), 3 R.S.C.C 131, 134.Mavwmmatis and Othersv. Republic

(1984)3 CLR. 1006, στις σελ. 1022-1023. Χαράλαμπος Βασιλείου ν. Κυπριακής Δημχ>3351 ' Δημητριάδης, Δ. Χρίστονχ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1991)κρατίας μέσω (Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσία^ Υπόθε­ ση Αρ. 508/88 [απόφασηδόθηκεστις 26 Απριλίου, 1989, δεδημοσιεύτηκε ακόμα].Κλέαρχος Μιλτιάδονςκαι άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 789, 791, 796 5 [απόφαση δόθηκε στις 30 Μαΐου, 1989, δε δημοσιεύτηκε ακόμα]). Ταγεγονότατηςυπόθεσηςσεσυντομίαέχουν:Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με επιστολή τουημερ.5/8/1986 1° ζήτησε την πλήρωση δύο κενών μόνιμων (Τακτ. Προυπ.) θέσεων Ανώτερου Ασφαλιστικού Λειτουργού, Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ο Υπουργός Οικονομικών συμφώνησεμετηνπλήρωσητωνθέσεωναυτών. Ηπιο πάνωθέσηείναιθέσηπροαγωγής. ΟΓραμματέ- 15 αςτηςΕ.Δ.Υ. μεεπιστολήτουημερ.8/10/1986, έστειλεστο Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ως Πρόεδροτης Τμηματικής Επιτροπής,κατάλογοτωνυπο­ ψήφιωνγιαπροαγωγήστηνπιοπάνωθέση, τις Εμπιστευ- 20 τικές Εκθέσεις τωνυποψήφιων καθώςκαιαντίγραφατων Σχεδίων Υπηρεσίας. Ο Πρόεδρος της αρμόδιας ΤμηματικήςΕπιτροπήςμε επιστολή του ημερ. 6/11/1986,διαβίβασε την έκθεση της ΤμηματικήςΕπιτροπής,ηοποίασύστησε κατ'αλφαβητική σειρά οκτώ απότους 19υποψήφιουςγια προαγωγή ανά- 25 μέσα στους οποίους περιλαμβάνονταν ταενδιαφερόμενα μέρηκαιοι αιτητές,εκτόςαπότοναιτητήστηνΠροσφυγή 498/87,ΑνδρέαΕυμήδη. Η έκθεσητηςΤμηματικήςΕπιτροπήςκατατέθηκεενώ­ πιον της Ε.Δ.Υ. στη συνεδρίαση της με ημερ.24/11/1986 30 και στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ.ασχολήθηκε με παράποναπου υποβλήθηκαναπό υποψήφιους σχετικάμετιςΕμπιστευτι­ κέςΕκθέσειςτους. Στη συνεδρίασητης με ημερ.20/2/1987ηΕ.Δ.Υ. απο3352 4Α^Λ. Χρίστουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. φάσισεναεξετάσειτοθέμαπλήρωσηςτωνπιοπάνωθέσε­ ων σε ημερομηνία που θαοριζόταν αργότερα καιστην οποίαοΔιευθυντήςτωνΥπηρεσιών ΚοινωνικώνΑσφαλί­ σεων θα έπρεπεναπαρευρίσκεταιγιαναεκφέρειτιςαπό5 ψειςτουγιατουςυποψήφιους. ΗΕ.Δ.Υ.εξέτασετοθέμαπλήρωσηςτωνπιοπάνω θέ­ σεωνστησυνεδρίασητηςπουέλαβεχώρατην26/2/1987. ΗΕ.Δ.Υ.μετάπουάκουσετιςαπόψειςκαισυστάσεις τουΔιευθυντήτων Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων 10 εξέτασε ταουσιώδη στοιχεία απότο φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώςκαιαπότους Προσωπικούς Φακέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιων,και έλαβε επίσης υπόψηταπορίσματατηςΤμηματικήςΕπι­ τροπής καιτιςκρίσεις και συστάσεις του Διευθυντή των 15 Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, έκρινε μεβάση τα καθιερωμένα κριτήριαστο σύνολο τους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα) ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερείχαντων άλλων υποψήφιωνκαιαποφάσισενατουςπροαγάγεισαν τους πιοκατάλληλους στημόνιμη (Τακτ.Προυπ.) θέση 20 Ανώτερου Ασφαλιστικού Λειτουργού, Υπηρεσίες Κοινω­ νικώνΑσφαλίσεων,από 15/3/1987. Οι πιοπάνω προαγωγέςδημοσιεύτηκανστην επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίαςμεημερ.10/4/1987καιαριθμό γνωστοποίησης2221. 25 Οιλόγοι πουπροβλήθηκανγιατηνακύρωσητωνπιο πάνωπροαγωγώνείναι:(Α) Οαιτητής στην Προσφυγή498/87, ισχυρίστηκε ότι:- 30

(1)Οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις των τελευταίων χρόνωνγι'αυτόνήτανπροϊόνπροκατάληψης.

