(1991)30Ιανουαρίου, 1991 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ DAMELCO (IMPORTS)LIMITED, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ, Καθ'ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 776/88). ΔιοικητικόΔίκαιο — Διακριτική ευχέρειατηςΔιοίκησης να καθορίσει γενικήπολιτική" χαι ναενεργήσειβάσει αυτής—Δεναποκλείε ται η εξέταση ιδιαίτερωνπεριστατικώνπου ναδικαιολογούνπα ρέκκλισηαπό τηνγενικήαυτήπολιτική. Διοικητικό Δίκαιο — Δημόσιο συμφέρον—Δενείναι γενικήασαφής 5 αφηρημένη έννοια αλλά περιορίζεται στουςκαθορισμένουςπαρά γοντεςπου τάσσει κάθεφοράονομοθέτης. Διοικητικό Όργανο — Διακριτικήευχέρεια — Παράβαση έννομης προσδοκίαςδιοικούμενωναπό τοδιοικητικό όργανο —ΔενστοιχειοΘετείται παράβασηανυπήρχεδιακριτική ευχέρειατηςδιοίκησης γιαέκδοσηήμη έκδοση τηςδιοικητικής πράξης, γεγονόςπου γνώριζανοιδιοικούμενοι. 10 Μετηνπροσφυγήαυτήοι αιτητέςζήτησανακύρωση τηςαπό φασηςτουΥπουργούΕμπορίουκαιΒιομηχανίαςμετηνοποίααρ νήθηκε τηνέκδοσηάδειαςεισαγωγής 1320κιλών snacks απότην 15 Ελλάδα Ηαπόφασηαυτήτου Υπουργού βασίστηκε στον Περί Κανονισμού Εισαγωγών Νόμοτου 1967 (Αρ.49/62) όπως τροπο ποιήθηκε από τονπερί Κανονισμού Εισαγωγών (Τροποποιητικό) Νόμο του1967 (Αρ. 7/67). Βάσει των άρθρων 3και4του Νόμου αυτούδύνανταιναεκδοθούν Διατάγματαπουναρυθμίζουντηνει- 2 0 σαγωγήορισμένωνεμπορευμάτωνγιασκοπούς προστασίαςδημο σίου συμφέροντος και ενθάρρυνσης τηςτοπικής παραγωγήςκαι βιομηχανίας. ΟΥπουργός ασκώνταςτηνεξουσίαπουτουπαρείχει τοάρθρο 3
(1)του ΝόμουεξέδωσετοΠερί Κανονισμού Εισα γωγών (ΈλεγχοςκαιΡύθμισηΕμπορευμάτων) Διάταγματου 1988 . 25 (ΚΔΠ 88/88)μετοοποίοδιετάσσετο,γιατοδημόσιο συμφέρον,ο περιορισμός και ηρύθμισηεισαγωγής εμπορευμάτωνγιασκοπούς προστασίαςτηςντόπιαςβιομηχανίας. Ταεμπορεύματαπουκαθο- 402 4 ΑΛΛ. Damelco Ltd.v.Δημοκρατίας ρίζονταιστονΠρώτοΠίνακα,καιανάμεσασεαυτάκαιπαρασκευ άσματαγνωστά ως cheesepuffs, chipitos και παρόμοια υπόκεινται σεάδειαεισαγωγής. 5 10 15 20 25 ο« MJ *" 40 Το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας στα πλαίσια των προνοιών του Πρωτοκόλλου της Συμφωνίας συνδέσεως μεταξύ Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και Κυπριακής Δημοκρα τίας αποφάσισεκατ'αρχήνναεπιτρέψει την εισαγωγή 1000 κιλών snacksαπόάλλες χώρες της Ε.Ο.Κ., κατάσειρά υποβολής αιτήσε ων. Βάσει τηςπιοπάνωαπόφασηςπαραχωρήθηκεΆδεια εισαγωγής στουςαιτητές 1320 κιλών snacks απότην Ελλάδαυπότονόρο ότι ηπαραχώρησητηςάδειαςδενθαθεωρείτοπροηγούμενογιαπαρα χώρηση παρόμοιαςάδειαςστο μέλλον. Οι αιτητές υπέβαλαννέα αίτηση για εισαγωγή άλλων 1320 κιλών snacks από την Ελλάδα αλλά ας απάντησηεκδόθηκεηαπορριπτική προσβληθείσα απόφα ση. Οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι ο Υπουργός δεν έλαβε υπόψητα περιστατικά της αίτησης τους και άσκησε δέσμια εξουσία σύμφω να με την γενική πολιτική που αποφασίστηκε. Επίσης ότι η απόφάσηλήφθηκεultra vires,αντίθεταμετιςπρόνοιεςτουΝόμου, και ότι επιλέγηκε ηδυσμενέστερη λύσηγι' αυτούςκατά παράβασητης έννομης προσδοκίας τους εφόσον τους είχε δοθεί η προηγούμενη άδεια. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, αποφάσισεότι:
(1)Ένα διοικητικό όργανο δικαιούταινακαθορίσει την γενική πολιτική του και να ενεργήσει με βάση αυτή χωρίς να αποκλείει την εξέταση ιδιαίτερωνουσιωδών περιστατικώνπουδικαιολογούν παρέκκλιση από την γενική αυτή πολιτική. Στην παρούσα όμως υπόθεσηοι αιτητέςδενπαρουσίασανοποιαδήποτεειδικάπεριστα τικά που να δικαιολογούν παρέκκλιση από την γενική πολιτική πουαποφασίστηκε.
(2)Οιλόγοιγιατουςοποίουςμπορούσενατεθεί ο περιορισμός εισαγωγής και που αναφέρονται στο άρθρο 3 του Νόμου είναι η ενθάρρυνση της ντόπιαςπαραγωγήςκαι βιομηχανίας, η βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου, η τήρηση διεθνών υποχρεώσεων και η ανάπτυξητηςοικονομίαςτηςΔημοκρατίας, (λ λόγοιαυτοί συνθέ τουντοδημόσιο συμφέρον το οποίοδεν είναι γενική ασαφήςαφη ρημένη έννοια αλλά περιορίζεται στους καθορισμένους παράγοντεςπουέταξεο νομοθέτης.
(3)Ημηέγκριση της άδειας,κάτωαπόταπεριστατικάτης πα ρούσαςυπόθεσης δεν μπορεί να στηρίξει τον ισχυρισμό των αιτητών για επαχθέστερη λύση ή για παράβασηέννομης προσδοκίας τους γιατί οι αιτητές γνώριζαν ότι τα snacks ήταν ελεγχόμενο 403 J DamelcoLtd. v.Δημοκρατίας
(1991)εμπόρευμα και ότι η άδεια εισαγωγής μπορούσε να εκδοθεί ή όχι από τον Υπουργό. Αλλωστεηπροηγούμενη άδειαείχεπαραχωρη θεί υπό τον όρο ότι δεν θαθεωοείτο μεκανένα τρόπο προηγούμε νογιαπαραχώρησηπαρόμοιαςάδειαςστο μέλλον.
(4)Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ύστερα από άσκηση τηςδιακριτικής ευχέρειας του Υπουργού, σύμφωνα μετο Νόμο,τα γεγονότα και τα περιστατικά της υπόθεσης, ύστερα από δέουσα έρευνα,χωρίς πλάνηπερίτο νόμο ήτα πράγματακαιήταν εύλογα επιτρεπτή. 5 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. \Q Αναφερόμενες Υποθέσεις: Rex v. Poit of London Authority Kynock Ltd., Ex parte [1919] 1 KB. m· Schmidt v.Secretaryof State[1919] 1AU E.R. 90415 Findlayv. Secretaryof State [1984]3AU EJl. 80V Sofokiides& Co. v. Republic
(1987)3C.L.R. ISNicolaouv. The MinisterofCommerceandIndustry(ΠροσφυγήΑρ. 90/87. ημερ. 6.6.1988)· IacovosPhotiadesFoodstuffSuppliersLtd. v. The Republic
(1988)3 C.LM.1310- 20 Ghalanos and Son v. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 678/87, ημερ. 9.9.89)· VassosEliadesLtd. v. TheRepublic
(1979)3 CLR.
- Προσφνγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Υπουργού 25 Εμπορίου και Βιομηχανίας με την οποία αρνήθηκε στον αιτητήάδειαεισαγωγής 1320κιλών snacksαπότην Ελλά δα. Χρ. Τριανταφυλλίδης, για τουςαιτητές Χρ. Ιωαννίδου(Κα.), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τουςκαθ'ων ηαίτηση. 30 Cur. adv. vult. 404 4 AAA. DamclcoLtd. v.Δημοκρατίας Ο Δικαστής κ. Στυλιανίδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 5 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Οι αιτητές με την παρούσα προ σφυγήζητούν την ακύρωσητηςαπόφασηςτου Υπουργού ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας,(ο "Υπουργός"), ημερομηνίας 29 Αυγούστου, 1988, με την οποία αρνήθηκε την έκδοση άδειαςεισαγωγής 1320κιλών snacksαπότηνΕλλάδα. Οι αιτητές είναι εγγεγραμμένη εταιρεία και, μεταξύ άλλων,ασχολούνται μετηνεισαγωγήτροφίμων. 10 Στις26Αυγούστου,1988,υπέβαλαναίτησηγιαεισαγω γή 1320 κιλών snacks από την Ελλάδα, ηοποίααπορρί φθηκεστις29 Αυγούστου, 1988, γιασκοπούς προστασίας τηςντόπιαςβιομηχανίας. Οιλόγοιακυρότηταςπουπροβάλλονται είναι:- 15 1.Υπέρβασηήκατάχρησηεξουσίας.
- Ultra vires, με το νόημα ότι ηπροσβαλλόμενη από φαση είναιαντίθετημετιςπρόνοιες τουνόμου. 3.Προτιμήθηκεηπιοδυσμενής λύσηγιατουςαιτητές. 4.'Ελλειψηαιτιολογίας. 20 5.Έλλειψηεπαρκούςέρευνας. Τα 'Αρθρα 3 και 4 του περί Κανονισμού Εισαγωγών Νόμου του 1962, (Αρ. 49/62), όπως τροποποιήθηκε από τονπερί Κανονισμού Εισαγωγών (Τροποποιητικός)Νόμο του 1967,(Αρ.7/67),(ο"Νόμος"),έχουν:- 25 30 "3
(1)ΟΥπουργόςδύναται,οσάκιςκαθίσταται αναγκαίονεντωδημοσίωσυμφερόντι όπωςπεριορισθήκαι ρυθμισθή ηεισαγωγή εμπορευμάτων ίνα ενθαρρυνθήη τοπικήπαραγωγή καιβιομηχανία, βελτιωθή το εμπορικόν ισοζύγιον, τηρηθώσιν αι διεθνείς υποχρεώσεις ή αναπτυχθήηοικονομία της Δημοκρατίας,διάΔιατάγ ματοςδημοσιευομένου εντη επισήμω εφημερίδιτηςΔη405 ΣτυλιανίΛης,Δ. Damelco Ltd. ν.Δημοκρατίας
(1991)μοκρατίας, να περιορίζη και ρυθμίζη την εισαγωγήν τωνεντωΔιατάγματικαθοριζομένωνεμπορευμάτων.
