4Α-ΑΛ, 30Δεκεμβρίου, 1991 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ MOUNER MSALLAM, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ,(Αρ.2) Καθ'(αν ηΑίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 662/89). 5 10 15 2U 25 Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο—Αίτηση Επαναφοράς Προσφυγής — Το ζήτημα της προθεσμίαςυποβολής της νπό τοφως τον Κανονι σμού 18τονΔιαδικαστικούΚανονισμούτονΑνωτάτουΣυνταγμα τικούΔικαστηρίουτον 1962— Ηπροθεσμία των 15ημερώντης Δ.33,θJ δεν εφαρμόζεται γιατίαποκλείεται,απότηφύσητονδιχα στικού ελέγχου νπό το άρθρο 146τον Σνντάγματος — "Εύλογα σιητομο?χρόνος" το σχετικό κριτήριο αναφορικά με το χρόνο υποβολής τηςαίτησης. Με ενδιάμεση αίτηση του ο αιτητήςζήτησε για δεύτερηφορά την επαναφοράτηςαπορριφθείσας προσφυγής τουπου απορρί φθηκε λόγω μηεμφάνισης του κατάτηνακρόαση της. Οςεκ του χρόνου που είχε διατρέξει,κρίσιμο ενώπιον του Δικαστηρίουζή τημαήταντοεμπρόθεσμο τηςαίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο,κάνονταςδεκτήτην αίτησηεπαναφοράς,αποφάσισεότι: 1.0 Κανονισμός 18τουΔιαδικαστικούΚανονισμού του Ανω τάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίου του 1962ερμηνεύθηκε απότο Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Νίκος Ρούσος και Άλλος ν. Δημοκρατίας
(1985)3 ΑΑΔ 119.Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου αρνήθηκενα εξετάσει τηνουσία των εφέσεων πουοιαιτητεςείχαν καταχωρήσει εναντίον τηςαπόρριψηςτων προσφυγώντους.Προ χώρησε εντούτοις ναεπισημάνει ότιη προσέγγιση του Δικαστη ρίου σε αίτημαγια επαναφορά προσφυγήςπουαπορρίφθηκεγιατί θεωρήθηκεότι είχε εγκαταλειφθεί,είναισύμφωνη μετις αρχέςπου διέπουν την ακύρωση απόφασης που εκδίδεταισεαστικέςυποθέ σεις στις περιπτώσεις που έναςαπότους διαδίκουςδενεμφανίζε ται στο Δικαστήριο κατάτην εκδίκασητης αγωγής.Εξέφρασε πε- 4235 Μsailam v.ΔημοκρατίαςKJSL(Αρ.2)
(1991)ραιτέρωτηνάποψηότι,ωςαποτέλεσματουΚανονισμού 18,οπερί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικός Κανονισμός και οι αρχές αντές εφαρμόζονται κατ* αναλογία στη διαδικασία προσφυγών κάτω απότο άρθρο 146 του Συντάγματος,αλλάμόνο στην έκταση που ηεφαρμογή τους συνάδει με τηφύσητου δικαστικού ελέγχου 5 που ασκείται, με βάση την αναθεωρητική δικαιοδοσία του Δικα στηρίου, πρωτόδικη και κατ' έφεση, κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματοςκαιτοάρθρο 11
(2)τουπερίΑπονομής τηςΔικαιοσύ νης (Ποικίλαι Διατάξεις)Νόμουτου
- Αναφορικά με τηφύση του δικαστικούαυτούελέγχου, ηΟλομέλεια τουΔικαστηρίου απε- 10 φάνθηστηναπόφασηΠαναγιώτηςΤσίγκης ν.Δημοκρατίας. 2.Το ερώτημακατάπόσοσεδιαδικαστικέςδιαδικασίεςδιοικη τικής φύσεως ισχύει ήόχι ηπροθεσμία των 15ημερών πουπρονο εί ηΔ.33,θ 5 τουπερί ΠολιτικήςΔικονομίας Διαδικαστικού Κανο νισμού απαντήθηκεοριστικά και καθαράαπότην Ολομέλεια του 15 Δικαστηρίου με την απόφαση της ημερομηνίας 15 Φεβρουαρίου 1991 στην προσφυγήαρ. 162/82Ελεύθερο Εργατικό ΣωματείοΜε ταφορών και Γεωργίας ΣΕΚ Λεμεσού και άλλων ν. Δημοκρατίας. Αποφασίστηκε ρητάότι ηπροθεσμία των 15 ημερών της Δ.33, θ.5 δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση αιτήσεων για την επαναφορά 20 προσφυγής,όπως η παρούσα,γιατί αποκλείεται απότηφύση του δικαστικού ελέγχου κάτωαπότο άρθρο 146 του Συντάγματος.Το κριτήριο που η Ολομέλεια έχει καθορίσει αναφορικάμε το χρόνο της υποβολής της αίτησης για επαναφορά είναι εκείνο του εύλογα σύντομου χρόνουτο οποίο εξαρτάταιαπότα ιδιαίτεραπεριστατι- 25 κάτηςκάθεσυγκεκριμένης υπόθεσης.
