4AJLA. 31 Οκτωβρίου,1991 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΤΙΚΩΝΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝΛΕΜΕΣΟΥ (ΕΑΛ) ΛΤΔ, Αιτητές, ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ, Καθ' ης η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 751/90). 5 10 Αναθεωρητική Αρχή Αδειών —Ιεραρχική προσφυγή — Εξουσία — Σκοπός της Αρχής δεν είναι ο αναθεωρητικός έλεγχος της απόφα σης " ί ί Αρχής Αδειών — Υπέχει πρωτογενή ευθύνη στην προαγω γή των σκοπών τον Νόμου — Ημη αναφορά σελόγους που στήριfαν τηναπόφαση τηςΑρχής Αδειών δεν συνιστά πλάνη — Εφόσον όλα τα στοιχεία ήταν ενώπιον της, τεκμαίρεται ηδιεξαγωγή δέου σας έρευνας. Οι αιτητέςστράφηκανκατάτηςνομιμότηταςτης επίδικηςαπό φασηςτηςΑναθεωρητικής Αρχής Αδειών μετηνοποία ακυρώθηκε απορριπτικήαπόςχιση της Αρχής Αδειών και χορηγήθηκε άδεια εκτέλεσης μεταφορών επί συμμάσει στην αστικήπεριοχή Λεμεσού σταλεωφορείατωνενδιαφερομένωνμερών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο φάσισεότι: 15 20 25
(1)Ημηαναφορά,στηναπόφασητηςΑρχής ως λόγουαπόρρι ψηςτων αιτήσεωντων ενδιαφερομένωνμερώνστηνικανοποιητική εξυπηρέτηση των αναγκών τηςαστικήςπεριοχής Λεμεσού, δενσυ νιστά πλάνηγιατί τα πρακτικάτης απόφασηςτης Αρχής Αδειών καθώςκαιόλαταστοιχεία πουσυνέθεταντηναπόφαση,ήτανενώπι ο ν της Αρχής. Σκοπός της λειτουργίας της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών δεν είναι ο αναθεωρητικόςέλεγχος τηςαπόφασης της Αρχής Αδειών αλλάηπρωτογενής ευθύνηστην προαγωγήτων σκοπών τουΝόμου. Από ταπρακτικάτηςΑρχής φαίνεται ότικαι ηίδιαεξέτασετοβαθμόστονοποίοεξυπηρετούνταιοι ανάγκεςτης αστικήςπεριοχής Λεμεσού.
(2)'Οσοναφοράστοδεύτερο ισχυρισμό τωναιτητώνότι παρά νομα υποβλήθηκαν τασυμβόλαιασε μεταγενέστερο στάδιοκαιόχι κατά τονχρόνο υποβολήςτης αίτησης,ο νόμος,και συγκεκριμένα τοάρθρο 13
(2)δεν εναποθέτειοποιαδήποτευποχρέωσηπροσκόμι3465 ΕΑΛ At* ν.Αναθ.Αρχής Αδειών
(1991)σης της σύμβασης κατάτον χρόνο υποβολής της αίτησης. Επομένωνς δενυπήρξεοποιαδήποτεπαράβασητηςνομοθεσίας.
(3)Ο ισχυρισμός περί μη διεξαγωγής έρευνας αναφορικά με όλατακριτήριατου Αρθρου 13,δεν μεβρίσκει σύμφωνο. ΗΑρχή είχε ενώπιον της όλα τα αναγκαίασυναφή στοιχεία, τους φακέ- 5 λους καιτουλικό πουηίδιαηΑρχήΑδειών είχε ενώπιον τηςκατά τη λήψη της αρνητικήςτης απόφασης. Από το σχετικό πρακτικό της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών προκύπτει αβίαστα ότι εξετά στηκαν όλα τα κριτήρια του άρθρου Ι3
(4)(α)(β)και (δ),δηλαδήη αναγκαιότητα της προτιθέμενης διαδρομής και η έκταση της εξυ- 10 πηρέτησης των αναγκών της αστικής τροχαίας περιοχής Λεμεσού από τουςήδηαδειούχους.
