clr/1991/1991_4_388.pdf

(1991)30Ιανουαρίου, 1991 [ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ/στήςΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣΣ.ΜΑΚΑΡΟΥΝΑ. Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 837/89). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Σννεντεύξας — Επιτροπή Δη­ μόσιας Υπηρεσίας — Αιτιολογία—Δεν απαιτείται αιτιολογία για απόκλιση τηςαπόφασης τηςΕ.Δ.Υ. από εκτιμήσειςτου Διευθυντή. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Αιτιολογία — Αανθασμένη αναφορά στην απόφαση διορισμού στην ιδιότητα του υποψηφίου ως "δημοσίου υπαλλήλου" δεν συνεπάγεται άμεσηελαττωματικό­ τητα της αιτιολογίας — Πρέπεινα αποδειχθεί ότι δόθηκε λανθα­ σμένη βαρύτητα. Διοικητική Πράξη — Τεκμήριοκανονικότητας — Η πλάνη και η έλ­ λειψη δέουσας έρευνας οφείλουν να αποδεικνύονται από όποιον τις επικαλείται. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Διωφιτοίή εξουσία της διοίκη­ σης ως προς τηνεπιλογή τουκαταλληλότερουυποψήφιου για διο­ ρισμό — Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν επεμβαίνει παρά μόνο αν υπάρχει υπέρβαση άκρων ορίων εξουσίας ή αν η απόφαση δεν ifrav εύλογα επιτρεπτή. 5 10 15 Μετηνπαρούσαπροσφυγή ο αιτητήςζήτησετηνοχύρωση της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιαςΥπηρεσίας μετηνοποίαδιό­ ρισε το ενδιαφερόμενομέρος,αντίαυτού,στημόνιμηθέσηΛέκτορα (Επιστήμης Ηλεκρονικών Υπολογιστών), (Προϋπολογισμός Ανάπτυξης),ΑνώτεροΤεχνολογικό Ινστιτούτο. Η επίδικη θέσηήτανθέσηπρώτου διορισμού καιγια την πλή­ ρωση της ακολουθήθηκε η καθιερωμένη διαδικασία στην οποία έλαβε μέρος και ο Διευθυντής του Α.Τ.Ι. Ο πρώτος ισχυρισμός του αιτητήήταν ότι η ΕΛ.Υ. δεν έδωσεοποιαδήποτε αιτιολογία 25 388 20 4 ΑΛΛ, 5 10 *c 20 25 30 35 Μακαρούναςν.Δημοκρατίας για την απόφασητηςνααποκλίνει από τηβαθμολογία πουο Διευ­ θυντής του Α.Τ.Ι. απέδωσε στους υποψηφίουςκατά τις προσωπι­ κές συνεντεύξεις. Ούτε και έδωσε οποιαδήποτε αιτιολογία γιατί αγνόησετηναξιολόγηση απότοδιευθυντήτηςέκτακτηςυπηρεσίας του αιτητή και της υπηρεσίας του ενδιαφερόμενου μέρους στο Α.Τ.Ι.ωςεξαίρετηκαιπολύκαλήαντίστοιχα. Μέσαστο ίδιοπλαί­ σιο, ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι ηπροσβαλλόμενη απόφαση έπασχε γιατί μέρος της δοθείσας αιτιολογίας μαρτυρούσε πλάνη της ΕΛ.Υ. για το ισχύον δίκαιο, αναφορικά με τακριτήρια επιλογής, αφούστο πρακτικότης συνεδρίας κατά την οποία λήφθηκε ηεπί­ δικηαπόφαση, αναφέρθηκεότι το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν δη­ μόσιος υπάλληλος. Αλλος ισχυρισμός του αιτητή ήταν ότι η ΕΛ.