(1991)20Δεκεμβρίου,1991 [ΠΙΚΗΣ,Δ/σιής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΩΜΑ, Αιτητής, ν. ΚΕΝΤΡΙΚΗΣΤΡΑΠΕΖΗΣΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 511/90). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγή — Καθήκοντα θέσης — Μέτρο κρίσης είναι τα καθήκοντα πον ανατίθενται στους υπαλλήλους μέσα στα πλαίσια τωνκαθηκόντων που ορίζει τοσχέδιο υπηρεσίας — Ανάθεση ιδιαίτερων καθηκόντων δεν μεταβάλλει τη διεκδίκηση για προαγωγή του υπαλλήλου στον οποίο έχουν ανατεθεί. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι—Προαγωγές —Προσόντα — Πρόσθετο προ σόν που δεν προβλέπεται από το σχέδιο υπηρεσίας—Δεν απαιτεί ται ηκαταγραφή τουπροσόντος αυτού στα πρακτικά — Δεν απαι τείται η παροχή εώικών λόγων για τημη επιλογή του υποψηφίου που το κατέχει. Ο αιτητήςπροσέβαλε μετην προσφυγή του αυτήτην απόφαση του καθ' ου η αίτηση Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας με την οποία προάχθηκαν στη θέση Διευθυντή τα ενδιαφερόμενα μέρη αντί αυτοΰ. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο- 15 φάσισεότι:
(1)Καιοι τέσσερις υποψήφιοιαξιολογήθηκανστις εμπιστευτι κές εκθέσεις με βάσητην εκτέλεση των καθηκόντων που ενείχε η θέση πουκατείχαν,καισυνεπώς αποτελούσανσταθερό μέτροκρί σης τηςαξίαςτηςπροσφοράς τους στην εκπλήρωσητου έργου της 20 Κεντρικής Τράπεζας. Καταλήγω ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις αξιολογήθηκαν στο σωστό πλαίσιο και δε διαπιστώνεταισφάλμα στηναποτίμησητους.
(2)Οαιτητήςήτανκάτοχοςδιδακτορικού τίτλου,ακαδημαϊκό προσόν μεγάλης σπουδαιότητας, η κατοχήόμως του οποίου δεν 25 προβλεπόταν από το σχέδιο υπηρεσίας, γεγονός που μειώνει σε 4188 10 4 Α^Λ. Θωμάν.ΚεντρικήςΤρ. Κύπρονχ.ά. οριακά επίπεδα,όπως καταφαίνεταιαπότη νομολογία, τη σημα σία του ως παράγονταεπαύξησης των διεκδικήσεων τουκατόχου τουγιαπροαγωγή. 5 10 15 Κανένας κανόνας δικαίου δεν επιβάλλει την καταγραφή των προσόντων που κατέχουν οι υποψήφιοι άλλων από εκείνα τα οποία προβλέπει το σχέδιο υπηρεσίας,ούτε απαιτείταιη παροχή ειδικών λόγων γιατη μηεπιλογή τουυποψηφίουοοποίοςκατέχει αυτά τα προσόντα Συνεπώς, η μη καταγραφή στα πρακτικάτου γεγονότος ότι ο αιτητήςήτανκάτοχοςδιδακτορικούτίτλου,δεσυνιστά λόγογιαπαρέμβασημετην επίδικηαπόφαση.
(3)'Οσον αφοράστον ισχυρισμό του αιτητή ότι παραγνωρί στηκε η καταφανής υπεροχή του έναντι των Ενδιαφερομένων μερών, τα στοιχεία του φακέλου δεν παρείχανοποιοδήποτεπρο βάδισμα στον αιτητή. Το πεδίο επιλογής ήταν, υπό το φως των διεκδικήσεωντωνυποψηφίων,ελεύθερο καιανάλογαευρείαη δια κριτική ευχέρεια του διορίζοντος σώματος. Η λήψη της επίδικης απόφασης ήτανλογικά εφικτήκάτωαπόταδεδομένα τωνυποψη φίων,διαπίστωση ηοποίακαταρρίπτεικαιτον τελευταίο λόγο για τηνακύρωσητηςυπόεξέταση απόφασης. 20 Προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Χαραλαμπίδη ν.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΑΔ 414· Bagdades ν.TheCentral Bank of Cyprus
(1973)3 CLR417· Papadopoulos v.Republic
(1982)3CLR 1070- 25 Larkosv. TheRepublic
(1982)3 CLR 513Spanos v.Republic
(1985)3 CLR 1826Republicv.Haris
(1985)3 CLR106· HadpSawav.Republic
(1982)3 CLR 76Hadfiloannou v.Republic
(1983)3CLR1041- 30 Lewisv.Δημοκρατίας (A.E.522,ημερ. 30/5/89). Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας με την οποία προάχθηκαν τα ενδια φερόμενα μέρηστηθέση Διευθυντή αντίτουαιτητή. 4189 ©ωμάν.ΚεντρικήςΤρ.ΚύπρουκΑ.
