(1991)ΠΔεκεμβρίου, 1991 [ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ.Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 146,28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΥΡΟΦΟΡΑΤΖΙΑΚΟΥΡΗ, Αιτήιρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 346/91). Λέξεις και Φράσεις — Ο όρος "Συμφέρον της υπηρεσίας" — Η φράση από μόνη τηςέννοια ακαθόριστη — Προς στήριξη διοικη τικής ενέργειας στο "συμφέρον της υπηρεσίας", απαιτείται συγκε κριμενοποίηση του που να επιτρέπει και τοδικαστικό έλεγχο. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Μεταθέσεις — Μη νόμιμο να καταλήξει η 5 Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας σε απόφαση για μετάθεση για λό γους διαφορετικούς από εκείνους που περιέχονται στην πρόταση για μετάθεση—Ρύθμιση του άρθρου48
(2)τουΝ. 1/90—Αποκλει σμός τηςαυτεπάγγελτης μετάθεσηςαπό τηνΕΔΥ— Ερμηνεία. Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας — Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας \Q Νόμος του 1990(Νόμος1/90) — Άρθρο 48
(2)— Επιβολή υποχρέ ωσης για δέουσα αιτιολόγηση τηςπρότασης τηςαρμόδιας προς με τάθεση αρχής — Η αιτιολογία ουσιώδης τύπος της πρότασης για μετάθεση — Πρέπει ναείναι ρητή στο σώμα της πράξης— Ο διοι κητικός φάκελος μπορεί μόνο να τηνσυμπληρώσει, δεν είναι δυνα- 15 τό να την αναπληρώσει. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός Έλεγχος — Προσφυγή κατά μεταθέσεως — Η κρίση της διοίκησης ως προς τους λόγους που υπαγορεύουν τημετάθεσηδεν υπόκειται στον έλεγχο του Δι καστηρίου — Κάθε μετάθεση, εκτός των δυσμενών, θεωρείται, 20 κατά μαχητό τεκμήριο,ότι γίνεται προς το συμφέρον και για τις ανάγκες της υπηρεσίας — Μπορεί όμως να ακυρωθεί ημετάθεση αν φανεί πως είναι τοπροϊόν κακήςχρήσης τηςδιακριτικής εξου σίας τηςδιοίκησης ήπλάνης περί ταπράγματα ή αποτέλεσμα παραγνωρίσεως ουσιωδώνπαραγόντων. 25 Διοικητικό Δίκαιο — Η γενική κυβερνητικήπολιτική — Επιτρεπτή η διαμόρφωση διοικητικής ή κυβερνητικής πολιτικής στα πλαίσια της διακίνηση της διοικητικής δραστηριότητας — Δεν μπορεί 3946 4Α.Α-Δ. Τζιακοϋρην.Δημοκρατίας όμως αυτή να εξικνείται μέχρις εξουδετερώσεωςτης διακριτικής εξουσίας του αρμοδίου οργάνου, όπου αυτή προβλέπεται, και να μηχανοποιεί το ρόλο του — Προϋποθέσεις για την ορθή διαμόρ φωσηπολιτικής. 5 10 15 20 25 30 35 40 45 Ηαιτήτρια,Προϊσταμένηαδελφή,προσέφυγεκατάτηςμετάθε σηςτης,απότην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, απότοΝοσοκο μείο "Αρχιεπίσκοπος ΜακάριοςIII"της Λευκωσίας, όπουυπηρε τούσε,στο Γενικό ΝοσοκομείοΛάρνακας. Το Ανώτατο Δικαστήριο,ακυρώνονταςτην επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 1. Ο όρος "συμφέρον της υπηρεσίας" από μόνος του είναι έν νοια ακαθόριστη.Αν πρόκειται η επίκληση του να προσφέρει τη στήριξη διοικητικήςενέργειας,θαπρέπεινα συγκεκριμενοποιείται με αναφοράστα περιστατικά έτσι που να αποκτάτοαπαραίτητο περιεχόμενο πουθααποκαλύπτειτο συλλογισμόκαιθα επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο. Ηκατάληξηπως εξυπηρετείται το συμφέρον τηςυπηρεσίαςμεορισμένηδιοικητικήενέργεια,αποτελεί συμπέρα σμα που προϋποθέτει την ύπαρξη δεδομένων πάνωστη βάσητων οποίωνεξάγεται. 2.Δεν θαήταννόμιμο νακαταλήξει ηΕΔΥ σε απόφασηγια με τάθεση για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που περιέχονται στην πρόταση για μετάθεση. Κατά ρητή νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 48
