(1991)26Νοεμβρίου,1991 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής) SAID MOHAMED EL ΑΠ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1096/91). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Αίτηση για αναστολή απόφασης μέχρι την εκδίκαση της προσφυγής — Χωρεί αίτησημόνο κατά θε τικών αποφάσεων της Διοίκησης για παρεμπόδιση επέλευσης των αποτελεσμάτων της—Δεν μπορεί να επιδιώκεται ο εξαναγκασμός σε έκδοσηπράξεως θετικού περιεχομένου. 5 Αλλοδαποί — Διάταγμα απέλασης — Αναγκαιότητα παραμονής στην Κύπρο για τους σκοπούς αγωγής του — Δεν επιβάλλεται ησυνε χής παραμονή στην Κύπρο αλλά μόνο παρουσίας κατά την ημέρα τηςακρόασης. Μαζί με την καταχώρησηπροσφυγής κατάτης απόφασηςτων 10 καθ' ων ηαίτησηνατον απελάσουναπό τηνΚύπροήνατουαρνη θούντηχορήγηση ήτην παράτασητηςάδειαςπαραμονήςτου,οαιτητήςο οποίος ήταναλλοδαπός,καταχώρησεκαι μονομερή αίτηση για αναστολή της απόφασηςσύλληψης καιαπέλασης του μέχρι την αποπεράτωσητης προσφυγής.Η μονομερής αυτήαίτησηεξεταστή- 15 κεαπό τοΔικαστήριο σταπλαίσιατηςδιαδικασίας, Προςυποστήριξη της αίτησηςτου οαιτητής ισχυρίστηκε πωςη παρουσία του στην Κύπρο ήταν απαραίτητηγιατί εκκρεμούσε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αγωγή του εναντίον ιδιοκτή τριαςξενοδοχείου στηΛευκωσία. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηναίτηση,αποφάσι σε ότι:
(1)Η αναγκαιότηταπαρουσίας του στη δίκη δεν προϋποθέτει παραμονήστηχώρα μέχρι τηνακρόασητηςυπόθεσης. Οι αρμόδιες Αρχέςδε διαβεβαίωσαν το δικηγόρο του αιτητήότι θατου επιτρε- 25 πόταν σε εύθετο χρόνο η είσοδος για ολιγοήμερη παραμονή στην Κύπρο για τους σκοπούς τηςυπόθεσης του. 3816 20 4Α-Α-Λ. ElΑΠv. Δημοκρατίαςκ.ά.
(2)To διάταγμααπέλασηςδεν έχει ακόμαεκδοθεί.Δενείναιδυ νατή αναστολή ανυπόστατης πράξηςκάτω απότο άρθρο 146 και το θ.13του ΔιαδικαστικούΚανονισμού τουΑνωτάτου Συνταγμα τικούΔικαστηρίουτου1962. 5 10
(3)Στην περίπτωση που ήθελε θεωρηθεί πωςηαίτηση στρέφε ται κατάτηςαρνητικήςαπόφασηςτηςδιοίκησης ναπαραχωρήσει στον αιτητή άδεια παραμονής τότε η αίτηση είναιαπαράδεκτη, γιατί ηαίτησηαναστολής αποσκοπεί στην παρεμπόδιση επέλευσης τωνθετικώναποτελεσμάτωνδιοικητικήςπράξεωςκαιόχιστηνεκδόσηπράξεωςθετικού περιεχομένου. Η αίτηση απορρίπτεται. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Saycgh v.Republic
(1986)3 CLR 277Thysscov.Republic
(1987)3 CLR 1070- 15 Moyov. Republic
(1988)3CLR 1203Κροκίδου και Άλλοι v.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 741/89, ημερ. 29/5/90). Αίτησηγιαέκδοσηπροσωρινού διατάγματος. Αίτησηγιατηνέκδοσηπροσωρινού διατάγματοςμετο 20 οποίο νααναστέλλεται ηαπόφαση τωνκαθ' ωνηαίτηση για τησύλληψηκαι, απέλαση τουαιτητήμέχρι την αποπε ράτωσητηςπροσφυγής. Χρ. Θεμιστοκλέους, γιατοναιτητή. CUT.adv. vuh. 25 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση.Ο αιτητήςείναιαλλοδαπός.Κατάγεται απότογειτονικό Λίβανο καιείναι υπήκοος τηςχώρας αυτής. Βρίσκεται στην ΚύπροαπότονπερασμένοΜάϊο.Χθεςκατάθεσετηνπρο σφυγή τουμετηνοποία ζητά απότο δικαστήριο, εκτός 30 άλλων, νακηρύξει τηναπόφαση των καθων ηαίτηση να τον απελάσουναπότην Κύπροήτηνάρνησητουςνα του χορηγήσουν ή παρατείνουν την άδεια παραμονής του άκυρηκαιχωρίς έννομες συνέπειες.Παράλληλαεπιδιώκει με χωριστή εξ πάρτεαίτηση τουτηνέκδοση προσωρινού 3817 ΙΝΊχήτας,Δ. ΕΙ ΑΙί ν. Δημοκρατίαςχ.ά.
