Α ΑΛΛ. 7Μαρτίου, 1991 [Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ. ΑΚΙΝΗΤΑΝΙΚΟΛΑΟΣΚΑΡΑΝΤΩΚΗΣ ΛΤΔ., Αιτήτρια, ν. ΤΗΣΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΜΕΣΩ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 318/86). Φορολογία Εισοδήματος — Εμπορία γης — Φόρος Εισοδήματος επί κέρδους που προέκυψεαπό πώληση οικοπέδων — Αν μια πράξη αποτελεί εμπορία είναι θέμα πραγματικό και νομικό — Αποφασί ζεται με βάση ταεκάστοτεπεριστατικά της κάθευπόθεσης — Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην κρίση τον αποφασίζοντος οργά νου αν ηπροσβαλλόμενηαπόφαση ήταν επιτρεπτή. Φορολογία Εισοδήματος — CH Περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμοι 1978-1979 — Άρθρο 26
(1)όπως αριθμήθηκε βάσει του άρθρον 9 τουΝ.164/87— Επιβάλλεταιποσό ίσο με 1/10 της διαφοράς μεταξύ ποσού τον προσωρινού φόρου και του τελικού ποσού τον φόρου σεπερίπτωση χαμηλού υπολογισμού του φόρου — Οι διατάξεις δεν εφαρμόζονταιβάσει τηςεπιφύλαξης του ιδίου άρθρουστηνπερίπτωση που "πρόσωπο τιαμφισβητείεπί Δικαστηρίω τηνειςαντό επιβληθείσανφορολογίαν επί νομικού σημείου μη εισέτι αποφασισθέντος". Φορολογία Εισοδήματος — Αδικαιολόγητη παράλειψη — Τόκος9% — Οι Περί Βεβαιώσεωςκαι Εισπράξεως ΦόρωνΝόμοι 1978-1979 — Αρθρο 39
(2)όπως αριθμήθηκεβάσει του άρθρον 9 τουΝ. 164/ 87 — 'Οταν ηκαθυστέρησηστην διενέργειαβεβαιώσεως οφείλεται σε αδικαιολόγητη παράλειψη τον φορολογούμενου,καταβάλλεται τόκοςπρος 9% ετησίως από τηνπρώτη ημέρατον Δεκεμβρίου τον έτους στο οποίο αναφέρεται ηβεβαίωσηανεξάρτητα από το έτος στο οποίοόντως έγινεηβεβαίωσηαυτή. Μετηνπροσφυγήαυτήη αιτήτριαεταιρείαπροσέβαλετηναπό φασηταυΔιευθυντήΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων -Εφόρου ΦόρουΕισοδήματος νατηςεπιβάλειφόροεισοδήματοςγιαταφο ρολογικάέτη1979/1978-1983αναφορικάμετοκέρδοςπουπροέκυ ψε από την πώληση49 οικοπέδων τα οποία ηαιτήτρια-εταιρεία 949 Ακίνητα Ν.Κα$αντώκηςΛτδ.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)απέκτησεμεδωρεά. Προσβλήθηκε επίσης απόφασηγια επιβολή πρόσθετου φόρου 10%καιτόκων 9%. Η αιτήτρια εταιρεία συστάθηκε το 1963 ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και τα έσοδα της προέρχοντας από εκμε- 5 τάλλευση αγροκτημάτωνκαι μερίδιαεταιρειών. Το 1971 ο κ.Καραντώνκης κύριος μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος της αιτήτριας εταιρείας δώρησε 50 οικόπεδα στην εταιρεία για να την ενισχύσει οικονομικά. Μεταξύ των ετών 1972-1979 η αιτήτρια εταιρεία πώλησε τα σαράντα εννέα από τα πενήντα οικόπεδαγια 10 ναελαττώσει όπως ισχυρίστηκες τις οικονομικές της υποχρεώσεις. Ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων μετά από εξέταση των γεγονότων και λόγω πουοδήγησαν στην πώληση επέ βαλε την προσβληθείσα φορολογία γιατί κατέληξε ότι η πώληση των επίδικων οικοπέδων συνιστούσε εμπορία και επομένως το 15 κέρδος που προέκυψε συνιστούσε εμπορικό κέρδος μια και τα οι κόπεδα αυτά αποτελούσαν στοιχεία κυκλοφορούντος ενεργητικού (trading stock)της αιτήτριας εταιρείας. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας τηνπροσφυγήαναφο ρικά με τον πρώτο λόγο ακύρωσης και κάνοντας δεκτούς τους 20 επόμενουςδύολόγους ακύρωσηςαποφάσισεότι:
(1)Αν μία πράξησυνιστά εμπορία είναι θέμαπραγματικό μαζί και νομικό και αποφασίζεται με βάση τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το δε Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην κρίση του απο φασίζοντος οργάνου αν η προσβαλλόμενη απόφασηήταν εύλογα 25 επιτρεπτήσε αυτό. Μεβάσητηνομολογία έχει συγκεντρωθεί ένας αριθμός κριτηρίων που καθορίζουν το τι αποτελεί εμπορία γης. Τακριτήρια αυτά είναι: το αντικείμενο της περιουσίας,η χρονική περίοδος ιδιοκτησίας, η συχνότητα παρόμοιων πράξεων, η συ μπληρωματική εργασίαπουγίνεται σχετικά μετην περιουσία που 30 πωλείται,οι περιστάσεις πουευθύνονται γιατηνπώληση,τοκίνη τρο, η μέθοδος χρηματοδότησης,ηγνώσητου ιδιοκτήτη, ο τρόπος απόκτησης της περιουσίας και το τι γίνεται με το προϊόν τηςπω λήσεως. Η επίδικηαπόφασηήταν λογικά εφικτήστους καθ'ων η αίτηση με βάσητα στοιχεία και κριτήρια που έλαβανυπόψητους 35 και το Δικαστήριο δεν μπορεί ναυποκαταστήσει στην κρίση τους τηδικήτου.