(2)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 Ν. 1/90) η ΕΔΥ σε καμία περίπτωση δεν διενεργεί μετάθεση αυτεπάγγελτα. Αποτελεί προϋπόθεσηγια την ενεργοποίηση της δια κριτικής εξουσίας της ΕΔΥ, ηεξακρίβωση τηςύπαρξηςλόγων για μετάθεση,σε πρώτο στάδιο, απότην αρμόδια αρχή. Η ΕΔΥ, στα πλαίσια των δικών της αρμοδιοτήτων,αποφασίζειαν συντρέχουν αυτοί οι λόγοι προκειμένου να κρίνει στο τέλος, ασκώνταςαδέσμευτη διακριτική εξουσία, αν, λαμβανομένων υπόψη όλων των στοιχείων, πρέπειναγίνειηπροταθείσαμετάθεση. 3.0 νόμος έχειεπιβάλει επίσηςτηνυποχρέωση τηςδέουσαςαι τιολόγησης της πρότασης της αρμόδιας α^ής. Η ρητήαπαίτηση για δέουσα αιτιολογία, όσο και αν δεν διαφοροποιεί τις γενικές αρχές ως προς οσαδήποτε θα μπορούσαν να συσχετισθούν με το περιεχόμενο της δεν στερείται πρακτικών επιπτώσεων. Το άρθρο 48
(2)του Νόμουέχεικαταστήσειτηναιτιολογίαουσιώδητύποτης πρότασηςγιαμετάθεση.Σετέτοιαπερίπτωση,ηπαράλειψησυμπε ρίληψης της αιτιολογίας στο ίδιο το έγγραφοτης πρότασης, καθιστά την πρότασηελλειπήως προςτον τύπο της. Γενικήηαιτιολο γία μιας διοικητικής πράξης μπορεί να προκύπτει από το διοικητικό φάκελο.Τα πράγματα είναι διαφορετικάόταν ηαιτιο λογία αποτελεί ουσιώδη τύπο της πράξης.Σ' αυτήτην περίπτωση πρέπει να είναι ρητήστο σώμα της διοικητικήςπράξηςως συστατικό στοιχείο της. Ο φάκελος της υπόθεσης είναι επιτρεπτό να τη συμπληρώσει αλλά δενείναι δυ\ίιτό να την αναπληρώσει, θ α με- 3947 Τζιαχούρην.Δημοκρατίας
(1991)ταβαλλότανσεγράμμακενότοάρθρο48
(2)τουΝόμουανεπρόκει το να αναζητηθεί αιτιολογία άλλη απόεκείνηπουπεριέχεται στην πρότασηγιαμετάθεση.
- Ηκρίση της διοίκησης ως προς τους λόγους πουυπαγορεύ ουν τη μετάθεση δεν υπόκειται στον έλεγχο του Δικαστηρίου. Το 5 ίδιο και η εκτίμηση των στοιχείων που υπάρχουν και πάνω στα οποία στηρίζεται η απόφαση. Κάθε μετάθεση, εκτός αν είναι δυ σμενής, θεωρείται κατά μαχητό τεκμήριο ότι γίνεται προς το συμ φέρονκαι για τις ανάγκεςτηςυπηρεσίας.Αυτόόμως δεν σημαίνει ότι η διοικητική προσφυγή για την προσβολή μετάθεσης είναι 10 χωρίς αντικείμενο. Ημετάθεση μπορεί ναακυρωθεί ανφανείπως είναι το προϊόν κακήςχρήσης της διακριτικήςεξουσίας της διοί κησης ή πλάνη περί τα πράγματαή ακόμα αν φανεί ότι είναι το αποτέλεσμαπαραγνώρισηςουσιωδώνπαραγόντων.
- Απομένει να εξεταστεί ηεπίκληση της γενικής πολιτικής της 15 κυβέρνησης. Έχει θεμελιωθεί πωςείναι επιτρεπτή,μέσασταπλαί σια των προνοιών του νόμου που διέπει την κάθε περίπτωση, η διαμόρφωση διοικητικής ή κυβερνητικής πολιτικής και ότι είναι παραδεκτό να διακινείται η διοικητική δραστηριότητα στα πλαί σια της. Εννοείται πως εφόσον ορισμένη ενέργεια επαφίεται στη 20 διακριτικήεξουσία ορισμένου διοικητικούοργάνου,δεν μπορείνα προσδοθεί στην πολιτική αυτήισχύς τέτοια πουνα εξουδετερώνει τηδιακριτικήεξουσία του αρμόδιου οργάνου και να μηχανοποιεί το ρόλο του. Όμως, η διαμόρφωση ορισμένης διοικητικής ή κυβερνητικής 25 πολιτικής πουγιαναανταποκρίνεται στον όρο πρέπει να είναι γε νική,προϋποθέτει εκ των προτέρωνπροσδιορισμό του περιεχομέ νου της. Μόνο έτσι θαείναι δυνατόνααποτελεί σταθερό παράγο ντα για τον προσδιορισμό της στάσης της διοίκησης μπροστά σε μιαδοσμένη πραγματικήκατάστασηκαιμόνοέτσιθαείναιδυνατό 30 να ασκηθεί δικαστικός έλεγχος της εν γένει νομιμότητας της διοι κητικήςπράξης. Στην υπόθεση αυτή, ηεπίκληση της γενικής πολιτικής τηςκυ βέρνησης, με τον τρόπο που έγινε, είναι εντελώς αόριστη και δεν μπορεί ναγίνειδεκτήωςδέουσααιτιολογία. 