(1991)διατάγματος που νααναστέλλει την απόφασηγια σύλλη ψηκαι απέλασητου μέχρι την αποπεράτωσητηςπροσφυ γής. θα με απασχολήσουν πρώτα ταγεγονότα πουαποτε λούν το υπόστρωμα της αίτησης. Μερικά αναφέρονται 5 στο σώμα της προσφυγής. Τα ίδια επαναλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Ε. Μυριανθέα με τηνπροσθήκηάλλων γεγονότων καικάποιων ισχυρισμών. Οι τελευταίοι συνδέονται με την αναγκαιότητα παραμο νής του αιτητήστην Κύπρογιατην προώθηση τηςυπ'αρ. 10 9871/91 αγωγής, την οποία έχει κινήσει ο αιτητής μέσω του κ. Μυριανθέαεναντίον ιδιοκτήτριαςξενοδοχείου στη Λευκωσία. Η αξίωση του αιτητή είναι για £15,160,ποσό που ισχυρίζεται ότι παράδωσεστο ξενοδοχείο την1/7/88 για ασφαλήφύλαξη, αλλά δεν του επιστράφηκε. Ηαγωγή 15 καταχωρήθηκεστις5τρέχοντος μήνα. Η επίσκεψη του αιτητή το Μάιο του 1991 δεν ήτανη πρώτη . Ήταν εδώ και τον Απρίλιο του
- Στηδιάρ κεια της τότε παραμονής του φαίνεται πωςδιαπράχθηκε κάποιοαδίκημασεβάροςτουγιατοοποίοκαταχωρήθηκε 20 εναντίον του δράστη ηποινική υπόθεσηαρ. 37032/89στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκεσε φυλάκιση,αφούκλήθηκε οαιτητήςαπό το εξωτερικό και έδωσε μαρτυρία στη δίκη.Στην Κύπρο επέστρεψε για τους σκοπούς της ποινικής δίκης στις 25 16/5/
- Έκτοτε παρέμεινε στο νησί. Στομεταξύ στις 14/10/91ηαρμόδιααρχήαπέρριψεαί τημα του αιτητή να παραμείνει στην Κύπρο. Μάλιστα με την ίδια ευκαιρία τον είχε προτρέψει να αναχωρήσει το ταχύτερο. Η επιστολή έχει επισυναφθεί ως πίνακας "Δ". 30 Είναι σημαντικό νααναφερθείότι δενέχειακόμηεκδοθεί διάταγμααπέλασης. Ο κύριος λόγος της αίτησης είναι ότι ηπαρουσία του αιτητήεδώείναι απαραίτητηγιατους χειρισμούς της υπό θεσης του στα πρώτα της στάδια. Ηάλλη όψη του ίδιου 35 επιχειρήματος είναι ότι ητυχόν απέλαση του θαέχεικα3818 4ΑΛΑ. El All v. Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας, Δ. ταστρεπτικές επιπτώσεις στην οικονομικήτου κατάσταση γιατίθααναγκαστείναταξιδέψει επανειλημμένα γιατους σκοπούςτηςδίκηςτουωςκαιτηςπροσφυγής αυτής. 5 10 15 Ουσιαστικά το ίδιο επιχείρημαπροβλήθηκε στηνυπόθέσηSayegh v.Republic
(1986)3C.L.R.277, αλλάδενεπι κράτησε. Παραθέτωτην ουσία του σκεπτικού απότησύ νοψη της υπόθεσης στη σελ. 278 που άπτεται και του δικαιώματος πρόσβασης στο δικαστήριο και των συνα φώνδικαιωμάτωντωνδιαδίκων. "The right safeguarded by Article 30 of the Constitution would normally require amenity to brief counsel andto attendtheproceedingsat thetrial. Itdoes notnecessitatestayinthecountry untilthehearing ofthe case. The Court has no doubt that the Authorities will afford applicant opportunity to'attend the hearing when thecasecomes onfor trial.TheCourthasnojurisdiction to direct theAuthorities toallowthe applicant toremain inthecountry." Στηνπερίπτωσηαυτή οιαρμόδιεςαρχέςέδωσαν διαβε20 βαίωσηστοδικηγόροτουαιτητή,πουπεριέχεταιστηνεπι στολή τουςημερ. 