(1991)13Φεβρουαρίου, 1991 ΟΙΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στήςΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑ Μ. ΠΕΤΕΙΝΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ. Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 282/89). Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών—Συμπληρωματική Φορολογία — Ο Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμος τον 1980 (Ν. 52/80) — Άρθρο 14— Παρέχει στο Διευθυντή την εξουσία να προβεί σε συμπληρωματική φορολογία συνεπεία επανεκτίμησης των ίδιων γεγονότων, στοιχείων και νομικών διατάξεων επάνω 5 στα οποία στηρίχτηκε η προηγούμενη αρχική ή τελική φορολογία — Εξαίρεση του γενικού κανόνα του διοικητικού δικαίου που απαγορεύει την ανάκληση νόμιμων ευμενώνδιοικητικών πράξεων — Για να έχει εφαρμογή η διάταξη πρέπει οπωσδήποτε να έχει προηγηθεί κάποια επιβολή φορολογίας που να κρίνεται ελάσσων 10 — Α υ τ ό προκύπτει και από τηναντιδιαστολή με τηγενική διάταξη του άρθρον 23
(1)τον περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου (Ν. 4/78). Ερμηνεία — Ερμηνεία Νόμον — Ο Περί Βεβαιώσεωςκαι Εισπράξεως ΦόρωνΝόμος (ΝJ4/78)—Άρθρο 3
(1)— Σαφώςπροκύπτει ότι το \$ άρθρο 39
(2)εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις έλλειψης ειδικής ή διαφορετικής διάταξης — Τέτοια διάταξη συνιστά το άρθρο22 τον Νόμον52/
- Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εκτίμηση αγοραίας αξίας ακινήτου — Πολύ πλατειά η διακριτική ευχέρεια τον Διευθυντή 20 Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων κατά την εκτίμηση αγοραίας αξίας ακίνητης ιδιοκτησίας — Επέμβαση του Δικαστηρίου σετέ τοιες περιπτώσεις μόνο αν συν-τρέχειπλάνη περί τα πράγματα ή το νόμο ή υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής εξουσίας της διοίκησης, πράγμα που συμβαίνει μόνο αν ενεργήσει κατά 25 τρόπο έκδηλα παράλογο. 674 4 ΑΛΛ. 5 Πετεινούν.Δημοκρατίας χΜ. Με την προσφυγή αυτή η αιτήτρια προσέβαλε απόφαση του . . Διευθυντή Εσωτερικών Προσόδων με την οποία της επιβλήθηκε φορολογώ κεφαλαιουχικώνκερδών γιαδιάθεσηακίνητηςιδιοκτη-, σίας της στης Αγία Ναπα, μ£ βάσητον περί ΦορολογίαςΚεφαλαιουχικών Κερδών Νόμοτου 1980 (Ν. 52/80). Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 10 15 20 25 30 35 40 45
- Οι δυο διαδοχικέςσυμβάσεις διάθεσης εν προκειμένω εμφανίζουνουσιαστικές διαφορέςστακείμενα τους. Εξάλλου,στην παρούσα υπόθεση δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της εξαίρεσης, που απαντάστην νομολογία,ώστεοι δύοαντισυμβαλλόμενες εται ρείες με τον ίδιο κύριο μέτοχο να θεωρηθούν ως μία οικονομική μονάδα. Η δεύτερη σύμβαση επιπλέον, κατατέθηκε στο Κτηματο λόγιο με όλα τα στοιχεία και δεν ανέφερε τίποτε για τηνπρώτη. Λαμβανομένων αυτών υπόψη,το μόνο εύλογο συμπέρασμα είναι ότι ηπρώτησύμβασηακυρώθηκεοπότεη ημερομηνίαδιάθεσηςτου ακινήτουτηςαιτήτριαςείναι αυτήτηςδεύτερηςσύμβασης,ηοποία καικαλύπτεται από τοΝόμο52/
- Δεν μπορεί να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι απαιτούνταινέα στοιχεία γιατην εφαρμογήτου άρθρου 14 τουΝ. 52/
- Το άρθροαυτόπαρέχειστο Διευθυντή την εξουσία ναπρο βεί σε συμπληρωματική φορολογία σαν αποτέλεσμα επανεκτίμη σης των ίδιων γεγονότων, στοιχείων και νομικών διατάξεων επάνωσταοποίαστηρίχτηκε ηπροηγούμενηαρχικήήτελικήφορολογία Και τούτο κατ'εξαίρεση του γενικού κανόνατου διοικητι κού δικαίου περί μη ανακλήσεως νόμιμων ευμενών διοικητικών πράξεων βάσει των αυτών δεδομένων. Αντίθετα, ενόψει και της ρύθμισης του άρθρου23
(1)του περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου(Ν.4/78) καιτουσυναγόμενου μετην αντιδιαστολή επιχειρήματος,γίνεται δεκτήηεισήγησητηςαιτήτριαςότιχρειάζε ταιπροηγούμενη επιβολήκάποιουφόρου για να είναι δυνατή η συμπληρωματική φορολογία βάσει του άρθρου 14 του Ν.52/
- Εφόσον λοιπόν η επίδικη απόφαση λήφθηκε βάσει του άρθρου αυτού, το οποίο δεν έχει εφαρμογή στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να ακυρωθεί ως παράνομη. Παρά ταύτα, θα κριθούνκαιταυπόλοιπαεπιχειρήματατηςαιτήτριας.
- Εφόσον το επιχείρημα της έλλειψης δέουσας έρευνας στηρί ζεται στην ανάγκη να προκύψουν νέα στοιχεία, η οποία κρίθηκε ότι δεν υπάρχει, έπεται ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Η επίδικη απόφασηείναι επαρκώςαιτιολογημένη.
- Προκύπτει σαφώς απότο άρθρο 3
(1)του Νόμου4/78 ότι το άρθρο 39
(2)εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει ειδική ήδιαφορετικήδιάταξηστον ίδιο το νόμο που προνοεί την επιβολήφορολογίας. Δεδομένου ότιυπάρχειρητήδιάταξηγιατην επιβολή τόκου στο άρθρο22 του Νόμου52/80, το άρθρο 39
(2)του Ν.4/78 δενέχειεφαρμογήκαιηεπιβολήτουτόκουείναι σύννομη. 675 Πετεινούν.Δημοκρατίας*Α.