(4)Οι αποφάσεις των διοικητικών οργάνων πρέπει να περιέ χουν επαρκήκαι σαφήαιτιολογία ώστε να καθίσταταιδυνατός ο δικαστικός έλεγχος. Στην προκείμενη περίπτωση, η απόφασητης 15 Αρχής, όπως φαίνεται στην απόφασηκαι συμπληρώνεται απότα στοιχεία τουφακέλου,είναι σαφήςκαιπλήρης. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Γεωργίου ν.Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών
(1991)4Α.Α.Δ. 1563· 20 Rallis v.CreekCommunalChamber,5R.S.C.C 11· Pancyprian Federation of Labour (PEO) v. Board of Cinema tographFilmsCensorsandAnother
(1965)3 C.LR. 27· Θρασυβούλου v.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ.3338. Προσφυγή. 25 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτης Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών μετηνοποίαακυρώθηκεαπορριπτική από φασητης Αρχής Αδειών και χορηγήθηκε άδεια εκτέλεσης μεταφορών επί συμβάσει στην αστική περιοχή Λεμεσού σταλεωφορείατωνενδιαφερομένων μερών. 30 Ν. Παπαενσταθίου,γιατουςαιτητές. Γ. Κνρκζχίδου (χα),Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τηνκαθ'ηςηαίτηση. Cur. adv. vult. 3466 4ΑΛΛ, ΕΑΛ Λτ* ν. Αναθ.ΑρχήςΑδειών . ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.ανάγνωσετηνακόλουθη από φαση. Το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής είναι η ακύρωσητηςαπόφασηςτηςκαθ'ηςη αίτηση Αναθεωρητι κήςΑρχής Αδειών (πουστησυνέχεια θααναφέρεταιως"η 5 Αρχή") με την οποία ακυρώθηκε απορριπτική απόφαση της Αρχής Αδειών και χορηγήθηκε άδειαεκτέλεσης μετα φορώνεπίσυμβάσει στηναστικήπεριοχήΛεμεσούσταλε ωφορεία με αρ. εγγραφής CY 066 (ιδιοκτησίας Σωτήρη Καναρίνη), ΕΡ 660 (ιδιοκτησίας Ιάκωβου Παναγή),BY !0 462 (ιδιοκτησίας Πάμπου Παπαχαραλάμπους,GD 265 (ιδιοκτησίαςΑλέκουΧρύσανθου) καιFB681(ιδιοκτησίας ΠαναγιώτηΧριστόφορου). Τα πιο πάνω ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν τοΦε βρουάριοτου 1989 στην ΑρχήΑδειών αιτήσεις γιαχορή15 γηση αδειών οδικής χρήσης για μεταφορά των μαθητών τουSt.Mary'sSchool στηΛεμεσό. Η Αρχή Αδειών, στη συνεδρία της ημερομηνίας 25.2.89, εξέτασε τιςπιοπάνωαιτήσειςκαιδιαπίστωσεότι τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν σύμβαση με το St. Mary's 20 School για τη μεταφορά των μαθητών που έληγε στις 30.6.89.Επιπλέον,είχανκαταχωρηθείενστάσεις στη χορή γηση άδειας από την Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων (ΕΑΛ) ΛεμεσούΛτδ. Στις28.6.89ηΑρχή Αδειών άκουσετόσοτα ενδιαφερό25 μένα μέρη όσο και τους ενιστάμενους. Από το σχετικό πρακτικό προκύπτει ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν άδεια επί συμβάσει να μεταφέρουν τους μαθητές του St. Mary'sSchool εδώκαιπολλάχρόνιακαιζητούσαννα ανα νεωθεί αυτότους το "δικαίωμα"εφόσον ηδιαδρομή τους 30 είναι καθορισμένη και δεν παρεμβάλλεται με τιςδιαδρο μέςτωναστικών λεωφορείων. Σε αντιπαράθεση,οι ενιστάμενοι (αιτήτρια εταιρεία στην παρούσα προσφυγή) τόνισαν ότι η μεταφορά στην αστική τροχαία περιοχή Λεμεσού ανήκει αποκλειστικά 35 στηνεταιρείατους. 3467 ΧΤοαγγάφΚ,Δ. ΕΑΛ Ατδ ν.Αναθ.Α^χήςΑδειών
