1ΛΛΛ. 24Νοεμβρίου, 1992 [ΠΙΚΗΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΖΔ/στές) ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΛΥΜΠΟΥΡΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΕΦΟΡΕΙΑΣΕΛΛΗΝΙΚΩΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Εφεσφλήτων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 8002). 'Εφεση— Εφεσείων, δενεμφανίσθηκεστοπρωτόδικοΔικαστήριο, και με επιστολή τον προςαντό ανάφερε ότι άφηνε το θέμαστην "ετυ μηγορία του Σεβαστού Δικαστηρίου" — Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, αφού άκουσετην μαρτυρίατου αιτητή, επιδίκασε αύξηση ενοικίουκατά 14% — Κρίθηκε ότι δεν συνέτρεχε οποιοσ δήποτελόγοςγιαεπέμβαση τουΕφετείου. Ηεφεσίβλητη,μεαίτησητηςστοΔικαστήριοΕλέγχουΕνοικιά σεωνΛευκωσίας,ζήτησετηναύξησητουπληρωτέου απότονεφεσείοντα ενοικίου γιαδιαμέρισμα το οποίο ενοικίαζε, ιδιοκτησίας τηςεφεσίβλητης.Το πληρωτέοενοίκιοήτανΛΚ38 μηνιαίως. Σύμ φωνα μετονεκτιμητήενοικίων,ο εφεσείωντου είχε αναφέρειότι συμφωνούσεότιτοαγοραίοενοίκιοήτανΛΚ70μηνιαίως.Μεεπι στολή τουοεφεσείωνανάφερεότιάφηνετοόλο θέμα"στην ετυμη γορίατουΣεβαστούΔικαστηρίου",και,κατάτηνημέρατηςακρόα σης, δεν εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο. Το ΔΕΕ αφού άκουσε την μαρτυρίατης εφεσίβλητης, επιδίκασε τηνπλήρη αύξησητου 14%, καθορίζοντας το ενοίκιο σε ΛΚ43 μηνιαίως. Κατ' έφεση, ο εφε σείων ισχυρίσθηκε ότι σε προηγούμενη υπόθεση το Δικαστήριο είχεεπιδικάσει μόνοτομισότηςμέγιστηςεπιτρεπόμενης αύξησης. Αποφασίσθηκεότι: ' Τίποτε δεν υπήρχε από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης που ναδικαιολογεί τηνεπέμβασητουεφετείου,καιτογεγονόςότι σε προηγούμενη υπόθεση το Δικαστήριο είχε λάβει διαφορετική απόφαση,δενδημιουργούσεπροηγούμενουπέρτου εφεσείοντα. Η έφεσηαπορρίφθηκεχωρίς έξοδα, σιοπ δενζητήθηκαν. 1285 ΛυμπουρΙδηςν.Εφ.Ελλην.Εκπαιδ.Λ/σίας
(1992)Έφεση. Έφεσηαπότον καθ' ου ηαίτηση εναντίον της απόφα σης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως Λευκωσίας που δόθηκε στις 16.10.89 (Αρ. Αίτησης Κ. 59/89) με την οποίαδόθηκεαύξηση14%σεενοίκιοσχετικό μευποστατι κά των εφεσίβλητων - αιτητών τα οποία ενοικιάζονται απότον εφεσείοντα - καθ1ουη αίτησηκαικαθορίστηκετο ενοίκιοσε£43.-από 1/4/
- Ο εφεσείωνπαρουσιάζεταιπροσωπικά. Ε.ΜαρκΙόον (χα),γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Οεφεσείων είναιθέσμιος ενοικιαστής δια μερίσματος το οποίο ανήκει στους εφεσίβλητους, το ενοί κιο του οποίουκαθορίστηκε σε £38,00από1/1/
- Με αί τηση των ιδιοκτητών ηγέρθη αξίωση για την αύξηση του ενοικίου κατά 14% από1/1/89, ποσοστό ίσο μετο ανώτα τοόριο αύξησηςπουεπιτρέπει τοάρθρο8τουπερί Ενοι κιοστασίου Νόμου (Ν23/83).Στην Απάντηση (υπεράσπι ση) του ο εφεσείων ισχυρίστηκε ότι το καταβαλλόμενο ενοίκιο ήταν εύλογο και συνεπώς δεν εδικαιολογείτο οποιαδήποτεαύξηση. Ο εφεσείων παρέλειψε να εμφανιστεί την ημέρα που ορίστηκε η ακρόασητης αίτησης. Οι λόγοι της απουσίας του αναφέρονται σε σημείωμα της 5/10/89 το οποίο ο ίδιοςυπέγραψεκαιπαρέδωσεστοΛειτουργό Εκτιμήσεων: "Αναφερόμενοι εις την δικήν μας υπ' αρ.