35 Επίδικη απόφασηακυρώνεταιμε£100έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Kazamiasv.Republic
(1982)3 CLR239· Adamidesv.Republic
(1982)3 CLR 343· Poyadjis v.Republic
(1987)3 CLR 10O3Sentooahs v. TheGreekCommunalChamber,
(1964)CLR 300· 3948 40 4ΑΛΛ. Τζιακοΰρη ν.Δημοκρατίας Vafeades v. Republic, 1964 CLR 454Piendes v. Republic
(1969)3CLR 274Isaiasv. Republic
(1985)3CLR 490' Zacbariou v. Republic
(1986)3 CLR969· 5 Papadopoulosv. Republic
(1986)3CLR865· Kammitsis v. Republic
(1987)3CLR 384· Lambrouv. Republic
(1970)3CLR 75Vassiliouv. Republic
(1982)3 CLR220· Korakidesv. ViaeProducts
(1985)3CLR 2690- 10 Kynacou v. Republic
(1986)3CLR 1845Skarouv. Republic
(1987)3CLR 1433· Evgeniouv. Republic
(1987)3CLR 1782· Βεληγκέκαν. Κυπριακής Δημοκρατίας(199ΐ)3AAA 567. Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ων η αίτη^ ση με τηνοποία ηαιτήτρια μετατέθηκε από τοΝοσοκομείο'Άρχιεπίσκοπος Μακάριος III"της Λευκωσίας στο ΓενικόΝοσοκομείοΛάρνακας. Α.Σ. Αγγελίδης,γιατηναιτήτρια. 20 Λ. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της ΔημοκρατίαςΑ',για τουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.ανάγνωσετηνακόλουθη από φαση. Ηαιτήτριαείναιπροϊστάμενηαδελφή.Με απόφα25 σητης ΕΔΥ ημερομηνίας 18Ιανουαρίου1991μετατέθηκε από το Νοσοκομείο "Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ΠΙ" της Λευκωσίας στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. Μετην προσφυγήτηςεπιδιώκειτηνακύρωσητηςμετάθεσηςτης. 3949 Κων/δης, Δ. Τζιακούρη ν. Δημοκρατίας
(1991)Την 10Νοεμβρίου 1990,οΔιευθυντήςΙατρικών Υπηρε σιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, ως η αρμόδια αρχή,υπέβαλεπροςτην ΕΔΥ πρότασηγια την μετάθεση τηςαιτήτριαςμετηνακόλουθηαιτιολογία: "ΗπροτεινόμενημετάθεσητηςκαςΤζιακούρη εντάσ- 5 σεται στα πλαίσια των συνηθισμένων μεταθέσεων ΠροϊσταμένωνΑδελφών γιατηνκάλυψητων αναγκών της υπηρεσίας." Ησειράτων λόγων γιατουςοποίους,σύμφωναμετις γραπτές παραστάσεις της αιτήτριας, δεν θα έπρεπε να 10 πραγματοποιηθεί ημετάθεση,αντιμετωπίστηκανμετη γε νικήπαρατήρησητουΔιευθυντήπωςδεναποτελούνλόγο για τημήμετάθεσητης.ΗΕΔΥ έκρινεπωςαυτόςοσυνο πτικός χειρισμός δεν αποτελούσε δέουσα αιτιολογίακαι μεέγγραφοτηςζήτησεπλήρη υπηρεσιακάκαιπροσωπικά/ 15 οικογενειακάστοιχεία αναφορικά μεόλεςτιςπροϊστάμε νες αδελφές όπως καισχολιασμό όλων των σημείων που είχε εγείρει ηαιτήτρια. Σημειώνωπως ο Διευθυντής είχε προτείνει τη μετάθεση και άλλων τριών προϊσταμένων αδελφώνγιατον ίδιολόγοκαιμετονίδιοτρόπο. 20 Ο Διευθυντής περιέλαβε στην απάντηση του και τα ακόλουθα: "...οι υπόαναφοράν προτεινόμενες μεταθέσεις είναι μέσασταπλαίσιατηςγενικήςπολιτικήςτηςκυβερνήσε ως μας για μεταθέσεις/ μετακινήσεις λειτουργών, οι 25 οποίοι κατέχουν διοικητικές θέσεις στις υπηρεσίες μας". Η ΕΔΥ αποφάσισετη μετάθεση της αιτήτριαςγιατί, όπωςσημειώνει, θαεξυπηρετούσετοσυμφέροντηςυπηρε σίας. Ο όρος συμφέρον της υπηρεσίας από μόνος του 30 είναιέννοιαακαθόριστη.