(2)Αναφορικά με τοθέμα επιβολής του πρόσθετου φόρου 10% ηπερίπτωσηείναιτέτοιαπουναεμπίπτειστις πρόνοιεςτης επιφύ λαξηςτηςπαραγράφου
(1)τουάρθρου26 τουΝόμου. 40
(3)Αναφορικά μετηνεπιβολήτόκου9%επίτηςεπίδικηςφορο λογίας διαφαίνεται βάσει της νομολογίας ότι τόκος με βάση το άρθρο 39
(2)επιβάλλεται μόνο στις περιπτώσεις πουη καθυστέρη σηστη διενέργεια βεβαίωσης οφείλεται στην αδικαιολόγητηπαρά λειψητου φορολογούμενου. Στην παρούσαυπόθεσηδεν υπάρχει 45 950 \ 4ΑΛΛ. Ακίνητα Ν.ΚαραντώχηςΛτ6.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. τίποτα πουναδείχνει ότι υπήρξε αδικαιολόγητηκαθυστέρησηεκ μέρουςτηςαιτήτριαςεταιρείας. Η προσφυγή απορρίπτεται ως προς τον πρώτο λόγο ακύρωσης και επιτυγχάνει με ρικώς. Η επίδικη απόφαση όσων αφορά την επιβολή πρόσθεταν φόρου 10% και τόκου9% επίτηςφορολογίαςακυρώνεται. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Αμόνι Εντερπράϊσες (Χάουσες)Ατδ. ν.Δημοκρατίας (Αναθεωρη τική ΈφεσηΑρ. 438,ημερ. 27.3.1990)· Marsaa v.MortonandOthers,59T.C. 38l· AkinitaStephanouJoannideLtd. v.Republic
(1988)3C.L.R. 2663· Colakkides DevelopmentCo.Ltd.v.Republic (ΠροσφυγήΑρ. 255/ 86, ημερ. 16.3.90)· CD. HayProperties Ltd. v. The Republic (Προσφυγή Αρ. 563/85, ημερ. 8.4.89)· Γαβριήλν.Δημοκρατίας(ΠροσφυγήΑρ. 646/88, ημερ. 22.1.1990)· Cayzer, Irvine andCo. Ltd.v. Commissioners ofInlandRevenue, 24 T.C.49V Mediterranean Holiday Resorts Ltd. v. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 154/86, ημερ. 20.11.90)· Ignatiou andAnotherv.TheRepublic (ΠροσφυγήΑρ. 145/84, ημερ. 18.3.1989)· Χαραλαμπίδον ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 653/88, ημερ. 26.10.89)Pitsiakkos v.Republic
(1985)3C.LH. 1TOOΧρ. Κιτρομηλίδης Ατδ. ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 1021/85, ημερ. 27.3.1990)· Masouris v.TbeRepublic(ΠροσφυγήΑρ. 295/85, ημερ. 10.8.1989)· Georghiades v.TheRepublic
(1980)3CLJt. 525· Georghiades v.TheRepublic
(1982)3C.L&. 659Michaehdouv.Republic
(1985)3C.L.R. 1836Kalogirou v.Republic
(1986)3CLA. 1968- 951 Ακίνητα Ν.ΚαραντώκηςΛτδ.ν.ΔημοκρατίαςχΑ,
(1991)Matossian ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 329/85, ημερ. 24.4.1990)· Λνσιώτηςν. Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 63/88, ημερ. 10.1.90)· Agroktinotrofikes Epichirisis "ROUSHIAS" Ltd.v. Republic (Προ σφυγή Αρ. 6/86, ημερ. 30.6.89)· Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασης τουΔιευθυντήΤμή ματος Εσωτερικών Προσόδων να επιβάλει στηναιτήτρια εταιρεία φόρο εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 19791978-1993 αναφορικάμετοκέρδοςπουπροέκυψεαπότην ίο πώληση 49 οικοπέδων στην περιοχή Μακεδονίτισσας τα οποίαηαιτήτριαεταιρείααπέκτησεμεδωρεάτο
- Γ. Τριανταφυλλίδης, για τουςαιτητές. Α. Ευαγγέλου,Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημοκρατίας, για τουςκαθ'ων ηαίτηση. 15 Ο Πρόεδροςκ.Α.Λοΐζουανάγνωσετηνακόλουθη από φαση. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Με την προσφυγή αυτή η αιτήτρια εταιρεία προσβάλλει την απόφασητουΔιευθυντήΤμήμα τος Εσωτερικών Προσόδων-Εφόρου Φόρου Εισοδήματος 20 νατηςεπιβάλει φόροεισοδήματοςγιαταφορολογικά έτη 1979/1978-1983, αναφορικά με το κέρδος που πρόκυψε από την πώλησησαράνταεννέα οικοπέδων στην περιοχή Μακεόονίτισσας τα οποία η αιτήτρια εταιρείααπόκτησε μεδωρεάαπότοΝικόλαοΚαραντώκητο
- 25 Η αιτήτριαεταιρείαπροσβάλλει επίσης την απόφαση για επιβολήσ' αυτήνπρόσθετου φόρου 10%όπωςκαιτό κουςπρος 9%. Η αιτήτρια εταιρεία συστάθηκε ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης το 1963 καιταέσοδατηςπροέρχο- 30 νταν κατάτην επίδικηπερίοδο,απόεκμετάλλευση αγρο κτημάτωνκαιμερίδιαεταιρειών. 952 5 4 ΑΛΛ. ΑκίνηταΝ.ΚαραντώκηςΛτΛ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Αοΐζου,Π. Ο Νικόλαος Καραντώκης με έγγραφη συμφωνία, ημε ρομηνίας 22 Ιουνίου, 1965, αγόρασε απότην ΙεράΑρχιε πισκοπή Κύπρου ένακτήματο οποίο διαχώρισε σε οικό πεδα. Ο σκοπός της αγοράς ήταν ο διαχωρισμός του 5 κτήματος σε οικόπεδα και οι πωλητές υποχρεώνονταν όπως προβαίνουν "τηαιτήσει τουαγοραστού,είτεεις την επ* ονόματι του αγοραστού μεταβίβασιν των οικοπέδων είτεπρος τρίτους εις ους τα οικόπεδα έχουν πωληθήνο ουμένου ότι οπωλητήςδενθα'έχηυποχρέωσιν ναμεταβι10 βάζημεγαλύτερον αριθμόνοικοπέδων απότον αριθμόν ο οποίος θα πρόκυψη εκ της διαιρέσεως του ποσού το οποίον ούτος εισέπραξε παρά του αγοραστού διαιρουμέ νου δια2500,μηλαμβανομένης υπ'όψιν της προκαταβο λής εκ Λ.Κ 16.000.000μιλς και αφαιρουμένου εκ του ει15 σπραχθέντος ποσού των δεδουλευμένων τόκων μέχρι της σχετικής ημερομηνίας." -(όρος2
(4)). Τον Ιανουάριοτου 1971 οκ.Καραντώκης,πουείναιο κύριος μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος της αιτήτριας εταιρείας, έδωσεγραπτέςοδηγίεςστην Ιερά Αρχιεπισκοπή 20 όπως 50 από τα οικόπεδα τα οποία προέκυψαν από το διαχωρισμό του κτήματος μεταβιβαστούν απευθείας στο όνομα της αιτήτριας εταιρείας προς την οποίαν τα είχε δωρίσει διότι όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια εταιρεία είχε άμεσηανάγκηοικονομικής βοήθειαςγιατην εκμετάλλευση 25 δυο αγροκτημάτων στο Ακάκι και Μόρφου. Πράγματι, έγινε ημεταβίβαση και ηαιτήτρια εταιρεία κατέστη ιδιο κτήτριατωνοικοπέδωναυτών. Μεταξύ 1972 και 1979 ηαιτήτρια εταιρεία πώλησε τα σαράντα εννέα απόταπενήντα οικόπεδα για να ελαττώ30 σει,όπωςείναιοισχυρισμός της,τις οικονομικές τηςυπο χρεώσεις. Ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων μετάαπό εξέταση τωνγεγονότων καιτων λόγων που οδή γησανστην πώληση κατάληξε ότι η πώληση των επίδικων 35 οικοπέδωνσυνιστά εμπορίακαι,επομένως,τοκέρδοςπου προέκυψε απότην πώληση πρέπει να θεωρηθεί εμπορικό κέρδος, μια και τα οικόπεδα αυτά αποτελούσαν στοιχεία 953 Α. Λοϊζου,Π. Ακίνητα Ν.ΚαραντώχηςΑτδ. ν.Δημοκρατίαςχ.ά.
