(1991)8Ιανουαρίου, 1991 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ ΑΓΑΠΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΤΜΗΜΑΤΟΣΤΕΛΩΝΕΙΩΝ, Καθ'ου ηαίτηση. (ΥποθέσειςΑρ. 143/76 χαι 144/76). Τελωνειακοί Δασμοί χαι Φόροι Καταναλώσεως — Αναταξινόμηση εμπορευμάτων—Νόμος 82/67—Άρθρο 188
(2)—Δεν είναικαθό λου παρόμοιο με τοάρθρο 155
(1)τον Κεφ. 315—Στο Νόμο 82/67 δεν υπάρχει πρόνοια για ανάκληση ταξινόμησης — Ισχύουν οι σχετικές αρχές τον διοικητικού δικαίου περί ανάκλησηςοιοικητι5 χών πράξεων. Διοικητική Πράξη — Ανάκληση παράνομων διοικητικών πράξεων — Δεν μπορεί να γίνει έγκυρα εκτόςαν γίνει μέσασεεύλογο χρόνο. Με τις παρούσες προσφυγές προσβάλλονται αποφάσεις των καθ'ωνη αίτησημετιςοποίεςέγινεαναταξινόμηση των εισαγόμε- 10 νωναπότους αιτητέςεμπορευμάτωνσεάλληδασμολογική κλάση απόαυτή που είχαναρχικάταξινομηθείμεαποτέλεσματην επιβο λή επιπρόσθετου δασμού. Οι δύο προσφυγές συνεκδικάστηκαν διότι παρουσίαζανκοινάνομικάσημείακαιπραγματικά γεγονότα. 1 Η αναταξινόμηση έγινε από τους καθ ων η αίτηση αφού τα 15 εμπορεύματαεισάγονταναπότουςαιτητέςμεβάσητηναρχικήδα σμολογική κλάσηεπίδύοκαιπλέονέτη. Οιαιτητέςέλαβανγνώση των επίδικων αποφάσεων προέβαλανμε επιστολή τους τηνπαρα νομία της ανάκλησης της ταξινόμησης. Ο Διευθυντής όμως του Τμήματος Τελωνείων τους πληροφόρησε ότι η απόφασητου δεν 20 μπορούσε ναδιαφοροποιηθεί ενόψειτων διατάξεων των άρθρων 169και 176του Νόμου82/67. Το αποτέλεσμαήτανηκαταχώρηση τωνπροσφυγών. Σταπλαίσιατηςδιαδικασίαςοιαιτητέςυπέβαλανότι τα επικα λούμενααπότονΔιευθυντήάρθραδεναφορούνυποθέσεις,όπωςη 25 δικήτους.όπουυπάρχειισχυρισμόςγια "επίτο ελαττον καταβλη θέντα" φόρο. Οι καθ*ων ηαίτηση υποστήριξαν ότι οι επίδικες 58 4 ΑΛΛ. 5 10 Αγαπίου xxu ν.Δημοκρατίας αποφάσεις λήφθηκαν νόμιμα ενόψει των προνοιών του άρθρου 188
(3)του Νόμου82/67,και τούτοδιότι οι αιτητέςδιέπραξαν αδί κημα,δυνάμει του άρθρου 188
(1)με το να δηλώσουν ψευδώς ότι το εμπορεύματα άνηκαν στην αρχική δασμολογική κλάση. Στο προηγούμενο του Νόμου 82/67 δίκαιο (Κεφ. 315, άρθρο 155
(1)) υπήρχε πρόνοια που επέτρεπε ανάκληση προηγούμενης ταξινόμη σης και επιβολή νέου δασμού και,εξ αυτού του λόγου, σύμφωνα με τη νομολογία δεν εφαρμόζονταν οι σχετικές με την ανάκληση αρχέςτου διοικητικού δικαίου, (λ καθ*ων ηαίτηση υποστήριξαν ότι το άρθρο 188
(2)του Νόμου82/67δεν διαφέρει ουσιωδώς από τοάρθρο 155
(1)του Κεφ. 315. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνονταςτις επίδικεςαποφάσεις, αποφάσισε ότι:- 15 20 25 30 35 40 1.Τοάρθρο 188
(2)τουΝόμου82/67 δεν είναι καθόλου παρόμοιο με το άρθρο 155
(1)του Κεφ. 315 λόγω του λεκτικού του. Το άρθρο 188
(1)πουβρίσκεται στο κεφάλαιο "Γενικά αδικήματα" δη μιουργεί το αδίκημα της αναληθούς δηλώσεως. Το άρθρο 155
(1)προβλέπει για την πληρωμή τον "επί το έλαττον καταβληθέντος" δασμού. Για να τύχει εφαρμογής το άρθρο 188
(2)πρέπει πρώτα ναδιαπιστωθεί ηύπαρξητου αδικήματοςτου 188
