(1991)16Δεκεμβρίου.1991 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ.Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΑΚΧΑΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣΟΡΟΚΛΙΝΗΣ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 983/90). Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Επανεξέταση — Το θέμα εξετάζεται νπό το νομιχό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε χατά το χρόνο έκδοσης της ακυρωθείσας πράξης — Οποια δήποτε νομοθετική τροποποίηση που προέκυψε εν τω μεταξύ δεν έχει εφαρμογή εκτός ανέχει αναδρομική ισχύ. * Διοικητικό Όργανο — Συλλογικά όργανα — Συγκρότηση — Κατά τη συνεδρία για λήψη απόφασης πρέπει να μετέχουν μόνο μέλη του συλλογικού οργάνου — Παρουσία μη μελών συνιστά κακή συγ κρότηση του συλλογικού οργάνου. Μετά την έκδοση ακυρωτικήςαπόφασης απότο Ανώτατο Δι- 10 καστήριοστηνπροσφυγήτουαιτητήκατάτηςαπόρριψηςτηςαίτη σης του για ανανέωσητης άδειαςτου για τοποθέτηση πάνωστην παραλία τηςΟρόκλινης ειδώνθαλάσσιωναθλημάτων,ακολούθησε επανεξέτασητης υπόθεσηςαπό το καθ' ου ηαίτησηΣυμβούλιο,το οποίο αποφάσισεξανά την απόρριψητης αίτησης κυρίως για το 15 λόγο ότι είχε προηγηθεί τροποποίηση του περί Προστασίας της ΠαραλίαςΝόμουεδ. 39 μετονΤροποποιητικό Νόμο 11/90σύμφω να με τον οποίο αναστελλόταν η χορήγηση ή ανανέωση τέτοιων αδαών για την περίοδο 1Ιανουαρίου 1990 -31 Δεκεμβρίου 1990. Ηπαρούσαπροσφυγήπροσέβαλετηντελευταίααυτήαπορριπτική 20 απόφασητωνκαθ'ωνηαίτηση. Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε πως η επίδικη απόφαση έπασχε (α)διότι οι καθ' ων ηαίτησηδεν επανεξέτασαντην αίτηση μ£βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο και (β)λόγω κακήςσύνθεσης του Συμβουλίου στο 25 οποίο παρακάθονταν,κατάτη λήψη της επίδικηςαπόφασης,υπη ρεσιακοί παράγοντεςμη μίλητουΣυμβουλίου. 4060 "*.* f . 4 \ΛΛ. ΖαχχαΙονν.Συμβ.Βελτ. Ορόκλινης Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 5 10 15 20 ( 25 30
(1)Η ακυρωτική απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή 60/89 εξαφάνισε εξ υπαρχής και έναντι πάντων την προσβληθείσα πράξητης 11.11.88 καιοι καθ' ων ηαίτηση όφειλαν, μετάτην ακύρωση,να εξετάσουν το θέμαυπό το νομικό καιπραγ ματικόκαθεστώς πουίσχυε κατάτο χρόνο της έκδοσης τηςακυρω θείσας πράξηςκαιόχι μεταγενέστερα. Κατά το χρόνο που λήφθηκε η ακυρωθείσα πράξη, την 11.11.88,δεν ίσχυε η σχετική με τη μη έκδοση αδειών διάταξη του Νόμου 11/90 καιούτε ο νόμος αυτόςείχεαναδρομικήισχύ. Ακόμα, η άδειαζητήθηκε για το έτος 1989 και όχι για το 1990. Και όμως, κατάτη λήψητης επίδικηςαπόφασηςτης 13.10.90, οι καθ'ων ηαί τηση έλαβανυπόψητους τις πρόνοιες του νόμου αυτού,τις οποίες μάλιστα πρόβαλαν και σαν το βασικό λόγο άρνησης τους. Αυτό φαίνεται καθαρά απότο περιεχόμενο της επιστολής, παράρτημα 2 στην ένσταση,όπουσαν μοναδικόςλόγος απόρριψηςαναφέρεταιη αναστολή χορήγησης των αδειώναπό το νόμοαυτό.