14/10/91, ότι θατούεπιτραπείσεεύθετο χρόνο η είσοδος για ολιγοήμερη παραμονήστην Κύπρο γιατουςσκοπούςτηςυπόθεσηςτου.Υπάρχει καιπρόσθε τος λόγος για την απόρριψητης αίτησης. Το δικαστήριο 25 δεν έχει δικαίωμα να χορηγήσει προσωρινή προστασία διότι δεν έχει ακόμηεκδοθεί το διάταγμααπέλασης.Δεν είναιδυνατήαναστολήανυπόστατηςπράξηςκάτωαπότο άρθρο 146 και το θ. 13 του Διαδικαστικού Κανονισμού τουΑνωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίουτου 1962. 30 Στην καλύτερη περίπτωση για τον αιτητή η αίτηση μπορεί να θεωρηθεί ότι στρέφεται κατά της αρνητικής απόφασηςτηςδιοίκησης,όπωςδιατυπώνεταιστηνεπιστο λήτηςημερ. 14/10/91, νατουπαραχωρήσειάδειαπαραμο νής.Είναιόμωςπάγιαθέσητηςνομολογίας ότι στηνπερί35 πτώση αυτή η αίτηση για προσωρινή προστασία είναι απαράδεκτη. Στην Ελλάδα οι αιτήσεις αυτής της φύσης 3819 Νικήτας,Δ. ΕΙAll ν. Δημοκρατίας χ.ά.
(1991)αντιμετωπίζονταιμετοακόλουθοστερεότυποσκεπτικό: "....δια της αναστολής εκτελέσεως σκοπείται η προ σωρινήπαρακώλυσιςτηςεπελεύσεωςτωνθετικώναπο τελεσμάτων της προσβαλλομένης διοικητικής πράξεως προς αποτροπήντης υλικής πραγματώσεωςαυτήςκαι 5 της εντεύθεν δυναμένης ναπρόκυψηδιατοναιτούντα βλάβης, ουχίδεκαιοεξαναγκασμόςειςέκδοσινπράξε ωςθετικούπεριεχομένου." (Ε.Α 71-72, 82,108,166,196,230και274/1971). Ανάλογη είναιηστάσητηςκυπριακήςνομολογίας.Το 10 παρακάτω απόσπασμα από τη σύνοψη της υπόθεσης Thyssen v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1070, στη σελ. 10701071 δίνει συγχρόνως καιτην απάντησηστην υπό κρίση υπόθεση: "No deportation order has so far been made and, 15 therefore, the provisional order is designed to suspend a nonexistent act. Supposing that the sub judice act is of an executory nature, the application is again doomed to failure, because the act in question is a negative act. The 20 suspension of therefusal of thedecision nottorenew the permit wouldnotentail arightof theapplicant tostayin Cyprus. Such a right can only be acquired by apositive administrative decision." Χρήσιμη αναφορά μπορεί ναγίνει καιστην απόφαση 25 SydneyAlfredMoyo v. Republic
(1988)3Α.Α.Δ. 1203. Σ' αυτή γίνεται εμπεριστατωμένη αναφορά στα δικαιώματα των αλλοδαπών υπό το πρίσμα των διατάξεων τουάρ θρου 32 του συντάγματος που αναφέρεται στη ρύθμιση τωνθεμάτωνπουτουςαφορούν. 30 Γιατουςπαραπάνωλόγους καιέχονταςυπόψητα κρι τήρια πουανέπτυξεηνομολογία για τηνπαροχή προσω ρινήςπροστασίας,όπωςεπαναβεβαιώθηκαναπότηνΟλο3820 4 ΑΛΛ, El All v. Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας,Δ. μέλεια στην απόφασηστην υπόθεση αρ. 741/89 Ελπίδα ΚροκίδονκαιΆλλοι ν. Λημοκρατίαςημερ.29/5/90, η αίτη ση δεν μπορεί να επιτύχει. Ούτε έκδηληπαρανομία ούτε ανεπανόρθωτηζημίαέχειαποδειχθεί. Ηαίτησηαπορρίπτεται. 3821