(1992)24Ιανουαρίου, 1992 [ΚΩΝΣΤΑΝΉΝΙΔΗΣ. ΔΛπής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΗΣMAREWAVESHIPPING& TRADINGCOMPANY LIMITED ITΑΔΕΙΑΑΙΤΗΣΗΣΠΑ ΔΙΑ ΤΑΓΜΑCERTIORARIΚΑΙ PROHIBITION. ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΠΡΟΣΩΡΙΝΟΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΕΚΔΟΘΕΝ ΑΠΟ ΤΟΕΠΑΡΧΙΑΚΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΛΕΥΚΩΣΙΑΣΣΤΗΝΑΓΩΓΗ ΑΡ. 11814/91ΗΜΕΡ. 30.12.1991. (ΑίτησηΑρ. 6/92). Προνομίααά διατάγματα—Αίτηση yeaπαραχώρησηαδείαςyia καταχώρησηαίτησης γιαέχδοσηδιαταγμάτωνcertiorariκα*prohibition εναντίονοκόφαοηςδίΜαατήτΜ οίαςμε την οποία εκδόθηκεπροσωρινόδιάταγμασεβάροςτηςαιτήτριας—Κατά ποΊιουπήρχεm πρώτηςόψεωςυπό^εο^ήοΛ^ητή- ζ οψο θέμα,not κατά πόσο προσφερότανάλλο evSutoμέσο για θεραπεία. ΣεαγωγήεναντίοντηςαιτήτριαςενώπιοντουΕπαρχιακούΔι καστηρίου Λευκωσίας εκδόθηκεμετάαπόμονομερή αίτηση παρεμπίπτονδιάταγμαμετο οποίο εμποδιζότανηαιτητριαήοι αξιω- \Q ματονχοι της από του να συγκροτήσουν την ετήσια γενική συνέλευση της ή οποιαδήποτε άλλη ετήσια γενική συνέλευση ήνα αλλοιώσουν το διαχειριστικό statusquo αυτής. Το διάταγμα ορί στηκεεπιστρεπτέο σε συγκεκριμένη ημερομηνίακατάτηνοποίαη αιτητριαεμφανίσθηκεκαιυπέβαλεένσταση.ΤΛινπαραμονήτηςπιο 15 πάνω ημερομηνίας υποβλήθηκε η παρούσα αίτηση, στην οποία αναφερότανότι το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λευκωσίαςεσφαλμένα είχεδεχθεί ότι συνέτρεχαντακριτήριατουάρθρου 32τουπερίΔι καστηρίου Νόμου για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και ότι ο Δικαστής είχε λανθασμένα ασκήσει την διακριτική του 20 εξουσία. Αποφασίσθηκεότι: Οσκοπός των διαταγμάτων certiorari δεν είναιο έλεγχος της ορθότητας μιαβδικαστικής απόφασης, αλλάοέλεγχος τηςνομιμό τηταςτης. Εφόσον στηνπαρούσαυπόθεσηδεν εγειρότανθέμαδι- 25 καιοδοσίας,αλλάουσιαστικάθέμαορθότητας ήμητηςαπόφασης, δενείχεαποδειχθεί εκπρώτης όψεωςυπόθεσης ήσυζητήσιμοθέμα γιατηνπαραχώρησητηςαιτούμενηςάδειας.Πέραντούτου η αιτη τρια είχε άλλο ένδικο μέσο γιαθεραπεία,δηλ. οιαδικασία έφεσης κατάτηςαπόφασηςτουΕπαρχιακούΔικαστηρίου. 30 Ηαίτησηαπορρίφθηκε. 116 1ΑΑ.Δ. Marmve Shipping &Trading C ·Ltd Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: TheAttorney-Generalv. Cbristou
(1962)CLR129 Jeer r.Northumberland Compensation Appeal TribunalExparte· Sbaw[1952]1K.B. 338 (CJL)· 5 GrahamHartman,Αίτηση 112/90,19.7S0· Cbr. KaraoUsDevelopmentsLtd.Αίτηση 149/90,28.11SOInReAeroporos
(1988)1CLR 302ΑφρυίάναΔιαχοθήχηΑτό.
(1991)1ΑΛΛ. 901· Ανθίμου,
(1991)1ΑΛΛ.
