28Νοεμβρίου, J991 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 25,28ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΑ ΣΥΜΕΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΛΙΝΙΚΩΝΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ, Καθ'ον ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1028/90). Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός Έλεγχος — Υποκειμενι κές εκτιμήσεις πραγματικών ζητημάτων από τηΔιοίκηση τα οποία δεν αποδεικνύονται αναληθή είναι έξω από τα όρια του διχαστι κού ελέγχου — Το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά αλλά έλεγχα την κρίση τηςδιοίκησης— ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαίνει αν ηΔιοίκη ση άσκησε τηδιακριτική της ευχέρεια,στάθμισε ορθά τα γεγονότα* η απόφαση δεν ήταν προϊόν πλάνης ή εσφαλμένης ερμηνείας του νόμου ήδεν αποτελούσε κατάχρηση ήυπέρβαση εξουσίας. Ηαιτήτριαμετηνπροσφυγήτηςαυτήπροσέβαλετηναπόφαση τωνκα£Γ ωνηαίτησημετηνοποίααπέρριψαναίτησητηςγιαχορή γησηάδειαςδιεύθυνσηςτουΚλινικού τηςΕργαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισεότι;
(1)Από το σύνολο των γεγονότων και στοιχείων πουτέθηκαν ενώπιον μου,έχω ικανοποιηθείότι ηαπόφασητου Συμβουλίουνα απορρίψειτοαίτηματηςαιτήτριαςήτανεύλογαεπιτρεπτή. Το Συμβούλιο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια εντός των πλαισίων πουτουπαρείχεο νόμος, ερεύνησε όλα ταστοιχεία που έπρεπε να ληφθούν υπόψη,αξιολόγησε και στάθμισε τα στοιχεία αυτά μετηδέουσαπροσοχήκαιαιτιολόγησε δεόντωςτηναπόφαση στην οποία κατέληξε. Η αιτιολογία συμπληρώνεται πλήρως από το περιεχόμενο του φακέλου της διοίκησης που κατατέθηκε ενώ πιοντουΔικαστηρίου.
(2)Ηυποκειμενικήεκτίμησηενόςπραγματικούζητήματοςαπό τηδιοίκηση,το οποίοδεναποδεικνύεταιαντικειμενικάαναληθέςή ανακριβές,είναιουσιαστικάέξω απόταόριατουδικαστικούελέγ χου. 'Εργο του Δικαστή δεν είναι να υποκαταστήσει αλλά απλώς να ελέγξειτηνκρίση τηςδιοίκησης.Το Διοικητικό Δικαστήριο δεν 3843 Ιωάννουν.Δημοκρατίας
(1991)επεμβαίνει ακυρωτικά εφόσον το διοικητικό όργανο άσκησε τη διακριτικήτου ευχέρεια,στάθμισε ορθάόλαταγεγονότακαι στοι χεία,ηαπόφασητου δεν βασίστηκε σε πεπλανημένηεκτίμηση των στοιχείων αυτώνήσε εσφαλμένη ερμηνεία του νόμου ήδεναποτε λούσεκατάχρησηήυπέρβασηεξουσίας. 5 Προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Republic v.Geoighiades