- Δεν ενδείκνυται και δεν προτίθεμαι να καθορίσω χρονικά πλαίσια των οποίων η παρέλευση καθιστά γενικά ή κατά κανόνα εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου απαράδεκτητην υποβολή αίτησης για επαναφορά προσφυγής που έχει απορριφθεί. Για τους οκο- 30 πους της παρούσας αίτησης, λαμβανομένου υπόψη χον συνόλου τωνσυνθηκών κάτωαπό τιςοποίεςαφέθηκεναπαρέλθει περίο/κχ τεσσάρων και πλέον μηνών πριντην καταχώρησητης,κρίνω ότι r, αίτηση υποβλήθηκε μέσα σε εύλογα σύντομο χρόνο κσ. από .η; άποψηςαυτήςηαίτησηείναιπαραδεκτή. 35 Αναφορικά με την ουσία της αίτησης κρίνω ότι τα γεγονότα που αποκαλύπτει η ένορκη δήλωση του αιτητή δικαιολογούν χη\ άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της επαναφοράςτης προσφυγής. Η απόφασημου επί του προκειμένου σιηΛδε, με τις αρχές και την προσέγγιση που έχουν καθοριστεί, από **τι ομολο- 40 γία. Διαταγή για επαναφορά >: pic tfobr Αναφερόμενες υποθέσεις: Ρούσος και άλλος ν.Δημοκρατίας
(1985)3ΑΑΔ ! 'J 4236 Μsallam v.Δημοκρατίαςχ-ά.(Αρ.2)
(1991)Τσΐνκης ν.Δημοκρατίας
(1984)3AAA 1262· Cyprus TransportCo. Ltd andAnother v. TheRepublic
(1969)3 CLR 501' Lambrouv. TheRepublic
(1970)3 CLR 75· 5 Neopbytouv.TheRepublic
(1977)3CLR 140 Ελεύθερο Εργατικό Σωματείο Μεταφορών και Γεωργίας ΣΕΚ Λε μεσού και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1991)Προσφυγή Αρ. 162/82 ημερ. 15/2/91' Χαραλαμπίδης ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 417/89,ημερ. 24/11/90)· 10 Παντελίδη ν.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 747/88, ημερ. 9/2/90)· Ιαχωβίδης ν.Δημοκρατίας
(1991)4ΑΑΔ 1269' Msallam ν.Δημοκρατίας (Αρ.1)
(1991)4ΑΑΔ 2141 Αζίζ ν.Δημοκρατίας
(1991)4ΑΑΔ. 2625. Αίτηση. Αίτησηγιαεπαναφορά τηςπροσφυγής ηοποία απορ ρίφθηκε στις 12Ιουλίου, 1991γιατολόγο ότιτόσον ο αιτητής όσον καιοδικηγόρος τουείχαν παραλείψει ναεμ φανιστούν στο Δικαστήριο κατά την ημέρα που η προσφυγήήτανορισμένηγιαακρόαση. 20 Π.Αγγελίδης,γιατοναιτητή. Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΠΟΓ1ΑΤΖΗΣ, Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ••5 Μα τηνενδιάμεσηαυτήαίτησηπουκαταχωρήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 1991,ο Αιτητής ζητά για δεύτερη φοράτην επαναφορά τηςπροσφυγήςτουπου απορρίς&ηκε στις 12 ϊουλίου 1991γιατολόγοότιτόσοοίδιος όσοκαιο δικη,όροςτουείχανπαραλείψειναεμφανιστούνστοΔικαστή-Κ1 >ιο '(ατάτηνημέραεκείνηπουηπροσφυγήήταν ορισμένη 4237 Πογιατζήξ,Δ. ΜBallam τ.Δημοκρατίαςκ,ά.(ΑρJ)
