(1991)24Οκτωβρίου.1991 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΔΑπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ, Αιτήτριες, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ. Καθ'ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 35/88). Έκτακτοι Υπάλληλοι — Ο περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες θέσεις) Νόμος, 1985 (Ν.160/85) —Οι ωρομίσθιοι υπάλληλοι εξαιρούνται από την έννοια τον "έκτακτου υπάλληλου" που προϋποθέτει ο Νόμος — Αυτό δεν αντιβαίνει στην αρχή της ισότητας — Έννοια της ισότητας τον άρθρου 28.1 5 του Συντάγματος — Δεν σημαίνει ακρφή μαθηματική ισότητα — Δεν αποκλείει εύλογες διαφοροποιήσεις ενόψει διαφορετικής φύσης διαφόρων καταστάσεων. Οι αιτητέςπροσέβαλανμετην προσφυγήτουςαυτήτηναπόφα ση της ΕΛ.Υ. με την οποίααρνήθηκενα εξετάσει αίτηματους για 10 διορισμό σεκατάλληλες δημόσιες θέσεις, σύμφωνα μετις πρόνοιες του περί Εκτάκτων Δημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημό σιες θέσεις) Νόμου, 1985 (Ν.160/85). Το αιτιολογικό της επίδικης απόφασηςήταν ότι οι αιτητές ως ωρομίσθιοι εργαζόμενοι στοΤμήμαΔημοσίων Έργωνδεν πληροΰ- 15 σαν απαραίτητη προϋπόθεση του Νόμου που ήτανη ιδιότητα του "έκτακτουυπαλλήλου". Οι αιτητέςισχυρίστηκαν ότι ο Νόμος 16CV85 που μονιμοποίησε όλους τους αδιόριστους από την ΕΛ.Υ. υπαλλήλους πουυπηρε τούσαν πάνωσε έκτακτηβάσηαλλά εξαίρεσε απότην έννοια του 2 0 "έκτακτος" τους ωρομίσθιους υπαλλήλους, ήταναντίθετος με την αρχήτης ισότητας που διασφαλίζεταιμε το άρθρο28 τουΣυντάγ ματος και ότι αποτελούσε αυθαίρετηδυσμενή διάκριση σε βάρος τωναιτητών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή,απο- 25 φάσισε ότι: 3388 4 Α-ΑΛ. 5 Χρίστουκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Η ισότητα όπως εννοείται στην παράγραφο 1 του άρθρου 28 του Συντάγματος δεν σημαίνει ακριβή μαθηματική ισότητα αλλά προστατεύει μόνο απόαυθαίρετεςδιακρίσειςκαιδεναποκλείει εύ λογες διαφοροποιήσεις οι οποίες μπορούν νόμιμα να γίνουν ενόψει της διαφορετικής φύσης διαφόρων καταστάσεων. (Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας). JQ Ηεκτέλεσηδημοσιοϋπαλληλικών καθηκόντων δεν είναι αρκετή για να προσδώσει στον όρο "ωρομίσθιος υπάλληλος" την απαραί τητη ομοιογένεια προς τον όρο "έκτακτος υπάλληλος", ώστε οποιαδήποτεδιαφορετικήμεταχείριση των μεν με τους δε να απο τελεί άνιση μεταχείριση, από το νομοθέτη, προσώπων τα οποία βρίσκονται στην ίδιαθέση,ως προς τις συνθήκες και όρους εργα σίας. υς Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ότι ηδιάφορο ποίηση που γίνεται στο Νόμο μεταξύ εκτάκτων και ωρομίσθιων είναι αυθαίρετηούτε ότι αντιστρατεύεταιτην αρχήτης ισότητας. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Αριστοδήμου ν.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 680/86ημερ. 7/7/90)· 20 Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βονλής των Αντιπροσώπων (Ανα φορά Αρ. 2/89ημερ. 29.8.89)· Republic v.Avakian &Others