(1)*και ηδιαπίστωση αυτή γίνεται μόνο μέσα απότην κανονική διαδικασία, δη λαδήμετο ναεξασφαλισθεί καταδίκητου εισαγωγέα απότοαρμό διοΔικαστήριο. Επομένως, στο Νόμο82/67δεν υπάρχει πρόνοια για ανάκλησηταξινόμησης. Εφαρμόζονταιοι σχετικές μετηνανά κλησητων διοικητικών πράξεωναρχέςτουδιοικητικούδικαίου. 2. Είναι πρόδηλο ότι η αρχική ταξινόμηση των εμπορευμάτων ήταν λανθασμένη και, ως εκ τούτου, αντίθετη με τις νομοθετικές πρόνοιες. Οι πράξειςπουπροσβάλλονται είναι ανακλήσεις παρα νόμων διοικητικών πράξεων. Σύμφωνα με τις νομολογιακές αρχές,ανάκλησηδεν μπορεί ναγίνει έγκυρα εκτός ανγίνει μέσα σε εύλογοχρόνο. Μετάτηνπαρέλευσησημαντικούχρόνου,το επηρε αζόμενο από την ανάκληση πρόσωπο μπορεί να έχει αλλάξει τη θέσητου. Πρέπει να υπάρχει βεβαιότηταστη διοίκηση. Οι επίδι κες πράξεις αναφέρονται σε εισαγωγές που διήρκεσαν πλέον των δύοετών. Οι αιτητές ισχυρίστηκαν καιδενδιαψεύσθηκαν,ότι στο μεταξύ διέθεσαν τα επίδικαεμπορεύματα μεκοστολόγηση που βα σιζόταν στην πρώτη ταξινόμηση. Επομένως, μεταξύ της πρώτης και δεύτερης ταξινόμησης έχει αλλάξει προς το δυσμενέστερο η θέση των αιτητών. Η ανάκληση δεν έγινε μέσα σε εύλογο χρόνο και είναι για το λόγοαυτόαντίθετη με το νόμο. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι οι αιτητές έχουν ενεργήσειμεοποιονδήποτε δόλιο ήαπατηλότρόπο. Οι επίδικες αποφάσειςακυρώνονταιχωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Α. &S.Automate A Co. v.Republic
(1965)3 C.LR. 673' 59 Αγαπίου *&.ν.Δημοκρατίας
(1991)PavUdes v. TheRepublic
(1966)3CLR.530 xmxot έφεση
(1967)3CL.R.217· Karayiannis v.TheRepublic
(1974)3CLR.420 Michaelv. TheRepublic
(1979)3CLR. 499· Georghiou v.TheRepublic
(1983)3CLJt. 827· Ν.Σ.Πισοαρίδης Ατδ. v. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 193/86, ημερ. 28.7.90). Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτουΔιευθυντήΤμή ματος Τελωνείων μετην οποίαπληροφορούσετους αιτητές ότισυσκευέςαστραπιαίουφωτός κατάτη φωτογράφη ση"flashtubes"πουείχανεισαχθείστηδιάρκειατωνετών 1973-1975 είχαν δηλωθεί στην κλάση 85.20 καιόχιστη κλάση 90.07 καιότι έπρεπε ναπληρώσουν επιπρόσθετο δασμό. Α. Διχηγορόπονλος, για χουςαιτητές. Ν.Χαραλάμπους,Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημοκρα τίας, γιατουςκαθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult Ο Δικαστής κ. Μαλαχτόςανάγνωσε τηνακόλουθηαπό- 20 φάση. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ:Οιπιοπάνωπροσφυγές δικάστηκαν μαζίγιατί παρουσίαζανκοινάνομικά σημεία και πραγμα τικά γεγονότα. Ταγεγονότα πουσχετίζονται μετις πιο πάνωπροσφυγές έχουν σεσυντομία ωςακολούθως: Οιαι- 25 τητές κατάτον ουσιώδη χρόνοήτανεισαγωγείςδιαφόρων ειδών. Ανάμεσα στα είδη αυτά ήτανκαι "συσκευέςγιατην παραγωγή αστραπιαίου φωτός κατά την φωτογράφηση'' "flash tubes). Στηδιάρκεια των ετών 1973 - 1976 είχαν προβεί στην εισαγωγήδιαφόρων ποσοτήτων τέτοιων συ- 30 σκευών.Στηνκάθεπερίπτωσησυμπλήρωναν τααπαραίτη τα τελωνειακά έντυπα μέσασταοποία αναφέρετο ότιοι επίδικεςσυσκευέςήταντηςδασμολογικής κλάσης85.