Υ. βρισκόταν σε πλάνηαναφορικά με ουσιώδηγεγονότα επει­ δήενήργησεμε τηλανθασμένηεντύπωσηότι μόνο τοενδιαφερόμενο μέρος κατείχε το πλεονέκτημα πουπρονοείτο στο Σχέδιο Υπη­ ρεσίαςτηςθέσης. Προβλήθηκεεπίσηςαπότοναιτητήο ισχυρισμός ότι η ΕΛ.Υ. λανθασμένα απέδωσε καθοριστική βαρύτητα στις εντυπώσεις που σχημάτισε κατάτις προσωπικές συνεντεύξεις της με τους υποψηφίους. Ο τελευταίος ισχυρισμός του αιτητή ήταν ότι ο ίδιοςυπερτερούσε του ενδιαφερόμενου μέρους αναφορικά με τπνπείρακαι ποιότητατηςυπηρεσίαςτουστο Α.Τ.Ι.ωςέκτακτου, ηοποίααξιολογήθηκε απότο Διευθυντή του Α.Τ.Ι.ως εξαίρετη σε αντίθεση με την υπηρεσία του αιτητήπου αξιολογήθηκε ως πολύ καλή. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, αποφάσισε ότι: 1.'Οπωςδεν υπάρχει υποχρέωση της ΕΛ.Υ. νακαταγράφει το περιεχόμενο των ερωτήσεων και απαντήσεωνστα πλαίσια των συ­ νεντεύξεων, κατά τον ίδιο τρόπο ηΕΛ.Υ. δεν έχει νομικήυποχρέ­ ωση να αιτιολογήσει ειδικά την απόκλιση της από τις εκτιμήσεις του Διευθυντή του Α.Τ.Ι. Οσο για την αγνόηση της αξιολόγησης από το Διευθυντή της υπηρεσίας του αιτητήκαι του ενδιαφερόμε­ νου μέρους στο Α.Τ.Ι.,αυτήδεν προκύπτειαπότοσχετικόπρακτι­ κό ούτε ανατράπηκετο τεκμήριο ότι συνεκτιμήθηκε. Αλλωστε η αξιολόγηση αυτήτου Διευθυντή δεν είναι σύσταση του Διευθυντή Τμήματοςαφού πρόκειται γιαθέσηπρώτου διορισμού και επομέ­ νως δεν έχει εφαρμογή ούτε το άρθρο 44

(3)των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967 έως 1988 ούτεησχετικήνομολογία. 40

1. Σχετικάμε τηναναφορά της ΕΛ.Υ. στην ιδιότητατουενδιαφερόμενου μέρους ως δημοσίου υπαλλήλου ήταν μεν ατυχής και περιττήαλλά μεορθήερμηνεία τουσχετικού πρακτικούδενφαίνε­ ται να αποτέλεσε κριτήριο επιλογής εις βάροςτου αιτητήούτε ότι αποτελεί μέρος της δοθείσας αιτιολογίας της προσβαλλόμενης πράξης. Ηαιτιολογίατης επίδικηςαπόφασηςδενπάσχει. 45
2. Καμιά ένδειξη δεν υπάρχει που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ΕΛ.Υ. ενήργησε με πλάνη γύρω από το πλεονέκτημα Το τεκμήριο της κανονικότηταςδεν έχει ανατραπεί. Από τα ενώπιον 389 Μακαρονναςν.Δημοκρατίας