(1991)κυκλοφορούντος ενεργητικού (trading stock) της αιτήτριας εταιρείας, την οποίαν επομένως εκλαμβάνουν ως εμπόρους γης(traders inland). Είναι ηθέσητης αιτήτριας εταιρείας ότι ταοικόπεδα αυτά δωρίθηκαν απότον κ. Νικόλαο Καραντώκη,αποτε- 5 λούν κεφαλαιουχικάστοιχεία (capital assets)καιγιατούτο οποιοδήποτε κέρδος πρόκυψε από τη διάθεση τους δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος. Και οι καθ' ων η αίτηση δεν αμφισβητούν ότι τα 50 οικόπεδα αποκτήθηκαν με δωρεά προς την αιτήτρια εταιρεία, και αυτό στηρίζεται 10 στο περιεχόμενο της παραγράφου 6 της ένστασης όπου αναφέρονταιταπιοκάτω:"In January, 1971, Mr. Nicolaos Karantokis who is a shareholder and the managing director of applicant company and also a well-known dealer in immovable 15 properties gifted to applicant company 50 buildingsites at Makedonitissalocalityoutof his stock-in-trade." Είναι ηεισήγησητηςαιτήτριαςεταιρείαςότι μιακαιτα επίδικαοικόπεδαπεριήλθαν σταχέριατης μεδωρεά αυτά έγιναν κεφαλαιουχικά στοιχεία και επομένως οποιοδήπο- 20 τε κέρδος πρόκυψε απότηδιάθεσητους δεν υπόκειται σε φόροεισοδήματος. Καιτούτο, ανεξάρτητααπότο γεγονός ότι τα επίδικα οικόπεδα αποτελούσαν μέρος του κυκλο φορούντος ενεργητικού τουκ. Καραντώκηγιατί αυτά με τατράπηκαν αυτόματα σε στοιχεία πάγιου ενεργητικού 25 μόλις περιήλθαν στα χέρια της αιτήτριας εταιρείας με δωρεά. Υποδείχθηκε επίσης ότι ο κ. Νικόλαος Καραντώκης έχει φορολογηθεί επί τουνοητούκέρδους (notional profit) που υποτίθεται ότι πρόκυψε από τη δωρεά διάθεση των 30 πενήντα οικοπέδων προς την αιτήτρια εταιρεία,το οποίο κέρδος υποτίθεται ότι θαπρόκυπτε σ' αυτόν αν πωλούσε τα επίδικαοικόπεδασετρίταπρόσωπακαι,το οποίο ισο δυναμεί με την αγοραίααξία (market value)των οικοπέ δων τον Ιανουάριο του 1971 που μεταβιβάστηκαν, αφαι- 35 ρουμένου τουκόστους απόκτησηςτους. 954 4ΑΛΛ. Ακίνητα Ν.ΚαραντώκηςΑτ*. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Αοΐζου,Π. Το ερώτηματοοποίοτίθεται είναικατάπόσο,έχοντας υπόψηταπραγματικάγεγονότακαιτοΝόμο,μπορείησυ ναλλαγήναθεωρηθεί ότιέχειτοχαρακτήραεμπορίαςακί νητηςπεριουσίαςή είναιαπλήρευστοποίησηπεριουσίας. 5 Είναιη θέσητουΔιευθυντήότιτοκέρδοςπου προέκυ ψεσυνιστά εμπορικόκέρδοςγιατουςπιοκάτωλόγους:(α)Τομετοχικό κεφάλαιοτηςαιτήτριαςεταιρείας που εκδόθηκε και πληρώθηκε πλήρως απότην ημέρα της σύ στασηςτηςμέχριτην31 Δεκεμβρίου, 1971,ήταν£100.-. 10 (β)Ένα άτομο,καιστην παρούσαυπόθεσηη αιτήτρια εταιρεία, με το ασήμαντο κεφάλαιο των £100.- δεν μπο ρούσε να είναι σε θέσηνα κάμει επενδύσεις ανερχόμενες σε χιλιάδες λίρες εκτός με δανεισμό χρημάτωνκαι, κάτω από τις περιστάσεις, είναι καθαρόότι από την αρχήτέ15 τοιο άτομοπρέπει ναπωλήσει γιαναεξοφλήσει το χρέος του, πολύ περισσότερο δε όταν οι επενδύσεις αποδίδουν οποιοδήποτεεισόδημα. (γ)Οιεπενδύσεις,όπωςφαίνεταιπιοκάτω,τιςοποίες απόκτησεηαιτήτριαεταιρείαπρινταπροαναφερθένταοι20 κόπεδαδωρηθουν σ' αυτήν τον Ιανουάριοτου 1971, δεν απόφεραν εισόδημα εκτός από τις μετοχές στη Vassiliko CementCo.Ltd.,ήκαιανακόμααπόφερανεισόδημα αυτό ήταν μηδαμινόκαιανεπαρκές γιαναμπορείποτένα πλη ρωθείηαξίατωνεπενδύσεωντης εταιρείας. 25 3 0 (ί)Αγροκτήματα,νέεςεγκαταστάσεις, εργαλείακαιμηχανήματα (ii)ΜετοχέςστηSoleaConstruction Co.Ltd. (iii)ΜετοχέςστηVassilikoCement Co.Ltd. (iv) ΜετοχέςστηνAmaniEnterprises (Houses)Ltd. 955 62,102 20,ί?99 10,110 17,130 Α. Αοΐζου, Π. ΑκίνηταΝ.ΚαραντώκηςΑτ6. ν.Δημοκρατίας*Λ. (ν)Μετοχές στηCyprusTourism Dev. Co.Ltd.
