clr/1991/1991_4_457.pdf

(1)που αναριθμήθηκε σε 15 άρθρο 10 τον Νόμου 164/1987— Μη είσπραξη πρόσθετου φόρου 10%εφόσον εκκρεμεί αμφισβήτηση της φορολογίας επί νομικού σημείου που δεν αποφασίστηκε ξανά. 20 Μετιςπροσφυγές αυτές,πουσυνεκδικάστηκαν κατόπιν διατα­ γήςταυΔικαστηρίου,οιαιτητέςζήτησαντηνακύρωσηαποφάσεων τωνκαθ*ων ηαίτησηπουαφορούσαν ρύθμιση φορολογικών τους θεμάτωνγιαταέτη 1979-1982. Τοαναλυτικό ιστορικό,καθώς και τα επί μέρουςεπιχειρήματα σχετικάμετιςσυγκεκριμένεςαιτούμε­ νες θεραπείες καιτα αναφερόμενα ποσάστις εξειδικευμένεςρυθ­ μίσειςαπο μέρουςτωνκαθ*ωνηαίτηση,εκτίθενταιστηναπόφαση. 457 Unicars Ltd. v.Δημοκρατίαςκ.α.

(1991)Η εξέταση επικεντρώθηκε (α)στο επιχείρηματων αιτητώνότι οι επίδικες φορολογίες επιβλήθηκανπαράνομααφούείχανπαρέλ­ θει ταέξι έτηπουπροβλέπονταιστο άρθρο23

(1)τωνπερίΒεβαιώ­ σεωςκαιΕισπράξεως ΦόρωνΝόμων 1978-1988 καιαφού,από την άλλη, δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 21

(3)του πιο 5 πάνωΝόμου μιακαι ηακυρωτικήαπόφασητων αρχικώνφορολο­ γιών, που πράγματι μεσολάβησε,δεν περιείχε οποιεσδήποτεοδη­ γίες με τις οποίες οι καθ' ων ηαίτηση έπρεπε να συμμορφωθούν. Η πρώτη επιβολή των φορολογιών είχε ακυρωθεί λόγω εσφαλμένης αιτιολογίας, (β) στο επιχείρημα των αιτητών ότι με βάση τις 10 πρόνοιες του άρθρου 12 των Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961-1981οι αιτητές δικαιούντοσε έκπτωση απότηφορο­ λογία ίσηπροςτοποσόδαπάνηςπουδιενήργησανγιατηναπόκτη­ σηδιαμερίσματος στη Λεμεσόγιατί πληρούντο όλεςοι προςτούτο νόμιμες προϋποθέσεις συμπεριλαμβανομένης και αυτής που αφο- 15 ρούσετηχρησιμοποίηση του διαμερίσματοςστην εμπορική επιχεί­ ρησηαφούτο διαμέρισμα χρησιμοποιείτο κατάμέγιστο μέρος για τη διαμονή αλλοδαπών συνεργατών των αιτητών και σε ελάχιστα χρονικά διαστήματα από τους διευθυντές της εταιρείας που εν πάσηπεριπτώσει ήταν υπάλληλοι της, (γ)στο επιχείρηματων αι- 20 τητών ότι οι τόκοι που πληρώθηκαν για την απόκτηση του πιο πάνω διαμερίσματος έπρεπενααφαιρεθούν ως μέροςτηςδαπάνης για την αγορά του διαμερίσματος, και (δ) στη θέση των αιτητών αναφορικά με το πρόσθετο φόρο 10% που απαιτείτοδυνάμει του άρθρου 29

(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων 25 Νόμων 1978-1988,ότι ηεπιφύλαξητου πιο πάνωάρθρουηοποία προέβλεπε ότι δεν επιβάλλεται ο πρόσθετος φόρος αν ο φορολο­ γούμενος αμφισβητεί τηνφορολογία επί νομικού σημείου μη αποφασισθέντος, εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση διότι το Δι­ καστήριο για πρώτηφοράκλήθηκε να αποφασίσει,μεταξύ άλλων, 30 κατά πόσο οι διατάξειςτου άρθρου Ι2(2χδ) των περί Φορολογίας του ΕισοδήματοςΝόμων 1961-1981εφαρμόζοντανσε στοιχεία πά­ γιου ενεργητικού τα οποία δεν χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά γιατουςσκοπούςτης επιχείρησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτις προσφυγές, αποφάσισε ότι: 35

1. Όταν το Δικαστήριο εκδίδει ακυρωτική απόφαση, δεν υφί­ σταται ανάγκη να εκδώσει ταυτόχρονα οδηγίες για συγκεκριμένη ενέργεια τηςδιοικήσεως προςσυμμόρφωση της. Σύμφωνα με ,την υποχρέωση της διοίκησης να συμμορφωθεί 40 αμέσως με την ακυρωτικήαπόφασητου Δικαστηρίου και ναπάρει τα αναγκαία μέτρα για να επαναφέρει τα πράγματα στην ορθή τους θέσηο Έφορος επανεξέτασε το όλο θέμα με βάσητο νομικό καθεστώςκαιταπραγματικά γεγονόταπουίσχυανκατάτηνημέρα που εκδόθηκε ηακυρωθείσα απόφασηκαι συνεπώς ορθάέγινενέα 45 βεβαίωσητουφόρου.
2. Από τα γεγονότα φαίνεται καθαράότι η απόφασητουκαθ' 458 4 AAA. 5 10 15 20 -_ ^ 30 35 40 45 Unicars Ltd. v.Δημοκρατίαςκ.ά. ου η αίτησηβασίστηκε στο γεγονός ότι το διαμέρισμα στηΛεμεσό αγοράστηκε για ιδιωτική χρήση των διευθυντών και δεν χρησιμο­ ποιήθηκε στην επιχείρηση. Η τυχόν χρησιμοποίηση του διαμερί­ σματοςαπόξένους αντιπροσώπους,κατάτον ισχυρισμό των αιτητων, ήταν μάλλον συμπτωματική γιατί ο χρόνος αυτής της χρησιμοποίησης ήταν,βάσει των ενώπιον του Δικαστηρίου στοι­ χείων, ελάχιστος. Επομένως,ο καθ' ου ηαίτησηορθάαποφάσισενα μην επιστρέ­ ψει τις κεφαλαιουχικές εκπτώσεις για το εν λόγω διαμέρισμα, δεδομένου ότι αγοράστηκε για ιδιωτική χρήση των διευθυντών της αιτήτριαςεταιρείας. 3.Σεό,τι αφορά τηναπόφασητουκαθ'ουηαίτησηναμηνεπι­ στρέψει τους τόκους που αναλογούν στην αγοράτουδιαμερίσμα­ τος,η απόφαση του Εφόρου είναι νόμιμη,και λήφθηκε σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 13(ε) των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων, 1961-1989, σύμφωνα με τα οποία για να εκπίπτεται μία δαπάνη ή έξοδο θα πρέπει να γίνεται εξ ολοκλήρου και αποκλει­ στικά γιατην απόκτησητου εισοδήματος,θαπρέπει ταέξοδαπου διενεργήθηκαν να μη συνιστούν κεφαλαιουχική δαπάνηαλλά να αναφέρονταιστα έξοδα της επιχείρησης (revenue expenditure)και απαιτείταιόλο το ποσό ναέχειδαπανηθείγιατηνκτήσητου εισο­ δήματος και μόνο. Η απόφασητου Εφόρου ήταν εύλογα επιτρε­ πτήκάτωαπότις περιστάσεις.
3. Αναφορικά με τον πρόσθετο φόρο 10% και τον ισχυρισμό των αιτητών ότι οι καθ'ων η αίτηση δεν είχαν δικαίωμα να τον απαιτήσουνλόγω τηςεφαρμογήςτηςεπιφύλαξηςτουάρθρου 29