(1972)3 CLR 594 S.C.Johnson&Son Inc. v. Εφόρου ΕμπορικώνΣημάτων(Προσφυ γέςΑρ. 23/86,24/86, ημερ.18/1/89), 10 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον απόφασηςτου καθ' ου η αίτηση Συμβουλίου με την οποία απορρίφθηκεαίτημα της αιτήτριας για χορήγηση άδειαςδιεύθυνσης του Κλινικού της εργαστηρίου. 15 Γλ. Χαραλάμπους (Δνις)για Χρ. Τριανταφυλλίδηκαι Α. Ηρακλέους,γιατηναιτήτρια. Α. Χριστόφορου,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατον καθ*ουηαίτηση. Cur. adv. wit ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπό φαση. Μετηνπαρούσαπροσφυγήηαιτήτριαζητάδήλω ση του Δικαστηρίου ότι η απόφασητου καθ'ουη αίτηση Συμβουλίου ημερομηνίας 13/9/90η οποία την πληροφο ρούσεότι το αίτηματης για χορήγηση άδειαςδιεύθυνσης 25 του Κλινικού της Εργαστηρίου δεν έγινε αποδεκτό,είναι άκυρηκαιχωρίςοποιοδήποτεέννομοαποτέλεσμα. Στις 25/5/89ηαιτήτριαυπέβαλε αίτησηπρος τοΣυμ βούλιο Κλινικών Εργαστηρίων με βάσητις πρόνοιες του περί της Εγγραφής και Λειτουργίας Κλινικών Εργαστη- 30 ρίων Νόμου,Νόμος 132/88,με την οποίαζητούσε νατης χορηγηθεί άδειαλειτουργίαςκλινικούεργαστηρίουυπότη διεύθυνση της. Σανημερομηνία έναρξης λειτουργίας του 3844 20 4ΑΛΛ. Ιωάννου ν.Δημοκραιίας Παπαδόπουλος,Α. εργαστηρίου τηςηαιτήτριαδήλωσετην 1/6/88 καιανάφε ρεότι και μετάτην πιοπάνωημερομηνία συνέχισεναερ γάζεταισεάλλο ιδιωτικόεργαστήριο. Ηαιτήτρια είναικάτοχοςδιπλώματοςΕργοδηγού Χη5 μικού της Σχολής Βοηθών Ιατρικών Επαγγελμάτων Αθή νας.(ΒλέπεΕρυθρό6στοφάκελο). Ηαίτησητης αιτήτριαςμελετήθηκε απότον καθ' ουη αίτηση με βάση το εδάφιο 5 του άρθρου 4 του Νόμου 132/88,το οποίο προνοεί ότι, 10 15 20 "Κλινικά Εργαστήρια υφιστάμενα και λειτουργού ντακατάτηνημερομηνίανδημοσιεύσεως του παρόντος Νόμου εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας δύνανται ναεγγραφώσιν εις το Μητρώονανεξαρτήτως των άλλων προνοιών τουπαρόντοςΝόμου,νοουμένου ότι ο Διευθυντής ήοι Διευθυνταί του Κλινικού Εργα στηρίου ενήργουν καλήτη πίστει και προσωπικώς ως Διευθυνταί του Κλινικού Εργαστηρίου και νοουμένου ότιτοΚλινικόν Εργαστήριονθαικανοποίησητουςυπό του Συμβουλίου τεθησομένους επί σκοπώδιασφαλίσεως ευλόγως αποδεκτούεπιπέδουεργασίαςόρους εντός καθορισθησομένηςυπότουΣυμβουλίουπροθεσμίας." Με επιστολή του δικηγόρου της αιτήτριαςημερομη νίας 6/9/90 (τεκμήριο 1 στη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας),επισυνάφθηκανκαιυποβλήθηκανπροςτονκαθ'ου 25 ηαίτησηδιάφοραπιστοποιητικάπροςτεκμηρίωσητουγε γονότος ότι κατάτηνημερομηνίαδημοσίευσης του Νόμου 132/88, η αιτήτρια ενεργούσεκαλήτηπίστει καιπροσωπι κώςωςΔιευθύντριατουΚλινικού Εργαστηρίουτης. Τα πιστοποιητικά αυτά, τα οποία σημειώθηκαν σαν 30 Τεκμήρια 1,2,3 και4στηγραπτήαγόρευσητηςαιτήτριας, περιλάμβανανταακόλουθαστοιχεία: 35 "Τεκμήριο 1:Βεβαίωση απότονκ. ΧάρηΧαριλάου, Διευθυντή του Κλινικού Εργαστηρίου στο οποίο η κυρία Ιωάννουπαρείχετις υπηρεσίες της μετηνοποία επιβεβαιώνεται ότι παραχωρούσε στην πελάτιδά μου 3845 Παπαδόπουλος,Δ. Ιωάννουν.Δημοκρατίας