(1991)500 £110,841 Πιστωτές. Medcon Construction Co.Ltd. £121,206 To ακάθαρτο εισόδημα της εταιρείας το 1970 ήταν £1,677.-και τα έξοδα της σε μετρητά £5,719.-. Έλλειμμα 10 £4,042.-. (δ) Ο κύριος σκοπός της αιτήτριας εταιρείας είναι η απόκτηση ακίνητης περιουσίας αλλά έχει επίσης εξουσία ναεμπορεύεται μ'αυτή. (ε)Ηαιτήτρια εταιρεία ασχολήθηκε μετην επιχείρηση 15 της γεωργίας. Αγροκτήματα και γηαποκτήθηκανκαινέες φυτείες, κτίρια κατασκευάστηκαν και αναπτύχθηκαν πάνωσ' αυτάαλλάζοντας έτσιτοχαρακτήρατουαρχικού κεφαλαιουχικού στοιχείου. Τέτοιες προσαρμογές έγιναν για να εξασφαλιστεί η πιο εύκολη διάθεση τους στην 20 αγορά. (στ)Δεν μπορούσε ναυπάρξει μητρικήή φυσικήαγάπη και αφοσίωση απότον κ. Καραντώκηπρος τηναιτήτρια εταιρεία,ώστεοκ.Καραντώκηςνακάμειδώρο50οικόπε δααπόταστοιχείατουκυκλοφορούντος ενεργητικού του. 25 (ζ) Ο χαρακτήρας του κυκλοφορούντος ενεργητικού των οικοπέδων μεταφέρθηκε στην αιτήτριαεταιρεία διότι τα οικόπεδα δεν ήταν τέτοια στοιχεία που μπορούσε ν* αποφέρουνεισόδημακαιαπόλαυσημετηνκατοχήτους. (η)Ηαιτήτριαεταιρείααπότηνημερομηνία της μετά- 30 βίβασης των οικοπέδων αυτών σ*αυτήαπότον κ.Καρα ντώκηγνώριζε καισκοπόςτηςήτανναταπωλήσει μεκέρ δος. 956 4ΑΛΛ, 5 ΑκίνηταΝ.ΚαραντώκηςΑτδ. ν.Δημοκρατίας χ.ά. Α. Αοΐζου,Π. (θ) Οι πωλήσεις οικοπέδων δεν έγιναν με ιδιωτικές συναλλαγές μεταξύ της εταιρείας και των αγοραστών αλλά ήταν με οργανωμένη βάσημέσω γνωστών κτηματο μεσιτών,οιοποίοιεισέπραττανπρομήθειεςπάνωστιςπωλήσειςτωνοικοπέδων. Ταοικόπεδαεπίσηςπωλήθηκανμε πιστωτικούςόρουςαπότηναιτήτριαεταιρεία. (ι) Η πρόθεση του κ. Καραντώκη μεταβιβάζονταςτα οικόπεδα στην αιτήτριαεταιρείαήτανηδιευκόλυνση της διεξαγωγήςτων επιχειρήσεων του,καιτέτοιαώστε ναδι10 ευκολύνει τηνεξασφάλισηδανείωνγιαναχρηματοδοτήσει τιςδραστηριότητες άλλων εταιρειώνστις οποίεςείχεσυμ φέρον.Αυτό μαρτυρείται απότις σημειώσεις στους ελεγ μένους λογαριασμούς που υποβλήθηκαν από τους ελεγ κτές της αιτήτριας εταιρείας κ. Συρίμη & Σία για τα 15 χρόνια που έληγαν στις 31 Δεκεμβρίου, 1971, μέχρι 1979 (δηλαδήταχρόνιαπουαφοράηπροσφυγή). 20 25 (i)Ταοικόπεδαπου μεταβιβάστηκανστηναιτήτρια εταιρεία ήταν υποθηκευμένα προς την Τράπεζα Κύ πρου για το ποσό των £200,000για την παραχώρηση δανείωνστηMedconConstruction Ltd.,η οποία ιδρύθη κεστις 3Μαρτίου, 1971 καιηοποίαανέλαβετις εργο ληπτικέςεπιχειρήσεις τουκ. Καραντώκη. (U) Η αιτήτριαεταιρείαήτανεγγυήτριαγιατοποσό των £110,000 γιατην παραχώρηση πιστώσεων από την ΤράπεζαΚύπρουστηMedconConstruction Ltd. (iii) Μέρος των αγροκτημάτων ήτανυποθηκευμένα στην Barclays Bank International για την εξασφάλιση ενόςδανείου£80,000γιατη MedconEnterprises Ltd. 30 (iv) £10,000 συνήθεις μετοχές τηςVassiliko Cement Co. Ltd. είχαν ενεχυριαστεί στην Barclays Bank International γιαεξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσε ωνστηMedconEnterprises Ltd. (κ) Οι παράγραφοι 7 και 8 του Παραρτήματος "Β" στην αίτησημιλούν απόμόνες τους ότι οκ.Καραντώκης 957 Α. Αοΐζου, Π. ΑκίνηταΝ.ΚαραντώκηςΑτό. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)δεν ήταν κάτοχος των οικοπέδων αλλά αποφάσισε να ανακτήσει κατοχή και να μεταβιβάσει τα οικόπεδααυτά στην αιτήτρια εταιρεία ώστε ναδημιουργήσει ικανοποιη τικούς όρους για μεταβίβασητης επιχείρησης σε μιαεται ρεία περιορισμένης ευθύνης, δηλαδή τη Medcon Construction Ltd.πουσυστάθηκε στις3 Μαρτίου,
- 5 Αν μιαπράξησυνιστά εμπορία είναι θέμαπραγματικό μαζίκαι νομικό,καιαποφασίζεταιμεβάσηταπεριστατι κά της κάθε υπόθεσης, το δε Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στηνκρίση τουαποφασίζοντοςοργάνουανηπροσβαλλό μενηαπόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή σ*αυτό. Οι αρχές που διέπουν το θέμα,συνοψίζονται στην υπόθεση Αμάνι Εντερπράισες(Χάουσες) Ατδ. ν. Δημοκρατίας(Αναθεω ρητική Έφεση 438, στην οποία η απόφαση δόθηκε στις 27/3/1990)ως εξής: 10 15 'Το Δικαστήριο τούτο σε σειρά υποθέσεων, οι οποίες αναφέρονται και σε μεγάλη έκταση στις υποθέσεις Αλέ ξανδροςΠαΐκκος ν.Δημοκρατίας (αρ.προσφυγής314/88, απόφαση ημερομηνίας 21 Φεβρουαρίου 1990 και ColakidesDevelopmentCo., Ltd., v.Δημοκρατίαςαρ.προ- 20 σφυγής 255/86,απόφασηημερομηνίας 16 Μαρτίου 1990, έχει καθορίσει τις αρχές του τί συνιστά εμπορία γης ή ποία πράξηέχειτοχαρακτήραεμπορίας.Δεν υπάρχειμια συγκεκριμένη απόφασηστην οποία καθορίστηκαν εξαντ λητικά όλα τακριτήρια και αυτότονίζεται σέ όλες,αλλά 25 το σύνολο των υποθέσεων περιλαμβάνει ένα αριθμό κρι τηρίωνπουείναιταακόλουθα:1.Τοαντίκειμενοτηςπεριουσίας. 2.Ηχρονικήπερίοδοςτης ιδιοκτησίας. 3.Ησυχνότητα παρόμοιωνπράξεων.