(2)Η λήψη της απόφασης,σύνταξη και αιτιολογία της πρέπει να είναι καθαράπροϊόν διαβουλεύσεων των μελών του αρμόδιου συλλογικού οργάνου.Όμως,κατάτησυνεδρία που λήφθηκε ηεπίδίκη απόφαση,ήταν παρόντες και παρακάθοντο στη συνεδρίαση υπηρεσιακοί παράγοντες μη μέλη. Δεν γίνεται μνεία στο πρακτικό της επίδικηςαπόφασης,ότι οι υπηρεσιακοί αυτοίπαράγοντεςαποχώρησαν,αφού έδωσανκαθοριστικές πληροφορίες, πριν αρχίσει η διαδικασίαλήψης της απόφασης. Τουναντίον, από το σχετικό πρακτικό είναι φανερόν πως τα πιο πάνω πρόσωπα,που δεν ήταν μέλητου συλλογικού οργάνου, ήτανπαρόντακατάτηλήψη της επίδικηςαπόφασης.Ορόλος και ο βαθμός της συμμετοχής τους, ή ο επηρεασμός που άσκησανκατά τη λήψη της απόφασηςείναι άγνωστος, δεδομένου ότι σταπρακτι κά του Συμβουλίου δεν αναφέρεται ποιος ήταν ο σκοπός της πα ρουσίας τουςκατάτησυνεδρία πουλήφθηκε ηεπίδικηαπόφαση. Επίδικη απόφαση ακυρώνεται με £50 έξοδα. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Evangelou v. MunicipalityofPaphos
(1982)3 C.L.R. 946 · Republicv.Safirides
(1985)3 CLA. 163· Quistoforou v. MunicipalCommittee of Ayios Dometios
(1987)3 CLR. 1464· 40 Μυτίδης v.Δημοκρατίας
(1988)3ΑΛΑ. 737· Χάρης v.Δημοκρατίας (A.E. 689,ημερομηνίας27/1/89)· 4061 / Ζαχχαίουν.Συμβ.Βελτ.Ορόκλινης
(1991)Γεωργίου κ.α.ν.Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Α.Ε. 525, ημερομηνίας 16/6/89)· Δημοκρατία και Αλλοι ν. Στυλιανοί) (Α.Ε. 1Q28, ημερομηνίας 10/7/90)· Δημοκρατίαν.Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ. 47- 5 Παντελίδηςν.ΑρχήςΒιομηχανικής Καταρτίσεως (ΠροσφυγήΑρ. 392/85, ημερομηνίας22/4/89)Χατζτφασιλείονv. Κ.Ο.Α.
(1991)4ΑΛΛ. 1005Παναγιώτουν.Θ.Ο.Κ.
(1991)3ΑΛΛ.270Χατζηθεοδούλου και Άλλος ν. Δήμου Στροβόλου (Προσφυγή 10 Αρ. 20/88. ημερομηνίας 20/9/89)· Περικλέους ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας
(1991)3 ΑΛΛ.
- Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνη αίτη- 15 σημετηνοποίαναπέρριψαναίτηματουαιτητήγιαπαρα χώρηση άδειας για τοποθέτηση πάνω στην παραλίατης Ορόκλινης ειδώνθαλάσσιωναθλημάτων. Α.Σ.Αγγελίδης,γιατοναιτητή. Κλ. Φράγκον-Πνσίρη(κα),γιατουςκαθ'ωνη αίτηση. 20 Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.ανάγνωσετηνακόλουθη απόφα ση. Οι καθ'ων η αίτηση στις 15.7.88, χορήγησαν άδεια στον αιτητήγιατηντοποθέτησηκαιεκμετάλλευσηορισμέ νων ειδών διεξαγωγής θαλάσσιων αθλημάτωνπάνωστην 25 παραλία τηςπεριοχής Ορόκλινης, ηοποία είναι προστα τευόμενη, συμφωνά με τον περί Προστασίας της Παρα λίαςΝόμο,Κεφ.