- 10 Atop* ΑίτησηγιαάδειατουΔικαστηρίουγιατηνκαταχώριση αίτησης για την έκδοση διαταγμάτων certiorari και prohibition μεστόχο την ακύρωση του διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αγωγή Αρ. 15 11814/91 ημερ. 30.12.
- Γ.Πελαγίας,γιατουςαιτητές. CUT. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη από φαση.Την30Δεκεμβρίου 1991,δικαστήςτουΕπαρχιακού 20 ΔικαστηρίουΛευκωσίας ενέκρινε exparteαίτησητωνενα γόντων και εξέδωσε παρεμπίπτον διάταγμαμετοοποίο εμποδίζονταν "ηεναγόμενη εταιρεία και/ήοι διευθυντές και/ήηγραμματέακαι/ήοι εκπρόσωποι της απότου να αλλοιώσουν τοδιαχειριστικό STATUS QUOτηςεταιρείας 25 καιτον σημερινό τρόπολειτουργίας καιαπότου νασυγ κροτήσουντην ετήσια ΓενικήΣυνέλευση πουέχεισυγκλη θεί για την 3.1.92καιήοποιαδήποτεάλλη ετήσια Γενική Συνέλευση". Μετο διάταγμα ορίστηκε η 10 Ιανουαρίου 1992 ωςη 30 ημέρακατάτηνοποίαοι καθ'ωντοδιάταγμαθα μπορού117 Kffv/fa* Λ. ManwarcShipping&TradingC·Ltd
(1992)σαν ναεμφανιστούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστη ρίουγιαναδείξουνλόγογιατονοποίοτοδιάταγμαδεθα έπρεπεναεξακολουθήσει ναισχύει. Εκείνητηνημέρα θα μπορούσαννααναπτυχθούνόλατασχετικάεπιχειρήματα Στη συνέχεια, αν αποφασιζόταν ηδιατήρησητης ισχύος 5 του διατάγματος, θα υπήρχε ηδυνατότηταάσκησης έφε σης.Τηνπαραμονήτηςημέραςκατάτηνοποίαθα ακουό ταν τοθέμα ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου και ενώ δεν παρέλειψε ηεναγόμενη εταιρείανακαταχωρίσει την ένσταση της,υποβλήθηκεηπαρούσααίτηση.Ζητείται ίο άδειαγιατηνκαταχώρισηαίτησηςγιατηνέκδοσηδιαταγ μάτων certiorari καιprohibition μεστόχο τηνακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματοςκαι,όπωςαναφέρεται στην αίτηση, την παρεμπόδισητου ΕπαρχιακούΔικαστη ρίου "απότου νασυνεχίσει με το ρηθένπροσωρινό Διά- 15 τάγμα".Ηκαταχώρισητηςαίτησηςείχεωςαποτέλεσματη διακοπή τουμηχανισμού που τροχοδρομήθηκε για την ακρόαση του ζητήματος ενώπιον του Επαρχιακού Δικα στηρίουπροκειμένου ναπαρεμβληθεί ηκρίσητουΑνωτά- 2 0 τουΔικαστηρίουπάνωστοίδιοθέμα. Ηαίτησηγιατηνέκδοσητουπαρεμπίπτοντοςδιατάγ ματος καταχωρίστηκε τηνημέρα τηςκαταχώρισηςτου κλητηρίου εντάλματος.Τοκλητήριο ένταλμαείναιγενικά οπισθογραφημένο.Εξειδικεύονταισ'αυτότρεις αξιώσεις. Με τηνπρώτη, επιδιώκεται η παρεμπόδιση σύγκλησης 25 δήθεν,όπως ονομάζεται,ετήσιας γενικής συνέλευσης της εναγόμενηςεταιρείας.