(1991)τουΔικαστηρίουστοιχείαπροκύπτειότιηΕΛ.Υ. διεξήγαγετηδέ­ ουσαέρευναχωρίςοποιαδήποτεπλάνη. 4.Δενέχειαποδειχθείότιδόθηκεστιςεντυπώσειςαπότιςσυνε­ ντεύξεις οποιαδήποτεβαρύτηταπέραν της δέουσας ούτεπροκύ­ πτεικάτιτέτοιοαπόταενώπιοντουΔικαστηρίουστοιχεία. 5.Εύλογαμπορείναλεχθεί, μεβάση ταστοιχεία,ότι ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος έχουντην ίδιαπερίπουπείρακαι τα ίδια προσόντα. Ηαξιολόγηση της υπηρεσίαςτους δεν αποτελεί αυτοτελέςκριτήριοκαιορθάη ΕΛ.Υ. δεντηςαπέδωσεκαθοριστι­ κήσημασίααλλά.τηνσυνεκτίμησε. Από τοσύνολο τωνστοιχείων τηςυπόθεσηςφαίνεταιότικαιοιδύουποψήφιοιήτανπερίπουεξί­ σουκατάλληλοι γιαδιορισμό στην επίδικηθέση. Επέμβαση όμως τουΔικαστηρίουστην επιλογήείναιανεπίτρεπτηκαιθαήτανεφι­ κτή μόνο στην περίπτωσηέκδηληςυπεροχήςτουαιτητήπουούτε αποδείχθηκεούτεφαίνεταιναυπάρχει. ΗΕΛ.Υ. άσκησενόμιμα τηδιακριτική τηςεξουσίαχωρίςναυπερβείταάκραόριατης. Η επιλογήτηςήτανλογικάεπιτρεπτή. 5 10 15 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Εκτωρίδηςν. Δημοκρατίας(Α.Ε. 689ημερ. 15.3.90)- 20 Μιλτιάδουςκαιάλλοιν.Δημοκρατίας(Α.Ε. 789, 791 και796ημερ. 303.89)· Στεφάνουν.Δημοκρατίας

(1987)3Α.Α.Δ.431· Επιτροπή ΔημόσιαςΥπηρεσίας ν.Ποτούδη και άλλων

(1987)3 C.L&.

1. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης ΕπιτροπήςΔη­ μόσιας Υπηρεσίας με την οποίατο ενδιαφερόμενο μέρος διορίστηκε στη θέση Λέκτορα (Επιστήμης Ηλεκτρονικών Υπολογιστών) στοΑνώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο αντί 30 τουαιτητή. Α.Σ. Αγγελίδης, για τοναιτητή. Α. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρα­ τίας, για τουςκαθ'ωνηαίτηση. 390 ι $ 4ΑΛΛ. Μακαρονναςν.Δημοκρατίας Στ.Εραποκρίτον(Κα.), για τοενδιαφερόμενομέρος. Cur. adv. vult. ΟΔικαστήςκ.Πογιατζήςανάγνωσετηςακόλουθη από­ φαση. 5 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ: Στις8Δεκεμβρίου 1989 δημοσιεύτηκε στηνΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςη απόφασητης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ) μετηνοποίαδιό­ ρισε τον Πανίκο Μασοΰρα (Ενδιαφερόμενο Μέρος) στη μόνιμη θέσηΛέκτορα (Επιστήμης Ηλεκτρονικών Υπολο10 γιστών), (Προϋπολογισμός Ανάπτυξης), Ανώτερο Τεχνο­ λογικό Ινστιτούτο,από 15.9.1989αντίτουαιτητή. Με την παρούσαπροσφυγή του ο αιτητής προσβάλλει την πιο πάνω απόφαση, ισχυριζόμενος ότι είναιάκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε αποτελέσματος, 15 γιατουςεξής λόγους: "
2. Ηαπόφαση πάσχει γιατί δενπραγματοποιήθηκε ηαρχήτης επιλογής του καλυτέρου απότουςδιαθέσι­ μουςυποψηφίους. 2.Ηαπόφασηλήφθηκεχωρίςτηδέουσαέρευνα. 20 3.Ηαπόφασηλήφθηκεκατάδιαδικασίαπουπροηγή­ θηκεπου πάσχει νομικά γιατί στηρίκτηκε σε γεγονότα που δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη και/ήσε ενέργειες έξω από την όλη αρμοδιότητα της ΕΑΥ. και/ήείναι αποτέλεσματιμωρητικήςενέργειαςκατάτουαιτητή. 25