- Πριναπότηνεκπνοήτηςάδειαςαυτήςκαι συγκεκριμέ να στις 25.9.88, οαιτητής αποτάθηκεστους καθ'ωνηαί- 30 4062 4ΑΛΛ. Ζακχαίον v.Συμ0.Βελτ.Ορόκλινης Χρνσοστομής,Δ. τηση και ζήτησε ανανέωση, διεύρυνση και επέκταση της άδειας του,ώστε να εγκαταστήσει και άλλα μέσα γιαθα λάσσια αθλήματα.Τοαίτηματουαιτητήαπορρίφθηκε και στις 11.11.88 στάληκεσχετικήεπιστολή. 5 Εναντίον της απόφασηςαυτής,οαιτητήςκαταχώρησε την προσφυγήμε αρ. 60/89 και στις 14.11.89το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφασητου,ακύρωσετην απόφασηπου προσβλήθηκε,γιατί εκδόθηκεαπό μηαρμόδιοόργανο, δη λαδήαπότον Έπαρχο, ενώ,σύμφωνα μετο άρθρο5του 10 περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59, όπως τροποποιήθηκεαπότοάρθρο2τουΝόμου21/87, ηαρμο διότητα του Επαρχουναεκδίδει τέτοιες άδειεςμεταβιβά στηκε στην οικείαΑρχή ΤοπικήςΔιοίκησης, πουστηνπα ρούσαπερίπτωσηείναιοικαθ*ωνη αίτηση. 15 Στις 13.10.90 οι καθ'ων η αίτησηεπανεξέτασαντοαί τηματουαιτητήκαιαπέρριψαντηναίτησητου.Ηαπορρι πτικήαυτήαπόφασητων καθ*ων ηαίτηση(Παράρτημα1 στην ένσταση), απετέλεσε το αντικείμενο της παρούσας προσφυγήςκαιέχειωςακολούθως: 20 "Το Συμβούλιο Βελτιώσεως Ορόκλινης επανεξέτασε την αίτηση του κ. Α. Ζακχαίουμε ημερομηνία 25 Σε πτεμβρίου 1988, γιαπαραχώρηση άδειας γιατοποθέτη ση πάνω στην παραλία της Ορόκλινης ειδών θαλάσ σιων αθλημάτων σύμφωνα με την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου με ημερομηνία 14 Νοεμβρίου 1989 στην υπόθεσηαρ.60/89 καιαποφάσισε,ότιπέραν του ότι στην παραλιακήπεριοχή Ορόκλινης δεν υπάρ χει θαλάσσιος δίαυλος εξόδου-εισόδου για διέλευση σκαφών με αποτέλεσμα να υπάρχει άμεσος κίνδυνος πρόκλησης ατυχημάτων, έγινε τροποποίηση του περί ΠροστασίαςτηςΠαραλίαςΝόμου,εδ.39μετονΤροπο ποιητικόΝόμο11/90σύμφωναμετονοποίοαναστέλλε ταιη χορήγηση ήανανέωσητέτοιων αδειώνγιατηνπε ρίοδο 1 Ιανουαρίου 1990 - 31 Δεκεμβρίου 1990, δεν μπορεί να παραχωρήσει τέτοια άδεια. Το Συμβούλιο έλαβε επίσης υπόψηότι οπαραλιακός χώρος είναιπε ριορισμένος και θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος για 25 30 35 4063 Χρνσοστομής,Δ. ΖακχαΙον ν.Συμβ.Βελτ.Ορόκλινης
