4 ΑΛΛ. 15Φεβρουαρίου, 1991 (ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΜΗΛΑΡΗΣ, Αιτητής, ν. ΤΗΣΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 496/90) 5 Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εκτίμηση αξίας ακινήτου κατά την27.6.78 — Υποβολή δεύτερης εκτίμησης από εκτιμητή του αιτητή — Η σημασία της έγκειται στη διαφώτιση ως προς την επάρκεια της έρευνας του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός έλεγχος — Το αντικείμενο της αναθεώρησης είναι πάντοτε ο έλεγχος της νομιμότητας της πράξης και όχι η ορθότητα της ουσιαστική κρίσης του αρμόδιου διοικητικού οργάνου. 10 15 20 Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής αμφισβήτησε την απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων γιατην επι βολή φόρου για κεφαλαιουχικό κέρδος που κατά την κρίση του προέκυψε από διάθεση ακινήτου στις 11.2.85. Η διαφοράεπικε ντρώθηκε στον καθορισμό της αξίαςτου ακινήτουστις 27.6.78. Ο Διευθυντής καθόρισε την αξία του ακινήτου με βάση αποτίμηση της αξίαςαπό πραγματογνώμονα ο οποίος προέβη σε έρευνα της αξίαςτηςγηςστηγύρωπεριοχήκαισεσύγκρισηκαισυσχετισμό με το πωληθέν ακίνητο. Ο αιτητής που διαφώνησε με την εκτίμηση αυτήυπέβαλεότι ηαξίατουακινήτουκατάτην27.6.78ήτανψηλό τερηκαι προς επίρρωση του ισχυρισμού του αυτούκατέθεσε εκτί μησηάλλουπραγματογνώμονα. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, απο φάσισεότι: 25
(1)Το μοναδικόερώτημαπουπρέπει νααπαντηθείείναι τοευλόγο της απόφασηςτου Διευθυντή. Ηαναθεωρητική δικαιοδοσία έχει πάντοτεως αντικείμενο τον έλεγχο της νομιμότητας της πρά ξης και όχι την ορθότητα της ουσιαστικής κρίσης του αρμόδιου διοικητικούοργάνου. 725 Καμηλαρηςν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)
(2)Η σημασία της έκθεσης του πραγματογνώμονα του αιτητή πουυποβάλλεται στο Δικαστήριο έγκειται στηδιαφώτησηπου πα ρέχειως προςτηνεπάρκειατης έρευναςτουΔιευθυντή. Ηδιαπίστωσητης αξίαςτουακινήτουβασίστηκε σε συγκριτική μέθοδο άλλων πωλήσεων κατά την περίοδο εκείνη. Στην έκθεση του πραγματογνώμονα του αιτητήδεν αποκαλύπτεται ο,τιδήποτε πουνακαθίσταακροσφαλήτηνυιοθέτηση τωνσυγκριτικών πωλή σεων στις οποίεςβασίστηκεη εκτίμησητηςαξίαςτου ακινήτου. 5 Ηεπίδικηαπόφασηλήφθηκε μέσασταπλαίσιατηςδιακριτικής ευχέρειαςπουπαρέχειο νόμος στο Διευθυντήκαιήτανλογικάεφι- 10 κτή. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiades v.Republic
(1982)3 C.LX. 659Αάζαρος Χατζηφόραδος Ακίνητα Λτδ. ν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.Α.Δ.
- 15 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασης τουΔιευθυντήΤμή ματος Εσοπερικών Προσόδωνμετηνοποίαεπέβαλεφόρο για κεφαλαιουχικόκέρδος που προέκυψε απότηδιάθεση 20 ακινήτου. Α. Λάντος, για τοναιτητή. Λ. Δημητριάδου (Δ/νίς), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τουςκαθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. 25 Ο Δικαστής κ. Πικής ανάγνωσε την ακόλουθη απόφα ση. ΠΙΚΗΣ,Δ: Οαιτητήςαμφισβητείτηναπόφαση τουΔι ευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (στο εξής αναφερόμενος ως "Διευθυντής" ) για την επιβολή φόρου 30 για κεφαλαιουχικόκέρδος που,κατάτηνκρίση τουΔιευ θυντήπροέκυψε απότηδιάθεσηακινήτουστις 11/2/
- Η διαφορά επικεντρώνεται στον καθορισμό της αξίας του κτήματος στις 27/6/78πουσύμφωνα με τις διατάξειςτου 726 4 ΑΛΛ. Καμηλαρηςν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πιχής, Δ. Περί Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου (Ν. 52/80) συνιστά την αφετηρία για τη διαπίστωση πραγ μάτωσης κεφαλαιουχικού κέρδους από την πώληση ακινήτου. Ο Διευθυντής καθόρισε την αξία του πωλη5 θέντος κτήματος σε £6,000.- (£3,000.- το μερίδιο του αιτητή) κατά την κρίσιμη ημερομηνία, 27/6/78, τιμή η οποία αφαιρούμενη από το προϊόν της πώλησης άφησε κέρδοςυποκείμενοσεφορολογίαβάσειτουΝ.52/