(Βλέπε Μιχ.Δ.Στασινόπουλος Δίκαιο των Διοικητικών Πράξεων ανατ. 1982 σελ. 258). Αν πρόκειται η επίκληση του να προσφέρει την στήριξη διοικητικήςενέργειας, θαπρέπεινασυγκεκριμενοποιείται μεαναφορά σταπεριστατικάέτσιπουνααποκτάτο απα- 35 3950 4 ΑΛΛ. Τζιακονρην.Δημοκρατίας Κων/δης, Δ. ραίτητοπεριεχόμενο που θααποκαλύπτειτοσυλλογισμό και θα επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο. Η κατάληξη πως εξυπηρετείται το συμφέρον της υπηρεσίας με ορισμένη διοικητικήενέργεια,αποτελεί συμπέρασμαπου προυποθέ5 τει την ύπαρξη δεδομένων πάνω στη βάση των οποίων εξάγεται. (Βλ. Στασινόπουλος (ανωτέρω) σελ. 335 - 336, Δαγτόγλου,Γενικό Διοικητικό Δίκαιο,Β' έκδοση,σελ. 119 κ,επ., Kazamias v. Republic
(1982)3 CLR 239 και Adamides v.Republic
(1982)3 CLR 343 ως προς την έν10 νοιαδημόσιο συμφέρον). ΔεναναφέρεταιρητάστηναπόφασητηςΕΔΥ αλλάδεν μπορείπαράναεννοείται πωςέκρινε ότιτοσυμφέρον της υπηρεσίαςθαεξυπηρετείτο γιατολόγοήτους λόγους που περιλήφθηκανστην πρότασητηςαρμόδιαςαρχήςκαιπου 15 ήταν και οι μόνοι που καταγράφηκανστο πρακτικόπου ενσωματώνει την απόφαση της. Αλλωστεδεν θαήταννό μιμο να καταλήξει η ΕΔΥ σε απόφασηγια μετάθεση για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που περιέχονταν στην πρότασηγια μετάθεση. (Βλ. Στασινόπουλος (ανωτέ20 0°>), σελ. 225). Αναγνωριζόταν ήδηκαι στα πλαίσια του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967 (Νόμος33/67) πωςφυσιολογικά ομηχανισμός γιαμετάθεσηπροςικανο ποίησηυπηρεσιακήςανάγκηςεκινείτο απότονπροϊστάμε νο του τμήματος. Ικανοποιείτο εκείνος πως οι ανάγκες 25 της υπηρεσίας απαιτούσαν τη μετάθεση και εναπόκειτο πια στην ΕΔΥ να κρίνει κατάπόσο υπήρχανοι ανάγκες και αν χρειαζόταν ναγίνει ηπροτεινόμενη μετάθεση για να τις ικανοποιήσει. (Βλ. Poyadjis v. Republic
(1987)3 CLR1003). 30 35 Κατά ρητή πια νομοθετική ρύθμιση η ΕΔΥ σε καμιά περίπτωσηδιενεργεί μετάθεσηαυτεπάγγελτα.Σύμφωναμε το άρθρο48
(2)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του' 1990 (Νόμος 1/90) "Οι μεταθέσεις των υπαλλήλων διενεργούνται από τηνΕπιτροπήύστερααπόπρότασητηςαρμόδιαςαρχής δεόντως αιτιολογημένη". (Βλ. επίσης τονκανονισμό 20 των περί Δημόσιας Υπηρεσίας (Γενικών) Κανονισμών του 1991,ΚΔΠ 98/91.) 3951 Κων/δης,Δ. ΤζιαΜονοη ν.Δημοκρατίας
(1991)Αποτελεί προϋπόθεση επομένως για την ενεργοποίηση της διακριτικής εξουσίας της ΕΔΥ, η εξακρίβωση της ύπαρξης λόγων για μετάθεση, σε πρώτο στάδιο,απότην αρμόδια αρχή. ΗΕΔΥ, σταπλαίσιατωνδικών της αρμο διοτήτων, αποφασίζει ανσυντρέχουν αυτοί οι λόγοι προ- 5 κείμενου να κρίνει στο τέλος, ασκώντας αδέσμευτη δια κριτική εξουσία, αν, λαμβανομένων υπόψη όλων των στοιχείων, πρέπειναγίνειηπροταθείσαμετάθεση. Πέρα απόαυτά,ονόμος έχειεπιβάλει την υποχρέωση της δέουσας αιτιολόγησης της πρότασης της αρμόδιας 10 αρχής. Ο δικηγόρος της αιτήτριαςσημειώνει στηγραπτή τουαγόρευσηότι η ρητήαπαίτησητουνόμουγιααιτιολο γίααποσκοπείστην ικανοποίησητουνομολογιακούαξιώ ματοςτης πλήρους διαφάνειαςκαιστο στάδιοκάθε προ παρασκευαστικής πράξης. Αυτό είναι ορθό αλλά, όπως 15 συμφώνησαν και οι δύο πλευρές κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο στάδιοτωνδιευκρινίσεων, ηρητή απαίτηση για δέουσα αιτιολογία, όσο και αν δεν διαφοροποιεί τις γενικές αρχές ως προς οσαδήποτε θα μπορούσαν να συ σχετισθούν με το περιεχόμενο της, δεν στερείται πρακτι- 20 κώνεπιπτώσεων.Τοάρθρο48