(2)ΠανΔιάταγμαδύναται να εμπεριέχητοιαύτας δευτερεούσας, επακόλουθους και συμπληρωματικός διατάξεις, ως ο Υπουργός ήθελε κρίνει αναγκαίας ή 5 σκοπίμους διά την εφαρμογήν του Διατάγματος και άνευ επηρεασμού της γενικότητος της προμνησθείσης διατάξεως,παντοιούτονΔιάταγμαδύναται ναπρονοή την προηγουμένην εκ του Υπουργού, παροχήναδείας διάτηνεισαγωγήντωντοιούτωνεμπορευμάτων. ^ 4
(1)Οσάκις η έκδοσις αδείαςκαθίσταται αναγκαία δυνάμειτων διατάξεωνοιουδήποτεΔιατάγματος, αύτη θαείναιεντωνενομισμένω τύπω.
(2)Ο Υπουργός κέκτηται διακριτικήν εξουσίαν όπως- 15 (α)παραχωρήήαρνήταιτοιαύτηνάδειαν (β) εκδίδη την άδειαν υπό τους κατά την κρίσιν αυτού δέονταςόρους* (γ) ακυροί, αναστέλλη ή τροποποιή την τοιαύτην άδειανήτουςόρουςυφ'ουςαύτηεξεδόθη: 20 Νοείται ότι,οσάκιςδυνάμειτων όρων αδείαςτίνος ηνοίχθη ανέκκλητος πίστωσις, ή συνέστη συμβατική υποχρέωσις, απαγορεύεται η ακύρωσις, αναστολή ή τροποποίησιςτηςαδείας,ήτωνόρωνυφ* ουςαύτη εξε δόθη,πριν ήεκπνεύση η τοιαύτηανέκκλητοςπίστωσις, 25 ήπριν ή ητοιαύτησυμβατικήυποχρέωσις εκπληρωθή, ακυρωθή, ή άλλως αποσβεσθή ή ευλόγως θεωρηθήεκπληρωθείσα,ακυρωθείσαήάλλωςαποσβεσθείσα." Με βάσητο 'Αρθρο 3 είχαν εκδοθεί τα περί Κανόνι0 ομού Εισαγωγών ('ΕλεγχοςκαιΡύμθισις Εμπορευμάτων) -* Διατάγματατου 1983 έως 1987. Στις4 Μαρτίου, 1988,εκ δόθηκεαπότον Υπουργό τοπερίΚανονισμού Εισαγωγών 406 4 AAA. Damelco Ltd. v. Δημοκρατίας ΣτυλλανίΑηςΔ. (Έλεγχος και Ρύθμισις Εμπορευμάτων) Διάταγμα του 1988, πουδημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔη μοκρατίαςΑρ. 2305,ΠαράρτημαIII(Ι),Αρ. Γνωστοποίη σης Κ.Δ.Π. 88/88, μετοοποίοανακλήθηκανόλατα προη5 γούμενα ΔιατάγματαΤο Διάταγμααναφέρει ότι κατέστη αναγκαίο, για το δημόσιο συμφέρο, να περιοριστεί και ρυθμιστεί η εισαγωγή εμπορευμάτων, για τους σκοπούς που αναφέρονται στο εδάφιο
(1)του 'Αρθρου 3 του Νόμου.Γιατοσκοπόαυτόδιατάσσεταιοπεριορισμός και 10 ηρύθμιση της εισαγωγής εμπορευμάτων.Ταεμπορεύματα που καθορίζονται στον Πρώτο ΠίνακατουΔιατάγματος υπόκεινται σε άδεια εισαγωγής. "Παρασκευάσματα γνω στάωςcheesepuffs, chipitosκαι παρόμοια"είναικαθορι σμένα εμπορεύματακάτωαπό το Κεφ. 19.04 τουΠρώτου 15 Πίνακα. Στην Κύπρο λειτουργούσαν καιλειτουργούν βιομηχα νίες παραγωγής ίδιων ή παρόμοιων προϊόντων μεαυτά πουκαθορίζονταιστο 19.04 πιοπάνω. 20 25 30 35 Μετονπερί τουΠρωτοκόλλου ΕφαρμογήςτουΔεύτερου Σταδίου Εφαρμογής της Συμφωνίας Συνδέσεως Με ταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας καιτουΠρωτοκόλλου Προσαρ μογής Συνεπεία της Προσχωρήσεως του Βασιλείου της Ισπανίαςκαι της Πορτογαλλικής Δημοκρατίας στην Κοινότητα (Κυρωτικός) Νόμοτου 1987, (Αρ. 321/87), κυρώ θηκε το Πρωτόκολλο για τον Καθορισμό των 'Ορων και Διαδικασιών Εφαρμογήςτου Δεύτερου Σταδίου Εφαρμο γής της Συμφωνίας Συνδέσεως Μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Κυπριακής Δημοκρα τίας και για την Προσαρμογή Ορισμένων Διατάξεων της Συμφωνίαςκαι το Πρωτόκολλο της Συμφωνίας Συνδέσε ως Μεταξύτης ΕυρωπαϊκήςΟικονομικής Κοινότηταςκαι της Κυπριακής Δημοκρατίας Συνεπεία της Προσχωρήσε ως του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλλικής Δημοκρατίας στην Κοινότητα, που υπογράφηκαν στο Λουξεμβούργοστις9Οκτωβρίου, 1987. Μετο'Αρθρο 10τουΠρώτουΠρωτοκόλλου ηΚύπρος 407 Στνλιανίόης, Δ. Damelco Ltd. ν.Δημοκρατίας
(1991)καταργείτους ποσοτικούς περιορισμούς καιόλαταμέτρα ισοδύναμου αποτελέσματος στις εισαγωγές απότηνΚοι νότητα κατά την έναρξη της ισχύος του Πρωτοκόλλου, εκτόςαπότιςεισαγωγές τωνπροϊόντων που αναφέρονται στοΠαράρτημαΙ,πίνακαςΒτηςΣυμφωνίας. 5 Σύμφωνα μετοΆρθρο 12, κατάπαρέκκλιση τουΆρ θρου 10,ηΚύπρος μπορεί ναεπιβάλει άδειες εισαγωγής κατά τις εισαγωγές προϊόντων γιαεγχώρια κατανάλωση καταγωγής Κοινότητας ως το τέλος της πρώτης φάσης τουδεύτερουσταδίουγιαταπροϊόντατουΠαραρτήματος 10 3,σύμφωνα μετουςκανόνες πουαναφέρονταιστις παρα γράφους2,3,4 και
- Ταcheesepuffs καιchipitos καιπαρόμοιαπροϊόνταπε ριλαμβάνονται στο Παράρτημα2.ΣτοΠαράρτημα3η αρ χικήποσότηταορίζεται έναςτόνος,δηλαδή1000 κιλά. 15 . Μετάτηθέσπιση τουπιοπάνωκυρωτικού Νόμου, έγι νανσυσκέψειςστο Υπουργείο Εμπορίουκαι Βιομηχανίας στις 29 Δεκεμβρίου, 1987και 16 Ιανουαρίου, 1988, υπό την προεδρίατου Υπουργού καιαποφασίστηκε όπωςγια το 1988, κατ' αρχή, επιτραπεί η εισαγωγή 1000 κιλών 20 snacksαπόχώρες της ΕυρωπαϊκήςΟικονομικής Κοινότη τας. Ηπιο πάνωποσότητααποφασίστηκεναπαραχωρηθεί κατάσειράυποβολής αιτήσεων. Οι αιτητές υπέβαλαν αίτηση εισαγωγής 1320 κιλών 25 snacksαπότηνΕλλάδακαιτουςπαραχωρήθηκεΆδεια Ει σαγωγήςΑρ.Ν/7/2192, ημερομηνίας 19Ιουλίου,
- Το Μέρος Γτηςάδειαςαυτήςσφραγίστηκε μετον εξής όρο:"Η παραχώρησητηςάδειας αυτής δενθαθεωρηθή 30 με κανένα τρόπο προηγούμενο για παραχώρησηπαρό μοιαςάδειαςστομέλλον." 408 4AAA. DamelcoLtd. v. Δημοκρατίας 1τνλιανί*ης, Δ. Στις 26 Αυγούστου, 1988, οι αιτητές υπέβαλαν αίτηση για εισαγωγή άλλων 1320 κιλών snacks από την Ελλάδα. Στις 29 Αυγούστου, 1988, εκδόθηκε η απορριπτική προ σβαλλόμενη απόφαση. 5 Ταsnacksγια ταοποίαέγινε ηαίτηση είναι,αναντίλεκτα, εμπορεύματα, είτε πανομοιότυπα,είτε παρόμοια με τα cheese puffs και chipitos. Η εισαγωγή τους, ως εκτού του,καλύπτεταιαπότηνπιοπάνωΝομοθεσίακαιΔιατάγ- * ματα. 10 Σεκάθεαίτησηγια άδειαεισαγωγής ο Υπουργός ασκεί διακριτική εξουσία όπως προβλέπεται στο Άρθρο 4
(2)του Νόμου. *5 20 Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Υπουργός δεν έλαβε υπόψη του τα περιστατικά της αίτησης τους και άσκησε δέσμια εξουσία, σύμφωνα μετη γενική πολιτική που απο φασίστηκε. Ένα διοικητικό όργανοδικαιούταινακαθορίσει γενι κήπολιτικήκαιναενεργήσει μεβάσηαυτή,χωρίςόμως να αποκλείει την εξέταση ιδιαίτερων ουσιωδών περιστατικών, που δικαιολογούν παρέκκλιση από τη γενική αυτή πολιτική. Στην υπόθεση Rex v. Port of London Authority Kynoch, Ltd, Ex parte [1919] 1 K.B. 176, στη σελ. 184, ο Bankes L.J. είπε:· 25 30 "In the present case there is another matter to be borne in mind.There are on the one hand cases where a tribunal in the honest exercise of its discretion has adopted a policy, and, without refusing to hear an applicant, intimates to him what its policy is, and that after hearing him it will in accordance with its policy decide against him,unless there is something exceptional inhis case. Ithink counsel for theapplicants wouldadmit that, if the policy has been adopted for reasons which the tribunal may legitimatelyentertain,noobjection could be 409 ΣηλιανίΑης,Δ. DamelcoLtd. τ.Δημοκρατίας
(1991)taken tosucha course." Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και εφαρμόστηκε σε σειρά Αγγλικών Αποφάσεων - (βλ., μεταξύ άλλων, Schmidt ν. Secretaryof State [1969] 1 All E.R. 904* Findlay v. Secretaryof State[1984] 3All E.R.801). 5 Η αρχή αυτή δεν είναι αντίθετη με τις γενικές αρχές τουΔιοικητικού Δικαίουστηχώραμας. Στηνπαρούσαπερίπτωση οι αιτητές δενπαρουσίασαν οποιαδήποτε ειδικά,ιδιαίτεραπεριστατικάπουναδικαιο λογούν παρέκκλιση απότηγενική πολιτική πουαποφασί- 10 στηκε. Ηγενική πολιτική δεν ήτανπλήρης αυτοδέσμευση από την οποία δεν μπορούσε ναγίνει παρέκκλιση. Ο τρόπος άσκησης της εξουσίας τουΥπουργού καθορίζεται απότο Άρθρο4 του Νόμουκαι,ως εκτούτου, ηγενική πολιτική 15 μπορούσε ναδιαφοροποιηθεί, ανάλογαμεταπεριστατικά κάθεαίτησης για εισαγωγή. Οπρώτοςλόγοςακυρότηταςδεν ευσταθεί. Ο δικηγόρος των αιτητών επιχειρηματολόγησε ότι στο Άρθρο 3 