3. Η απόφασηείναι προϊόν αλλότριου σκοπού και παραβιάζει τα δικαιώματα του αιτητή, τους κανόνας τηςφυσικήςδικαιοσύνηςκαιτηναρχήτηςίσης μεταχεί­ ρισης. 30
4. Η απόφασηπάσχειλόγω πλάνηςπερίταπράγματακαι/ήτοΝόμο. 6.Ηαπόφασηπαραγνώρισετηνπείρακαιτιςειδικές γνώσεις τουαιτητή. 391 Πογιατζής,Λ. Μακαρούναςν.Δημοκρατίας

(1991)των διοικητικών πράξεων, περιλαμβανομένων των προπαρασκευαστικών, αναγκαίο στοιχείο της νομιμό­ τηταςτους,η ΕΔΥ δεδίδειοποιαδήποτεαιτιολογίαγια την απόφασητηςνααποκλίνει απότηβαθμολογίαπου ο Διευθυντής είχεαποδώσειστον καθένααπότουςτέσ- 5 σερις υποψηφίους που κλήθηκαν σε προσωπική συνέ­ ντευξη για την εντύπωση πουπροκάλεσαν κατάτησυ­ νέντευξη. Ούτεκαιδίδει οποιαδήποτεαιτιολογίαγιατί αγνόησε την αξιολόγηση από το Διευθυντή της έκτα­ κτης υπηρεσίας του αιτητή και της υπηρεσίας του εν- 10 διαφερόμενου μέρους στο ΑΤΙ ως εξαίρετη και πολύ καλήαντίστοιχα. Δε νομίζω ότι η ΕΔΥ έχεινομικήυποχρέωση νααι­ τιολογήσει ειδικά την απόκλιση της απότην εκτίμηση των αποτελεσμάτων των προσωπικών συνεντεύξεων 15 των υποψηφίων, την οποία έκαμε ο Διευθυντής του ΑΤΙ. Αν είχετέτοιαυποχρέωση θαέπρεπενακαταγρά­ φει τις ερωτήσεις πουείχαντεθεί στον κάθευποψήφιο καιτιςαπαντήσειςπουουποψήφιοςαυτόςείχεδώσει. Χωρίςτην καταγραφήαυτήδεν παρέχεταιδυνατότητα 20 δικαστικούελέγχουτηςορθότηταςτηςεκτίμησης ήβαθ­ μολογίας των αποτελεσμάτων των -συνεντεύξεων η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ορθότητα των απαντήσεων που δόθηκαν. Όμως, στην απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Φειδίας Εχτωρίδης ν.Δήμο- 25 κρατίας*αποφασίστηκεότιηΕΔΥ δεν έχει υποχρέωση να καταγράφει τις ερωτήσεις και απαντήσεις κατάτη διάρκειατων συνεντεύξεων καιότι είναιαρκετόνα κα­ ταγράφειστο σχετικό πρακτικότηνκρίσητης αναφορι­ κάμετηγενική εντύπωσηπουοκάθευποψήφιοςάφησε 30 στη διάρκεια της προφορικής εξέτασης, πράγμα που έγινε στην παρούσα υπόθεση, όπως και οποιαδήποτε τυχόν διαφοράεπί τουπροκειμένου μεταξύ τωνμελών της. *Αναθεωρητικήέφεση αρ. 689στηνοποίαηαπόφαση πουδόθηκε 35 στις 15Μαρτίου 1990δεδημοσιεύτηκεακόμα. 