(1991)5.Ηδιακριτικήευχέρειατουκαθ'συηαίτησησεθέματαεκτίμη σης αγοραίας αξίας ακινήτων είναι πολύ πλατειά. Στηνάσκηση τηςαναθεωρητικήςτουδικαιοδοσίας σταθέματααυτά, τοΑνώτα το Δικαστήριο εξετάζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενηςπρά ξηςκαι δεν επεμβαίνειστηνεκτίμηση των γεγονότωναπότηδιοί- 5 κησηπαρά μόνον αν διαπιστώσει πλάνη περί τα πράγματαήτο νόμοήυπέρβασητων άκρωνορίων της διακριτικής εξουσίαςτης διοίκησης,πράγμαπουσυμβαίνειμόνοσεπερίπτωσηενέργειαςέκ δηλα παράλογης. Η επιλογήπου έκανε,επί του προκειμένου,ο καθ' συ η αίτηση ήταν εύλογα επιτρεπτή και δεν δικαιολογείται \Q επέμβασητουΔικαστηρίου. Η επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμε£100 έξοδα Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 Salomon v.Salomon[1897]A.C.22ΤράπεζαΚύπρου (Χόλτιγκς)Λτδ. ν.Δημοκρατίας
(1985)3 ΑΛΛ. 1883(Ολομέλεια)· Κουπάτονν.Δημοκρατίας
(1988)3 C.LJt, 2204Parkin v.CatteU[1971]48Τ.C.462CcntonFinance Co.Ltd. v.Ellwood,40T.C. 176- i V θεοχαρίδηςv.Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ. 2725· Γεωργιάδηςv. Δημοκρατίας
(1982)3AAA. 659' Ιερωνυμίδονv.Δημοκρατίας
(1988)3C.L.R. 2657EPCO (Cyprus) Ltd. v. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 14/89, ημερ. __ 22.12.89). 25 Προσφυγή. ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτουΔιευθυντή Εσω τερικών Προσόδων με την οποία επέβαλε φορολογία κε φαλαιουχικώνκερδώνστηναιτήτριαγιαδιάθεσηακίνητης - η ιδιοκτησίας. /.Τυπογράφος, για τηναιτήτρια. Γ.Λαζάρου,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, για τουςκαθ' ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 676 4ΑΑΛ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ.ά. ΟΔικαστήςκ.Πογιατζής ανάγνωσετηνακόλουθη από φαση. ΠΟΠΑΤΖΗΣ/Δ: Με την προσφυγή αυτή η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφασητουκαθ' ουηαίτησηΔιευθυντή Εσωτερικών Προσόδων(πουστησυνέχεια θα αναφέρεται ως "οΔιευθυντής") ημερομηνίας27 Φεβρουαρίου 1989 με την οποία επέβαλε φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών γιαδιάθεσηακίνητης ιδιοκτησίας μεβάση τον περίΦορο λογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμο του 1980 (Νόμος 10 αρ.52 του 1980 που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως "ο Νόμος". Ταγεγονότα που οδήγησαν στην παρούσα διαδικασία είναισεσυντομίαταεξής: Με έγγραφησύμβαση ημερομηνίας 10 Ιουλίου 1980 η 15 Αιτήτρια συμφώνησε να πωλήσει στην Εταιρεία Γ. & Ε. Χαραλάμπους Λτδ το κτήμα της με αριθμό εγγραφής 2491, Τεμάχιο 282/1 του Φ/Σχεδίου 42/22, έκτασης 3 στρεμμάτων στην Αγία Νάπα, έναντι ανταλλάγματος 20 διαμερισμάτωντουενός υπνοδωματίουμεκοινόχρηστους 20 χώρους με διαστάσεις ΚΟΤ, κατηγορίας Β. Με βάση τις πρόνοιες της σύμβασης αυτής ηΑιτήτρια υπέβαλε αίτηση στον ΚΟΤ για έγκριση της τουριστικής ανάπτυξης του πωληθέντος κτήματος σύμφωνα με αρχιτεκτονικά σχέδια που είχαν ετοιμαστεί με οδηγίες και έξοδα της αγορά25 στριαςεταιρείας,καθώςκαιαίτησηγιαάδειαοικοδομήςη οποίατελικάεκδόθηκεστις 11 Δεκεμβρίου 1981. 30 ^ Στο μεταξύ, στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρα τίας με ημερομηνία 1 Αυγούστου 1980, δημοσιεύτηκε ο περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμος του 1980,τοάρθρο4τουοποίοπρονοείταεξής: "4. Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου,καιτηρουμένωντων εντωπαρόντιΝόμω εμπε ριεχομένων εξαιρέσεων, επί παντόςκέρδους λόγωδιαθέσεως ιδιοκτησίας, επιβάλλεται και καταβάλλεται φόρος κατά συντελεστήν είκοσι τοις εκατόν επί του τοιούτουκέρδους." 677 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.Δημοκρατίας*Λ.
(1991)Σύμφωναμετοάρθρο10τουΝόμουοόρος "διαθέσεως ιδιοκτησίας" που περιέχεται στο πιο πάνωάρθρο4 περι λαμβάνει, μεταξύ άλλων, και "συμφωνίαν πωλήσεως" της ιδιοκτησίας. Όμως,σύμφωνα με το άρθρο 35 του Νόμου (πριν την αναρίθμηση του σε άρθρο 31 που έγινε με τον 5 τροποποιητικό Νόμο αρ. 135 του 1990, ο οποίος δεν έχει εφαρμογήστην παρούσαυπόθεση),δενλαμβάνεταιυπόψη γιατουςσκοπούς τουΝόμουοποιαδήποτεσύμβαση διάθε σης ιδιοκτησίας που έγινε πριν τεθεί ο Νόμος σε ισχύ, εκτός αναντίγραφοτηςσύμβασης κατατεθεί στο γραφείο 10 του Διευθυντή εντός δύο μηνών από την έναρξη της ισχύος τουΝόμου.