clr/1991/1991_4_823.pdf

(1991)φάσισε ότι:

(1)Αναφορικά με την συμμετοχή του Διευθυντή τις προσωπι­ κές συνεντεύξεις, σύμφωνα με το άρθρο 35Β των Περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1988 -Ν.65/87 -και συγκεκριμένα το εδάφιο

(9)τουάρθρου,δεν είναιεπιτακτικήηπαρουσία τουΔιευθυντή στις συνεντεύξεις αλλάδυνητικήκαιεναπό­ κειται στη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής. Από την λεκτική διατύπωση των εδαφίων

(9)και

(10)δεν προκύπτει απαίτησητου νόμου για ειδική αιτιολόγηση τυχόν διχογνωμίας Διευθυντή και Επιτροπής. Οι αυθεντίες στις οποίες παρέπεμψεο συνήγορος του αιτητήαφορούν συστάσεις Διευθυντή σε περίπτωση δημοσίων και όχι εκπαιδευτικών υπαλλήλων.

(2)Αναφορικά μετον δεύτερο ισχυρισμό τουαιτητήπερί μονο­ λεκτικής αναφοράς ως προς την απόδοση των υποψηφίων, έχει αποφασιστεί από πληθώρα αποφάσεων ότι δεν είναι απαραίτητο να αντικατοπτρίζει το πρακτικό το ακριβές περιεχόμενο μιας συ­ νέντευξης.

(3)Αναφορικά με τον ισχυρισμό του αιτητήότι δόθηκε μείζονα βαρύτητα στις συνεντεύξεις δεν ευσταθεί γιατί από την απόφαση της Επιτροπής προκύπτει ρητά ότι η εντύπωση στις συνεντεύξεις λήφθηκευπόψηως συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης. 5 10 15 20

(4)Ως προς τον ισχυρισμό ότι δεν έγινεηδέουσα έρευνα, σύμ­ φωνα με το το περιεχόμενο του πρακτικού είναι φανερό ότι η Ε.Ε.Υ.εντόπισε την υπεροχή του αιτητήσε προσόντα αλλά έκρινε ότι ηυπεροχή αυτήδεν μπορεί να αντισταθμίσει την υπεροχή του 25 ενδιαφερόμενου προσώπου σε αξία και αρχαιότητα. Ως προς το θέμα της πείρας του αιτητήσύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας που απαιτεί μόνο 2 χρόνια πείρα στηθέσηΕπιθεωρητή Α', δεν συνιστά ιδιαίτερο προσόν που να θέτει τον αιτητή σε πλεονεκτική θέση. Επίσης τονίζεται το γεγονός ότι τίτλος σπουδών που δεν απαιτεί ^ το σχέδιο υπηρεσίας, δεν θεμελιώνει έκδηλη υπεροχή αλλά συνε­ κτιμάται εφόσον έχειάμεση συνάφεια μετακαθήκοντατης θέσης. Στην περίπτωση του αιτητήτοδιδακτορικότου δίπλωμα στη θεο­ λογία δεν συνδέεται άμεσα μετακαθήκοντατηςθέσης. Καταλήγο­ νταςοαιτητήςδενκατόρθωσενααποδείξει έκδηληυπεροχή. 35

(5)Στην παρούσα περίπτωση η επίδικη θέση είναι ανωτάτου επιπέδου εποπτικήθέσηκαικατά πάγιααρχήηδιακριτική εξουσία του διορίζοντος οργάνου είναι διευρυμένη. Η προσβαλλόμενη απόφασηήτανλογικά δυνατήκαιν"αυτό επικυρώνεται. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Εκτωρίδης ν. Δημοκρατίας (Α.Ε. 689,ημερ.15.190)· 824 40 4ΑΛΛ. ΜιτσίΑηςν.Δημοκρατίας ΠιπέρηκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας

(1984)3ΑΛΑ.1306· Στεφάνουν.Δημοκρατίας(ΠροσφυγήΑρ.512, ημερ. 19.9.90)· Ανδρέουν.Δημοκρατίας

