clr/1991/1991_4_923.pdf

(3)και

(4)— Ερμηνεία — Προβλε­ πόμενα κονδύλια και περιεχόμενο της εξισωτικής πρόσθεσης — Νομολογία. 5 10 15 20 25 Διοικητική Πράξη — Έκδοση — Πάγια αρχή της νομολογίας ότι κάθε σχετικό στοιχείο προσκομίζεται στο αποφασίζον όργανο έγκαιρα πριν λάβει απόφαση. Φορολογία Εισοδήματος — Εμπορικό κέρδος — Το πότε το κέρδος είναιεμπορικό ήκεφαλαιουχικό εξαρτάται από ταπραγματικά περιστατικά κάθε περίπτωσης (Oxford Motors Ltd. v. Minister of NationalRevenue

(1959)18DLR

(3d)712). Με την παρούσα προσφυγή προσβλήθηκε η νομιμότητα της απόφασης του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος να φορολογήσει δυο κονδύλια από τους λογαριασμούς της αιτήτριας εταιρείας για τα οποία η τελευταία δεν αποδέχθηκε την φορολογία, πράγμα που είχε προβληθεί και σε ένσταση ενώπιον του Εφόρου που τελικά απορρίφθηκε. Πρόκειται για ποσό £10,000αναφερόμενο στο 1976 που κατά τον Έφορο υπόκειται σε φόρο γιατί αποδεδειγμένα ει­ σπράχθηκε από την αιτήτριαως αμοιβήγια υπηρεσίες πουπαρέσχε σε άλλη εταιρεία που η ίδια είχε ιδρύσει (την Β.Μ.Σ. Λτδ.) αφενός, και αφετέρου για ποσό £20,188 αναφερόμενο στο 1980 που θεωρήθηκε ως επιπρόσθετη εξισωτική πρόσθεση για περιου­ σιακά στοιχεία τα οποία η αιτήτρια εγκατέλειψε σε κτήμα της ΜονήςΑγ. Νεοφύτουπουείχε μισθώσει, κατά τον τερματισμό της μίσθωσης. Τοόλο ιστορικό εκτίθεται στοκείμενο τηςαπόφασης. 923 ΧέλειαΑτό.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)Σχετικά με το δεύτερο κονδύλιο, το σχετιζόμενο με ταεγκαταλειφθεντα περιουσιακάστοιχεία στο κτήμαυπήρξε διαφωνίατων δύο πλευρών ως προς τον τρόπο υπολογισμού της εξισωτικής πρόσθεσης που εντοπιζόταν και στην διαφορετική εκατέρωθεν υπαγωγή των γεγονότων στο άρθρο 12

(3)του περί Φορολογίας του ΕισοδήματοςΝόμου. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο­ φάσισε ότι:

(1)Επιβάλλεται μια αποσαφήνιση ορισμένων διατάξεων του άρθρου 12

(3). Γιατην εξακρίβωσητουεισοδήματοςτης,κάθεεπι- 10 χείρηοηυπέχει υποχρέωση ναυποβάλει,εκτόςτης συνήθουςφορο­ λογικής δήλωσης και εξισωτικήκατάστασηόλων των αποσβέσεων που είχεεπιτρέψει ηφορολογική αρχήμεβάσητην αξίατων στοι­ χείων πάγιου ενεργητικού. Η κατάσταση πρέπει να περιέχει τις εξής πληροφορίες για τα στοιχεία αυτά: (ι) την αρχική δαπάνη 15 κτήσης τους, (ιι) την υποτίμηση που υπέστησαν στο μεταξύ λόγω χρήσης και φυσικής φθοράς,καθώς επίσης και τις χορηγηθείσες αποσβέσεις και (

1. m)το ποσό το οποίο αντιπροσωπεύει το τίμημα πώλησηςήτηνκαταβολήασφαλισθέντοςποσούήάλληςαποζημίω­ σης ή τοκατάλοιποτηςαξίαςτους. Ηεξισωτικήπρόσθεση ήαφαί- 20 ρεσηυπολογίζεται όπως ορίζει το εδ.4, Συγκεκριμένα,το ποσό της αφαίρεσηςείναι το ποσό κατάτο οποίο τοστοιχείο (ι)ανωτέ­ ρω,ξεπερνάτο άρθροισματουποσούπουμαςδίνουνταάλλαδύο στοιχεία,ενώ ηεξισωτικήεπιβάρυνσηείναιτο ποσόκατάτο οποίο τα δύο τελευταία στοιχεία (ιι) και (
2. iu)υπερβαίνουν το πρώτο. 25 (Διαφωτιστικήησχετικήνομολογία).