Μετηδεύτερη,επιζητείταιηέκδοση διατάγματοςπου νααπαγορεύειστην εναγόμενηεταιρεία και στους διευθυντές, εκπροσώπους ήμετόχους τηςαπό τουναπαύσουνήεκδιώξουντονενάγοντα 1 απότοαξίω- 30 μα τουωςδιευθυντή και/η διαχειριστή τηςεναγομένης εταιρείας. Με τηντρίτη διεκδικούνται αποζημιώσειςγια δόλοκαι/ήαπάτηκαι/ήγιαγιαπαράβασησυμφωνίας. Υποβάλλει ηαιτητρια εταιρεία ότιδικαιολογείται η παραχώρησητηςάδειαςπουζητάγιατίδενσυνυπήρχανοι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960(Ν. 14/60)και επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο δενείχεεξουσία γιατηνέκδοσητουπαρεμπί118 1 AJLA. MarcwavcShipping&TradingCoLtd Κων/Φης,Δ. πτοντοςδιατάγματος.Υποστήριξεοδικηγόροςτηςεναγό μενης εταιρείαςπωςτο ΕπαρχιακόΔικαστήριο κακώς θε ώρησε ότι υπάρχεισοβαρόζήτημα γιαεκδίκασηκαιπιθα νότητα επιτυχίας καιεσφαλμένα έκρινε πωςθαήταν 5 δύσκολο ήαδύνατονααπονεμηθεί πλήρηςδικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιοστηνπερίπτωσηπουδενθα εκδιδό ταν το διάταγμα.Εισηγήθηκε τελικά πως, όπως και να είχανταπράγματα,ηδιακριτικήεξουσίατουΔικαστηρίου ασκήθηκελανθασμένα έχονταςυπόψητις επιπτώσεις του 10 διατάγματοςπάνωστιςδραστηριότητεςτηςεταιρείας. Έχουν τεθεί ενώπιον μουη ένορκη δήλωση τουπρώ τουαπότουςενάγοντεςπουσυνόδευσε τηναίτησηγιατην έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος,και βέβαια το ίδιο το πρακτικότουΔικαστηρίου καιτο διάταγμαόπως 15 συντάχθηκε. Ηπαρούσααίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση υπογραμμένηαπό τον έναεκτωνδιευθυντώντης αιτήτριας εταιρείας στην οποία επισυνάφθησανέγγραφα σχετικά με κατ' ισχυρισμό μεταβίβαση μετοχών της εται ρείας.Ησύγκρισητουπεριεχομένου τωνδυοενόρκωνδη20 λώσεωναποκαλύπτειμεγάλεςδιαφορέςωςπροςταπραγ ματικά γεγονότα που οι διάδικοι θεωρούν ουσιώδη για τηνυπόθεση, καικυρίωςωςπροςτοποιοςκατείχενόμιμα το50%τωνμετοχώντηςεταιρείας. Ητύχητηςαίτησηςμπορείνακριθεί μεαναφοράστην ίδια τηφύσητου ελέγχου που ασκείται απότοΑνώτατο Δικαστήριοκατάτηνενάσκησητηςσχετικής τουεξουσίας. Δε θα εμπλακώ, επομένως, στις λεπτομέρειες των αντι κρουόμενων ισχυρισμών τωνδιαδίκων.Αυτό,ανεξάρτητα απότο ότι δεν έχεικαντεθεί ενώπιον μουτο σύνολοτων 30 στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον τουΕπαρχιακούΔικα στηρίου. Οπως προκύπτει απότοπεριεχόμενο της ένορ κης δήλωσης του πρώτου ενάγοντα, είχε επισυναφθεί σ' αυτή αριθμόςεγγράφωνωςαναπόσπαστομέροςτηςπραγ ματικήςκατάστασηςπουδικαιολογούσε, σύμφωνα μετον 35 ισχυρισμό του,τηνέκδοσητουπαρεμπίπτοντοςδιατάγμα τος. Αυτά ταέγγραφαδεν έχουν τεθεί ενώπιον μουκαι η αντίληψηπουθαμπορούσε νασχηματισθεί δεθα μπορού σεπαράναήταν ελλιπής. 119 Κον/Ος&Δ. MnrcwovcShipplno&TrodinsCoIUd