ΗΑιτήτρια συμμορφώθηκε μετηνπρό νοιατουάρθρου35καικατέθεσε έγκαιραστογραφείοτου Διευθυντή τηνπιο πάνωσύμβαση πωλήσεως ημερομηνίας 10 Ιουλίου 1980 η οποία είχε υπογραφεί τρείς βδομάδες 15 πριντηνέναρξητης ισχύος του Νόμου. Ακολούθησαν τα γεγονότα της 5ης Σεπτεμβρίου 1981 που περιέπλεξαν την κατάστασηκαι σε κάποιομελλοντι κό στάδιο επηρέασαν ουσιαστικά την εξέλιξητης υπόθε σης. Κατάτην ημερομηνία εκείνηηΑιτήτρια συνήψεδεύ- 20 τερηέγγραφησύμβαση αναφορικάμετηδιάθεσητου ίδιου κτήματος της που συνέχισε να είναι εγγεγραμμένο στό όνοματης.Η σύμβασηέγινεαυτήτηφοράμετηνΕταιρεία KarousosEstates Ltdπουείχεσυσταθεί στις 2Μαΐου 1981 καιστην οποίαδιευθυντήςκαικύριος μέτοχος ήτανοκ.Γ. 25 Χαραλάμπους ο οποίος ήτανεπίσης οδιευθυντής και κύ ριος μέτοχος στην εταιρεία Γ. & Ε. Χαραλάμπους Λτδ πουείχεσυμφωνήσει νααγοράσειτοκτήμαμετησύμβαση ημερομηνίας 10 Ιουλίου
- Στηδεύτερη αυτή σύμβαση, ηοποίαέγινε μετάτην έναρξητης ισχύος τουΝόμουανα- *" φέρεται το ίδιο αντάλλαγμα για τη διάθεση της περιου σίας, που είχε αναφερθεί στην πρώτη σύμβαση. Όμως, απότημελέτηκαισύγκριση τουκειμένου των δύοσυμβά σεωνπροκύπτει ότι ηδεύτερησύμβασηείναι πιο εκτενής, ότι περιλαμβάνει όρους που δεν υπάρχουν στην πρώτη ^5 και ότι δε γίνεται σ' αυτήοποιαδήποτε αναφοράσχετικά με τηνπρώτη σύμβαση. Η δεύτερη αυτήσύμβασηκατατέ θηκε στο Κτηματολόγιο και όταν η Αιτήτρια μεταβίβασε ταδύοτρίτα μερίδιατηςστοκτήμαστο όνοματης αγοράστριας εταιρείας KarousosEstatesLtd,δηλώθηκεότιημε- 40 678 4 Α.ΛΑ. Πετεινούν.ΔημοκρατίαςκΛ. Πογιατζής, Δ. ταβίβαση γινόταν δυνάμει της δεύτερης αυτής σύμβασης καιότιτοτίμημαπωλήσεωςήταν £70,
- Με ειδοποίηση1;διΓ στην ΑιτήτριαΓημερομηνίας-27 Μαΐου 1986, ο Διευθυντής επέβαλε φορολογία πάνωστο 5 κέρδος που είχε προκύψει στην Αιτήτρια απότηδιάθεση του επίδικου κτήματος στην Εταιρεία Karousos Estates Ltd,πουπραγματοποιήθηκεμετησύμβασηημερομηνίας5 Σεπτεμβρίου
- Η επιβολή της φορολογίας εκείνης έγινεμε ΚώδικαΦορολογίας
- Στις5.Ιουνίου 1986 ηΑι10 τήτρκ*υπέβαλε μέσωτων λογιστών της ένσταση εναντίον της φορολογίας εκείνης και ο ισχυρισμός της ήτανότι η διάθεσητηςπεριουσίαςτηςέγινεστις 10Ιουλίου 1980, δυ νάμει της πρώτης σύμβασης πριν την έναρξη ισχύος του Νόμου,και όχι δυνάμει της σύμβασης ημερομηνίας 5Σε15 πτεμβρίου 1981 και,ως εκ τούτου,δεν χωρούσε επιβολή οποιασδήποτε φορολογίας κάτω απότο Νόμο. Στην έν στασητηςη Αιτήτρια είχεεπισυνάψει αντίγραφοτόσοτης πρώτηςόσοκαιτηςδεύτερηςέγγραφηςσύμβασης. 20 Στις6Ιουνίου 1986 οΔιευθυντής οοποίοςείχεπροφαώς δεχθεί την ένστασηκαιτον ισχυρισμό της Αιτήτριας, απέστειλε σ' αυτή ειδοποίηση με Κώδικα Φορολογίας 5 (τελική*φορολογία κατόπιν ένστασης με συμφωνία) στην οποία αναφέρεται ότι δεν επιβάλλεται οποιοσδήποτε φόροςκεφαλαιουχικώνκερδών. ν 25 ΟΔιευθυντής, εντούτοις,επανήλθεκαιστις 21Δεκεμ βρίου 1987, απέστειλε στην Αιτήτρια αναθεωρημένηειδο ποίηση επιβολής φορολογίας κεφαλαιουχικώνκερδών,με ΚώδικαΦορολογίας7,καιμεβάση τηδιάθεση τηςπεριου σίας της που έγινε με τη δεύτερησύμβαση ημερομηνίας 5 30 Σεπτεμβρίου 1981, καθόρισε το προϊόν διάθεσης σε £100,000καιτηναγοραίααξίατουακινήτουκατάτην27/ 6/1978 σε £14,
- Στις 21 Ιανουαρίου 1988 η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση κατάτης πιο πάνωφορολογίας, με την οποίααμφισβητούσεταπιοκάτωστοιχεία: 35 (α)Τον καθορισμό της αγοραίαςαξίας του ακινήτου κατάτην27/6/1978 σε£14,
- 679 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)(β) Τον καθορισμό του προϊόντος διάθεσης σε £100,
- (γ)Τονκαθορισμότης5ηςΣεπτεμβρίου 1981 ωςημέ ραςδιάθεσηςτηςιδιοκτησίας. (δ)Τον καθορισμό του ποσού απαλλαγήςως γεωργού σε£5,000αντί£8,
- 5 Ο Διευθυντής με επιστολή του ημερομηνίας5 Φεβρου αρίου 1988 προς την Αιτήτρια, ζήτησε ορισμένα συμπλη ρωματικά στοιχεία και έκθεση προσοντούχου επαγγελμα τία εκτιμητή για τον καθορισμό της αγοραίαςαξίας του ίο ακινήτου. Η Αιτήτρια υπέβαλε τη ζητηθείσα έκθεσηπου ετοίμασε ο ανεξάρτητος εκτιμητής Α. Λοΐζου καιΣυνερ γάτες,σύμφωνα με την οποίαηαγοραίααξίατου κτήμα τος κατάτην 27/6/1978 καθορίστηκε σε £16,000και κατά την5/9/1981 σε£70,
- 15 Σεσυζήτησητηςδιαφοράςπουακολούθησε μεταξύτου Ελεγκτή της Αιτήτριας και Λειτουργού του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων,επήλθε συμφωνία μόνο στοποσό της απαλλαγής για γεωργό το οποίο καθορίστηκε σε £8,000αντίσε£5,