(1991)για ακρόαση.Γιαπρώτη φοράηπροσφυγή είχεαπορρι φθεί στις 12Απριλίου 1991επειδήκρίθηκεότιείχεεγκα ταλειφθεί από τον Αιτητή κάτω από τις συνθήκεςπου αναφέρονται στην απόφαση*τουΔικαστηρίου ημερομη νίας 17Ιουνίου 1991 μετηνοποίαείχεγίνειδεκτήσχετική 5 αίτηση τουΑιτητή ημερομηνίας 2 Μαΐου 1991 για την επαναφοράτης. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτησηδε φέρει ένσταση στην εκνέου επαναφοράτης προσφυγής. Δέχεται ότι η ρητή δήλωση του Αιτητή πουπεριέχεται 10 στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την παρούσα αί τηση,ότιουδέποτε εγκατέλειψε τηνπροσφυγήτουκαι ότι ηπαράλειψητων δικηγόρων του ναεμφανιστούν στοΔι καστήριο κατά την ακρόαση της προσφυγής οφείλεται αποκλειστικά σε παρεξήγηση και στην κακή συνενόησή 15 τους,ικανοποιείτις προϋποθέσειςπουέχουντεθεί απότη νομολογία γιατηνεπαναφοράτηςπροσφυγής. Ενόψειτων πιοπάνω,τοπρώτοερώτημαπουεγείρε ται στην παρούσαδιαδικασίαείναι κατάπόσο ηενδιάμε ση αυτή αίτηση είναι εκπρόθεσμη γιατί καταχωρήθηκε 20 μετάτηνεκπνοήτηςπροθεσμίαςτων 15ημερών πουανα φέρεται στηΔ.33, θ.5** τουπερί Πολιτικής Δικονομίας ΔιαδικαστικούΚανονισμούπουεφαρμόζεταιστηνπαρού σα διαδικασία ως αποτέλεσμα του Κανονισμού 18 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματι- 25 κούΔικαστηρίουτου 1962,οοποίοςπρονοείταεξής: "18. Οκατά την ημέραντης εκδόσεως τουπαρόντος Κανονισμού ισχύων εντηΔημοκρατίαπερί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικός Κανονισμός θα εφαρμόζε ται τηρουμίνων τωναναλογιών καιεφ'όσον αιπερί 30 * θα δημοσιευτεί στον 3ο Τόμο τωνΑποφάσεων τονΑνωτάτου Δι καστηρίου. ** "Anyjudgmentobtainedwhere one partydots notappearatthetrial may inaproper casebeset aside by theCourtuponsuchterms asmay seemfit, uponanapplicationmade withinfifteendaysafterthe trial." 4238 35 4 ΑΛΛ Msallam ν.Δημοκρατίαςκ,ά. (Αρ2) Πογιατζής,Δ. στάσεις επιτρέπουν τούτο,ειςπάσαν διαδικασίανενώ πιον του Δικαστηρίου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται εις τον παρόντα Κανονισμόν ήεκτός εάν το ΔικαστήριονήΔικαστήςάλλως ήθελενορίσει." 5 Η πιόπάνωδιαδικαστικήπρόνοιαερμηνεύθηκε απότο Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Νίκος Ρούσοςκαι άλλοςν.Δημοκρατίας