του Νόμου δεν αναφέρεται λόγος "προστασίας 20 της ντόπιας βιομηχανίας" και,ως εκ τούτου, η προσβαλ λόμενη απόφασηλήφθηκε ultra vires,αντίθετα με τιςπρό νοιες τουΝόμου. Οι λόγοι που αναφέρονται στο Άρθρο 3 του Νόμου είναι:(α)Ενθάρρυνση ντόπιαςπαραγωγήςκαιβιομηχανίας. (β)Βελτίωσητουεμπορικού ισοζυγίου. (γ)Τήρησηδιεθνών υποχρεώσεων. (δ)Ανάπτυξη τηςοικονομίας τηςΔημοκρατίας. 410 25 4ΑΑΛ. 5 DamelcoLtd. v.Δημοκρατίας Στυλιανίοης,Δ. Οι λόγοιαυτοίσυνθέτουν τονόρο "δημόσιο συμφέρο", όπωςοριοθετείταιστοεδάφιο
(1)τουΆρθρου 3.Τοδημό σιο συμφέρο στο Νόμοδενείναιγενικήασαφής αφηρημέ νηέννοια,αλλάπεριορίζεταιστους καθορισμένους παράγοντεςπουονομοθέτηςέταξε. Σεσειρά υποθέσεων έχειαποφασιστείότι η προστασία τηςντόπιαςβιομηχανίαςκαλύπτεταιαπότην ενθάρρυνση της ντόπιας παραγωγής καιβιομηχανίας - (βλ.,μεταξύ άλλων, Sofokiides & Co. v.Republic
(1987)3 C.L.R. 15" 10 AndreasNicolaouv. The Minister of Commerce and Industry, ΥπόθεσηΑρ.90/87 (Απόφασηδόθηκεστις 6 Ιου νίου, 1988, δε δημοσιεύτηκε ακόμα)* Iacovos Photiades FoodstuffSuppliersLtd v.TheRepublic ofCyprus
(1988)3 CLR. 1310). 15 Προβλήθηκε απότοδικηγόρο τωναιτητών ο ισχυρι σμός ότιο Υπουργός επέλεξε τηδυσμενέστερη λύση για τους αιτητές μετηνμηέκδοση της άδειας,ενώμπορούσε να εκδώσει την άδειαμε περιορισμούς, όπως αύξηση του δασμούεισαγωγής. Υποστηρίχτηκε ότιυπήρξε παράβαση 20 τηςέννομης προσδοκίαςτων αιτητών,εφόσον τους δόθη κεη άδειαστις 19Ιουλίου, 1988,καιδενυπήρξεδιαφορο ποίηση τουΝόμουήτωνπεριστατικών μέχρι της υποβο λήςτηςαίτησηςτουςγιατηνκρινόμενηαπόφαση. 25 Οι αιτητές γνώριζαν ότι τα snacks ήταν ελεγχόμενο εμπόρευμα και ότιάδειαεισαγωγής, που ήταν αναγκαία, μπορούσεναεκδοθείήναμηνεκδοθείαπότον Υπουργό. Ηοδηγία2στον ΠρώτοΠίνακατωνπερί Κανονισμού Εισαγωγών (Άδειαι) (Τροποποιητικοί) Κανονισμώντου 1967έως 1987(βλ. Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας 30 Αρ.2236,Παράρτημα Τρίτο, Μέρος (Ι),σελ.657,Κ.Δ.Π. 183/87)προβλέπει:Μ 35 2.Οεισαγωγέας (α) δενπρέπειναδεσμεύεται για εισαγωγή εμπορευμάτων προτούεξασφαλίσει τησχετι κή άδειαεισαγωγής,και(β)πρέπεινατηρεί όλους τους όρουςτηςάδειαςεισαγωγής." 411 Στυλιανίοης,Δ. DamelcoLtd. ν.Δημοκρατίας
