(1991)29Νοεμβρίου, 1991 (ΠΙΚΗΣ.ΔΜής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΡ.ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΤΣΟΛΑΚΗ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ον ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 689/90.). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Έννομο συμφέρον—Αποδο χή εφάμιλλης θέσηςστηνιεραρχίατηςυπηρεσίαςμε ισχύ από την iota ημερομηνία — Συνεπάγεται έλλειψησυμφέροντος γιαδιορι σμό στηνάλληθέσηΤο ουσιαστικό θέμα τηςυπόθεσης αυτήςήτανκατάπόσο ο αι- 5 τητής ο οποίος απεδέχθη ανεπιφύλακτα διορισμό του στη θέση Επιμελητή Παθολογίας είχεήόχι έννομο συμφέρον ναπροσβάλει με την προσφυγή του αυτή το διορισμό του ενδιαφερόμενου μέ ρους στηθέσηΕπιμελητή Αιματολογίας με ισχύαπότηνίδιαημε ρομηνία. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,απο φάσισεότι:
(1)Για την επίκληση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του Άρθρου 146.1 απαιτείται η ύπαρξητου συμφέροντος πουπροβλέπεται απότηνπαράγραφο2 15 του ιδίου άρθρου. Ηύπαρξητου προβλεπόμενου εννόμουσυμφέ ροντος απαιτείταικαι στα τρίαουσιώδηστάδια της διαδικασίας: (α)Κατάτοχρόνολήψηςτηςπροσβαλλόμενης απόφασης(β)κατά τοχρόνοάσκησηςτηςπροσφυγήςκαι(γ)κατάτηδίκη.
(2)Οιθέσεις Επιμελητήστιςδυο ειδικότητες πληρώθηκαν ταυ- 2 0 τόχρονα. Επομένως δεν ήτανδυνατός ο διορισμός του αιτητήκαι στιςδύο θέσεις. Διαπιστώνω ότι με τηνανεπιφύλακτηαποδοχήτης θέσηςτου Επιμελητή στην Παθολογία, ο αιτητής απεμπόλησε το συμφέρον τουγιαδιορισμό στηθέση Επιμελητήστηνειδικότητα τηςΑιματο- 25 λογίας. Ανεξάρτητα από τηδιαπίστωση για την έλλειψη του επι- 3860 10 4ΑΛΛ. Τσολάκην.Δημοκρατίας βαλλόμενουσυμφέροντοςκαι ωςθέμαουσίαςηπροσφυγήτου αιτητήκρίνεται ανεδαφικήγιατί βάσει τωνδεδομένων τηςυπόθεσης ηεπιλογήτου ενδιαφερόμενουμέρουςήιαν λογικά εφικτή. Προσφυγή απορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Karapatakiv. Republic
(1982)3 CLR88Παπαλονκάχαι Άλλοι ν.Επιτροπής ΣιτηρώνΚύπρου (Προσφυγή Αρ. 961/88, ημερ. 20/10/89)· 10 Κλεάνθους χαι Άλλοι ν. Αρχής ΤηλεπικοινοινιώνΚύπρου
(1991)4AAA.2971Makridesv.Republic
(1983)3CLR622Republicv.Maris
(1985)3 CLR 106· Spanosv.Republic
(1985)3 CLR 1826- 15 Παπανδρέου v. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 709/87, ημερ. 17/1/89). Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔη μόσιας Υπηρεσίας με την οποία προήγαγε το ενδιαφερό μενο μέρος στη θέσηΕπιμελητής στην Ειδικότητα της Αι20 ματολογίας στις ΙατρικέςΥπηρεσίεςαντίτουαιτητή. Α.Σ. Αγγελίδης,γιατοναιτητή. ίΤ. Κληρίδης, ΑνώτεροςΔικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Ε.Μιχαήλ (κα),γιατοενδιαφερόμενο μέρος. 25 Cur.adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Οικαθ' ων η αίτηση αμφισβήτησαν το δικαίωμα του αιτητή να προσφύγει γιατηναναθεώρησητης επίδικηςπράξης λόγω έλλειψης έννομου συμφέροντος. Το κώλυμα πηγάζει από 30 την άνευ όρων αποδοχή εφάμιλλης θέσης στην ιεραρχία 3861 Πιχης,Δ. Τσολάκην.Δημοκρατίας