(2)τουΝόμουέχεικαταστή σει την αιτιολογία ουσιώδη τύπο της πρότασης για μετάθεση. Σε τέτοια περίπτωση,ηπαράλειψησυμπερίλη ψης της αιτιολογίας στο ίδιο το έγγραφο της πρότασης, καθιστάτηνπρότασηελλειπήωςπροςτοντύποτης.Γένι- 25 κά ηαιτιολογία μιαςδιοικητικής πράξης μπορεί να προ κύπτειαπότοδιοικητικόφάκελο. Ταπράγματαείναιδια φορετικά όταν η αιτιολογία αποτελεί ουσιώδη τύπο της πράξης. Σ' αυτήτην περίπτωση πρέπει να είναι ρητήστο σώμα της διοικητικής πράξηςως συστατικό στοιχείο της. 30 Ο φάκελος της υπόθεσης είναι επιτρεπτό να τη συμ πληρώσει αλλά δεν είναι δυνατό να την αναπληρώσει. (Βλ. Παπαχατζής -Σύστημα του Ισχύοντος στην Ελλάδα Διοικητικού Δικαίου,6ηέκδοση σελ. 623, Στασινόπουλος (ανωτέρω)σελ. 341,Δαγτόγλου (ανωτέρω)σελ. 220). Επο- 35 μένως, θα μεταβαλλόταν σε γράμμακενό το άρθρο 48
(2)του Νόμου αν επρόκειτο να αναζητηθείαιτιολογία άλλη απόεκείνηπουπεριέχεταιστηνπρότασηγια μετάθεση. Ο διευθυντής αναφέρει ότι η μετάθεση τηςαιτήτριας 3952 4AAA. Τζιαχούρηv.Αξιοκρατίας Κον/6ικ. Λ. εντάσσεται σε δύο "πλαίσια" που,όπως ταδιαβάζουμε, εμφανίζονταιδιαφορετικά τοένααπότοάλλο. Η αναφο ράσεανάγκεςτηςυπηρεσίαςγιατηνκάλυψητωνοποίων προτάθηκε αρχικά η μετάθεση, προϋποθέτει την ύπαρξη 5 αναγκώνεπιδεκτικώνκάλυψηςμε μετάθεσηόπωςτιςδια πιστώνει ηαρμόδιααρχή. Ηαναφοράσε γενική πολιτική για μετάθεση λειτουργών που κατέχουν διοικητικές θέ σεις, στρέφει τη σκέψηαλλού. Υπονοεί πως όσο καιαν δενεντοπίζονταικενάή ανάγκεςπουχρειάζεταινα καλυ10 φθούν,η μετάθεση είναι σκόπιμη για λόγους που αναφέ ρονται στη φύση των αρμοδιοτήτων του λειτουργού. Το νόημα που λογικά εξάγεται είναι πως, ανεξάρτητααπό όσα θα μπορούσαν να αναχθούν στις υπηρεσιακές ανά γκες, επιβάλλεται ή δικαιολογείται η μετάθεση επειδή η 15 θέσηπουκατέχειολειτουργός είναιδιοικητική. Ποιο από τα δύο ίσχυσε στην πραγματικότηταστην παρούσαυπόθεσηδενείναιδυνατόναεξακριβωθείαπότο κείμενο της πρότασης. Η αιτιολογία, πέρα από όσα θα μπορούσε να λεχθούν ως προς το κάθε ένα από τα δυο 20 σκέλητης, είναι αντιφατικήή στην καλύτερη περίπτωση ασαφήςκαιεπομένωςόχιδέουσα. θα πρέπειναεξετάσωόμωςτοθέμακαιμετηνυπόθε σηότιθαήτανδυνατόναπροσεγγιστούν ταδύο "πλαίσια" σταοποίααναφέρθηκεηαρμόδιααρχή, ξεχωριστά τοένα 25 απότοάλλοχωρίςαπαραίτηταναείναιαντιφατικά.Αυτό θακαλύψει καιτο ενδεχόμενο ναέγιντη επίκλησητηςγε νικήςπολιτικήςτηςκυβέρνησηςγιαεπεξήγησητηςπρώτης διατύπωσης στην αρχική πρότασηπροκειμένου να διευ κρινιστεί ότι οι ανάγκες της υπηρεσίας θα εξυπηρετού30 νταν με την προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής που αναφέρθηκε. θα ασχοληθώ πρώτα με την αναφοράτης αρμόδιας αρχήςστις ανάγκεςτηςυπηρεσίας.Η κρίσητηςδιοίκησης ως προς τους λόγους που υπαγορεύουν τη μετάθεση δεν 35 υπόκειται στον έλεγχο του Δικαστηρίου. Το ίδιο και η εκτίμηση των στοιχείων που υπάρχουν και πάνω στα οποία στηρίζεται η απόφαση.Κάθε μετάθεση, εκτός αν είναιδυσμενής,θεωρείται κατάμαχητότεκμήριοότι γίνε3953 Κον/δης,Δ. Τζιακοΰρςν.ΔιιμοκρατΙας