(1991)όλεςτις διευκολύνσεις γιατην εξυπηρέτηση τωνπελα τώντης. Τεκμήριο 2: Αντίγραφο εγγραφής της επωνυμίας του Κλινικού Εργαστηρίου που εκδόθηκε από τον ΈφοροΕταιρειώνπριναπότην22αΙουλίου
- 5 Τεκμήριο 3: Αντίγραφα αγοράςκαι/ή ενοικιαγοράς των απαιτουμένων μικροβιολογικών εργαστηριακών μηχανημάτωνμεταοποίαεπιβεβαιώνεταιότιηπελάτιδά μου προμηθεύθηκε τον απαιτούμενο εργαστηριακό εξοπλισμό πριναπότην22αΙουλίου
- 10 Τεκμήριο 4: Επιβεβαίωσηιατρώνότι η κυρία Ιωάν νου συνεργαζόταν μαζίτους πριναπότην22α Ιουλίου 1988." Στις 17/7/90 ο καθ' ου ηαίτηση,θέλοντας ναέχειμιά πιοαντικειμενικήάποψηγιατοθέμα,κάλεσετηναιτήτρια 15 σε προσωπική συνέντευξη κατάτην οποία αυτή ανάφερε πωςσυνέχισεναεργάζεταικαισανυπάλληλοςσε ιδιωτικό εργαστήριομέχριτοτέλοςΙουνίου
- Ο καθ' ου η αίτηση μεσυστημένηεπιστολή τουπρος τηναιτήτριαημερομηνίας13/9/90απέρριψετοαίτηματης, 20 πληροφορώνταςτηνταακόλουθα: "Αναφέρομαι στηναίτησησαςμεημερ.25.5.89,όπως σας χορηγηθεί άδειαδιεύθυνσης κλινικού εργαστηρίου καισαςπληροφορώότιτοΣυμβούλιο ΚλινικώνΕργα στηρίων αφούμεώησετηναίτησησαςσεοιη^δρίατου 25 της 17.7.90, αποφάσισε να μην την εγκρίνει για τους πιοκάτωλόγους: α)δεν κατέχετε τααπαιτούμενα απότο εδ. 1 του άρθρου 7 του περί Εγγραφής Κλινικών Εργαστη ρίωνΝόμου,ειδικάπροσόντα,και β)το Συμβούλιοδενπείστηκε από τα αποδεικτι κά στοιχεία πουπροσκομίσαστε ότι, ενεργούσατε 3846 30 4 ΑΛΛ, Ιωάννου ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. καλήτηπίστει καιπροσωπικώςσανΔιευθύντρια εργαστηρίου κατάτην ημερομηνία δημοσιεύσεως τουπιοπάνωΝόμου." 5 Εναντίοντηςπιοπάνωαπόφασηςτουκαθ'ουηαίτηση ηαιτήτριακαταχώρισετηνπαρούσαπροσφυγή, επικαλού μενηπλάνηπερίταπράγματακαιτονόμο,κατάχρησηκαι υπέρβασηεξουσίας,έλλειψηδιεξαγωγήςτηςδέουσαςέρευ νας, έλλειψη αιτιολογίας και παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτωντης. 10 Ο δικηγόρος του καθ'ου η αίτηση υπέβαλε πωςαπό όλα ταπραγματικά περιστατικάκαι τα παραδεχτά γεγο νότατηςυπόθεσης συνάγεταιότι οκαθ'ουηαίτηση ενήρ γησενόμιμα και άσκησε ορθάτηδιακριτικήτου εξουσία και υπέβαλε πως ηαιτήτρια,εργαζόμενη για δύοχρόνια 15 σανυπάλληλος σεκλινικό εργαστήριο,σεκαμιάπερίπτω ση δεν ενεργούσε προσωπικά και καλόπιστα σαν Διευ θύντρια του Κλινικού της Εργαστηρίου. Οδικηγόροςτηςαιτήτριαςυπέβαλεπωςτογεγονός ότι ηαιτήτριαδενβρισκότανκαθόλητηδιάρκεια τουεικοσι20 τετραώρουστο κλινικό της εργαστήριο, επειδήπρόσφερε