1ΑΑΛ. 12Νοεμβρίου,1992 [ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΉΣΗΠΑ ΕΚΔΟΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΠΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΑΠΉΣΗΣΠΑ ΕΚΔΟΣΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITIONΑΠΟ ΗΑΠΟ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΚΟΚΚΙΝΟΥ. ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΕΝΔΙΑΜΕΣΗΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗ ΚΕΑΠΟΤΟΕΠΑΡΧΙΑΚΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕ ΣΗ 1273/89ΤΗΝ27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1992 ΜΕΤΗΝΟΠΟΙΑ ΑΠΟΦΑ. ΣΕΤΗΚΕΠΩΣΗΑΠΉΤΡΙΑΔΕΝΕΧΕΙ ΤΟΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ ΣΤΗΝΠΙΟΠΑΝΩΑΓΩΓΗ (Αρ. Αιτήσεως166/92). 5 10 15 20 25 Προνομιαχά Διατάγματα — Αίτηση για χορήγησηάδειας για καταχώ ρηση αίτησης για έκδοση διαταγμάτων certiorari χαι prohibition εναντίον απόφασηςΕπαρχιακού Δικαστηρίου με τηνοποία απαγο ρεύθηκε στην αιτήτρια, που ήταν δικηγόρος,να εμφανίζεται αντοπροσώπως σε υπόθεση στην οποία ήταν διάδικος,διότι είχεδώσει μαρτυρία στην υπόθεση — Κρίθηκε, εκπρώτης όψεως, on υπήρχε παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος και δόθηκε η αιτούμε νηάδεια. Η αιτήτρια ήταν ενάγουσα σε αγωγήστο ΕπαρχιακόΔιχαστήριο Πάφου, μαζί με άλλα πρόσωπα. Εμφανιζόταν σαν δικηγόρος όλων των εναγόντων. Στις 21.9.92, χατάτην διάρκειατηςακρόα σης τηςαγωγής,έκρινε πως εξαιτίαςαπρόβλεπτων εξελίξεων έπρε πενακαταθέσει ηίδιασαν μάρτυραςγιατηνυπόθεσητων εναγουσών, πράγμα το οποίο χαι έχομε. Την ημέρα εκείνη εμφανίσθηκε άλλος δικηγόρος σαν δικηγόρος των εναγόντων. Στις 13.10.92, η αιτήτρια επιδίωξε νασυνεχίσει ναεμφανίζεταισανδικηγόρος των εναγόντων, όπως έπραττε προηγουμένως, αλλά το Επαρχιακό Δι καστήριο, ακολουθώντας την υπόθεση Re Efthymiou
(1987)1 C.LR. 329, θεώρησε ότι ηιδιότητατουμάρτυραήταν ασυμβίβαστη μετην ιδιότητατου δικηγόρου στην υπόθεση,καιγι' αυτόαπέκλει σε την αιτήτριααπότουναεμφανίζεται σανδικηγόρος των εναγό ντων. Στις 27.10.92, όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης, η αιτήτρια δήλωσε στο Δικαστήριο ότι επιθυμούσε να εμφανισθεί αυτοπροσώπως στην υπόθεση,διευκρινίζοντας ότι δεν είχε επιλέξει δικηγόρο αλλά επιθυμούσε ναεμφανισθεί υπότην προσωπική της ιδιότητα. Το Επαρχιακό Δικαστήριο απέρριψε το αίτηματης αιτήτριας,με το σκεπτικό ότι όλοι οι ενάγοντες εκπρο σωπούνταν ήδηαπόδικηγόρο και ότι ήδηείχε αποκλείσει την αι τήτρια απότου να εμφανίζεται στην υπόθεση με βάσητην ενδιαμε- ' 1237 Παπακοκκινον