(2)Σύμφωναμε την πάγια γραμμήτηςνομολογίας,κάθεσχετι­ κό στοιχείο προσκομίζεται στο αποφασίζρν όργανο έγκαιρα, πριν λάβει απόφαση. Έτσι, ηεπιστολήπου στάληκε σχεδόν 10χρόνια μετάτους λογαριασμούς του έτους 1980, δεν έχει καμιάπρακτική 30 αξία. Μεβάσητο σύνολοτων υπαρχόντωνστοιχείων καιτηγρα­ πτή και προφορική μαρτυρία,η επίδικη απόφασηυποστηρίζεται σε αντίθεσημεταεπιχειρήματατηςαιτήτριαςσχετικά μετοδεύτε­ ροκονδύλι,καιτο ελάχιστο πουμπορεί ναειπωθεί είναιότι ηεπίδίκηαπόφαση ήταν λογικά επιτρεπτήκαι λήφθηκε μέσα στα όρια " των σχετικών εξουσιώντουΕφόρου.

(3)Ως προςτο κονδύλιο των£10,000,διευκρινίζεται ότι ηαπά­ ντησηστο ερώτημαπότετοκέρδος είναι εμπορικό καιπότεκεφα­ λαιουχικό εξαρτάται απότα πραγματικάπεριστατικάκάθε περί­ πτωσης, διάκριση στην οποία προέβη με απλότητα ο Δικαστής 40 Abbott (Oxford Motors Ltd. v. Minister of NationalRevenue). Μετάαπό ενδελεχή,λοιπόν,εξέτασητων γεγονότων τηςπαρούσας περίπτωσης,καταδεικνύεταιαπότασυγκεκριμένα στοιχεία ηανε­ δαφικότητα των προβαλλόμενων από την αιτήτρια ισχυρισμών, πουδ£νμπορούν ναπλήξουν καιως προςτοζήτημααυτότην ορ- 45 βότητατηςαπόφασηςτουΕφόρου. 924 4ΑΛΑ. ΧέλειαΛτδ.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(4)Τέλος,σχετικά μετο παράπονοτωναντητώνότιο Έφορος παρέλειψενα τους αποκαλύψει τιςπληροφορίες πουείχεαπό τη Β.Μ.Σ. Λτδ.,καιπουσχετίζονταιμετοεπίδικοποσό,αυτόκρίνε­ ται αβάσιμο αφούλαμβανομένωνυπόψητων διατάξεων του άρ­ θρου4, πουκαθιερώνειτοαπόρρητοτωνφορολογικώνστοιχείων, ηγνωστοποίησητέτοιωνστοιχείωνσετρίτουςθαήτανπαράνομη. Ηπροσφνγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: ΠαυλίδηςΛτδ.ν.Δημοκρατίας

(1980)3AAA. 345· ΤσίμονΛτδ.ν.Δημοκρατίας

(1980)3ΑΛΑ. 321· Τρύφωνοςν.Δημοκρατίας

(1984)3ΑΛΑ.884Τριχωμίτηςν.Δημοκρατίας

(1987)3ΑΛΑ. 592Παύλουν.Δημοκρατίας

(1988)3ΑΛΑ.1125Δημήτρην.Δημοκρατίας

(1988)3ΑΛΑ. 2512Oxford Motors Ltd. v. Minister of National Revenue

(1959)18 D.LR.

(2d)712- Πφοαφνγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτων καθ'ωνηαίτη­ ση να επιβάλουν φορολογία εισοδήματος για το ποσό £10,000γιατο 1976 καιτοποσό£20,188γιατο1980. Χ.Λοΐζου,γιατονςαιτητές. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για τουςκαθ' ωνηαίτηση. Cur.Adv. vult. ΟΔικαστήςκ.Νικήταςανάγνωσετηνακόλουθηαπόφα­ ση. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ: Ηαιτήτρια,πουιδρύθηκε στις9/12/75, είναι ιδιωτική μετοχική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Τοκεφάλαιοτηςδιαιρέθηκεσε 100,000 μετοχέςονομαστι­ κής αξίαςμίας λίραςηκάθεμιά.Ηαιτήτριαασχολήθηκε 925 Νικήτας,Δ. ΧέλειαΛτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)μεγεωργικές επιχειρήσεις, πουήτανκαιηκΰριαπηγή των εισοδημάτων της. Γιατο σκοπό αυτόείχε ενοικιάσει από το 1975 μεγάλη εδαφική έκτασηστοΑνατολικό τηςΕπαρ­ χίαςΠάφουαπότηΜονή Αγ. Νεοφύτου.Η σύμβαση ήταν για περίοδο 30 χρόνων με δικαίωμα ανανέωσης της για 5 ακόμη