(1991)ταιπρος το συμφέρον καιγιατις ανάγκεςτηςυπηρεσίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η διοικητική προσφυγή για τηνπροσβολή μετάθεσης είναι χωρίςαντικείμενο. Η μετά θεσημπορεί να ακυρωθεί αν φανεί πως είναι το προϊόν κακής χρήσης της διακριτικής εξουσίας της διοίκησης ή 5 πλάνης περί τα πράγματαήακόμααν φανεί ότι είναι το αποτέλεσμα παραγνώρισης ουσιωδών παραγόντων. (Βλ. Stavros Sentonarisv. The Greek Communal Chamber
(1964)CLR 300, Costas Vafeadis v. Republic
(1964)CLR 454, NikosPierides v.Republic
(1969)3CLR274, Isaias v. 10 Republic
(1985)3CLR490, Zachaiiou v.Republic
(1986)3 CLR 969, Papadopoulos v. Republic
(1986)3 CLR 865, Kammitsis v.Republic
(1987)3CLR 384). Για να είναι νοητός ο έλεγχος, στο βαθμό που είναι επιτρεπτός,θαπρέπειναείναι γνωστή ηπραγματικήβάση 15 πάνωστην οποίαστηρίχτηκε η απόφαση.Η απλή παραπο μπή στις υπηρεσιακές ανάγκες είναι πολύ γενική για να είναι επαρκής.(Βλ. Lambrou v.Republic
(1970)3CLR75, σεσχέσημετον όρο "εκπαιδευτικέςανάγκες").Ηανυπαρ ξία οποιωνδήποτε στοιχείων μέσα στο έγγραφο της πρό- 20 τάσηςτης αρμόδιαςαρχήςτηνκαθιστάαναιτιολόγητηκαι την απόφασηπουστηρίχτηκε σ' αυτή ακυρωτέα. Διαφορε τική αντίκρυση του θέματος θα οδηγούσε σεπαράκαμψη τηςρητήςαπαίτησηςτουνόμουναείναιδεόντωςαιτιολο γημένηηίδιαηπρόταση. 25 Όμως,καιστηνυποθετικήπερίπτωσηπουθαήτανεπι τρεπτή ηαναζήτηση των στοιχείων που λείπουν απότην πρόταση στο διοικητικό φάκελο, η εξέτασητου φακέλου δεν θαήτανδιαφωτιστικήωςπροςτοποιώήτανnυπηρε σιακή ανάγκη που αποσκοπούσε να καλύψει η μετάθεση 30 τηςαιτήτριας.Αντίθετα, θαδημιουργούσε περαιτέρωσκέ ψεις. Το ιστορικό της μετάθεσης της αιτήτριας μαςπαίρνει αρκετά πίσω στο χρόνο. Το 1988 ηαρμόδιααρχήζήτησε τημετάθεση τηςαιτήτριαςστο ΓενικόΝοσοκομείο Λάρνα- 35 καςεντάσσοντας τηνκαιτότε μέσασταπλαίσιατωνσυνη θισμένων μεταθέσεων γιατηνκάλυψηαναγκώντηςυπηρε σίας. Η ΕΔΥ δεν υιοθέτησε την πρόταση. Δεν υπήρχαν, 3954 4ΚΛΛ. Τζιακονρη ν.ΛημοκρατΙας Κων/δης,Δ. όπως σημείωσε τότε, υπηρεσιακοί λόγοι για τέτοια ενέρ γεια μιακαιθακατάληγεστο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνα καςηΕ.Σταυρινου,άλληπροϊσταμένηαδελφήπουκατοι κούσε στηΛάρνακακαιεπιθυμούσε ναεπιστρέψει εκεί.Η 5 Ε. Σταυρινου υπηρετούσε με απόσπαση στα Κεντρικά ΓραφείαστηΛευκωσία καιηαπόσπαση της είχετερματι στεί. Ο Υπουργός Υγείας, με έγγραφο του, εκδήλωσε τη διαφωνία του για την απόφαση της ΕΔΥ καιζήτησε την επανεξέταση του θέματος. Οι λόγοι που πρόβαλε δεν 10 είχανσχέσημετηνύπαρξηκενών στηνυπηρεσία.Αναφέρ θηκεσεπροβλήματασυνεργασίας πουοδήγησανστηναπό σπασητης Ε.ΣταυρινουαπότοΓενικό Νοσοκομείο Λάρ νακας στα Κεντρικά Γραφεία και τα οποία θα αναζωπύρωνεηεπάνοδοςτης εκεί καισε παρόμοια προ15 βλήματα που δημιουργούσε η αιτήτρια στο Νοσοκομείο "Αρχιεπίσκοπος Μακάριοςο ΠΙ"ταοποίακαιθα διαιω νίζονταν ανπαρέμενε. Η ΕΔΥ με την απάντησητης,επι σήμανε αντίφασηστις θέσεις της διοίκησης καικατάληξε πωςεφόσο γινόταν πιαλόγος γιατηνύπαρξη της ειδικής 20 αιτιολογίας "προβλήματα συνεργασίας" θα επιλαμβανό ταν τουθέματοςαφού πρώταεξασφάλιζε νομικήκαθοδή γηση απότο Γενικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας. Μεέγ γραφο της ενημέρωσε το Γενικό