(1991)Κ. Ευσταθίου,γιατοναιτητή. Λ. Κουρσουμπά(χα),Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημο κρατίας,γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Ε.Νικολαΐδου (χα),γιατοενδιαφερόμενο μέροςΤ. Κα νάρη. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ. ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Μετην προσφυγήτέθηκεαπότοναιτητήπροςαναθεώρησηηαπό φαση τουΔιοικητήτης Κεντρικής Τράπεζας μετηνοποία προάχθηκαν στη θέσηΔιευθυντή τα ενδιαφερόμενα μέρη 10 Π. Αρσαλίδης, Γ. Μαυρουδήςκαι Τ. Κανάρης.Της από φασηςτουπροηγήθηκεηδιερεύνηση τουθέματοςαπότην Επιτροπή Προσωπικού, σύμφωνα με τους κανονισμούς πουδιέπουντηλειτουργίατηςΚεντρικήςΤράπεζας. Για την πλήρωση των τριών θέσεων ίε^άστηκαν οι 15 υποψηφιότητες έξι Βοηθών Διευθυντώνl5m υπηρεσία της Κεντρικής Τράπεζας.ΗΕπιτροπή διαπύκωσεότικαι οι έξι κατείχαντααπαιτούμενα απότοσ^^ο υπηρεσίας προσόντα,εύρηματοοποίο δεν αμφισβη||^ι. Στησυνέ χεια προέβησαν σε αξιολόγηση της κατ||||&ότητας των 20 υποψηφίων για προαγωγήμεβάσηταiftj^^w πουτίθε νται απότον Κ. 11 - αξία,πείρακαιJ^Sgb*e. (Οιπερί Υπαλλήλων της Κεντρικής Τραπέζης τ^^^^ιρου ('Οροι Υπηρεσίας) Κανονισμοί, Κ.ΠΛ. 189/8^^^^^οποποιήθηκαν).Στηναποτίμησητηςαξίαςτωνί,^^^^^ον δόθηκε 25 ιδιαίτερη σημασία στις εμπιστευτικές'.εκΟεσεις των ετών 1987και 1988χωρίςναπαραγνωρίζονταιοιεκθέσεις τους γιαταπροηγούμεναχρόνια.Ταενδιαφερόμεναμέρηκαιο αιτητήςείχαντηνίδιαγενικήαξιολόγηση.Από τοσταχυολόγημα όμως των επι μέρους βαθμολογιών, με ιδιαίτερη 30 αναφοράσταέτη 1987και88,καταφάνηκεότιταενδιαφε ρόμεναμέρηΜαυρουδής καιΚανάρηςυπερτερούσαντων άλλων υποψηφίων,ενώ το ενδιαφερόμενο μέροςΑρσαλί4190 4 ΑΛΛ. Θωμάν. ΚεντρικήςΤρ. ΚύπρουχΑ. Πικής,Δ. δης και ο αιτητής ισοβαθμούσαν. Στον τομέα τηςπείρας, διαπίστωσαν ότι υπερτερούσε το ενδιαφερόμενο μέρος Αρσαλίδης λόγω τηςμακράςτουυπηρεσίαςστηνΤράπεζα πουάρχισετο 1963. 5 Μετάτησυνεκτίμηση όλων των σχετικώνπαραγόντων και υπό το φως των δεδομένων του κάθε υποψηφίου,η ΕπιτροπήΠροσωπικούσύστησετηνπροαγωγήτωνενδια φερόμενων μέρων Μαυρουδή και Κανάρη λόγω της κατα φανούς υπεροχής τους σε αξία και το ενδιαφερόμενο 10 μέρος Αρσαλίδηλόγω της μακράςτου πείρας.ΟΔιοικη τής υιοθέτησε τησύσταση της Επιτροπήςκαι προέβηστο διορισμότωνενδιαφερόμενωνμερών,πράξηηοποίααπο τελεί το αντικείμενο της αμφισβήτησης σ*αυτήτηνπρο σφυγή. 