- 20 Στις 27 Φεβρουαρίου 1989 ο Διευθυντής αποφάσισε τηναπόρριψητηςένστασηςτηςΑιτήτριας,εκτόςτουισχυ ρισμού της ότι το ποσόαπαλλαγήςγια γεωργό έπρεπενα ήταν £8,000 αντί £5,000τον οποίο αποδέχτηκε.Την ίδια μέρααπέστειλε στην Αιτήτρια ειδοποίηση επιβολής φόρο- OQ λογίας με ΚώδικαΦορολογίας4,στην οποία καθορίζεται ο πληρωτέος φόρος κεφαλαιουχικών κερδών σε £15376 μετόκοπρος9%ετησίως από6Δεκεμβρίου 1981 (3μήνες μετά την ημερομηνία διάθεσηςτης ιδιοκτησίας) μέχρι την ημερομηνία πληρωμής του φόρου. Την ειδοποίηση αυτή 35 συνόδευε επιστολή του Διευθυντή, ιδίας ημερομηνίας, στην οποία δίδεται η αιτιολογία της απόφασης, στην οποίααναφέρονταιταεξής: 680 4ΑΛΛ Πετεινούν.ΔημοκρατίαςκΛ. Πογιατζής, Δ. "27Φεβρουαρίου, 1989 5 10 15 20 25 30 35 Κυρίαν ΜαρούλαΜ. Πετεινού ΑγίαΝάπα Αμμόχωστος. Κυρία, Αναφέρομαι στην ένσταση σας με ημερομηνία 21/1/1988 κατά της φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών με αριθμό 82001 και σας πληροφορώ τα πιο κάτω: Έχετευπογράψει δυοσυμβόλαια γιατηδιάθεσητου κτήματος σας τεμάχιο 282/1 Φ/Σχ. 42/22 στην Αγία Νάπα την ΙΟην Ιουλίου 1980 και την 5η Σεπτεμβρίου
- Το συμβόλαιο της 10ης Ιουλίου 1980 υπεγράφη απόεσάςωςπωλήτριαςαφ' ενόςκαιτηςεταιρείαςΓ.Ε. ΧαραλάμπουςΛτδ ωςαγοράστριας αφ'ετέρου.Τοσυμ βόλαιο ουδέν περιελάμβανε ότι θα μπορούσατε ναμε ταβιβάσετε το κτήμασας σε συγκεκριμένο ή οποιονδή ποτε άλλο πρόσωπο που θα σας υποδείκνυε η αγοράστρια εταιρεία. Το δεύτερο συμβόλαιο της 5ης Σεπτεμβρίου 1981 υπεγράφηαπό εσάς ως της πρώτης συμβαλλόμενης αφ1ενόςκαιτης εταιρείαςKAROUSOS ESTATES LTD ως της δευτέρας συμβαλλόμενης αφ' ετέρου. Δηλαδή το δεύτερο συμβόλαιο υπεγράφηαπό εσάς και απόένα άλλο διαφορετικόΝομικόΠρόσωπο από αυτό που είχατε συμβληθεί με το συμβόλαιο της 10ης Ιουλίου 1980.Τοδεύτεροσυμβόλαιο δεν αναφέρε ται καθόλου στο πρώτο. Με βάση τα δεδομένα αυτά αποφάσισα ότι ηδιάθεση του πιο πάνωκτήματοςσας έγι-νε την 5η Σεπτεμβρίου 1981 προς την εταιρεία KAROUSOSESTATES LTDκαι όχι την ΙΟην Ιουλίου 1980 και επομένως υπόκειστε σε φορολογία Κεφαλαι ουχικών Κερδών. Έχετε επίσης υποβάλει στο γραφείο μου εκτιμήσεις από εκτιμητή για το πιο πάνω κτήμα σας για 681 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.ΔημοκρατίαςκΛ.
(1991)την27/6/1978και για την 5/9/1981τις οποίες έχωεξε τάσει προσεκτικά. Παρατηρώ ωστόσο ότι χρησιμο ποιούνταισυγκριτικές πωλήσεις πουπραγματοποιήθη καν σε χρόνους άλλους από τους ουσιώδεις χρόνους εκτίμησης. Παρά ταύτα και αφού έλαβα υπόψη μου 5 όλες τις πωλήσεις πουπραγματοποιήθηκαν κατάτους ουσιώδεις χρόνους εκτίμησηςκαθώςεπίσης όλουςτους παράγοντεςπουεπηρεάζουντηναγοραίααξίατουκτή ματος σας κατά τις πιο πάνω ημερομηνίες, κατέληξα στοσυμπέρασμαότιηεκτίμηση μουείναικανονικήκαι 10 δενμπορώνατηναλλάξω. Σας αναφέρωεπίσης ότι αφούεξέτασα τοθέματης απαλλαγής που δικαιούστε ως γεωργός αποφάσισα να αυξήσω το ποσό πουσας είχα παραχωρήσει μετηνΕι δοποίησηΕπιβολήςΦορολογίαςΚεφαλαιουχικών Κερ- 15 δών ημερομηνίας 21/12/1987 από£5,000σε £8,
- Σας επιτρέπωακόμα το ποσότων£120για έξοδαπου έχετε υποστεί. Σας εσωκλείω Ειδοποίηση Επιβολής Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών καιπαρακαλώναπροσέξετε 20 ιδιαίτερα την παράγραφο 7 στην οποία σας δίνεται το δικαίωμα προσφυγήςστο Ανώτατο Δικαστήριο της Δη μοκρατίας μέσα σε 75 μέρες από την ημερομηνία της Ειδοποίησης αυτήςανθεωρείτε τονεαυτόσαςαδικημέ νοαπότιςπιοπάνωαποφάσεις μου." ΗπροσφυγήτηςΑιτήτριας βασίζεταισταπιοκάτωνο μικάσημεία: "
- Οικαθ'ωνη αίτησιςενήργησανκαθ'υπέρβαση ή/ καικατάχρησηεξουσίας καθότιπροέβησανστηνεπιβο λή φόρουκεφαλαιουχικώνκερδώνγιαδιάθεσηπεριου- 30 σίας της Αιτήτριας η οποία έγινε πριν την εφαρμογή τουπερί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών ΚερδώνΝόμου 52/80 ή/καικατά παράβασητωνπρονοιών του εν λόγω νόμου.
- Οι καθ'ων ηαίτησις ενήργησαν ενπλάνη περίτο 35 682 4ΑΛΛ. Πετεινούν.ΔημοκρατίαςκΛ. Πογιατζής,Δ. νόμο ή/και ερμήνευσαν λανθασμένα το νόμο περίΦο ρολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών ή^αι τονεφάρμο σανλανθασμένακαιαυθαίρετα. 5 10 15 3.Οικαθ'ωνηαίτησιςενήργησανπαράνομαή/καικατ' αντίθεση προς τις πρόνοιες του νόμου περί Φορολο γίας Κεφαλαιουχικών Κερδών με το να προβούν σε αναθεώρηση της ήδη επιβληθείσης την 6/6/86τελικής φορολογίας κατόπινένστασης, ηοποία φορολογίαήτο τελειωτικήκαιδεσμευτικήκαιουδέναφόροκεφαλαιουχικώνκερδώνεπέβαλλεστηνΑιτήτρια.
- Οι καθ*ωνη αίτησις ενήργησαναυθαίρετακαιεν πλάνηπερί το νόμο καιπερί ταπράγματα αναφορικά με την φορολογητέα αξίατου επιδίκου κτήματος κατά την ημερομηνία διαθέσεως αυτού(πουβεβαίως οικαθ' ων ηαίτησηλανθασμένακαιαυθαίρετα εθεώρησαν ότι έγινε).