(1991)Στις 7.8.89πραγματοποιήθηκεστο Τμήμα Οδικών Με ταφορώνΛεμεσούσυνεδρία μεταξύτωνοργανώσεων,του Τμήματος και της ΕΑΛ και αποφάσισαν να εισηγηθούν όπωςηεξυπηρέτηση τηςΣχολήςαναληφθείεξ' ολοκλήρου από την εταιρεία ΕΑΛ ΛεμεσούΛτδ καιόπως ηεταιρεία 5 εργοδοτήσει τα ενδιαφερόμενα μέρη, ιδιοκτήτες λεωφο ρείων. Τα ενδιαφερόμενα μέρη απέρριψαν τις προτάσεις αυτές. Στησυνέχεια, ηΑρχή Αδειώνστησυνεδρία τηςημερο μηνίας23.9.89αποφάσισε να απορρίψει τις αιτήσεις των 10 ενδιαφερομένων μερών Παπαχαραλαμπους, Καναρίνη καιΧρύσανθου καιναεγκρίνει με όρους τις αιτήσεις των ενδιαφερομένων μερώνΠαναγήκαι Χριστόφορου. Σαν αποτέλεσμα τηςπιοπάνωαπόφασης,ταενδιαφε ρόμενα μέρηυπέβαλανιεραρχικήπροσφυγήστηνΑναθεω- 15 ρητική ΑρχήΑδειών (ηΑρχή)σύμφωνα με τον περίΡυθ μίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμο, Ν. 9/82 (όπως τροποποιήθηκε μετονΝ. 84/84). Στις 6.6.90ηΑρχή άκουσε τόσο τηναιτήτριαεταιρεία όσοκαιταενδιαφερόμενα μέρη.Από τοπρακτικόπροκύ- 2 0 πτει ότι ένας απότους ισχυρισμούς πλείστων απόταεν διαφερόμενα μέρη ήτο ότι μετέφεραν παιδιά από τα συ γκεκριμένα γύρω χωριά ηλικίας από 4-18 χρόνων για πάραπολλά χρόνια καιδεν ήτοασφαλές,ιδιαίτεραγιατα μικρότερα παιδιά, να αναγκαστούν να αλλάσσουν δύο 25 λεωφορεία εάντελικά δε δοθεί ηάδειασ' αυτούς.Όλαδε τα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν ότι με κανένα τρόπο δεν επεμβαίνουν στις διαδρομές της ΕΑΛ στην αστική πε ριοχήΛεμεσού,ούτε μαζεύουν επιβάτεςαπότιςδιάφορες στάσεις λεωφορείων. Ηπορεία τους στααστικάόριαΛε- 30 μεσού είναι αυστηρά καθορισμένη. Στησυνέχεια, ηΑρχή έδωσετην ευκαιρίασεόσους τοεπιβυμούν ναυποβάλουν οποιαδήποτεγραπτά στοιχεία μέσασε 30μέρες.Ταενδια φερόμενα μέρη παρουσίασαν συμβάσεις με τη σχολή St. Mary's για το έτος 1990-91,όπου καθορίζεται και το συ- 35 γκεκριμενο τους δρομολόγιο. Η Αρχή, στη συνεδρία της ημερομηνίας 16.7.90; ακύ3468 4ΑΛΛ. ΕΑΛ Ατ*ν. Αναθ.ΑρχήςΑδειών ΧΤσαγγάφης,Α. ρώσετηναπόφασητηςΑρχής Αδειών καιχορήγησετιςαι τούμενες άδειες. Παραθέτωαπόσπασμα από το σχετικό πρακτικότηςΑρχής: It 5 10 15 Οι προσφεύγοντες προσβάλλουν απόφαση της Αρχής Αδειών με την οποία απέρριψε αίτησητων για την χορήγηση σε αυτούς άδειας μεταφοράςεπιβατών επίσυμβάσειδυνάμειτουάρθρου 13τουΝόμουγιατην εξυπηρέτηση των μαθητών του πιο πάνω σχολείου με τοδικαιολογητικόότικατάτηνημερομηνίατηςαπόφα σης της Αρχής Αδειών δεν υπήρχε ενώπιον της από τους προσφεύγοντες σύμβαση μεταφοράςπουναευρί σκεται σε ισχύ.Αυτόπουσυνέβηείναιότι οιπροσφεύ γοντες είχανπαρουσιάσει σύμβασηηοποίαέληγε κατά τοτέλος τηςσχολικής περιόδου 1989καιη εξέτασητων υποθέσεων τους, άρχισε μεν ενόσο ίσχυε η σύμβαση αλλάκατάτηνημερομηνίαπουπάρθηκεη επίδικη από φαση τηςΑρχής Αδειών δηλαδή στις23.9.89 ησύμβαση είχελήξει. 20 ΜετάτηναποπεράτωσητηςακρόασηςτωνυποθέσεΤ ων,οι προσφεύγοντες παρουσίασανσυμβάσεις που κα λύπτουντηνπερίοδο 1989-90και1990-91. 25 30 Από το σύνολο των στοιχείων πουέχουμε ενώπιον μαςκρίνουμε ότι οι προσφεύγοντες πληρούν τα κριτή ρια τουάρθρου 13τουΝόμουγιατηνχορήγηση σε αυ τούςτωναιτούμενωναδειώνεκτέλεσης μεταφοράς επι βατών επί συμβάσει και γι' αυτό αποδεχόμαστε τις προσφυγές, ακυρώνουμε τις αποφάσεις της. Αρχής Αδειών καιχορηγούμε στους προσφεύγοντες τιςαιτού μενεςάδειεςμεταφοράςεπιβατώνεπίσυμβάσει." Ηπιοπάνωαπόφασηκοινοποιήθηκεσταενδιαφέρομε3469 Χ'Τσαγγά^ης,Δ. ΕΑΑ Ατδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών
(1991)ναμέρημεεπιστολές ημερομηνίας 10και11.8.