1. Παραχωρήθηκεπεραιτέρω στην αιτήτριαεκλε­ κτικό δικαίωμααγοράςτης περιουσίας υπό όρους,όπως διαλαμβάνεταιστησυμφωνία. Σταπρώταχρόνιατηςενοι­ κίασης η αιτήτρια έκαμε επενδύσεις στο κτήμα για την προαγωγήτων σκοπών της που,σύμφωνα με τους λογα- 10 ριασμούςπουυπέβαλαν οι ελεγκτέςτης, ανήλθανσυνολι­ κά στο ποσό των £50,469.Από το 1976 μέχρι το 1980 οι παραχωρηθείσες αποσβέσεις, που αφορούσαν πάγιαπε­ ριουσιακάστοιχεία,έφτασαντις£40,
2. Η επιχειρηματική δραστηριότητα της αιτήτριας συ- 15 μπληρώθηκε με τη σύσταση άλλης εταιρείας, που φέρει την επωνυμία Β.Μ.Σ. Βιομηχανία Μεταλλικών Σωλήνων Λτδ., μεκύριο σκοπό τηνπαραγωγήσωλήνων. Σε κάποιο στάδιο, το 1979 ή 1980, η αιτήτρια προσανατολίστηκε στην τουριστική αξιοποίηση του μισθίου, παρακινούμενη 20 προφανώς από τη ραγδαία ανάπτυξη περιοχών της Πάφου στον τομέα αυτό. Κατάτους ισχυρισμούς της το έργοθαπροωθούσε σεσυνεργασία μεγνωστό εργοληπτικό οίκο.'Οτανόμωςγνωστοποίησε τιςπροθέσειςτηςστηνεκμισθώτρια Μονή,η τελευταίαείχεσοβαρέςαντιρρήσεις σε 25 βαθμόπουεξεδήλωσεπρόθεσηνατερματίσει τη μίσθωση. Τελικά, ησχετική διαπραγμάτευσηκατέληξε στησύνα•ψη οριστικής συμφωνίαςπουυπογράφηκε στις 10/6/
3. Η ρήτρα που ενδιαφέρει είναι ότι σε αντάλλαγμα για την ακύρωση της αρχικής συμφωνίας μίσθωσης, η Μονή πα- 30 ραχώρησε στην αιτήτριαέκταση22 σκαλών και ορισμένα άλλα ευεργετήματα. Επιπρόσθετα συμφώνησε ναπληρώ­ σει στηναιτήτριατοποσότων£55,
4. Ας σημειωθεί ότιη Μονή είχε προ πολλού εξαγοράσει τις μετοχές της εται­ ρείαςστην Β.Μ.Σ.Λτδ.,αντίποσού£65,000, όπωςαναφέ- 35 ρεταιστην έκθεσηγεγονότων στηνπροσφυγή. Οι φορολογικές δηλώσεις που υπέβαλεν ηαιτήτρια αφορούσαν την περίοδο 1976 μέχρι
5. Φόροςεισοδή926 4ΑΛΑ. ΧέλειαΛτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας, Δ. ματοςκαι έκτακτης εισφοράςεπιβλήθηκε κατά τιςημερο­ μηνίες που σημειώνονται στις παραγράφους 3(γ) και4(γ) τωνπαραρτημάτωνΑκαιΒτηςένστασηςδηλαδή 15/12/87 και24/4/85 αντίστοιχα. ΟΈφοροςόμως,μετάαπόεξέλεγ­ ξη των λογαριασμών προέβη σε μερική αναθεώρηση. Οι τροποποιήσεις εμφανίζονται σε πίνακα που επισύναψε στην επιστολήτουημερ.30/11/87(παράρτημα Γ). Σημειω­ τέον ότι ο φόροςγιατο 1981 καιηέκτακτηεισφοράτων τριμήνωντουέτους,είναιηαρχική φορολογία. Κ φορολογική διαφοράεντοπίζεται σε δύοκονδύλια, τα οποίαοΈφοροςαποφάσισεναφορολογήσει σύμφωνα μετις σχετικές διατάξειςτου περί Φορολογίαςτου Εισο­ δήματοςΝόμου.

(1)Ποσό£10,000κατάτο 1976. Κατάτηναπόφαση του Εφόρουτοποσόαυτόυπόκειταισεφόρογιατίαποδεδειγ­ μένα εισπράχθηκεαπότην εταιρείαως αμοιβήγια υπηρε­ σίεςπουπαρέσχεστηνΒ.Μ.Σ.Λτδ.