- Η 60 10 15 4ΑΛΛ. ΑγαπίουHA. ν.Δημοκρατίας Μαλαχνός,Δ. δασμολογική αυτήκλάση εγίνετο δεκτήαπότον εκάστοτε Τελωνειακό Λειτουργό μετά απότον σχετικό έλεγχο του τελωνειακούεντύπου. Μεεπιστολήτουημερομηνίας8Απριλίου 1976 οΔιευ5 θυντήςτουΤμήματοςΤελωνείων πληροφόρησε τους αιτητέςότι μετάαπόσχετικήέρευναέχειδιαπιστωθείότιόλες οι επίδικες συσκευές οι οποίες λειτουργούν μεμηχανικά μέσα που είχαν εισαχθεί στη διάρκεια των ετών 1973 1975 είχανδηλωθεί στην κλάση8520καιείχεπληρωθεί,ο 10 ανάλογοςδασμός.Τους πληροφόρησε επίσης ότι η κλάση αυτή αναφέρεταιειδικά σε συσκευές που λειτουργούν με ηλεκτρισμό και επομένως οι επίδικες συσκευές, οι οποίες λειτουργούν με μηχανικά μέσα έπρεπε να ταξινομηθούν στην κλάση 90.
- Στη συνέχεια οι αιτητές κλήθηκαννα πληρώσουν επιπρόσθετο δασμό £2,577.820 μίλς. 'Οπως 15 φαίνεται από το τεκμήριο ΙΑ στην προσφυγή 144/76 οι επίδικες συσκευές στις οποίες αναφέρεταιηεπιστολή της 8ης Απριλίου 1976 είχαν εισαχθεί μεταξύ 4 Σεπτεμβρίου 1973 και 24 Δεκεμβρίου
- Εναντίον της απόφασης που περιέχεται στην επιστολή της8 Απριλίου 1976 κατα20 χωρήθηηπροσφυγή 144/
- Επίσης στις 12Απριλίου 1976,οΔιευθυντής του Τμή ματοςΤελωνείων, έστειλεανάλογουπεριεχομένου επιστο λήστουςαιτητέςμετηνοποίαζητούσεεπιπρόσθετους δα σμούς £2,493.440μίλς για εισαγωγές που έγιναν μεταξύ 25 30 Οκτωβρίου 1973 και 4 Φεβρουαρίου
- Εναντίον του περιεχομένου της επιστολής της 12 Απριλίου 1976, καταχωρήθηηπροσφυγή 143/
- Μετάτηλήψητων πιο πάνωεπιστολών οι αιτητές με επιστολήτουδικηγόρουτους μεημερ.6Μαΐου 1976 ισχυ30 ρίστηκανότι οΔιευθυντής δενεδικαιούτοσύμφωνα μετο νόμο να ανακαλέσει την προηγούμενη ταξινόμηση. Ο Δι ευθυντής απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 17 Μαΐου 1976 και πληροφόρησε τους αιτητές ότι δενμπο ρούσε V αλλάξει τηναπόφασητουενόψει τωνδιατάξεων 35 τωνάρθρων 169και 176τουΝόμου82/
- Στησυνέχεια οι αιτητέςκαταχώρησαντιςπιοπάνωπροσφυγές. 61 Μαλαχτός,Δ. ΑγαπίουΧΛ.ν.Δημοκρατίας
(1991)Ο συνήγορος των αιτητών υπέβαλε ότι τα πιο πάνω άρθρα 169 και 176 του Νόμου82/67 δεν έχουν τίποτανα κάμουνμευποθέσεις όπωςηπαρούσαόπουυπάρχειισχυ ρισμός για "επί το έλαττον καταβληθέντα" φόρον. Από τηνάλλην οσυνήγορος τωνκαθ'ωνηαίτηση,υποστήριξε, 5 ότι οι επίδικες αποφάσεις λήφθηκαν νόμιμα ενόψει των προνοιών του άρθρου 188
(3)του πιο πάνω νόμου, και τούτο γιατί οι αιτητές διέπραξαν αδίκημα, δυνάμει του άρθρου 188
(1)μετοναδηλώσουν ψευδώς,ότιοισυσκευές ανήκαν στη δασμολογική κλάση 85.20. Ταάρθρα 169, 176 10 και 188 στα οποία έχει αναφερθεί ο συνήγορος τωνκαθ' ωνηαίτησηέχουν ωςεξής: 169
(1)Άνευ επηρεασμού οιασδήποτε ετέραςδιατά ξεως του παρόντος Νόμου, παν ποσόν οφειλόμενον υπό μορφήν δασμού ήφόρου καταναλώσεως εισπράτ- 15 τεταιωςχρέοςοφειλόμενον τηΔημοκρατία.