- Η προσβαλλομένη απόφασηστερείται τηςδέουσας αιτιολογίας ή/και ηαιτιολογία της είναι αόριστος και πλημμελήςυπότιςπεριστάσεις. 2 0 6.Οι καθ'ων η αίτησις παρέλειψανναπροβούνστη δέουσα έρευνα πριν την έκδοση της προσβαλλομένης απόφασης ή^αιαγνόησαντογεγονόςότι ήδη απεφάσι σαντελειωτικά καιδεσμευτικά." Στην ένσταση τους οι καθ'ων η αίτηση ισχυρίζονται 25 on to)ηπροσβαλλόμενη φορολογία έγινενόμιμα μεβάση ταάρθρα4και 13τουΝόμου· (β)η ένστασηπουυποβλήθηκεεναντίοντηςφορολο γίαςαποφασίστηκεμεβάσητοάρθρο 18τουΝόμου· 30 (Υ)η αγοραίααξίατουακινήτουκατάτην27/6/1978 καθορίστηκε με βάσητις πρόνοιες του άρθρου6
(1)(α) τουΝόμου* 683 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)(δ)το προϊόν διάθεσης του ακινήτου στις5/9/1981 καθορίστηκε μεβάσητις πρόνοιες του άρθρου9
(1)του Νόμου* και (ε) ο τόκος προς 9% ετησίως πάνω στο ποσό του φόρου επιβλήθηκε μεβάση τις πρόνοιες του άρθρου22 τουΝόμου. 5 Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Ένστασης τωνκαθ' ων η αίτηση στην παράγραφο(α) ανωτέρω, στη γραπτή αγόρευσητουευπαιδεύτουδικηγόρουτουςγίνεταιεπίκλη σητουάρθρου14τουΝόμουαντίτουάρθρου13. 10 Μέσασταπλαίσιατωνλόγων ακύρωσηςπουαναφέρο νται στην προσφυγή, ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Αιτήτριας έχει προβάλει στις γραπτές του αγορεύσεις τα πιο κάτω5νομικάεπιχειρήματα: Επιχείρημα αρ. 1: Ο ισχυρισμός του κ. Τυπογράφου 15 είναιότιηεπιβολήτηςπροσβαλλόμενης φορολογίαςέγινε καθ' υπέρβασηή/καικατάχρησηεξουσίας, εφόσονεδράζε ταιπάνωσεδιάθεσηπουέγινεπρινοΝόμοςτεθεί σεισχύ. Βάση του παρόντος επιχειρήματος αποτελεί ο συναφής ισχυρισμός του κ. Τυπογράφου ότι οι συνθήκες της πα- 20 ρούσαςυπόθεσης δικαιολογούν το συμπέρασμα ότι η διά θεση του ακινήτου της Αιτήτριας, εν τη εννοία των άρ θρων 4 και 10 του Νόμου, έγινε με την πρώτη σύμβαση πωλήσεως ημερομηνίας 10/7/1980και όχι με τη δεύτερη σύμβαση ημερομηνίας 5/9/1981.Προς υποστήριξη της ει- 25 σήγησής του επί του προκειμένου ο κ. Τυπογράφοςλέγει ότι η Αιτήτρια συνεβλήθη ουσιαστικά με τον κ. Γ. Χαρα λάμπους,κύριο μέτοχο και διευθυντή των δύο εταιρειών, ότι οι δύο συμβάσεις περιέχουν τους ίδιους ακριβώς όρους, ότι ηπρώτησύμβαση ουδέποτε ακυρώθηκεκαιότι 30 ηΑιτήτρια είχεπάντοτενομικήυποχρέωση νασυμμορφω θείμεαυτή.Τίποτε απόόλααυτάδενευσταθεί.Όπωςέχω ήδηαναφέρει οι δύο διαδοχικές συμβάσεις έχουν,βέβαια, τον ίδιο βασικά σκοπόκαι αντικείμενο, όμως έχω επιση μάνει στααντίστοιχα κείμενα τους ουσιαστικές διαφορές 35 οι οποίες τροποποιούν είτε επεκτατικάείτε περιοριστικά 684 4ΑΛΛ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ.α. Πογιατξής,Δ. τα συμβατικά δικαιώματακαι υποχρεώσεις των συμβαλ λομένων. θαπρέπειεπίσης ναληφθούνυπόψηταακόλου θα: 15 (α)Ηκάθεμιααπότιςδυοεταιρείεςτουκ.Γ.Χαραλάμπους, οι οποίες έχουν συσταθεί δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, είναι νομικό πρόσωπο ανεξάρτητο από τα μέλη ή τους αξιωματούχους της. Σχετική επί του προκειμένου είναι ηυπόθεση Salomon v.Salomon, [1897] A.C. 22,και ηαπόφασητηςΟλομέλείας στην υπόθεση ΤράπεζαΚύπρου (Χόλτιγκς) Λτδ ν. Δημοκρατίας
(1985)3 Α.ΑΑ
- Θα πρέπει στο σημείο αυτόναπροσθέσωότιδενέχειεφαρμογή σταγε γονότατηςπαρούσας υπόθεσης ηεξαίρεση του κανόνα που τέθηκε στην υπόθεση Salomon (ανωτέρω), γνωστή ως"lifting theveilof the corporation". 20 Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της εξαίρεσης ώστεοι δυο εταιρείες του κ. Χαραλάμπους ναθεωρη θούν ως μια οικονομική μονάδα. Έπεταιότι ηΑιτή τρια συνήψετιςδυοδιαδοχικέςσυμβάσεις με διαφορετικό αντισυμβαλλόμενο. 25 (β)Ηδεύτερησύμβασηκατατέθηκε στο Κτηματολό γιο και έγινε δήλωση πάνω στο Εντυπο Μεταβίβασης Ν.313ότιτοακίνητομεταβιβάζεταιδυνάμειτηςσύμβα σης ημερομηνίας 5/9/1981και έναντι τιμήματοςπωλήσεως £70,
- 5 10 (γ) Στη δεύτερη σύμβαση δε γίνεται οποιαδήποτε μνείααναφορικάμετηνπρώτησύμβαση. Λαμβανομένων υπόψη των περιστατικών της παρού σαςυπόθεσης,τομόνοσυμπέρασμαπουμπορείεύλογανα 30 εξαχθείείναιότι,μετηνυπογραφή τηςδεύτερηςσύμβασης στις 5 Σεπτεμβρίου 1981, ηπρώτησύμβαση ημερομηνίας 10 Ιουλίου 1980 ακυρώθηκε. Ηημερομηνία διάθεσης του ακινήτου της Αιτήτριας για τους σκοπούς του Νόμου είναι η5η Σεπτεμβρίου
- Στηνπροσέγγιση τουεπίδι35 χουαυτούθέματοςέχωβρείβοήθειακαικαθοδήγηση στην 685 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.Δημοκρατίας*Λ.