(1992)ση απόφαση τουτης 13.10.92. Στοπρακτικό τηςημέρας εκείνης φαινότανότι εμφάνισηαπόδικηγόρουπήρχεγιατουςάλλους ενά γοντες αλλάόχιγιατηναιτήτρια. Στηναίτησητηςγιαχορήγηση άδειαςγιακαταχώρηση αίτησης για έκδοση ενταλμάτων certiorari και prohibition εναντίον της 5 απόφασης τουΕπαρχιακού Δικαστηρίου της 27.10.92,η αιτήτρια ισχυρίσθηκεότιυπήρχε παράβασητων κατ' ελάχιστων δικαιωμά τωντηςπου εγγυάταιτοάρθρο 30τουΣυντάγματος. Αποφασίσθηκε ότι: Υπήρχεεκπρώτηςόψεωςπαράβασητουσυνταγματικού catoi- 10 ώματος της αιτήτριας ναεμφανίζεται αυτοπροσώπως σαν διάδι κος,δυνάμειτου άρθρου 30.3(β)του Συντάγματος,ενώηυπόθεση Re Efthymiou (ανωτέρω) διαφοροποιόταναπόταγεγονότατηςπα ρούσας υπόθεσης,και γι'αυτό ηαιτούμενη άδεια έπρεπε ναχορη γηθεί 15 Η αίτησηέγινεαποδεχτή. Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: ΙαReEfthymiou
(1987)1CLR. 329. Αίτηση μετηνοποίαη αιτήτριαζητάάδειαγιακαταχώ-20 ρήση αίτησης για έκδοση διαταγμάτωνprohibitionκαι certiorari προκειμένου να απαγορευθείη συνέχισηακρόα σηςαγωγήςκαιναακυρωθείαπόφασημετηνοποίααπορ ρίφθηκεαίτηματηςνα'εμφανιστείαυτοπροσώπωςως διάδικός. *5 Λ.Κληρίδης,γιατηναιτήτρια. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.Ανάγνωσε τηνακόλουθη από φαση. Ηαιτήτριαείναι δικηγόρος. Είναισυνενάγουσα στην Αγωγή 1273/89πουεκκρεμεί ενώπιοντουΕπαρχια κούΔικαστηρίουΠάφου.Εμφανιζότανωςδιάδικοςη ίδια 30 καιωςδικηγόροςτωνάλλωνδυο εναγουσών. Την21Σεπτεμβρίου1992,κατάτηδιάρκειατηςακρόα σηςτηςαγωγής,έκρινεπωςεξαιτίας απρόβλεπτωνεξελί ξεων έπρεπε νακαταθέσειη ίδια ως μάρτυραςγια την υπόθεσητωνεναγουσών, πράγματοοποίοκαιέκαμε. 35 1238 1ΑΛΛ. Παπαχοχχινο» Καν/ΑηςΔ. Την 13 Οκτωβρίου 1992 όταν προφανώς ετέθη θέμα επανεμφάνισης της αιτήτριας ως δικηγόρου των εναγου σών, η πρωτόδικος δικαστής έκρινε πως δεν μπορούσε πια να εμφανίζεται και ως δικηγόρος στην ίδιαυπόθεση. 5 Στηρίχτηκε στην απόφασητου Δικαστή Γ.Μ. Πική στην υπόθεση In Re Efthymiou
(1987)1 CLR 329 στην οποία, πράγματι, θεωρήθηκε ότι είναι ασυμβίβαστη η ιδιότητα του μάρτυρακαιτουδικηγόρουστην ίδιαυπόθεση.Τογε γονός ότι,μετοντρόποαυτό,οδιάδικοςαποστερείτοτου 10 δικαιώματοςπου του αναγνωρίζει το Αρθρο30
(3)(δ)του Συντάγματος να έχει δικηγόρο της εκλογής του,κρίθηκε ότι ήτανσυνέπεια της δικήςτου απόφασηςναασκήσει το παράλληλο δικαίωμαπου του αναγνωρίζει το Αρθρο 30
(3)(γ), να καλεί μάρτυρες. 15 Μετάτην έκδοση της απόφασης τουπρωτόδικουΔικα στηρίου πάνωστο θέμα, ηυπόθεσηαναβλήθηκεγιατην 27 Οκτωβρίου