(1985)3ΛΑΛ. 119, στην οποίαοι προσφυγές των αιτητών είχαν απορριφθείαπόμονομελές Δικαστήριο κατάτην άσκηση της αναθεωρητικής του δι10 καιοδοσίας, επειδή είχαν εκ πρώτης όψεως θεωρηθεί ότι είχανεγκαταλειφθείλόγωτηςπαράλειψηςτων ιδίωνκαι/ή των δικηγόρων τους να εμφανιστούν στο Δικαστήριο κατάτηνημέραπουοιπροσφυγές ήτανορισμένεςγιαοδη γίες. ΗΟλομέλειατου Δικαστηρίου αρνήθηκεναεξετάσει 15 τηνουσίατων εφέσεωνπουοι αιτητές είχανκαταχωρήσει εναντίον τηςαπόρριψης των προσφυγών τους.Προχώρη σε εν τούτοις να επισημάνει ότι η προσέγγιση του Δικα στηρίου σε αίτημαγια επαναφορά προσφυγής που απορ ρίφθηκεγιατίθεωρήθηκεκάτωαπότιςπιοπάνωσυνθήκες 20 ότι είχε εγκαταλειφθεί, είναι σύμφωνη με τις αρχές που διέπουν τηνακύρωσηαπόφασηςπουεκδίδεταισε αστικές υποθέσεις στιςπεριπτώσεις πουέναςαπότουςδιαδίκους δεν εμφανίζεται στο Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της αγωγής.Εξέφρασεπεραιτέρωτηνάποψη ότι,ωςαποτέλε25 σματου Κανονισμού 18(ανωτέρω),οπερί Πολιτικής Δι κονομίας Διαδικαστικός Κανονισμός και οι αρχές αυτές εφαρμόζονται κατ' αναλογία στη διαδικασία προσφυγών κάτωαπότοάρθρο 146τουΣυντάγματος,αλλάμόνοστην έκτασηπουηεφαρμογήτουςσυνάδει μετηφύσητουδικα30 στικού ελέγχου που ασκείται με βάση την αναθεωρητική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, πρωτόδικηκαικατ'έφεση, κάτω απότο άρθρο 146 του Συντάγματος και το άρθρο 11
(2)τουπερίΑπονομήςτηςΔικαιοσύνης (Ποικίλοι Δια τάξεις)Νόμουτου 1964. Αναφορικά μετηφύσητουδικα35 στικού αυτούελέγχου,ηΟλομέλειατουΔικαστηρίου υιο θέτησετηναπόφασηστην υπόθεσηΠαναγιώτηςΤσίγχηςν. Δημοκρατίας
(1984)3 ΑΛΛ. 1262. στην οποία-(α)τονί στηκε ότι προσφυγή που απορρίφθηκε γιατί θεωρήθηκε ότι έχειεγκαταλειφθεί πρέπει να επαναφερθείανδενέχει 4239 Πογιατζής,Δ. Msallam ν.ΔημοκρατίαςχΑ. (Αρ.2)
(1991)στηνπραγματικότητα εγκαταλειφθεί,γιαναμπορέσειέτσι τοΔικαστήριο ναπροχωρήσει στην εκδίκασητηςσύμφω να με το άρθρο 146.4 του Συντάγματος·(β)εκφράστηκεη άποψη ότι ο Κανονισμός 18 (ανωτέρω) πρέπει να ερμη νευτεί μετρόποπουνααποκλείειτηνεφαρμογήπρονοιών 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονι σμού που είναι ασυμβίβαστες με τη φύσητουδικαστικού ελέγχουκάτωαπότοάρθρο 146τουΣυντάγματος*(γ)επι στήθηκε ηπροσοχή στο γεγονός ότι έχει καθοριστεί από την μέχρι τότε νομολογία* ότι ηπροσφυγήκάτωαπότο 10 άρθρο 146.1 του Συντάγματος γίνεται πρωτίστως ενα ντίον της πράξηςήαπόφασης πουαποτελεί τοαντικείμε νο της και ότι τα μέρη στην προσφυγήαπλώςακούονται αναφορικά με