Εισαγγελέα επιση μαίνοντας,μεταξύάλλων, καιτο ότι οι ετήσιες εμπιατευ25 τικέςεκθέσεις τωνδύοπροϊσταμένων αδελφώνκάθεάλλο παρά υποδήλωναν την ύπαρξη προβλημάτων συνεργα σίας. Η απάντησηεκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα ήταν κατηγορηματική. Τυχόν μετάθεση των προϊσταμένων 30 αδελφώνγιατους λόγους πουαναφέρθηκαν στην επιστο λή του Υπουργού θαέπασχε νομικά γιατί θαστηριζόταν σε γενική, αόριστη, αντιφατικήκαι συγκρουόμενη με τα στοιχεία των φακέλων αιτιολογία. Ενημερώθηκε ηαρμό διααρχήηοποία,τελικά,μεεπιστολή τηςημερομηνίας 24 35 Οκτωβρίου 1989 πληροφόρησε τον Πρόεδροτης ΕΔΥ ότι το Υπουργείο Υγείας δεν επιθυμούσε να προωθήσει πε ραιτέρωτο θέματο οποίοκαιπαρακαλούσενα θεωρηθεί λήξαν. Όμως,όπως έχει φανεί,το θέμα δεν είχε λήξει.Επα3955 Κων/δΐβΔ. Τζιακονρη ν.Δημοκρατίας
(1991)νήλθε η αρμόδια αρχή 10 περίπου μήνες αργότερα με τη γνωστοποίηση νέαςπρόθεσης της ναπροτείνει τη μετάθε σητηςαιτήτριας.Ακολούθησεηπρότασηστηνοποίαανα φέρθηκα και ηαπόφασηγια μετάθεση. Ομως δενπροκύ πτει ότι είχε μεσολαβήσει ο,τιδήποτε που θα δικαιολο- 5 γούσεδιαφορετική άποψηωςπρος τηνανυπαρξία υπηρε σιακών λόγων στα οποίααναφέρθηκεαρχικάη ΕΔΥ. Το αποτέλεσμα της μετάθεσης ήτανκαιπάλινναπάρειη μια προϊστάμενη αδελφή τη θέσητης άλλης μόνο πουαυτό, αυτήτηφορά,έγινεσεευρύτερηκλίμακαΗΕ.Σταυρινου 1 0 μετακινήθηκε στη Λεμεσό, οι δύο προϊστάμενες αδελφές του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού μετακινήθηκαν ημια στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας καιηάλλη,πουμάλι στα θααφυπηρετούσεσε 7 μήνες,στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφουκαιηαιτήτρια στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. 15 Τηθέση της αιτήτριαςθαέπαιρνεηΕ. Εφραίμπου μέχρι τότε υπηρετούσε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Αν υπήρχεκάτιτο νέοσεό,τι αφορούσετοΝοσοκομείο "Αρ χιεπίσκοπος Μακάριοςο III"ήτανη επιστολή του Διευ θυντήτου Νοσοκομείου με την οποία εξαίρεται το ενδια- 20 φέρον και η προσφορά της αιτήτριας και εκφράζεται η άποψη πως "τυχόν μετάθεση της θα έχει δυσμενείς επι πτώσειςστηνόληλειτουργίατουΝοσοκομείου". Μεαυτάταδεδομέναηγενική επίκληση των αναγκών τηςυπηρεσίαςδεθασυγκεκριμενοποιείτο μεοποιοδήποτε 25 τρόπο από τα στοιχεία του φακέλου. Αντίθετα θα συγ κρουότανμεαυτάκαιηαπόφασηγιατημετάθεσηθα ήταν γι'αυτότολόγοτρωτή. Απομένει να εξεταστεί ηεπίκληση της γενικής πολιτι κήςτηςκυβέρνησης.Έχειθεμελιωθεί πωςείναιεπιτρεπτή, 30 μέσασταπλαίσιατωνπρονοιώντουνόμουπουδιέπειτην κάθε περίπτωση, ηδιαμόρφωσηδιοικητικής ήκυβερνητι κής πολιτικής και ότι είναι παραδεκτόνα διακινείται η διοικητικήδραστηριότητασταπλαίσιατης.Εννοείταιπως εφόσον ορισμένηενέργεια επαφίεται στηδιακριτικήεξου- 35 σία ορισμένου διοικητικούοργάνου, δεν μπορεί να προσ δοθείστηνπολιτικήαυτήισχύςτέτοιαπουναεξουδετερώ νει τη διακριτική εξουσία του αρμόδιου οργάνου καινα 3956 4Α.Α.Δ. Τζιακοΰρη ν.Δημοκρατίας Κων/δης, Δ. μηχανοποιείτορόλο του.(Βλ. Vassiliou v.Republic
(1982)3 CLR220, Korakides v. VineProducts
(1985)3CLR 2690, Kyriacou v. Republic
(1986)3 CLR 1845, Skarou v. Republic
(1987)3CLR 1433,Evgeniou v.Republic