- Η απόφασηβασίστηκε στην αποτίμηση της αξίας του 10 κτήματοςκατάτηνημερομηνία εκείνη από πραγματογνώ μονα μετάαπόέρευνα της αξίαςτης γης στηγύρω περιο χή, και σύγκρισης και συσχετισμού της με το πωληθέν κτήμα. Ο αιτητής διαφώνησε με την εκτίμηση του Διευθυντή 15 καιυπέβαλεότιηαξίατουκτήματοςστις27/6/78 ήτανψη λότερηαπότηνκαθορισθείσα.Προςυποστήριξητηςθέσης τουκατέθεσε την εκτίμηση άλλου πραγματογνώμονα στον τομέα της αξίας ακινήτου ιδιοκτησίας, σύμφωνα με την εκτίμηση του οποίου ηαξίατου μεριδίου του αιτητή στο 20 πωληθέν κτήμα στις 27/6/78 ήταν £5,150.- (σύνολο £10,300.-). Ηκατάθεσητηςέκθεσης τουεκτιμητήπουδιόρισε ο αιτητής,δεμεταβάλλει ταεπίδικαθέματαούτεδιαφοροποιεί το ερώτημα το οποίο πρέπει νααπαντηθεί,δηλαδή τοεύ25 λόγο της απόφασηςτου Διευθυντή. Εκτός απότηνκαθυ στέρηση του αιτητή να υποβάλει τη σχετική δήλωση για τηνανεύρεσηκαιτονπροσδιορισμό ενδεχομένουκεφαλαι ουχικούκέρδους,οαιτητήςπαρέλειψε νατεκμηριώσει την ένσταση του στη φορολογία, παρόλο που κλήθηκε να το 30 πράξει,ανήθελε, μεαναφοράστην εκτίμησηοποιουδήπο τε άλλου ειδήμονα σε θέματααξίαςτης γης. Η αναθεωρη τικήδικαιοδοσία,όπως έχειεπανειλημμένα τονισθεί, (Βλ. μεταξύ άλλων, Georghiades v. Republic
(1982)3 C.L.R. 659)έχειτο ίδιοαντικείμενο σεσχέσημεκάθεμορφήδιοι35 κητικής απόφασης*τον έλεγχοτης νομιμότητας της πρά ξηςκαιόχι την ορθότητα της ουσιαστικής κρίσης του αρ μόδιου διοικητικού οργάνου.Το αντικείμενο τηςαναθεώ727 Πικής,Δ. Κσμηλάρηςν.ΔημοκρατίαςχΜ.
(1991)ρήσηςδενείναιηδιαπίστωσητηςορθότηταςτωνεκατέρω θεν εκτιμήσεων αλλά ηεπάρκειατης έρευνας των καθ'ων η αίτηση και το εύλογοτης επίδικης απόφασης μέσα στο πλαίσιοτωνεξουσιών τουΔιευθυντή. 'Οπως είχα την ευκαιρία να υποδείξω σε πρόσφατη 5 απόφαση -Λάζαρος Χατζηφόραδον Ακίνητα Λτδ. ν.Δη μοκρατίας
(1991)4 Α.ΑΛ. 95 η σημασία της έκθεσης πραγματογνώμονα που υποβάλλεται στο Δικαστήριο για την αξίατου κτήματος έγκειται στη διαφώτισηπου παρέ χει ωςπροςτηνεπάρκειατηςέρευνας. 10 Εξέτασητης εκτίμησης τωνκαθ* ωνηαίτησηαποκαλύ πτει ότι αυτή βασίστηκε στην αξία κτημάτων πουκρίθη καν, τηρουμένων των σχετικών αναλογιών, δεχτικά σύγ κρισης με το μεταβιβασθέν κτήμα, και των οποίων η πώληση διενεργήθηκε σε χρόνο όχι απομακρυσμένο από 15 την 27/6/78ώστε να αποκαλύπτει τις διακυμάνσεις στην αξία της γης κατά τον κρίσιμο χρόνο. Τέσσερα από τα συγκριτικά κτήματα είχαν πωληθεί μεταξύ 20/5/78 και 26/9/78,δηλαδή σε χρόνο που συνέπιπτε ουσιαστικά με το ζητούμενο στον προσδιορισμό της αξίαςτηςγης στην 20 περιοχή στις 27/6/
- Οι άλλες δυο πωλήσεις έγιναν ένα χρόνο αργότερα, στις 17/7/
- Δε διαπιστώνεται η ίδια χρονολογική σύμπτωση στην πώληση των κτημάτων τα οποία υιοθετούνται ως μέτρο σύγκρισης από τον εμπει ρογνώμονα του αιτητή.Ακόμα σημαντικότερο, δεν επεξη- 25 γείται ησυγκριτικότητα των πωληθέντων κτημάτων μετο επίδικοκτήμαώστενακαθίσταταιευχερής οσυσχετισμός της τιμής πώλησης με την αξίατου μεταβιβασθέντοςκτή ματος. Και εν πάσηπεριπτώσει, δεν αποκαλύπτεταιοτι δήποτεστηνέκθεση πουνακαθιστάακροσφαλήτηνυιοθέ- 30 τησητων συγκριτικών πωλήσεων στις οποίες βασίστηκε η εκτίμηση της αξίας του μεταβιβασθέντος κτήματος στις 27/6/
- Η κατάληξη στην οποία οδηγούμαι -και αυτή είναι η απόφασητου Δικαστηρίου -είναι ότι ηεπίδικηαπόφαση 35 λήφθηκε μέσα στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας που παρέχειονόμος στοΔιευθυντή,καιήτανλογικάεφικτή. 728 4 ΑΛΛ Καμηλαρηςν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πικής,Δ. Ηπροσφυγή απορρίπτεται. Ηεπίδικη απόφασηεπικυ ρώνεται στην ολότητα τηςβάσει τουάρθρου 146.4(a) του Συντάγματος.Δενεκδίδεται διαταγήγιαταέξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 729