4 ΑΛΛ. 13Νοεμβρίου, 1991 [ΚΟΥΡΡΗΣ.Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΕΝΗΕΥΓΓΑΘΙΟΥΤΟΓΕΝΟΣΤΤΟΦΑΛΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1025/90). 5 10 15 20 25 Κοινωνικές Ασφαλίσεις — Επίδομα άδειας τοκετού — Σχέσηεργοδότησης—Συμβατική σχέσηρυθμίζεται από το ιδιωτικό δίκαιο — Κριτήρια διάκρισης — Τοθέμααποτελεί Θέμαπραγματικό καιεξε τάζεται σε κάθεπερίπτωση ανάλογαμε τα συγκεκριμένα περιστατικά — 'Οροι εργασίας βάσει προφορικής συμφωνίας — Κανένα μέρος των όρων αυτών δεν διέπεται από κάποιο νόμο — Η σχέση εργασίας εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Ηαιτήτριαστράφηκεμετηνπροσφυγήτηςαυτήκατάτηςαπό φασηςτωνκαθ'ωνηαίτησηνααπορρίψουναίτηματηςγιακαταβολήσ' αυτήνκανονικώναπολαβώνκαι/ήυπολογισμό αδειών της και/ήκαταβολήυπερωριακής εργασίαςκαι 13ου μισθούκαι/ή πα ροχήςάδειαςμεπλήρειςαπολαβέςκατάτηδιάρκειατηςαπουσίας τηςγιατοκετό. Ηαπόφασητωνκαθ'ωνηαίτησηστηρίχθηκε στο γεγονός ότι οιόροι εργασίαςτηςαιτήτριας,ηοποίαεργαζότανμεμερικήαπα σχόληση βάσει σύμβασης στο Μαθητικό Οικοτροφείο Λευκωσίας, δενπεριλάμβαναντέτοιεςπαροχές. Οδικηγόρος τηςαιτήτριαςισχυρίστηκε ανάμεσασε άλλαπως η αιτήτρια αποτελούσε αναπόσπαστο και οργανικό στοιχείο της όληςδομήςκαιυπηρεσίαςτωνκαθ'ωνηαίτησηπωςο ιεραρχικός έλεγχος ασκείτο από τον υπεύθυνο του οικοτροφείου και επομέ νωςηπερίπτωσητηςδενενέπιπτεστησφαίρατουιδιωτικούδικαί ου,όπωςισχυρίστηκαν μεπροδικαστική ένστασητουςοικαθ'ωνη αίτηση,αλλάστησφαίρατουδημοσίουδικαίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, απο φάσισεότι: 3619 Ευσταθίουν.Δημοκρατίαςκ,ά.
(1991)
(1)Το θέμα κατά πόσο εργαζόμενος εργοδοτείται κανονικά είναιθέμαπραγματικόπουπρέπεινααποφασίζεταιγιακάθεπερί πτωσημεβάσηόλεςτιςσχετικέςσυνθήκες. Οι ισχυρισμοί των καθ' ων ηαίτησηόσον αφορά τουςόρους τηςπροφορικήςσυμφωνίας μεταξύτηςαιτήτριαςκαιτωνκαθ'ων 5 η αίτηση δεν αντικρούστηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο.Επομένως με βάσητους όρους αυτούς ο μισθόςτηςαιτήτριας καθοριζόταν στις £60 μηνιαίως και δεν είχε άλλες απολαβές, ήδικαιώματα όπωςάδειεςμητρότητας,13ομισθό,άδειεςασθενείαςκλπ.Οιόροι υπηρεσίαςτηςκαθορίζοντανεξολοκλήρουαπότησυμφωνίααυτή 10 καιδενέμενεκανέναμέροςτουςπουναδιέπετοαπόκανένανόμο. Ωςαποτέλεσμα,καταλήγωστοσυμπέρασμαότιηπερίπτωσηαυτή εμπίπτειστησφαίρατουιδιωτικούδικαίου. Ανεξάρτητα μετοπιοπάνωαποτέλεσμακαιανακόμαεύρισκα ότιτοΔικαστήριο τούτομπορείναεξετάσειτηνπαρούσαπροσφυ- 15 γή,είμαι τηςγνώμης ότι ηπροσφυγήκαι πάλι πρέπει Vαπορρι φθεί.