- Οι κυριότεροι νομικοί λόγοιστους οποίουςεδράζεται ηπροσφυγήκαιγιατους οποίους επιζητείται η παρέμβα ση και ο ακυρωτικός έλεγχος του δικαστηρίου είναι οι ακόλουθοι: (i)Πλάνηπερίταπράγματακαιτονόμο. (ϋ)Έλλειψηεπαρκούςέρευνας. (iii)'Ελλειψηαιτιολογίας. Ειδικότερα, είναι θέση του δικηγόρου της αιτήτριας εταιρείας ότι η Αρχήπεπλανημένα θεώρησε ότι ο μόνος 10 λόγος απόρριψης των αιτήσεων των ενδιαφερομένων μερών από την ΑρχήΑδειών ήτο η μη ύπαρξη ενώπιον τους ισχύουσαςσύμβασης μεταφοράςκαιεξέτασε μόνοτο λόγοαυτό.Αλλοςλόγοςγιατον οποίοδεχορηγήθηκανοι αιτούμενες άδειες,συνεχίζει ηεισήγηση, είναι το γεγονός 15 ότι οι ανάγκες της αστικής τροχαίας περιοχής Λεμεσού εξυπηρετούντο ικανοποιητικά από ταυφιστάμενα αστικά λεωφορεία. Συνεπώς, λανθασμένα η Αρχή περιορίστηκε στη μηύπαρξησυμβάσεων. Αυτό συνιστά πλάνηπερίτα πράγματα εφόσον δεν έλαβαν υπόψητο γεγονός της εξυ- 20 πηρέτησηςτωναναγκώντηςπεριοχής. Ηδεύτερηπλάνησυνίσταται,κατάτοδικηγόροτης αιτήτριας εταιρείας, στο γεγονός ότι, κατάπαράβαση του άρθρου 13τουΝ.9/82, το οποίοπροϋποθέτει τηνύπαρξη συμβολαίου κατάτο χρόνο υποβολής της αίτησης για τη 25 χορήγησητηςάδειας,η καθ* ηςη αίτησηΑρχή αφούάκου σε τα διάφοραμέρη και διαπίστωσε ότι δεν υπήρχανεν ισχύι συμβόλαια,παράνομαεπέτρεψε σταενδιαφερόμενα μέρηνατα υποβάλουν σε μεταγενέστερο στάδιο. Επέκτα σητου ισχυρισμού αυτούείναικαιηθέση ότι ηΑρχή πα- 30 ράνομα,ουσιαστικά εξέτασε "νέεςαιτήσεις γιαάλληχρο νική περίοδο'*, δηλαδή για την περίοδο 90-91, για την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρηδεν υπέβαλαναίτηση, εφό σονοι αιτήσειςτουςείχανυποβληθείγιαάδειαεπίσυμβά3470 5 4 ΑΛΛ. ΕΑΑ \xb ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών ΧΤσαγγάρης,Δ. σει για τη χρονική περίοδο που ίσχυε η σύμβαση όταν υποβλήθηκεηαίτησηκαιόχιγιατο90-
- Η αρμόδια αρχή αντλεί εξουσία για τη χορήγηση άδειαςοδικήςχρήσεωςγιατημεταφοράεπιβατώνμεσύμ5 βάσηαπότις ακόλουθες πρόνοιες του Αρθρου 13τουΝ. 9/82: 10 "13
(1)Ηαρχήαδειών κέκτηται διακριτικήν εξουσίαν χορηγήσεως αδειώνοδικήςχρήσεωςδιάμεταφοράνεπι βατών επί συμβάσει ήτις θαενεργήται διά λεωφορείων δημοσίας χρήσεως.
