1ΑΑΛ. 12Νοεμβρίου, 1992 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ. ΚΟΝΓΓΑΝΊΊΝ1ΔΗΣ.Α/σιές] ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙΦΥΣΙΚΟΥ ΚΗΔΕΜΟΝΟΣΤΟΥ ΠΑΝΑΠΟΓΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, Εφεσείων-Ενάγων, ν. ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΠΑΝΝΑΚΟΥ, Εφεσίβλητου-Εναγομένον. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7823). Έφεση -Μαρτυρία·Λανθασμένη αξιολόγησητηςπραγματικήςμαρ τυρίας σε υπόθεση τροχαίουατυχήματοςπάνωστηνοποίαβασί σθηκε η αξιολόγηση τηςπροφορικής μαρτυρίας - Διατάχθηκε επανεχδίκαση. 5 10 15 20 25 30 Έφεση-Μαρτυρία-Κενά στηνμαρτυρίαωςπρος τηνακριβήφύση και τιςεπι&ώοτις και συνέπειεςτων χακώο^ν που υπεϊπη θύμα τροχαίουατυχήματος-Διατάχθηκεεπανεκδίκαση. Ενώο εφεσίβλητος οδηγούσε τοαυτοκίνητοτου μέσα στη Λακατάμια κτύπησε τον εφεσείοντα,ανήλικο,πουτότε ήτανηλικίας 6ετών,και τοντραυμάτισεσοβαρά.ΕνώπιοντουπρωτόδικουΔι καστηρίου υπήρχαν δύο αλληλοσυγκρουόμενες εκδοχές, ήτοι ο μενεφεσίβλητος ισχυρίσθηκε ότιο εφεσείων μπήκεστοδρονοτρέ χονταςγιαναπάρειτηνμπάλατουκαιενώ οεφεσίβλητος βρισκό ταν σεμικρήαπόστασηαπότον εφεσείοντα,ενώ ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι μπήκε στο δρόμο αργά και ενώ ο εφεσίβλητος βρισκόταν σε μεγαλύτερη απόσταση από αυτόν. Η πραγματική μαρτυρία, δηλαδή το σχέδιο του δυστυχήματος, έδειχνε ότιτα ίχνη τροχοπέδησης τουεφεσίβλητου άρχιζαν απότο σημείο της σύγκρουσης και μετά. Σχετικάμετιςκακώσειςπου υπέστη οεφεσείων, καταχωρήθηκανεκ συμφώνου τα ιατρικάπιστοποιητικά, αλλάδεν επεξηγήθηκανηακριβής φύσητωνκακώσεωνκαιοιεπι πτώσεις και συνέπειες τους στον εφεσείοντα, δηλαδήδενκαθορί σθηκε η περίοδος τηςπροσωρινής ανικανότηταςτου εφεσείοντα από αυτές, ούτε καθορίσθηκε ο χρόνος αποθεράπευσής του και παρέμειναναδιευκρίνιστεςοισυνέπειες των επιπτώσεων τουατυ χήματος στο πρόγραμμασπουδών του εφεσείοντα.Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότιηαπουσίασημείων τροχοπέδησης πριν την σύγκρουση συνήδε μετηνεκδοχή τουεφεσείοντα καιερχόταν σε σύγκρουση μεεκείνητουεφεσίβλητου,καιγι'αυτόαποδέχθηκετην εχδοχήτου εφεσείοντα.Καθόρισε τις αποζημιώσειςστοποσότων 1243 Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)ΛΚ2.000.0εφεσείων καταχώρησε έφεσηεναντίοντου επιδικασθέ ντος ποσούτωναποζημιώσεων σανέκδηλαχαμηλού,ενώοεφεσί βλητος, με αντέφεση,προσέβαλε την απόφασητου Δικαστηρίου σχετικά μετην ευθύνη. 5 Αποφασίσθηκεότι: (α) Η πραγματική μαρτυρίασυνιστά αμετακίνητο οδηγό του οδικού ατυχήματος,που ιχνηλατείταπεριστατικάτου,καιαποτε λεί γνώμονα γιατηνκρίσητης αξιοπιστίαςκαι έλεγχο της ακρί βειας της προφορικής μαρτυρίας. Στην παρούσα περίπτωση, το πρωτόδικοΔικαστήριο λαν&ισμένα είχεκρίνειότι ηαπουσίαση- 10 μείων τροχοπέδησης πριν την σύγκρουση συνήδε με την εκδοχή του εφεσείοντα, ενώ στην πραγματικότητα η πραγματικήμαρτυ ρία συνήδε εξίσου και με τις δύο εκδοχές. Εφόσον η αξιολόγηση της προφορικής μαρτυρίας είχε βασισθεί στη λανθασμένη αυτή εκτίμηση τηςπραγματικής μαρτυρίας, ηαπόφασητουπρωτόδικου 15 Δικαστηρίου σχετικά μεταγεγονόταπουοδήγησανστο δυστύχημα ήταν ακροσφαλής και έπρεπε ναπαραμερισθεί,καιτο ζήτημανα επανεκδικασθεΐ. (β)Ενόψειτωνκενών πουυπήρχαν στηνμαρτυρίασχετικάμε τηνφύση και ιδιαίτερατιςεπιπτώσεις καισυνέπειεςτωνκακώσε- 20 ων που είχε υποστεί ο εφεσείων,ο καθορισμός της αποζημίωσης ήτανεπίσης ακροσφαλής καιτοζήτημαέπρεπεεπίσηςνα επανεκδικασθεί. Η έφεσηκαιηαντέφεση επιτράπηκαν χωρίςέξοδα. 