Η αιτήτριαδενπρόβαλεκαμιάειδικήνομοθετικήπρόνοιαμε βάσητην οποία να δικαιούταιοποιαδήποτεωφελήματακαισυμ φωνώ,στοσημείοαυτό,μετη γνώμητηςδικηγόρουτωνκαθ'ωνη αίτηση,ότι ελλείψειοποιασδήποτενομοθετικήςπρόνοιας,ηΔήμο- 20 κρατία,ως συμβαλλόμενο μέροςσε σύμβαση, δενέχει επιπρόσθε τες νομικές υποχρεώσεις από εκείνες πουθα είχε οποιοσδήποτε συμβαλλόμενοςιδιώτης,πέραντωνσυμφωνηθέντων. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Δημοκρατίαν. Ματθαίου(ΑΕ832ημερ. 12.7.90)· Σ.Ε. της ΓαλλίαςVille de Toulouse c/Mme Aragaou C.E. 23 Aw. 1982,Rcc. 152Paschalidouv.Republic
(1969)3CLR 297· Loizou&Anotherv.CTTA,4RSCC 48· 30 Vassiliou&Othersv.Republic
(1969)3CLR 417Papakyriakou v. TheHealth Services of Cyprus etc
(1970)3 CLR 351, Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοναπόφασηςτωνκαθ*ωνηαίτηση με 35 τηνοποίαναπέρριψαναίτηματηςαιτήτριαςγιακαταβολή σ' αυτήν κανονικών απολαβών και/ήυπολογισμό αδειών της και/ήκαταβολής υπερωριακής εργασίας και 13ου μι3620 4ΑΛΛ. Ευσταθίουν.Δημοκρατίαςκ.ά. σθούκαι/ήπαροχήςάδειαςμεπλήρεις απολαβέςκατά τη διάρκειατηςαπουσίαςτηςγιατοκετό. Κ.Καμένος,γιατηναιτήτρια. 5 Μ. Μαλαχτού-Παμπαλλή (χα),Αιχηγόρος της Δήμοχρατίας,γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. CUT. adv. vult ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ.ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση. Η αιτήτρια ζητάμετηνπροσφυγήτηςτηνακόλουθηθερα πεία: 10 15 20 25 "Α.Δήλωσητου ΣεβαστούΔικαστηρίου ότιηαπό φασητωνκαθ'ωνηαίτησημετηνοποίαναυτοίαπέρρι ψαν αίτημα που υπέβαλε η αιτήτρια στις 9.3.1988 (ΤεκμΛ)και μετο οποίοζητούσε νατης καταβληθούν οικανονικέςαπολαβέςμεβάσητηνκείμενηΝομοθεσία, και/ήναυπολογισθούν οιάδειεςτιςοποίεςαυτήστερή θηκεκατάτηνδιάρκειατηςαπασχόλησηςτηςστηνυπη ρεσία του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας και/ή να της καταβληθεί υπερωριακή εργασία γιατηνπερίοδο τηςαπασχόλησηςτηςαπό24.4.1985μέχριτηςημερομηνίαςτηςυποβολήςτηςαίτησηςκαι/ήνατηςκαταβληθεί ο 13οςμισθός πουαναλογούσε στις περιόδουςεκείνες και/ήνατηςδοθείάδειαμεπλήρειςαπολαβέςκατάτην διάρκειατηςαπουσίαςτηςγιατοκετό,είναιάκυρηκαι/ ή παράνομηκαι/ήστερημένη εννόμου αποτελέσματος και/ήηπαράλειψηθαέπρεπεναμηνελάμβανεχώραν. Η προσβαλλόμενη απόφασηδιατυπώνεταισεεπιστολή ημερ. 18.9.1990 ηοποία κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια (Τεκμ.Β).". Ηαιτήτριαπροσλήφθηκεαπότις25.4.1985, γιαμερική 30 απασχόλησηπάνωσεέκτακτηβάση,στοΜαθητικόΟικο τροφείοΛευκωσίας, μεκύριακαθήκοντατηνεπίβλεψηκαι καθοδήγησητωνμαθητριών τουοικοτροφείου καιμισθό £60 μηνιαίως. Οι όροι απασχόλησης τηςσυμφωνήθηκαν προφορικά,ωςακολούθως,σύμφωναμετηδικηγόροτων 3621 Κούρρης,Δ. Ευσταθίουν.ΔημοκρατίαςχΜ.