(1979)3ΑΛΛ. 379· ΣωτηριάδουκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας

(1983)3ΑΛΛ. 921• 5 Παπαδοπούλουν.Δημοκρατίας

(1985)3ΑΛΛ. 405· ΛάρκοςκαιΆλλος ν. Δημοκρατίας(Προσφυγές Αρ. 455/87 και 683/87, ημερ. 11.4.89). Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασης τηςΕπιτροπής Εκ10 παιδευτικής Υπηρεσίας να προάξει το ενδιαφερόμενο μέρος στηθέση Γενικού ΕπιθεωρητήΜέσηςΕκπαίδευσης αντίτουαιτητή. Α.Σ.Αγγελίδης, γιατοναιτητή. 15 Ε. Λοϊζίδσυ (Κα.),ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατην καθ'ηςηαίτηση. Ν.Παπαενσταθίον, γιατοενδιαφερόμενομέρος. Cur. adv. vult. ΟΔικαστήςκ.Νικήταςανάγνωσετηνακόλουθη απόφα­ ση. 20 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ:ΤονΙούλιοτου 1989εγκρίθηκεηπλήρω­ σηκενήςθέσης Γενικού ΕπιθεωρητήΜέσης Εκπαίδευσης. Ακολούθως τέθηκεσελειτουργία ομηχανισμός, που προ­ βλέπειτοάρθρο35Β

(1)τωνπερίΔημόσιαςΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1988,γιατην επιλογήτων 25 υποψηφίων.Η αρμόδιαΣυμβουλευτική Επιτροπήυπέβαλε στην ΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας (Ε.Ε.Υ ήΕπι­ τροπή)τηνέκθεσητηςημερ. 18/9/1989.Η Συμβουλευτική έκρινεωςκατάλληλουςγιακατάληψη τηςθέσης τουςδύο διαδίκους και ακόμηέναεκπαιδευτικό. Επειδήδεν ζητή30 θηκε αναθεώρηση μέσα στην προθεσμία που ορίζει ο νόμος,οκατάλογοςκατέστηοριστικός. r 825 Νικήτας,Δ. ΜιτσίΑηςν.Δημοκρατίας

(1991)Μετά απ*αυτόη Επιτροπή κάλεσετους 3υποψηφίους σε προσωπική συνέντευξη. Στην κρίσιμη συνεδρίαση της Επιτροπής, που πραγματοποιήθηκε στις 5/10/89,μετείχε και ο Διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης (ο Διευθυντής). Εκτιμώνταςτοαποτέλεσματηςσυνέντευξης οΔιευθυντής εξέφρασε την άποψη πως η απόδοση όλων των υποψη­ φίων ήταν εξαίρετη. Ηεντύπωση της Επιτροπής γιατον ενδιαφερόμενο ήτανη ίδια,αλλάείχεδιαφορετικήγνώμη γιατοναιτητή.Τονθεώρησεαπλώςπολύκαλό. 5 Όπωςσυνάγεταιαπότοσχετικόπρακτικό,η Επιτροπή 10 διαμόρφωσετηντελικήκρίσητης,αφούέλαβευπόψη όλα τακριτήριαταοποίαπροβλέπει ο νόμος,ταστοιχεία των ατομικώνφακέλωντωνυποψηφίων,ταοποίαείναισχετι­ κάμεταθεσμοθετημένα κριτήρια,καθώςκαιτηναποδοτι­ κότηταστησυνέντευξη. Μετάαπόσυνεκτίμηση όλων των 15 στοιχείων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ενδιαφερόμε­ νος ήταν επικρατέστερος και του πρόσφερε προαγωγή στηνεπίδικηθέσηαπό6/10/89. Οπρώτοςλόγοςτηςπροσφυγήςέχειωςάξονατις προ­ σωπικές συνεντεύξεις. Συγκεκριμένα έχουν λεχθεί δύο 20 πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση

(1)ότι η Ε.Ε.Υ. όφειλε να αιτιολογήσει ειδικά την απόφασητης να απο­ κλίνει από τη γνώμη του Διευθυντή. Αυτό επιβάλλεται, υπέβαλεοδικηγόροςτουαιτητή,οσάκιςυπάρχειδιάσταση γνώμης με άλλο "πιο ειδικό αρμόδιο όργανο", που στην 25 προκείμενη περίπτωση είναι ο Διευθυντής.