(2)£20,188κατάτο 1980.Τούτοθεωρήθηκεως επιπρό­ σθετη εξισωτική πρόσθεση για περιουσιακά στοιχεία τα οποία ηαιτήτριαεγκατέλειψε στοκτήματης Μονής κατά τοντερματισμότης μίσθωσης. Η αιτήτριαδεν αποδέχθηκετις παραπάνω πρόσθετες φορολογίες. Στηνένσταση ημερ.8/12/87, πουυπέβαλαν οι ελεγκτές της,αντέταξε

(1)ότι το ποσό των £10,000δεν αποτελούσε εμπορικό κέρδος,αλλά ήταν μέρος τουτιμή­ ματος πώλησης των μετοχών της στην Β.Μ.Σ. Λτδ., και επομένως δενφορολογείται

(2)ότι οι £55,000ήταν μέρος τηςαποζημίωσης που συμφωνήθηκεγιατην ακύρωσητης ενοικίασης.Τοποσόαυτό,κατάτους ισχυρισμούς της αιτήτριας,δεν αντιπροσώπευετο προϊόν πώλησης οποιων­ δήποτεπεριουσιακώνστοιχείων, όπωςλανθασμένα έκρινε οΈφορος. Ακολούθησε συζήτηση των ενστάσεων που πρόβαλεη αιτήτρια στην παραπάνω επιστολή. Πραγματοποιήθηκε προςτοσκοπόαυτόσυνάντησημεταξύαρμοδίωντουτμή927 Νικήτας,Δ. ΧέλειαΛτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1991)ματοςκαιτουεκτωνελεγκτών τηςεταιρείαςκ.Β.Στυλια­ νού. Όπως αναφέρεταιστην παράγραφο8 της ένστασης στην προσφυγή, ο εν λόγω ελεγκτής αναγνώρισεν ότι οι αποσβέσεις είχανχορηγηθείγιαπεριουσιακάστοιχείαπου εγκαταλείφθηκαν όταν ακυρώθηκε η ενοικίαση. Περαιτέ- 5 ρω αποδέχθηκε την εξισωτική πρόσθεση ως έχει στον πί­ νακα,ο οποίος επισυνάφθηκε στην επιστολή του Εφόρου ημερ. 30/11/

1. Για το άλλο θέμα ο ελεγκτής ανέλαβε να παρουσιάσει στοιχεία πουθατεκμηρίωναν τηθέσηότι οι £10,000 είχαν ληφθεί σαν αντάλλαγμα για την πώληση 10 των μετοχών. Τελικά όμως, ζήτησε από τον Έφορο να προχωρήσει σε τελικήαπόφασηγιατί δεν υπήρχαν άλλα στοιχεία. Για τα παραπάνωγεγονότα βλέπε σχετικά ση­ μειώματαστονδιοικητικόφάκελο. Ο Έφορος πήρετην επίδικηαπόφασηστις 30/3/88.Οι ^ ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας είναι τα παραρτήματα ΕΙ και Ε
2. Στην ουσία απέρριψε τις αιτιάσεις της αιτήτριας κατάτης φορολογίας για τους λόγους πουαναλύει εκτεταμέναστησυνοδευτικήεπιστολή τουμετην ίδιαχρο­ νολογία. Με την προσφυγή τους τώρα οι αιτητές προ- 20 σβάλλουν τηνομιμότητα τηςαπόφασηςνα φορολογηθούν ταπαραπάνωποσά. Αναφορικά με το ποσό των £55,000,το κεντρικό ση­ μείο της εισήγησης τουδικηγόρου της αιτήτριαςείναι ότι τούτο αφοράμόνο,καιστην πραγματικότητα είναι, απο- 25 ζημίωση εκ παραιτήσεως μισθωτικών δικαιωμάτων.Συ­ σχετίζεται επίσης με τη συνακόλουθη απώλεια κέρδους, που θαπραγματοποιούσε ηεταιρείααπότην σκοπούμενη ανάπτυξη του κτήματος με τη συμμετοχή συγκεκριμένου επιχειρηματία. Συνεπώς η περίπτωση έπρεπε να υπαχθεί 30 στις διατάξεις του άρθρου 12(3Χγ)του νόμου, πουπρο­ βλέπει γιατηνεπιβολήεξισωτικής κατάστασηςότανηεπι­ χείρηση τερματίζεται οριστικά και μόνιμα καιόχι σ'εκεί­ νες των παραγράφων(α)και (β)του ίδιου άρθρου,που ρυθμίζουνκυρίως τηνπώλησηστοιχείων τουπάγιουενερ- 35 γητικού.Περαιτέρωοκ. Λοΐζουυποστήριξε ότι,βάσειτου άρθρου 12(3X111), το κατάλοιπο των κεφαλαιουχικών στοιχείων που φορολογήθηκε δεν είχε καμιά απολύτως 928 4 ΑΛΑ. ΧέλειαΛτό.v. Δημοκρατίας χ.ά. Νικήτας, Δ. αξίαγιατίδενθαχρησίμευεσετίποτεστηνέαεπιχείρηση. Επιβάλλεται στο σημείο αυτό μια αποσαφήνιση ορι­ σμένων διατάξεωντουάρθρου 12