(1991)καθ*ωνηαίτηση: (α)Ηαιτήτρια θααπασχολείτο συνολικά 136 ώρες το μήνα στις οποίεςσυμπεριλαμβάνονταν απογευματι νέςκαινυχτερινές ώρες,αργίεςκαιΚυριακές. (β) Η συμφωνία δεν συμπεριλάμβανε ετήσια άδεια, 5 άδεια ασθενείας ή άδεια μητρότητος, 13ο μισθό και πληρωμήυπερωριών,γιατίηαπασχόλησηήτανμερική. Η αιτήτρια αποδέχτηκε τους όρους αυτούς και απα σχολείτοστο ΜαθητικόΟικοτροφείο χωρίς κανέναπαρά πονο μέχρι τις 9.3.88,που ο Βουλευτής κ. Ε. Ευσταθίου 10 απηύθυνεεπιστολή (Τεκμ.Α στην ένσταση),προςτοΔιευ θυντήτουΤμήματοςΥπηρεσιώνΚοινωνικής Ευημερίας. Μετηνεπιστολήαυτήθίγονταιοισυνθήκεςαπασχόλη σης της αιτήτριας, επισημαίνεται ότι OLώρες απασχόλη σης της επί χρονιαίας βάσης είναι κατάπολύ περισσότε- 15 ρες από το καθορισμένο ωράριο απασχόλησης των δημοσίων υπαλλήλων και ηδουλειά της ιδιαίτερα κοπια στικήκαι βάναυση,ότι δεν πληρώνεται επί υπερωριακής βάσεως ούτε και της αναγνωρίζεται οποιαδήποτε άδειαή περίοδος ανάπαυσης.Ο κ. Ευσταθίου τονίζει ότι ηπερί- 20 πτώση τηςαιτήτριαςαποτελεί παραβίασητης νομοθεσίας που καθορίζει τον ελάχιστο μισθό των εργαζομένων, και την υπερωριακή απασχόληση στο δημόσιο τομέα, όπως και σειρά άρθρων του Συντάγματος για προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ίση μεταχείριση. Τέλος, ο 25 κ. Ευσταθίουζητάνακαταβληθούνστην αιτήτριαοκανο νικός μισθός με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, όπως και άλλα ωφελήματα,όπως υπερωριακήεργασία,άδειεςανά παυσης,13ος μισθόςκαιάδειαμητρότηταςμεαπολαβές. Ο Διευθυντής Τμήματος Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευη- 30 μερίας(οΔιευθυντής),μεεπιστολήτουημερ.7.4.88(Τεκμ. Β στην ένστασφ, πληροφόρησε τον κ. Ευσταθίου ότι τα θέματαπουήγειρεστην επιστολήτουαφορούνΔημόσιους Υπαλλήλους μεπλήρηαπασχόληση,ενώ ηαιτήτριαπροσ λήφθηκε με δική της συμφωνία για μερική απασχόληση, 35 3622 4 ΑΛΛ. Ευοταθίονν.Δημοκρατίαςκ.ά. Κοΰρρης,Δ. ότι δεν υποβλήθηκεκανέναπαράπονοήένστασητηςσχε τικάμετοδυσανάλογοτων ωρώντης μερικής απασχόλη σης τηςκαιτου μισθού τηςκαιότι θαερευνούσετοθέμα τωνδικαιωμάτωντηςωςλειτουργού μεμερικήαπασχόλη5 ση. Ηαιτήτριακαταχώρησετηνπροσφυγή579/88 εναντίον της πιο πάνω επιστολής, που τελικά όμως αποσύρθηκε γιατίηεπιστολή αυτήδεναπέρριπτεοποιοδήποτε αίτημα τηςαιτήτριας. 10 Με νέα επιστολή του,ημερ. 18.9.90(Τεκμ. Γ στην έν σταση),οΔιευθυντήςπληροφόρησετονκ.