(2)Προςχορήγησιν τοιαύτης αδείαςηαρχή αδειών δέονόπως ικανοποιηθήότιυφίσταταισύμβασιςδιάτην τοιαύτηνμεταφοράν. 15 20
(3)Ηεντωπροηγουμένω εδαφίωαναφερομένησύμβασις δέον να περιέχη σαφείς προνοίας περί της δια δρομής ήτις θα εκτελήται, περί της χρονικής ισχύος αυτήςωςκαιπερίτουανταλλάγματοςτοοποίονθα παρέχηταιδιάτηνεκτέλεσινταύτης.
(4)Ηαρχή αδειώνκατάτηνάσκησιντηςδιακριτικής αυτής εξουσίας δυνάμει τουπαρόντος άρθρουδέοννα λαμβάνη υπ'όψιν τακάτωθι: (α)Την αναγκαιότητατης προτιθέμενης να εκτελεσθήδιάτηςσυμβάσεωςδιαδρομής- 25 30 (β) τηνέκτασινκαθ'ηναιανάγκαιτηςπροτιθεμένης ναεκτελεσθή διάτηςσυμβάσεως διαδρομήςεξυ πηρετούνται επαρκώς διά των οχημάτων εις τα οποία εχορηγήθη ήδηάδεια δυνάμει των διατάξεων τουπαρόντοςΝόμου· (γ) τον βαθμόνεις τον οποίον είναι πιθανόν ότι ούτος θα παρέχη ασφαλείς, συνεχείς και τακτικός μεταφορικόςυπηρεσίας* 3471 Χ'Τσηγγάρης,Α. ΕΑΑ Ατδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών
(1991)(δ) γενικώς τας μεταφορικός ανάγκαςτης περιο χής·
(5)Αι άδειαι προς εκτέλεσιν μεταφοράς επιβατών επίσυμβάσει θαχορηγώνται υπότουςκάτωθιόρους: (α) Η άδεια θακαθορίζη ότι αι διευθετήσεις διά 5 την επί το αυτόσυνάντησιν των επιβατώνδεν θα γίνωνταιυπότουκατόχουτηςαδείαςήτου ιδιοκτήτου ήτουοδηγούτουοχήματοςή υφ'οιουδήποτεπροσώ που λαμβάνοντος παρ' αυτώναμοιβήν διά ταςδιευ θετήσεις ταύτας* 10 (β) ουδεμία γνωστοποίησις θα δίδεται προς το κοινόν ενσχέσειπροςτηνπροτιθεμένην διαδρομήνή ταςγενομένας διευθετήσεις· (γ) άπαντεςοι επιβάταιθαεπιβιβάζωνται εκ της αυτήςαφετηρίαςήπλειόνων αφετηριώνκαιθαμετά- 15 φέρονται εις το αυτότέρμα ήπλείονα τέρματα της διαδρομήςωςήθελεν ορισθήυπότηςαρχήςαδειών. Νοείταιότι η αρχή αδειώνδύναταιδιάτης χορηγούμε νης αδείας να επιβάλη οιουσδήποτε άλλους όρους θα έκρινε πρέπονυπόταςπεριστάσεις. 20 (δ) Αι άδειαι προς εκτέλεσιν μεταφοράς επιβατών επί συμβάσει θαείναι διά την ειδικήν διαδρομήνδι'ην συνήφθη η σύμβασις και διά το χρονικόν διάστημα το προβλεπόμενον εναυτή." Οι αρμοδιότητες της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών 25 πρόσφαταεξετάστηκαν στηναπόφασηΓεωργίου ν. Αναθε(ορητιχήςΑρχήςΑδειών
