(1991)18Δεκεμβρίου, 1991 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στή;] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΔΕΛΦΟΙ Γ.Κ. ΜΑΚΡΗ ΛΤΔ, Αιτητές, ν. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ (Αρ.1), Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 789/90). Αναθεωρητική Αρχή Αδειών — Ιεραρχική προσφυγή — Εξουσία — Είναι διοικητικό όργανο και δεν έχει δικαστική δικαιοδοσία — Η ιεραρχική προσφυγή κατά απόφασης της Αρχής Αδειών δεν επενεργά ούτε εξομοιώνεται με έφεση —Το Ανώτατο Δικαστήριο κατά την άσκηση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του δεν υποκα- 5 θιστά αλλά ελέγχει τηνκρίση τηςδιοίκησης. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός Ελεγχος — Επέμβαση Δι καστηρίου — Αν ηαπόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή στο διοικητι κό όργανο που την εξέδωσε το Ανώτατο Δικαστήριο δενεπεμβαίvet. Η αιτήτρια εταιρεία μετην προσφυγή τηςαυτήπροσέβαλε την απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών να της χορηγήσει μόνο δυο άδειες -αντί τρεις που ζήτησε -για ΜεταφορέαΑ* βυ τιοφόρου μεταφοράςπετρελαιοειδών. Ηταν ισχυρισμός της δικη γόρου της αιτητριας εταιρείας πως η διανομή των νέων αδειών 15 που αποφασίστηκε έγινε χωρίς να διεξαχθεί οποιαδήποτε έρευνα σχετικά με το ανόλοι οι αιτητές πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου. Επίσης ισχυρίστηκε πως η απόφαση έπασχε από έλλειψη αιτιολογίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο- 20 φάσισε ότι:
(1)ΗΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών είναι διοικητικό όργανο.Η ουσιαστική εκτίμηση των πραγματικώνγεγονότων από τηδιοίκη ση είναι ουσιαστικά έξω από τα όρια του δικαστικού ελέγχου. Έογο του δικαστή δεν είναι να υποκαταστήσει, αλλά, απλώς να 25 ελέγξειτηνκρίσητης διοίκησης. Η Αρχή εφάρμοσε τα υπό του Νόμου καθοριζόμενακριτήρια Με βάσητο τεκμήριο της νομιμότητας και ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας περί του αντιθέτου, τεκμαίρεται ότι η απόφαση της 4122 10 4 ΑΛΛ. Α/φοί ΜακρήΛτδ ν.Αναθ.Αρχής Αδειών (Αρ.1) Αρχής λήφθηκεμετάαπό σωστή εκτίμησηόλων τωνγεγονότων και περιστατικών, ορθή εφαρμογή του νόμου και δεν ήιαν προϊόν πραγματικής ή νομικής πλάνης, υπέρβασης ή κατάχρησης εξου σίας. 5 10
(2)ΤοΔικαστήριο δεν επεμβαίνει ότανηπροσβαλλόμενη από φαση είναι εύλογα επιτρεπτή στο όργανο ήτην αρχήπουτην εξέ δωσε με βάσηταορθάγεγονότα και την ορθήεφαρμογήτης νομο θεσίαςκαιτων αρχώντουΔιοικητικούΔικαίου. Στην υπό κρίση υπόθεση ηαπόφασηλήφθηκε σύμφωνα με το νόμο καιύστερα απότηδέουσα έρευνα.Σταπλαίσιατηςδιακριτι κήςεξουσίας της Αρχής ηαπόφασηήτανεύλογαεπιτρεπτή. Προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Γεωργίου ν.Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών
(1991)4Α.Α.Δ. 1563- ιc Μιλτιάδονς κ.α.ν.Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών
(1991)4 ΑΛΛ. 2723Saiuhanv.TheRepublic, 2R.S.C.C 133Pierides v.Republic
(1969)3C.LJi. 274- 20 Nicosia Techalemit Co. andAnother v. Municipality of Nicosia and/ or The MunicipalCommission of Nicosia
(1971)3C.LJi. 357· Avgousti v. ThePermitsAuthority
(1972)3 C.L.R. 356· Merck v.RepublicandAnother
(1972)3C.LJi 548 · Kyriacou andAnother v.PublicService Commission
(1974)3C.L.R. 358- 25 Marangouv. The Republic (Προσφυγή Αρ. 802/87, ημερομηνίας 7/1/89)· Pantazis v.Republic(Προσφυγή Αρ. 763/87, ημερομηνίας31/7/89)· Rainbow Bleaching & Dyeing Co. Ltd. v. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών &Άλλου (Προσφυγή Αρ. 424/88, ημερομηνίας 13/1/90). 30 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτηςκαθ'ηςηαίτηση με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει Ιεραρχική Προσφυγή των αιτητων ηοποίαέγινε κατόπιναίτησηςτουςγιαχορή γησηκαιτρίτης άδειαςμεταφορέαΑ' βυτιοφόρου μεταφο4123 Α/φοί ΜακρήΛτδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών (Αρ.1)
(1991)ράςπετρελαιοειδών. Α. Μαρκίδης,γιατοναιτητή. Γ. Κνριακίδον (χα),Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τουςκαθ'ωνηαίτηση. Π. Παπαγεωργίου,για το ενδιαφερόμενο μέρος Μ. 5 Αντωνίου. Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ. ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφα ση. Με την παρούσαπροσφυγή ηαιτήτριαεταιρεία ζητά τηνπιοκάτωθεραπεία: 10 "Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η διοικητική από σχιση και/ήπράξητηςκαθ'ηςη Αίτηση Αρχής, πουκοι νοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή ημερ.3.8.1990 και με την οποία απορρίφθηκε εν μέρει η Ιεραρχική Προσφυγή της Αιτήτριας υπ' αρ. 1165/89,είναι άκυρη 15 και στερείται οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος κατάτο μέρος εκείνο, μετοοποίοαπορρίφθηκε αίτημα της αιτήτριαςγια χορήγηση και τρίτης άδειας μεταφο ρέαΑ' βυτιοφόρουμεταφοράςπετρελαιοειδών." Με την προσφυγή της αυτήη αιτήτρια προσέβαλε τη 20 χορήγηση απότην καθ'ηςηαίτησηΑρχή, μιαςάδειας με ταφορέα Α' βυτιοφόρου μεταφοράς πετρελαιοδειών στο ενδιαφερόμενο μέρος ΜελέτηΑντωνίου, ενώ η προσφυγή όσον αφορά το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέα Ιακώβου, αποσύρθηκε. 25 Στις 22.4.89, η αιτήτρια εταιρεία υπέβαλε προς την Αρχή Αδειών αίτηση για χορήγηση τριών αδειών οδικής χρήσης μεταφορέαΑ*γιατρίαοχήματα κατηγορίαςβυτιο φόρουγια μεταφοράπετρελαιοειδών. (Παραρτήματα Α-Γ στηνένσταση). Στη συνεδρίατηςμεημερομηνία23.8.89(ΠαράρτημαΔ 4124 30 4ΧΛ.