(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1988 (το οποίο αναριθμήθηκε σε άρθρο 10 του Νόμου 164 του 1987),ο ισχυρισμός αυτόςδεν ευσταθεί γιατί είναι καθαρόαπότο λεκτικό της επιφύλαξης ότι αυτήαναφέρεται σε "νομικό σημείο μηεισέτι αποφασισθέν". Στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται τέτοιο θέμα γιατίηπροσφυγήδεναναφέρεται σε "νομικό σημείο" αλλάσε εκτί­ μησηπραγματικώνγεγονότων από τον καθ'ου η αίτηση. Όπως αναφέρεταικαιαπότον καθ' ουηαίτησηεξ άλλου,το σχετικό νομικό σημείο, κατά πόσο στοιχεία πάγιου ενεργητικού τυγχάνουν απόσβεσης,έχειγίνει αντικείμενο πολλών υποθέσεων. Η απόφασητου Εφόρου κάτωαπό τις περιστάσεις και ενόψει τωνγεγονότων, ήτανεύλογα επιτρεπτή,μέσασταπλαίσια της δια­ κριτικής εξουσίας που δίδει ο Νόμος και απόλυτα αιτιολογημένη και γι* αυτό η προσφυγή αποτυγχάνει και πρέπει νααπορριφθεί, εκτός σε ό,τι αφορά το θέμα του τόκου προς 9% ετησίως και του ποσοστού 5% του οφειλόμενου φόρουταοποίαοι καθ' ων ηαίτη­ σηπαραδέχονται ότι δεν εδικαιολογείτο η επιβολήτουςκάτω από τις περιστάσεις. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 459 Unicars Ltd. v.Δημοκρατίαςx^c.

(1991).Αναφερόμενεςυποθέσεις: loakim v. TheRepublic (ΠροσφυγήΑρ. 835/85ημερ. 8.4.89)· Ακίνητα Στέλλας Γαλαταριώτη Ατδ. ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 352/87ημερ. 19.5.90)· 5 Gcorghiades v. TheRepublic

(1972)3CLJi. 157HadjiYiannisv.TheRepublic

(1966)3CLR. 388P.Lanitis&Sous Investments Ltd. v. TheRepublic

(1984)3 CLJI. 1588Mirator Beach Ltd. andAnother v. TheRepublic

(1988)3 CLJi. 281- 10 Theochahdes v. TheRepublic

(1985)3CLJi. 2725· MitsiosTradingLtd. v.TheRepublic

(1987)3 CL.R. 1455Konnaiis v.TheRepublic

(1988)3CL.R.

1. Προσφυγές. Προσφυγέςεναντίοντωνφορολογιώνπουεπιβλήθηκαν 15 στουςαιτητέςγιαταφορολογικά έτη1979-
2. Γ.Τριανταφυλλίδης, γιαχουςαιτητές. Α. Ευαγγέλου,Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημοκρατίας, για τουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. 20 ΟΠρόεδροςκ.Α.Λοΐζουανάγνωσετηνακόλουθη από­ φαση. Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π:Μετιςπιοπάνωπροσφυγές που συνεκδικάστηκαν κατόπινδιαταγήςτουΔικαστηρίου οι αιτητέςζητούντηνπιοκάτωθεραπεία:Στηνπροσφυγή954/89:
3. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η φορολογία υπ αρ. ΙΑ3805γιατηντριμηνία3/79,ηφορολογίαυπαρ.ΙΑ3805 γιατιςτριμηνίες 1/80,2/80,3/80και4/80, η φορολογίαυπ' 460 4ΑΛΛ. 5 UnicarsLtd. v. ΔημοκρατίαςxA. Α. Λοΐζου,Π. αρ.IA3805γιατιςτριμηνίες 1/81,2/81, 3/81 και4/81και/ή ηαπόφασητωνκαθ1ωνηαίτησηνααπαιτήσουναπότους αιτητέςκαι/ή ναεπιβάλουνστους αιτητέςμετις πιοπάνω φορολογίες έκτακτη εισφορά ανερχόμενη σε ΛΚ9,758.25, ΛΚ410.95 καιΛΚ36.7αντίστοιχακαι/ήοποιοδήποτεάλλο ποσόκαιΛί η απόφαση των καθ'ων ηαίτησηνα απαιτή­ σουντόκοπάνωσταπιοπάνωποσάείναιάκυρη και άνευ οποιουδήποτενομίμουαποτελέσματος.
4. Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι η φορολογία υπαρ. 10 IA38Q5 για τις τριμηνίες 1/82, 2/82, 3/82 και 4/82 είναι άκυρηκαιάνευοποιουδήποτενομίμουαποτελέσματος. 3.ΔήλωσητουΔικαστηρίουότιηαπόφασητωνκαθ'ων η αίτησηναμηνεπιστρέψουν ωςέκπτωσηαπότοφορολο­ γητέοεισόδημα τωναιτητώνγιασκοπούς έκτακτηςεισφο15 ράςτηνδαπάνηαγοράςτουδιαμερίσματοςυπαρ. 11στην πολυκατοικία Flamingo Court στη Λεμεσότο οποίο αγο­ ράστηκε απότους αιτητές το 1979 είναι άκυρηκαιάνευ οιουδήποτενομίμουαποτελέσματος.
5. Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι η απόφασητωνκαθ' 20 ωνη αίτησηνα μην επιστρέψουν ως έκπτωση απότοφο­ ρολογητέοεισόδημα τωναιτητώντουςτόκουςπου αναλο­ γούν στην αγορά του διαμερίσματος 11 στην πολυκατοι­ κία Flamingo Court στη Λεμεσό είναι άκυρη και άνευ οιουδήποτενομίμουαποτελέσματος. 25 Στηνπροσφυγή955/89: 1.Δήλωσητου Δικαστηρίου ότι η φορολογία υπ'αρ. 11/20077468/79/89/03 γιατοφορολογικό έτος 1979 και/ή η απόφασητων καθ' ων ηαίτηση να απαιτήσουναπότους' αιτητέςκαι/ή ναεπιβάλουνστους αιτητέςφόροεισοδήμα30 τος ανερχόμενο σε ΛΚ26,271.63και/ήοποιοδήποτε άλλο ποσό και/ήη απόφασητων καθ' ων ηαίτηση να απαιτή­ σουν τόκοπάνωστο πιοπάνω ποσό από 1Ιουλίου 1980, είναι άκυρη καιάνευοποιουδήποτενομίμουαποτελέσμα­ τος. 461 Α. λοΐζου, Π. UnicarsLtd. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)2.Δήλωση τουΔικαστηρίου ότιη φορολογίαυπαρ.11/ 20077468/80/89/03 για το φορολογικό έτος 1980 και/ήη απόφασητων καθ' ων ηαίτηση να απαιτήσουναπότους αιτητέςκαι/ή ναεπιβάλουνστους αιτητέςφόροεισοδήμα­ τος ανερχόμενο σε ΛΚ683.82 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό και/ήη απόφαση των καθ' ων ηαίτησηνα απαιτή­ σουν τόκο πάνωστο πιοπάνω ποσόαπό1Ιουλίου 1981, είναιάκυρηκαιάνευοιουδήποτενομίμουαποτελέσματος. 5 3.ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιη φορολογίαυπ αρ.11/ 20077468/81/89/03,για το φορολογικό έτος 1981 και/ήη 1 0 απόφασητων καθ' ων ηαίτηση να απαιτήσουναπότους αιτητέςκαι/ή να επιβάλουνστους αιτητέςφόροεισοδήμα­ τοςανερχόμενοσεΛΚ80.74και/ή οποιοδήποτεάλλοποσό και/ή η απόφασητων καθ' ων η αίτηση να απαιτήσουν τόκο πάνωστο πιο πάνωποσόαπό 1Ιουλίου 1982, είναι !5 άκυρηκαιάνευοιουδήποτενομίμουαποτελέσματος. 4.ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιη φορολογίαυπαρ.11/ 20077468/82/89/03 για το φορολογικό έτος 1982 είναι άκυρηκαιάνευοιουδήποτενομίμουαποτελέσματος.

1. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι ηαπόφασητων καθ' 20 ων ηαίτησηνα μηεπιστρέψουν έκπτωση από το φορολο­ γητέοεισόδηματων αιτητώνγιαταφορολογικάέτη 1979, 1980, 1981 και 1982, την δαπάνηαγοράςτουδιαμερίσμα­ τος υπ αρ. 11στην πολυκατοικίαFlamingoCourt στη Λε­ μεσότοοποίοαγοράστηκεαπότουςαιτητέςτο 1979 είναι 25 άκυρηκαιάνευοιουδήποτενομίμουαποτελέσματος.
2. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφασητωνκαθ' ων ηαίτησηνα μην επιστρέψουν ως έκπτωση απότοφο­ ρολογητέοεισόδηματωναιτητώντουςτόκουςπουαναλο­ γούν στην αγορά του διαμερίσματος 11 στην πολυκατοι- ^0 κία Flamingo Court στη Λεμεσό είναι άκυρη και άνευ οιουδήποτενομίμουαποτελέσματος. Οι αιτηιές είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με εισαγωγές ξένων προϊό­ ντων, είναι αντιπρόσωποι πολλών ξένων εταιρειών στη 35 462 4ΑΛΛ. Unicars Ltd. v. Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοΐζον, Π. ΚύπροκαιδιατηρούνμεγάλαγραφείατόσοστηΛευκωσία όσοκαιστηΛεμεσό. Το 1979 οι αιτητές αγόρασανστηΛεμεσότοδιαμέρι­ σμα υπ' αρ. 11 στη πολυκατοικία Flamingo Court για 5 ΛΚ52,
3. Οιαιτητέςόπως ισχυρίζονταιαγόρασαντοπιο πάνωδιαμέρισμακαθαράγιαεμπορικούς λόγους καθ'ότι μετοντρόποαυτόθαεξοικονομούσαν ταέξοδα διαμονής τους στηΛεμεσόκαι για ναεπωφεληθούν απόορισμένες φορολογικές απαλλαγέςτις οποίεςπαρείχεηΔημοκρατία 10 γιαπαρόμοιεςαγορές. Είναι η θέση των αιτητώνότι τοπιοπάνωδιαμέρισμα χρησιμοποιείτο κυρίωςγιατηδιαμονήξένων συνεργατών των αιτητών στη Λεμεσό οι οποίοι συχνά επισκέπτοντο τηνΚύπροκαθώςεπίσηςκαιαπότους διευθυντές τωναι15 τητώνστην Κύπρο ότανμετέβαινανγιαεπαγγελματικούς λόγουςστηΛεμεσό. Οιαιτητέςυπέβαλανλογαριασμούςγιαταφορολογικά έτη 1979, 1980, 1981 και 1982 κατάτην 30 Ιουλίου 1980, 12 Ιουνίου 1981, 11 Ιουνίου 1982 και 15 Ιουλίου 1983, 20 αντίστοιχα και ζήτησαν έκπτωση τη δαπάνηαγοράς του πιο πάνω διαμερίσματος καθώς επίσης και ποσό τόκου πουαναλογούσεστην αγοράτουδιαμερίσματος αυτού. Στις23 Νοεμβρίου 1987, οι καθ'ων ηαίτησηαπέστει­ λαν τελικές φορολογίες στους αιτητές εναντίον των 25 οποίων καταχωρήθηκεπροσφυγή με αρ. 68/88,ωςαποτέ­ λεσμα της οποίας την 5 Οκτωβρίου 1988, το Δικαστήριο ακύρωσε τις επίδικες φορολογίες. Στις 15 Μαρτίου 1989, οι καθ' ων ηαίτηση απέστειλαν εκ νέου φορολογίες ενα­ ντίοντωνοποίων οιαιτητέςυπέβαλαν ένσταση μεεπιστο30 λή ημερομηνίας 11 Απριλίου 1989, στις δε 11Νοεμβρίου 1989, οι καθ*ων ηαίτησηαπέρριψαντις πιοπάνω ενστά­ σειςτωναιτητών. 35 Ο καθ' ου ηαίτησηαμφισβητεί ταακόλουθαγεγονότα που αναφέρονταιστην αίτησηγια τους λόγους που δίδονταιπιοκάτω: 463 Α. Αοΐζου,Π. Unicars Ltd. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)Δαπάνη αγοράςτου διαμερίσματος αρ. 11 στην πολυκα­ τοικίαFlamingo Court,στηΛεμεσό. Τόκοι που αναλογούν στην αγοράτου διαμερίσματος αρ. 11στηνπολυκατοικίαFlamingo Court,στη Λεμεσό. Η αιτήτρια εταιρεία είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνηςκαι ιδρύθηκεστις4Φεβρουαρίου 1976.Το εγκεκριμένο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας κατά τον ουσιώδηχρόνο ήταν450,000μετοχέςτης£1ηκάθεμιακαι το εκδοθέν κεφάλαιο ήταν406,560μετοχές της £1 η κάθε μια. 5 Τοεισόδηματηςαιτήτριαςεταιρείαςκατάτονουσιώδη χρόνο προερχόταν απόεμπόριο αυτοκινήτων.Η αιτήτρια εταιρεία υπέβαλε δηλώσεις εισοδήματος και λογαρια­ σμούς για ταφορολογικά έτη 1979, 1980, 1981, 1982 στις 30 Ιουλίου 1980, 12 Ιουνίου 1981, 11 Ιουνίου 1982 και 15 15 Ιουνίου 1983. Οι φορολογίες φόρου εισοδήματος και έκτακτηςεισφοράςεπιβλήθηκανκατάτιςημερομηνίεςπου αναφέρονται στις σχετικές ειδοποιήσεις (ΠαράρτημαΑ). Οι φορολογίες για όλα τατρίμηνα είναι πρόσθετεςφορο­ λογίες. Για τις πιο πάνωφορολογίες ο καθ' ου η αίτηση 20 έλαβε υπόψη τους λογαριασμούς που υποβλήθηκαναπό τους ελεγκτέςτηςαιτήτριαςεταιρείας.Οτρόπος υπολογι­ σμούτουεισοδήματοςφαίνεταιστην επιστολή τουκαθ'ου η αίτηση με ημερομηνία 15 Μαρτίου 1989,(Παράρτημα Β). Ηαιτήτριαεταιρείαγιατις πιοπάνωφορολογίεςυπέ­ βαλε ένσταση μέσω των εγκεκριμένων λογιστών της κυ­ ρίων Κωστουρή, Μιχαηλίδη &Σία με επιστολή ημερομη­ νίας 12Απριλίου 1989 γιατουςπιοκάτωλόγους:(ι) Οι φορολογίες που επιβλήθηκανείναι εσφαλμέ- 30 νες νομικά, διότι αυτές έγιναν με κώδικα 7, ενώ μετά την απόφαση του δικαστηρίου στις προ­ σφυγές 66/88 και 68/88 αυτές έπρεπε ναθεωρη­ θούν ότι βρίσκοντο υπό ένσταση και ο καθ' ου η αίτησηναπροβείσεαπόφαση επίτηςενστάσεως. 35 464 10 25 4ΑΛΛ. Unicars Ltd. v.Δημοκρατίαςχ.ά. Α. Αοΐζου,Π. (ιι)Οκαθ'ουηαίτησηδενεδικαιούτοβάσειτουάρ­ θρου 21

(3)των Περί Φορολογίας του Εισοδήμα­ τος Νόμων 1961-1989, να προβεί στην επιβολή τωνφορολογιών. 5 (ιιι)Το διαμέρισμα στην πολυκατοικία Flamingo Court,χρησιμοποιείτο τόσο απότους διευθυντές της εταιρείας όσο και από τους συνεργάτες της εταιρείας και συνεπώς έπρεπε να δοθούνκεφα­ λαιουχικές εκπτώσεις.(Παράρτημα Γ). 10 Ο καθ' ου η αίτηση, μετά από προσεκτική εξέταση, όπως αναφέρεταιστην ένσταση, της όλης υπόθεσης πήρε απόφασηγια την ένσταση της αιτήτριαςσύμφωνα μετην οποία διατήρησε την αρχική του απόφαση και απέστειλε στην αιτήτριαειδοποιήσεις έκτακτης εισφοράς ημερομη15 νιας 11 Νοεμβρίου 1989 μαζί με συνοδευτική επιστολή ημερομηνίας 11Νοεμβρίου 1989, στην οποίαδίδεταιη αι­ τιολογίατηςαπόφασης.(ΠαραρτήματαΔκαιΕ.) Όπως αναφέρεται στην ένσταση τουκαθ' ουη αίτηση, τα επίδικασημεία της παρούσαςπροσφυγής και οι λόγοι 20 για τους οποίους ο καθ' ου ηαίτησηαποφάσισεκάθε ένα απ'αυτάείναιόπωςπιοκάτω:(α) Κεφαλαιουχικές εκπτώσειςδιαμερίσματος Αεμεσού: Η αιτήτριαεταιρείααγόρασεστις 27Σεπτεμβρίου 1979, ένα διαμέρισμα στην πολυκατοικία Flamingo Court, στη Λεμεσό. Ταέτη 1979, 1980, 1981, 1982 ζήτησε άμεσηαπό­ σβεση, ετήσιες αποσβέσεις και έκπτωση επένδυσης £52,059, £226, £226, £226 αντίστοιχα διότι όπως ισχυρί­ στηκε το διαμέρισμα αυτό εχρησιμοποιείτο μερικώς για 30 σκοπούςτηςεπιχείρησης καιμερικώςγια ιδιωτικούςσκο­ πούς των διευθυντών της εταιρείας (ίδετε επιστολή ελεγ­ κτών ημερομηνίας 15 Φεβρουαρίου 1984, Παράρτημα Ζ). Οι εκπρόσωποι της εταιρείας απέτυχαν να αποδείξουν τον ισχυρισμό τους ότι το διαμέρισμα χρησιμοποιείτο 35 στηνεπιχείρησητηςεταιρείας.Αν δεαυτόχρησιμοποιήθη25 465 Α. Λοϊζου,Π. Unicars Ltd. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)κεαπόξένους αντιπροσώπουςτούτοήτομάλλονσυμπτω­ ματικά.Γιατονπιοπάνωλόγοηζητηθείσαάμεση απόσβε­ ση, οι ετήσιες αποσβέσεις και η έκπτωση επένδυσης δεν επετράπηκαν. Φ)ΤόκοςδιαμερίσματοςΛεμεσού: ΟιτόκοιδιατηναγοράτουδιαμερίσματοςΛεμεσούδεν επετράπησαν διότι κατάτην κρίση του καθ' ου η αίτηση, δεν είναι έξοδαπου έγιναν εξ ολοκλήρου καιαποκλειστι­ κάπροςκτήσητουεισοδήματοςτηςαιτήτριας εταιρείας. Τοπρώτοεπιχείρηματουαιτητήείναιότι οικαθ*ωνη 10 αίτηση μετά την ακυρωτική απόφαση του Δικαστηρίου στην προσφυγή 68/88 δεν είχαν δικαίωμα να φορολογή­ σουν τους αιτητές για τα φορολογικά έτη 1979-1982 εφ' όσον είχαν ήδηπαρέλθει τα έξι χρόνια πουπροβλέπει το άρθρο 23

(1)των Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως 15 Φόρων Νόμων 1978-1988.Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζο­ νται ότι δικαιούνται να φορολογήσουν τους αιτητές με βάσητο άρθρο21

(3)τουΠερί Βεβαιώσεως καιΕισπράξε­ ωςΦόρωνΝόμων1978-1988τοοποίοαναφέρειότι: "Εάν, συνεπεία αποφάσεωςληφθείσης επί ασκηθεί- 20 σης προσφυγής,παρίσταταιανάγκηόπως γίνη νέαβεβαίωσις του φόρου ίνα εφαρμοσθή η απόφασις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήπροςσυμμόρφωσιν προς τας οδηγίας αυτού, η τοιαύτη νέα βεβαίωσις της φορολο­ γίας δύναται να διενεργηθεί εντός εξ μηνών από της 25 ημερομηνίαςκαθ'ηνεξεδόθηητοιαύτηαπόφασις." Είναι καθαρό,κατάτην εισήγησητων αιτητώνότιγια ναδικαιούνταιοι καθ' ωνηαίτησηναπροβούνσε νέα βε­ βαίωση κατόπιν αποφάσεως του Ανωτάτου Δικαστηρίου θαπρέπεινασυντρέχει μίααπό τις προϋποθέσεις τουάρ- 30 θρου21

(3)δηλ.ναπαρίσταται ανάγκη ναγίνεινέα βεβαί­ ωση είτε για να εφαρμοστεί ηαπόφασητου Δικαστηρίου είτε προς συμμόρφωση μετις οδηγίες του,και στηνπρο­ κειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου αυτού διότι το Δικαστήριο στην απόφαση του, 35 466 5 4ΑΛΛ UnicarsLtd. v. Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Αοΐζου,Π. ημερομηνίας 5 Οκτωβρίου 1988, δεν έδωσεοποιεσδήποτε οδηγίες μετις οποίες οι καθ' ωνηαίτησηέπρεπενασυμ­ μορφωθούν. Κατάτην εισήγησητων αιτητών,στη συγκεκριμμένη περίπτωση εφαρμόζονται οι πρόνοιες τουάρ5 θρου23

(1)τωνΠερί Βεβαιώσεως καιΕισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1988, το οποίορητάαπαγορεύειστοΔιευθυ­ ντήΦόρουΕισοδήματοςναπροβεί σεπρόσθετες φορολο­ γίες μετάτηνπάροδοτων έξι ετών,καιεφόσονστησυγκε­ κριμένη περίπτωση οι επίδικες φορολογίες αφορούν τα 10 φορολογικά έτη 1979 μέχρι 1982, οΔιευθυντής ΦόρουΕι­ σοδήματοςπροέβηκε σε πρόσθετες φορολογίες για ταπιο πάνωέτητην 15 Μαρτίου 1989, δηλαδήμετάτην πάροδο έξιετών. Σχετικάμετοεπιχείρημααυτόείναιη θέση τουκαθ* ου 15 η αίτηση Εφόρου ότι στην προκειμένη περίπτωση, δεν προέβηκε στην επιβολή φορολογίας με βάση το άρθρο αυτόαλλάμεβάσητοάρθρο21

(3)πιοπάνω. Στην προκειμένη περίπτωση η απόφαση του Εφόρου είχε ακυρωθεί από το Δικαστήριο εξ ολοκλήρου, για το 20 λόγο ότι η αιτιολογία της απόφασης ήταν εσφαλμένη, όπως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό της 5ης Οκτω­ βρίου 1988,τοοποίοέχειωςεξής: 25 30 "ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:Έχονταςυπόψητιςθέσειςκαιτων δύοπλευρών,καιτηνκοινήδιαπίστωσηη οποία φαίνεταιναείναιορθή ότιηαιτιολογίατηςαποφάσεως ήταν εσφαλμένη αναφορικάμε το νομικό καθεστώςκαθορι­ σμούτωνεκπτώσεων πουζητούνται,ηεπίδικη απόφα­ ση ακυρώνεταικαι εκδίδεταιανάλογηδιαταγήγιατην εξολοκλήρου ακύρωσητηςαποφάσεωςσύμφωναμετις πρόνοιεςτουάρθρου146.4(β)τουΣυντάγματος." 'Οταν τοΔικαστήριο εκδίδει ακυρωτικήαπόφαση,δεν υφίσταται ανάγκη γιαναεκδώσει ταυτόχροναοδηγίεςγια συγκεκριμένη ενέργεια της διοικήσεως για σκοπούς συμ­ μορφώσεως προς την ακυρωτικήαπόφασητουΔικαστη35 ρίου. 467 Α. Λοΐζον, Π. Unicars Ltd. ν.Δημοκρατίαςκ,ά.

(1991)Όμωςόπως ορθάυποστήριξε ο καθ*ουηαίτησηΈφο­ ρος, σύμφωνα με την υποχρέωση της διοίκησης νασυμ­ μορφωθεί αμέσως με την ακυρωτικήαπόφαση τουΔικα­ στηρίου και να πάρει τα αναγκαίαμέτρα για ναεπανα­ φέρει ταπράγματα στην ορθήτους θέση, επανεξέτασε το 5 όλοθέμαμεβάσητονομικόκαθεστώςκαιταπραγματικά γεγονότα που ίσχυαν κατάτην ημέρα που εκδόθηκεαπό την διοίκηση η ακυρωθείσα απόφασηκαι συνεπώς ορθά έγινενέαβεβαίωσητουΦόρου. Σχετικές είναι οι αποφάσεις του Δικαστηρίου στις 10 υποθέσεις Odysseas Ioakim v. TheRepublic Αρ.προσφυ­ γής 835/85,απόφασηημερομηνίας 8 Απριλίου 1989, και Ακίνητα Στέλλας Γαλαταριώτη Ατδ. ν. Δημοκρατίας Αρ. προσφυγής352/87,απόφασηημερομηνίας 19Μαΐου 1990. Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι με βάσηπάντοτε τις 15 πρόνοιες του άρθρου 12των περί Φορολογίαςτου Εισο­ δήματος Νόμων 1961-1981 οι αιτητές δικαιούνται σε έκ­ πτωση ίση προς το ποσότης διενεργηθείσης δαπάνηςγια την απόκτηση του διαμερίσματος, γιατί σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 12

(2)ηέκπτωση χορηγείται σε 20 πρόσωπα τα οποία ασκούν εμπορική ήβιομηχανικήεπι­ χείρηση, και εφόσον οι αιτητές είναι πρόσωπα ταοποία ασκούν εμπορική επιχείρηση. Σύμφωναδε με την υποπα­ ράγραφο (δ) του άρθρου 12

(2)η έκπτωση είναι ίσηπρος το ποσό της διενεργηθείσης δαπάνης,ηδε επιφύλαξητης 25 παραγράφου 12(δ)(ι) αναφέρει ότι η δαπάνη εκπίπτεται εφόσον γίνεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου

1. Στηνπρο­ κειμένηπερίπτωση ηδαπάνηπροςαπόκτηση τουδιαμερί­ σματος έγινε πριν τις 31 Δεκεμβρίου
2. Η τελευταία προϋπόθεσηείναιότιη δαπάνηπρέπειναέγινεπροςαπό- 30 κτήση στοιχείων παγίου ενεργητικού, η δε φράση "στοι­ χεία παγίου ενεργητικού" ερμηνεύεται στο άρθρο 12

(1)"ως κτίρια, περιλαμβανομένων και καταλυμάτων των υπαλλήλωνάτιναανήκουσιειςπρόσωπονασκούνεμπορικήν ήβιομηχανικήν εν γένει επιχείρησιν και άτιναχρησι- 35 μοποιούνται υπό του προσώπου τούτου εν τη τοιαύτη εμπορικήήβιομηχανικήεπιχειρήσει." 468 4ΑΛΛ. UnicarsLtd. v.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Αοΐζον, Π. Όπως είναι ηθέση των αιτητώντοδιαμέρισματης Λε­ μεσού αποτελεί στοιχείοπαγίουενεργητικούτης εταιρείας διότι αφ' ενόςανήκει στην αιτήτριαεταιρείαηοποίαδιε­ ξάγει εμπορικήεπιχείρηση, αφ' ετέρου δεχρησιμοποιείται 5 απότηναιτήτριαστην εμπορικήτηςεπιχείρηση.Τοδιαμέ­ ρισμαχρησιμοποιείται κατάμέγιστομέροςγιατηδιαμονή αλλοδαπών συνεργατών των αιτητών οι οποίοι επισκέ­ πτονται την Κύπρο,τα μόνα δε άλλα πρόσωπαταοποία χρησιμοποιούν το διαμέρισμα σε ελάχιστα χρονικά δια10 στήματα όπως αναφέρεται στην επιστολή των ελεγκτών τωναιτητώνημερομηνίας 15Φεβρουαρίου1984, είναικαι πάλινοι διευθυντές τηςεταιρείαςοι οποίοι ενπάση περι­ πτώσει είναι υπάλληλοι της αιτητρίας εταιρείας. Μετην αγορά του διαμερίσματος στηΛεμεσό ισχυρίζονται ότι η 15 αιτήτρια εταιρεία εξοικονομεί ένα σεβαστό ποσό χρημά­ τωντοοποίοθαέπρεπεναπληρώνεισταδιάφοραξενοδο­ χεία για τη διαμονή των αλλοδαπών συνεργατών της οι οποίοι επισκέπτονται την Κύπρο και ότι στη συγκεκριμμένηπερίπτωση το διαμέρισμα χρησιμοποιείται μόνογια 20 τους σκοπούς της επιχείρησης τωναιτητών,ήτοι κατάμέ­ γιστο μέρος γιατηνδιαμονήτωναλλοδαπώνσυνεργατών τους οι οποίοι επισκέπτονται την Κύπρο, κατά μικρές δε περιόδους απότους ίδιους τους διευθυντές της αιτητρίας εταιρείας. 25 Το επόμενο επιχείρηματωναιτητών είναι ότι οι τόκοι που πληρώθηκαν για την απόκτηση του διαμερίσματος και ανέρχονται στο ποσό των ΛΚ 1708.- πρέπει νααφαι­ ρεθούν όχι ως τόκοι επί στοιχείων παγίου ενεργητικού, αλλάως μέρος της "δαπάνης" γιατηναγορά τουδιαμερί30 σματος, γιατί οι τόκοι αυτοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της "δαπάνης" εντός της εννοίας του άρθρου 12