παράλληλα τις υπηρεσίες της και σε άλλο κλινικό εργα στήριο, δε μπορεί σε καμιάπερίπτωση να ερμηνευθεί ότι αυτή δεν ενεργούσε καλή τη πίστει και προσωπικά σαν Διευθύντρια τουεργαστηρίουτης,γιατολόγοότι ο ίδιος 25 ο Ν. 132/88 δεν εμποδίζει οποιονδήποτεΔιευθυντήκλινι κού εργαστηρίου να εργάζεται και οπουδήποτε αλλού, ούτεκαιορίζειτη "διεύθυνση"σανπλήρηαπασχόληση. Η αιτιολογία για την οποία η αίτηση της αιτήτριας απορρίφθηκεαπότονκαθ'ουηαίτησηήτανδιφυής. 30 Τοπρώτοσκέλοςαφορούσετηνμηκατοχήαπότηναι τήτριατωναπαιτουμένωναπότοεδάφιο 1τουάρθρου7 τουΝόμουπροσόντων. Τοδίπλωμα ΕργοδηγούΧημικούτης Σ.Β.Ι.Ε.που κα τείχε η αιτήτρια,δεν αναγνωρίστηκε από το Υπουργείο 35 Υγείαςόταναυτήυπέβαλεσχετικήαίτησηπροςτο Υπουρ3847 Παπαδόπουλος»Δ. Ιωάννου ν.Δημοκρατίας
(1991)γείο γιααναγνώρισητουσανισότιμου γιασκοπούςδιορι σμού στη θέσηΤεχνολόγου Νοσοκομειακού Εργαστηρίου (βλέπε Ερυθρό 35 στο φάκελο).Το αρμόδιοόργανο απο φάσισε πως η αιτήτρια δεν κατείχε τα υπό του νόμου απαιτούμεναειδικάπροσόντα. 5 Το δεύτερο σκέλος αφορούσε την μηικανοποίησητου Συμβουλίου ότι η αιτήτριαενεργούσεκαλήτηπίστει και προσωπικά σαν Διευθύντρια του υφιστάμενου εργαστη ρίουτης. Στην επιστολή με ημερομηνία 21/2/91την οποία απέ- 10 στείλεο ΈφοροςτουΣυμβουλίου Κλινικών Εργαστηρίων προς το Γενικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας(βλέπεΕρυ θρά49 και48 του φακέλου),αναφέρεται πωςτοΣυμβού λιο αφού μελέτησε όλα ταδεδομένα που αφορούσαντην αίτηση της αιτήτριας μεπροσοχή,την απέρριψε για τους 15 εξής δύολόγους: Πρώτον,ηαιτήτριαδεν έπεισετοΣυμ βούλιο για την καλήτης πίστη,δεδομένου ότι κατείχε το δίπλωμα της από το 1977 και άνοιξε εργαστήριο την 1/6/88, μόλις ενάμισυ μήνα πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης τουνόμουπουήτανη22/7/88καιδεύτερο, το 20 χρονικόδιάστημαγιατοοποίοδήλωσεηαιτήτριαότιλει τουργούσε κλινικό εργαστήριο, από τη μιά θεωρήθηκε πολύ μικρόκαιαπότηνάλλητοότι εργαζόταν ταυτόχρο να σε άλλο εργαστήριο δενέπειθε το Συμβούλιο ότι αυτή ενεργούσεπροσωπικάσανΔιευθύντρια. 25 Από το σύνολο των γεγονότων και στοιχείων πουτέ θηκαν ενώπιον μου,έχω ικανοποιηθείότι ηαπόφαση του Συμβουλίου να απορρίψει το αίτημα της αιτήτριαςήταν εύλογαεπιτρεπτή. ΤοΣυμβούλιοάσκησετηδιακριτικήτουευχέρειαεντός 30 των πλαισίων που τουπαρείχε ο νόμος,ερεύνησεόλατα στοιχεία που έπρεπε να ληφθούν υπόψη,αξιολόγησε και στάθμισε ταστοιχεία αυτά με τηδέουσαπροσοχήκαιαι τιολόγησε δεόντως την απόφασηστην οποίακατέληξε.Η αιτιολογία συμπληρώνεται πλήρως από το περιεχόμενο 35 του φακέλου της διοίκησης που κατατέθηκεενώπιον του Δικαστηρίου. 