Α. Α/φοί ΜακρήΑτδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών(Αρ.1) Χρυσοστομής,Δ. στην ένσταση),ηΑρχήΑδειών, αφούέλαβευπόψητην ει σήγησητουΤμήματοςΟδικών Μεταφορών(Παράρτημα Κ στη γραπτή αγόρευση των καθ'ων η αίτηση),καθώςκαι όλαταενώπιον τηςστοιχεία,απόρριψετηναίτηση,γιατο 5 λόγο ότι οι ανάγκες εξυπηρετούνταν ικανοποιητικά από ταυφιστάμενααδειούχαοχήματατηςίδιαςκατηγορίας. Ηαιτήτριαεταιρείαπροσέβαλε τηνπιοπάνω απορρι πτικήαπόφασητης Αρχής Αδειών με την ιεραρχικήπρο σφυγή υπ'αρ. 1165/89 (ΠαράρτημαΕστηνένσταση). 10 ΗΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών στις συνεδριάσεις της με ημερομηνίες 14.2.90και 17.3.90, άκουσε τους λόγους πουυποστήριζαντην ιεραρχικήπροσφυγή, απότο δικηγό ρο της αιτήτριας εταιρείας (Παραρτήματα Στκαι Ζ στην όνσταση) και στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 16.7.90, 15 αφούέλαβευπόψητοσύνολο των ενώπιον της στοιχείων, αποφάσισετη χορήγηση δύο αδειών οδικής χρήσης μεταφορέως "Α", προς την αιτήτρια εταιρεία (Παράρτημα Η στηνένσταση). Η πιο πάνω απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής 20 Αδειών κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια με επιστολή ημερ. 3.8.90(ΠαράρτημαΙ στηνένσταση). Οι βασικοί λόγοι ακύρωσης, που προβλήθηκαν στην προσφυγή αυτή, ήταν. ηέλλειψηδιεξαγωγής της δέουσας έρευνας από την καθ' ης η αίτηση Αρχή και η έλλειψη 25 επαρκούςήοποιασδήποτε αιτιολογίας της προσβαλλόμε νηςαπόφασης. Συγκεκριμμένα, ο δικηγόρος της αιτήτριαςεταιρείας υπέβαλε πως,ηδιανομή των νέων αδειών πουαποφασί στηκε ότι έπρεπε να δοθούν σε Μεταφορείς Α' γιαμετα30 φοράπετρελαιοειδών, έγινε χωρίς να διεξαχθεί οποιαδή ποτε έρευνα σχετικά με το ανόλοι οι αιτητέςπληρούσαν τιςπροϋποθέσειςτουΝόμου. Περαιτέρω,οδικηγόρος τηςαιτήτριαςυπέβαλεπως, η αρμόδιααρχή δενανέφερεμεβάση ποιοσυλλογισμό κατέ4125 ' Χρwoe τομής, Δ. Α/φοίΜαχρήΑτδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών(Αρ.1)
(1991)λήξε στην κατανομήτων νέων αδειών μεταξύαυτώνπου τις διεκδικούσαν, γιατίπαραχώρησεδύοαντίτρειςάδειες στην αιτήτρια,με αποτέλεσμα η απόφασητης να πάσχει απόέλλειψηαιτιολογίας. Αντίθετα,ηδικηγόροςτηςκαθ'ηςηαίτησηΑρχήςυπο- 5 στήριξε ότι η προσβαλλόμενη απόφασηήτανορθή,νόμιμη και λογικά επιτρεπτή, ότι μεβάσητουλικό πουείχεενώ πιον της η Αρχή ήταν δεόντως αιτιολογημένη, λήφθηκε μετάαπόενδελεχή έρευνακαι ικανοποιούσεόλεςτιςνομι κέςυποχρεώσεις τωνκαθ'ωνηαίτηση. 10 Από τοαποδεικτικό υλικό πουτέθηκεενώπιον τουΔι καστηρίου,κρίνω πως ηαρμόδιαΑρχήδιενήργησε τη δέ ουσαέρευνα προτούκαταλήξειστηνπροσβαλλόμενη από φασηκαι άσκησε τηδιακριτικήτης εξουσία σύμφωνα με τοάρθρο4Α τουΝόμου 84/84. 15 Στη συνεδρίασητηςμεημερ.14.2.90, ηΑρ*)ζή άκουσετο δικηγόροτηςαιτήτριας,οοποίοςπαρουσίασετοθέμα και εξέθεσετις απόψειςτου.