(1972)3 C.LJi. 294. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της άρνησης της ΕπιτροπήςΔημό25 σιας Υπηρεσίας να εξετάσει το αίτημα των αιτητών για διορισμό σε κατάλληλες θέσεις σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί ΕκτάκτωνΔημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε Δημόσιες Θέσεις) Νόμο,1985 (ΝόμοςΑρ.166/85). Α. Σ.Αγγελίδης,γιατουςαιτητές. 30 Π. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. CUT. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφα ση. Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή προσβάλλουν 3389 ΔημητριάδηςΔ. Χρίστουκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)την απόφασητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (που θ* αναφέρεταιωςη ΕΑΥ.) ημερ.2/11/1987 μετην οποία αρ νήθηκαν να εξετάσουν αίτηματων αιτητών για διορισμό σε κατάλληλες δημόσιες θέσεις σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί ΕκτάκτωνΔημοσίων Υπαλλήλων (Διορισμός σε 5 Δημόσιεςθέσεις)Νόμου,1985 (ΝόμοςΑρ. 160του1985). Οι αιτητέςοι οποίοι είχανπροσληφθεί ως ωρομίσθιοι στοΤμήμαΔημοσίων 'Εργων μεεπιστολή ημερ.21/4/1987 του τότε δικηγόρου τους ζήτησαν από την Ε.Δ.Υ.όπως διοριστούν στημόνιμηθέση Τεχνικού,2ηςΤάξης, σύμφω- 10 ναμετιςπρόνοιεςτουΝόμουΑρ. 160του 1985,τιςπροϋ ποθέσεις του οποίου πληρούσαν, αναφέρονταςότι "υπη ρετούν αδιακόπως από διάφορες ημερομηνίες προ της 31/12/1984 δια μόνιμες ανάγκες της Δημοκρατίας", και ότι εκτελούν καθήκοντα μόνιμου υπάλληλου στο Τμήμα 15 πουυπηρετούν. Με νεότερη επιστολή του ο δικηγόρος τους ημερ. 28/4/1987, διευκρίνησε ότι οι πελάτες του εργάζονται στο "Εργαστήρι των Δημοσίων 'Εργων"καιότιπληρώνο νται σαν εργάτες, αλλά ηεργασία πουπροσφέρουν είναι 20 Τεχνικού,2ηςΤάξης. ΗΕΛ.Υ.,με επιστολή ημερ.7/5/1987έθεσευπόψη του Διευθυντή της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης καιΠρο σωπικούτοπεριεχόμενο των πιοπάνωεπιστολών καιζή τησετις απόψειςτους,ενημέρωσεδεσχετικά τοδικηγόρο 25 τωναιτητών. Ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού, με επιστολή του προς την Ε.Δ.Υ. ημερ. 6/10/1987, ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι το αίτημα για μονιμοποίησηορισμένων ωρομίσθιων υπαλλήλων μεβάση 30 το Νόμο 160/85και ανεξάρτητααπότο θέμα όλων των ωρομίσθιων πουεκτελούν δημοσιοϋπαλληλικάκαθήκοντα και το οποίο ακόμα μελετάται, δεν μπορούσε να ικανο ποιηθεί. Η ΕΑΥ. με επιστολή τηςημερ.2/11/1987 πληροφόρη- 35 3390 4ΑΑΛ. Χρίοτουκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Δημητριάδης,Δ. σε τους αιτητέςγια τις πιο πάνωαπόψεις του Διευθυντή Υπηρεσίας ΔημόσιαςΔιοίκησης καιΠροσωπικού, εξήγησε ότι σύμφωνα με το άρθρο2