(2)Ο δασμός ή φόρος ο επιστρεπτέος δασμός ή φόροςήτο ποσόν της εκπτώσεως δασμούήφόρου, ού τινος ο συντελεστής είναι εκπεφρασμένος κατ'αναφοράν εις καθωρισμένην ποσότητα ή βάρος οιωνδήποτε 20 εμπορευμάτων, επιβάλλεται ή εκπίπτεται και επί πα ντόςκλάσματος τηςενλόγωποσότητος ήβάρους,τοδε ποσόν το πληρωτέον ή επιστρεπτέον επί παντόςτοιού τουκλάσματοςυπολογίζεταιαναλόγως: Νοείται ότι οΔιευθυντής δύναταινακαθορίζητίνα 25 κλάσματα θαλαμβάνωνται υπ'όψιν αναφορικώςπρος οιονδήποτε βάροςήποσότητα
(3)Κατάτον υπολογισμόν οιουδήποτεποσού,οφει λομένουυπότίνος προσώπου ήεις τι πρόσωπονδυνά μει των περί Τελωνείων ή Φόρων Καταναλώσεως 30 Νόμων υπό μορφήν δασμού ή φόρου, επιστρεφομένου δασμούήφόρουήεκπτώσεως, ουδόλως λαμβάνεταιυπ' όψινποσόν έλασσοντωνδέκαμίλς. 62 4 ΑΛΛ. 5 10 15 ΑγαηίουΚΛ.ν.Δημοκρατίας Μαλαχτός,Δ. 176
(1)Αι ποινικαί διώξεις δι' αδικήματα εναντίον τουπαρόντοςΝόμουωςκαιπάσαδιαδικασίαπροςείσπραξιν των τελωνειακών δασμών ήχρηματικώνποι νών ήδιά την κήρυξιν εις δήμευσιν σκαφών ή ετέρων μεταγωγικών μέσων ή εμπορευμάτων,αναφέρονταιεν τωπαρόντιΝόμωως "τελωνειακοί διώξεις"καιασκού νται,τηρουμένων των οδηγιών,άς ο Γενικός ΕισαγγελεύςτηςΔημοκρατίαςήθελενεκάστοτεπαράσχει.