(1991)4Α.Α.Δ.1563.0Δικαστής κ.Πικήςαποφάνθηκεταακόλουθα: ".... η ιεραρχική προσφυγή δεν επενεργεί ούτε εξο μοιώνεται με έφεση. Η Αναθεωρητική Αρχή έχει την 30 ίδια πρωτογενή ευθύνη όπως και η Αρχή Αδειών για 3472 4AJLA. 5 ΕΑΑΑτδ v.Αναθ.ΑρχήςΑδειών ΧΤσαγγάριΚ»Α. την προώθηση των σκοπών του δικαίου.Τοέργο της Αναθεωρητικής Αρχής δενπεριορίζεταισεαναθεώρηση των λόγων της εκκαλούμενης απόφασης της Αρχής Αδειών ούτε περιορίζεται τοπεδίοτηςδιακριτικήςευχέρειάς τηςαπό τοπλαίσιο μέσα στοοποίο κρίθηκε απότηνΑρχήΑδειών." Εκ πρώτης όψεως, διαφαίνεταιαπότοπρακτικότης επίδικηςαπόφασηςπουπαράθεσαπιοπάνωότιθεωρήθη κε σαν μόνος λόγος απόρριψηςτων αιτήσεων τωνενδια10 φερομένων μερών από τηνΑρχή Αδειών η μη ύπαρξη ισχύουσας σύμβασης. Είναι γεγονός ότιαυτός δεν ήτοο μόνος λόγος που δόθηκε αλλά συναρτάτο μετην ικανο ποιητικήεξυπηρέτηση τωναναγκώντηςαστικήςπεριοχής Λεμεσού. Αυτό τοδεύτερο σκέλος του αιτιολογικού δεν 15 καταγράφεται στοπρακτικό της απόφασης της Αρχής. Όμως αυτό κατά τηγνώμη μου, δε συνιστά πλάνη. Τα πρακτικάτηςαπόφασηςτηςΑρχής Αδειών καθώςκαιόλα ταστοιχεία πουσυνέθεταν τηναπόφαση,όπωςκαιη εισή γησητουΤμήματος Οδικών Μεταφορώνστην οποία ανα20 φέρετο ότιοι ανάγκες της περιοχής εξυπηρετούντο ήδη ικανοποιητικά, ήσαν ενώπιον τηςΑρχής. Επιπλέον, θα ήθελα να τονίσω ότισκοπός της λειτουργίας της Αρχής δεν είναι ο αναθεωρητικός έλεγχος της απόφασης της Αρχής Αδειών αλλάη πρωτογενής ευθύνηστηνπροαγωγή 25 τωνσκοπώντουΝόμου.Η Αρχή,στην υπόεκδίκαση υπό θεση,όπωςφαίνεταιαπότοπρακτικόημερομηνίας6.6.90, εξέτασε από μόνη της, ακούοντας ταδιάφορα μέρη,το βαθμόπουεξυπηρετούνταιοιανάγκεςτηςαστικήςπεριο χής Λεμεσού. Η ίδια ηαπόφασητης Αρχής αποκαλύπτει 30 ότι εξέτασε τακριτήριατουΑρθρου 13καικατάσυνέπεια καιτις πρόνοιες τηςπαραγράφου
(4)(β)του ιδίου άρθρου πουαναφέρεταιστο κριτήριο της εξυπηρέτησης των ανα γκώνμιαςπεριοχής. Οσον αφορά τηθέση τουδικηγόρου της αιτήτριας 35 εταιρείαςότι παράνομα δόθηκε άδειασταενδιαφερόμενα μέρηνα υποβάλουν τα συμβόλαια σεμεταγενέστερο στά διακαιόχικατάτοχρόνουποβολήςτηςαίτησης, θαήθελα να παρατηρήσωότι ονόμος, και συγκεκριμένα τοάρθρο 13
(2)δενεναποθέτει οποιαδήποτε υποχρέωση στον εκά3473 ΧΤσαγγάρης,Α. ΕΑΑ Ατδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών
(1991)στοτε αιτητήνα προσκομίζει σύμβασηκατάτο χρόνο της υποβολήςτηςαίτησης.Επομένως,η παρουσίαση τωνσυμ βάσεων για το έτος 90-91, στην προκειμένη περίπτωση μετάτο πέραςτης ακρόασηςτης υπόθεσης αλλάπριντην λήψητηςεπίδικηςαπόφασης,δενείναιαντίθετημετησχε- 5 τικήνομοθεσία Περαιτέρω,κρίνωότιδενυπάρχειοποιαδήποτεουσιώ δηςπλάνηήπαράβασητύπουπουναεπιφέρειτηνακύρω σητηςεπίδικηςαπόφασης,στογεγονός ότιανκαιοιαρχι κές αιτήσεις αφορούσαντο έτος 1989-90,τελικά η άδεια 10 δόθηκεγιατοέτος 1990-91, εφόσον η άδειαεπεζητείτογια έναμόνοέτοςκαιηδιαδικασίατης ιεραρχικήςπροσφυγής επεκτάθηκεχρονικά. Με άλλο λόγο, ο οποίος έχει προβληθεί για ακύρωση της επίδικης απόφασης,ο δικηγόρος της αιτήτριας εται- 15 ρείας παραθέτειότι ηΑρχήδεν προέβησε καμιά απολύ τως έρευνα σε σχέση με τα κριτήρια του Αρθρου 13 τα οποία έχει υποχρέωση απότο νόμο να εξετάσει. Η μόνη έρευνα στην οποίαπροέβηήτοσε σχέσημετην ύπαρξηή μηενισχύι συμβάσεωνμετηνενλόγωσχολή. 