Κατάτησυνεδρίασηαυτήοδικη γόρος της αιτήτριας παρουσίασε σχετικό Τεκμήριο, το οποίο δείκνυε αύξηση της μεταφερόμενης ποσότητας πε- 20 τρελαιοειδών των πελατώντου καιυποστήριζε πωςη αύ ξησηαυτήτων εργασιών της αιτήτριαςδικαιολογούσε τη χορήγησητωναιτούμενωναδειών. Κατά την επόμενη συνεδρίαση της Αρχής, ημερ. 17.3.90,ακούστηκανκαιπάλιν οι απόψεις του δικηγόρου 25 της αιτήτριας, καθώς και όλων των ενδιαφερομένων μερών. Στα πλαίσια διεξαγωγής της αναγκαίαςέρευνας, ζητήθηκαναπότηνΑρχή,γιαόλεςτις υποθέσεις,στοιχεία από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών, αναφορικά με το πόσοι μεταφορείς Α' και Β' υπήρχαν για τημεταφορά πε- 30 τρελαιοειδών για τα έτη 1985 και εντεύθεν, καθώς και στοιχεία από τοΤμήμαΣτατιστικήςκαι Ερευνών,αναφο ρικά με τηνκατανάλωσηπετρελαιοειδών απότο 1985 και εντεύθεν. Στησυνεδρίαση της με ημερ. 16.7.90,κατάτην οποία 35 4126 4AJLA. Α/φοί ΜαχρήΑτδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών(Αρ.1) Χρυσοστομής,Δ. κρίθηκε η προσφυγή των αιτητων, ηΑρχήαποφάσισε τη χορήγηση δύοαδειών στην αιτήτριαεταιρεία καιαιτιολο γώντας την απόφασητης ανάφερε,μεταξύ άλλων, ταπιο κάτω: 5 10 15 20 25 30 35 "Οι πιοπάνωυποθέσεις ακούστηκανμαζίδιότιόλες έχουν σαν κοινό σημείο το θέμα της έκδοσης νέων αδειών Α' για βυτιοφόρα μεταφοράς πετρελαιοειδών. Το πρώτο θέμα ενώπιον της Αρχής είναι ηδιαπίστωση του κατάπόσο υπάρχουν ανάγκες για νέες άδειες του τύπουαυτούσύμφωνα μετοάρθρο 15
(3)(α)τουΝόμου. Ζητήσαμε στοιχεία από το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών για την κατανάλωση πετρελαιοειδών στην Κύπρο απότο 1985 μέχρι σήμερα και επίσης στοιχεία απότοΤμήμαΟδικών Μεταφορώνγιατον αριθμότων αδειών Α και Β βυτιοφόρων μεταφοράς πετρελαιοει δώνγιατην ίδιαπερίοδο.Από ταστοιχεία αυτά, φαίνε ται ότι ηκατανάλωση πετρελαιοειδών στην Κύπρογια τηνπιοπάνωπερίοδοαυξήθηκεκατά45%περίπουενώ ο αριθμόςτωναδειώνέχειαυξηθείμόνοκατάολίγογια την ίδιαπερίοδο. Βέβαια έχουμε λάβει υπόψη το γεγο νός ότι η χωρητικότητα των υφιστάμενων οχημάτων μπορεί νααυξηθεί.Αλλάαπόταστοιχεία αυτά,ωςεπί σης καιαπότοσύνολοτων στοιχείων που έχουμε ενώ πιον μας, έχουμε φθάσειστοσυμπέρασμαότιυπάρχουν ανάγκες στον τομέα αυτότων μεταφορών,ώστεναδι καιολογούν τη χορήγηση νέων αδειών.Ειδικότερα στον τομέατης μεταφοράςπετρελαιοειδών η Αρχήκρίνει ότι είναι προς το δημόσιο συμφέρον να υπάρχει άνετος αριθμός οχημάτων μεταφοράςαυτούτουουσιώδους είδουςγιατηνοικονομίατου τόπου. Έχουμε εξετάσει την κάθε υπόθεση που είναι ενώ πιον μας ξεχωριστά και εφαρμόζοντας και τα υπόλοι πα κριτήρια του Νόμουκρίνουμε ότι θαπρέπει ναχο ρηγηθούν άδειες Ά' για βυτιοφόρα μεταφοράς πετρελαιοειδών ως εξής: Στην ετ. Αδελφοί Γ.Κ. ΜακρήςΑτδ.2άδειες,στην εταιρείαΒΑΚΟ(Λ/σία)Ατδ.1 άδεια, στον κ. Ανδρέα Ιακώβου 1άδειακαι επίσης οι χορηγηθείσες άδειεςσταενδιαφερόμενα μέρηκ.Μελέτη 4127 Χρνοοστομής,Δ. Α/φοίΜαχρήΑτδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών(Αρ.1) ΑντωνίουκαιΚ&ΜTRANSPORT LTD