- Την ημέρα εκείνη, όπως υποδηλώνεται από το ίδιο το πρακτικό του Δικαστηρίου, εμφανίστηκε για τις ενάγουσες 1και2 οδικηγόρος κ. ΛουκάςΜαυρί20 κιος καιηαιτήτριααυτοπροσώπως ως ενάγουσα
- Η αι τήτρια διεκδίκησε δικαίωμα να.εμφανιστεί αυτοπροσώ πως ως διάδικος. Η σύντομη δήλωση της ήταν η ακόλουθη: 25 30 35 "Με επιφύλαξη της έφεσης στις ενδιάμεσες αποφάοεις εμφανίζομαιυπό την προσωπική μου ιδιότητα ως Ενάγουσα. Είναι προσωπικό μου δικαίωμα βάση του άρθρου 30 του Συντάγματος. Δεν επιλέγω δικηγόρο ούτε επέλεξα δικηγόροαλλάεμφανίζομαιυπότηνπρο σωπικήμουιδιότηταγι'αυτόζητώναεμφανίζομαι." Τοαίτηματηςαπορρίφθηκε.Τοσκεπτικό ήταντο ακό λουθο. "Έχω ήδηαποφασίσει επί του θέματος σε ενδιάμεση μου απόφαση η οποία εφεσιβλήθηκε. Ο κ. Μαυρίκιος μέχριτις 13.10.92εμφανιζότανωςδικηγόροςόλωντων Εναγουσών γι'αυτόκαι δενμπορώναεπιτρέψωτηνεμ φάνισητηςΔ/δαςΠαπακόκκινουπροσωπικάκαιμεδι1239 K©v/fat& Παπαχόκκινον
(1992)κηγόρο ταυτόχρονα. Επίσης και για τον επιπρόσθετο λόγοότι ήδη έχωαποφασίσειεπίτουθέματος.Τοαίτη ματηςΕνάγουσας3απορρίπτεται." Αντικείμενο της διαδικασίαςαυτής είναι ηαπόφαση της 27 Οκτωβρίου 1992. Ηαιτήτριαζητάάδειαγιακατά- 5 χώριοη αίτησης προς έκδοση διατάγματοςprohibition και certiorari προκειμένου να απαγορευθεί η συνέχιση της ακρόασης της αγωγής και να ακυρωθεί η αναφερθείσα απόφαση. Σημειώνω πως παρόμοια αίτηση σε σχέση με την απόφασητης 13 Οκτωβρίου 1992 κατάτης οποίας, ίο όπωςπροκύπτει,ασκήθηκεκαιέφεση, αποσύρθηκε. Ο δικηγόροςτης αιτήτριαςεισηγήθηκε πωςεσφαλμένα θεωρήθηκεότιτοζήτημακαλυπτόταναπότηνπροηγούμε νη απόφαση της 13 Οκτωβρίου 1992, υποστήριξε ότι η υπόθεσηInRe Efthymiouδενκαλύπτειτηνπερίπτωσηκαι 15 επισήμανε πως δεν ήτανορθό ότι ο δικηγόρος κ.Μαυρί κιος εκπροσωπούσε τις ενάγουσες "μέχρι τις 13 Οκτω βρίου 1992". Στην πραγματικότηταο κ. Μαυρίκιοςαντι κατέστησε τηναιτήτριαότανεκείνηκατέθετεως μάρτυρας ενώπιον τουΔικαστηρίου.Την 13Οκτωβρίου 1992 η αιτή- 20 τρία επεχείρησε να εμφανιστεί ως δικηγόρος όλων των εναγουσών οπότε και εκδόθηκε η απόφαση της ημέρας εκείνης. Ο δικηγόρος της αιτήτριαςσυμπλήρωσε την επι χειρηματολογία του με αναφοράστο Αρθρο 30
(3)(β) του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο "έκαστος έχει το δι- 25 καίωμα να προβάλλει τους ισχυρισμούς αυτού ενώπιον τουΔικαστηρίου..."καιστοΑρθρο12
(5)(γ)τουΣυντάγμα τος. ΤοΑρθρο12