15 Ενόψει των διισταμένων απόψεων πουπροβλήθηκαν ωςπροςτηνπείρακαιτοπλαίσιοκαθηκόντωντωντεσσά ρων υποψηφίων, κατατέθηκε σειρά ενόρκων δηλώσεων προς διευκρίνιση του αναφυέντος θέματος. Σε ενόρκους δηλώσεις προέβησαν οι (α) Α. Αυξεντίου, Διοικητής της 20 Κεντρικής Τράπεζας,(β) Δ. Θεοδωρίδης, Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Τραπεζικών Εργασιών και Αξιόλογων Λειτουργόςτουαιτητή,και(γ)ηΑυγή Μυλωνά-Χρίστου, Γραμματέας, η οποία κατάθεσε σχεδιάγραμμα που σκια γραφείτηδομήτωνυπηρεσιώντηςΤράπεζας. 25 Στιςενόρκους δηλώσεις τουκ.Θεοδωρίδηυποστηρίζε ταιότι,παράτην ισοτιμία τωνθέσεων πουκατείχανο αιτητήςκαιταενδιαφερόμεναμέρη, οπρώτοςεκτελούσε κα-. θήκονταυπέρτερατηςθέσης τουδιότι μεγραπτέςοδηγίες του Διοικητή αναπληρούσεγια την περίοδο 1984-1988το 30 ΒοηθόΠροϊστάμενοτουτμήματοςστοοποίουπηρετούσε. Την αντίστοιχη περίοδο τα ενδιαφερόμενα μέρη εκτελού σαν τα καθήκοντα του Ανώτερου Λειτουργού τα οποία ενέχειηθέσητηνοποίακατείχαν.Ας σημειωθεί ότιοαιτητής και τα ενδιαφερόμενα μέρη διορίστηκαν από5/2/82 35 στηθέσητουΑνώτερουΛειτουργούκαιαπό 1/1/1988 στη θέσητου Βοηθού Διευθυντή. Από τις ενόρκους δηλώσεις του κ. Αυξεντίου και της κας Μυλωνά-Χρίστου προκύ4191 ΠΐΜής,Δ. βωμό ν.ΚεντρικήςΤρ. ΚύπρουκΛ.
(1991)πτειότιοκλάδοςτονοποίουπηρετούσανταενδιαφερόμε να μέρη συνιστούσε διεύθυνση ενώ εκείνος στον οποίο υπηρετούσε οαιτητήςτμήμα.Διατυπώνουν επίσηςτηθέση ότι τα καθήκοντα τα οποία εκτελούσαν τα τέσσερα μέρη ήταν όμοια από άποψης σημασίας για τη λειτουργία της 5 Τράπεζας. Με έρεισμα τις δηλώσεις του κ. Θεοδωρίδη, ο κ. Ευ σταθίουυπέβαλεότιοαιτητήςασκούσε συγκριτικάανώτε ρα καθήκοντα από τα ενδιαφερόμενα μέρη και συνεπώς δεν υπήρχε ομοιομορφία στο αντικείμενο των εμπιστευτι- 10 κών εκθέσεων των τεσσάρων υποψηφίων. Αντίθετα η κα. Κουρσουμπά υποστήριξε ότι τα καθήκοντα τα οποία ασκούσαν τα τέσσερα μέρηήταντης ίδιαςφύσης. Επίσης, έκαμεαναφοράστις σχετικές αρχέςτουδιοικητικούδικαί ου βάσει των οποίων δε μεταβάλλονται οι διεκδικήσεις 15 για προαγωγή υπαλλήλων που κατέχουν την ίδια θέση ανάλογαμεταιδιαίτερακαθήκονταπουτουςανατίθενται. Μέτροκρίσης είναιη επιτυχίαμετηνοποίαασκούντακα θήκονταπουτουςανατίθενταιμέσαστοπλαίσιοτωνκαθη κόντωνπουορίζει τοσχέδιουπηρεσίας.(Βλ.μεταξύάλλων 20 Χαραλαμπίδην.Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ.414). Στηνπροκείμενη περίπτωσηκαιοι τέσσερις υποψήφιοι αξιολογήθηκαν στις εμπιστευτικές εκθέσεις με βάση την εκτέλεσητωνκαθηκόντωνπουενείχε ηθέσηπουκατείχαν, και συνεπώς αποτελούσαν σταθερό μέτρο κρίσης της 25 αξίαςτηςπροσφοράςτουςστην εκπλήρωση τουέργου της Κεντρικής Τράπεζας. Καταλήγω ότι οι εμπιστευτικές εκ θέσεις αξιολογήθηκαν στο σωστό πλαίσιο και δε διαπι στώνεται σφάλμα στην αποτίμηση τους. Ηπροσβολή της επίδικης απόφασηςμε λόγο την ανομοιομορφία του αντί- 30 κειμένου τηςαξιολόγησης τωντεσσάρων υποψηφίωναπο τυγχάνει. Ο άλλος λόγος οοποίοςπροβάλλεταιγιατηνακύρωση της πράξης είναι ηπαραγνώριση των προσόντων τουαι τητή ή παράλειψη απόδοσης σ' αυτά της δέουσας σήμα- 35 σίας.