(1991)της υπηρεσίας με ισχύαπότην ίδιαημερομηνία,όπωςκαι ηπροαγωγήτουενδιαφερόμενου μέρους. Οαιτητήςκαιτο ενδιαφερόμενο μέρος ήσαν υποψήφιοι για προαγωγή στη θέση Επιμελητή στην ειδικότητα της Αιματολογίας στις Ιατρικές Υπηρεσίες. Ο αιτητής υπέβαλε παράλληλα υπο- 5 ψηφιότηταγιαπροαγωγήστηθέσητουΕπιμελητή στην ει δικότητα της Παθολογίας. Συνολικά είχε προκηρυχθεί η πλήρωση 25 θέσεων Επιμελητή σε διάφορες ειδικότητες της ιατρικής. Επρόκειτο για θέσεις προαγωγής κατάτην πρώτηπλήρωση τουςσύμφωνα μετησημείωση τουσχετι- 10 κού σχεδίου υπηρεσίας. Για τους λόγους που εξηγούνται στο αιτιολογικό τηςεπίδικης απόφασης,επελέγη τοενδια φερόμενο μέρος κατάπροτίμηση του αιτητή.Παράλληλα επελέγη οαιτητήςγιατηθέση του Επιμελητή Παθολογίας και του έγινε ησχετική προσφορά,την οποία αποδέχτηκε 15 χωρίς επιφύλαξη. (Επιστολή ημερομηνίας 25/5/90). Η άνευ όρων αποδοχήτης προσφοράς επισφράγισε και το διορισμό του στη θέση του Επιμελητή τηςΠαθολογίας.Η μεταγενέστερη επιστολή του δικηγόρου του αιτητή μετην οποία παρεμβάλλονταν επιφυλάξεις στην αποδοχή της 20 θέσης δεν αλλοιώνει τηνανεπιφύλακτηαποδοχήτης ούτε μετριάζει τις συνέπειες του διορισμού του στις διεκδική σεις του για την κατάληψη της θέσης Επιμελητή Αιματο λογίας. Γιατηνεπίκληση τηςαναθεωρητικήςδικαιοδοσίαςτου 25 Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 146.1 απαιτεί ται ηύπαρξητου συμφέροντος πουπροβλέπεται απότην παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου. 'Οπως ορίζει η νομολο γία, για την επίκληση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου απαιτείταιηύπαρξητουπρο- 30 βλεπόμενου έννομου συμφέροντος και στα τρία ουσιώδη στάδια της διαδικασίας: (α) Κατά το χρόνο λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης, (β) κατά το χρόνο άσκησης της προσφυγής, και (γ) κατά τη δίκη. (Βλ. Karapataki ν. Republic
(1982)3C.L.R. 88,Παπαλουχά και Αλλοι ν.Επι- 35 τροπήςΣιτηρώνΚύπρου,Υποθ. αρ.961/88, αποφασίστη κεστις 20/10/89καιΚλεάνθουςκαι Άλλοι ν.ΑρχήςΤηλε πικοινωνιώνΚύπρου
(1991)4Α.Α.Δ. 2971). 3862 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Τσολάκην.Δημοκρατίας Πικής,Δ. Ηεισήγησητωνκαθ* ων ηαίτησηείναιότι μετηνάνευ όρων αποδοχήτης θέσης του Επιμελητή στην ειδικότητα της Παθολογίας,ο αιτητής απεμπόλησε τις διεκδικήσεις του για διορισμό στην αντίστοιχη θέση της ειδικότητας τηςΑιματολογίας καιαπώλεσετοσυμφέροντουνααμφι σβητήσει τηνεπίδικηαπόφαση. Κανένας από τους διαδίκουςδεν έκαμε αναφοράσε οποιαδήποτεπροηγούμενηαπόφασητουΑνωτάτουΔικα στηρίου η οποίαναπαρέχεικαθοδήγησηστην επίλυσητου επίμαχουθέματος.Ημόνησχετική απόφαση,πουηέρευ να του δικαστηρίου έφερε σε φως, είναι η προηγούμενη απόφαση αυτού του δικαστηρίου στην Παπαλουχά και Αλλοι ν. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου (ανωτέρω). Ότι προκύπτειαπό τηναπόφασηεκείνηείναιότι το συμφέρον υποψηφίουγιαδιορισμό σεδημόσιαθέση δεν εκπίπτειως αποτέλεσμα της αποδοχής άλλης ισοβάθμιας θέσης στην υπηρεσίατου ιδίουοργανισμού.