(5)τουΣυντάγματοςαναφέρεταισεδικαι ώματα κατηγορουμένων και δεν νομίζω πως είχετηθέση 30 της ηεπίκλησητουστηνπαρούσαυπόθεση.Δέχομαι όμως ότι το επιχείρημα, στο βαθμό που συσχετίστηκε με το άρθρο30είναιεκπρώτηςόψεωςβάσιμο. Την 27 Οκτωβρίου 1992, σύμφωνα με το πρακτικό, όπως σημείωσα, ο κ. Λουκάς Μαυρίκιος εμφανίστηκε 35 μόνο γιατις ενάγουσες 1και2 και,επομένως,όχι γιατην 1240 1 ΑΛΛ. Παπακόχκινου Κων/δης,Λ. αιτήτρια. Ηπρωτόδικος δικαστής φαίνεταινα παραγνώ ρισε το γεγονός αυτό. Θεώρησε πως, έχοντας υπόψητα όσαπροηγήθηκαν,οκ. Μαυρίκιοςεκπροσωπούσε καιτην αιτήτρια Τοανόφειλε οκ.Μαυρίκιοςναείχεεμφανιστεί για όλεςόπωςέκαμεκαιπροηγουμένως,Δεν είναιζήτημα 5 που εγείρεται σ' αυτήτη διαδικασία.Το τελικό αποτέλε σμαήτανπωςθεωρήθηκεότιηαιτήτριαδεν μπορούσενα εμφανιστεί αυτοπροσώπως αφού ταυτόχρονα εκπροσωπείτοαπόδικηγόρο,ενώ σύμφωνα μετοπρακτικό, δήλω10 σε πως δεν εκπροσωπείτο ούτε ήθελε να εκπροσωπείται απόδικηγόρο.Ουσιαστικά,θεωρήθηκεπωςείχε υποχρέω σηνασυνεχίσει ναχρησιμοποιεί τις υπηρεσίες δικηγόρου παράτηρητήδήλωσητηςπωςθαχειριζόταντηνυπόθεση τηςαυτοπροσώπως. Από ταστοιχείαπουβρίσκονταιενώ15 πιονμου,τουπόβαθροτουπρώτουσκέλουςτουσυλλογι σμούπουοδήγησεστηνκρινόμενηαπόφαση,δενυπήρχε. Σύμφωνα μετοδεύτεροσκέλοςτουτοζήτημαείχε ήδη κριθεί μετηναπόφαση της 13Οκτωβρίου 1992. θεωρώεκ πρώτης όψεως βάσιμητηθέση της αιτήτριαςσύμφωναμε 20 την οποίαηυπόθεση Inre Efthymiou (ανωτέρω)δενείναι εφαρμόσιμηστηνπερίπτωσηκαιπωςηάποψητηςπρωτό δικης δικαστούσύμφωνα με την οποίατο ζήτηματουδι καιώματος εμφάνισης της αιτήτριας αυτοπροσώπως ως διαδίκου είχε ήδη κριθεί με την απόφασητης 13 Οκτω25 βρίου 1992,είναιεκπρώτηςόψεωςλανθασμένη. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την παραχώρησηάδειαςγια τηνκατα χώρισηαίτησηςγιατηνέκδοσητωναιτούμενωνδιαταγμά των. Εφόσο η απόφαση της πρωτόδικης Δικαστού θα 30 φανεί ότι απολήγει σε αποστέρηση του δικαιώματοςτης αιτήτριας ως διαδίκου να εμφανιστεί αυτοπροσώπως προς προώθηση της υπόθεσης στο βαθμόπουτην αφορά ωςδιάδικο,θαβρισκόμαστε μπροστάσεαπόφαση πουδεν θασυμβιβάζεταιμετιςσυνταγματικέςδιατάξεις. 35 Η αίτησηεγκρίνεται. Παρέχεταιάδειαγιατηνκαταχώ ριση αίτησης για τα αναφερθένταδιατάγματα. Ηαίτηση μπορεί νακαταχωριστεί μέσα σε 7 μέρες προκειμένου να 1241 Κον/δης, Παπαχάχχινον
(1992)ακουστείτην3Δεκεμβρίου 1992 στις 9.00π.μ.Ενσταση θα μπορεί νακαταχωριστεί μέσα σε επτάμέρες από τηνεπί δοσητηςαίτησηςσταενδιαφερόμενα μέρη. Διατάσσεταιηαναστολήτηςδιαδικασίαςενώπιοντου Επαρχιακού Δικαστηρίου μέχρι την εκπνοή του χρόνου πουέχειοριστεί γιατηνκαταχώριση τηςαίτησηςκαι εφό σονκαταχωριστείηαίτησημέχριτηνεκδίκασητης. Ηαίτησηεγκρίνεται. 1242