(1)του περί ΕκτάκτωνΔημο σίωνΥπαλλήλωνΝόμουτου 1985 οόρος "έκτακτοςυπάλ5 ληλος" δεν περιλαβμάνει ωρομίσθιο υπάλληλο και ότι, όπως είναι διατυπωμένος ο Νόμος,δεν είναι δυνατός ο διορισμός τωναιτητώνσεκατάλληλες θέσειςστηΔημόσια Υπηρεσία. Είναι ο ισχυρισμός των αιτητών ότι ο Νόμος 160/85 10 που μονιμοποίησε όλους τους αδιόριστους από την ΕΛ.Υ. υπαλλήλους που υπηρετούσαν πάνω σε έκτακτη βάσηαλλά εξαίρεσε απότην έννοια του "έκτακτος" τους ωρομίσθιους υπαλλήλους, είναι αντίθετοςπρος τηναρχή της ισότητας που διασφαλίζεται με το άρθρο 28 του 15 Συντάγματος και ότι αποτελεί αυθαίρετη και μη λογι κή δυσμενή διάκριση σε βάρος των αιτητών οι οποίοι εκτελούσαν δημοσιοϋπαλληλικά καθήκοντακαι κάλυπταν μόνιμες ανάγκεςγιαπολλάχρόνια. Ηαρχήτης ισότηταςπουκαθιερώνει τοάρθρο28 του 20 Συντάγματος επιβάλλει την ομοιόμορφη μεταχείρηση όλων τωνπολιτώνπουτελούν κάτωαπότις ίδιεςήπαρό μοιεςσυνθήκες.Σύμφωναόμωςμετηνομολογία είναιεπι τρεπτή η δημιουργία λογικών διακρίσεων, έχει δεκαθιε ρωθεί ότι ηισότης όπως εννοείται στην παράγραφο 1 του 25 άρθρου 28 του Συντάγμτος "δενσημαίνει ακριβή μαθημα τικήισότητααλλάπροστατεύει μόνοαπόαυθαίρετεςδια κρίσεις και δεν αποκλείει εύλογες διαφοροποιήσεις οι οποίες μπορούν νόμιμα ναγίνουν ενόψει τηςδιαφορετι κής φύσηςδιαφόρωνκαταστάσεων".(Βλ. Αριστοδήμουν. 30 Δημοκρατίας, Αριθ. Υπόθεσης 680/86, ημερ. απόφασης 7/7/1990[δεν έχει δημοσιευθείακόμα]). Τογεγονός ότι οι αιτητέςεκτελούσαν δημοσιοϋπαλλη λικά καθήκοντα,όπως είναι ο ισχυρισμός τους,δεν είναι αρκετόναπροσδώσει στον όρο "ωρομίσθιος υπάλληλος" 35 την απαραίτητη ομοιογένεια προς τον όρο "έκτακτος υπάλληλος" ώστε οποιαδήποτε διαφορετική μεταχείριση τους μεν σε σύγκριση μετους δε νααποτελεί άνισημετα3391 Δημητριάδης, Δ. ΧρίστουκΛ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)χείρισηαπότο νομοθέτη προσώπων ταοποίαβρίσκονται στην ίδιαθέση,ως προςτις συνθήκες καιόρουςεργασίας. 'Οπωςέχει νομολογηθεί:"...ο νομοθέτης έχειτηνδιακριτικήευχέρεια να τα ξινομήσειταπράγματαή ταυποκείμενα τουδικαίουσε 5 ξεχωριστή κατηγορία και να προβεί σε νομοθετικές ρυθμίσεις διάφορεςαπόεκείνες που ισχύουν για άλλες συγγενικές αλλάόχιομοιογενείς κατηγορίες προσώπων ή πραγμάτων.Τόσο ησυμπερίληψη πραγμάτωνήατό μωνσε ομοιογενή κατηγορίαόσοκαιοι διακρίσεις που 10 γίνονται στα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις ατόμων πρέπειναέχουν,όπωςορίζει η νομολογία, λογικόέρει σματοοποίοναπηγάζειαπότηνομοιότηταήδιαφορές μεταξύ των πραγμάτων ήτων φορέων των δικαιωμά τωνκαιυποχρεώσεων." 15 (Βλ. Πρόεδροςτης Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντι προσώπων, Αναφορά2/89 απόφαση ημερ.29/8/1989. Επί σηςRepublicv. Avakian& Others
(1972)3CL.R. 294.) Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ότι η διαφοροποίηση που γίνεται στο Νόμο μεταξύ εκτάκτων 20 καιωρομίσθιων είναι αυθαίρετη ούτε ότι αντιστρατεύεται την αρχή της ισότητας. Εκ των πραγμάτων, πρόκειται περί δύοδιαφορετικώνκατηγοριών υπαλλήλων σύμφωνα με τη νομοθεσία και τους όρους πρόσληψης τους,και το γεγονός ότι πιθανόνσε ορισμένες περιπτώσεις νασυμπί- 25 πτουντακαθήκοντατουςαυτόδεν τις εξομοιώνει νομικά αλλά πρόκειται περί περιπτώσεως όπου μπορούν να γί νουν λογικές διαφοροποιήσεις επιτρεπτές από τοΣύνταγ μα. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει 30 καιαπορρίπτεται.Καμμιάδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3392