Δεν αμφισβητείται ότι καιτατέσσερα μέρη κατείχαν 4192 4ΑΛΛ. Θωμάν. ΚενιριχήςΤρ. Κύπρουxit. Πιχής,Δ. τα προβλεπόμενα απότοσχέδιο υπηρεσίας προσόντα.Ο αιτητής ήταν κάτοχος διδακτορικού τίτλου, ακαδημαϊκό προσόν μεγάλης σπουδαιότητας, η κατοχή όμως του οποίου δεν προβλεπόταν απότοσχέδιο υπηρεσίας, γεγο5 νόςπου μειώνει σε οριακά επίπεδα, όπωςκαταφαίνεται απότηνομολογία, τησημασίατουωςπαράγονταεπαύξη σης των διεκδικήσεων του κατόχου τουγιαπροαγωγή. (Βλ. μεταξύ άλλων Bagdades v. The Central Bank of Cyprus
(1973)3 C.L.R. 417, Papadopoulos v. Republic 10
(1982)3 C.L.R. 1070, Laikos v. TheRepublic
(1982)3 C.L.R.513,Spanos v.Republic
(1985)3 C.L.R. 1826 και Republic v.Haris
(1985)3C.L.R. 106).Κανέναςκανόνας δικαίουδενεπιβάλλει τηνκαταγραφήτωνπροσόντωνπου κατέχουν οιυποψήφιοι άλλων απόεκείνα ταοποίαπρο15 βλέπει τοσχέδιο υπηρεσίας,ούτε απαιτείταιηπαροχή ει δικών λόγων για τημηεπιλογή του υποψηφίου ο οποίος κατέχει αυτάταπροσόντα. Συνεπώς, ημηκαταγραφή στα πρακτικάτουγεγονότος ότι οαιτητήςήιανκάτοχοςδιδα κτορικού τίτλου, δεσυνιστά λόγο γιαπαρέμβαση με την 20 επίδικηαπόφαση. Τέλος, οαιτητής υποστηρίζει ότιμετην επίδικη από φαση αποκαλύπτεται κατάχρηση εξουσίας, ηοποίαπρο κύπτει από τηνπαραγνώριση τηςκαταφανούς υπεροχής του έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Τίσυνιστά κατα25 φανή υπεροχήαποτέλεσε το αντικείμενο πολλών δικαστι κών αποφάσεων. (Βλ. μεταξύ άλλων HadjiSawa ν. Republic
(1982)3 C.L.R. 76, Hadjiloannou v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1041,Spanos v.Republic (ανωτέρω)και Lewisv.Δημοκρατίας(A.E.522,η απόφαση εκδόθηκε στις 30 30.5.89)). Ταστοιχεία τουφακέλουδενπαρείχανοποιοδή ποτε προβάδισμα στον αιτητή. Το πεδίο επιλογής ήταν, υπό το φώςτων διεκδικήσεων τωνυποψηφίων, ελεύθερο καιανάλογαευρείαηδιακριτικήευχέρειατουδιορίζοντος σώματος.Ηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςήτανλογικά εφι35 χτήκάτωαπόταδεδομένα τωνυποψηφίων,διαπίστωσηη οποίακαταρρίπτεικαιτοντελευταίολόγογιατηνακύρω σητηςυπόεξέτασηαπόφασης. 4193 Πιχής Δ. Θωμάν.ΚεντρικήςΤρ. ΚύπρουχΛ.
(1991)Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Η επίδικηαπόφασηβεβαι ώνεται στην ολότητα της βάσει του άρθρου 146.4 (α).Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα.