(1991)7Φεβρουαρίου, 1991 [ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στής] *< ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣΑ.ΣΕΡΓΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 154/90). Σύνταγμα — Άρθρο 28 — Αρχή της Ισότητας — Άρθρο 28 τον Συ ντάγματος — Η επιβολή αποχετευτικών τελών γίνεται βάσει συ ντελεστών πον καθορίζονται μετά από εκτιμήσεις των ακινήτων — Οι συντελεστές δεν δύναται να είναι οι ίδιοι σε διαφορετικές χρονικές περιόδους — Ηανομοιομορφία αντή δεν αντιβαίνει στην αρχή *νζ ισότητας — Αντίθετα, αν οι συντελεστές καθορίζονταν οι ίδιοι,υπό τις περιστάσεις, θαυπήρχεάνιση μεταχείριση. Σύνταγμα — Άρθρο 24,1 — Συνεισφορά στα δημόσια βάρη— Επι βολή αποχετευτικών τελών — Εφόσον τα κριτήρια πον τίθενται είναι ομοιόμορφα δεν χρειάζεται να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες κάθε φορολογούμενου — Εφόσον τα κριτήρια είναι λογικά και καθολικά και δικαιολογούνται εκτων πραγμάτων δεν υπάρχει παραβίαση του Συντάγματος. 5 10 Συνταγματικότητα Νόμου — Προσβολή Νόμου (ος Αντισυνταγματι κού — Κριτήριαβάσει των οποίωναποφασίζεται ησυνταγματικό- 15 τητανόμου καθορίστηκαν στην υπόθεσηTheBoardforRegistration of ArchitectsandGvil Engineers v. ChristodoulosKyriakides
(1966)3 C.LR. 640 — Κάθε νόμος λογίζεται συνταγματικός μέχρι απο δείξεως του αντιθέτου πέραν πάσης αμφφολίας — Η Δικαστική εξουσία δεν επιλαμβάνεται αφηρημένωνερωτημάτωνκαι δεν απο- 20 φασίζει ερωτήματασυνταγματικής φύσεωςεκτόςαν είναι απόλυτα αναγκαίο για την έκβασητηςυπόθεσης. Μετηνπαρούσαπροσφυγήοαιτητήςζήτησετηνακύρωσηαπό φασηςτωνκαθ' ωνηαίτησημετηνοποία του επιβλήθηκε φορολο γία σχετικάμε αποχετευτικάγιατο έτος 1990 πουαφορούσετρία· 25 τεμάχιαγηςτου πσυβρίσκονταν εντόςτωνορίωντου Συμβουλίου 552 4 ΑΛΛ. Σεργίδηςν.Σνμβ.Αποχετεύσεων Α/σίας Αποχετεύσεων Λευκωσίας. 5 10 15 20 25 30 35 Οι καθ*ωνηαίτησηείναιΝομικόΠρόσωποΔημοσίου Δικαίου ~ και βάσει'του περί Αποχετευτικών Συστημάτων-Νόμου.1/71 έχα _ εξουσία να επιβάλει και εισπράττει αποχετευτικά τέλη, εντός των ορίων της περιοχής τους,γιατέτοια χρονική περίοδοκαικατάτέ τοιο τρόποόπωςήθελεκαθοριστεί μεγνωστοποίηση δημοσιευμένη στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Στην παρούσα περί πτωση η γνωστοποίηση αυτή ήταν η Κ.Δ.Π. 335/89 η οποία και όριζε και διαφορετικόσυντελεστή τέλους για τις περιοχές όπου η εκτίμηση τηςαξίαςτης ακίνητηςιδιοκτησίας,πουαποτελούσε και τη βάσητου υπολογισμού, είχε γίνει παλαιότερακαι όχι το 1971 πουείχεγίνειγιατιςυπόλοιπεςπεριοχές. Η θέσητου αιτητήήτανότι το άρθρο 30(1Χβ) του περί αποχε τευτικών ΣυστημάτωνΝόμουτου 1971, όπως τροποποιήθηκε, και η ΚΛ.Π. 335/89, στα οποία στηρίζεται η υπό κρίση φορολογία, ήτανάνευ εννόμου αποτελέσματος,διότι αντίκειτο προς τηναρχή της ισότητας και μηδυσμενούς διάκρισης (άμεσης ή έμμεσης)που προβλέπονται στο άρθρο 28.1 και 2 του Συντάγματος και στο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά και προς την αρχήότι έκαστος υποχρεούται να συνεισφέρει στα δημόσια βάρη "αναλόγως των δυνάμεων αυτού"που προβλέ πεται στο άρθρο24.1 τουΣυντάγματος. Οαιτητήςισχυρίστηκε ότι έγινεδυσμενής διάκρισημεταξύτου ιδίουκαιτων ιδιοκτητώνακί νητων των περιοχών όπου η εκτίμηση έγινε πολύ παλαιότερα και έδωσεπολύ χαμηλότερες αξίες, οπότε και το τέλος προέκυψεχα μηλότερο. Οαιτητής ισχυρίστηκε επίσης ότι υπήρχεδιάκρισηκαι σχετικά με τους ιδιοκτήτες των οποίων τα ακίνητα βρίσκονται εκτός τηςαυτήςπεριοχής. Ακόμη,ο αιτητήςπροέβαλε ότι η επιβο λή φορολογίας βάσει της εκτιμημένης αξίαςτης ακίνητηςιδιοκτηοίαςκατάτην 1.1.1971ήταναυθαίρετηκαιδεν λάμβανευπόψητις "σημερινές δυνάμεις"ενόςατόμουκαι ιδιαίτεραμετάτηντουρκική εισβολή. Η επιβολή των αποχετευτικών τελών, ισχυρίστηκε, πρέ πει να γίνεται σύμφωνα με την οικονομική δύναμηκάθε φορολο γούμενου. Ανέφερεεπίσης ο αιτητήςότι δεν λήφθηκε ειδικήπρόνοιαγιαχαμηλότερηφορολογίατωνάκτιστωνοικοπέδων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο φάσισε ότι: 40 45 1. Στην υπό κρίση υπόθεση,η απόλυτη ισότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί αφού για κάποιες περιοχές δεν έγιναν εκτιμήσεις το 1971,αλλά,όπωςγίνεται δεκτόκαισε πλούσια παλαιότερηνομο λογία, η απόλυτη ισότητα δεν είναι πραγματικάαπαραίτητη. Η ανομοιομορφία που παρατηρείταιστην επιβολή φορολογίας,επι βάλλεται λόγω της φύσης των πραγμάτων. Οι εκτιμήσεις τωνακι νήτων έγιναν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και,ως εκτούτου,οι συντελεστέςτης φορολογίας δεν ήτανδυνατόννα είναι οι ίδιοι για να υπάρχει ισότητα στην επιβολή της φορολογίας. Εάν οι συντελεστέςήτανοι Ιδιοι τότε θαυπήρχεάνιση μεταχείριση. Η 553 Σεργίδηςν.Συμβ.Αποχετεύσεων Λ/σίας
(1991)διάκριση, εξάλλου, για τους ιδιοκτήτες εκτός της αυτής περιοχής είναιπλήρωςαιτιολογημένη γιατολόγοότιαυτοίδενεξυπηρετού νται ήδηαπό το σύστημααποχετεύσεων αλλάαναμένουννασυνδε θούν μεαυτόστο μέλλον.
- Όπωςφαίνεται απότην ΚΛ.Π. 335/89,στην επιβολή φόρο5 λογίας γιααποχετευτικούςσκοπούς λαμβάνεταιυπόψηκατάπόσο η φορολογούμενη ακίνητη ιδιοκτησία επηρεάστηκε ουσιαστικά από την έκρυθμη κατάσταση και στην περίπτωση που πράγματι επηρεάζεται, δίδεται η ανάλογη έκπτωση. Παραδείγματος χάριν, τα καταβλητέατέλη ακινήτων ιδιοκτησιών που γειτνιάζουν με τη 10 νεκρήζώνη,μειώνονται κατά20%. ' Οπως αναφέρεικαιηνομολογία, ηεπιβολήφορολογίας βάσει ενός συγκεκριμένου κριτηρίου το οποίο είναι λογικό δεν παραβιά ζει τηναρχήτης ισότηταςκαιδεν αντίκειταιστις πρόνοιες του άρ θρου24.1 ταυ Συντάγματοςπου προβλέπει ότι έκαστος υπόχρεου- 15 ται να συνεισφέρει στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις του. Τακριτήρια που θέτει ο καθ'ου η αίτησηγια τηνκαταβολή αποχετευτικών τελών είναι ομοιόμορφα και η νομιμότητα τους δεν παραβιάζεται από το γεγονός ότι οι προσωπικές συνθήκες κάθε φορολογουμένου δεν λαμβάνονταιυπόψη. Ηφορολογία για 20 αποχετευτικούςσκοπούς δενπρέπει να ταυτίζεταιμετον φόρο ει σοδήματος. 'Οσον γιαταάχτισταοικόπεδα,δεν τίθεται θέμα ειδι κής πρόνοιας αφού η καταχωρημένηαξία τους είναι χαμηλότερη των οικοδομών. Η επιβολή τελών στους ιδιοκτήτες ακτίστων οικοπέδωνδενυπόκειταιστις γενικές αρχέςτουΣυντάγματος. *•* Εφόσον τα υιοθετηθέντα από το νόμο και τους κανονισμούς του Συμβουλίου αποχετεύσεων κριτήρια είναι λογικά, καθολικά και δικαιολογούνται εκ των πραγμάτων, δεν υπάρχει άνιση μετα χείριση.
- Τα κριτήρια βάσει των οποίων αποφαζίσεταιησυνταγματι- 30 κότητα ενός νόμου έχουν καθοριστεί απότη νομολογία του Ανω τάτου Δικαστηρίου. Έναςβασικός κανόνας είναι ότι ηδικαστική εξουσία δεν επιλαμβάνεται αφηρημένων ερωτημάτων. Το Δικα στήριο δεν αποφασίζει ερωτήματα συνταγματικής φύσεως εκτός αντούτο είναι απόλυτααναγκαίογιατην έκβασητηςυπόθεσης. 35 Στην παρούσαυπόθεση, ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι η νομοθεσία που διέπει την επιβολή αποχετευτικών τελών είναι αντισυνταγματικήπέρανπάσης αμφιβολίας. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 4 0 Αναφερόμενες υποθέσεις: Mikrommatisv. TheRepublic,2R.S.C.C 125Automates andOthers v. TheRepublic
(1979)3C.LR. 64V 554 4AA.A. ΣεργίΛηςν.Συμβ.ΑποχετεύσεωνΛ/σίας Παπάς ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Αγνής Θρασυβούλου ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Κακοπετριάς (Προσφυγή αρ.192/ 88,ημερ.182.89)· 5 ία Re-Tax CollectionLaw ~ΝόΓ3 of 1962 vrHadjiKyriacos, 5 R.S.CC22Voyias ν. TheRepublic
(1974)3 CLR. 390 Constantinides v. ElectricityAuthority of Cyprus
(1982)3 CLJt. 798' 10 The Boardfor Registrationof Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1966)3CLJt. 640. Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας με την οποίαεπιβλήθηκε φορο λογία στον αιτητή σχετικά με αποχετευτικά για το 1990 που αφορούσε τρία τεμάχια γης που βρίσκονταν εντός των ορίωντου Συμβουλίου. Χ. Πογιατζής, για τον αιτητή. Τ. Καρακάννα (Κα.), για Κ. Μιχαηλίδη, για τους καθ' ων η αίτηση. 2Q Cur. adv.vult. Ο Δικαστής κ. Κούρρης ανάγνωσε την ακόλουθη από φαση. 25 30 35 ΚΟΥΡΡΗΣ, Δ: Ο αιτητής με την προσφυγή αυτήξητά δήλωση τουΔικαστηρίου ότι ηαπόφασητων καθ' ων η αίτησημετην οποίαεπιβλήθηκε φορολογία στον αιτητήσχε τικά με αποχετευτικά για το χρόνο 1990 που αφορούσε τρία τεμάχια γης του αιτητή τα οποία βρίσκονται εντός των ορίων του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας, είναι άκυρηκαι/ήπαράνομηκαι/ήαντίθετηπρος το σχετικό Νόμο και/ή αντίθετη προς τις σχετικές Κανονιστικές Διοικητικές Πράξεις και/ή αντίθετη προς το Σύνταγμα και/ή αντίθετη προς την Ευρωπαϊκή Συνθήκη Ανθρωπί νωνΔικαιωμάτωνκαι/ήαντίθετηπροςτις αρχέςτου Διοι κητικούΔικαίου και/ήεστερημένη παντός εννόμου αποτελέσματος. 555 Κονρρης,Δ. Σεργίδηςν.Συμβ.Αποχετεύσεων Λ/σίας
(1991)Ο αιτητής είναι ο ιδιοκτήτης των ακόλουθων κτημά των, τα οποία βρίσκονται εντός των ορίων του Συμβου λίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας: (α)Τεμάχιο 1078, Φ/Σχ ΧΧΙ/54.6.Π,54.3.ΙΙ, ΜπλοκC, Αρ. Εγγραφής C1627στην οδό Πέντε Πηγάδια,Αγ. Ομο- 5 λογητές. (β) Τεμάχιο 518, Φ/ΣχΧΧΙ/54.6.Π, 54.6.1, Μπλοκ Β, Αρ. ΕγγραφήςC545στην οδόΠέντεΠηγάδια, Αγ. ΟμολοΎΠτές. (γ) Τεμάχιο 642, Φ/ΣχΧΧΙ/54.6.Π, 54.6.1, Μπλοκ Β, 10 Αρ. ΕγγραφήςΒ761 στηνοδόΙάσονος8,Αγ. Ομολογητές. Στα τεμάχια (α)και (β),δεν υπάρχουνκτισμένα υπο στατικά, ενώ στο τεμάχιο (γ)είναι κτισμένη κατοικίακαι γκαράζ. Οι αξίες των ακινήτων υπ' αριθμό εγγραφής C1627, C545και Β761, όπως είναι εγγεγραμμένες ήκατεχωρημένες στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γρα φείου Λευκωσίας, ανέρχονται σε £29,800, £33,000 και £25,800αντίστοιχα. 15 Οκαθ'ουηαίτησηείναινομικόπρόσωποδημοσίου δι- 20 καίου υπεύθυνο για την εγκαθίδρυση,συντήρηση καιλει τουργίατουαποχετευτικούσυστήματος τηςΛευκωσίας. Ο καθ' ου ηαίτησηέχειεξουσία βάσει τουπερί Αποχετευτι κών Συστημάτων Νόμου 1971 (1/71),όπωςτροποποιήθη κε, όπως εντός των ορίων της περιοχής επιβάλλει και ει- 25 σπράττει αποχετευτικά τέληγια τέτοια χρονική περίοδο καικατάτέτοιο τρόποόπωςήθελεκαθοριστεί μεγνωστο ποίηση δημοσιευμένη στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημο κρατίας. Σύμφωνα προς τις διατάξειςτου πιο πάνωνόμου, τα 30 αποχετευτικάτέλη επιβάλλονται στους ιδιοκτήτες ήκάτο· χους ακίνητης ιδιοκτησίας, οι οποίοι εξυπηρετούνται ή δύνανται.να εξυπηρετηθούν απότασυστήματααποχετεύ556 4 ΑΛΛ. Σεργ16ηςν.Συμβ.ΑποχετεύσεωνΛ/σίας Κονρρης,Δ. σεωςλυμάτων ή επωφελούνται ήμέλλουν ή δύνανταινα επωφεληθούναπόταέργα αυτά. 5 10 15 20 25 Σύμφωνα προς τις διατάξεις του νόμου,ο όρος~"άκί-~ νητος ιδιοκτησία"περιλαμβάνει εκτός απόοικοδομές,γη, δέντρα,αμπέλια,κ.λ.π.. Στις 22/12/89 δημοσιεύτηκε στο Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι της Επίσημης Εφημερίδαςτης Δημοκρατίαςυπ' αριθμό 2467, γνωστοποίηση (ΚΛ.Π. 335/89) αναφορικά προς τα αποχετευτικάτέληκαι τους χρόνους και τιςδόσεις πληρωμής τους για το έτος 1990, σύμφωνα με την οποία τααποχετευτικάτέλη γιατο έτος 1990 είναιτέσσε ραδέκατα(4/10) τουσεντ γιακάθελίρα επίτηςνέαςεκτι μημένηςαξίας
(1971)όπως είναιεγγεγραμμένηήκαταχω ρημένη στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας μετά από τη διενεργηθείσα γενική εκτίμηση της ακίνητης ιδιοκτησίας που βρίσκεται εντός τωνορίων τουΣυμβουλίουΑποχετεύσεων Λευκωσίας. Οι ακίνητες ιδιοκτησίες, οι οποίες βρίσκονται εντός τωνπε ριοχών του Στροβόλου,Αγλαντζιάς, Αγίου Δομετίου και Έγκωμης,επιβαρύνονται με πέντε
(5)σεντ γιακάθελίρα επίτηςεκτιμημένης αξίαςόπωςείναιγραμμένηή καταχω ρημένησταβιβλίατουΕπαρχιακούΚτηματολογικούΓρα φείουΛευκωσίας. Οιτελευταίες εκτιμήσεις γιατην περιο χή Έγκωμης έγιναν μεταξύ 1920-1925 και είναι πάρα πολύχαμηλέςσεσύγκριση μετιςεκτιμήσεις πουέγιναντο 1971. Υπάρχει όμως διαφορετικός συντελεστής του τέ λους. Σύμφωναπροςτηνπιοπάνωγνωστοποίηση οαιτητής όφειλε όπως καταβάλειστον καθ*ου ηαίτηση ως πρώτη 30 δόση για το έτος 1990, τα ποσά των£59.60, £66.00και £51.60για τα ακίνηταυπ'αριθμό εγγραφής C1627,C545 καιΒ761,αντίστοιχα. Ο καθ' ουηαίτησηαπέστειλε σε μεταγενέστερο χρόνο στον αιτητή, ειδοποιήσεις που επισυνάφθηκανωςΤεκμή35 ρια 1,2 και3στηναίτηση,γιανατουυπενθυμίσει τοπλη ρωτέοαπόαυτόνποσόκαιτοχρόνοπληρωμήςτου. 557 Κοναης,Λ. Σ*$γί*ηςν.Σνμ$.ΑποχετεύσεωνΑ/σίας
(1991)Στις 2/6/90ο αιτητής πλήρωσε τα πιο πάνωποσάγια εξόφληση τηςπρώτηςδόσης των αποχετευτικώντελών με επιφύλαξητων δικαιωμάτωντουκαικαταχώρησετηνπα ρούσαπροσφυγήστις28/2/
- Ηθέση τουαιτητήείναι ότι τοάρθρο30(1Χβ)τουπερί 5 Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμου 1971, όπως τροπο ποιήθηκε,καιη ΚανονιστικήΔιοικητικήΠράξη335/89της 22/12/89πάνωστα οποίαστηρίζεται ηυπόκρίσηφορολο γία,είναι άνευεννόμου αποτελέσματος, διότι αντίκεινται προς: (α)Τηναρχήτης ισότηταςκαι μηδυσμενούς διάκρι σης (άμεσης ή έμμεσης) που προβλέπεται στο άρθρο 28.1 και2του Συντάγματοςκαιτοάρθρο 14τηςΕυρω παϊκήςΣυνθήκηςΑνθρωπίνων Δικαιωμάτων. (β)Τηναρχή ότι έκαστος υποχρεούταινασυνεισφέ- 15 ρεισταδημόσιαβάρη "αναλόγωςτωνδυνάμεωναυτού" πουπροβλέπεται στοάρθρο24.1 του Συντάγματος. Οαιτητήςπροβάλλει σανλόγοακύρωσηςτηνπαραβία σητης αρχήςτης ισότητας του άρθρου28 τουΣυντάγμα τος και ιδιαίτερα των παραγράφων 1και 2 όπως επίσης 20 καιτο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τοάρθρο28τουΣυντάγματοςπρονοεί ταακόλουθα: "
- Πάντες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου,της διοι κήσεωςκαι της δικαιοσύνης και δικαιούνται να τύχω- 25 σιν ίσηςπροστασίαςκαι μεταχειρίσεως.
- Έκαστοςαπολαύειπάντωντωνδικαιωμάτωνκαι των ελευθεριών των προβλεπομένων υπό του Συντάγ ματος άνευ ουδεμίας δυσμενούς διακρίσεως αμέσου ή εμμέσουεις βάροςοιουδήποτεατόμουένεκατηςκοινό- 30 τητος, της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, της γλώσσας, τουφύλου,τωνπολιτικών ήάλλωνπεποιθή σεων,της εθνικής ήκοινωνικής καταγωγής.τ τ £ Υεννή558 4 ΑΛΛ. ΣφγΙΦηςν.Συμβ.ΑποχετεύσεωνΛ/σίας Κονφρης,Δ. σεως, του πλούτου, της κοινωνικής τάξεως αυτούή ένεκαοιουδήποτεάλλουλόγουεκτόςεάνδιάρητήςδιατάξεωςτουΣυντάγματος.ορίζεταιτοαντίθετον/' 5 10 Καιτοάρθρο 14 τηςΕυρωπαϊκήςΣυνθήκης ΑνθρωπίνωνΔικαιωμάτωνπροβλέπειταακόλουθα: "Theenjoyment oftherightsandfreedomssetforthin this Convention shall be secured without discrimination on any ground such as sex, race,colour,language, reli gion, political or other opinion, national or social origin,associationwithnationalminority, property,birthor otherstatus." Στην υπόθεση A. Micrommatis v. TheRepublic (Ministerof Finance andAnother) 2 RSCC 125,το Ανώτα τοΣυνταγματικόΔικαστήριοστησελίδα 131,αποφάσισε: 15 20 "Intheopinion of the Courttheterm ' equal before thelaw' in paragraph 1of Art. 28 does notconvey the notion of exact arithmetical equality but it safeguards only against arbitrary differentiations and does not excludereasonable distinctionswhichhavetobemade in viewof theintrinsicnatureof thing.Likewise, theterm' discrimination*inparagraph2ofArt.28doesnotexclude reasonable distinctionsas aforesaid". Ηπιοπάνωαπόφαση ακολουθήθηκεσεπολλέςαποφά σεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων * 25 Antoniades andOthers v. The Repubiic
(1979)3 CLR641 και Αριστείδης Παπά ως πληρεξούσιου αντιπροσώπου τηςΑγνής Θρασυβούλου ν.ΣυμβουλίουΒελτιώσεως Καχοπετριάς,Αρ. Προσφυγής192/88. Ηαπόφαση εκδόθηκε στις 18/2^9καιδενέχειακόμαδημοσιευτεί. 30 Τοάρθρο14τηςΕυρωπαϊκήςΣύμβασηςγιατηνΠροά σπιση τωνΔικαιωμάτωντουΑνθρώπουκαιτων θεμελιω δών Ελευθεριώναντιστοιχείμετοάρθρο28 τουΣυντάγ ματος. Στο Digest of Strasbourg Case-Law relating tothe European Convention on HumanRights,Τόμος 4ος, ανα559 Κονρβηϊ»Λ. Σε^γίΛηςν.Συμβ.ΑποχετεύσεωνΛ/σίας
(1991)φέρθηκανταακόλουθαστησελίδα 108: "In accordance with the jurisprudence of the Commission andtheCourtof HumanRights, discrimina tion under Article 14,which must alwaysberead incon junction with anotherArticleinSection I(e.g.Articles2- 5 18)is establishedwherethreeelements are found toexist inthecaseconcerned namely: (a)Thefactsfound discloseadifferential treatment; (b)Thedistinction doesnothavealegitimate aim,i.e. it has no objective and reasonable justification having 10 regard to the aim and effect of the measure under consideration; and (c) There is no reasonable proportionality between themeansemployed andtheaimsoughttobe realized." Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι γίνεται δυσμενής διάκριση 15 μεταξύ του ιδίου και των ιδιοκτητών ακινήτων ταοποία βρίσκονται στις περιοχές Στροβόλου, Αγλαντζιάς, Αγίου Δομετίου και Έγκωμης.Οι ιδιοκτήτες ακινήτωνστηΛευ κωσία, επιβαρύνονται με 4/10 του σεντ για κάθε λίρα πάνωστηναξίατωνκτημάτωντωνοποίωνη αξίαεκτιμή- 20 θηκε κατάτο 1971 ενώ οι ιδιοκτήτεςκτημάτωνστοΣτρόβολο, Αγλαντζια, Άγιο Δομέτιο και Έγκωμη, επιβαρύνο νται με 5 σεντ για κάθε λίρα πάνω στην αξία των κτημάτων,ηοποίαεκτιμήθηκετο1920-1925. Στηνυπόκρίσηυπόθεση,ηαπόλυτηισότηταδεν μπο- 25 ρεί να επιτευχθεί αφούδεν έγιναν εκτιμήσεις το 1971 για τα ακίνητα στις περιοχές Στροβόλου,Αγλαντζιάς, Αγίου Δομετίου και Έγκωμης αλλά όπως αναφέρεταικαι στις υποθέσεις ανωτέρω,ηαπόλυτηισότηταδενείναιπράγματικάαπαραίτητη.Η ανομοιομορφίαηοποίαπαρατηρείται στην επιβολή φορολογίας, επιβάλλεται λόγω της φύσης των πραγμάτων. Οι εκτιμήσεις των ακινήτων έγιναν σε διαφορετικέςχρονικές περιόδουςκαιως εκτούτου οισυ ντελεστές της φορολογίας δεν ηδύναντονα είναι οι ίδιοι 560 4ΑΑΛ. Σε^γίδηςν.Σνμβ. ΑποχετεύσεωνΛ/σίας Κονρρης,Α. γιαναυπάρχειισότηταστηνεπιβολήτηςφορολογίας. Εάν οισυντελεστέςήτανοι ίδιοιτότεθαυπήρχεάνισημεταχείριση._ . 5 Ο αιτητής επίσης, ισχυρίζεται ότι γίνεται διάκρισημεταξύ των ιδιοκτητών των οποίων ταακίνηταβρίσκονται εκτός της αυτήςπεριοχής. Τέτοια διάκριση είναι πλήρως αιτιολογημένη γιατολόγοότι οι πρώτοι ήδη εξυπηρετού νται απότο σύστημα αποχετεύσεων, ενώ οι άλλοι αναμέ νουννασυνδεθούν μετοσύστημαστομέλλον. 10 Γιατουςπιοπάνωλόγους, οπροβαλλόμενος λόγοςότι το άρθρο 30
(1)(β) του περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμου 1971,όπωςτροποποιήθηκεκαιη Κ.Δ.Π.335/89δεν αντίκειται προς το άρθρο 28.1 και 2 του Συντάγματος, όπως επίσης και του άρθρου 14 της Ευρωπαϊκής Συνθή15 κηςΑνθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ο επόμενος προβαλλόμενος λόγος για ακύρωση της φορολογίας στην προκειμένη περίπτωση, είναι ότι το άρθρο 31
(1)(β) του περί Αποχετευτικών Συστημάτων Νόμου 1971, όπως τροποποιήθηκε, και η ΚΑΠ. 335/89 20 πάνωσταοποίαοι καθ* ωνη αίτησηεβάσισαντηφορολο γία,αντίκεινταιπροςτοάρθρο24.1 τουΣυντάγματος. Τοάρθρο24.1 τουΣυντάγματοςπρονοεί ταακόλουθα: "Έκαστος υποχρεούται νασυνειαφέρη εις τα δημό σιαβάρηαναλόγωςτωνδυνάμεωναυτού". 25 30 Στην υπόθεση Mikrommatis v. TheRepublic (ανωτέ ρω), το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα, αναφορικά με το άρθρο24του Συντάγματος. "...In the opinion of the Court this provision is an aspectof thegeneralprincipleof equalitysafeguarded by Article28/ Στηνυπόθεση hi Re-Tax Collection LawNo.3 of1962 561 KovQOTS»A. ΣεργίΑηςν.Συμβ.ΑποχετεύσεωνΛ/σίας
(1991)v. HaajiKyriacos 5 RSCC22, ο Forsthoff, Πρ.,ανέφερετα ακόλουθαστησελίδα29: "...Intheopinion ofthesaidparagraph 1 inproviding that'Everyperson isboundtocontribute according tohis means towards thepublic burdens' does notlay downthat 5 every person should contribute in accordance with the totality of his means towards every and each particular head of public burdens, one of which is the relevant part of the expenditure in the budget of a Communal Chamber. Contribution towards one head of the public 10 burdens may be based on the particular criterion of means, such as income, and will still be a contribution according to his means of every person in the sense of par. 1of Article 24; income as abasis for taxation on a largescaleis asufficiently reasonable andequitable crite- 15 rion so as to ensure that the principle of equality is not infringed..." Οαιτητής ισχυρίζεται ότι ηεπιβολήφορολογίαςβάσει της εκτιμημένης αξίαςτης ακίνητης ιδιοκτησίας κατάτην 1/1/71, είναι αυθαίρετη καιδελαμβάνει υπόψητις "σημε- 20 ρινέςδυνάμεις"ενόςατόμουκαιιδιαίτεραμετάτηνΤουρ κικήΕισβολή. ΗΚανονιστική Διοικητική Πράξη335/89, παρ.2 προ βλέπει ταακόλουθα: 'Τα καθορισθέντα ετήσια τέλη που αναφέρονται 25 στην παρ. 1 πιοπάνωκαιταοποίαεπιβάλλονταιπάνω στην ακίνητη ιδιοκτησία που επηρεάστηκε ουσιαστικά από την έκρυθμο κατάσταση,θα μειώνονται ανάλογα με τον βαθμό επηρεασμού της ακίνητης ιδιοκτησίας όπως αναφέρεται με λεπτομέρεια στους καταλόγους 30 που αναρτήθηκαν στο Δημοτικό Μέγαροκαιοι οποίοι μπορούν να επιθεωρηθούν στα Γραφεία του Συμβου λίουΑποχετεύσεων Λευκωσίας." Ως εμφαίνεταιαπότηνπιοπάνωΚανονιστικήΔιοικη τικήΠράξη,στηνεπιβολήφορολογίαςγιααποχετευτικούς 35 562 4 ΑΛΛ. EttfyitoK ν.Σνμβ.Aao%txtvouavΛ/σίας Κούφ<ΡΚ»Α. σκοπούςλαμβάνεταιυπόψηκατάπόσο η φορολογούμενη ακίνητη ιδιοκτησία επηρεάστηκε ουσιαστικά από την έκρυθμηκατάσταση και στην περίπτωσηκατά τηνοποία πρσ^ΜΛΓεπηρεσ^ 5 Παραδείγματοςχάριν,τα καταβλητέατέληακινήτων ιδιοκτησιώνοιοποίεςγειτνιάζουνμετηνεκρήζώνη, μειώ νονταικατάείκοσιτοιςεκατόν(20%). Ο αιτητήςστηγραπτήαγόρευσητου, παρερμηνεύειτα άρθρατουΣυντάγματοςκαιισχυρίζεταιότιηεπιβολήτων *0 αποχετευτικών τελών πρέπει ναγίνεται σύμφωνα μετην οικονομικήδύναμηκάθεφορολογούμενου. 'Οπωςαναφέρθηκεστην υπόθεση InRe-Tax Collection LawNo.3 of 1962 v.HadjiKyriacos (ανωτέρω),ηεπιβολή φορολογίαςβάσειενόςσυγκεκριμένου κριτηρίουτοοποίο 15 είναιλογικόδενπαραβιάζειτηναρχήτηςισότηταςκαιδεν αντίκειται στις πρόνοιες του άρθρου24.1 του Συντάγμα τος το οποίοπροβλέπει ότι έκαστος υποχρεούταινασυ νεισφέρει σταδημόσιαβάρηανάλογαμετιςδυνάμειςτου. Τακριτήριαμεταοποίαεπιβάλλει οκαθ'ουηαίτηση 20 τηνκαταβολήαποχετευτικώντελών είναιομοιόμορφακαι ηνομιμότητα τους,δεν παραβιάζεταιαπότογεγονός ότι οιπροσωπικέςσυνθήκεςκάθεφορολογουμένου δε λαμβά νονται υπόψη.Ηφορολογίαγιααποχετευτικούςσκοπούς δενπρέπειναταυτίζεταιμετοφόροεισοδήματος. 25 ΣτηνυπόθεσηJoannis C Voyias v.TheRepublic
(1974)3 CLR. 390ηοποίααφορούσεεπαγγελματικόφόρο,ανα φέρονταιταακόλουθαστη σελίδα 402 σχετικά με τακρι τήριαβάσει των οποίωνεπιβάλλεται ηφορολογίαγια δη μόσιεςυπηρεσίες: 30 "...Butwithrespect, oneshouldremember thatwe are not here dealing with taxation under the Income Tax Laws, but with the power of the Council to impose a professional tax oneveryperson exercisingacallingora profession within the Municipal limits. The principle, 563 Κονββης,Δ. Σεογ16ΐ£ν. Σνμβ.Αποχετεύσεων Λ/σίας
(1991)therefore, of fiscal equality is not violated,in my view, because it does not prevent the Municipal Council from fixing the amount demanded for the right to pursue a business or calling with a view to revenue on a limited class of persons irrespective of whether it was based on thesalaryof thepersons seekingsuch licence." 5 Στηγραπτή αγόρευση του ο αιτητής αναφέρει μεταξύ άλλων ότι δε λήφθηκε ειδική πρόνοια περί χαμηλώτερης φορολογίαςγιατακτήματατου,υπ'αριθμότεμαχίων 518 και 1073 τα οποία είναι άκτιστα οικόπεδα. Τούτο δεν *0 είναι ορθό.Εφόσον είναιάκτισταοικόπεδα,η καταχωρη μένηαξίατουςείναιχαμηλότερητωνοικοδομών. Η επιβολή τελών στους ιδιοκτήτες ακτίστων οικοπέ δωνδενυπόκειταιστιςγενικέςαρχέςτου Συντάγματος. Στην υπόθεση Alecos Constantinides v. Electricity 15 Authority of Cyprus
(1982)3 C.L.R. 798, σελίδα 806 απο φασίστηκε ότι είναι άνευσημασίας το γεγονός ότι φορο λογούμενοι οι οποίοι καταβάλλουν τον ίδιο φόρο δεν επωφελούνται στον ίδιοβαθμό. Τοαυθεντικόκείμενο σταΑγγλικά έχειωςακολούθως: 20 "It does not matter that those who pay the tax donot receive the benefit which others paying the same tax receive, the purpose of the imposition being to help or finance essential public service which constitutes in the wordsof Art. 24.1 of ourConstitution apublic burden." 25 Κατάσυνέπεια,εφόσονταυιοθετηθένταυπότονόμου και των κανονισμών του Συμβουλίου Αποχετεύσεων κρι τήρια είναι λογικά,καθολικάκαιδικαιολογούνται εκτων πραγμάτωνδενυπάρχειάνισημεταχείριση. Οδιχαστικόςέλεγχος τηςΣυνταγματικότητας των Νόμων: Τακριτήριαβάσειτωνοποίωναποφασίζεταιησυνταγ ματικότητα ενός νόμου,έχουνκαθοριστεί απότηνομολο γία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση The Board 564 30 4ΑΛΛ. Σε^γΙΛηςν.Ευμβ.Αποχετεύσεων Λ/σίας Κούρρης, Δ. for Registration of Architects & Civil Engineers v. Christodoulos Kyriakides
(1966)3 C.L.R. 640 όπουστη σε λίδα 654 αναφέρονταιταεξής: Μ 5 10 15 20 25 30 Α rule of precautionary nature is thatnoact oflegislationwillbe declared voidexcept in avery clearcase, or unless the act is unconstitutional beyond all reasonable doubt... Sometimes this rule is expressed in another way, in the formula that an act of Congress or a State Legislature is presumed to be constitutional until proved otherwise "beyond allreasonable doubt...". Ένας άλλος βασικός κανόνας είναι ότι η Δικαστική εξουσία δεν επιλαμβάνεταιαφηρημένων ερωτημάτων.Το Δικαστήριο δεν αποφασίζει ερωτήματα συνταγματικής φύσεως εκτός εάν τούτο είναι απόλυτααναγκαίο για την έκβασητης υπόθεσης.Στησελίδα 655 της ίδιαςυπόθεσης, αναφέρθηκανταακόλουθα: "Thejudicial power does notextend thedetermination of abstract questions: Ashwander v. TennesseeValley Authority291 U.S.288
(1935); 80 Law ed.688.' Itis not the habit of the Court to decide questions of a constitutional nature unless absolutely necessary to a decision of the case' : Burton v. UnitedStates,196 U.S. 283, 295; 49 Law ed. 482, 285, 25 S. Ct.243. The Court will not ' formulate a rule of constitutional law broader than is required by the precise facts to which it is to be applied' : Liverpool, NY & PSS. Co. v. Emigration Comrs. 113 U.S.33;28 Law ed.899,5 S.Ct.382." Στην παρούσαυπόθεση,ο αιτητήςαπέτυχενααποδεί ξει ότι ηνομοθεσίαηοποίακαθορίζειτηνεπιβολή αποχετευτικών τελών είναι αντισυνταγματική πέρανπάσης αμ φιβολίας. Για όλους τουςπιοπάνωλόγους,ηπροσφυγή αποτυγ χάνεικαιαπορρίπτεταιχωρίςκαμιάδιαταγήγια έξοδα. Προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 565