← Κύπρος

clr/1992/1992_1_1170.pdf

(1992)23Οκτωβρίου. 1992 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ.ΚΩΝΣΤΑΝΊΊΝΙΛΗ.Δ/σιές] UNIONDECOOPERATIVESAGRICOLES DECEREALES DE SEMENCES, Εφεσείοντες, v. APAXAGROINDUSTRIESLTD,ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ(Αρ.2) Εφεσίβλητων. ι (ΠολιτικήΈφεσηΑρ.7974). Πολιτική Δικονομία — Εγγύηση για χαέξοδα— Ευρεία διακριτική εξουσία τον Μχαστηρίον —Περιστάσεις υπό τις οποίεςασκείται — Καθυστέρηση στηνυποβολή αίτησηςδυνατόνναεπηρεάσει την άσκηση τηςδιακριτικήςεξουσίαςτουΔικαστηρίον, αλλά στηνπα­ ρούσαπερίπτωσηκρίθηκεόχιορθάείχεασκηθείηδιακριτικήεξόν- 5 σία τονΔικαστηρίου. Η ενάγουσα ήταν μόνιμη κάτοικος εξωτερικού. Στις 14.9.87 είχε παράσχει εγγύηση προς όφελος της εφεσίβλητης 1 για τα έξοδαύψουςλΚ600.Μενέααίτησηζητήθηκεπαροχήεγγύησηςγια τα έξοδακαιίστην εφεσίβλητη2 ως επίσηςκαι αύξησητου ποσού *° τηςεγγύησης προςόφελοςτηςεφεσίβλητης
  1. Τοπρωτόδικο Δικα­ στήριο με απόφασητου ημερομηνίας 23.9.89 διέταξε τηνπαροχή εγγύησης ΛΚ1.200 προς την εφεσίβλητη 2 και την αύξηση του ποσού της εγγύησης που είχε παρασχεθεί προς την εφεσίβλητη 1 απόΛΚ600σεΛΚ 1.200.Κατ' έφεσηηεφεσείουσαισχυρίσθηκε ότι 1 5 είχευπάρξειυπέρμετρηαργοπορίαστηνυποβολήτηςαίτησηςκαι ότιείχεπροκληθείκαθυστέρησηστηνεκδίκασητηςυπόθεσης. Αποφασίσθηκεότι: Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίουναδιατάσσει τηνπαροχήεγ­ γύησηςγιαταέξοδα δυνάμειτηςΔ.60θ.1 των Θεσμών Πολιτικής 20 Δικονομίας,είναιευρύτατηγιατίοιθεσμοίδενκαθορίζουντακρι­ τήρια για τηνΊάσκησητης. Αν και δεν αποκλείεται σε περίπτωση καθυστέρησης1!υποβολής της αίτησης ναοδηγηθεί έναΔικαστήριο στηναπόρριψητου αιτήματος,στηνπαρούσαπερίπτωση τοπρω­ τόδικο Δικαστήριο είχε επισημάνεικαι εξετάσει τηνκαθυστέρηση 25 αλλάθεώρησε6α υπό τιςπεριστάσειςδενσυνέτρεχελόγοςγια να απορρίψει το αίτηματων εφεσίβλητων. Εξάλλου η Δ.60 θ.1 των θεσμών ρητά προβλέπει ότι η εγγύηση μπορεί να διαταχθεί σε οποιοδήποτε στάδιοτηςδιαδικασίας.Κατάσυνέπεια,δενσϋνετρε- 1170 1AJLA. UniondcsCooperatives v.Apak Agro(Αρ.2) χεοποιοσδήποτελόγοςγιαεπέμβασητοΕφετείουστηνάσκησητης διακριτικήςεξουσίαςτουπρωτόδικουΔικαστηρίου. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: 5 AJahmaii v.Alia,Π.Ε. 6766, απόφαση 7.6.90Evans v.Bartlam [1937]2ΑΒE.R. 646 Kohnv.Rinson &Stafford(ΒτοφLtd[1947]2ΑΒEH.839· Poizdack (KG) vPoizelack(UK)Ltd[1987]1AllEX. 1074· LindsayParkinsonLtdv. TriplanLtd[1973]2ABE.R.