Ευσταθίουότιη αιτήτριαέχειπάρειόλαταωφελήματαπουνομικάκαικα νονικάδικαιούται. Ως αποτέλεσμα η αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα 15 προσφυγή. Οδικηγόροςτηςαιτήτριαςπρόβαλε,μετηνγραπτήτου αγόρευση,τουςακόλουθους ισχυρισμούς: 20 25 30 (α)Σύμφωναμετηναρχήτηςκαλήςπίστεως,ηδιοί κησηδε δικαιούταιναεκμεταλλευθεί την αιτήτρια που βρισκόταν σε μειονεκτική θέση,γιατί δεν μπορούσενα βρει άλληεργασία.Κάνειαναφοράστο Σύγγραμμα του Δαγτόγλου, "Γενικό Διοικητικό Δίκαιο", Β' έκδοση, 1984, σελ. 133. Εισηγήθηκε ότι παρέκκλιση από την αρχήτηςκαλήςπίστηςκαιτηςχρηστήςδιοίκησης συνεπάγεται παρανομίαλόγω καταχρήσεως ή υπερβάσεως εξουσίας. (β) Η επίδικη απόφασηείναι αποτέλεσμα πλάνης περίτονόμοκαιταπράγματα.Ηπλάνη είναιαποτέλε σματηςέλλειψηςδέουσαςέρευνας.Γιατην υποχρέωση δέουσας έρευνας αναφέρθηκεστην υπόθεση Δημοκρα τίαςν.Ματθαίον(ΑναθεωρητικήΈφεση 832-12.7.90). (γ)Ηαμοιβήτων£60μηνιαίωςδεθίγει μόνοτο Συ νταγματικόκανόνατου Άρθρου 9 και28 τουΣυντάγ3623 Κοΰρρπς,Δ. Ευσταθίουν.Δημοκρατίας χΛ.
(1991)ματος,αλλάκαιτις Κανονιστικές ΔιοικητικέςΠράξεις (ΚΔΠ) 133/85,83/86,134/87 και 110/88, αναφορικά με το κατώτατοόριο μισθών. Επίσης το 'Αρθρο 122 του Συντάγματος, καθιστά δημόσιους υπαλλήλους ακόμα και εργάτες που απασχολούνται τακτικάστηΔημόσια 5 Υπηρεσία. (δ) Η γενική αρχήτου δικαίου, εμπνέεται απότον περί ΚατώτατουΟρίουΜισθώνΝόμοκαιενγένειαπό την εργατική Νομοθεσία όπως και τις διατάξεις των Άρθρων 9και28 τουΣυντάγματοςκαιταοποίαεμπί- 10 πτουν στις ρυθμίσεις οι οποίες αφορούν και σχετίζο νται με το δικαίωμα της δίκαιης μεταχείρισης όλων των εργαζομένων. Ο δικηγόρος της αιτήτριας αναφέρ θηκε στο Σύγγραμμα "Les Grands Arrets de la Jurisprudence Administrative"τωνΜ.Long,P.Weil και 15 G.Braibant, 8η έκδοση,Sirey,στις σελίδες 590 και594 και στην απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της Γαλλίας,VilledeToulouse c/MmeAragnouC.E.23 avr. 1982,Rec. 152,όπουαναφέρονταιταακόλουθα: (Σεμετάφραση) 20 'Το ΣτΕ,(...) αναγνώρισε σεμητιτλούχουςυπαλλή λους μιας κοινότητας δυνάμει 'της γενικής αρχής του δικαίου, του εφαρμοζομένου σε κάθεμισθωτό καιαπό την οποία εμπνέεται το άρθρο L141-2 του εργατικού Κώδικα',το δικαίωμαελάχιστης αμοιβήςηοποίαστην 25 απουσία ευμενέστερων διατάξεων,'δενμπορείναείναι