- Συμπληρωματική εργασίαπουγίνεται σχετικά με τηνπεριουσία πουπωλείται. 5.Περιστάσεις πουευθύνονται γιατηνπώληση. 958 30 4ΑΑΛ. ΑκίνηταΝ.Καραντώκης ΛτΑ.ν.Δημοκρατίας χ.ό. Α. Αοΐζου,Π.
- Κίνητρο. 7.Μέθοδοςχρηματοδότησης.
- Γνώση του ιδιοκτήτη.Έχει σημασίακατάπόσον την πράξηαυτήτην κάμνει κάποιος ο οποίος δεν έχεικαμιάσχέσημετοεπάγγελμαήμιαεταιρείαπου ιδρύθηκεγιατοσκοπόαυτό. 9.0 τρόποςαπόκτησης* και 10.Τοτίγίνεταιμετοπροϊόντηςπωλήσεως." Κανένα απόαυτάτα κριτήριαδεν είναικαθοριστικό από μόνο του, ούτε και έχουν εξαντληθεί τακριτήρια. ΣτηνυπόθεσηMarson v.Morton&Others,59T.C.381,λέ χθηκανταακόλουθαστησελ. 392:"Iemphasise again thatthematters Ihave mentioned arenotacomprehensive listandnosingleitemis inany way decisive. I believe that in order to reach a proper factual assessment in each case it is necessary to stand back, having looked at those matters, and look at the whole pictureandask thequestion - andfor this purpose it is nobad thing togo back to thewords of thestatutewas this an adventure in the nature of trade? In some cases perhaps more homely language might be appro priateby askingthequestion, was thetaxpayer investing themoneyorwas hedoing adeal?" Απ' ότι φαίνεταιαπόταπιοπάνωανκαιστην παρού σαυπόθεσηοκύριοςσκοπόςτηςαιτήτριαςεταιρείας δεν είναιηεμπορίαγης,ηεταιρείαέχει τέτοιαεξουσία.Στην υπόθεσηAkinitaStephanou Ioannide Ltd v.Republic(υπό θεσηαριθμός258/87,στην οποίαηαπόφασηδόθηκεστις 30/12/1988 - εκκρεμεί ηΑναθεωρητικήΈφεση882)λέχθη κεότι:"As regards theissueof thefirst criterion,namely the company's objects, onemay look atits objects assetout 959 Α. Αοΐζου, Π. Ακίνητα Ν.Καραντώκης Λτο. ν.ΔημοκρατίαςχΛ.
(1991)in the Memorandumof Association, for the purpose of discovering thenatureof aparticular transactionentered into by such company. This is clear from the authorities bothinEnglandandinCyprus,namelyCommissioners of Taxes v. Melbourne Trust Ltd [1914] A.C 1001; Rees 5 Roturbo Development SyndicateLtd v.Ducker,13 T.C. 366; Cooksey andBibbey v. Rcdnail(KM. Inspector of Taxes)30 T.C. 514; Amani Enterprises (Houses) Ltd v. The Republic
(1985)3 C.L.R. 198 and River Estates v. TheRepublic
(1986)C.L.R. 2575." 10 (Βλέπε επίσης: CD. HayProperties Ltd v.theRepublic (υπόθεση αριθμός563/85, στην οποία η απόφασηδόθηκε στις 8/4/1989- γιατηναπόφασηαυτήεκκρεμεί η Αναθεω ρητικήΈφεση 927),Νικόδημου Γαβριήλ και Δημοκρατίας (υπόθεση αριθμός646/88, στην οποία η απόφαση δόθηκε 15 στις 22/1/1990), Παΐκκου ν. Δημοκρατίας (υπόθεση αριθ μός 314/88,στηνοποίαη απόφασηδόθηκεστις21/2/1990εναντίον της εκκρεμεί ηΑναθεωρητικήΈφεση 1079)και, ColakidesDevelopment Co. Ltd v.Δημοκρατίας (υπόθεση αριθμός 255/86, στην οποία η απόφαση δόθηκε στις 20 16/3/1990 - εναντίον της εκκρεμεί η Αναθεωρητική Έφεση 1093). Στην υπόθεση Cayzer, Irvine & Co. Ltd. v. Com missioners of Inland Revenue, 24 T.C. 491, λέχθηκαντα ακόλουθαστησελ. 496:"Theremaywellbeadifference between threegeneral types of case. Thereis thecase where an individual, who has either inherited or has acquired land, deals with it much as this Company dealt with the estate of Ralston, and in such acase it might well be thatit would be easier 30 to find that the proprietor was holding the estate as an investmentratherthanholdingitassomethingwithwhich to trade and which he was developing with a view to realisation inthemarket.Again, there is thecase where a company is formed to trade in land and is found to be 35 dealing with its land much as this Company has been found to be dealing with its land.Insuch acase Ithinkit 960 25 4 Α.Α.Δ. ί 10 15 20 25 30 Ακίνητα Ν.Καραντώκης Ατδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. ΛοΤζου, Π. might be comparatively easy to hold that it was dealing with the land as a trader, since the company itself was formed for that very purpose. But this is a case intermediatebetween those two,for theAppellants were a Company incorporated to acquire and carry on the business of shipowners, ship managers and insurance brokers, andtheirmainbusiness was thatof managers of the Clan Line Steamers, Ltd.Therefore it cannotbe said that they were a Company the main purpose of which was tocarry ondealings inland.Ontheotherhand,they were a Company which was formed for the purpose of earning a trading profit and their activities, one might suppose, were mainly directed to that end. They had power under the objects clause of the memorandum of association to trade in land. That is not disputed; and accordingly iftheydidtradeinlandtheywere actingintra vires and the profits of that part of their business would be just part of the normal and contemplated trading profits of theCompany.Moreover,acompanyformed to carry on in the main a particular line of business may often and does often carry on a subordinate business or trade the profits of which are part of the profits of the company as awhole." To πιο πάνω απόσπασμα υιοθετήθηκε στην υπόθεση Mediierranean HolidayResortsLtd v.Δημοκρατίας (υπό θεσηαριθμός 154/86, στην οποία ηαπόφαση δόθηκεστις 20/11/1990 και εκκρεμεί εναντίον της η Αναθεωρητική Έφεση 1256). Στην υπόθεση Mediterranean Holiday Resorts,όπως καιστηνπαρούσα,ηεμπορίαγηςδενήτανκύριος σκο πός της εταιρείας,αλλά βάσει του Ιδρυτικού Εγγράφου της είχε δικαίωμα αγοράς και διάθεσηςακίνητης περιου σίας. Στην υπόθεση Apostolos Ignatiou& Another v. The 35 Republic(υπόθεσηαριθμός 145/84,στηνοποίας απόφαση δόθηκεστις 18/3/1989) λέχθηκε ότι:- 961 Α. Αοΐζου,Π. ΑκίνηταΝ.Καραννώκης Ατο. ν.Δημοκρατίας *&.