396 4ΑΛΛ. Μαχαρονναςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. ΑναφορικάμετονισχυρισμότουαιτητήότιηΕΔΥ είχε υποχρέωση να αιτιολογήσει ειδικά την απόφασητης να αγνοήσει την αξιολόγηση απότο Διευθυντή της υπηρε­ σίαςτουαιτητήκαιτουενδιαφερόμενουμέρουςστοΑΤΙ, 5 θαήθελαναπαρατηρήσωότιτογεγονόςότιη ΕΔΥ τελικά επέλεξε για διορισμός το ενδιαφερόμενο μέρος αντί του αιτητήδηνσημαίνειότιαγνόησετηναξιολόγησητουΔιευ­ θυντή. Καιμεβάση το σχετικόπρακτικόκαι μεβάση το ισχύον τεκμήριο ότι η αξιολόγηση εκείνησυνεκτιμήθηκε 10 απότην ΕΔΥ μαζί μεόλα ταάλλαουσιώδη στοιχεία,το οποίο τεκμήριο δεν έχει ανατραπεί, θαπρέπει νασυμπε­ ράνουμε ότι λήφθηκε υπόψηκαι συνεκτιμήθηκε απότην ΕΔΥ. θαπρέπειεπίσηςναπαρατηρήσωότιηαξιολόγηση αυτήτουΔιευθυντή είναι κάτι πολύδιαφορετικόαπότη 15 σύσταση του Διευθυντή του Τμήματοςτην οποία η ΕΔΥ έχειυποχρέωση, κάτωαπότοάρθρο44

(3)τωνπερίΔημο­ σίας Υπηρεσίας Νόμων 1967 έως 1988, ναλαμβάνει δεό­ ντως υπόψηκατάτην πλήρωση θέσεων προαγωγής. Το άρθροαυτόδενισχύειστηνπαρούσαυπόθεσηπου αφορά 20 πλήρωσηθέσης πρώτουδιορισμού,ούτε έχει εφαρμογή η νομολογία σύμφωναμετηνοποία η ΕΔΥ οφείλει ναδίδει ειδικήαιτιολογία σε κάθεπερίπτωσηαπόκλισης τηςαπό τησύστασηστηνοποία προβαίνειοΔιευθυντήςκάτω από τηνπιοπάνωνομοθετικήδιάταξη. 25 30 35 Μέσαστοπλαίσιοτουγενικότερου ισχυρισμού του αι­ τητήπουαναφέρεταιστηναιτιολογίατηςεπίδικης απόφα­ σης εμπίπτεικαιτοεπιχείρηματουότι ηπροσβαλλόμενη απόφαση πάσχει γιατί μέρος της δοθείσας αιτιολογίας μαρτυροίπλάνητηςΕΔΥ γιατοισχύονδίκαιοαναφορικά με τα κριτήρια που είχε υποχρέωση να εφαρμόσει στην επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου για διορισμό στηνεπίδικηκενήθέση. Αφορμήγιατηνπροβολήτουεπι­ χειρήματοςαυτούέδωσετογεγονός ότιστοπρακτικότης συνεδρίας της ΕΔΥ ημερομηνίας 29.8.1989, κατά την οποίαλήφθηκεηεπίδικη απόφαση,αναφέρεταιότι τοεν­ διαφερόμενο μέρος είναι δημόσιος υπάλληλος. Ενπρώ­ τοις θαήθελαναπαρατηρήσωότι, λαμβανομένου υπόψη ολόκληρου τουκειμένου τουπρακτικούεκείνου τοοποίο έχωήδηπαραθέσειαυτούσιο,δενομίζωότισυνάγεται εύ397 Πογιαχζήξ,Δ. Μακαρονναςν.Δημοκρατίας

(1991)λογα απότοκείμενο αυτότοσυμπέρασμαότιηΕΔΥ επέ­ λεξετο ενδιαφερόμενο μέρος γιατί είναι δημόσιος υπάλ­ ληλος. Ηαναφοράμέσαστο κείμενο αυτόστην ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου του ενδιαφερόμενου μέρους ήτανμενατυχήςκαιπεριττήαλλάδεφαίνεταινααποτέλε- 5 σε ένα απότα κριτήρια που η ΕΔΥ έλαβε υπόψη της για τηνεπιλογήτουενδιαφερόμενου μέρουςαντίτουαιτητήο οποίος ήτανεπίσης,κατά τον ουσιώδη χρόνο καιενγνώ­ σει της ΕΔΥ, στην υπηρεσία του ΑΤΙ ως έκτακτος. Η ορθή ερμηνεία του κειμένου του πρακτικού αυτού δε