  2. 10 Έφεση. Έφεσηαπότους ενάγοντες κατάτουδιατάγματοςτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Κορφιώτης, Πρ. Α.ΕΑ) που δόθηκεστις 23Σεπτεμβρίου, 1989(Αρ. Αγω­ γής 1307/87)μετοοποίο είχεεγκρίνει (α)τηνπαροχή εγ15 γύησης ύψους£1.200απότηνεφεσείουσα - ενάγουσαστην εφεσίβλητη - εναγομένη2γιαεξασφάλισητωνεξόδωντης στηδίκησεπερίπτωσηπουτηνκερδίζει,καιπροςόφελος της εφεσίβλητης - εναγομένης 1στις 14/9/87 από£600.- σε £1.200.20 -Xjp-Γεωργιάδης,γιατους εφεσείοντες. Π.Σφιτανίδης καιΛ. Μαυρίκιος, γιατους εφεσίβλη­ τους. Cur. adv. vult. 25 ΠΙΚΗΣ,Δ:Τηναπόφασητουδικαστηρίουθαδώσειο δικαστήςΣ. Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.:Αντικείμενοτηςέφεσης είναιδιάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφουημερ.23/9/89με το οποίοείχεεγκρίνει (α) τηνπαροχή εγγύησης ύψους£1.200 απότηνεφεσείουσα-ενάγουσα στην εφεσίβλητη - εναγόμε30 νη2γιαεξασφάλισητων εξόδωντηςστηδίκη σεπερίπτω1171 Νικήτας,Δ. Uniondeo Cooperatives v.ApobAgro(Αρ.2)
(1992)σηπουτηνκερδίζει,και(β) τηναύξησητουποσούτηςεγ­ γύησης που παρασχέθηκε προς όφελος της εφεσίβλητηςεναγόμενης 1 στις 14/9/1987από£600σε £1.
  1. Η εφεσείουσα έχει συσταθεί ωςνομική οντότητα στη Γαλλία. Ηέδρα και τοκέντρο των δραστηριοτήτων της5 βρίσκεται στηχώραεκείνη.Οδικηγόροςτηςαναγνώρισεκαι ήτανεκ των πραγμάτωνυποχρεωμένος νατο κάμει ότι οπρωτόδικοςδικαστήςείχεδικαιοδοσίαναχορηγήσει τις παραπάνω θεραπείεςδεδομένου ότι πρόκειταιγιααλ­ λοδαπό οργανισμό που έχει τη συνήθη κατοικίατου στο ίο εξωτερικό χωρίς οποιοδήποτεπεριουσιακό στοιχείο στην Κύπρο. Παραπονείταιόμως πως στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωσηδενάσκησεσωστάτηνεξουσίατου. Οπρώτοςκαικυριώτεροςλόγος πουπροβλήθηκεείναι η αργοπορίαστην υποβολήτων σχετικών αιτήσεων. Μία \$ παρεμφερήςεισήγηση είναιπωςπαραβιάστηκεη αρχή της ακώλυτουδιεξαγωγήςτηςδίκηςγιατίηαργοπορημένη κα­ τάθεση τους προκάλεσε καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Ηεξουσία τουδικαστηρίουναδιατάζειεγγυοδοσία σε 2 0 σχέσημε τα έξοδατης δίκης ρυθμίζεται απότηΔ.60 θ.1 του Διαδικαστικού Κανονισμού Πολιτικής Δικονομίας. Οπως επιβεβαιώθηκε γιαπολλοστή φοράστην Π.Ε.6766 Abdulla -AhmadAlakmari ν. Alia TheRoyal Jordanian Airline ημερ. 7/6/90 η ευχέρεια πουαπονέμεται στο δικά-25 στήριο έχει διακριτικό χαρακτήρα. Τούτο συνάγεταιαπό τηχρήσητης λέξης "may" (δύναται)στηΔ.60 θ.