(1991)χρήσηαπότοκοινό." Οι καθ' ων ηαίτησηκοινοποίησαν την ως άνω απόφα ση στον αιτητή με επιστολή τους ημερ. 10.11.90, στην οποία σαν μοναδικός λόγος απόρριψηςτης αίτησης ανα φέρεται οΤροποποιητικόςΝόμοςαρ. 11/90,με τον οποίο 5 πράγματι αναστάληκε για περίοδο από 1.1.90-31.12.90, η χορήγησηήανανέωσητέτοιωναδειών. Δύο είναι οι βασικέςεισηγήσειςτουδικηγόρου του αι τητή, οι οποίες τεκμηριώνονται με πολλές αναφορές στη νομολογία. Η πρώτη εισήγηση είναι πως οι καθ'ων ηαίτηση δεν επανεξέτασαν την αίτηση του αιτητή υπό τοπραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυεκατάτον ουσιώδηχρόνο, δεδομένου ou στην περίπτωση του νομικού καθεστώτος εφάρμοσαντιςπρόνοιεςτουΝόμου11/90, πουείναι μετά- 15 γενέστερος. 'Οσον αφορά δε το πραγματικό καθεστώς, έγινεισχυρισμός πωςταπραγματικάγεγονόταδενμελετή θηκαν όπως ήσαν στην αίτησηημερ.25.9.88και ούτε πα ρατηρήθηκε ότι τότε δόθηκε άλλη αιτιολογία απόρριψης καιότι το 1988-1989υπήρχεοθαλάσσιοςδίαυλοςγιαδιέ- 20 λευση τωνταχύπλοωνσκαφών. Η δεύτερη εισήγησηαφορά τον ισχυρισμό περίκακής σύνθεσης του Συμβουλίου κατά την λήψη της επίδικης απόφασης, δεδομένου ότι, στη συγκεκριμένη συνεδρία, εκτός από τα μέλητου Συμβουλίου, παρακάθησαν και ο 25 ανώτερος γραμματειακός λειτουργός του Συμβουλίου, ο εκτελεστικός μηχανικός του Συμβουλίου, ένας γραφέας των κεντρικών γραφείων των Συμβουλίων και ο επιθεω ρητήςτουΣυμβουλίου. Ηδικηγόροςτων καθ'ωνη αίτησηυποστήριξε τηθέση 30 πως το Συμβούλιο ήταννόμιμα συγκροτημένο και πως η παρουσία των υπηρεσιακών παραγόντων στη συνεδρία σκοπό είχε την παρουσίαση των σχετικών φακέλων. Ακόμα ισχυρίστηκε πωςοι υπηρεσιακοίπαράγοντεςουδε μίαανάμειξη είχανστηλήψητηςαπόφασης. 35 4064 10 4ΑΛΛ. ΖαχχαΙουν.Συμβ.Βελτ. Ορόκλινης Χρνσοστομής,Λ. Όσον αφοράτοπραγματικό καινομικόκαθεστώςπου έπρεπεναληφθείυπόψη,η δικηγόροςτωνκαθ'ωνη αίτη ση ανάφερεπως δενυπήρξε διαφοροποίησηωςπροςτο καθεστώς αυτό,δεδομένου ότι στην απόφασητης23.9.88, 5 πουεμφαίνεται στην επιστολή ημερ 11.11.88(Ερυθρό 17 στοδιοικητικόφάκελο), σανλόγοςγιατηναπόρριψη ανα φέρθηκε ο περιορισμένος παραλιακός χώρος, ο οποίος έπρεπε νααφεθεί ελεύθεροςγια χρήσηαπότους λουόμενους,γεγονόςτοοποίο επισημαίνεταικαι τονίζεταιξανά 10 στηνυπόκρίσηαπόφαση. 'Οσοναφοράτονομικόκαθεστώς, ηεισήγησητηςδικη γόρουτωνκαθ'ωνηαίτησηείναισυνυφασμένημετοθέμα του θαλάσσιου διαύλου. Στηγραπτήτηςαγόρευση διευ κρινίζει πωςη αναφοράπουγίνεται στοΝόμο 11/90 καιη 15 μηύπαρξη θαλάσσιου διαύλου, ουδόλως επηρέασαν γιά να βαρύνει ηάποψηνααπορριφθείηαίτηση,καθότικαι οι δύοαυτοί παράγοντες συνηγορούσαν υπέρ τουότιο παραλιακόςχώρος είναιπεριορισμένος καιως εκτούτου, πρέπεινααφεθείχώρος διάτουςλουόμενους, καθότι φαί20 νεται σαφώςότιηαναφοράστοθαλάσσιο δίαυλογίνεται σεσυσχετισμόμετονάμεσοκίνδυνοπρόκλησης ατυχημά των,κίνδυνοςπουδενθαυπήρχεεάνοχώρος δενήτοπε ριορισμένος. Η αναφοράσυνεπώς σ'αυτούςτους λόγους, είπε,ήτοεντελώςπεριττήκαιέγινετυχαία. 