(2)ότι η Ε.Ε.Υ.έκρινε μονολεκτικά τηνπαρουσία τωνυποψηφίων στη συνέντευξη χωρίς περαιτέρωσχόλια για την επίδοση τους, αντίθετα με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας καιτης νομολογίας. Εφόσον, συνέχισε, η συνέντευξη αποτελεί 30 μέρος τηςδιαδικασίας πουδιαγράφεταιαπό τονόμο,συ­ νιστά όρο του κύρους της τελικής πράξης.Επομένως οι επισημανθείσες πλημμέλειες στοπροδικαστικόστάδιοκα­ θιστούν τηνπροαγωγήάκυρη. Γιανααπαντηθείτο πρώτοσκέλοςτουεπιχειρήματος 35 χρειάζεται να προστρέξουμε στις διατάξεις του άρθρου 35Β του ν. 65/87.Τούτο προσδιορίζει τη διαδικασία και 826 4 ΑΛΛ. Μιτσίδηςν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. τα κριτήρια επιλογής. Σχετικά είναι τα εδάφια 9 και 10 πουέχουνωςεξής: 10 "

(9)Στη συνέχεια η Επιτροπήκαλεί τους υποψη­ φίους οι οποίοι περιέχονται στους τελικούς καταλόγους σεπροσωπικήσυνέντευξη: Εννοείται ότι κατάτις συνεντεύξεις μπορεί ναπαρευρίσκεται ο Γενικός Διευ­ θυντής του Υπουργείου Παιδείαςή ο Διευθυντής του οικείου Τμήματος ή εκπρόσωπος τους και να εκφέρει τις κρίσεις του για την απόδοση των υποψηφίων σ' αυτές. 15

(10)Μετάτο τέλοςτωνπροσωπικών συνεντεύξεων η Επιτροπή προβαίνει στην επιλογή των καλύτερων υποψηφίων από τους υποψηφίους οι οποίοι περιέχο­ νται στους τελικούς καταλόγους, λαμβάνονταςυπόψη ταακόλουθα: 5 (α)στις περιπτώσεις υποψηφίωνοι οποίοιπεριέχο­ νταιστονκατάλογοοοποίοςκαταρτίζεταισύμφωναμε τοεδάφιο

(3): (i)τηνέκθεσητηςΣυμβουλευτικήςΕπιτροπής· 20 (ϋ)το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και τωνΦακέλωντωνΥπηρεσιακών Εκθέσεων· (iii) τηνεντύπωσηπουαποκόμισεαπότιςπροσωπι­ κές συνεντεύξεις." Φαίνεταιλοιπόν απότηνεπιφύλαξητουεδαφίου9ότι 25 η συμμετοχή του Διευθυντή στη συνέντευξη εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής. Η διάταξηδεν έχει επιτακτικό χαρακτήρα,αλλά δυνητικό. Τούτο είναι αναμφισβήτητο. Εξ ίσου αναμφισβήτητομου φαίνεταιτο γεγονός ότι τοεδάφιο 10δενπροσδίδει ιδιαίτερη βαρύτη30 τα στην εντύπωση του Διευθυντή που προκαλεί η συνέ­ ντευξη.Το στοιχείο αυτόδεν μνημονεύεται εξειδικευτικά στο εδάφιο 10. Από τηλεκτική διατύπωσητων σχετικών διατάξεων δεν προκύπτει απαίτησητου νόμου για ειδική 827 Νικήτας,Δ. ΜιτσίΑηςν.Δημοκρατίας