(3).Γιατηνεξακρίβωση του εισοδήματος της,κάθε επιχείρηση υπέχει υποχρέωση 5 να υποβάλει, εκτός της συνήθους φορολογικής δήλωσης καιεξισωτικήκατάστασηόλων των αποσβέσεων πουείχε επιτρέψει ηφορολογικήαρχήμεβάσητην αξίατων στοι­ χείων πάγιουενεργητικού. Η κατάσταση πρέπειναπεριέ­ χει τις έξηςπληροφορίεςγιαταστοιχεία αυτά(Ι)την αρ10 χική δαπάνη κτήσης τους (II) την υποτίμηση που υπέ­ στησαν στο μεταξύ λόγω χρήσης και φυσικής φθοράς καθώςεπίσηςκαιτιςχορηγηθείσες αποσβέσειςκαι(III) το ποσό το οποίοαντιπροσωπεύει τοτίμημαπώλησης ή την καταβολήασφαλισθέντος ποσού ή άλλης αποζημίωσης ή 15 τοκατάλοιποτηςαξίαςτους. Η εξισωτική πρόσθεση ήαφαίρεσηυπολογίζεται όπως ορίζειτοεδ. 4.Συγκεκριμένατοποσότηςαφαίρεσης είναι τοποσόκατάτο οποίοτο στοιχείο (Ι)ανωτέρω, ξεπερνά τοάθροισματουποσούπουμαςδίνουνταάλλαδύοστοι20 χεία* ενώ ηεξισωτική επιβάρυνση είναι το ποσό κατά το οποίοταδύοτελευταίαστοιχεία (II)και(III)υπερβαίνουν το πρώτο.'ΟπωςπαρατηρείηαπόφασηΠαυλίδης Λτδ ν. Δημοκρατίας

(1980)3Α.Α.Δ. 345.348: 25 30 35 "What amounts to a balancing deduction under sections 12

(3)and 12

(4)of theIncomeTax Laws. Ihave already dealt with in Case No.288/78. It is shortly as follows: Such a deduction is an allowance for wear and teargivenfor theacquisition of capital assetsusedinthe business varying according to the nature of the assets. Suchallowanceisdeductedfrom theoriginal amountpaid and then the balance is carried forward to the following year as a capital asset of the company. A similar procedure is followed for theensuing yearsby deducting every year the allowance for wear and tear from the balance carried forward at theendof each year.If at any timethecapital assetissoldby thecompany, anyamount in excess of the value of the assets as appearing on the 929 Νικήτας, Δ. ΧέλειαΛτδ. ν.Δημοκρατίας χ.ά.

(1991)last return is considered as a profit, whereas, if the amount realised is loss,this is treated as aloss whichthe company is entitled todeduct from theaccounts andsuch deduction amounts toabalancingdeduction." Βλέπε επίσης ΤσίμονΛτδ. ν. Δημοκρατίας