δι- \Q καιολογεί την άποψηότι ηπιο πάνωιδιότητα τουενδια­ φερόμενου μέρους αποτελεί μέρος της δοθείσας αιτιολο­ γίας για την προσβαλλόμενη πράξη. Σε ενάντια περίπτωσηθασυμφωνούσα μετηνεισήγησητουευπαίδευτου δικηγόρου του αιτητή ότι ηυιοθέτηση απότην ΕΔΥ 15 τέτοιουκριτηρίουγιατηνεπιλογήτουενδιαφερόμενου μέ­ ρους θα συνιστούσε και θα μαρτυρούσε πλάνη της ΕΔΥ περίτο νόμο καιλανθασμένη αιτιολογίακαιθα οδηγούσε στην ακύρωση της επίδικης απόφασης. Ηνομολογία επί τουπροκειμένου είναι σαφήςκαιδεν αναγνωρίζει οποία- 20 δήποτε προτεραιότητα σε δημόσιους υπαλλήλους στην πλήρωση θέσεων πρώτου διορισμού στη δημόσια υπηρε­ σία. Αναφέρω ενδεικτικά την απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση ΚλέαρχοςΜιλτιάδονςκαι άλλοι ν. Δημο­ κρατίας'1'. 25 Αναφορικά με την αιτιολογία της επίδικης απόφασης θα ήθελα να προσθέσω ότι υπάρχει ηαπαιτούμενη επαρ­ κής αιτιολογία μέσα στην ίδια την απόφασηκαισυμπλη­ ρώνεται απότο περιεχόμενο του φακέλου πλήρωσης της θέσης. Τοεπιχείρηματουαιτητήότιηαιτιολογίατηςεπί- 30 δίκηςαπόφασηςείναιανεπαρκήςήλανθασμένηγιαοποιο­ δήποτελόγοαπορρίπτεταιως ανεδαφικό. Ο επόμενος ισχυρισμός τουαιτητήαναφέρεταιστηδιεξαχθείσα απότην ΕΔΥ έρευνα και το επιχείρημα του επί του προκειμένου είναι ότι η έρευνα αυτή ήταν ελλειπής 35 * ΑναθεωρητικέςΕφέσειςΑρ.

1. 791 και796στιςοποίεςηαπόφα­ σηπουδόθηκεστις30Μαΐου 1989δεδημοσιεύτηκεακόμα. 398 4 ΑΛΛ. 5 *0 15 20 25 30 Μαχαρούνας ν.Δημοκρατίας Πογιατζής Δ. με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η ΕΔΥ σε πλάνη αναφορικά με ουσιώδη γεγονότα Η αποδιδόμενηστην ΕΔΥ πλάνη εντοπίζεται απότον αιτητήστο ότι ηΕΔΥ ενήργησε,κατάτηδικήτουεισήγηση,κάτωαπότηλανθασμένηεντύπωση ότι μόνο το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε το πλεονέ­ κτημαπουπρονοείτοΣχέδιοΥπηρεσίας τηςθέσης. Είναι γεγονός αποδεκτόότιτόσοοαιτητήςόσοκαιτο ενδιαφε­ ρόμενο μέροςκατέχουντοπλεονέκτημαπουπροβλέπειτο ΣχέδιοΥπηρεσίας τηςθέσης. Τογεγονός αυτό διαπιστώθηκε απότηνΤμηματικήΕπιτροπήκαι αναφέρθηκεστην ΈκθεσητηςπροςτηνΕΔΥ ηοποία,κατάτηλήψητηςεπί­ δικηςαπόφασης,έλαβευπόψημεταξύάλλωνκαιτα πορί­ σματατηςΤμηματικήςΕπιτροπής. Τογεγονός αυτό ανα­ φέρεται ρητά στο πρακτικό ημερομηνίας 29 Αυγούστου