25 Η ακυρωτική απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή 60/89 εξαφάνισε εξ υπαρχής καιέναντι πάντων την προσβληθείσα πράξη της 11.11.88καιοι καθ' ων η αίτησηόφειλαν,μετάτηνακύρωση,ναεξετάσουντο θέμα υπότονομικό και πραγματικόκαθεστώς πουίσχυε 30 κατάτοχρόνο τηςέκδοσης τηςακυρωθείσας πράξης και όχι μεταγενέστερα. Πάνω στο θέμα αυτό υπάρχει πλούσια νομολογία. (Βλ., μεταξύ άλλων, Evangelou v. Municipality Paphos
(1982)3 CLR 946,960-961,Republic v.Safuides
(1985)3 35 CLR 163, 170, Christoforou v. Municipal Committee of AyiosDhometios
(1987)3CLR 1464,1467,Μντίδηςv. Δη μοκρατίας,
(1988)3 C.L.R. 737,Χαρής v. Δημοκρατίας. 4065 Χονσοστομής,Δ. Ζακχαίον ν.Σνμβ. Βελτ.Οο6κλινΐ)ς
(1991)Α.Ε. 689, ημερ. απόφασης27.1.89,Γεωργίου κ.α.ν. Επι τροπήςΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Α.Ε.525,ημερ. απόφα σης 16.6.89, Δημοκρατία και άλλοι ν. Στυλιανού, Α.Ε. 1028 και 1029, ημερ.απόφασης10.7.90καιΔημοκρατία ν. Πανναζή
(1991)3Α.ΑΑ
- Κατάτο χρόνο πουλήφθηκεη ακυρωθείσαπράξη, την 11.11.88,δεν ίσχυε ησχετική μετη μηέκδοση αδειώνδιά ταξη του Νόμου 11/90 και ούτε ο νόμος αυτός είχε ανα δρομική ισχύ. Ακόμα, ηάδειαζητήθηκε για το έτος 1989 και όχι γιατο
- Και όμως,κατάτηλήψη της επίδικης 10 απόφασηςτης 13.10.90, οι καθ'ωνηαίτησηέλαβανυπόψη τους τις πρόνοιες του νόμου αυτού,τις οποίες μάλιστα πρόβαλαν και σαν το βασικό λόγο άρνησης τους. Αυτό φαίνεται καθαράαπότο περιεχόμενο της επιστολής,πα ράρτημα 2 στην ένσταση, όπου σαν μοναδικός λόγος 15 απόρριψηςαναφέρεταιη αναστολήχορήγησης τωναδειών απότονόμοαυτό. Συνεπώς,δε συμφωνώ με την εισήγηση της δικηγόρου τωνκαθ'ωνη αίτηση,όπωςτηνεξέθεσα πιοπάνω. Για το λόγο αυτό, η επίδικη απόφαση θα πρέπει να 20 ακυρωθεί. Πέραν αυτού,θαασχοληθώκαιμετοθέματηςνόμιμης συγκρότησης του Συμβουλίου, παρόλο που.δεν θαασχο ληθώ με το θέμα του πραγματικού καθεστώτος, γιατί τούτοδεναναπτύχθηκεμεσαφήνεια. 25 Στην υπόθεση Παντελίδης ν.ΑρχήςΒιομηχανικήςΚαταρτίσεως, Προσφ.