(1992)Μπορείναακυρωθείαπόφασηκατώτερου Δικαστηρίου με διάταγμα certiorari ή ακόμα να εκδοθεί διάταγμα prohibition ότανηέκδοσητουσυναρτάταιπροςτοπρώτο στις περιπτώσεις που καταφαίνεταιυπέρβασηήέλλειψη δικαιοδοσίας, νομικό σφάλμα εμφανές στο πρακτικό, 5 προκατάληψηήσυμφέρον, ήαπόσπασητης απόφασης με απάτη ήψευδορκία. (Βλ. μεταξύ άλλων, The AttorneyGenera/v.PanayiotisChristou, 1962 CLR 129). Δενέχειτεθείθέμαέλλειψηςηυπέρβασηςδικαιοδοσίας με οποιαδήποτε μορφή.Δενυποστηρίχθηκε ότι ηέκδοση 10 διατάγματοςόπωςαυτόπουεκδόθηκεήτανέξωαπόταδικαιοδοτικά πλαίσια του άρθρου32. Σύμφωναμε τηθέση της αιτήτριας εταιρείας, ενώτο Επαρχιακό Δικαστήριο είχε την εξουσία για την έκδοση διατάγματος τέτοιας φύσης,ηέκδοσητου στην παρούσαυπόθεση ήταννομικά 15 εσφαλμένη ήόπωςσημείωσα καιπιοπριν,το αποτέλεσμα εσφαλμένης άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Επαρ χιακούΔικαστηρίου. Αρχικά, οδικηγόρος της αιτήτριας εταιρείαςυποστή ριξεπωςπαρεμπίπτονδιάταγμαόπως αυτόπουεκδόθηκε θα μπορούσε ναεκδοθεί μόνοαπό Πλήρες ΕπαρχιακόΔι καστήριο και έθεσε,επομένως, θέμα δικαιοδοσίας.Ορθά, όμως,κατάτηνακρόασητηςαίτησης,εγκατέλειψεαυτή τη θέση έχονταςυπόψητις πρόνοιες τουάρθρου22
(3)(β) του Νόμου 14/60. Σύμφωναμεαυτό,δικαστής μόνος,ανεξάρτητααπότοποσό πουαμφισβητείταιή τηναξίατηςεπίδι κης διαφοράς,έχει εξουσία "ναεκδίδει οιονδήποτε διά ταγμα ενοιαδήποτε αγωγή,μήδιαγιγνώσκον την ουσίαν τηςαγωγής". Προκύπτει ότι, στην ουσία, επιδιώκεται επανεξέταση 30 τουυλικούπουτέθηκε ενώπιον τουΕπαρχιακούΔικαστη ρίου πουκαι αυτό,όπως σημείωσα, δεν είναι συμπληρω μένοπροκειμένου να ελεγχθείηορθότητα της κρίσης του ως προς την συνύπαρξη των προϋποθέσεων πουθέτει το άρθρο 32 και,στη συνέχεια, οτρόπος μετον οποίο ασκή- 35 θηκε ηδιακριτική εξουσία τουΔικαστηρίου. Κρίνοντας μάλιστα απότογεγονός της συμπερίληψης στους λόγους 120 1ΑΛΛ. MarewarcShipping &TradingCoLtd . Κνν/οης,Δ. γιατουςοποίουςεπιδιώκεταιηακύρωσητουπαρεμπίπτο ντοςδιατάγματοςκαιτων ισχυρισμών τουσυμβούλου της αιτήτριας εταιρείας που δίνουν διαφορετική εικόνα ως προςταγεγονότα, θαέλεγαότιηαίτησηστόχευα καιστην 5 πρωτογενή ανάμειξητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στοζή τηματου κατάπόσο δικαιολογείται ήόχι η έκδοση παρε μπίπτοντοςδιατάγματος. Όμως,αντικείμενοτηςδιαδικασίαςγιατηνέκδοση δια τάγματος certiorari δεν είναι ο έλεγχος τηςορθότητας 10 μιας απόφασηςαλλά της νομιμότητας της.Δε τίθεται ζή τημααντικατάστασηςτηςάποψηςπουδιαμόρφωσετο κα τώτερο Δικαστήριο αναφορικάμεζήτημαπουαποφάσισε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του μεεκείνητου Ανωτά του Δικαστηρίου. Οπως χαρακτηριστικά λέχθηκε, δεν εκ15 δίδεται διάταγμα certiorari ως μανδύας μεταμφιεσμένης έφεσης. Δενμπορεί να χρησιμοποιείται ηδιαδικασίαγια την έκδοση διατάγματος certiorari προκειμένου να γίνει επανακρόαση τουζητήματος που εγέρθηκε. (Βλ.Rexν. Northumberland Compensation Appeal Tribunal TheEx 2o parte Shaw
