4 ΑΛΛ. 12 Μαρτίου, 1991 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ.Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΟΙΒΟΣΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΑΝΑΘΕΟΡΗΤΙΚΗΣΑΡΧΗΣΑΔΕΙΩΝ, Kaff ηςηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 984/89) ΑναθεωρητικήΑρχήΑδειών—Άδειαοδικήςχρήσης— ΟΠερί Ρυθ μίσεως τηςΤροχαίας ΜεταφοράςΝόμος1982, (Ν.9/82)—Άρθρο 5
(9)— Πατηνπαροχήαδείαςοδικήςχρήσηςοχημάτωνεκμισθούμενωνχωρίςοδηγό, απαιτείταιόπωςο ιδιοκτήτηςτουςπείσει την αρχήαδείώνότιμετέρχεται ήπροτίθεται ναμετέλθει τηνμεταφο ρικήεπιχείρησηωςκύριοαυτούεπάγγελμα—Εύλογηηαπόρριψη τηςαίτησηςτοναιτητή, υπόης περιστάσεις, γιατί, ενώωςμέτοχος ιδιοκτήτριας εταιρείαςμε67τέτοιαοχήματα ταπωλεί όλα εκτός από τρία,ζητάμεαίτησητοντηνεκνέονπαροχήαδείαςνια28τέ τοιαοχήματαμε σκοπό όπωςανέφερετηνσυμπλήρωση τηςδου λειάς τον. Ο αιτητήςπροσίβαλε τηναπόφαση τηςχαθ' ηςηαίτηση Αρχής για απόρριψη αιτήματοςτου γιαπαροχή άδειαςοδικήςχρήσης28 οχημάτων"Ζ". Οαιτητήςως μέτοχοςκαιδιευθυντήςτηςεταιρείας Pfaivos CarsandBoatsLtd., ιδιοκτήτριας67οχημάτων"Ζ"πώλησε τα οχήματα αυτά, εκτόςαπότρία, σε άλλη εταιρεία έναντιτου ποσού των£500X100και μεπροσωπικήαίτησητουζήτησε την πα ροχήάδειαςγιαχρήση28καινούργιωνοχημάτων "Ζ". Η απόρρι ψη τηςαίτησηςτου απότηνΑρχή είχεωςαιτιολογία ότικαιστην περίπτωσηπουήθελεΘεωρηθείότιπληροίτηνπροϋπόθεσητουάρ θρου5
(9)τουΝ.9/82,δηλαδήτηνιδιοκτησία επιχείρησηςεκμίσθω σης οχημάτων ωςκύριο επάγγελμα (προϋπόθεση πουδεν δέχθηκε ηΑρχήΑδειώνότιπληροίο αιτητής)Θα ήτανκατάτουδημοσίου συμφέροντοςναχορηγηθούν νέεςάδειεςυπό τιςπραγματικέςπε ριστάσειςτηςυπόθεσης. Οαιτητήςισχυρίστηκεότιηαπόφασηπάσχειλόγωπλάνηςπερί τα πράγματακαι τοννόμο γιατί δενλήφθηκευπόψηότιιδοκτήτρια τωνπροηγούμενων 67οχημάτων ήτανη εταιρεία καιόχιο ίδιος, πουαποτελούσε ξεχωριστή οντότητα Επίσης ισχυρίστηκε 1 ότι ηκαθ ηςηαίτησηαρχήδενπροέβηστηδέουσαήεπαρκήέρευ- 981 Γεωργαλλί&ης ν.Αναθ.Αρχής Αδειων
(1991)να ως προςτογεγονός ότι εξασκούσε τηνεπιχείρησηαυτοκινήτων ενοικιάσεως. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή,απο φάσισε ότι: Σύμφωνα μεταγεγονόταπουπαρουσιάστηκανενώπιοντουΔι- 5 καστηρίου καθώς και το περιεχόμενο των φακέλων δεν υπάρχει αμφιβολίαότι ηκαθ'ηςηαίτησηέλαβευπόψητηςόλαταγεγονότα κατάτηνεξέταση της ιεραρχικήςπροσφυγήςτουαιτητή. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης συμπεραίνεται ότι ουδεμία πλάνη περί ταπράγματαήτοννόμο έχειστοιχειοθετηθεί αλλάηκαθ*ηςη 10 αίτηση φαίνεται να διεξήγαγε τη δέουσα έρευνα Η επίδικη από φασηήτανεύλογα επιτρεπτήστηνκαθ'ηςηαίτησηΑρχή. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες νποθέσας: LG. lacovides EnterprisesLtd. v. The Republic
(1986)3 C.LA. 210V 15 Olivia TravelLtd. v. TheRepublic
(1986)3 C.LR. 2188. Προσφυγή. ΠροσφυγήγιαδήλωσητουΔικαστηρίου ότι η απόφαση τηςΑναθεωρητικής Αρχής Αδειών μετηνοποίααπέρριψε 20 την ιεραρχικήπροσφυγήτουαιτητήεναντίοντηςάρνησης της Αρχής Αδειών ναπαραχωρήσειάδειαοδικής χρήσης οχημάτων εκμισθούμενα χωρίς οδηγό για 28 καινούργια οχήματαταοποίαθααγόραζε. 25 Λ. Ποιητής, για τον αιτητή. Μ. Τσιάππα (Κα),Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Α\ για τηνκαθ'ηςηαίτηση. Cur. adv. volt. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την παρούσαπροσφυγήο αιτητήςζητάτην ακόλουθη 30 θεραπεία: "Δήλωση τουΔικαστηρίου ότι η απόφασητωνκαθ'ων 982 4 ΑΛΛ. 5 Γεωργαλλίύηςν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών Α. ΛοΤζον,Π. ηαίτησιςπουγνωστοποιήθηκε στον αιτητήμε επιστολή ημερ. 5.9.89 την οποία ο αιτητής έλαβε στις 18.10.89 σύμφωνα μετην οποίααπερρίφθηηαίτησητου αιτητή να λάβη 28 αυτοκίνητα Ζ είναι άκυρη και στερημένη οιουδήποτε αποτελέσματος." Ο αιτητής ήταν ιδιοκτήτης τριών οχημάτων που είχαν ήδηάδειαοδικής χρήσης οχήματος εκμισθούμενου χωρίς οδηγό και ήταν ιδιοκτήτης δύο Ξενοδοχείων, τα οποία οχήματα είχαν μεταβιβαστεί μαζί με τις άδειες τους στον 10 αιτητή από την εταιρεία "PHEYOS CARS AND BOATS LTD". Κατάτο χρόνο της μεταβίβασης των πιο πάνω αδειού χων οχημάτων σ' αυτόν,ο αιτητής ήτανσύμφωνα μεδική του παραδοχή όχι μόνο μέτοχος αλλά και το πρόσωπο 15 πουβασικάδιοικούσε την πιο πάνωεταιρεία,στην οποία ήτανεπίσης μέτοχοι ησύζυγος καιηανήλικηκόρητου. Κατάτο χρόνο της μεταβίβασης των πιο πάνωοχημά τωνστοναιτητήηεταιρεία "PHEVOS CARS AND BOATS LTD"ήτανεπίσης ιδιοκτήτριαάλλων εξηντα-επτάοχημά20 των που είχαν άδεια οχήματος εκμισθούμενου χωρίς οδηγόκαι ταοποίακατάτον πιο πάνωχρόνο,και ενώ ο αιτητήςήταντοπρόσωποπουδιοικούσε τηνεταιρεία,πω λήθηκαν μαζί με τις μετοχές της εταιρείας στην εταιρεία Thames Rent Cars