20 Ο πιο πάνω ισχυρισμός δε με βρίσκει σύμφωνο. Η Αρχή είχε ενώπιον τηςόλατααναγκαίασυναφή στοιχεία, τους φακέλους και το υλικό που η ίδια ηΑρχή Αδειών είχε ενώπιον της κατάτη λήψη της αρνητικής απόφασης της.Επιπλέον,ηΑρχήάκουσε επιχειρηματολογία τόσο εκ 25 μέρους τηςαιτήτριας εταιρείαςόσοκαιεκμέρουςτωνεν διαφερομένωνμερώνκαιαπότοσχετικόπρακτικόπροκύ πτειαβίασταότι εξετάστηκανόλατακριτήριατουάρθρου 13(4ΧαΧβ) και(δ),δηλαδή η αναγκαιότητατηςπροτιθέμε νης διαδρομής και η έκταση της εξυπηρέτησης των ανα- 30 γκών της αστικής τροχαίας περιοχής Λεμεσού από τους ήδη αδειούχους.Επιπρόσθεταεξετάστηκε καιτοκριτήριο που θέτει η παράγραφος 4(γ) του Αρθρου 13 αναφορικά μετοκατάπόσοταενδιαφερόμεναμέρηδύνανταιναπρο σφέρουν ασφαλείς, συνεχείς και τακτικές μεταφορικές 35 υπηρεσίες.Αυτόπροκύπτειτόσοαπότοπρακτικόόσοκαι από επιατολή της διευθύντριας της Σχολής St Mary's προςτονΠρόεδροτηςΑρχήςηοποίαβεβαιώνειότιόλατα 3474 4ΑΛΛ. ΕΑΑ Ατδν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών Χ'Τσαγγάρης,Δ. ενδιαφερόμενα μέρη εξυπηρετούσαν για πολλά χρόνια τη σχολήκαι παρείχαν ασφαλείς και ικανοποιητικές υπηρε σίες. Τέλος, ο δικηγόρος τηςαιτήτριας εταιρείας προβάλλει 5 ότι η επίδικη απόφασηδεν είναι δεόντως αιτιολογημένη εφόσον δεν αναφέρονται τα ευρήματα της επίδικης από φασηςούτεκαιοιλόγοιπουοδήγησαν σ'αυτή. Είναι θεμελιωμένο αξίωμα του διοικητικού δικαίου ότι οι αποφάσειςτων διοικητικών οργάνων πρέπει ναπε10 ριέχουν επαρκήκαισαφήαιτιολογία ώστενακαθίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχος. (Βλ. StavrosRaJlis and Greek Communal Chamber 5 R.S.C.C. 11, Pancyprian Federation of Labour (PEO)andBoard ofCinematograph FUms Censors andAnother
(1965)3C.L.R.27, θραονβον15 λον v.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ. 3338). Στηνπροκείμενη περίπτωση κρίνω ότι ηαπόφασητης Αρχής,όπως περιέχεται στην απόφασηκαι συμπληρώνε ται από ταστοιχεία τουφακέλου,είναι σαφήςκαιπλήρης. Για όλους τους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγή απορρίπτε20 ται.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήαπορρί πτεται χωρίςέξοδα. 3475