(1991)"The test is whether the transaction exhibits features which give it the character of a business deal. Though a single transaction rarely attracts income tax, the tran saction mustbeexamined objectively. InPinson'sRevenue Law,6thedition,p.24,weread:- 5 "It is in general more easy to hold that a single transaction entered intoby anindividual intheline ofhis own trade (although not part and parcel of his ordinary business) is an adventure in the nature of trade than to hold that a transaction entered into by an individual 10 outside the line of his own trade or occupation is an adventure inthenatureoftrade." (Εναντίοντηςπιοπάνωαπόφασηςεκκρεμεί ηΑναθεω ρητική Έφεση921.) Απ' ότι μπορεί νασυναχθείτόσο απότηναγγλικήόσο 15 και τη δική μας νομολογία δεν υπάρχειδιαφοροποίηση κριτηρίων μεταξύ ιδιωτών και εταιρειών, ο δε τρόπος απόκτησηςτηςπωληθείσαςπεριουσίαςδενμπορείν'απο τελέσει αποφασιστικό κριτήριοαπόμόνοτου.Στηνυπό θεση Χαραλαμπίδου ν. Δημοκρατίας (υπόθεση αριθμός 20 653/88, στην οποία η απόφασηδόθηκε στις 26/10/1989) όπου η αιτήτριααπόκτησεμέροςτηςπεριουσίαςπουπού λησεβάσεικληρονομίαςκαιμέρος μεαγορά,το Δικαστή ριο δενεπενέβηκεστηνκρίσητουΕφόρουΦόρουΕισοδή ματος, που αποφάσισε ότι οι πράξεις της αιτήτριας 25 αποτελούσανεμπορίαγης. Η οικονομική κατάστασητης αιτήτριαςείναι κάτι το οποίο μπορούσε επίσης να ληφθεί υπόψη (βλέπε Αμόνι Εντερτιράισες (Χάουσες) Λτδ (όπως πιο πάνω) και MediterraneanHolidayResortsLtd (όπωςπιοπάνω). Σύμφωνα με όλα τα πιο πάνωβρίσκω ότι ηεπίδικη απόφασηήτανλογικά εφικτή στους καθ'ων ηαίτηση με βάσηταστοιχείακαικριτήριαπουέλαβανυπόψητουςκαι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κρίση 962 30 4 ΑΛΛ ΑκίνηταΝ.ΚαοαντώχηςAto. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α.Αοΐζου,Π. τους. ΗυπόθεσηPitsiakkos v.Republic
(1985)3C.L.R. 1700, στην οποίαέγινεαναφοράαπότοδικηγόροτηςαιτήτριας, όπουηπωληθείσα περιουσία αποκτήθηκεαπότοναιτητή 5 δυνάμει δωρεάς απότον πατέρα του αποφασίστηκε με βάσηταδικά τηςπεριστατικά και,διαφέρει απότην πα ρούσαστοότιηδωρεάέγινεαπόπατέραπροςπαιδί,οαιτητής κράτησε τηνπεριουσία για μερικά χρόνια προτού την πωλήσεικαι,ηαγοραπωλησίαπεριουσίας δεν αποτε10 λούσεμέροςτηςεργασίαςτουαιτητή. 15 20 25 30 Στην υπόθεση Χρ. Κιτρομηλίδης Λτδ. ν. Δημοκρατίας (υπόθεσηαριθμός 1021/85, στην οποίαηαπόφαση δόθηκε στις27/3/1990) τοΔικαστήριο ακύρωσε την απόφαση των καθ' ωνηαίτηση ναθεωρήσουν πώλησηπεριουσίαςπου αποκτήθηκε μεδωρεάπροςτηνεταιρείαωςεμπορία γης. Το Δικαστήριο έλαβε υπόψηγιανακαταλήξει στην από φασητου,μεταξύάλλων,ότιηπεριουσίααγοράστηκεαπό το δωρητή για άλλους σκοπούς οι οποίοι ματαιώθηκαν αργότερα καιόχιγιασκοπούς εμπορίας, δενείχε προβεί προηγουμένως σε άλλες πωλήσεις ακίνητης περιουσίας, και ότιηεμπορία γηςδενήταν κύριος σκοπός τηςεται ρείας. Στην παρούσαπερίπτωση ηπεριουσία αποκτήθηκε απότοδωρητήγιασκοπούς εμπορίας,ηεμπορίαγηςήταν επιτρεπτήμεβάσητοΙδρυτικόΈγγραφοτης εταιρείαςκαι ηπρόθεση πώλησης τηςυπήρχε εκ μέρους τηςεταιρείας, όπως είναι φανερό, απότη στιγμή της απόκτησηςτης. Επομένως, καιηυπόθεση αυτήδιαφοροποιείται από την παρούσα.Ενπάσηπεριπτώσει η υπόθεση Χρ. Κιτρομηλίδης Λχδ. εφεσιβλήθηκε με την Αναθεωρητική Έφεση1106, ηοποίαακόμαεκκρεμεί. Ο ισχυρισμόςτηςαιτήτριαςότιμετην επιβολήτηςεπί δικης φορολογίας εισπράττεται φόρος δύοφορές για τα ίδιαοικόπεδαείναι αβάσιμη,διότι, όπως εξήγησεο δικη γόρος τωνκαθ'ωνηαίτησηηεπίδικη φορολογία επιβλή35 θηκε αφού αφαιρέθηκεωςκόστος τωνοικοπέδων ητρέ χουσα αξία τους κατάτηνημερομηνία τηςδωρεάς. Οκ. Καραντώκης,απότηνάλληφορολογήθηκε μεβάσητηδια963 Α. Αοΐζου,Π. ΑκίνηταΝ.ΚαραντώκηςΛτδ. ν.Αημοχρατίαςκ.ά.