(1980)3 5 Α.AA

1. Από το έγγραφο υλικό που προσκομίστηκε, το οποίο διευκρίνησε περαιτέρω ημαρτυρία,γραπτήκαι προφορι­ κή,του αρχιφοροθέτη κ. Π. Παναγίδη, προκύπτει πως οι ίδιοιαιτητέςστους λογαριασμούς του 1980,προέβησανσε 10 εξισωτική πρόσθεση. Μετη διαφοράότι υπολόγισαν την αποζημίωση με βάση μέρος του κόστους των περιουσια­ κών στοιχείων δηλαδή£30,281αντί £50,469(βλέπε σχετι­ κό απόσπασμα των λογαριασμών στο φάκελο). Έτσι η πρόσθεση για£20,299δεν ήτανακριβής με αποτέλεσμα ο 15 Έφορος,ασκώντας τις εξουσίες πουτου παρέχουν ταεδ. 6 και 7 του άρθρου12, να φορολογήσει την αιτήτρια με ποσό £20,188, το υπόλοιπο δηλαδή της εξισωτικής πρό­ σθεσης. Με αριθμητική πράξη εκφράζεται ως εξής: £40,487-£20,299= £20,
2. 20 Αιτιολογώντας την απόφαση του ο Έφορος υπέδειξε ότιδενήτανδυνατόναπαραγνωριστείηαξίατωνεγκατα­ στάσεων καιότι το ποσό των£55,000,όπωςτο θέτει στην επιστολή του της30/3/88"σαςδόθηκεως αποζημίωσηκαι γιαταπεριουσιακάστοιχεία πουεγκαταλείψατε μέσαστα 25 κτήματα της Μονής καιόχι αποκλειστικά γιατηνακύρω­ ση του ενοικιαστηρίου εγγράφου". Συγχρόνως επισήμανε ότι η εξισωτική πρόσθεση που υπέβαλαν οι ελεγκτές της εταιρείαςέπρεπε ναλάβει υπόψηόλεςτις αποσβέσεις,δη­ λαδή£40.
3. 30 Πρέπει ναπαρατηρήσωευθύς αμέσως πως ηθέση του Εφόρουυποστηρίζεται απότοείδοςτηςαποζημίωσηςπου προσφέρθηκε και το περιεχόμενο του εγγράφου. Με την παράγραφο4 ηαιτήτριαανέλαβε υποχρέωση ναπαραδώ­ σει κατοχήτων κτημάτων και επίσης "των μονίμων εγκα- 35 ταστάσεων εντός αυτών". Αυτό οδηγεί στη λογική ερμη930 4 ΑΛΑ. ΧέλειαΛτδ. ν.Δημοκρατίαςχ.ά. Νικήτας,Δ. νεία ότι μέρος της αποζημίωσης συνδέεται άμεσα με την αξία των εγκαταστάσεων.Όμωςηορθότητατηςεπίδικης απόφασηςενισχύεται έντονακαιαπό τους λογαριασμούς γιατηνεξισωτικήπρόσθεση. 5 Εδώπρέπεινασημειωθείαυτό πουείπε οκ.Λοΐζου σε αντίκρουση ότι, δηλαδή, ο Έφορος παρασύρθηκε -ηέκ­ φραση είναιιδικήτου-στηνένδικηαπόφασηαπότογεγο­ νός αυτό.Αλλά,πρόσθεσε, επρόκειτο γιαλάθοςτωνελεγ­ κτών.πουεπανόρθωσανμετηνεπιστολή τουςτης9/2/
4. ί0 Όντωςοΐτιν επιστολήαυτήοιελεγκτέςλέγουνότιη εξισω­ τικήκατάστασηπου υπέβαλανήταν λανθασμένη, διότι η αιτήτρια δενείσπραξεκανέναποσόγιατην εκποίησητου πάγιου ενεργητικού της. Μάλιστα δε, όπως αναφέρουν, μετάτησύναψητηςσυμφωνίαςγιαακύρωσητουενοίκια15 στηρίουοιεγκαταστάσειςκαταστράφηκανεπίτόπου. Σύμφωνα με την πάγια γραμμήτης νομολογίας,κάθε σχετικό στοιχείο προσκομίζεται στο αποφασίζονόργανο έγκαιρα πριν λάβει απόφαση: Τρύφωνος ν. Δημοκρατίας

(1984)3 Α.ΑΑ 884, Τρικωμίτης ν. Δημοκρατίας

(1987)3 20 Α.ΑΑ 592. Παύλου ν.Δημοκρατίας

(1988)3C.L.R. 1125. Δημήτρην. Δημοκρατίας

(1988)3Α.ΑΑ 2512.Έτσιηεπι­ στολή,η οποίαστάληκεσχεδόν 10χρόνιαμετάτουςλογατ ριασμούς του έτους 1980, δεν έχει καμιάπρακτική αξία. Πρέπει να σημειωθεί ότι ούτε στην αλληλογραφία που 25 προηγήθηκετης επίδικηςαπόφασηςτέθηκε ποτέ σεαμφι­ βολία το γεγονός. Αλλωστεηαμφισβήτησηή αντίκρουση τουθαήτανσχεδόν αδύνατη,δοθέντοςότιτααποδεικτικά στοιχεία πουπροσκομίστηκαν επιμαρτυρούνότι οι λογα­ ριασμοί, πουπεριέχουν την εξισωτική κατάσταση,πιστο30 ποιήθηκαναπότους ελεγκτέςκαιυπογράφηκαν από τους συμβούλουςτηςεταιρείαςωςαληθινοί. Τοεπιχείρημαπουσχετίζεται μετηναπώλειακέρδους δεν υποστηρίζεται με κανένατρόποαπότο έγγραφοπου προσκόμισαν οι αιτητές ήαπόοτιδήποτε άλλο. Απ' αυτό 35 φαίνεταιπωςέγινεπρότασηαπότονενλόγωεργοληπτικό οίκο προς τηΜονήγιατηναγοράή διαζευκτικάτηντου­ ριστικήαξιοποίησητουκτήματος. Εν πάσηπάντωςπερι931 Νικήτας, Δ. ΧέλειαΛτΛ.ν.Δημοκρατίας χΛ.