(2)Η τελωνειακή δίωξις ασκείται εν ονόματι του Διευθυντού εν παντί Δικαστηρίω. Εν τη περιπτώσει εφέσεως, οσάκις η εκκαλουμένη απόφασις αφορά εις τελωνειακόν δασμον ήπρόστιμον εναντίον σκάφουςή μεταγωγικού μέσου ή εμπορευμάτων ο εφεσείων δέον όπως,εκκρεμούσης τηςεφέσεως,κατάθεση παράτωΔικαστηρίωτοπληρωτέον δυνάμειτηςπρωτοδίκουαπο φάσεωςποσόν, εκτόςεάντοεκδικάζοντηνέφεσινδικαστήριονάλλωςδιάταξη. 20
(3)Η τελωνειακή δίωξις δυνατόν να ασκήται καθ' οιονδήποτε χρόνον εντός τριών ετών, αφ*ηςτοαδίκημαδιεπράχθηήλογίζεταιδιαπραχθέν. 25
(4)Ουδείς μάρτυς εμφανιζόμενος εκ μέρους του Διευθυντού εις τελωνειακήν δίωξιν υποχρεούται να γνωστοποίησητογεγονός,ότιούτοςέλαβενοιανδήποτε πληροφορίαν ή την φύσιναυτήςήτοόνοματουπαρασχόντοςαυτώτηνπληροφορίανπροσώπου. 188
(1)Παςόστις (α)εκδίδειή υπογράφειή προκα λεί την έκδοσιν ήυπογραφήνήπαραδίδειήπροκαλεί την παράδοσιν εις τον Διευθυντήν ή τίνα λειτουργόν, οιασδήποτε δηλώσεως, γνωστοποιήσεως, πιστοποιητι κούήετέρουπάσηςφύσεωςεγγράφου·ή (β)προβαίνει εις δήλωσιν εις απάντησινερωτήμα τοςτεθέντοςαυτώυπότίνοςλειτουργού,ωςούτοςυπέ χει υποχρέωσιν δυνάμει νομοθετικής τίνος πράξεως,η 63 Μαλαχτός, Δ. Αγαπίουtux. ν.Δημοκρατίας
(1991)δε δήλωσις ήέγγραφον,σχέσιν έχον προς τίνα σκοπόν αφορώνταειςπαραχωρηθείσαναρμοδιότηταείναιανα ληθήςεις τι ουσιώδες στοιχείον αυτού,ούτοςείναιένο χοςαδικήματοςδυνάμειτουπαρόντοςάρθρου.
(2)Οσάκις, συνεπεία δηλώσεως ή εγγράφου ως εν 5 τοις ανωτέρω, δεν καταβληθή το πλήρες ποσόν του πληρωτέου δασμού ή φόρου ή επιστραφή,παρασχεθή έκπτωσις ήαποδοθήδασμός ήφόρος κατάποσόν μεί ζον του κατάνόμον προβλεπομένου, ο επί το έλαττον καταβληθείς ή ο αχρεωστήτως επιστραφείς, εκπεσθείς 10 δασμόςήφόροςεισπράττεται ωςχρέος οφειλόμενον τη Δημοκρατίαήωςαστικόντοιούτον.
(3)Άνευ επηρεασμού των διατάξεων του αμέσως προηγουμένου εδαφίου,πας όστις παραβαίνει οιανδή ποτε των διατάξεων του παρόντος άρθρου, πράττων 1 5 ούτω είτε εν γνώσει αυτού είτε εκ βαρείας αμελείας, ούτος είναι ένοχος αδικήματοςκαι υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μή υπερβαίνουσαν τας πεντακόσιας λίρας ή εις φυλάκισιν μέχρι δύο ετών ήειςαμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως καιτης χρηματικής τοιαύ- 20 της· άπαντα δετα εμπορεύματα,εις ααφοράηγενομέ νηδήλωσις ήτοπροσκομισθέν έγγραφονυπόκεινταιεις δήμευσιν.
(4)Άνευ επηρεασμού των διατάξεων του εδαφίου
(2)τουπαρόντοςάρθρουυπόπεριστάσεις,αίτινεςαπο- 25 κλείουσιν ενοχήν αυτούδυνάμει τουαμέσωςπροηγου μένου εδαφίου, ούτος είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μή υπερβαίνουσαν ταςτριακοσίαςλίρας". Προκάτοχος του Νόμου 82/67 ήταν το Κεφ. 315, το 3° οποίοκαταργήθηκεμετοάρθρο196τουΝόμου82/67. Στο Κεφ. 315 υπήρχε πρόνοια η οποία επέτρεπε ανάκληση προηγούμενης ταξινόμησης και επιβολή νέου δασμού. Η πρόνοιααυτήπεριεχόταν στοάρθρο 155
(1)του Κεφ.315, (βλέπε Α & SAntoniades & Co. v. Republic
(1965)3 CLR 35 673). Στηνυπόθεση Antoniades έχειαποφασισθεί ότι ενό64 4 AAA. 5 Αγαπίουno. v. Δημοκρατίας Μαλαχτός,Δ. ψει των προνοιών του άρθρου 155