(1991)φοράπουπρόκυψεαπότοκόστοςαπόκτησηςτωνοικοπέ δωνκαιτηςτρέχουσαςαξίαςτουςκατάτηνημέρατηςδω ρεάς. Επομένως το ίδιο κέρδος δε φορολογήθηκε δύο φορές. Το επόμενοθέμαπου χρήζει εξέτασης είναι κατάπόσο 5 οι καθ'ωνη αίτησηορθάεπέβαλαντονπρόσθετοφόρο εκ 10%αναφορικάμετιςυπόκρίσηφορολογίες. Ο πιο πάνωπρόσθετος φόροςεπιβάλλεται μεβάση το άρθρο 29 των Περί Βεβαιώσεως και ΕισπράξεωςΦόρων Νόμων 1978-1979(4/78-41/79), το οποίοαναριθμήθηκεσε 10 άρθρο26
(1)μετοάρθρο9τουΝόμου 164/87. Σύμφωνα με την παράγραφο
(1)του άρθρου αυτού,ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδωνέχει δικαίωμαν' απαι τήσειποσό ίσο μετο 1/10 τηςδιαφοράςμεταξύτουποσού τουπροσωρινού φόρουκαιτουτελικούποσούτουφόρου 15 τουπληρωθέντος υπόφορολογούμενου σε περίπτωση χα μηλούυπολογισμού του φόρου. Είναιηθέσητηςαιτήτριαςεταιρείαςότιστηνπερίπτω σητης εφαρμόζονταιοιδιατάξειςτηςεπιφύλαξηςτου άρ θρου αυτούκαι επομένως, δεν έπρεπε νατης επιβληθεί ο 20 πρόσθετος φόρος. Η επιφύλαξη του άρθρου29
(1)(τώρα 26
(1))τουπιοπάνωΝόμουέχειωςακολούθως:"Νοείταιότι at διατάξειςτουπαρόντοςεδαφίου δεν εφαρμόζονται εις περίπτωσιν καθ' ηνπρόσωπον τιαμ φισβητεί επίΔικαστηρίωτηνειςαυτόεπιβληθείσανφο- 25 ρολογίαν επί νομικού σημείου μη εισέτιαποφασισθέντος." Η αιτήτριαεταιρεία ισχυρίζεται ότι ηπροσφυγήαυτή άπτεται του νομικού σημείου κατά πόσο κάποιος που αποκτάακίνητηπεριουσίαμεδωρεάμπορείναφορολογη- 30 θεί κατάτη διάθεση της έστω και αν δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε άλληπράξηαγοραπωλησίαςγης.Οδικηγό ρος των καθ*ων ηαίτηση είπε στηγραπτήτου αγόρευση ταακόλουθα:964 4ΑΛΛ. 0 ΑχίνηταΝ.ΚαραντώκηςΑτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Αοΐζου, Π. "13.2 Είναιγεγονόςότιστηνπαρούσαυπόθεσηοιαιτητές αμφισβητούν κατάπόσο κάποιος ο οποίος απο κτά ακίνητηπεριουσία με δωρεά μπορεί ναφορολογη θείκατάτηδιάθεσητηςέστω καιανδεν έχειπροβεί σε οποιαδήποτε άλλη πράξη αγοραπωλησίας γης. Όμως έχει υποβληθεί στην παράγραφο 11 πιο πάνω, ότι στη συγκεκριμένη υπόθεση ο καθ'ου η αίτηση Διευθυντής ΤμήματοςΕσωτερικών Προσόδωνάσκησεορθάτηδια κριτική του ευχέρεια και η προσβαλλόμενη απόφαση ήτανεύλογα επιτρεπτή.Επομένωςευσεβάστωςυποβάλ λεται ότι οι αιτητές δεν μπορούν να επικαλούνταιτην επιφύλαξητουάρθρου 26
(1)στηνπροκειμένη περίπτω ση." ΣτηνυπόθεσηPitsiakkos v.Republic (όπωςπιοπάνω) 5 τοθέματηςδωρεάςθεωρήθηκεωςένααπόταπεριστατικά ταοποίαέπρεπεναληφθούνυπόψη κατάτην εξέτασητου θέματοςκατάπόσοστη συγκεκριμένη περίπτωσηη πράξη του αιτητή συνιστούσε εμπορία γης. Δεν τέθηκε όμως καμιά συγκεκριμένη δεσμευτική αρχή αναφορικά με το 0 θέμα. Στην υπόθεση Masouris v. TheRepublic (υπόθεση αριθμός 295/85), στην οποία η απόφαση δόθηκε στις 10/8/1989(εναντίον της εκκρεμεί ηΑναθεωρητική Έφεση 988) ο Δικαστής κ. Σαββίδης αποφάνθηκεως εξής:5 'The proviso to s.29(l) cannot operate in favour of theapplicant as thequestion raisedisnotoneof aclearly legal point not determined, but is a point of mixed law. andfact." Στηνπερίπτωσηόμωςεκείνη,ηυπόθεσηδενπαρουσία ζε καμιά καινοτομία ούτε όσον αφορά νομικά σημεία, 3 ούτε όσον αφοράτα περιστατικά της, αλλά ήταναπλώς μιασυνηθισμένη περίπτωσηαγοραπωλησίαςακινήτων. Εξέτασαμεπροσοχήτους ισχυρισμούς τωνδικηγόρων υπό το φως των περιστατικών της παρούσας υπόθεσης και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ηπερίπτωση είναι τέϊ τοια που να εμπίπτει στις πρόνοιες της επιφύλαξης της παραγράφου
(1)του άρθρου29 του Νόμου. Επομένως η 965 Α. Αοΐζου,Π. Ακίνητα Ν.ΚαραντώχηςΛτδ. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)επίδικηαπόφαση, αναφορικά με τοσημείο αυτόπρέπειν' ακυρωθεί. Το τελευταίο θέμα που εγείρεται αφορά την επιβολή τόκου προς 9%επί της επίδικης φορολογίας,απότην 1η Ιουλίου του επόμενου έτους στο οποίο αναφέρεταιηφο- 5 ρολογία.Κατάτονισχυρισμό τηςαιτήτριαςοτόκοςαυτός δεν μπορούσε να επιβληθεί διότι δεν υπήρξε ένοχη οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διενέργεια της βεβαίω σης,ηοποίαναοφείλεται σεαδικαιολόγητη παράλειψη εκ μέρους της, αλλά αντίθετα η καθυστέρηση στην εξέταση 10 των λογαριασμών οφείλεται αποκλειστικά στους καθ' ων ηαίτηση. Τοάρθρο 42
(2)τωνΠερίΒεβαιώσεως καιΕισπράξεως ΦόρωνΝόμων(Νόμοι4/78-41/79),(τοοποίοαναριθμήθη κε σε άρθρο 39