(1991)πτώσει είμαι ικανοποιημένος πωςτέτοιο στοιχείο δεντέ­ θηκευπόψητου Εφόρου. Όσαέχουνπροεκτεθεί μεοδηγούνστοσυμπέρασμαότι ηεπίδικηαπόφασηήταν,γιαναπει έναςτο ελάχιστο,λο­ γικά επιτρεπτήκαιλήφθηκε μέσασταόριατων σχετικών 5 εξουσιών τουΕφόρου. Έρχομαι στο δεύτερο μέρος της επίδικηςαπόφασης που αφορά στο ποσό των £10,000.Αρχίζω με τηδιευκρί­ νηση ότι το ερώτημαπότετο κέρδος είναι εμπορικό ή κε­ φαλαιουχικό εξαρτάταιαπό τα πραγματικάπεριστατικά *" κάθε περίπτωσης. Ο Δικαστής Abbott στην υπόθεση OxfordMotorsLtd v.MinisterofNationalRevenue

(1959)18DLR

(2d)712κάμνειτηδιάκρισηαπλάωςεξής: " No one has ever been able to define income in terms sufficiently concrete to be of value for taxation 15 purposes whereithastobeascertained whether again is to beclassified as anincome gain or acapital gain, the determination of that question must depend in large measure upontheparticular facts of theparticularcase." Ας προχωρήσουμε λοιπόνσε μιαπιοενδελεχήεξέταση 20 των γεγονότων που περιστοιχίζουν το θέμα. Υπήρχεν εν πρώτοις η συμφωνία πώλησης των μετοχών. Το τίμημα πώλησης συμφωνήθηκε σε £50,