  2. Η δικαι­ οδοσία του δικαστηρίου είναι ευρύτατη γιατί οι θεσμοί δεν καθορίζουν τακριτήρια γιατηνάσκηση της. Είναι αξιοσημείωτη ηανάπτυξητουΛόρδου Wright στην Evans30 v.Bartlam [193η 2AllE.R.646 στησελ. 655: "I see no reason to interfere with thejudge's order.The respondent's counsel inmy judgment has entirely failed tosatisfy the onus ofshowingthat thejudgewas wrong. Order27,r. 15,givesadiscretion untramelled interms:it35 doesnot even require anaffidavit asacondition andthe 1172 1 AAA. 5 10 15 2 0 25 Uniondee Cooperatives v.ApakAgro(Αρ.2) Νικήτας,Λ. discretion may be exercised on any proper material, though in practice an affidavit is generally required. To quoteagain from Bowen L.J.in Gardnerv. Jay
(1885)29 Ch. D.50 at 58: "When a tribunal is invested by Act of Parliament or by rules with a discretion, without any indication in theAct or rules of the grounds uponwhich the discretion is to be exercised, it is a mistake to lay down any rules with a view of Indicating the particular grooves inwhich the discretion shouldrun,for if the Act or therules didnotfetter thediscretion of thejudge why shouldthecourt doso?" Similarly ithas been heldby the Court of Appeal in Hope v. GreatWestern Railway Co. [1937] 1 All E.R. 625, that the discretion to grant or refuse ajury in King's Bench cases is in truth,as it is in terms, unfettered. It is, however, often convenient in practice to lay down,notrules of law, but some general indications,to helpthecourtin exercising thediscretion, though in matters of discretion no one case can be an authority for another. As Kay, LJ., said in Jenkins v. Bushby
(1891)1 Ch.484 at 495, "the court cannot be boundby aprevious decision,toexercise its discretionin a particularway, because that would be in effect putting an end to the discretion". A discretion necessarily involves a latitude of individual choice according to the particular circumstances, and differs from a case where the decision follows ex debito justitlae oncethefacts are ascertained." Χρήσιμηαναφορά μπορείναγίνει σεακόμηδύο αγγλι­ κές αποφάσεις. Στην Kohn v. Rinson & Stafford (Brod) 30 ^d. [194η 2 All E.R. 839 ο δικαστής Denning μετηλιτό­ τητα καιπυκνότητα τουλόγουπουτον χαρακτηρίζει είπε σχετικά: 35 "The law on the matter is plain, that it is in the discretion of the court to order security for costs, but it does so as amatterof coursewhen aplaintiff is outof the jurisdiction andthere are no assets of the plaintiff which can be reached within the jurisdiction, the reason being that if ajudgment is thereafter obtainedby thedefendant 1173 Νικήίας,Δ. Uniondeo Cooperative!} v. ApaEiAgro (AQ.2)
(1992)against the plaintiff for costs such an order cannot be enforced bythedirectprocessof theEnglish court." Είναι επίσης αξιοπρόσεκτηηαντιμετώπισηστηνπολύ μεταγενέστερη υπόθεσηPorzelack (KG) v.Porzelack (UK) 5 Ltd [198η 1 All E.R. 1074 στη 1077: " it seems to me that I have an entirely general discretion either to award or refuse security, having regardtoall thecircumstances of thecase. However,it is clear ontheauthorities that,if othermatters areequal,it is normally just to exercise that discretion by ordering io security against a non-resident plaintiff. The question is what, in all the circumstances of the case, is the just answer." Δεν αποκλείεται ναυπάρχουνπεριπτώσεις πουη κα­ θυστέρηση του διαδίκουνα αποταθεί για ασφάλεια εξό- 15 δων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες δυνατόναπροσανατολίσει έναδικαστήριοστηναπόρριψη τέτοιουαιτήματος (βλέπεLindsayParkinsonLtd v. Triplan Ltd [1973]2 All E.R. 273). Όμωςο δικαστής εδώδενπα­ ραγνώρισε την καθυστέρηση. Την επισημαίνει. Ιδιαίτερα 20 αναφορικά μετην εφεσίβλητη
  1. Έκρινε όμως ότι σεσυν­ δυασμόμεάλλαστοιχεία πουσχετίζονται μετη βασιμότη- τατηςυπεράσπισηςκαιτηνπορείαπουπήρεηυπόθεση, η βραδυτηςμετηνοποίαενήργησανοι εφεσίβλητοι δενήταν αρκετήγιανατουςαρνηθείθεραπεία.Εξάλλου μετηρητή 25 διάταξητηςΔ. 60θ.1ηεγγύηση μπορείΜΙδοθείσεοποιο­ δήποτεστάδιοτηςδιαδικασίας.Μεταδεδομένααυτάβρί­ σκουμε ότι ο πρωτόδικος δικαστής δεν είχε υπερβεί τα ακραίαόριατηςδιακριτικήςτουευχέρειας. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι το δικαστήριο ^ έλαβε υπόψη εξωγενές στοιχείο δηλαδήτηνανταπαίτηση της εφεσίβλητης που κυμαίνεται μεταξύ £25.000 και £50.000 ενώ η κλίμακα της αγωγής δεν υπερβαίνει τις £10.
  2. Είναι εντούτοις φανερόαπότοκείμενο τηςαπό­ φασηςπωςότι συνεκτιμήθηκε απότοδικαστήριοδενήταν 35 τοποσότηςανταξίωσης,αλλάεκείνοτηςαγωγής. 1174 1 AAA. UniondesCooperatives v.ApakAgro(Αρ.2) Νυιήτας,Δ. Καταλήγουμε ότιο πρωτόδικος δικαστής δενέσφαλε στην άσκησητης εξουσίας τουναεκδώσειτο προσβαλλό­ μενοδιάταγμα. Ηέφεση απορρίπτεταιμεέξοδασε βάρος τηςεφεσείουσας. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1175

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.