αρ.392/85,ημερ. απόφασης22.4.89,ο αδελφόςΔικαστής Στυλιανίδηςαναλύειτοθέματούτοκαι αναφέρεταιστον Κυριακόπουλο,Ελληνικό Διοικητικό Δί καιοΒ',γενικό μέρος,σελ. 20-21: 30 "β. Απαραίτητος προυπόθεσις της εννόμου λειτουρ γίας του συλλογικού οργάνου είναι η νόμιμος αυτού συγκρότησις. Τουνόμουορίζοντος εκπόσωνκαιτίνων ατόμων απαρτίζεταιτο συλλογικόν όργανον, προΐϊπό4066 4ΑΛΛ. 5 10 Ζαχχαίον ν.Συμβ. Βελτ.Ορόκλινης Χρυσοστομής,Δ. θεσιν της νομίμου υποστάσεως και λειτουργίας, αλλά καιτουεγκύρουτωναποφάσεων, αποτελείη συγκρότησις αυτού εκ πάντων των προσώπων, τα οποία νόμω καθωρίσθησαν, διάν'απόκτησητούτογένεσιν καιμορφήνσυλλογικού οργάνου.Προςτην έννοιανδετηςνο μίμου συγκροτήσεως τουσυλλογικού οργάνουαντίκει ται η εις αυτό συμμετοχή προσώπου μη περιλαμβα νομένου μεταξύτων κατάνόμον μελών αυτούή στερηθέντος της ιδιότητος ταύτης λ.χ. δυνάμει δικαστικής αποφάσεως. ΣτονΠαπαχατζή,"ΣύστηματουΙσχύοντοςστην Ελλά δαΔιοικητικούΔικαίου"
(1976), 5ηέκδοση, όπουστη σελ. 172αναφέρονταιταακόλουθα: 15 20 25 "Αντίκειται επίσης στην έννοια της νομίμου συνθέσεως του συλλογικού οργάνου η συμμετοχή στο συμ βούλιο έστω και ενός μέλους που δενπεριλαμβάνεται μεταξύ των νομίμων του οργάνου μελών. Δεν έχειση μασίαανταυπόλοιπαμέλη,καθ' εαυτά,αρκούντυχόν για τον σχηματισμό της νομίμου απαρτίας. Γιατί μπορείναανέπτυξετοπαρείσακτο μέλος μιατέτοιαπειθώ κατά την συζήτηση, ώστε να παρέσυρε προς τις από ψεις του πολλά απότανόμιμα μέλη. Ηνεώτερη νομο λογία είναι αυστηρή,ακόμακαιως προςτην απλή πα ρουσία προσώπων ξένων προς τη νόμιμη του συλλογικού οργάνου σύνθεση: Σ.τ.Ε. 1036 του 1963, 1045 και 1934 του 1972 κ.λ.π.Εκτόςανείχεέλθειο αρ μόδιος υπηρεσιακός παράγων,με σκοπό την παροχή κατατοπιστικώνπληροφοριώνκαιαπεχώρησεπριναρχίοει ησυζήτηση:Σ.τ.Ε.1733του 1973,296του1974." 30 Οι αρχές αυτές υιοθετήθηκαν και από τον Πρόεδρο τουΔικαστηρίου κ.Α. Λοΐζου στηνπροσφυγή αρ. 295/88, Ανδρέας Χατζηβασιλείουν. ΚΟΑ
(1991)4 Α.ΑΑ 1005. Στην υπόθεσηαυτήηπροσβληθείσα απόφαση ακυρώθηκε για το λόγο ότι ο νομικός σύμβουλος του Οργανισμού 35 Wv παρώνστησυνεδρία πουπάρθηκεηεπίδικη απόφα ση.Η παρουσίααυτήχαρακτηρίστηκεσανπαραβίαση των αρχών της λειτουργίας των διοικητικών οργάνων, όπως 4067 Χρυσοσνομής,Δ. Ζαχχαίον ν.Συμβ.Βελτ.Ορόκλινης
(1991)διαγράφονται απότηνομολογία. Ηλήψητηςαπόφασης, σύνταξη και η αιτιολογία της πρέπει να είναι καθαρά προϊόν των διαβουλεύσεων τωνμελώντουαρμοδίουσυλ λογικού οργάνου.(Βλ. επίσης ΝίκοςΠαναγιώτον ν. ΘΟΚ