2. Καμιάένδειξη δεν υπάρχειπουνα οδηγεί στο συ­ μπέρασμα ότι ηΕΔΥ ενήργησε κάτωαπότην πλάνη που της αποδίδει ο αιτητής. Η αναφοράστο πρακτικότης 29ηςΑυγούστου 1989 ότι το ενδιαφερόμενο μέροςκατείχει το πλεονέκτημα που προβλέπει το σχέδιο Υπηρεσίας δεσημαίνει ότιη ΕΔΥ ήτανμετηνεντύπωσηότιοαιτητής δεντοκατέχει. Τοτεκμήριοτηςκανονικότητας*σύμφωνα με το οποίοτεκμαίρεταιότι ηΕΔΥ έλαβε υπόψητηςόλα ταουσιώδηστοιχείαπουβρίσκοντανενώπιοντηςδενέχει ανατραπεί. Σχετικήεπίτουπροκειμένου είναιηαπόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Κλέαρχος Μιλτιάδονς ν. Δημοκρατίας(ανωτέρω). Απόταενώπιον μουστοιχείαπροκύπτειότιη ΕΔΥ διε­ ξήγαγε τη δέουσα έρευνα και δεν ενήργησε κάτω απότο βάρος οποιασδήποτε πλάνης αναφορικάμε τα γεγονότα τηςυπόθεσης. Προβλήθηκεακόμαο ισχυρισμός ότι ηΕΔΥ λανθασμέ­ να απέδωσε καθοριστική βαρύτηταστις εντυπώσεις που σχημάτισε κατάτηςπροσωπικές συνεντεύξεις της μετους υποψηφίους. 35 Η αξιολόγηση των υποψηφίωνμεβάση τις εντυπώσεις που σχηματίζουν ταμέλητου διορίζοντος οργάνου κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις δεναποτελεί αυτοτελέςκρι­ τήριο επιλογής,χωριστό ήανεξάρτητοαπό τηναξίαή τα 399 Πογιατζής, Δ. Μακαρούνας ν.Δημοκρατίας

(1991)προσόντα των υποψηφίων. Συνιστά μάλλον μιααπότις μεθόδους εκτίμησης της αξίας και των ικανοτήτων των υποψηφίωνναδιεκπεραιώσουν μεεπιτυχίατακαθήκοντα καιτιςευθύνες τηςυπόπλήρωσηθέσης: Στεφάνουν. Δη­ μοκρατίας

(1987)3ΑΛΛ. 431. Η διεξαγωγήτέτοιων συ- 5 νεντεύξεων αποτελεί,ωςεκτούτου,μέρος της ενδεδειγμέ­ νης έρευνας που το διορίζον όργανο διεξάγει προς εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών αναφορικά μετονκαθένααπότουςυποψηφίους,εφόσον οι συνεντεύ­ ξειςαυτέςπαρέχουντηδυνατότητα εκτίμησης τωνγνώσε- 10 ων και ιδιαίτερα της προσωπικότητας των υποψηφίων. Αποκτούν δε μεγαλύτερη σημασία στις περιπτώσεις πλή­ ρωσης κενών θέσεων πρώτουδιορισμού ήπρώτουδιορι­ σμού και προαγωγής,στις οποίες όλα τααναγκαία στοι­ χεία δεβρίσκονται σε φακέλους ενώπιον του διορίζοντος 15 οργάνου, ήστις περιπτώσεις στις οποίες τα ενώπιον του οργάνου στοιχεία για κάθε υποψήφιο είναι περίπου τα ίδια,ήακόμαστις περιπτώσειςπουηπροσωπικότητατων υποψηφίωνείναι ουσιώδους σημασίαςγιατηνεπιτυχήεκ­ πλήρωση των καθηκόντωντης θέσης. Όμως,τααποτελέ- 20 σματατωνπροσωπικώνσυνεντεύξεων δεναποτελούναπό μόνα τους καθοριστικό παράγοντα στην επιλογή τουκα­ ταλληλότερου υποψηφίου: Επιτροπή Δημόσιας Υπηρε­ σίας ν.ΜαρίναςΠοτούδηκαιάλλων