(1991)αιτιολόγηση τυχόν διχογνωμίας με την Επιτροπή. Από τηνάλληδενυπάρχεινομολογιακό προηγούμενοπουυπο­ στηρίζει άμεσα τέτοια πρόταση.Οι αυθεντίες στις οποίες παρέπεμψεοσυνήγορος αφορούντηνερμηνείατωνδιατά­ ξεων του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου 33/67 αναφο- 5 ρικά με τις συστάσεις του Διευθυντή στην περίπτωσηδη­ μοσίων υπαλλήλων. Αλλά η εκφρασθείσα άποψη δεν μπορεί να ενισχυθεί απότις παραπάνω πρόνοιες και τη νομολογία πουσχετίζεται μεαυτέςγιατίδενυπάρχειαντι­ στοιχία μετιςδιατάξειςπουδιέπουντοερευνώμενο θέμα. ίο Κατάτηγνώμη μουούτετοδεύτερο μέρος της εισήγη­ σης ευσταθεί ΗΕπιτροπήσημείωσεστο πρακτικότηςτα αποτελέσματα της συνέντευξης για κάθευποψήφιο χωρι­ στά, χρησιμοποιώντας τους χαρακτηρισμούς εξαίρετος ή πολύκαλός με βάσητα6κριτήρια πουυιοθέτησε σε προ- 15 γενέστερη συνεδρίαση της. (παράρτημα Γ σελ. 22). Αυτό, πιστεύω, ήταν αρκετό. Πληθώρα αποφάσεων επιβεβαιώ­ νουν ότι δενείναιαπαραίτητονααντικατοπτρίζειτοπρα­ κτικότοακριβέςπεριεχόμενο μιαςσυνέντευξης. Αναφέρω την τελευταία απόφαση της Ολομέλειας στην ΑΕ 689 20 Εχτωρίδηςν.Δημοκρατίαςημερ.15/3/90: " η Ε.Δ.Υ. δεν είχε υποχρέωση να καταγράψει τις ερωτήσεις και απαντήσεις κατάτη διάρκειατων συνε­ ντεύξεων, αλλάστο σχετικό πρακτικότης ναμεταδίδει την κρίση της αναφορικά με τη γενική εντύπωση που 25 άφησαν οι υποψήφιοι κατάτη διάρκεια της προφορι­ κής αυτής εξέτασης, και αν υπήρχε διαφωνία μεταξύ τωνμελώντης,αυτήνακαταγραφεί." Υπάρχει και μιά άλλη όψη του ζητήματος των συνε­ ντεύξεων. Υποστηρίχίθηκε εκ μέρους του αιτητή ότι το 30 αποτέλεσμα τους άσκησε αποφασιστική επίδραση στην επιλογήτουενδιαφερομένου,γιατίσυνδέθηκεαπαράδεκτα με το θέμα των προσόντων. Το σχετικό σχόλιο της Επι­ τροπής δεν επιτρέπει επ'ουδενί αυτότο συμπέρασμα. Το νόημα του, που δεν επιδέχεται άλλη ερμηνεία, είναι ότι 35 από την παράθεση των προσόντων στο πρακτικό, την έρευνα των φακέλων καιτην προσωπική συνέντευξη δια­ πιστώθηκε πωςόλοιοι υποψήφιοικατείχανταπροσόντα 828 4ΑΛΛ. Μιτσί6ηςν.Δημοκοατίας Νικήτας,Δ. που ορίζει γιατηθέσητο οικείο σχέδιο υπηρεσίας.Είναι όμως και κάτι άλλο. Σε άλλη θέσηη Επιτροπή αναφέρει κατηγορηματικάότι στον προσδιορισμό τηςαξίαςη εντύ­ πωσηαπότησυνέντευξη λήφθηκευπόψηωςσυμπληρωμα5 τικόστοιχείο κρίσης, πράγμαπουσημαίνει πως δεναπέ­ δωσε σ' αυτή μείζονα βαρύτητα, όπως ισχυρίστηκε ο αιτητής. Οεπόμενοςλόγοςτηςπροσφυγήςείναιότιη Επιτροπή δενέκαμετηδέουσαέρευνα,η οποίακαιθαφανέρωνετην 10 υπεροχή του αιτητή σε προσόντα και αξία.Παρατηρώ ευθύς αμέσως ότι ηΕ.Ε.Υ.μεσχολαστικότητααπαριθμεί στο πρακτικότηςταπροσόντα όλων των υποψηφίων και επίσηςπαρουσιάζειτηνυπηρεσιακήτουςεικόναμίέσωτων εκθέσεων τηςπεριόδου 1979 έως 1988. ΗΕπιτροπήδιαπι15 στώνειπράγματιυπεροχήτουαιτητή σεπροσόντααπένα­ ντι στον προαχθέντα αλλά προσθέτει ότι "η Επιτροπή έκρινε ότι η υπεροχή αυτή δεν μπορεί να αντισταθμίσει την υπεροχή του κ. Φανόπουλου (ενδιαφερομένου) σε αξία και αρχαιότητα".Περαιτέρω - και γι' αυτό γίνεται 20 ρητή μνεία στο πρακτικό-μελετήθηκαν οι φάκελοι,από τους οποίους φυσικά μπορεί να εξακριβωθεί ηφύσητων καθηκόντων που άσκησαν οι υποψήφιοι ως και ηπείρα που απέκτησαν.