(2)με το άρθρο9 του Νόμου 164/87)έχει 15 ωςεξής:"
(2)Οσάκις ηκαθυστέρησις εις την διενέργειανβε βαιώσεως οφείλεται εις αδικαιολόγητον παράλειψιν του φορολογουμένου, καταβάλλεταιτόκος προς εννέα τοις εκατόνετησίως απότηςπρώτηςημέραςτουΔεκεμ- 20 βρίου,τουέτουςειςτοοποίοναναφέρεταιηβεβαίωσις, ανεξαρτήτως του έτους εν τω οποίω όντως εγένετο η τοιαύτηβεβαίωσις. Νοείται OTLοκαταβαλλόμενοςτόκος εν σχέσειπρος οιονδήποτε φορολογικόν έτος το οποίον προηγείται 25 τουφορολογικού έτουςτουαρχομένουτην ΙηνΙανουα ρίου, 1978,είναιπροςεξτοιςεκατόνετησίως. Νοείται περα,ιτέρωότι απότου φορολογικού έτους 1979 και εντεύθεν ο εξ9% ετήσιος τόκοςκαταβάλλεται από της 1ης Ιουλίου του έτους του αμέσως επομένου 30 τουφορολογικού έτους εις τοοποίοναναφέρεταιηβεβαίωσις." Το θέμααυτόεξετάστηκε απότοΑνώτατο Δικαστήριο σε αριθμόυποθέσεων. (Βλέπε, μεταξύάλλων: Georghiades 966 4ΑΛΛ. ΑκίνηταΝ.Καραντώκης Λτδ. ν.Δημοκρατίας κ.ά. Α. Αοΐζου»Π. v. Republic
(1980)3 C.L.R. 525, 548-550(ηαπόφαση αυτή εφεσιβλήθηκε (Georghiadesv. Republic
(1982)3 C.L.R. 659) αλλά το σημείο αυτό δεν ηγέρθη στην έφεση)' Michaelidou v. Republic
(1985)3 C.L.R. 1836, 1848-1852· 5 Kalogirou v.Republic
(1986)3 C.L.R. 3 C.L.R. 1968, 19781979·Matossian v.Δημοκρατίας (υπόθεσηαριθμός 329/85, στην οποίαη απόφασηδόθηκεστις24/4/1990 -ενατίοντης εκκρεμεί ηΑναθεωρητική Έφεση 1102)·Λυσιώτη ν. Δημο κρατίας (Υπόθεση Αριθμός 63/88στην οποία ηαπόφαση 10 δόθηκε στις 10/1/1990- εναντίον της εκκρεμεί η Αναθεω ρητική 'Εφεση 1044)· Masouris v. Republic (όπως πιο πάνω)· Agroktinotrofikes Epichirisis "ROUSHIAS" Ltd v. Republic(υπόθεση αριθμός 6/86 στην οποία η απόφαση δόθηκεστις30/6/1989). 15 20 25 Απ' όλες αυτές τις υποθέσεις διαφαίνεται ότι τόκος με βάση το άρθρο 42
(2)επιβάλλεται μόνο στις περιπτώσεις που η καθυστέρηση στη διενέργεια βεβαίωσης οφείλεται στην αδικαιολόγητη παράλειψη του φορολογούμενου. Στην υπόθεση Michaelidou v. Republic(όπως πιο πάνω) λέχθηκανταακόλουθα,στησελίδα 1852:"For interest to be payable there must be unjustifiable omission. "Omission" means a failure togive any notice, make any return, produce or furnish any document or other information required by or under the law. The omission must be unjustifiable. A distinction must be made between unjustifiable and unreasonable. It is upon the Administration to determine, in each particular case, subject to judicial review by this Court, whether an omission isunjustifiable ornot." 30 Στηνπαρούσα υπόθεσηδενυπάρχειτίποταπουναδεί χνει ότιυπήρξεαδικαιολόγητηκαθυστέρηση εκ μέρους της αιτήτριας εταιρείας. Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ανέφερε, επί του σημείου, τα ακόλουθα στην αγόρευση του:- 35 "14. Το επόμενο ερώτημα είναι κατά πόσο ευσταθεί η απαίτησητου καθ'ου η αίτηση Διευθυντή Τμήματος 967 Α. Αοΐζου,Π. ΑκίνηταΝ.ΚαραντώκηςΑτό. ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1991)Εσωτερικών Προσόδωνγιατόκοπρος9%σύμφωναμε τοάρθρο42
(2)τωνΠερί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως ΦόρωνΝόμων(τοοποίοαναριθμήθηκε σεάρθρο 39
(2), με τοάρθρο4 τουΝόμου41 του 1987) απότην 1η Ιου λίουτουεπόμενουέτουςστοοποίοανεγείρεταιηφόρο- 5 λογία. Ηαπάντησηείναι θετική. Βλ. Agroktinotrofikes Epichirisis "Roushias" Ltd, of Akaki v. TheRepublic of Cyprus(υπόθεσηαρ.6/86, ηαπόφαση τηςοποίας δόθη κεστις30/6/1989, αλλάδενέχειακόμαδημοσιευθεί)και Hagop Matossian, από τηΛευκωσίαν. ΚυπριακήςΔη- 10 μοκρατίας(υπόθεση329/85,ηαπόφασητης οποίας δό θηκεστις24.4.1990αλλάδενέχειακόμαδημοσιευτεί). Οι υποθέσεις στις οποίες αναφέρεταιο δικηγόρος των καθ'ωνηαίτησηδεθέτουνκαμιάδιαφορετικήαρχή, αλλά ήταν απλώς υποθέσεις στις οποίες βρέθηκε κάτω απότα 15 περιστατικά τους, ότι η καθυστέρηση οφειλόταν στο φο ρολογούμενο. Μεβάσηόλα ταπιο πάνω,λαμβανομένων υπόψη και των περιστατικών της υπόθεσης, βρίσκω ότι η επιβολή τόκουβάσειτουάρθρου42
(2)δενεδικαιολογείτο στην πα- 20 ρούσα περίπτωση και γι' αυτόηαπόφαση των καθ'ων η αίτησηαναφορικάμετοσημείοαυτόπρέπειν' ακυρωθεί. Ως αποτέλεσμα ηπαρούσαυπόθεσηεπιτυγχάνειμερι κώς και ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταικατάτην έκταση πουαναφέρεταιπιοπάνω. Δεγίνεταιοποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Προσφυγήεπιτυγχάνειμερικώς χωρίςέξοδα. 968 25