(2)ΗαπόφασητηςΤμηματικήςΕπιτροπήςγιατη μησύστασητουείναιαναιτιολόγητη. 3353 Δημητριάδης,Δ, Χρίστουκ,ά.ν.Δημοκρατίας

(3)Υπερέχει έκδηλα τωνενδιαφερόμενων μερώνσε αξία,προσόντακαιαρχαιότητα. (Β)Ο αιτητήςστην Προσφυγή409/87Χρίστουυπέ­ βαλε ότι ο προσυπογραφών λειτουργός τροποποίησε την εμπιστευτική έκθεσηγιατον αιτητή γιατο 1983 5 χωρίς ναακολουθήσει τη διαδικασίαπου προβλέπει ο Κανονισμός 9τηςΕγκυκλίου491/79. (Γ)

(1)ΟισυστάσειςτουΔιευθυντήήταναντιφατικές μετηνγενική εικόνατωνυποψήφιων.

(2)Ησύνθεση της Ε.Δ.Υ.ήτανπαράνομη καιπε- 10 πλανημένη.

(3)Η Ε.Δ.Υ. σκόπιμα κι όχι ενδεικτικά κάμνει αναφορά στις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψή­ φιωνγια τατελευταία πέντε χρόνιαπαραλείποντας να κάμει αναφορά στα τρία χρόνια (79-81), στα15 οποίαοιαιτητέςείναικαταφανώςυπέρτεροι. 'Οπως έχωαναφέρει ο αιτητής στην Υπόθεση498/87 πρόβαλετον ισχυρισμόότιοιΕμπιστευτικές Εκθέσεις των τελευταίων χρόνων που έγιναν γι' αυτόν ήταν προϊόν προκατάληψηςεναντίον του. 20 Αναφορικά μετοθέμα αυτό οΔικαστής Στυλιανίδης στην Υπόθεση Χρίστου καιάλλων ν.Δημοκρατίας, Αρ. 633/87,697/87και748/87(ηαπόφασηδόθηκεστις23/9/1989) αποφάσισεότι:"Διοικητική πράξη ακυρούταιεάνείναιπροϊόν προ- 25 κατάληψης ή αποδειχθεί έλλειψη αμεροληψίας. Το βάρος τηςαπόδειξης έχει εκείνος που ισχυρίζεταιτην ύπαρξηπροκατάληψης.Οαιτητήςπρέπειναπαρουσιά­ σεισυγκεκριμένα πραγματικάπεριστατικάγιαθεμελίω­ ση εχθρικής διάθεσης καιπροκατάληψης (Christou ν. 30 Republic

(1980)3CUR.437,σελ.451,452, Soteriadou andOthersv. Republic

(1983)3 CUR.921,σελ.944, ConstantinosP. IoannidesandOthers v. TheRepublicof 3354 4ΑΛΛ, 5 ΧρίστουχΛ. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. Cyprus, through ThePublicServiceCommission, Υποθέ­ σεις Αριθ. 501/86, 510/86, 513/86, 514/86 και515/86 (απόφασηδόθηκεστις 28Φεβρουαρίου, 1989,δε δημο­ σιεύτηκε ακόμα)). Η ύπαρξητεταμένων σχέσεων μόνο δενείναι αρκετήγιαναθεμελιώσει δυσμενή προκατά­ ληψηπου ναμπορεί ναθεωρηθεί ωςλόγος ακύρωσης διοικητικής πράξης (Kontemeniotis v. C.B.C

(1982)3 C.L.R. 1027). Οι αρχές πουδιέπουν το θέμα μπορούν να συνοψι10 σθούν:"(α)Ταόργαναπου μετέχουν στηδιαδικασία έκδο­ σης μίαςδιοικητικήςπράξηςπρέπει ναείναιαμερόλη­ πτα καιαναποδειχθείτο αντίθετοτότε η σχετική διοι­ κητικήπράξηείναιάκυρη. 15 20 25 30 (β)Η έλλειψηαμεροληψίαςαπότοΑδημόσιουπάλ­ ληλοπροςτονΒδημόσιο υπάλληλο πρέπει να αποδει­ χθεί μεαρκετήβεβαιότητα,είτε απόγεγονότα που πη­ γάζουναπότασχετικάδιοικητικάέγγραφαή απόάλλα γεγονότα πουοδηγούν σεασφαλές συμπέρασμα μεροληψίας. (γ)Σεπερίπτωσηπουη προσβαλλόμενη για προκα­ τάληψη πράξη εκδόθηκε απότη Δημόσια Υπηρεσία πρέπειναεξεταστεί κατάπόσοτασχετικάμετηνύπαρ­ ξη τηςπροκατάληψης γεγονότα ήταν υπόψη της Επιτροπήςκαιανη Επιτροπήπροέβηκε στηδέουσα έρευ­ να Εάν προέβηκε στη δέουσα έρευνα πρέπει να εξεταστεί εάνηενδιάμεση απόφασητηςήτανσύμφωνη μετονόμο,εάνηΕπιτροπήάσκησεορθάτη διακριτική της ευχέρεια και η απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή. Εάνηενδιάμεσηαπόφασηαναφορικά μετηνπροκατά­ ληψηπουκαταγγέλεται είναι εύλογα επιτρεπτή στην Επιτροπήστις περιστάσεις μίαςυπόθεσηςτο Δικαστή­ ριοδενεπεμβαίνει". ΣτηνπαρούσαυπόθεσηηΕΔ.Υ.έκαμεενδελεχή έρευ35 να Στις2/12/1986 ζήτησεαπότοναιτητή ναυποβάλεισυ3355 Δημητφΐάδςς, Δ. XQUFTOV«.ά.ν.Δημοκρατίας

(1991)γκεκριμένα στοιχεία,ταοποίαναυποστηρίζουν τον ισχύ- 3 ριομό του για προκατάληψη. Ο αιτητής με επιστολή του 8/12/1986 έδωσε διάφορα στοιχεία. Στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ.ζήτησετιςαπόψειςτουΔιευθυντήΥπηρεσιών Κοι­ νωνικών Ασφαλίσεων καθώςκαιτιςαπόψειςτωνυπαλλή- ^ λων που ενήργησαν ως Αξιολογούντες Λειτουργοί στις εμπιστευτικές εκθέσεις για τον αιτητή. Στις 13/1/1987 λή­ φθηκαν επιστολές με τις απόψεις των πιο πάνω. Όλα τα πιοπάνωτέθηκανενώπιοντηςΕΑΥ. στησυνεδρίασητης με ημερ.23/1/1987κατά την οποίααποφάσισε να μελέτη- 1 0 θείαπόνομικήςπλευράςο ισχυρισμός τουαιτητή.Στησυ­ νεδρίασητης την20/2/1987, ηΕ.Δ.Υ.έκρινε, με βάση όλα τα πιο πάνω, ότι οι ισχυρισμοί του αιτητήσε ότιαφορά τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις δενευσταθούσαν. Με βάση τα στοιχεία και έγγραφα που έχω ενώπιον 15 μουβρίσκωότι ο αιτητήςδεναπέδειξεπροκατάληψη ενα­ ντίοντου. 'Ερχομαι τώραναεξετάσωτοθέματης Εμπιστευτικής Έκθεσης του αιτητή Μ.Χρίστου για το 1983, πουόπως ισχυρίζεται τροποποιήθηκε από τον Προσυπογράφοντα 20 Λειτουργό χωρίς V ακολουθηθεί η διαδικασίαπουπρο­ βλέπεταιαπότονκανονισμό9τηςΕγκυκλίου491. Στην υπόθεση Ανδρέας Σεκκίδης ν. Δημοκρατίας,

(1988)3 C.L.R. 2136),έχει αποφασιστείότι ημησυμμόρ­ φωση με τις πρόνοιες των Κανονιστικών Διατάξεων για 25 την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων δε συνεπάγεταιαπαραίτηταακύρωσητηςπράξης.Ηνομιμό­ τητα επηρεάζεται μόνο αν η παρατυπίαείναι ουσιώδης και επηρεάζει ουσιαστικά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. 30 Μετά από μελέτη των Εμπιστευτικών Εκθέσεων του αιτητή Χρίστου, στην Προσφυγή 409/87, και ειδικότερα τηςΕμπιστευτικής'Εκθεσηςγιατο 1983πρινκαιμετάτην τροποποίηση, βρίσκω ότι καμμια ουσιώδης παρατυπία 0£νέγινε από μέρους τουΠροσυπογράφονταΛειτουργού, 35 που να επηρέασε ουσιαστικά στη λήψη της προσβαλλόμε3356 4ΑΛΛ. Χρίστουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. νηςαπόφασης. Παραθέτω τηβαθμολογία τουαιτητήγιαταοκτώτε­ λευταίαχρόνια:1979 4-8-0 5 19804-8-0 19814-8-0 19823-9-0 1983 8-4-0 χωρίςτροποποίηση 4-8-0 μετροποποίηση 10 19843-9-0 1985 12-0-0 19869-3-0. Εξάλλου,οΠροσυπογραφώνΛειτουργόςτότεμόνοαι­ τιολογεί τιςτροποποιήσεις,αν υπάρχει διαφωνίαμεταξύ 15 αυτούκαιτουΑξιολογούντα Λειτουργούκαιτέτοιαμαρ­ τυρία δεν έχει προσκομιστεί από τους αιτητές (βλ. ErodotouandAnother v. TheRepublic

(1988)3 C.L.R. 2519). Γιατους πιο πάνωλόγους ο ισχυρισμός των αιτητών 20 κρίνεταιαβάσιμοςκαιαπορρίπτεται. ΣυστάσειςΔιευθυντή 'Οπως εξάγεται μέσα απόταπρακτικάτης Συνεδρία­ σηςτηςΕπιτροπήςμεημερ.26/2/1987,οισυστάσειςέγιναν μεβάση τοσύνολοτων τριών κριτηρίων (σελ. 5τωνπρα25 κτικών) καιμάλιστα αιτιολογήθηκαν μεεπάρκεια.'Οπως φαίνεται στησυνέχεια, ηΕ.Δ.Υ. υιοθέτησε τις συστάσεις 3357 Δημητριάδης, Δ. ΧρίστονκΛ.ν.Δημοκρατίας

(1991)τουΔιευθυντήαφούασχολήθηκε η ίδιαμετηναξιολόγηση καισύγκρισητωνυποψήφιωνκαιαφούεξέτασεταουσιώ­ δη στοιχεία απότοφάκελο Πλήρωσης της θέσης,καθώς και τους Προσωπικούς και Εμπιστευτικούς Φακέλους των υποψήφιων και έλαβευπόψητα προσόντα των υπο- 5 ψήφιων, καθώς και την αρχαιότητατους (βλ. σελ.7των πρακτικών). Έχοντας υπόψη ταπιοπάνω,δεναποδέχομαι τον ισχυρισμό των αιτητών,ότιηΕΑΥ. με το ναυιοθετήσει τιςσυστάσειςτουΔιευθυντήενήργησεσαναπλή σφραγίδα 10 σταόσασύστησεοΔιευθυντής. Ο αδελφός Δικαστής Δ. Στυλιανίδης,στις Υποθέσεις με αριθμούς 372/89,488/89,ΑνδρέαΑγγελή και άλλουν. Δημοκρατίας, (απόφασηδόθηκε στις 22/12/1990δεδημο­ σιεύτηκεακόμα)στιςσελ. 7-9αναφέρει:15 "ΣτηνυπόθεσηΚυπριακήΔημοκρατία και Άλλοι ν. ΑνδρέαΣτυλιανούκαιΆλλον, Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 1028, 1029 και 1034 (Απόφασηδόθηκεστις 10 Ιου­ λίου, 1990,δε δημοσιεύτηκε ακόμα),αναφέρονται τα ακόλουθαστησελ. 6:20 Όι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος νομολογιακά,καιμετο Άρθρο44

(3)τωνπερίΔημο­ σίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967έως1987, αποτε­ λούν ουσιώδες στοιχείο προσδιορισμού τηςαξίας των υποψηφίων καιδεν μπορούν ναπαραγνωρι-25 στούν από τηνΕπιτροπή χωρίς ειδική αιτιολογία (Βλ. Michael Theodossiou and The Republic (Public Service Commission)2R.S.CC44.AndreasLardis v. Republic(PublicService Commission)

(1967)3CLR. 64. Castas Hadjiconstantinou and Ohers v.Republic 30 (Public Service Commission)

(1973)3 CLR. 65. Emanouel Petridesv. Public Service Commission

(1975)3CLR. 284. Republic v.Haris

(1985)3 CLR. 106. The Republicof Cyprus and Another v. Georghios Kastellanos

(1988)3 AAA 2249.35 Georghios Haris v. TheRepublicofCyprus, Αναθεω3358 4ΑΛΛ. ΧρίστουκΛ. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. ρητικήΈφεση Αρ.699, (Απόφασηδόθηκεστις27Ια­ νουαρίου,1989,δεδημοσιεύτηκεακόμα)). 5 10 15 20 Ησύσταση τουΤμηματάρχηήτανπάντοτεξεχω­ ριστό στοιχείο κρίσεως της αξίας. (Βλ.Κυπριακή Δημοκρατία ν.ΑργνρονλλαςΒασιλείου, Αναθεωρη­ τική 'Εφεση Αρ.859,(Απόφαση δόθηκε στις 30 Ια­ νουαρίου,1990,δεδημοσιεύτηκεακόμα)). Ο Προϊστάμενος τουΤμήματος είναι σεθέση να εκτιμήσει τιςαπαιτήσειςτηςθέσηςπουπρόκειταινα πληρωθεί καιτις ικανότητες τουυποψήφιουγια να εκτελείτακαθήκοντατηςθέσης. Οισυστάσειςτου, όμως,ανείναιασύμφωνες μετηνεικόναπουπαρου­ σιάζεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις, πρέπει να πα­ ραγνωρίζονται ήνατους αποδίδεται περιορισμένη βαρύτητα,ανάλογα μετηνέκταση της ασυμφωνίας. (Βλ. Lardis (ανωτέρω). Odysseas Georghiou v. Republic(PublicService Commission)

(1976)3 CLR. 74, στη σελ. 84, (Απόφαση Ολομέλειας). Niki Ioannouv. Republic(Public Service Commission)

(1976)3 CLR.431,στησελ. 432. Ioannou v. The Republic

(1977)3CLR. 61. Sawav.Republic

(1980)3 CLR. 675, στη σελ. 696. Republic v. Koufettas

(1985)3CLR. 1950)"*. Οι συστάσεις τουΔιευθυντή στην παρούσα υπόθεση 25 συνάδουν μεταστοιχεία τωνφακέλων. Γιαόλατα πιο πάνωοισχυρισμός απορρίπτεταιωςαπαράδεκτος. Κακή ΣύνθεσητηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας Προβλήθηκεοισχυρισμός απότους αιτητέςότιη συμ­ μετοχήτου ΠροέδρουτηςΕΛ.Υ., οοποίος απουσίαζε με 30 άδεια απουσίας από την πρώτη συνεδρίαση της Ε.Δ.Υ, που έλαβεχώρατην 14/8/1986, καιπουπαρευρέθηκε στις συνεδριάσεις πουακολούθησαν,οδηγεί σεακυρότητα της προσβαλλόμενης πράξηςλόγωκακήςσύνθεσης τηςΕ.Δ.Υ. 3359 Δημητρ*ά4ης, Δ. Χρίατουκ,ά.ν.Δημοκρατίας

(1991)Ο ίδιος ισχυρισμός γιακακήσύνθεση της Ε.Δ.Υ., προ­ βλήθηκε αναφορικάμετην αποχώρηση του εκτων μελών της Ε.Δ.Υ. κ. Χριστοδουλίδη, απότη συνεδρίαση της ΕΑΥ. στις2Q/2/1987. 'Οσον αφοράτονισχυρισμό γιαακυρότητατηςπρο- 5 σβαλλόμενης πράξηςγιακακήσύνθεση τηςΕ.Δ.Υ.γιατίο Πρόεδρος της απουσίαζεόταν έλαβεχώραηπρώτη συνε­ δρίαση πρέπει νατονισθεί, ότι ηπρώτη συνεδρίασητης Ε.Δ.Υ. απότην οποία απουσίαζε ο Πρόεδρος της- με άδεια απουσίας-,αφορούσε προκαταρκτικάθέματα,δηλ. 10 σκοπόείχετηνετοιμασίατουαναγκαίουυλικού γιατημε­ λέτη και εξέταση των εισηγήσεων τηςΤμηματικήςΕπιτρο­ πής. Η ουσιαστική εξέταση τωνπροαγωγών άρχισεκαι συνεχίστηκε στις επόμενες συνεδριάσεις τηςΕ.Δ.Υ., στις οποίες οΠρόεδρος ήτανπαρώνκαιτίποτε δεν τον εμπό- ^ διζε ναπαρακαθήσει καινασυμμετάσχει στις συνεδριά­ σειςαυτές(βλ.υπόθεσηSawaandAnotherv. TheRepublic

(19885)3 C.L.R. 694,ηοποία επικυρώθηκε καιαπό την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Αναθεωρητι­ κές Εφέσεις Αρ. 480και 484 Sawa andAnother

(1988)3 20 CLR.102). Τώρα έρχομαι στο δεύτερο ισχυρισμό σχετικά με την κακήσύνθεση τηςΕ.Δ.Υ. Ηγενικήαρχή,στο θέματηςσύνθεσης του συλλογικού οργάνου, όπως διατυπώθηκε από τηΝομολογία έχει ως 25 εξής:"Η διαδικασίασυζήτησης και λήψης απόφασηςγια ορισμένο θέμα πρέπει να διεξάγεται απότην αρχή μέχρι τοτέλος απότα ίδιαμέλη του συλλογικού οργά­ νου, γιατί έτσι εξασφαλίζεται ηγνώση και ηστάθμιση 30 όλων των στοιχείων που προκύπτουν απόκάθε μέλος του συλλογικού οργάνου. Αν ηδιαδικασίαπαρατείνε­ ται σεπερισσότερες συνεδρίες, ησύνθεση του οργάνου πρέπει ναπαραμείνει αναλλοίωτη σε όλες τις συνε­ δρίες. Αν η σύνθεση αλλάξει, μετησυμμετοχή μελών 35 πουήταναπόνταστις προηγούμενες συνεδρίες, το συλ3360 4ΑΛΛ. 5 Χρίστουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. λογικό όργανο δεν μπορεί να λάβει έγκυρηαπόφαση στην τελευταία συνεδρία,εκτός αν στη συνεδρίααυτή επαναληφθείαπό την αρχή ηδιαδικασίακαι ησυζήτηση που προηγήθηκε,οπότε θεωρείται ότι η συζήτηση της υπόθεσης άρχισε και τελείωσε έγκυρα στην τελευταία συνεδρία..." (Βλέπε Κυπριακή Δημοκρατία ν. Ελ.Κουλία

(1991)3 AAA 370). 10 15 20 Ο κ. Χριστοδουλίδης απουσίαζεμε άδειαότανέλαβε χώρα η συνεδρίαση της Ε.Δ.Υ. την 26/2/1987 και ούτε πήρε μέρος στη συνεδρίαση της ΕΑΥ. την20/2/1987 κα­ τόπιν αίτησηςτουνα αποσυρθείγιατίδενείχε παρευρεθεί σε προηγούμενες συνεδριάσεις που σχετίζονταν με το θέμα. ΣτηνπρώτησελίδατουΠαραρτήματος7,στην ένσταση που οικαθ' ωνηαίτησηκαταχώρησανδιαβαζω:"Οκ. Χριστοδουλίδης αποχώρησεκατάτην εξέταση των θεμάτων2 και5 γιατί δεν είχε μετάσχει κατάτην εξέταση των θεμάτων αυτών σε προηγούμενες συνεδριάσειςτηςΕπιτροπής". Από ταπιο πάνω, είναι φανερό,ότι η μη συμμετοχή του κ. Χριστοδουλίδη στησυνεδρίασητηςΕΑΥ. την20/2/ 1987 δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις κακήςσύνθεσης συλ­ λογικούοργάνου, λόγωπαράλειψηςτουοργάνουνακαλέ25 σει όλαταμέλη τουναπαρευρεθούν στις συνεδρίεςόπως έχει υποχρέωση να πράξει (βλ. Υπόθεση Αρ. 140/87 Ιω­ άννης Πρέζας ν. Δημοκρατίας,[απόφαση δόθηκε στις 11/10/1989,δε δημοσιεύτηκε ακόμα]), ή αποκλεισμού μέ­ λους απόσυνεδρίαση,λόγω εσφαλμένης άποψηςότι δεν 30 μπορούσε ναπαρακαθήσει στησυνεδρίασηπου σύμφωνα με τη Νομολογία αποτελούν λόγο ακύρωσηςδιοικητικής πράξης (βλ. Kyprianou v. TheRepublic