Στοπρακτικόδεν μνημονεύεται ειδικάη πείρατωνυποψηφίων, αλλάμπορείνασυναχθεί μεβεβαι25 ότηταότι το στοιχείο αυτόσανσυστατικό του ευρύτερου κριτηρίουτηςαξίαςδενδιέλαθετηςπροσοχήςτης Επιτρο­ πής έστω και αν δεν το αναφέρει εξειδικευτικα. (Βλέπε σχετικάΠιπέρηκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1984)3 Α.ΑΛ. 1306,1308). 30 Είναι παραδεκτόν-και εξάλλου δεν ήταν δυνατόνα αμφισβητηθεί - ότι ο ενδιαφερόμενος είναι αρχαιότερος του αιτητή. Η αρχαιότητα του φτάνει τα τρία χρόνια. Όμωςοαιτητήςυπέβαλεότι,εφόσοντοκριτήριοαυτόδεν έχει καθοριστική σημασία, η ιδιάζουσα υπεροχή τουστα 35 ουσιαστικότερα κριτήρια επέβαλλε τηνεπιλογή του.Ειδι­ κάσεσυνάρτηση μετονπαράγοντατηςαξίαςεπικαλέστη­ κετηνπείρακαιτιςγνώσεις τουωςεπιθεωρητή,οιοποίες συσχετίζονται άμεσαμετακαθήκοντατηςνέαςθέσης.Πιο αναλυτικά η τοποθέτηση του αιτητή είναι ότι από το 40 χρόνο της προαγωγής του σε επιθεωρητή το 1966 ασκεί 829 Νικήτας,Δ. Μιτσίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)ανελλιπώς τακαθήκοντατηςθέσηςαυτής,ενώκατάτατε­ λευταία 10 χρόνια ο ενδιαφερόμενος ασκούσε διαφορετι­ κά καθήκοντα, άσχετα με την επιθεώρηση λ.χ. σεθέματα φοιτητών,υποτροφιώνκαιάλλα. Αρχίζω με την παρατήρηση ότι όλα τα συναφή στο 5 θέμα της πείρας ανευρίσκονται στους φακέλους, τους οποίουςέλαβευπόψηηΕπιτροπή.Τακαθήκονταπουανα­ τέθηκανστον ενδιαφερόμενοήτανπάντασταπλαίσιαπου καθορίζεικαιοριοθετεί τοσχέδιο υπηρεσίας.Σ'αυτάσυ­ γκαταλέγονται η εποπτεία δημοσίων και ιδιωτικών σχο- 10 λών Μέσης Εκπαίδευσης. Άλλωστεδενπρέπει να λησμο­ νείται ότι σύμφωνα με τοσχέδιο υπηρεσίας τηςεπίδικης θέσης προαπαιτείται πείρα μόνο 2 χρόνων στηθέση Επι­ θεωρητή Α'. Παρενθετικά, ο ενδιαφερόμενος κατέχει τη θέση Επιθεωρητή Α' απότο 1966. Θα μπορούσα να προ- 15 σθέσω ότι η πείρα του αιτητή, όπως διαγράφεταιστους φακέλουςδενσυνιστά,κατάτοσχέδιο υπηρεσίας, ιδιαίτε­ ροπροσόν,πουθέτει τοναιτητήσε πλεονεκτική θέση.θα πρέπει επίσης ναυπομνησθεί ότι ηφύσητων καθηκόντων των υπαλλήλων καθορίζεται απότην προϊσταμένη αρχή 20 και δεν εξαρτάται από δική τους πρωτοβουλία. Το θέμα καιτιςεπιπτώσειςτουστοκύροςτηςπράξηςπραγματεύε­ ται η απόφαση512/89 Μαρονλα Στεφάνου ν. Δημοκρα­ τίαςημερ.19/9/90στηνοποίακαιπαραπέμπω. Έτσιτο μόνοπουμπορεί ναειπωθεί γιατην αξίατων 25 διαδίκων είναι ότι οι βαθμολογίες τωνυπηρεσιακώνεκθέ­ σεων είναι δηλωτικές κάποιας ποιοτικής διαφοράςπου ευνοεί, όμως, τον ενδιαφερόμενο και που ενισχύεται ως έναβαθμόκαιαπότη διαφοράστησυνέντευξη. Για να συνοψίσω ο ενδιαφερόμενος υπερέχει ελαφρά 30 στο θέματης αξίαςκαι ευνοείται επίσης απότηναρχαιό­ τητα. Αναφορικά με την προσοντολογία, ηπάγιαγραμμή τηςνομολογίας είναιότιτίτλος σπουδών,πουδεναπαιτεί το σχέδιο υπηρεσίας,δεν θεμελιώνει αφ' εαυτούτον ισχυ­ ρισμό έκδηλης υπεροχής. Ωστόσο συνεκτιμάται με τα 35 άλλα στοιχεία εφόσον οι σπουδές έχουν συνάφεια με τα καθήκοντα της θέσης. Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(1979)3 Α.ΑΑ 379,Σωτηριάδου xat Αλλοι ν. Δημοκρατίας