κατώτερη του ελάχιστου μισθού ειδικευμένου εργαζό μενου'. Η αναγνώριση των γενικών αρχών του Δικαίου 30 στον Κοινωνικό Τομέαεπιτρέπειέτσιναδιευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής καθιερωμένης κείμενης προστασίας, σε κατηγορίες προσώπων των οποίων ηπεριθωριακή τους κατάσταση τους ενέταξε εκτός προστατευτικών 35 διατάξεων." 3624 4JULA. Ευσταθίονν. ΔημοκρατίαςχΛ. Κούρρης,Δ. Ηδικηγόροςτωνκαθ'ωνηαίτησηήγειρετηνπροδικα στικήένστασηότιτοαντικείμενοτηςπροσφυγήςείναιμια απλήσυμβατικήσχέσηπουεμπίπτειστησφαίρατουιδιω τικούδικαίου. 5 Ισχυρίστηκε ότι η απασχόληση της αιτήτριας ήταν πάνω σε μερική βάση(part-time) και γινόταν χρήση των υπηρεσιώντηςμόνοότανήταναναγκαίες.Εισηγήθηκε ότι ο αποφασιστικόςπαράγονταςπουκαθορίζεικατάπόσοη σχέσηεργοδότησης εμπίπτει στη σφαίρατου ιδιωτικού ή 10 του δημόσιου δικαίουείναικατά πόσοοι όροιεργοδότη σης είναι καθαρά συμβατικοί ή αν καθορίζονταιαπό το Νόμο. Αναφέρθηκε στην υπόθεση Paschalidou v. Republic
(1969)3 CLR297, 300-301καιεισηγήθηκε ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου 15 γιατί όλοι οι όροι απασχόλησης της αιτήτριας,συμπερι λαμβανομένου του μισθού και των ωρών εργασίας της, διέπονταν απότηνπροφορικήσυμφωνίακαιόχι από κα νένανόμο.ΓιαυποστήριξηαναφέρθηκεκαισταΠορίσμα ταΝομολογίαςτουΣυμβουλίου Επικρατείας (1929-1959), 20 σελ.321-322. Ανεξάρτητα με την πιο πάνω ένσταση, η δικηγόρος τωνκαθ'ωνηαίτησηισχυρίστηκε ότιηαιτήτριαπήρεόλα τα ωφελήματα που δικαιούτο βάσει της συμφωνίας και δεναναφέρθηκεσεκαμιάνομικήπρόνοιαπουναστηρίζει 25 τηθέσητης.Τόνισεότι ηΔημοκρατία,ότανείναισυμβαλ λόμενο μέρος βρίσκεται στην ίδια θέση με οποιοδήποτε άλλο ιδιώτη,οιδεόροιτηςσύμβασηςαποτελούναποκλει στικά αντικείμενο διαπραγμάτευσηςμεταξύτων συμβαλ λομένων μερών.ΗΔημοκρατίαδενέχεινομικέςυποχρεώ30 σεις επιπρόσθετες με εκείνες που θα είχε οποιοσδήποτε ιδιώτηςστην ίδιαθέση.Η αναφοράστον περί Κατωτάτου Ορίου Μισθών Νόμο (Κεφ. 183) είναι αόριστη, αλλά εν πάσηπεριπτώσει, σύμφωνα με το άρθρο3
(1)του Νόμου, το κατώτατο όριο μισθού καθορίζεται με διάταγματου 35 Υπουργικού Συμβουλίουσε σχέσημε συγκεκριμέναεπαγ γέλματαπουαναφέρονταιρητάστοδιάταγμα.Δενέχειεκ δοθεί κανέναδιάταγμαπουνατυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωσητηςαιτήτριας. 3625 Κονρρης,Δ. Ευσταθίουν.Δημοκρατίας χΛ.