Διάφορεςόμωςφαίνεται να είναιοισυνέπειες,όπωςδιαφαίνεταιαπό τηναπόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας 1475/72,απότην αποδοχή θέσης ηοποίαδιεκδικείτο παράλληλα με εκείνηπουπλη ρώθηκεμετηναμφισβητούμενηαπόφαση. Ηλογικήπροέ κτασητηςαρχήςείναιότιεφόσονδενείναιδυνατός ο ταυ τόχρονος διορισμός και στις δύο διεκδικούμενες θέσεις, αποδοχήτης μιας από αυτέςτεκμηριώνει εξ αντικειμένου απεμπόλησητου ενδιαφέροντος για διορισμό στην άλλη. Παρόλοπουοι παρατηρήσειςστην 1475/72 αφορούσαν τη διεκδίκηση με την ίδια αίτηση δύο θέσεων, η περίπτωση του αιτητήεξομοιώνεται με εκείνητην κατάσταση πραγ μάτων δεδομένου ότι υπέβαλε παράλληλα αιτήσεις για διορισμό και στις δύο θέσεις. ΟιθέσειςΕπιμελητήστις δύοειδικότητεςπληρώθηκαν ταυτόχρονα.Επομένωςδενήτανδυνατόςοδιορισμός του αιτητή και στιςδύοθέσεις. Η άνευόρωναποδοχήτουδιο ρισμού του σε μια από αυτές συνεπαγόταν αποκήρυξη 35 ταυτόχρονα και του συμφέροντος του για διορισμό στην άλληθέση. Ηπροκείμενη περίπτωση διακρίνεταιαπό την; Παπαλουχά (ανωτέρω),στην οποίαοι δύο ισάξιεςθέσεις 3863 ΠΐΜήΐ,Δ. Τσολάκην.Δςμοκ$ανίας
(1991)στις οποίες επιδίωξε ναδιορισθεί οαιτητήςήσαν ανεξάρ τητεςκαιπληρώθηκανσεδιαφορετικόχρόνο. Διαπιστώνω ότι με την ανεπιφύλακτη αποδοχή της θέσης του Επιμελητήστην Παθολογία, ο αιτητής απεμπό λησε το συμφέρον του για διορισμό στη θέση Επιμελητή 5 στην ειδικότητα της Αιματολογίας. Ανεξάρτητα από τη διαπίστωσηγιατηνέλλειψη τουεπιβαλλόμενου συμφέρο ντος καιως θέμαουσίαςηπροσφυγήτουαιτητή κρίνεται ανεδαφική. Οι ενστάσεις τουαιτητήσταπροσόντατουενδιαφερό- 10 μενού μέρους εξετάστηκαν διεξοδικά από την ΕΑΥ. Η διαπίστωση ότι το μεταπτυχιακόπροσόν τουενδιαφερό μενου μέρους στην Αιματολογία πληρεί τις προϋποθέσεις του Σχεδίου Υπηρεσίας (δηλ. μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλο στην ειδικότητα στην οποία θα απασχοληθεί, που 15 αναγνωρίζεταιστηχώραπουαποκτήθηκε...)ήταν εύλογη σύμφωνα με ταστοιχεία των φακέλων.Τοενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει του αιτητήοριακάσε αρχαιότητακατά3 μήνες. Τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος αξιολογήθηκαν στις εμπιστευτικές τους εκθέσεις ως 20 "Εξαίρετοι", παρόλο που στις επί μέρους βαθμολογίες ο αιτητής υπερείχε ελαφρά του ενδιαφερόμενου μέρους. Η σύστασητουπροϊσταμένουτουτμήματοςυπέρτουενδια φερόμενου μέρους συνιστούσε, όπως επανειλημμένα έχει αναγνωρίσει η νομολογία, πρόσθετο δείκτη αξίας ο 25 οποίος επαύξησε αισθητάτις διεκδικήσεις του ενδιαφερό μενου μέρους για διορισμό. (Βλ. Makndes v. Republic
(1983)3 CLR. 622, Republic v.Hans
(1985)3CLR. 106, Spanos v. Republic
(1985)3 CLR. 1826, Παπανδρέουv. Δημοκρατίας (Υπόθεση Αρ. 709/87, αποφασίστηκε στις 30 17/1/89 καιθαδημοσιευτεί στους τόμους
(1989)3 Α.Α.Δ.). Ηεισήγησητουαιτητήότιη σύστασηήταντρωτήλόγω έλ λειψης αιτιολογίας δεν ευσταθεί Κατά την κρίση του προϊσταμένου ο αιτητής ήτανκαταλληλότερος για διορι σμό με βάσει τακριτήριατα οποίακαθορίζει ο νόμος. Η 35 σύσταση αυτήδεν αντιμάχεταιτα στοιχεία τουφακέλου. Με αυτάτα δεδομένα ηεπιλογή του ενδιαφερόμενου μέ3864 4 ΑΛΛ. Τσολακην.Δημοκρατίας Πιχής,Δ. ρουςήτανλογικάεφικτή. 5 Η προσφυγήαπορρίπτεται.Δε θαπροβώσε δικαστική βεβαίωση της πράξηςβάσει του άρθρου 146.4 (α) εφόσον έχει κριθεί ότι η προσφυγή τίθεται εκποδών λόγωέλλειψΐϊς τουαπαιτούμενουσυμφέροντος γιαδικαστικήαναθε ώρησητηςπράξης. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3865