τη νομιμότητα της εν λόγω πράξηςήαπό φασης-(δ)τονίστηκε ότι η διαδικασίακάτωαπότοάρθρο 15 146 του Συντάγματος είναιανακριτικήςφύσεωςκαιωςεκ τούτουτο έναή το άλλο μέρος στην προσφυγήδενπρέπει να τιμωρείται με διαταγήπου εκδίδεται ως αποτέλεσμα παράλειψης τουόπως γίνεται, κάτωαπόορισμένεςπερι στάσεις,σε διαδικασίεςαστικήςφύσεως*και(ε)αποφασί- 20 στηκε ότι η διαδικασίαπου αρχίζει με την καταχώρηση της προσφυγής,εκτός αν τερματιστεί για τολόγοότικά ποια από τις προϋποθέσεις που νομιμοποιεί τον αιτητή στην καταχώρηση της όπως αναφέρεται στο άρθρο 146 τουΣυντάγματος,δενυπάρχειή έπαυσεναυπάρχει,ή για 25 τολόγοότι κρίνεται απορριπτέαγιατίέχει μεταγενέστερα εξαλειφθεί το αντικείμενο της, ή για το λόγο ότι έχει πράγματι εγκαταλειφθεί ήαποσυρθεί,μπορεί νατερματι σθεί μόνο ως αποτέλεσμα της άσκησης δικαστικούελέγ χου και της έκδοσης από το Δικαστήριο διαταγής κάτω 30 απότιςυποπαραγράφους(α) ή (β) ή (γ)τηςπαραγράφου4 τουάρθρου 146του Συντάγματος. Το ερώτημα κατάπόσο οε διαδικαστικές διαδικασίες διοικητικήςφύσεως ισχύειήόχιηίίοο3εομία των 15ημε* Cyprus Transpc: Co, Wl. and Ancthcr v. The Republic
(1969)3 35 CLRSOl, Lainbrr • v. TheRepublic n$10) 3 CLR. 75, ;;«t Neophytou v. TheRepublic(x9f/) 3 C.L.R. 140. 4240 4ΑΛΛ. Μsailam ν.Δημοκρατίαςκ,ά.(Αρ.2) Πογιατζής, Δ. ρών πουπρονοεί ηΔ.33, Θ.5 του περί Πολιτικής Δικονο μίας Διαδικαστικού Κανονισμού απαντήθηκε οριστικά και καθαράαπότην Ολομέλεια του Δικαστηρίου με την απόφαση της ημερομηνίας 15 Φεβρουαρίου 1991 στην 5 προσφυγή αρ. 162/82ΕλεύθεροΕργατικόΣωματείο Μετα φορώνκαι Γεωργίας ΣΕΚ Λεμεσού και άλλων ν. Δημο κρατίας,Η απόφαση αυτή δεν έχει ακόμα δημοσιευτεί ούτε έχεικυκλοφορήσει. Όμως ο αδελφόςΔικαστήςΣτυλιανίδηςοοποίοςέχειαπαγγείλειτηναπόφαση τηςπλειο10 ψηφίαςμουανέφερεότι αποφασίστηκερητάότι η προθε σμία των 15 ημερών της Δ.33, θ.5 δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση αιτήσεων για την επαναφορά προσφυγής, όπωςηπαρούσα,γιατίαποκλείεταιαπότηφύσητουδικα στικού ελέγχουκάτωαπότοάρθρο 146του Συντάγματος. 15 Το κριτήριο που η Ολομέλεια έχει καθορίσειαναφορικά με το χρόνο της υποβολής της αίτησης γιαεπαναφορά είναι εκείνο του εύλογα σύντομου χρόνου το οποίοεξαρ τάται από τα ιδιαίτεραπεριστατικάτηςκάθε συγκεκριμέ νηςυπόθεσης.. 