(1983)3 Α.ΑΑ 921, Παπαδόπουλου ν. Δημοκρατίας

(1985)3 Α.ΑΛ. 405, 411 (απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστή- . 40 830 4 AAA. Μιτσίδηςv. Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. ρίου). Υπ' αυτό το πρίσμα το διδακτορικό δίπλωμα του αιτητήστηθεολογία δενσυνδέεται άμεσα μετακαθήκοντα της θέσης του Γενικού Επιθεωρητή. Με βάσητα στοιχεία πουανέλυσα, ταπροσόντα του αιτητήδενανατρέπουντα 5 υπόλοιπαστοιχεία, ταοποίαεπιμαρτυρούν ότι οενδιαφε­ ρόμενος δεν υπολείπεται του αιτητή σε υπηρεσιακή εικό­ να Αντίθετα δείχνουν πως έχει ελαφριά υπεροχή ενισχυ­ μένη και από το στοιχείο της αρχαιότητας. Είναι η κατάληξημουότι δεναποδείχθηκεέκδηληυπεροχήτουαι10 τητή. Στην παρούσα περίπτωση έχουμε ανωτάτου επιπέδου εποπτικήθέσηκαι κατάπάγιααρχήηδιακριτική εξουσία του διορίζοντος οργάνου είναι διευρυμένη. Αρ. Υποθ. 455/87 και 683/87 Ξ. Λάρκος & Άλλος ν. Δημοκρατίας 15 ημερ·11/4/89. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηήτανλογικάδυ­ νατήσταόριατηςεξουσίας αυτήςκαιγι' αυτό επικυρώνε­ ται. Προσφυγήαπορρίπτεται. 831