(1987)3 5 CLR 1782, Αννα Βεληγκέκαv. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ.567. Όμως, ηδιαμόρφωση ορισμένης διοικητικήςή κυβερ νητικής πολιτικής που για να ανταποκρίνεται στον όρο πρέπει να είναι γενική, προϋποθέτει εκ των προτέρων 10 προσδιορισμό του περιεχομένου της. Μόνο έτσι θαείναι δυνατόνααποτελεί σταθερόπαράγονταγιατονπροσδιο ρισμό της στάσης της διοίκησης μπροστά σε μια δοσμένη πραγματικήκατάσταση και μόνο έτσι θαείναι δυνατό να ασκηθεί δικαστικός έλεγχοςτης εν γένεινομιμότητας της 15 διοικητικήςπράξης. Στην υπόθεση αυτή,ηεπίκληση της γενικής πολιτικής τηςκυβέρνησης, μετοντρόποπουέγινε,είναιεντελώςαό ριστηκαιδενμπορείναγίνειδεκτήωςδέουσααιτιολογία, Με αυτάδεν θέλω να πω πως δεν θα ήτανκατανοητήη 20 σκοπιμότητα διαμόρφωσης ορισμένης πολιτικής σεσχέση με λειτουργούς που ασκούν διοικητικάκαθήκοντα.Ποια όμωςείναιαυτήηπολιτική,στηνπαρούσαπερίπτωση,δεν μας το αποκαλύπτειηπρότασητης αρμόδιαςαρχής.Δεν ξέρουμε ανεννοείται ότι οι υπάλληλοι αυτοίθαμετατίθε25 νταικατάτο δοκούνήμεβάσηορισμένα κριτήριακαι αν συμβαίνει το δεύτερο,με ποιακριτήρια. Η επίκληση της υπόθεσης Αννα Βεληγκέκα (ανωτέρω) δεν βοηθά τους Καθ'ωνηαίτηση.Σεεκείνητηνπερίπτωσηηπολιτικήείχε προσδιοριστεί μεσαφήνειααπότοΥπουργικό Συμβούλιο. 30 Το περιεχόμενο της ήταν συγκεκριμένο. Περιλάμβανε ως κριτήριο το χρόνο υπηρεσίας στη συγκεκριμένη θέση και, πρέπει να σημειωθεί και αυτό, έθετε χρονοδιάγραμμα για την έναρξη της εφαρμογής της. Τίποτε από αυτά, ούτε ο,τιδήποτε το ανάλογο, είχε συμβεί στην περίπτωση που 35 εξετάζουμε. Αλλά και πάλιν εφόσον θα μπορούσαμε ναανατρέ3957 Κων/δης, Δ. Τζιαχσΰρη ν.Δημοκρατίας
(1991)ξουμε στο διοικητικό φάκελλο για περισσότερηδιαφώτι ση, θα διαπιστώναμε πως ούτε καν ένδειξη υπάρχει ως προς την ύπαρξηοποιασδήποτε πολιτικής αναφορικάμε τις μεταθέσεις των προϊσταμένων αδελφών. Ο φάκελος δείχνει παραμονήπροϊσταμένων αδελφώνστην ίδιαθέση 5 επί δεκαετίες και μεμονωμένες μεταθέσεις άλλων κατά ακανόνιστα χρονικά διαστήματα.Η ίδιαησειρά των με ταθέσεων που αποφασίστηκε δεν αποκαλύπτεικάποιας μορφής πολιτική ή τουλάχιστον κάθε άλλο παρά βοηθά στη συγκεκριμενοποίηση της. Προκύπτει ότι μετατέθηκε 10 προϊστάμενηαδελφή πουπαράμεινεμόλιςδύοχρόνιαπε ρίπου στην ίδια θέση ενώ άλλη έμεινε αμετακίνητη στη θέση που κατείχε για διπλάσια χρόνια. Επίσης τρίτη, αφού παράμεινε 13 χρόνια στην ίδια θέση μετακινήθηκε ξανά μέσα σε 20 μόλις μήνες απότο Γενικό Νοσοκομείο 15 Λευκωσίας στηθέση της αιτήτριας.Πέρααπόαυτά, είδα μετηνεπίκλησητηςπολιτικήςτηςκυβέρνησηςναακολου θεί τη θέσητου Υπουργείου Υγείας,πως η μετάθεσητης αιτήτριας καιακόμαμιαςαπότις προϊστάμενεςαδελφές, ήταναναγκαίαεξαιτίας"προβλημάτωνσυνεργασίας". 20 Έχοντας υπόψηταπιο πάνω,παρέλκει ηεξέτασητης θέσης της αιτήτριαςως προς την παράλειψητηςΕπιτρο πήςναπροβείσεδέουσαέρευνασεσχέση μεταπροβλήμα τα πουθαδημιουργούσε ημετάθεση της και μεταεπιχει ρήματα της αναφορικάμε τη σημασία που θα έπρεπε να 25 είχεπροσδοθείσ'αυτά. Η απόφασητης ΕΔΥ για τη μετάθεση της αιτήτριας απότοΝοσοκομείο "Αρχιεπίσκοπος Μακάριοςο ΠΙ" στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακαςπρέπει ναακυρωθείως μή δεόντωςαιτιολογημένη. Η επίδικη απόφασηακυρώνεται. Επιδικάζονται£100 έξοδαυπέρτηςαιτήτριας. Προσφυγήεπιτυγχάνει.£100.-έξοδα υπέρτηςαιτήτριας. 3958 30