1. Περαιτέρω η Μονή ανέλαβε να καταβάλει ορισμένα έξοδα που θα καθορίζο­ νταναργότερα(παραγρ.3τηςσυμφωνίας). Δεύτερον, επι- 25 στολήτου Διευθυντή της Β.Μ.Σ. Λτδ. ημερ. 7/11/86 στην οποία βεβαίωνε ότι το κεφαλαιουχικό κέρδος ήταν £50,
2. Τρίτον, επιστολή του Διευθύνοντος Συμβούλου της Β.Μ.Σ.Λτδ. ημερ. 15/11/85 ότι ηαιτήτρια,γιαναδε­ χθεί νααποχωρήσει απότην εταιρείααυτή,έλαβε£55,000 30 απότηΜονήκαι£10,000απότη Β.Μ.Σ.Λτδ στις10/12/
3. Τέταρτον,επιστολή των ελεγκτών της εταιρείαςπροςτον Έφορο ημερ.22/5/87 ότι γιατηνπώληση των μετοχών ει­ σπράχθηκαν £65,000, αλλά από αβλεψία ποσό £15,000 δεν καταχωρήθηκε στα βιβλία λογαριασμών. Υπήρχε, 35 τέλος, και το εξής σημαντικό. Οι ελεγμένοι λογαριασμοί 932 4Α.Α-Δ. 5 ΧέΧεια Λτδ. v. Δημοκρατίαςχ.ά. Νικήτας, Δ. της Β.Μ.Σ. Λτδ., δείχνουν πως κατά την 31/12/77κατα­ βλήθηκαν£10,000σαναμοιβή στην αιτήτριαγια προσφερθείσεςυπηρεσίες.Ταστοιχεία αυτά.πουήτανενώπιοντου Εφόρουκατάτονκρίσιμο χρόνο,αποτέλεσαντηβάση και τοπλαίσιοτηςαπόφασηςγιαφορολόγηση του ποσούτων £10,
4. Πρέπει να υπομνησθεί στο σημείο αυτό ότι ο Έφορος κατέληξε ότι το ποσό της συμφωνίας ήταν £50,000πλέον £5,000γιαταέξοδα,ενώτουπόλοιπο ήταν αμοιβήπουεπλήρωσεη Β.Μ.Σ.Λτδ. Το επιχείρημα που πρόβαλανοι αιτητές είναι,καταρ­ χήν,ότι τοπαραπάνωποσόνήτανμέροςτης αντιπαροχής για την πώληση των μετοχών και άμεσα συνδεδεμένο με τηνυποχρέωσητουςκάτω απότηνπαράγραφο4τηςσυμ­ φωνίας να μην ιδρύσουν παρόμοια βιομηχανία κατάτα 15 επόμενα 15χρόνια.Εντούτοιςστηναπαντητικήτουςαγό­ ρευσηισχυρίστηκαν ότι επρόκειτογιαέξοδαγιατα οποία έκαμεπρόβλεψηηπαράγραφος3,ταοποία προσδιορίστη­ καν σε £10,000 μετά τον καταρτισμό και την υπογραφή της συμφωνίας.Έτσι το ποσό που στηνπραγματικότητα 20 εισπράχθηκεδενήταν£65,000,όπως εσφαλμένα αναφέρε­ ταιστοσώματηςπροσφυγής,αλλά£60,000.Σελάθοςεπί­ σης οφείλεται ο προσδιορισμός του συνολικού ποσού σε £65,000απότη Β.Μ.Σ. Λτδ. στην επιστολή της 15/11/85, το οποίο επανόρθωσε με νέα επιστολή της ημερ.9/2/90, 25 δηλαδήεκκρεμούσης τηςπροσφυγής. Τασυγκεκριμένα στοιχεία πουπροεκτέθηκανδείχνουν την ανεδαφικότητατωνπροβαλλομένων ισχυρισμών.Πα­ ρατηρώότι τοπωλητήριοκάμνει ρητήμνείαγιατα έξοδα και δεν συναρτάταικαθόλου με την εγκατάλειψηδικαιω30 μάτωνγια ίδρυσηάλλης επιχείρησης,πράγμαπουθα ανέ­ μενε κανείς αν πράγματιοι συμβαλλόμενοι είχαν τέτοια πρόθεση. Βασικά όμως ταεπιχειρήματατων αιτητών πα­ ραμένουν αιωρούμενα γιατί τα στοιχεία που έδωσαν οι ελεγκτές, οι λογαριασμοί, ως καιταάλλαέγγραφα επιβε35 βαιώνουν την ορθότητα της επίδικης απόφασης.Δεν θα ήταν άσχετο να προσθέσω ότι ακόμηκαι στην επιστολή τουΔιευθυντήτηςαιτήτριαςτης7/11/86, αναγνωρίζεταιη' προσφορά υπηρεσιών στη Β.Μ.Σ. Λτδ., και μάλισταεξει933 Νικήτας,Δ. ΧέλειαΛτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. -

(1991)δικεύεται το είδος τωνυπηρεσιών αυτών.Αλλο στοιχείο ήτανη αδυναμίατηςΒ.Μ.Σ.Λτδ. ναεξαγοράσειηίδια τις μετοχές της, διαδικασίαπου είναι νομικάανεπίτρεπτη. Καιδεννομίζωναχρειάζεταιαπάντησηη εξήγησητωναιτητών ότι η Μονή και τα άλλα εκκλησιαστικά ιδρύματα 5 ωςνέοιμέτοχοιτηςΒ.Μ.Σ.Λτδ.εξεπλήρωσανμέσωαυτής τιςσυμβατικέςυποχρεώσειςτουςαπέναντιστουςαιτητές. Τέλος,υπάρχειτοπαράπονοτωναιτητώνότιοΈφορος παρέλειψε νατους αποκαλύψειτις πληροφορίες πουείχε από τη Β.Μ.Σ, Λτδ., και που σχετίζονται με το επίδικο 10 ποσό.Έχοντας υπόψη τις διατάξειςτουάρθρο 4,που κα­ θιερώνει το απόρρητο των φορολογικών στοιχείων, η γνωστοποίηση τέτοιων στοιχείων σε τρίτους θαήταν πα­ ράνομη. Τοπαράπονοείναιαβάσιμο. Για τους λόγους που εξέθεσα καμιάαπότις πλημμέ- 15 - λείες που έχουν προσαφθεί κατά της προσβαλλόμενης απόφασης δεν έχει τεκμηριωθεί. Επομένως τηνεπικυρώ­ νωστηνολότητατηςσύμφωναμετοάρθρο 146

(4)(α) του συντάγματος. Η προσφυγήαπορρίπτεται με έξοδασε βάροςτων αι- 20 τητών. Προσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 934