3848 4 ΑΛΛ. Ιωάννου ν.Δημοκρατίας Παπαδόπονλος, Δ. Η υποκειμενική εκτίμηση ενός πραγματικού ζητήματος απότηδιοίκηση,το οποίοδεναποδεικνύπαι αντικειμενι κά αναληθές ή ανακριβές, είναι ουσιαστικά έξω απότα όριατουδικαστικού ελέγχου. 5 10 15 Στο Ευρετήριο των Αποφάσεων Συμβουλίου Επικρα τείαςγιαταέτη 1961-1963,ΤόμοςΑ* (Α-Ν)σελ. 77,αναφέ ρονταιοι πιο κάτωνομικοί κανόνες οι οποίοι διέπουν το ανέλεγκτοτηςουσιαστικήςκρίσηςτης Διοίκησης: "22. Απορριπτέος ως απαράδεκτος τυγχάνει λόγος ακυρώσεως πλήτων την ορθότητα της αναγόμενης εις εκτίμησιν πραγμάτωνκρίσεως της Διοικήσεως, 80,81, 362/61,339, 930, 953, 1412, 1720-2,1778/62 7, 165,443, 1659,1861/63 23 ήαμφισβητώντηνουσιαστικήν κρίσιναυτής. 1480,2157/61,1112,1664,1778/62,1659,2206/63 24 εφ' όσον δεν αποδεικνύεται αύτηως προϊόν πλάνης περί τα πράγματα. 894, 1112, 1412, 2168/62, 1861/63 20 25 ήυπερβάσεως τωνακραίωνορίων τηςδιακριτικήςεξουσίας τηςΔιοικήσεως. 16,2157/61,1412/62 26..:.. ως επί εκτιμήσεως εγγράφων, ήτιςανάγεται εις την διακριτικήν εξουσίαν της Διοικήσεως. 899 900/ 61.2044/62 25 30 27.Λόγοςακυρώσεωςπερίανεπαρκείαςκαιπλάνης της αιτιολογίας, της προσβαλλομένης πράξεως, πλήτ τωντηνπραγματικήνεκτίμησιν,ηνενήργησεν ηΔιοίκησις χωρίς να υπερβή τα ακραίαόρια της διακριτικής αυτής εξουσίας, τυγχάνει απορριπτέος ως απαράδε κτος.1777/61,1417/62 27 α.Δεν ανήκει εις το Σ.Ε. ο έλεγχος κατ'ουσίαν του σκοπού του νόμου, εφ*όσον ούτος δεν αντίκειται ειςσυνταγματικήντίναδιάταξιν.953/61 3849 Πακαόοηουλος,Δ. Ιωάννου ν.Δημοκρατίας
(1991)28. Οτρόπος ρυθμίσεως των θεμάτωνκατά νομοθετικήν εξουσιοδότησιν, εφ*όσον δεν εξέρχεται των υπ' αυτήςτιθεμένων ορίων,δενυπόκειταιεις τονακυρωτικόν έλεγχον του Σ.τ.Ε. ως αποκείμενος εις την ουσιαστικήν κρίσιν τουαρμοδίουδιατηνθέσπισιν τωννομι- 5 κώνκανόνωνοργάνου.1649/61" Έργο του Δικαστή δεν είναι να υποκαταστήσει αλλά απλώς ναελέγξειτηνκρίση τηςδιοίκησης. Το Διοικητικό Δικαστήριο δενεπεμβαίνει ακυρωτικάεφόσοντοδιοικητι κό όργανο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια, στάθμισε 10 ορθά όλα τα γεγονότα και στοιχεία, η απόφασητου δεν βασίστηκε σεπεπλανημένη εκτίμηση τωνστοιχείων αυτών ήσε εσφαλμένη ερμηνεία τουνόμου ήδεναποτελούσεκα τάχρηση ή υπέρβαση εξουσίας. (R. v. Lefkos Georghiades
(1972)3 C.L.R.594, 692-695,S.C Johnson & Son Inc. v. 15 Εφόρου ΕμπορικώνΣημάτων, Υπ. Αρ. 23/86,24/86,ημε ρομηνίας 18/1/89,πουδεν έχει ακόμηδημοσιευτεί επίση μα.) Ηυπόκρίση απόφασητηςδιοίκησης ήτανεύλογα εφι κτήσταπλαίσιατωνεξουσιών της. 20 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 3850