(1976)3 CLR. 210, Hadjieftyhiou v. Educational Service Commission

(1984)3 CLR. 921, Mytidesv. The Republic

(1988)3 35 CLR. 737). 3361 Δημητριάδης, Δ. Χρίστου«.ά. ν.Δημοκρατίας

(1991)Είμαιτηςγνώμης ότι,ηαποχώρησητουκ. Χριστοδου­ λίδηαπότησυνεδρίαση της20/2/1987, λόγω μησυμμετο­ χής του στην εξέταση θεμάτωνσχετικών μετις προσβαλ­ λόμενες προαγωγές σε προηγούμενες συνεδριάσεις της ΕΑΥ., καθώς και η απουσία του (κατόπιν άδειας)από 5 την τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής, ημερομηνίας 26/2/1987,διασφαλίζειακριβώςτηνπιοπάνωαρχή. Ένας ακόμα ισχυρισμός πουπροβλήθηκε απόμέρους των αιτητών στην Προσφυγή409/87είναι ότι η αναφορά τηςΕΑΥ. σταπέντετελευταίαχρόνιαδενήταναπλώςεν- ίο δεικτική αλλά σκόπιμη,αφούστα τρία τελευταία χρόνια (79-81) που παραλείπονται και δεν λαμβάνονται υπόψη υπάρχει καταφανής υπεροχήτων αιτητών έναντι των εν­ διαφερόμενωνμερών. Στη σελίδα 6 των Πρακτικών της συνεδρίασης της 15 ΕΑΥ. στις 26/2/1987 (Παράρτημα 17) αναφέρονταιτα πιοκάτω:"Η Επιτροπήέλαβε υπόψητις Εμπιστευτικές Εκθέ­ σειςτωνυποψηφίωνστοσύνολοτους.Ενδεικτικά ανα­ φέρονταιοι Εκθέσειςτουςστατελευταίαπέντεέτη:..." 2 0 Αυτό και μόνο το απόσπασμα με ικανοποιεί για το αβάσιμοκαι αστήρικτοτου πιοπάνωισχυρισμού καιγια τολόγοαυτόαπορρίπτεται. Ο ισχυρισμός αυτός,πρέπει ν' απορριφθείκαιγιατον πρόσθετο λόγο ότι, οι αιτητές στα τρία χρόνια, για τα 25 οποία υπάρχει ισχυρισμός ότι σκόπιμα δε λήφθηκαν υπόψηαπότην ΕΑΥ., δεν απόδειξαν καταφανή υπεροχή έναντι των αιτητών. Μετάαπόσύγκριση των Εμπιστευτι­ κών Εκθέσεων των αιτητών και ενδιαφερόμενων μερών, φαίνεταιότιόλοιαξιολογήθηκανταχρόνιαεκείνα(79-81) 3° ως"ΛΙΑΝΚΑΛΟΙ"καισύμφωναμετηΝομολογίατουΔι­ καστηρίουτούτουσημασία έχειηγενικήκαιόχι ηεπί μέ­ ρους βαθμολογία στις Εμπιστευτικές Εκθέσεις (βλ. The Republic andAnotherv. Roussos

(1987)3 CLR. 1271 στη σελ. 1224, και TheRepublic andAnotherv. Kastellanos - 35 3362 4ΑΛΛ. Χρίστουχ.ά. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ.

(1988)3CLR.2249). Απόφαση Τμηματικής Επιτροπής Αναιτιολόγητη ανα­ φορικάμετοναιτητή Ευμήδη. Σύμφωνα μετηΝομολογία του Ανωτάτου Δικαστη5 ρίου, ηαιτιολογία μιας διοικητικής πράξης ή απόφασης μπορεί ναπεριέχεται στην ίδιατην απόφαση,ήστα στοι­ χεία του φακέλου, ή μερικώς στην απόφασηκαινα συ­ μπληρώνεται απόταστοιχεία τουφακέλου. Στην έκθεσητηςΤμηματικής Επιτροπής γιατηθέση 10 Ασφαλιστικού ΛειτουργούστοΤμήμαΚοινωνικών Ασφα­ λίσεων,στηνπαράγραφο5,διαβάζω:- 15 20 "5. Στη συνέχεια, η Τμηματική Επιτροπή εξέτασε συγκριτικά τουςφακέλουςτων 16υποψηφίωνπουπλη­ ρούν τοσχέδιο υπηρεσίας και,έχοντας υπόψητηναξία τους όπως προκύπτει απότις εμπιστευτικές εκθέσεις, τηνπείρα,ταπροσόντα καιτηναρχαιότητατους,απο­ φάσισε ομόφωνα να συστήσει σαν κατάλληλους για προαγωγή στηθέσητου Ανώτερου Ασφαλιστικού Λει­ τουργού τους πιοκάτω υποψηφίους,ταονόματατων οποίωναναγράφονταικατάαλφαβητικήσειρά:..." Γίνεται απαρίθμηση οκτώ ονομάτων καιστην παρά­ γραφο6διαβάζουμε:- 25 "Οι πιοκάτωοκτώυποψήφιοι,πουδε συστήνονται, υστερούν γενικά σεαξίακαιπροσόντα σεσύγκρισημε τουςυποψήφιουςτωνοποίωνταονόματααναφέρονται στηνπαράγραφο5: ...·* Μεταξύαυτώνπουδεσυστήθηκαν ήτανκαιοαιτητής στην Προσφυγή498/87.Στηνπαρούσαυπόθεση η απόφα­ ση της Τμηματικής Επιτροπής είναι αιτιολογημένη καιη 30 αιτολογία βρίσκεται στην Έκθεσή,της και συμπληρώνεται απόταστοιχεία τωνσχετικών διοικητικώνφακέλων. 'Αλλοι ισχυρισμοί τουαιτητή Ευμήδη. 3363 Δημητριάδης,Δ. Χρίστον«.ά. ν.Δημοκρατίας