25 Διατάχθηκεεπανεκδίκαση. Έφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Λαούτας, Πρ. Π.ΕΑ) που δόθηκε στις 13/2/1989(Αρ.Αγωγής2163/85) 30 μετηνοποίαεπιδικάστηκανστονενάγοντα£2.060.- ωςγε νικές και ειδικές αποζημιώσεις για τροχαίο ατύχημα, πλέονέξοδα. Π.Αγγελίδης,γιατονεφεσείοντα. .Στ.Εροηοχρίχσυ (χα),γιατονεφεσίβλητο. 35 Cur. adv. vult ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του δικαστηρίου θα 1244 1 AAA. Ευαγγέλουv. Γιαννακοΰ δώσειοΔικαστήςΓ.Μ. Πικής. ΠΙΚΗΣ, Δ.:Ενώοεφεσίβλητος οδηγούσετοαυτοκίνη τοτουμέσαστηΛακατάμιασυγκρούστηκε μετον εφεσείο ντα,ανήλικοηλικίας 6ετών (κατάτοχρόνο του δυστυχή5 ματος),ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά. Οι κυριώτερες κακώσειςπουυπέστηοεφεσείονταςήσαν: (α)Αιμοπνευμοθώρακας, (β)Κάταγματης7ηςκαι8ηςδεξιάςπλευράς, (γ)Κάταγμαάνωτριτημορίουτουδεξιούβραχιονίου, 10 (δ)Κάταγματηςμεσότηταςτουδεξιούμηριαίου. Τοδυστύχημα επεσυνέβη ότανοανήλικος εισήλθεστο δρόμοστον οποίο διακινείτο οεφεσίβλητος, απότηνπα ρακείμενη αυλή της οικίας του για να περιμαζέψει την μπάλα με την οποία έπαιζε με άλλα παιδιά και ηοποία 15 είχε διαφύγει στο δρόμο. Στην προσπάθεια του να την ανακτήσει,οανήλικος παρενεβλήθηστην πορείατου οχή ματοςτου εφεσίβλητου,γεγονός πουπροοιωνίζει τησύγ κρουσηηοποίαεπακολούθησε.Τοπρωτόδικοδικαστήριο έκρινεότι οεφεσίβλητος ήταναμελής.Άχθηκεστοσυμπέ20 ρασμααυτό υπότοφωςτηςμαρτυρίας αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος κατέθεσε ότι αφενόςυπήρχε κάποιααπόσταση μεταξύ του αυτοκινήτουκαι του ανήλικου όταν ο τελευ ταίος εισήλθε στο δρόμο και αφετέρου ότι ο ανήλικος προχώρησε με αργόρυθμόγιανασυλλέξειτην μπάλα.Ο 25 συνδυασμός των δύο αυτώνευρημάτωνοδήγησετοΔικα στήριο στο συμπέρασμαότι οέλεγχοςπουασκούσεοεφε σίβλητος επί του οχήματοςτου δεν ήτανο αναμενόμενος και ότι η παράλειψη του αυτή συνέβαλε στη σύγκρουση καιγι*αυτόκρίθηκεένοχος αμέλειας.Οεφεσείωνάπαλλά30 χθηκεαπόκάθεευθύνη,λόγω τουακαταλόγιστουτηςηλι κίαςτου. Στην αποδοχήτης εκδοχήςτουπροαναφερθέντα μάρ τυρα (μάρτυραςενάγοντα)διαδραμάτισεσημαντικό ρόλο η ενίσχυση που κρίθηκε ότι παρεχόταν σ' αυτή απότην 1245 mutsfeΔ. Ευαγγέλουν.Γιαννακού
(1992)πραγματικήμαρτυρία,πουσυνίστατο απόταίχνητροχο πέδησης που άφησε το αυτοκίνητο του εφεσίβλητου στην προσπάθεια του να ακινητοποιήσει το όχημα του προς αποφυγήτηςσύγκρουσης. Παράλληλακρίθηκεότιηπραγ ματική μαρτυρία ερχόταν σε αντίθεση με την εκδοχή του 5 εφεσείοντα, γεγονός πουοδήγησε στην απόρριψητης μαρ τυρίας του. Η εκδοχή του συνίστατο στον ισχυρισμό ότι μικρή μόνο απόσταση (4-5 μέτρα) χώριζε το όχημα του από τον ανήλικο, όταν αυτός εισήλθε στο δρόμο τρέχο ντας,καθιστώνταςτησύγκρουση αναπόφευκτη. 