(1991)3Α.ΑΛ.270). 5 Το άρθρο 5(ΐχβ) του νόμου, όπως τροποποιήθηκε, αναφέρειπωςη άδειαεκδίδεταιαπότηνοικείααρχήτοπι κής διοίκησης, που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι καθ'ωνη αίτηση. Σύμφωνα με το άρθρο 6 του περί Χωρίων (Διοίκηση και Βελτίωση) Νόμου, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 42/83, άρθρο3,το Συμβούλιοτωνκαθ'ωνηαίτησηαπαρ τίζεται απότον Έπαρχο ως Πρόεδρο,πέντε αιρετάΜέλη καιτον Κοινοτάρχη.Όμως,κατά τησυνεδρία που λήφθη κε η επίδικη απόφαση, ήταν παρόντες καιπαρακάθίοντο στη συνεδρίαση οι υπηρεσιακοί παράγοντεςπου ανάφερα πιο πάνω.Δεν γίνεται μνεία στο πρακτικό της επίδικης απόφασης, ότι οι υπηρεσιακοί αυτοί παράγοντεςαποχώ ρησαν,αφούέδωσανκαθοριστικές πληροφορίες,πριναρ χίσειη διαδικασίαλήψης τηςαπόφασης. Επίσης,δενγίνε ται μνεία στο πρακτικόαυτότων όσων ηδικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση ανάφερε ως προς το σκοπό της παρου σίας τους στη συνεδρία και συνεπώς, δεν μπορούν να γί νουναποδεκτά,δεδομένου ότιταθεωρώαπλήεπιχειρημα τολογία. Τουναντίον, από το σχετικό πρακτικό είναι φανερόν πωςταπιοπάνωπρόσωπα,πουδενήτανμέλη τουσυλλο γικού οργάνου,ήτανπαρόντακατάτηλήψη της επίδικης απόφασης. Ο ρόλος καιοβαθμός της συμμετοχής τους,ή ο επηρεασμός που άσκησαν κατάτηλήψητης απόφασης 30 είναι άγνωστος, δεδομένου ότι σταπρακτικά τουΣυμβου λίου δεν αναφέρεταιποιος ήτανοσκοπός τηςπαρουσίας τουςκατάτησυνεδρίαπουλήφθηκεηεπίδικηαπόφαση. Οι υποθέσεις ΠανλίναΧατζηθεοδονλονχ.α. ν. Δήμου Στροβόλον, αρ.2CV88, ημερ.απόφασης20.9.89 καιΒαρβά- 35 ρσ Περικλέους ν. ΣυμβουλίουΒελτιώσεως Αγίας Νάπας 4068 10 15 20 25 4 ΑΛΛ. Ζακχαίον ν.Συμβ.Βελτ.Ορόκλινης Χρνσοστομής,Δ.
(1991)4 Α.Α.Δ. 1995, διαφοροποιούνται, δεδομένου ότι στην πρώτηυπόθεση το Δικαστήριο απεδέχθηότι οι υπη ρεσιακοί παράγοντες βοήθησαν την Επιτροπή, χωρίς να λάβουν μέρος στηλήψη της επίδικης απόφασης. Στη δεύ5 τερη απόφαση αναφέρθηκε η πρώτη, για να καταδειχθεί πωςδενυπήρχεέκδηλη παρανομίαπουναδικαιολογεί έκ δοσηπροσωρινού διατάγματοςτουΔικαστηρίου. Επομένως, ηεπίδικηαπόφασηθαπρέπει ναακυρωθεί καιγι'αυτότολόγο. 10 Έχονταςκαταλήξει σταπιο πάνωσυμπεράσματα,δεν κρίνω σκόπιμο ναασχοληθώ μετους άλλους λόγουςακυ ρότηταςπουπροβλήθηκαν. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει και ηεπίδικη απόφαση ακυ ρώνεται. 15 Οι καθ'ων ηαίτηση να πληρώσουν £50.- έξοδα στον αιτητή. Προσφυγήεπιτυγχάνει. £50.-έξοδα εναντίοντωνκαθ'ων ηαίτηση. 4069