(2)(δ)(ΐ). KaLτέλοςείναι ηθέση τωναιτητώναναφορικάμετον πρόσθετο φόρο 10% που απαιτείταιδυνάμει τουάρθρου 35 29

(1)των Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1988,ότι ηεπιφύλαξητουπιοπάνω άρθρου η οποία προβλέπει ότι δεν επιβάλλεται ο πρόσθετος φόρος αν ο φορολογούμενος αμφισβητεί την φορολογία 469 Α. Αοΐζου,Π. Unicars Ltd. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)επί νομικού σημείου μη αποφασισθέντος, εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση διότι το Δικαστήριο για πρώτη φορά καλείται ν' αποφασίσει, μεταξύ άλλων, κατά πόσο οι διατάξεις του άρθρου 12

(2)(δ) εφαρμόζονται σε στοι­ χεία πάγιου ενεργητικού τα οποία δεν χρησιμοποιούνται 5 αποκλειστικά για τους σκοπούς της επιχείρησης. Ηθέση τηςαιτήτριαςεταιρείαςείναι ότι τοδιαμέρισμα στηΛεμε­ σό αναφορικά με το οποίο ζητείται η έκπτωση χρησιμο­ ποιείταιαποκλειστικά απότουςαιτητέςγιατους σκοπούς τηςεπιχείρησης τους καιτο πιοπάνωνομικό σημείο εγεί- 10 ρεται μόνο αν το δικαστήριο αποδεχθεί τον ισχυρισμό των καθ'ων η αίτηση ότι το διαμέρισμα χρησιμοποιείται μόνο μερικώς γιατουςσκοπούςτηςεπιχείρησης τους. Τοάρθρο 12

(2)(δ) τωνπερίΦορολογίαςτουΕισοδήμα­ τοςΝόμων,1961-1989,προνοεί ταακόλουθα: 15 "(δ) ανεξαρτήτως των διατάξεων τηςπαραγράφου (α) και τηρουμένων των διατάξεων τωνπαραγράφων (β)και (γ),έκπτωσις ίση προς το ποσόν των διενεργηθεισών δαπανών (i) εις περιπτώσεις καθ"αςαπότης 1ης Ιανουαρίου *0 1975 μέχρι της 31ης Δεκεμβρίου 1977, εγένοντο υφ' οιασδήποτε επιχειρήσεως δαπάναι προς απόκτησιν στοιχείων παγίου ενεργητικού συγκειμένων εκ νέων εγκαταστάσεων και μηχανημάτων ήδια τηνκατασκευ­ ήν, ανοικοδόμησιν, επέκτασιν και μετατροπήν στοι- 25 χείων παγίουενεργητικού συγκειμένων εκκτιρίων: Νοείται ότι, οσάκις ο Έφορος ικανοποιήται ότι η τοιαύτη απόκτησις ήκατασκευήήρξατο εντός της άνω περιόδου,πληνόμως δενσυνεπληρώθη,αιτοιαύταιδα­ πάναι εκπίπτονται εφόσον γίνονται μέχρι της 31ης Δε- 30 κεμβρίου 1979." Είναι ηθέσητων καθ* ων ηαίτησηότι γιανα δικαιού­ ται του ευεργετήματος της επιταχυνόμενης απόσβεσης, σύμφωνα μετις πρόνοιες τουάρθρου 12

(2)(δ) τουΝόμου, ο φορολογούμενος πρέπει να είχε δαπανήσει χρηματικά 35 470 4 ΑΛΛ. Unicars Ltd. v. Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Αοΐζον, Π. ποσά για απόκτηση στοιχείων πάγιου ενεργητικού ή για ανοικοδόμηση κτιρίων κάτω από ορισμένες προϋποθέ­ σεις. "" Σύμφωναμε το εδάφιο

(1)του ίδιου άρθρου, στοιχεία πάγιου ενεργητικού σημαίνει όπως αναφέρτηκεπιοπάνω κτίρια περιλαμβανομένων και καταλυμμάτων των υπαλ­ λήλωνπουανήκουνσεπρόσωπαταοποίαασκούν εμπορι­ κήή βιομηχανική επιχείρηση καιταοποία χρησιμοποιού­ νται απόταπρόσωπααυτάστην εμπορική ήβιομηχανική 10 επιχείρηση. 5 Από ταγεγονότα (ΠαραρτήματαΒκαι Ε στην ένστα­ ση),φαίνεταικαθαράότι ηαπόφαση του καθ'ουηαίτηση βασίστηκε στογεγονός ότιτοδιαμέρισμαστηΛεμεσό αγο­ ράστηκε για ιδιωτικήχρήσητωνδιευθυντών καιδε χρησι!5 μοποιήθηκε στην επιχείρηση. Η τυχόν χρησιμοποίηση του διαμερίσματος απόξένους αντιπροσώπους, όπωςαναφέ­ ρονται στη γραπτή αγόρευση της αιτήτριας εταιρείας, ήταν μάλλον συμπτωματική γιατί ο χρόνος πουοιδιάφο­ ροι αλλοδαποί συνεργάτες της εταιρείας επισκέφθηκαν 20 τηνΚύπροήτανελάχιστος. Συγκεκριμένα,δενέγινεκαμιά χρήσηγιατοέτος