(1991)απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεσηΣοφία Κουπάτου ν.Δημοκρατίας
(1988)3 C.L.R.
- Απορρίπτω την ει σήγησητουκ.Τυπογράφουότιυπάρχειουσιαστικήδιαφο ρά μεταξύ των γεγονότων της υπόθεσης Κουπάτου και των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης που καθιστούν την υπόθεση Κουπάτου ανεφάρμοστη και άσχετη με την παρούσα. 5 Επιχείρημα αρ.2:Ο κ.Τυπογράφοςισχυρίστηκε ότι η προσβαλλόμενη φορολογία είναι αποτέλεσμα νομικής πλάνηςκαιότι,υπόταςπεριστάσειςτηςπαρούσαςυπόθε- ίο σης, ο Διευθυντής δεν είχεεξουσία ναπροβεί σε αναθεω ρημένηφορολογία.Οκ.Τυπογράφοςστηρίζει τοεπιχείρη μα του αυτό στο γεγονός ότι ο Διευθυντής, με την ειδοποίησητουημερομηνίας27 Μαΐου 1986,επέβαλεστην Αιτήτρια φορολογίαδυνάμειτουΝόμουμεβάσητη διάθε- \$ σητου ακινήτουτης δυνάμειτηςδεύτερης σύμβασης στην οποία ηαιτήτρια υπέβαλε ένσταση ισχυριζόμενη ότι είχε ήδη διαθέσει την περιουσία της με την πρώτη σύμβαση πριν ο Νόμος τεθεί σε ισχύ. Στησυνέχεια, αποδεχόμενος την ένσταση της,οΔιευθυντής απέστειλε σ' αυτή νέαειδο- 20 ποίησημεΚώδικα5ημερομηνίας6Ιουνίου
- Ενόψει των πιοπάνωγεγονότων ηεισήγησητης Αιτήτριας είναι ότι τοάρθρο 14τουΝόμου, στοοποίοβασίζεταιοΔιευθυ ντής, δεν έχει εφαρμογή.Το άρθρο 14 του Νόμου,όπως αναφέρεται στον πλαγιότιτλό του, είναι το άρθρο που 25 εξουσιοδοτεί το Διευθυντήναπροβαίνεισε συμπληρωμα τικές φορολογίες. Πριν τηντροποποίησητου μετοΝόμο αρ. 135 του 1990, που δεν έχει εφαρμογή στηνπαρούσα περίπτωση,τοάρθρο 14προνοούσε ταεξής: "ΟσάκιςοΔιευθυντής κρίνηότι τοποσόντοοποίον 30 πρόσωπον τι υποχρεούται νακαταβολήως φόρονέχει εκτιμηθήως έλασσον του δέοντος, ούτος δύναται, καθ' οιονδήποτεχρόνον εντός εξ ετών από τηςημερομηνίας της αρχικής βεβαιώσεως, ναπροβήεις συμπληρωματικήνβεβαίωσιντουποσούτοοποίοντοτοιούτοπρόσω- 35 πον,κατάτηνγνώμην του, οφείλει νακαταβάλη: Νοείταιότι εις περιπτώσειςκαθ'αςη χαμηλή φορο λογίαοφείλεται εις δόλονή εσκεμμένηνφοροδιαφυγήν, ητοιαύτησυμπληρωματικήβεβαίωσις δύναταιναγίνει καθ* οιονδήποτεχρόνον." 686 4 0 4ΛΛ.Δ. 5 Πετεινούν.ΔημοκρατίαςκΛ. Πογιατζής, Δ. Ηεισήγηση τουκ.Τυπογράφουαναφορικάμετηνορθή ερμηνεία του άρθρου 14 είναι ότι ο νομοθέτης καθορίζει δύο προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, οι οποίες δεν υπάρχουν στην_παρούσα_υπόθεση. 0_ι_δύο προϋποθέσεις είναιοιεξής: "(α)Μετάτην τελική φορολογία η απόφασηγια συμπληρωματική φορολογία πρέπει να στηρίζεται πάνωσε νέαστοιχεία πουδεν ήτανυπόψητουΔιευθυ ντήότανπρόβαινεστηναρχικήβεβαίωση. 10 (β)Πρέπει να προηγηθεί βεβαίωση φορολογίας για κάποιο ποσό που ο Διευθυντής θα κρίνει ότι είναι 'έλασσοντουδέοντος'". Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση θα πρέπει να παρατηρήσωότι συνεπάγεταιτηνπροσθήκη στοάρθρο λέ15 ξεων που ο Νομοθέτης δεν έκρινεσκόπιμο να περιλάβει. Προσεχτική μελέτη του κειμένου του άρθρου 14 οδηγεί, κατά τηγνώμημου,στο συμπέρασμαότι παρέχειστο Δι ευθυντήτην εξουσία ναπροβεί σεσυμπληρωματική φορο λογία σαν αποτέλεσμα επανεκτίμησης των ίδιων γεγονό20 των, στοιχείων και νομικών διατάξεων πάνω σταοποία στηρίχτηκε η προηγούμενη αρχική ή τελική φορολογία. Καιτούτοκατ'εξαίρεσητουγενικού κανόνατουδιοικητι κούδικαίουσύμφωνα μετον οποίο,εκτός ανάλλως πως καθορίζεται μενομοθετική διάταξη,δεν επιτρέπεται ανά25 κλήσηνόμιμης διοικητικής πράξης,ευμενούς για το διοι κούμενο,σαναποτέλεσμα επανεκτίμησης απότηδιοίκηση των δεδομένων πάνωστα οποία στηρίχτηκε η ανακαλού μενηπράξη. Η γνώμη μου ότι συμπληρωματική φορολογία κάτω 30 από το άρθρο 14 μπορεί να επιβληθεί ανεξάρτητα αν έχουνέλθεισεφωςή όχι νέαστοιχεία μετάτηνπρώτη επι βληθείσα τελική φορολογία, υποστηρίζεται απότις απο φάσειςστιςΑγγλικέςυποθέσεις Parkin v.Catteti[1971] 48 T.C. 462, και Cenlon Finance Co Ltd v. Ellwood, 40 T.C 35 176, καθώς και από την απόφασημονομελούς Δικαστη ρίου αναθεωρητικήςδικαιοδοσίαςστην υπόθεση Πανίκος θεοχαρίδης ν. Δημοκρατίας
(1985)3 Α.ΑΑ 2725, της 687 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)οποίαςτο σκεπτικό υιοθετώκαι εφαρμόζωκατ'αναλογία στηνπαρούσαυπόθεση. Αναφορικά με τηδεύτερηπροϋπόθεση που οκ.Τυπο γράφοςεισηγείται ότι θέτειτοάρθρο 14,αφούεξέτασαμε προσοχήτην επιχειρηματολογία των δύοπλευρών υπότο 5 φως του κειμένου του επίδικου άρθρου στο σύνολοτου, έχω φθάσει στο συμπέρασμα ότι ηεισήγησητου κ.Τυπο γράφουείναι ορθή.Ηγνώμημουγια το βάσιμο της εισή γησης του κ. Τυπογράφου ενδυναμώνεται από τη μελέτη του κειμένου του άρθρου23
(1)του περί Βεβαιώσεωςκαι ίο Εισπράϊξεως Φόρων Νόμου (Νόμος αρ. 4 του 1978) το οποίοπεριέχειπρόνοια πουείναι παράλληληπροςεκείνη του επίδικου άρθρου 14, και η οποία θα είχε εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση αν δεν υπήρχε η ειδικήπρόνοια τουάρθρου 14.Κάτωαπότοάρθρο23
(1)τουΝόμου αρ.4 1 5 του 1978 οΔιευθυντής έχειεξουσία ναεπιβάλει πρόσθετη φορολογία σε πρόσωπο το οποίο είτε δε φορολογήθηκε καθόλου είτε φορολογήθηκε "διά ποσού ελάσσονος εκεί νουδιατουοποίουώφειλεναφορολογηθή". Η παράλειψη του Νομοθέτη ναπεριλάβει στο άρθρο 14 παρόμοιαπρό- 20 νοια μεεκείνητουάρθρου23
(1)* του νόμου 4/78 είναι * 23
(1)Οσάκις ο Διενθυντήςκρίνηότι πρόσωπον τι εφ' ονεπε βλήθη φόρος δυνάμει οιονδήποτενόμον, περιλαμβανομένου και νόμον Κοινοτικής Συνελεύσεως επφαλόντοςπροσωπικήν ειαφοράν υπό μορφήνφόρουεισοδήματος, ψηφισθέντος είτεπρο είτεκατόπιν 25 της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμον, δεν εφορολογήθη ή εφορολογήθη δια ποσούελάσσονοςεκείνουδια τουοποίουώφειλε να φορολογηθή, ο Διευθυντής δύναται, εντόςτον φορολογικού έτουςή εντός εξ ετών από της λήξεως αυτού,να επιβάλη εις το πρόσωπον τούτο φορολογίαντοιούτουποσούή τοιούτονεπιπροσθέτου ποσού 30 οίον επεβλήθη δυνάμει των διατάξεων του επφαλόντος τονφόρον νόμον και έδεινα είχεβεβαιωθή και εισπραχθήδυνάμει τωνενλόγω διατάξεων, αι δε διατάξειςτον παρόντοςΝόμονεφαρμόζονται επί της τοιαύτης βεβαιώσεως και τον επί τηβάσειαυτής επιβληθέντος φόρου: 35 Νοείταιότι κατά την δϊενέργειαν πάσηςτοιαύτηςβεβαιώσεως ο Διευθυντήςχορηγείτοιαύταςεκπτώσειςοίαςπροβλέπει ο επί τον οι κείονφορολογικούέτουςεφαρμοζόμενοςνόμος, ο δεβάσει τηςβεβαι ώσεωςκαταβλητέος φόροςεπιβάλλεται σνμφώνως προςτους συντελεστάςοι οποίοι προβλέπονται υπό τον επί τον οικείονφορολογικού 40 έχονςεφαρμοζομένουνόμον." 688 4ΑΛΛ* Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ,α. Πογιατζής,Δ. κατά τη γνώμη μου σκόπιμη και ενδεικτική του σκοπού τουΝομοθέτη. Στηνπαρούσα υπόθεση,όπως^τρ^ύπτοαπό τα_γεγονόταπουέχω ήδη παραθέσει,στις 6 Ιουνίου 1986 οΔιευ5 θυντήςπροέβησεβεβαίωσητελικής φορολογίας χωρίςνα καθορίσει οποιοδήποτε ποσό πληρωτέου φόρου. Στην ουσία, δενεπιβλήθηκεοποιαδήποτε φορολογίαστηνΑιτή τριαστις 6 Ιουνίου 1986. Υπό ταςπεριστάσεις,το άρθρο 14 του Νόμου θα είχε εφαρμογή μόνο αν περιλάμβανε 10 πρόνοια για πρόσωπαπου δε φορολογήθηκαν ενώ όφει λαν να είχαν φορολογηθεί, παρόμοια με εκείνη τουάρ θρου23
(1)τουΝόμου4/78. Εφόσον η προσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε απότο Διευθυντήκάτωαπότοάρθρο 14τουΝόμου,τοοποίοδεν 15 έχει εφαρμογήστα γεγονότα της παρούσαςυπόθεσης, θα πρέπειναακυρωθείωςπαράνομη.Παράτογεγονόςαυτό, προτίθεμαιναεξετάσωσεσυντομίακαιταυπόλοιπα τρία επιχειρήματα του κ. Τυπογράφου κατά της νομιμότητας τηςεπίδικηςαπόφασης. 20 Επιχείρημααρ.3:Οισχυρισμός τηςΑιτήτριας είναιότι ηπροσβαλλόμενη απόφαση στερείται της δέουσαςαιτιο λογίας. Ο ισχυρισμός αυτός είναι συνυφασμένος με τον ισχυρισμό της που έχω ήδηαπορρίψει ως αβάσιμο,σύμ φωναμετονοποίογιατηνεφαρμογήτουάρθρου 14 απαι25 τείται ναείχανέλθεισε φωςνέαστοιχεία πουνα δικαιο λογούν την κρίση του Διευθυντή ότι επιβλήθηκε στην Αιτήτρια φορολογία γιαποσό μικρότερο του δέοντος. Αν έτσι είχανταπράγματα,ηαιτιολογία έπρεπεναπεριλάμ βανεαναφοράστανέα στοιχεία. Εφόσον,όμως,η ύπαρξη 30 νέων στοιχείων δεναποτελεί,σύμφωναμετηνετυμηγορία μου,προϋπόθεσηεφαρμογήςτουάρθρου 14,η παράλειψη τουΔιευθυντήναεντοπίσει καινααναφερθείσ' αυτά, δεν επηρεάζει την επάρκεια της δοθείσης αιτιολογίας. Τοεύ ρημα μου επί του προκειμένου είναι ότι το περιεχόμενο 35 της ειδοποίησης επιβολής της προσβαλλόμενης φορολο γίαςκαιησυνοδευτικήεπιστολή τουΔιευθυντήπεριέχουν επαρκή αιτιολογία η οποία συμπληρώνεται και από το 689 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)όλοπεριεχόμενο τουδιοικητικούφακέλου. Επιχείρημααρ.4:Ο κ.Τυπογράφοςισχυρίζεται ότιτο μέρος της προσβαλλόμενη απόφασηςπου αφοράτηνεπι βολή τόκου προς 9% ετησίως πάνωστο ποσότουεπιβλη θέντος φόρου κεφαλαιουχικών κερδών για την περίοδο 5 από 6/12/1981 μέχρι την ημερομηνία πληρωμής του φόρου,είναι παράνομοκαιθαπρέπει ναακυρωθεί.Ηει σήγησητουκ.Τυπογράφουεπί τουπροκειμένου είναιότι εφαρμόζεται στην παρούσαυπόθεση το άρθρο 39