(1)οι οποίες διέπουν τοζήτηματης ανάκλησης ταξινόμησης, δενεφαρμόζονται οισχετικέςμετηνανάκλησηαρχέςτουδιοικητικούδικαί ου.Τοζήτημαπουεγείρεται είναι κατάπόσο υπάρχεικαι στο νόμο 82/67παρόμοια πρόνοια με εκείνητου άρθρου 155
(1)τουΚεφ.315. Ο συνήγορος των καθ* ων η αίτηση δεν μπόρεσε να υποδείξει παρόμοιαπρόνοια.Υποστήριξεωστόσο, ότι το άρθρο
(188)2 του Νόμου 82/67 δεν διαφέρει ουσιωδώς 10 απότοάρθρο155
(1). Εξέτασαμεπροσοχήταάρθραπάνω σταοποίαβασίζεται ηεπίδικηπράξη(άρθρα 169, 176και 188τουΝόμου82/67). Το άρθρο 188
(2)του Νόμου 82/67δεν είναι καθόλου παρόμοιο με το άρθρο 155
(1)του Κεφ.315 λόγωτου λε15 κτικούτου.Τοάρθρο 188
(1)τοοποίοβρίσκεταικάτωαπό το κεφάλαιο "Γενικά αδικήματα"δημιουργεί τοαδίκημα τηςαναληθούςδηλώσεως. Τοάρθρο 155
(1)προβλέπει για την πληρωμή του "επί το έλλατον καταβληθέντος" δα σμού. Κρίνω ότιγια νατύχει εφαρμογής το άρθρο188
(2)20 πρέπει πρώτα να διαπιστωθεί ηύπαρξητου αδικήματος που προβλέπεται απότο άρθρο 188
(1)·και η διαπίστωση αυτήγίνεται μόνο μέσααπότηνκανονικήδιαδικασία, δη λαδήμε το να εξασφαλισθεί καταδίκητού εισαγωγέααπό τοαρμόδιοΔικαστήριο. 25 Επομένως, στο Νόμο 82/67 δεν υπάρχει πρόνοια για ανάκλησηταξινόμησης. Εφαρμόζονταιλοιπόν οισχετικές με την ανάκληση των διοικητικών πράξεων αρχές του διοικητικούδικαίου.Μεβάσηταστοιχεία ενώπιοντουΔι καστηρίου, είναι πρόδηλο ότι η αρχική ταξινόμηση των 30 εμπορευμάτωνήτανλανθασμένηκαιωςεκτούτου,αντίθε τημετις νομοθετικές πρόνοιες. Οι πράξειςπουπροσβάλ λονται είναι ανακλήσεις παρανόμων διοικητικών πράξε ων. Για τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου που διέπουν 35 χηνανάκλησητωνπαράνομωνδιοικητικών πράξεωνανα φορά μπορεί ναγίνει,μεταξύ άλλων, στις πιο κάτωυπο65 Μαλαχτός,Δ. Αγαπίου ΚΛ.ν.Δημοκρατίας
(1991)θέσεις:Α. &S.Antoniades& Co.(ανωτέρω), σελ. 683, 684· Pavlides v.TheRepublic
(1966)3CLR. 530,549-551, και κατ' έφεση
(1967)3 CLR. 217,228·Karayiannis v. The Republic
(1984)3 C.L.R. 420,433,434·Nicolas Yiangou and Another v.The Republic υπόθεση της Ολομέλειας 5
(1976)3 CLR. 101, 105-108- Michaelv. The Republic
(1979)3 CLR. 499, 501, 502·Georghiou v. The Republic
(1983)3C.L.R. 827, 837-840. Στηνυπόθεση Yiangou(ανω τέρω),στιςσελ. 105-106,αναφέρονταιταπιοκάτω:"Therevocationofanunlawful administrativeactis a 10 courselawfully opentotheadministrationanditisbased onthenotionofthepreservation oflegality; therelevant principles are to be found inStasinopoullos ontheLaw of Administrative Acts
(1951), at pp. 398-399; andit is useful to refer, too,to the decisions of the Council of 15 StateinGreeceincases796/1964,1750/1965,1531/1966, 3027/1967and458/1968; inparticular in the decisionin case 3027/1967 the following are stated as regards the revocationofunlawful administrative acts:'η ανάκλησις, καιπαρανόμουέτιδιοικητικήςπράξε- 20 ωςδενείναιεπιτρεπτήμετάτηνπάροδον ευλόγου χρό νου, κρινόμενουκατά τας εκάστοτεσυνθήκας, εάνεξ αυτής παρήχθη πραγματική κατάστασις προστατευτέα εν όψει των αρχών τηςχρηστήςΔιοικήσεως,πλην εάν αύτηπροεκλήθηδι'απατηλήςενεργείαςτου