(1991)" Αυτούσια η απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών διαβιβάστηκε στην αιτήτρια εταιρεία μ* επιστολή ημερ. 3.8.90. Ο δικηγόρος της αιτήτριας ισχυρίστηκε πως η Αρχή 5 δεν ανάφερε στην απόφαση της με βάση ποια κριτήρια προέβηστηδιανομήτωναδειών μεταξύτωνδιαφόρωναι τητων, πράγμα που δημιούργησε λόγο ακυρότητας λόγω έλλειψηςτηςδέουσαςαιτιολογίας. Όπωςφαίνεταικαιαπότοσχετικό πρακτικότηςσυνε- ίο δρίασης της 16.7.90,η Αρχή κατά την εξέταση των ενώ πιον της υποθέσεων, έλαβε υπόψη όλα τααναγκαίαστοι χεία από το Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών και το Τμήμα Οδικών Μεταφορών και έκρινε ότι, με βάση τα στοιχεία αυτά, εδικαιολογείτο αύξηση του αριθμού 15 αδειών.Ακολούθως, εξέτασε ξεχωριστά τηνκάθευπόθεση και αφούεφάρμοσε ταυπό του νόμου καθοριζόμενα κρι τήρια,αποφάσισεναδιανείμει μεταξύτωναιτητωντιςζη τηθείσες άδειες. Η Αρχή μελέτησε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώ- 20 πιόν της,ταοποίαήτανικανοποιητικάγιανατην βοηθή σουν στην άσκηση της διακριτικής της εξουσίας. Ασκώ ντας την εφάρμοσε, όπως ανάφερε, τα υπό του νόμου καθοριζόμενακριτήρια,δηλαδή: "(α) Τας ανάγκαςτης περιφερείας διά την μεταφο- 25 ράν του σκοπουμένου είδους φορτίου ωςκαιτηνέκτασινκαιφύσιντωντοιούτωναναγκών(β)την έκτασιν καθ'ηναι τοιαύται ανάγκαιεξυπη ρετούνται υπό των εν τη περιφέρεια υφισταμένων αδειούχων μεταφορέωνΑ'. (γ) τον βαθμόν εις τον οποίον είναι πιθανόν ότι ο αιτητής θα δύναται να παρέχη εις την περιφέρειαν ασφαλείς, συνεχείς και τακτικός μεταφορικός υπηρε4128 30 4ΑΛΛ Α/φοίΜακρή Ατδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών(Αρ.1) Χρυσοστομής,Δ. σίας* (δ)τον τύπον και την δυναμικότητα του οχήματος αναφορικώςπροςτοοποίονυπεβλήθηηαίτησις." Η Αναθεωρητική ΑρχήΑδειών είναι διοικητικό όργαc νο καιδενέχειδικαστικήδικαιοδοσία.Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γεωργίου ν. Αναθ. ΑρχήςΑδειών
(1991)4 Α.Α.Δ. 1563, "η ιεραρχική προσφυγή δεν επενεργεί ούτε εξομοιώνεται με έφεση. Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών έχει την ίδια πρωτογενή ευθύνη όπως κι ηΑρχή Αδειών 10 γιατηνπροώθησητωνσκοπώντουδικαίου." Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών είναι διοικητικό όργα νο. Η ουσιαστική εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων απότηδιοίκηση είναι ουσιαστικά έξωαπόταόριατουδι καστικού ελέγχου. Έργοτουδικαστήδεν είναι να υποκα15 ταστήσει,αλλά,απλώςναελέγξειτηνκρίσητης διοίκησης. Η Αρχή, αφούστάθμισε όλα τακριτήρια,προέβη στην έκδοση νέας απόφασηςσε αντικατάστασητης εκδοθείσας από το πρωτοβάθμιο όργανο, σύμφωνα με τις εξουσίες που της παρέχει ο Νόμος 84/84,άρθρο 4(δ). (Βλ. επίσης, 20 Κώστας Μάηάδου κ.α. v. Α.Α.Α.