20 Εγείρεται, ως εκ τούτου,το ερώτημα κατάπόσο στην παρούσαπερίπτωσηκατάτην οποίαηπροσφυγή απορρί φθηκεστις 12Ιουλίου 1991 καιη αίτησηγιατηνεπαναφο ράτηςκαταχωρήθηκεστις 19Νοεμβρίου 1991, μπορείνα λεχθεί-ότι οΑιτητής έχειενεργήσει μέσασεεύλογασύντο25 μο χρόνο. Είναι επί του προκειμένου σχετικό το γεγονός ότι στις 11Σεπτεμβρίου 1991 οδικηγόροςτουΑιτητή είχε καταχωρήσει παρόμοιααίτηση την οποία απέσυρε χωρίς βλάβητων δικαιωμάτωντου στις 23 Οκτωβρίου 1991.Η αίτηση εκείνη συνοδευόταν από ένορκη δήλωση όχι του 30 Αιτητή αλλάτουδικηγόρουτουη οποία,αφ'ενός,δεν πε ριείχε τα απαραίτητα γεγονότα και, αφ'ετέρου, περιείχε ισχυρισμούς που ήταν αποτέλεσμα νέας παρεξήγησης εκ μέρουςτουαναφορικάμεταορθάγεγονότα Δεν ενδείκνυταικαιδεν προτίθεμαινακαθορίσω χρο35 νικά πλαίσια των οποίων ηπαρέλευση καθιστάγενικά ή κατάκανόνα εκπρόθεσμηκαιωςεκτούτοαπαράδεκτη την υποβολή αίτησης για επαναφορά προσφυγής που έχει απορριφθεί. Για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης αρκεί ναπω ότι. λαμβανομένου υπόψητου συνόλου των 4241 Πογιατζής,Δ. Msallamν.Δημοκρατίαςχ.ά.(Αρ.2)
(1991)συνθηκών κάτωαπότις οποίες αφέθηκεναπαρέλθει πε ρίοδος τεσσάρων καιπλέον μηνώνπριντηνκαταχώρηση της, κρίνω ότι η αίτηση υποβλήθηκε μέσα σε εύλογα σύ ντομοχρόνοκαιαπότηςάποψηςαυτήςηαίτησηείναιπα ραδεκτή. 5 Αναφορικά μετηνουσία της αίτησηςκρίνω ότι ταγε γονόταπουαποκαλύπτειη ένορκη δήλωσητουΑιτητή δι καιολογούν την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρτηςεπαναφοράςτηςπροσφυγής.Η απόφαση μουεπί τουπροκειμένου συνάδειμετιςαρχέςκαιτηνπροσέγγιση 10 πουέχουν καθοριστεί απότηνομολογία. Ενδεικτικέςτων πιο πάνωαρχώνκαιπροσέγγισης είναι οι υποθέσεις Τσίγκης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω),Ρούσοςν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) Αντώνης Χαραλαμπίδης ν. ΕΔΥ*, Ελισάβετ Παντελίδη ν. Δημοκρατίας**,ΔάσοςΙακωβίδης ν. Δήμο- 15 κρατίας***, MounerMsallam ν.Δημοκρατίας (Αρ.1)****, καιΜαρίαςΛήμοβαΑζίζν. Δημοκρατίας*****. Ενόψειτωνανωτέρωεκδίδεταιδιάταγμαγιατηνεπα ναφορά της προσφυγής η οποία ορίζεται ενώπιον μου στις22 Ιανουαρίου, 1992 καιώρα9π.μ.γιαοδηγίες.Εφό- 20 σον ο ευπαίδευτοςδικηγόρος των Καθ'ων ηΑίτησηέχει δηλώσειότιδεζητάέξοδα,δενεκδίδωοποιαδήποτεδιατα γήαναφορικάμε αυτά. Διαταγήγια επαναφοράχωρίςέξοδα. * Προοφνγή αρ.417/89 στην οποία η απόφαση ημερομηνίας 25 24/11/1990, **Προσφυγή αρ. 747/88 στην οποία η απόφασηημερομηνίας 9/2/1990 ***
(1991)4ΑΛΑ. 1269. 3 0 ****
(1991)4AAA 2141. *****
(1991)4AAA. 2625. 4242