1. Σεό,τι αφοράταάλλαχρόνια,και αν ακόμαέγινεκάποιαχρήση, αυτήήτανγια πολύ μικρό χρονικό διάστημα γιατί οι συνεργάτες της εταιρείας που επισκέφθηκαντην Κύπρο ήταν,όπως φαίνεταιαπόταγε25 γονότα ενώπιον μου, μόνο για εννέα μέρες το 1980, τρια­ νταμίαμέρες το 1981 καιεννέα μέρεςτο
2. Επομένως, όπως υποβλήθηκε ο καθ' ου ηαίτησηορθά αποφάσισε να μην επιτρέψει τις κεφαλαιουχικές εκπτώ­ σειςγιατο εν λόγω διαμέρισμα,δεδομένου ότιαγοράστη30 κεγια ιδιωτικήχρήσητων διευθυντών της αιτήτριαςεται­ ρείας. Σε ό,τι αφορά την απόφασητου καθ'ου η αίτησηνα μην επιτρέψει τους τόκους που αναλογούν στην αγορά του διαμερίσματος, ηαπόφασητου Εφόρου είναι νόμιμη, 35 και λήφθηκε σύμφωνα με ταάρθρα 11και 13(ε) των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων, 1961-1989, σύμφω471 Α. Αοΐζον,Π. UnicarsLtd. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)να με ταοποίαγια να εκπίπτεται μιαδαπάνηήέξοδοθα πρέπει ναγίνεται εξ ολοκλήρουκαιαποκλειστικά γιατην απόκτηση του εισοδήματος, θαπρέπει τα έξοδα που διε­ νεργήθηκαν ναμησυνιστούν κεφαλαιουχικήδαπάνη αλλά να αναφέρονται στα έξοδα της επιχείρησης (revenue 5 expenditure)και απαιτείταιόλο το ποσό να έχειδαπανη­ θεί για την κτήση του εισοδήματος και μόνο γι' αυτότον σκοπό. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Georghiades v. The Republic

(1972)3CL.R. 157, HadjiYiannis v. TheRepublic lu

(1966)3 CL.R. 388). Σύμφωνα με τις αποφάσεις P. Lanitis & Sons Investments Ltd., v. The Republic

(1984)3 CL.R. 1588, MiratorHotels v.ΤηςΔημοκρατίας(19SS) 3C.L.R. 281. Επομένως το επιχείρημα αυτότων αιτητών δενευστα­ θεί γιατί θεωρώ, σύμφωνα με ταπιο πάνω,την απόφαση 15 του καθ'ου η αίτηση Εφόρου ως εύλογα επιτρεπτήκάτω απότις περιστάσεις. *Οσοναφορά τοκατά πόσο οκαθ' ουη αίτησηέχειδι­ καίωμα να απαιτεί 10% ως επιπρόσθετο φόρογια το επί­ δικο έτος 1979, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 29 20

(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων 1978-1988, (τοοποίο αναριθμήθηκεσε άρθρο26

(1)από το άρθρο 10του Νόμου 164 του 1987),ο Έφοροςέχειδικαί­ ωμανααπαιτήσειποσό ίσο μετο 1/10 τηςδιαφοράςμετα­ ξύ τουποσού του φόρου, όπωςτούτοέχειτελικώςεξακρι- 2 ^ βωθεί, και του ποσού του προσωρινού φόρου που πληρώθηκε απότοφορολογούμενο σεπερίπτωσηχαμηλού υπολογισμού τουφόρου. Ο ισχυρισμός των αιτητών ότι λόγω της επιφύλαξης τουπιοπάνωάρθρουοι καθ'ωνηαίτησηδενείχανδικαί- 30 ωμα να απαιτήσουν πρόσθετο φόρο, δεν ευσταθεί γιατί είναι καθαρό από το λεκτικό της επιφύλαξης ότι αυτή αναφέρεται σε "νομικό σημείο μη εισέτει αποφασισθέν". 'Οπωςαναφέρειη επιφύλαξη: "Νοείται ότι αι διατάξεις του εδαφίουδεν εφαρμό- 35 472 4ΑΛΛ. UnicarsLtd. v.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Αοΐζον,Π. ζονται εις περίπτωσινκαθ'ηνπρόσωποντιαμφισβητεί επίΔικαστηρίω τηνεις αυτώεπιβληθείσαν φορολογίαν επί'νομικού"σημείουμη"εισέτεΓαποφασισθέντος:"~~ Στηνπαρούσαυπόθεσηδεντίθεταιτέτοιοθέμαγιατίη προσφυγή δεν αναφέρεται σε "νομικό σημείο", αλλά σε εκτίμηση πραγματικώνγεγονότων απότονκαθ'ουη αίτη­ σηΈφορο.'Οπωςαναφέρεταικαιαπό τονκαθ' ουη αίτη­ σηοι διατάξειςτου άρθρου 12

(2)(δ),καισυγκεκριμένα το νομικό σημείο κατά πόσο στοιχεία πάγιου ενεργητικού 10 τυγχάνουναπόσβεσης,έγιναν αντικείμενο πολλώνυποθέ­ σεων,μεταξύτων οποίων είναι οι υποθέσεις Theocharides v. TheRepublic

(1985)3CL.R.2725στησελ. 2728, Mitsios Trading Ltd v. The Republic

(1987)3 CL.R. 1455 και Konnaris v. TheRepublic

(1988)3CL.R.957. 5 15 Γιαόλουςτους πιοπάνωλόγουςθεωρώότιηαπόφαση του Εφόρου ήταν κάτω από τις περιστάσεις και ενόψει των γεγονότων, εύλογα επιτρεπτή,μέσα στα πλαίσιατης διακριτικής εξουσίας που δίδει ο Νόμος και απόλυτα αιτιολογημένη και γι" αυτόη προσφυγή αποτυγχάνεικαι 20 πρέπει να απορριφθεί, εκτός σε ότι αφοράτο θέμα του τόκουπρος9% ετησίωςκαιτουποσότων5%τουοφειλο­ μένου φόρουταοποία οι καθ' ων ηαίτηση παραδέχονται ότι δεν εδικαιολογείτο ηεπιβολή των κάτωαπότις περι­ στάσεις. Επομένως οι προσφυγές απορρίπτονται,δεν γί25 νεταιόμωςοποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγέςαπορρίπτονταιχιορίςέξοδα. 473