(1991)4 Α.Α.Δ.2723 καιΓεωργίουν. ΑΛΛ. (ανωτέρω)). Η Αρχή εφάρμοσε τα υπό του Νόμου καθοριζόμενα κριτήρια.Μεβάσητοτεκμήριοτηςνομιμότηταςκαιελλεί ψει οποιασδήποτε μαρτυρίας περί του αντιθέτου,τεκμαί25 ρεται ότι ηαπόφαση της Αρχής λήφθηκε μετάαπό σωστή εκτίμηση όλων των γεγονότων και περιστατικών, ορθή εφαρμογήτου νόμου και δεν ήτανπροϊόν πραγματικής ή νομικής πλάνης,υπέρβασηςήκατάχρησης εξουσίας. Πέραντούτου, ο δικηγόρος της αιτήτριαςστηγραπτή 30 του αγόρευση, περιόρισε την επιχειρηματολογία του στο ζήτημα της μη χορήγησης σ' αυτήν και τρίτης άδειαςκαι 4129 Χρυσοστομής,Δ. Α/φοίΜακρήΑτδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών(Αρ.1)
(1991)δεν ανέπτυξε οποιοδήποτε συγκεκριμμένο ισχυρισμόενα ντίον τηςχορήγησης άδειαςπροςτοενδιαφερόμενο μέρος Μελέτη Αντωνίου.Συνεπώς, τοΔικαστήριο δεν μπορείνα υπεισέλθειστηνεξέτασητουζητήματοςαυτού. Στηνπαρούσα υπόθεσηηΑναθεωρητική Αρχή Αδειών 5 εκτίμησεόλα ταυπαρκτάγεγονότα,διεξήγαγε εκτεταμένη έρευνα, εξέτασε τηνκάθε υπόθεση ξεχωριστά, άσκησετη διακριτικήτηςευχέρεια μεβάσητα νομοθετημένα κριτή ριακαιαιτιολόγησε τηναπόφασητης ικανοποιητικά. Οιαρχές,μεβάση τις οποίες επεμβαίνει τοΔιοικητικό 10 Δικαστήριο στις αποφάσεις των διοικητικών οργάνων, είναι καθορισμένες από τη νομολογία. (Βλ., μεταξύ άλλων, SalihShukn Saruhan and The Republic (Public Service Commission),2R.S.C.C. 133,136* NicosPierides v. Republic (Public Service Commission)
(1969)3C.L.R. 274, 15 282-283· Nicosia Techalemit Co. and Another v. Municipality ofNicosia and/or The Municipal Commission of Nicosia
(1971)3 C.L.R. 357, 368-369· Georghios Avgousti v.ThePermitsAuthority
(1972)3C.L.R. 356,363· E.Merck v.RepublicandAnother
(1972)3C.L.R. 548,564· 20 Antonios Kyriacou and Another v. PublicService Commission
(1974)3 C.L.R. 358, 364-365*Efpraxia Marangou v. TheRepublic of Cyprus andAnother, Υποθ. Αρ. 802/87(Απόφαση δόθηκεστις 7Ιανουαρίου, 1989,δε δημοσιεύτηκε ακόμαστους επίσημους τόμουςτων αποφά- 25 σεων)). Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει όταν η προσβαλλόμενη απόφαση είναι εύλογα επιτρεπτή στοόργανο ήτην αρχή που τηνεξέδοσε μεβάσητα ορθάγεγονότα και την ορθή εφαρμογή τηςνομοθεσίαςκαιτωναρχώντουΔιοικητικού 30 Δικαίου. (BLPambis Pantazis v. R.t Υποθ. Αρ.763/87, ημερ. 31.7.89,Rainbow Bleaching &Dyeing Co. Ltdv.1. ΑΛΛ., 2.Αρχής Αδειών, Υπ. Αρ.424/88,ημερ. 13.1.90, (δεν δημοσιεύτηκαν ακόμα στους επίσημους τόμουςτων αποφάσεων)). 35 Στηνυπόκρίσηυπόθεσηηαπόφασηλήφθηκεσύμφωνα 4130 4 ΑΑΛ. Α/φοίΜακρή Ατδ ν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών (Αρ.1) Χρυσοστομής,Δ. μετονόμοκαιύστερα απότη δέουσα έρευνα. Σταπλαίσια της διακριτικής εξουσίας της Αρχής ηαπόφασηήταν εύ λογα επιτρεπτή. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Ηεπίδικηαπόφαση επικυ5 ρώνεται. Οι αιτητές ναπληρώσουν ταέξοδα,ταοποίαναυπο λογιστούναπότον Πρωτοκολλητή. Προσφυγήαπορρίπτεται. 'Εξοδαεναντίοντωναιτητων. 4131