(1991)Σχετικάμετοπροδικαστικόσημείοκαιτηδιάκρισημε ταξύδημόσιαςκαιιδιωτικήςδιοικήσεως,οδικηγόροςτης αιτήτριαςαναφέρθηκεστοκριτήριοόπωςυιοθετείταιαπό τοΔαγτόγλου (όπωςπιοπάνω),σελ. 9-13 καισε γαλλικές αυθεντίες,όπουυιοθετείταιτογενικόκριτήριοτηςάμεσης 5 συμμετοχής του υπαλλήλου στην εκτέλεση μιαςδημόσιας υπηρεσίας. Υπέβαλε ότι η αιτήτρια αποτελούσε αναπό σπαστοκαιοργανικόστοιχείο της όλης δομήςκαι υπηρε σίαςτωνκαθ'ωνηαίτησηκαιο ιεραρχικόςέλεγχος ασκείτοαπότονυπεύθυνοτουοικοτροφείου. ™ Το θέμαπουπροέχει γιαεξέταση απότο Δικαστήριο, είναικατάπόσοηπαρούσαπερίπτωσηεμπίπτειστησφαί ρα του ιδιωτικού ή τουδημόσιου δικαίου. Στην υπόθεση DolowsLoizou &Anotherv. CTTA, 4 RSCC 48, τοΔικα στήριο είπε,στησελίδα51,ότι: 15 "The Court is of the opinion that theissue whether a particular workman is regularly employed, as above, is anissueof fact tobedetermined ineachcaseonthebasis of all relevant circumstances. The period of his service, the security of tenure,the nature of the duties, theview 20 taken of the status of such workman by his employing authority,are allrelevant matters tobeweighed,together with other pertinent factors, in order to arrive at a proper conclusion." Στηνυπόθεσηαυτή,ηπερίπτωσηεργάτητης^ρχής Τη- " λεπικοινωνιών πουπληρωνότανεπί ημερησίαςβάσεωςδε θεωρήθηκεότιενέπιπτεστησφαίρατουδημόσιουδικαίου, ενώ ηπερίπτωσηάλλου εργάτητηςΑρχής,πουπληρωνό ταν επί εβδομαδιαίαςβάσεως θεωρήθηκε ότι ενέπιπτε,εν μέρει διότι ορισμένοι όροι υπηρεσίαςτουτελευταίου και 3° οριομένα ωφελήματα που απολάμβανε ήταν ανάλογα μ' εκείνα που απολάμβαναν οι τακτικοί υπάλληλοι της Αρχής. ΣτηνυπόθεσηPaschalidou v.Republic
(1969)3CLR 297αναφέρεται: The Appellant's appointment was made under the 35 appropriate legislation which was in force at the time, 3626 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 Ευσταθίουν.Δημοκρατίας*-α. Κοϋρρικ,Α. namely, under section 4
(2)of the School-Teachers of Communal Elementary Schools Law, 1963 (Law 7/63 of theGreekCommunalChamber)anditwas, ontheface of it,made in the ordinary course of satisfying the needs of the educational service, which, by its very nature, is a publicservice;theAppellant being appointedtoserve'in schools of elementary education'. Moreover, as stated in her contract of appointment, the Appellant's service as a school-teacher would be governed by the relevant Laws and Regulations of the Greek Communal Chamber and by any directives, circulars orotherorders of theeducationauthorities. Viewed in its proper context,theappointmentof the Appellant cannot be treated as anything other than a matterwithin therealm of public Law; thefact thatit was made on contract cannot alter its essential nature; this was not a case of a contract entered into between Government and an individual in such circumstances as to render the relationship thus created one of private Law." i-.v . *· Η πιο πάνω απόφαση,πουείναιτης ολομέλειας, ακο λουθήθηκε και σε άλλες υποθέσεις (βλέπε VassUiou & Othersv. Republic
(1969)3 CLR 417 και Papakyriakouv. TheHealth Services ef Cyprusetc.