(1991)Στην άδεια πουέλαβαν στις 19 Ιουλίου, 1988,όπως έχειαναφερθείπιοπάνω,μεσφραγίδααναφέρεται:"Η παραχώρηση της άδειας αυτής δενθα θεωρηθή με κανένατρόπο προηγούμενο για παραχώρησηπαρό μοιαςάδειαςστομέλλον." 5 Έναςτόνος ή 1000 κιλάείναιτοανώτατοποσόγιατο οποίο ηΚύπρος είναι υποχρεωμένη ναεπιτρέψει εισαγω γή,μεβάσητοΠρωτόκολλο, απότηνΕυρωπαϊκήΟικονο μικήΚοινότητα. ΗΔιοίκηση δεναπαγόρευσεολότελα την εισαγωγή. Η διακριτικήευχέρεια πρέπει ναασκείται από 10 τη Διοίκηση μεεύλογοτρόποκαι ναλαμβάνονται υπόψη όλα ταπεριστατικά που περιβάλλουν κάθε περίπτωση (βλ. Ο.Ghalanos &Son ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υπό θεση Αρ. 678/87 (Απόφαση δόθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, 15 1989)). Ηδιακριτικήεξουσία πρέπειναασκείταιγιατοσκοπό πουδίδεταιαπότοΝόμο.Διακριτικήευχέρεια ασκείταιμε νόμιμο τρόπο, ανστην άσκηση τηςλαμβάνονται υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία μετηδέουσα βαρύτητακαι δεν υπάρχει πλάνηπερί τονόμο ήταπράγματα-(βλ. Vassos 20 EliadesLtd v.Republic
(1979)3C.L.R.259). Ημηέγκριση τηςάδειας,κάτωαπόταπεριστατικάτης παρούσας υπόθεσης, δενμπορεί ναστηρίξει τον ισχυρι σμό τωναιτητών γιαεπαχθέστερη λύσηήγια παράβαση έννομης προσδοκίαςτους. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση περιέχει σαφήκαιεπαρκή αιτιολογία. Οισχυρισμός ότιηΔιοίκηση δενέκαμετηδέουσαέρευ να γιατο είδος καιτηνποιότητα τουπροϊόντος snacks που οιαιτητές ήθελαν ναεισαγάγουν καιγια την ύπαρξη 30 παρόμοιων προϊόντων ντόπιας παραγωγήςπουχρειάζο νταν προστασία, δενυποστηρίζεται απόταγεγονόταΤα snacksαποτελούν κατηγορίαεμπορεύματος πουαναφέρε ται ρητάστο Υπουργικό Διάταγμα. Εναμισυ μήνα ενωρί412 25 4ΑΛΛ. 5( DameIco Ltd. v.Δημοκρατίας Στνλιανίοης, Δ. τερα είχε δοθεί άδεια εισαγωγής ποσότητας 1320 κιλών. Οι πολλές Κυπριακές βιομηχανίες με παραγωγήίδιων ή/ καιπαρόμοιωνπροϊόντωνκαιη ανάγκηενθάρρυνσηςκαι προστασίας τους ήταν γνωστές στη Διοίκηση, από τις έρευνεςτης. Ο χρόνος από26 Αυγούστου, 1988, μέχρι 29 Αυγού στου, 1988, δεν ήταν τόσο σύντομος για αντίκρουση της αρχήςτηςκανονικότητας. Οι αιτητέςδεν υπέβαλανάλλες λεπτομέρειες, εκτόςαπόεκείνεςπουαναφέρονταιστηναί10 τησήτουςπουήτανπανομοιότυπη μετηναίτησητουΙου λίουτου 1988. Η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ύστερα από άσκησητηςδιακριτικήςευχέρειας του Υπουργού, σύμφω ναμετοΝόμο, ταγεγονότακαιταπεριστατικάτηςυπόθε15 .σης, ύστερα από δέουσα έρευνα, χωρίς πλάνη περί το νόμοήταπράγματα καιήτανεύλογα επιτρεπτή. Για τους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγή απορρίπτεται. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.Καμιάδιαταγή γιαέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 413