(1991)Από μέρους του δικηγόρου του αιτητήαυτού προβλή­ θηκε ο ισχυρισμός ότι υπερέχει έκδηλατων ενδιαφερόμε­ νων μερώνσεαξία,προσόντακαιαρχαιότητα. Μετά από εξέταση και σύγκριση των Εμπιστευτικών Εκθέσεων τουαιτητήκαιτων ενδιαφερόμενων μερών βρί- 5 σκω ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερέχουν στο κριτήριο αξία,γιατί αξιολογήθηκαν ως "Εξαίρετοι" ενώ οαιτητής ως "Λίαν Καλός". Επίσης, έχοντας υπόψη μου, ότι τα ενδιαφερόμενα μέρησυστήθηκανγιαπροαγωγή στηθέσηκαιέχονταςεπί- 10 σηςυπόψημουτηθέσητηςνομολογίας στοθέμααυτό,ότι δηλαδή οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος είναι βασικό ανεξάρτητοστοιχείο κρίσης, πουαναγνωρί­ στηκε απότο Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Michael TheodossiouandTheRepublic,2R.S.C.C44,σελ. 48, κατά- 15 λήγω ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερτερούν του αιτητή σεαξία. Μετά απόσυγκριτική μελέτητων προσόντων των εν­ διαφερόμενων μερώνκαιτουαιτητή,φαίνεταιότι οαιτητής διαθέτει περισσότερα ακαδημαϊκά προσόντα απότα 2 0 ενδιαφερόμενα μέρη. Τα πρόσθετα όμως προσόντα ενός υποψήφιου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από την ΕΑΥ., ωστόσο, όταν δεν προβλέπονται από το Σχέδιο Υπηρεσίας ως πλεονέκτημα, είναι ένα στοιχείο περιθω­ ριακήςσημασίαςκαιδεναποδεικνύουναπόμόνατουςέκ- 25 δήληυπεροχή (βλ. Hadjiioannou v. TheRepublic

(1983)3 CLR. 1041 στησελ. 1046-1047(απόφασηΟλομέλειας)). Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι προηγείταιτωνενδιαφερό­ μενων μερών σε αρχαιότητακατά 1-9 μήνες. Η ασήμαντη αυτήδ&αφοράόμως δενμπορείναείναιτοαποφασιστικό 30 κριτήριο. Ηαρχαιότητα τουαιτητή καιτωνενδιαφερόμε­ νων μερών λής#ηκευπόψηαπότηνΕΑΥ. καισυνεκτιμή­ θηκεμεταάλλαστοιχεία. Η αρχαιότηταείναι ένα από τα τρία κριτήρια παυη ΕΑΥ. «ρίπει να λάβει υπόψη της στις προαγωγές αλλά 35 3364 4ΑΛΛ. ΧρίστουκΑ. ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. δεν είναι αποφασιστικόκριτήριο.Υπερισχύει ανστα δύο άλλακριτήριαοιυποψήφιοιείναιπερίπουίσοι(CastasD. Partellides v. Republic

(1969)3 CLR. 480. Smymiosv. Republic

(1983)3CLR.124). 5 Έχοντας υπόψη όλατα στοιχεία που είναι ενώπιον μου βρίσκωότικανέναςαπό τουςαιτητέςδενέχειαποδεί­ ξει έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερόμενων μερών και ότι ηπροσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε σύμφωναμε το Νόμο, αφού συνεκτιμήθηκαν όλα τα ενώπιον της 10 ΕΑΥ. στοιχεία Για τους πιοπάνω λόγους οι προσφυγέςαποτυγχά­ νουνκαι απορρίπτονται. Τα έξοδα τωνκαθ'ωνη αίτηση ναπληρωθούναπό μισάαπό τουςαιτητές. !5 Τα έξοδανα υπολογιστούν από τονΠρωτοκολλητή. Προσφυγέςαπορρίπτονταιμεέξοδα. 3365