Ltd., εκτός απότρίαοχήματαταοποία 25 ο αιτητής αγόρασε από την πιο πάνω εταιρεία για τον εαυτότου. Στις 26 Ιουνίου 1987, αποτάθηκε στην ΑρχήΑδειών, για τη χορήγηση αδειών οδικής χρήσης οχημάτων εκμισθούμενων χωρίς οδηγό σε σχέσημε εικοσιοχτώ καινούρ30 γιαοχήματαταοποίαθααγόραζε. Η ΑρχήΑδειών με επιστολή της ημερομηνίας 31 Ια νουαρίου 1989 πληροφόρησε τον αιτητήότι στη συνεδρία της ημερομηνίας 15 Δεκεμβρίου 1988, απέρριψε τις πιο πάνω αιτήσεις του γιατί θεώρησε ότι ο αιτητής δενπλη35 ρούσετις προϋποθέσεις του άρθρου5
(9)του περί Ρυθμί983 Α. Αοΐζον,Π. ΓεωργαλλίΛηςν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών
(1991)σεως τηςΤροχαίαςΜεταφοράςΝόμου 1982 (ΝόμοςΑρ.9 του1982). Ενόψειτηςαποφάσεωςαυτήςοαιτητήςυπέβαλε ιεραρ χική προσφυγή ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ηοποίααφούάκουσετον αιτητήαποφάσισεστις 5 29 Ιουλίου 1989 ταακόλουθα: "Οπροσφεύγωνστηνπαρούσαυπόθεσηήτομέτοχος και διευθυντής της εταιρείας PHEVOS CARS & BOATS LTD η οποία διέθετε 67 οχήματα 'Ζ' και η οποίαπωλήθηκε πρόσφαταμαζίμεόλεςτις άδειεςτης 10 εκτόςαπό3πουκράτησεοπροσφεύγωνόπωςο ίδιοςο προσφεύγων ανάφερε για ποσό πέραν των 500 χιλιά δωνλιρών. Υπό τιςπεριστάσεις θεωρούμεότιέστωκαι αν ο προσφεύγων μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρεί το κριτήριοτουάρθρου5
(9)τουνόμουδενθαήτοπροςτο 15 δημόσιο συμφέρον ναχορηγηθούνσ' αυτόννέες άδειες ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι εάν ο προσφεύγων πράγματιήθελε νασυνεχίσει ν* ασκείτην επιχείρησητουεκμισθωτήοχημάτωνθαμπορούσεόταν πωλήθηκε ηπιο πάνωεταιρείανακρατήσει αντί 3 αυ- 20 τοκίνητατέτοιο αριθμόώστε ναμπορείναασκήσειτην επιχείρηση. Δεν δεχόμαστε τον ισχυρισμό του ότι ο αγοραστήςεπέμενε ναπάρειόλατααυτοκίνηταπλην3 ταοποίαείχεηπιοπάνωεταιρεία. Για τον πιο πάνωλόγο ηπροσφυγή απορρίπτεται καιηαπόφασητηςΑρχής Αδειών επικυρώνεται" Εναντίοντηςαπόφασηςαυτής,ηοποίακοινοποιήθηκε στον αιτητήστις 10Νοεμβρίου 1989,οαιτητήςκαταχώρη σε τηνπαρούσαπροσφυγήμετην οποίαισχυρίζεται ότι η επίδικηαπόφασηπάσχειαπόπλάνηπερίταπράγματακαι 30 το νόμο. Είναι η θέση του αιτητή ότι κατάτη λήψη της απόφασης της η καθ*ηςη αίτησηΑρχή θ£ν έλαβε υπόψη την καθιερωμένη νομ&κήαρχήότι μια εταιρεία αποτελεί ξεχω$&πή οντότηεα mi6 ταπρόσωπαπουτηναποτελούν sucnrcoγωτί ο αίτησηςήδονέναςαπότους μετόχους της 35 εταίρος FfcsvcsCessendBoatsLtdηοποίαδιέθετεαυτο984 4 ΑΛΛ. 5 10 Γεωργαλλίδηςν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών Α. Λοΐζον, Π. κίνητα "Ζ". Λόγω οικονομικών δυσκολιών i^caiδιαφο ρών μεταξύτων μετόχων καιδιευθυντών ηεν λόγω εται ρεία πούλησε τα αυτοκίνητα "Ζ" στην εταιρεία Thames Rent Cars Ltd για το ποσό των Λ.Κ.500,000. Ηκαθ'ης η αίτησηΑρχή όπως φαίνεταιστο δικαιολογητικό της από φασηςτηςημερομηνίας 29 Ιουλίου 1989 εξέλαβε ότι οαιτητής ήταναυτόςο οποίος πούλησε ταως άνω αυτοκίνη τα "Ζ" στην εταιρεία Thames και όχι η εταιρεία Phevos Cars andBoatsLtd. Έτσιλοιπόν απόταπιοπάνωπροκύπτειότι ηκαθ'ης ηαίτησηαρχήσύγχυσετα φυσικάπρόσωπα με το νομικό πρόσωποτηςεταιρείας. Επίσης είναι ηεισήγησητουαιτητήότι η καθ' ηςη αί τησηΑρχήπαρέλειψε ναλάβειυπόψητηςταακόλουθαγε15 γονότα από τα οποία προκύπτει ότι η επίδικηαπόφαση εκδόθηκεχωρίς τηδέουσα ήεπαρκήέρευνα,ότι δηλαδήο αιτητής εξασκεί την επιχείρηση αυτοκινήτων ενοικιάσεως από το 1974, ότι διαθέτει γραφείο ενοικιάσεως αυτοκινή τωνστηΛάρνακα, άρτιαεξοπλισμένο τοοποίο λειτουργεί 20 επίεικοσιτετραώρου βάσεωςμειδιωτικό χώρο στάθμευσε-,,' ως και ότι ο αιτητής αναγκάζεταινα ενοικιάζει με πολύ υψηλό ενοίκιο αυτοκίνητα "Ζ" από διάφορα άλλα γρα φείαγιατις ανάγκεςτων επιχειρήσεων του, συγκεκριμένα για την εξυπηρέτηση τουριστών πουδιαμένουν στα ξενο25 δοχείατουστηΛάρνακα "Atalanti"και"Atrium",καιότιη διατήρησητριών "Ζ"μόνο είναιασύμφορη, Είναι ηθέσητης καθ' ης ηαίτηση Αρχής ότι ηπερί πτωσητουαιτητήδεν ικανοποιείτις πρόνοιες τουάρθρου 5
(9)του ΝόμουΑρ. 9 του 1982 το οποίο προνοεί τα ακό30 λουθα: 35 "
(9)Ουδεμία άδεια οδικής χρήσεως θα χορηγήται αναφορικώςπροςοιονδήποτεόχημαδημοσίας χρήσεως προςεκτέλεσινοιασδήποτεοδικήςχρήσεως διηναπαι τείται τοιούτον όχημα δυνάμει των διατάξεων του παρόντοςΝόμου,εκτός εάνοιδιοκτήτηςτούτουπείσητην αρχήναδειών ότι μετέρχεται ήπροτίθεται όπωςμετέλ985 Δ.Αοΐζου,Π. Γεωργολλίδηςν.Αναθ.ΑρχήςΑδειών