(1987)3Α.Α.Δ. 1591 (απόφασηΟλομέλειας). 25 Δε νομίζω ότι τα ενώπιον της ΕΔΥ και τουΔικαστη­ ρίουστοιχεία επαληθεύουντον ισχυρισμό τουαιτητήότιη ΕΔΥ απέδωσε υπέρμετρη ή καθοριστική βαρύτητα στις εντυπώσεις πουσχημάτισεκατάτιςπροσωπικέςσυνεντεύ­ ξειςτης μετουςυποψηφίουςκαιο ισχυρισμός τουεπίτου 30 προκειμένου απορρίπτεταιωςαβάσιμος. Δεν έχειαποδει­ χθεί ότι δόθηκεστις εντυπώσεις αυτέςοποιαδήποτεβαρύ­ τηταπέραντηςδέουσας. Ο τελευταίος ισχυρισμός του κ. Αγγελίδη είναι ότι η ΕΔΥ απέτυχε να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο 35 γιαδιορισμό στην επίδικηκενήθέσηπου,κατάτηνεισήγη­ σητου,δενήτανάλλος απότον αιτητή. Είναιη εισήγηση τουκ.Αγγελίδηεπίτουπροκειμένουότιοαιτητήςυπερτε­ ρεί του ενδιαφερόμενου μέρους αναφορικάμε τηνπείρα 400 4ΑΛΛ. Μαχαρονναςν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Λ και ποιότητα της υπηρεσίας του στο ΑΤΙ ως έκτακτος,η οποία αξιολογήθηκε από το Διευθυντή ως εξαίρετη σε αντίθεση με την υπηρεσία του αιτητή που αξιολογήθηκε ωςπολύκαλή. 5 Αναφορικά με την πείρατων δύο υποψηφίων, λαμβα­ νομένων υπόψη όλων των στοιχείων ενώπιον της ΕΔΥ, πιστεύωότι εύλογα μπορεί ναλεχθείότιέχουνκαιοιδύο τηνίδιαπερίπουπείρα Έχουνεπίσηςταίδιαπροσόντα. Ηαξιολόγηση της έκτακτηςυπηρεσίαςτουαιτητήαπότο 10 Διευθυντή του ΑΤΙ ως εξαίρετης δεν αποτελεί αυτοτελές κριτήριο. Προσφέρεταιμόνοσανπαράγονταςσχετικός με τηνεκτίμησητηςαξίαςτουαιτητή:ΕΔΥ ν. Ποτούδη(ανω­ τέρω). Ορθάεπομένως ηΕΔΥ δενέχειαποδώσειστογε­ γονός αυτόκαθοριστική σημασίακαι περιορίστηκε νατο !5 συνεκτιμήσει μαζίμεάλλουςπαράγοντεςσχετικούς μετην .αξίακαικαταλληλότητατουαιτητήναεκτελέσειτα καθή­ κοντατηςθέσηςμετηναναγκαίαεπάρκεια 20 25 30 35 Λαμβανομένων υπόψηόλων των ουσιωδών περιστατι­ κών της παρούσαςυπόθεσης ηγνώμη μου είναι ότι αυτή αποτελεί κλασσικό παράδειγμα περίπτωσης που η ΕΔΥ μπορούσε νόμιμα ναείχε επιλέξει για διορισμό στηνεπί­ δικηθέσηείτεστον αιτητήείτε το ενδιαφερόμενο μέρος. Φαίνεταιότικαιοιδύοαυτοίυποψήφιοιείναιπερίπουεξ ίσουκατάλληλοιγιαδιορισμόσ'αυτή. Καιστηνπερίπτωση ακόμα που προσωπικά θα επέλεγα τον αιτητή, δεν μπορώ,ως διοικητικός Δικαστής,να αντικαταστήσω την επιλογή της ΕΔΥ με τη δική μου. Αυτό θα ήτανεφικτό μόνο στην περίπτωση πουο αιτητής με ικανοποιούσε ότι έχει έκδηληυπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Κάτι τέτοιο ούτε αποδείχτηκε ούτε φαίνεται να υπάρχει στηνπαρούσαπερίπτωση. ΗΕΔΥ άσκησενόμιματη δια­ κριτικήτης εξουσία χωρίς ναυπερβείταάκραόριατης. Ηεπιλογήπουέκαμεήτανλογικάεπιτρεπτή. Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς, όμως, οποιαδήποτεδιαταγήαναφορικάμε ταέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 401