(1952)1K.B. 338(C.A.),TheAttorney-General v.Panayiotis Christou (ανωτέρω) Αναφορικά μετηναίτη σητου Graham Hartman,Αίτηση112/90 της 19.7.90, Ανα φορικάμετηναίτησητουChr.KaraolisDevelopmentsLtd Αίτηση 149/90της 28 Νοεμβρίου 1990, Bazu 5ηέκδοση, 25 Τόμος 3,σελ. 583 και659.) Δεν είναι ακόμαεπιτρεπτόνα εκδίδεταιδιάταγμαcertiorariπροκειμένου ναυπαγορευθεί σε Δικαστήριο οτρόπος με τον οποίο θαπρέπει να απο φασιστεί ζήτημα που εμπίπτει στη δικαιοδοσία τουή ακόμα οτρόπος μετον οποίο θα ασκήσει τη διακριτική 30 του εξουσία. (Βλ. InReAndreas Constantinou
(1983)1(A) CLR 410, InRe Aeroporos andothers
(1988)1CLR302, ΑφριχάναΔισκοθήκηΑτδ,
(1991)1 Α.ΑΛ. 901. Για τους πιο πάνω λόγους, δεν έχω ικανοποιηθείότι θεμελιώθηκεεκπρώτηςόψεωςυπόθεσηέτσιπουναδικαι_ ολογείται ηπαραχώρηση τηςάδειας που ζητήθηκε. Ισως 3 όμως θαπρέπει να επαναλάβωπως τίποτε απόόσα έχω αναφέρειάπτεταιτηςουσίας των επιχειρημάτων τηςαιτή121 Κβν/δικ,Δ. MarewaveShipping &TradingCoLtd
(1992)τριαςεταιρείαςταοποίακαιθαπρέπεινααπασχολήσουν το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά τη συζήτηση του κατά πόσο θαπρέπει ήόχιναπαραμείνεισεισχύ τοπαρεμπίπτονδιάταγμαπουεκδόθηκε. Πριντελειώσω, οφείλωναυπενθυμίσωπως,όπωςέχει 5 νομολογηθεί, ηαποκάλυψηεκπρώτης όψεως υπόθεσηςή συζητήσιμου θέματος,δεν είναιτο μόνοκριτήριο μεβάση το οποίοτοΑνώτατο Δικαστήριο αποφασίζει αν θαδοθεί ή όχιάδειαγια τηνκαταχώριση αίτησης για τηνέκδοση προνομιακώνδιαταγμάτωνόπωςαυτάπουεπιδιώχθηκαν 10 στην παρούσα υπόθεση.Στην υπόθεση Ανθίμου
(1991)1 ΑΑ.Δ. 41,σελ.48,έχει τονιστεί ότι "όπου προβλέπεται άλλο ένδικο μέσο,και ειδικά, διαδικασίαέφεσης,τοΑνώ τατοΔικαστήριο σεπολύσπάνιεςπεριπτώσεις,κάτω από εξαιρετικές περιστάσεις,δίδει άδεια".Στηνυπόθεσηεκεί- 15 νη,κρίθηκεπωςδενείχεστοιχειοθετηθεί εκπρώτηςόψεως υπόθεσηπροκειμένου ναδοθεί άδειαγιατηνκαταχώριση αίτησηςγιατηνακύρωσημέρουςπαρεμπίπτοντος διατάγ ματοςπουεκδόθηκεαπόΕπαρχιακόΔικαστήριο.Τονίστη κε, όμως, ταυτόχρονα πως καιστην περίπτωση πουθα20 είχε στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, δε θα έπρεπεναδοθείάδειαγιατίδενείχεικανοποιηθείηπροϋ πόθεση τηςαπόδειξης εξαιρετικών περιστάσεων που θα δικαιολογούσαν τηνπαράλειψηεξάντλησης τουδικονομι κού μέτρου της ένστασης και ακρόασης ενώπιον του25 Επαρχιακού Δικαστηρίου καιστησυνέχεια τουένδικου μέσου της έφεσης. Οι παρατηρήσεις αυτές, ισχύουνκαι στηπαρούσαπερίπτωση. Γιατουςπιοπάνωλόγους,ηαίτησηαπορρίπτεται. Ηαίτησηαπορρίπτεται. 122