(1991)θητηνμεταφορικήνεπιχείρησιν ωςκύριοναυτού επάγ γελμα." Είναιηεισήγησητηςκαθ'ηςηαίτησηΑρχήςότι λαμβά νοντας υπόψη τα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιον της ήταν εύλογα επιτρεπτόσ' αυτήνα μηνπεισθεί ότι ο αιτη- 5 τής μετερχόταν ήείχεπρόθεση ναμετέλθη την επιχείρηση εκμίσθωσης οχημάτωνχωρίςοδηγόωςτοκύριοτου επάγ γελμα. Από τα γεγονότα και τους σχετικούς φακέλλους που παρουσιάστηκαν ενώπιον μου δεν έχω αμφιβολία ότι η 10 καθ' ης ηαίτησηΑρχήέλαβευπόψητης όλα ταγεγονότα ταοποίααναφέρειο αιτητήςκατάτην εξέτασητηςιεραρ χικήςπροσφυγήςτουκαιενπάσηπεριπτώσειταγεγονότα αυτά περιέχονται τόσο στους σχετικούς φακέλλους οι οποίοι ήσανενώπιον τηςόσοκαιείχανεκτεθεί απόαυτόν 15 κατάτηνακρόαση ενώπιοντηςκαθ*ηςηαίτησηΑρχής. Επίσης,όπωςαναφέρειο ίδιοςστις 3Νοεμβρίου 1989 ενώπιον της αρχής Αδειών, "Έχω το Ξενοδοχείο PATRITSIA, το Ξενοδ.ΑΤΑΛΑΝΤΗ καιθέλω τα "Ζ"για να εξυπηρετώ τους πελάτες μου. Για συμπλήρωση της 20 δουλειάςμου." Κατάτησυνεδρία τηςκαθ'ηςηαίτησηΑρχής μεημε ρομηνία28 Ιουλίου 1989αναφέρονταιταακόλουθα: "Ερ.: Πώς ζείτε; Απ.: Από αυτά τα 3αυτοκίνητα. Κάμνωκαιμαθήματασκι. ΕίμαιCHAMPIONστο σκι. 25 Έχωμιαβάρκαπουτηνδουλεύω.Χρησιμοποιώ και56παράνομααυτοκίνηταΤουςκάμνωέγγραφαότιτους τα πώλησα.Στογραφείοέχωκαι μιακοπέλλα καιδεν βγαίνουνταέξοδα Τοδιατηρώ γιατί είναιτο επάγγελ μαμου." 30 Σχετικήαναφορά μπορεί ναγίνει στις υποθέσεις L & G.IecovidssEnterprisesLtdv. TheRepublic
(1986)3 CUR. 2101 και Otivia Tmvelltd v. TheRepublic
(1986)3CUR. 2188 στις οποίες αποφασίστηκε ότι ορθά απορρίφθηκεη 986 4ΑΛΛ. 5 Γεωργαλλίδηςν.ΑναΟ. ΑρχήςΑδειών Α. Αοΐζον,Π. αίτησητων αιτητών στις υποθέσεις αυτέςγια άδειες"Ζ"( εφόσον ενόψειτων γεγονότων δεν είχαν σκοπό να έχουν τη μεταφορική επιχείρηση ως το κύριο τους επάγγελμα αλλά ως συμπληρωματικό για σκοπούς ενδυνάμωσης της βασικήςτουςεπιχείρησης. Από ταπιοπάνωκαταλήγωχωρίς ενδοιασμόστοσυ μπέρασμαότιουδεμίαπλάνη περίταπράγματαήτονόμο έχει στοιχειοθετηθεί, σύμφωνα δε με τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον τουΔικαστηρίου ηκαθ*ηςη 10 αίτησηΑρχή φαίνεταιότιδιεξήγαγετηδέουσαέρευνακαι είχεενώπιοντηςόλατααπαραίτηταστοιχεία. Ενόψει των πιο πάνωθεωρώ ότι η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτήστην καθ' ης ηαίτησηΑρχή,σύμ φωναδε μετις γενικές αρχέςτου διοικητικού δικαίου,το 15 Δικαστήριοδενεπεμβαίνειστηνκρίσητουδιοικητικούορ γάνουανη απόφασηκάτωαπότιςπεριστάσεις ήτανλογι κάεφικτή. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους ηπροσφυγή αποτυγ χάνεικαιαπορρίπτεται.Δενγίνεταιδιαταγήγια έξοδα. Προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 987