(1970)3CLR351). Στην 25 υπόθεση Vassiliou v. Republic (όπωςπιο πάνω), λέχθηκαν ταακόλουθαστηβελίδα424: 30 35 "In thelight of thetotality of relevant circumstances, and having in mind why such appointments Hadto be made on contract, as well as the fact that they were appointments made for thepurpose of servingtheactual and ordinary needs of public education - and not extraordinary appointments made in special circum stances - I cannot but find, bearing in mind the recent decision of theSupreme Court,on appeal, in Paschalides v. TheRepublic(reportedinthisPartatp.297 ante), that the appointments concerned were matters of public law 3627 Κονρρης,Δ. Ευσταθίουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)andso theycouldbechallengedbyrecourseunderArticle 146. Στα ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου Επι κρατείας 1929- 1959, στις σελ. 321-322,διαβάζουμε τα ακόλουθα: "Οεπίσυμβάσει διορισμόςδημοσίουυπαλλήλουσυ νιστά σχέσινεν μέρεισυμβατικήνκαιεν μέρειδιεπομένην υπό των κανόνων του δημοσίου δικαίου,της συμ βατικής σχέσεως αναγόμενης κυρίως εις τα των αποδοχών και της χρονικής διαρκείας της υπηρεσίας: 10 992
(34),383
(37),1089
(39). Πάσαδιαφοράμηπηγάζουσαεκπαραβάσεως διατά ξεως νόμουαλλ'όρωντηςσυμβάσεωςανήκειειςτηνδικαιοδοσίαν των τακτικών δικαστηρίων (π.χ. ως προς την μισθοδοσίαν κλπ.). Αντιθέτως υπόκεινται εις την 15 ακυρωτικήνδικαιοδοσίαντουΣ.Ε.αιδιοικητικοίπρά ξειςαιαφορώσαιειςταυπότουνόμουρυθμιζόμεναθέ ματα της συμβατικής ταύτης σχέσεως: 1970
(39), 814, 815,853
(49),1782
(57)." Δεθαασχοληθώ μετοθέματουκατάπόσοηαιτήτρια 20 είναι δημόσιος υπάλληλος, γιατί τέτοιο θέμαδενηγέρθη. Οι ισχυρισμοί των καθ' ων η αίτηση όσον αφορά τους όρους της προφορικής συμφωνίας μεταξύ της αιτήτριας και των καθ'ων ηαίτησηδεν αντικρούστηκανκαθ* οιον δήποτετρόπο.Επομένωςμεβάσητους όρουςαυτούςομι- 25 σθός της αιτήτριας καθοριζόταν στις £60 μηνιαίως και δεν είχε άλλες απολαβές,ήδικαιώματαόπως άδειες μη τρότητας, 13ο μισθό, άδειες ασθενείας κλπ. Οι όροι υπη ρεσίας της καθορίζοντανεξ ολοκλήρου απότησυμφωνία αυτήκαιδενέμενεκανέναμέροςτουςπουναδιέπετοαπό 30 κανένα νόμο. Ως αποτέλεσμα, και σύμφωνα με τα πιο πάνω, καταλήγωστο συμπέρασμα ότι ηπερίπτωσηαυτή εμπίπτειστησφαίρατουιδιωτικούδικαίου,καιεπομένως ηπροσφυγήαυτήπρέπειν*απορριφθεί. Ανεξάρτητα μετοπιοπάνωαποτέλεσμακαιανακόμα 35 3628 5 ΑΑΛΛ. Ευσταθίουν.Δημοκρατίαςχ,ά. Κοΰρρης,Δ. εύρισκα ότι το Δικαστήριο τούτο μπορεί να εξετάσει την παρούσαπροσφυγή,είμαι τηςγνώμης ότι ηπροσφυγήκαι πάλιπρέπει ν* απορριφθεί.Η αιτήτριαδενπρόβαλεκαμιά ειδικήνομοθετική πρόνοια μεβάση τηνοποίαναδικαιού5 ται οποιαδήποτε ωφελήματα και συμφωνώ, στο σημείο αυτό,με τη γνώμη της δικηγόρου των καθ'ων ηαίτηση, ότιελλείψειοποιασδήποτενομοθετικής πρόνοιας,ηΔημο κρατία,ωςσυμβαλλόμενο μέρος σε σύμβαση,δενέχειεπι πρόσθετες νομικές υποχρεώσεις από εκείνες που θαείχε 10 οποιοσδήποτε συμβαλλόμενος ιδιώτης,πέραντωνσυμφω νηθέντων. Γιατους πιοπάνωλόγους ηπαρούσαπροσφυγήαπο τυγχάνει καιαπορρίπτεται,χωρίς διαταγήγιαέξοδα. Προσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3629