10 Η πραγματική μαρτυρία, όπως έχει πολλάκις λεχθεί, συνιστά αμετακίνητο οδηγό του οδικού ατυχήματοςπου ιχνηλατεί ταπεριστατικάτου,καιγνώμονα γιατην κρίση της αξιοπιστίας και έλεγχο της ακρίβειας προφορικής μαρτυρίας αναφορικά με τις συνθήκες που το περιβάλ- 15 λουν. Το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι η απουσία ση μείων τροχοπέδησης πριν τη σύγκρουση συνάδει με την εκδοχή του προαναφερθέντα μάρτυρα, ενώ αντίκειται προςεκείνητουεφεσίβλητου. Ηπραγματικήμαρτυρίασυ- 20 νάδει εξ ίσουκαι μετις δυοεκδοχές καιγι* αυτόήταν ου δέτερο στοιχείο ωςπροςτηνορθότηταεκατέραςτωνεκδο χών. Η πραγματική μαρτυρία δεν υποδηλώνει την απόσταση που χώριζε το όχημα του εφεσίβλητου όταν ο εφεσείων εισήλθε στο δρόμο· ούτε το γεγονός ότι τα ση- 25 μεία τροχοπέδησης άρχιζαν από το σημείο σύγκρουσης αποκλείει την εκδοχή του εφεσίβλητου έχοντας υπόψητο χρόνο που αναπόφευκταμεσολαβεί μεταξύτηςδιαπίστω σης του κινδύνου και της εκδήλωσης της αντίδρασης σ' αυτό. 30 ΤαευρήματατουΔικαστηρίουγιατιςσυνθήκεςτουδυ στυχήματος στηρίζονται αποκλειστικά στην προφορική μαρτυρία του μάρτυρα του εφεσείοντα. Οι διαπιστώσεις στις οποίες έχουμε προβεί εκθεμελιώνουν το βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η αξιοπιστία και ακρίβεια της μαρτυ- 35 ρίας, γεγονός που δημιουργεί κενό ως προς τα γεγονότα πουοδήγησανστοδυστύχημα.Τοκενόδεν μπορεί ναπλη ρωθεί απότοΑνώτατο Δικαστήριο,εφόσον δενείχαμετην ευκαιρία να ακούσουμε την προφορική μαρτυρία. Συνε1246 1 Α.ΑΛ. Ευαγγέλουν.Γιαννακού Πικής,Δ. πώς,ηαντέφεσηπουστρέφεται εναντίον τωνευρημάτων του Δικαστηρίου για την ευθύνη του εφεσίβλητου για το δυστύχημαπρέπειναεπιτραπείκαιηαπόφαση του δικα στηρίουναπαραμερισθεί. Κενάεπίσηςδιαπιστώνονταιωςπροςτηνακριβή φύση καιιδιαίτερατιςεπιπτώσειςκαισυνέπειεςτωνκακώσεων πουυπέστη ο εφεσείοντας. Βάση γιαταευρήματα τουδι καστηρίου αποτέλεσαν ιατρικά πιστοποιητικά,ταοποία κατατέθηκαν κοινή συναινέσει. Δεν κρίθηκε αναγκαίο να 10 κληθούν οι ιατροίπουτα είχαν εκδώσει για ναεπεξηγή σουνπτυχέςτωνκακώσεωνκαιτωνεπιπτώσεωντουςπου έχρηζανδιασαφήνισηςκαιπεραιτέρωεξήγησης.Ταπιστο ποιητικάδεδιευκρινίζουν τις επιπλοκές τουαιμοπνευμοθώρακα, ούτε το χρόνο αποθεράπευσης του εφεσείοντα. Επίσης, αφήνεται σκοτεινή η περίοδος της προσωρινής 15 ανικανότηταςτουανηλίκουπουεπέφερεηβράχυνση κατά 2 εκατοστάτουδεξιού ποδιού,παρόλοπουυπάρχουνεν δείξεις ότι αυτήδιάρκεσε γιαπολύχρόνο. Επίσης, αδιευ κρίνιστες παρεμένουν οι συνέπειες των επιπτώσεων του ατυχήματος στοπρόγραμμασπουδών τουανήλικου. Υπό 20 το πρίσμα αυτώντων διαπιστώσεων καθίσταται αδύνατη η εκτίμησητηςζημιάςπουυπέστηοανήλικοςκαικατ' επέ κτασηηεκτίμηση τωνεισηγήσεωνπουυποβλήθηκανότιτο ποσό των £2.000.- που αποδόθηκεως γενικές αποζημιώ σειςείναιέκδηλαχαμηλό. 25 Η έφεσηεπιτρέπεταικαιη απόφασητουπρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικάμετις αποζημιώσεις παραμερίζε ται. Η έφεση και αντέφεση επιτρέπονται. Η πρωτόδικη 30 απόφασηπαραμερίζεται στην ολότητα της. Διατάσσεται επανεκδίκασητης υπόθεσης το συντομότερο. Δεν.εκδίδε ταιδιαταγή γιαταέξοδατηςέφεσης.Ταέξοδατηςπρωτό δικης διαδικασίας θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της δεύτερηςδίκης. Η έφεσηκαι ηαντέφεσηεπιτρέπονται χωρίςέξοδα. Διαταγή γιαεπανεκδίκαση. 1247