ενδιαφερο- 25 μένου ήδεν ετηρήθηυπ' αυτού όροςτεθείςεν αυτήμε την επιφύλαξιν τηςανακλήσεως ήσυντρέχηλόγος δη μοσίουσυμφέροντος.' (The revocation of even an unlawful administrative act is not permissible after the lapse of a reasonable 30 period of time,to be judged in the light of thecircum stances of each case,if therehas been createdfrom the beginning a situationneedingprotectiononthebasisof the principle of proper administration, unless the unlawful administrativeacthasbeencausedby fraudulent 35 conduct of theperson concernedor there has notbeen observed byhimaconditionincludedinthe actsubject to 66 4ΑΛΛ. Αγαπίον ΚΛ.ν.Δημοκρατίας Μαλαχτός,Δ. the reservation that there might be revocation or there existreasons ofpublicinterest"). 5 10 15 20 25 30 35 As it is stressed in the passage just quoted above, when there exist reasons of public interest an unlawful administrative actmayberevoked even after thelapse of reasonably long time; and this is to be found, also, in other decisions of the Greek Council of State, such as those in cases 424/1932,425/1932, 175Q/1965and 3169/
- What is "a reasonable period of time' is a matter which, as pointed out in the decision of the Council of State in Greece in case 1026/1966, depends on the circumstances of each particular case; and the relevant criteria have been set out by the said Council in its decision incase518/1956; whether or notthetimewhich has elapsed is reasonable is a matter for the Court to decide (see, in this respect, the decisions of the same Councilincases47/1963,55/1963 and43Q/1964)." Σύμφωναμεαυτέςτιςαρχές,ανάκληση δενμπορείνα γίνει έγκυραεκτόςανγίνει μέσασεεύλογο χρόνο.Η αρχή πουαποκλείειτηνανάκληση μετάτηνπαρέλευσησημαντι κού χρόνου βασίζεταιπάνωστο γεγονός ότι στο μεταξύ το πρόσωποπου επηρεάζεταιαπότην ανάκληση,μπορεί ναέχειαλλάξειτηνθέσητου.Πρέπειναυπάρχειβεβαιότηταστηδιοίκηση(Βλ.Antoniadesστησελ. 684,Ν,Σ. ΠισσαρίδηςΑτδ.,εναντίονΔημοκρατίαςΥπ. αρ.493/86 (απόφα ση δόθηκε στις 28.7.90, δεν δημοσιεύτηκε ακόμα). Πρόκειται για εισαγωγές αντικειμένων τα οποία προορίζοντο για εμπόριο. Οι επίδικες πράξεις αναφέρονταισε εισαγωγές πουάρχισανστις 4 Σεπτεμβρίου 1973 καιτέ λειωσαν στις 4 Φεβρουαρίου
- Οι αιτητέςισχυρίσθη καν και δεν διαψεύσθηκαν,ότι στο μεταξύ διέθεσαν τα επίδικαεμπορεύματα μεκοστολόγηση πουβασίζετοπάνω στηνπρώτηταξινόμηση.Επομένωςκρίνωότι,μεταξύ της πρώτης και δεύτερης ταξινόμησης έχει αλλάξει προς το δυσμενέστερο ηθέση των αιτητών. Η ανάκλησηδεν έχει γίνει μέσα σε εύλογο χρόνο όπως προβλέπεται από τις 67 Μαλαχτός,Λ. ΑγαπίουκΛ. ν.Δημοκρατίας
(1991)σχετικές αρχές του διοικητικού δικαίου*και είναι για το λόγο αυτό πράξηαντίθετη με το νόμο και πρέπει ν' ακυ ρωθεί Πρέπει επίσης, ναπροσθέσω, ότι απότα στοιχεία πουέχουντεθείενώπιον μου,δενμπορείναειπωθεί ότι οι αιτητέςέχουν ενεργήσειμεοποιονδήποτεδόλιοήαπατηλό τρόπο. 5 Οιπροσφυγές επιτυγχάνουνκαιοιεπίδικεςαποφάσεις ακυρώνονται.Καμμιάδιαταγήωςπροςταέξοδα. Επίδικεςαποφάσειςακυρώνονταιχο)ρίςέξοδα. 68