(2)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978 *0 έως 1988, σύμφωνα μετο οποίο ο φορολογούμενος οφεί λει νακαταβαλειτόκομόνοστιςπεριπτώσεις πουηκαθυ στέρησηστη διενέργεια βεβαιώσεως οφείλεται σε δική του αδικαιολόγητη παράλειψη, πράγμα που δε συμβαίνει με την Αιτήτρια στην παρούσαυπόθεση. Ηαπάντησητου κ. 15 Λαζάρου είναι ότι ο Διευθυντής στην παρούσα υπόθεση ενήργησε κάτω από το άρθρο 22 του Νόμου αρ. 52 του 1980, σύμφωνα με το οποίο αν ο φόρος γιαοποιοδήποτε λόγοδεν πληρωθεί πριντηνπαρέλευση τριών μηνώναπό τηνημερομηνίατηςδιάθεσηςτης ιδιοκτησίας,επιβάλλεται 20 τόκος προς 9% πάνωστο απλήρωτοποσό του φόρουκε φαλαιουχικών κερδών για την περίοδο μεταξύ της λήξης των τριών μηνών απότην ημερομηνία διάθεσης και της ημερομηνίαςπληρωμήςτου. Προκύπτεισαφώς απότοάρθρο3
(1)τουΝόμουαρ.4/ 25 78 ότι το άρθρο39
(2)εφαρμόζεταιμόνοστις περιπτώσεις που δεν υπάρχει ειδική ήδιαφορετική διάταξηστον ίδιο τονόμο πουπρονοεί τηνεπιβολή φορολογίας. Δεδομένου ότι υπάρχει ρητή διάταξη για την επιβολή τόκου στο άρθρο22 τουΝόμου52/80, κάτωαπότον οποίοέχειεπι- 30 βληθεί η φορολογία, το άρθρο 39
(1)του Νόμου 4/78 δεν έχειεφαρμογή.Η επιβολήτουτόκουστηνπαρούσαυπόθε ση είναι σύμφωνη με τις πρόνοιες του άρθρου 22 του Νόμου. Επιχείρημα αρ. 5: Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας είναι 35 ότι ο καθορισμός από το Διευθυντή της αγοραίας αξίας του επίδικουκτήματοςκατάτην27/6/1978σε£14,000 και 690 4 ΑΛΛ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςχ.α. Πογιατζής,Δ. κατάτην5/9/1981σε £100,000είναιαυθαίρετοςκαιότιο καθορισμόςαπότονεκτιμητήτηςΑιτήτριαςτηςαγοραίας αξίας του κτήματοςκατάτις δύοπιο πάνωημερομηνίες ~ σε £16,000και £70,000~αντίστοιχα είναι πιο~αντικειμενι-" 5 κόςκαιδίκαιοςκαιέπρεπεναείχευιοθετηθεί απότο Δι ευθυντή. ΟΔιευθυντήςυιοθέτησε επίτουπροκειμένουτηνεκτί μησητου Προϊσταμένου του Γραφείου ΦόρουΚληρονομίας κ. Γρ. Ματέα.Και οι δυο εκτιμητές είχανχρησιμο10 ποιήσει τη γνωστή ως απ' ευθείας συγκριτική μέθοδο εκτίμησηςκαιέλαβαν υπόψη τους μερικώςταίδιακαιμε ρικώςδιαφορετικάσυγκριτικάκτήματα. ΗδιακριτικήευχέρειατουΔιευθυντήσε θέματαπαρό μοια με το υπό εξέταση θέμα είναι πολύ πλατιά.Στην 15 άσκησητης αναθεωρητικής του δικαιοδοσίαςστα θέματα αυτά,τοΑνώτατοΔικαστήριο εξετάζειτη νομιμότητα της προσβαλλόμενηςπράξηςκαιδενεπεμβαίνειστηνεκτίμηση τωνγεγονότων απότηδιοίκηση. Επεμβαίνειμόνοαν δια πιστώσει πλάνηπερίταπράγματαή περίτονόμοή υπέρ20 βάσηαπότη διοίκηση των άκρων ορίων τηςδιακριτικής της εξουσίας,πράγμαπουσυμβαίνει μόνο αν ηδιοίκηση ενεργήσεικατάτρόποέκδηλαπαράλογο.Σχετικές επίτου προκειμένου είναι οι υποθέσεις Γεωργιάδης ν. Δημοκρα τίας
(1982)3Α.ΑΛ. 659,Αθηνούλα Ιερωνυμίδου ν. Δημο25 κρατίας*χαι EPCO(Cyprus) Ltdν. Δημοκρατίας**. ΕφόσονοΔιευθυντής στηνπαρούσαυπόθεση διεξήγα γε επαρκήέρευνα, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να εξα σφαλίσειτιςεκτιμήσειςτουκ.Γρ.Ματέακαιτουεκτιμητή της Αιτήτριας,το γεγονός ότι,για τους λόγους που ανα30 φέρει στην επιστολή του ημερομηνίας 27Φεβρουαρίου 1989,επέλεξεναυιοθετήσει εκείνη τουκ. Ματέα,δεν κα τατάσσειτηναπόφασητουέξωαπόταόριατης διακριτι- *
(1988)3 C.L^.
- **Προσφυγή αρ. 14/89στηνοποία ηαπόφασηδόθηκεστις22/12/
- 691 Πογιατζής, Δ. Πετεινούν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)κήςτουεξουσίας.Η επιλογήπουέκαμεοΔιευθυντήςήταν εύλογα επιτρεπτήκαιδεδικαιολογείται επέμβασητου Δι καστηρίου στην αξιολόγηση και εκτίμηση των γεγονότων απότοΔιευθυντή. Ενόψει όλων όσων έχωαναφέρειπιοπάνω,ηπροσφυ- 5 γή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη πράξηακυρώνεται γιατοναποκλειστικό λόγοτηςανυπαρξίαςοποιασδήποτε εξουσίαςτουΔιευθυντήκάτωαπότοάρθρο 14του Νόμου να προβεί σε συμπληρωματική φορολογία λαμβανομένων υπόψητωνπεριστάσεωντηςπαρούσαςυπόθεσηςόπωςτις ^ έχω ήδηεκθέσει.Όλοι οι άλλοι προβληθέντες λόγοι ακύ ρωσης απορρίπτονται.Η Δημοκρατίανακαταβάλειστην Αιτήτρια £100έναντι των εξόδων της στην παρούσα προ σφυγή. Επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμε £100έξοδα. 692 15