Κ.59/89 δηλώότι "αφήνωτο όλονθέμαειςτηνσεβαστήνετυμηγορίαντου"Δικαστηρίου. "Σας ευχαριστώ, (υπ.) Αχιλλέας Λυμπουρίδης 5.10.89". 1286 1 ΑΛΛ. ΑυμπονοίΦηςν.Εφ.Ελλην. ΕκπαιΦ.Α/σίας Πιχής,Δ. Νωρίτερα ο εφεσείων είχε αναφέρει στο Λειτουργό Εκτιμήσεων κ. Παναγιώτου, όπως ο τελευταίος εκθέτει στοΤεκμήριο 2,ότιδενήτανανάγκηναπροβείσεεκτίμη ση της ενοικιαστικής αξίας του διαμερίσματος το οποίο κατείχε,δεδομένου ότι στην ελεύθερη αγοράαυτόθα μπο ρούσενααποφέρειενοίκιο £70,00το μήνα. ΤοΔικαστήριο προχώρησεστηνακρόασητηςυπόθεσης στηναπουσίατουεφεσείοντα καιάκουσετημαρτυρίατων δυο μαρτύρων που προσήγαγαν οι εφεσίβλητοι (του κ. Σωτήρη Παπαδοπούλου, ταμία της Σχολικής Εφορείας στην οποία ανήκουν τα υποστατικά και του Αντωνάκη Παναγιώτου, Λειτουργού Εκτιμήσεων του Δικαστηρίου), ενόψει της οποίας,όπως αναφέρεται στην απόφασητου Δικαστηρίου,ενέκρινε τηναιτούμενηαύξησηκαικαθόρισε το ενοίκιο σε £43,00 από1/4/
- Επίσης οεφεσείων κατα δικάστηκε να καταβάλει ποσό £25,00έναντι των εξόδων. Η μαρτυρία κατέδειξε ότι κατά ποσοστιαία αναλογία προςτηνέκτασητουδιαμερίσματος,το ενοίκιο πουκατέ βαλλεοεφεσείων ήταντοχαμηλότερο στηνπολυκατοικία. Υπό τοφωςτηςπροσαχθείσας μαρτυρίας, ηαπόφασητου πρωτόδικουΔικαστηρίου κρίνεται δικαιολογημένη. Στην ειδοποίηση έφεσης που εύλογα μπορεί να χαρα κτηριστεί ως αγόρευση, δεν αποκαλύπτεται κανένας ου σιαστικά λόγος ο οποίος να συνιστά τεκμηριωμένο λόγο έφεσης. Το Δικαστήριο, ισχυρίζεται ο εφεσείων, δενακο λούθησε το εθιμικό δίκαιο. Ως γενεσιουργό εθιμικού δι καίουχαρακτηρίζει την προηγούμενη απόφασητουΔικα στηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων για τον καθορισμό του καταβλητέου ενοικίου από τον εφεσείοντα στην οποία, παρά την παράλειψη του να εμφανιστεί, το Δικαστήριο ενέκρινε μόνο το ήμισυ της αιτούμενης αύξησης. Μεαυτή την εμπειρία ωςοδηγό, άφησεκαισ* αυτήτηνυπόθεσητην αύξησηνααποφασιστεί στην απουσίατου.Απαγοητεύθηκεόμωςότανεγκρίθηκε ολόκληρηη αύξησητου 14%, οπό ταν προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, όπως μας είπε, γιαναεξομολογηθεί τοπαράπονοτουδίκηνπνευματικού. Στην Απάντηση του εφεσείοντα, καμιά μνεία δε γίνεται 1287 Πικής, Δ. ΑυμπουρίΔηςν.Εφ.Ελλην. Βκπαιβ.Α/σίας
(1992)στην προηγούμενη απόφασητουΔικαστηρίου, ούτε ο φά κελοςκατατέθηκεωςτεκμήριο. Ησύνοψη των λόγων της έφεσης καιεπιχειρηματολο γίας του εφεσείοντα, αποκαλύπτουντο αβάσιμοτης έφε σης και προοιωνίζουν την απόρριψη της. Προηγούμενη απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου για τον καθορι σμότουενοικίου,συναρτάται μετη μαρτυρίαπουτηστοι χειοθετεί καιδε δημιουργεί οποιαδήποτεδέσμευσηγιατο μέλλον.Οόρος "εθιμικόδίκαιο"ενέχειάλλησημασίααπό εκείνη πουαποδίδεταισ' αυτόαπότον εφεσείοντα. Δεθα επεκταθούμεσεεξαντλητικό ορισμό τουόρου "εθιμικόδί καιο". Ό,τιμπορεί ναλεχθεί,είναιότι οόροςπεριλαμβά νει άγραφους κανόνες οι οποίοι, λόγω της μακραίωνης καθολικής επιδοκιμασίας τους μετουσιώνονται σεκανό νες δικαίου.Προηγούμενες αποφάσειςπρωτόδικων δικα στηρίων με τις οποίες επιλύεται η διαφοράμε αναφορά στην προσαχθείσα μαρτυρία,δε δημιουργούν εθιμικό δί καιο. Οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα για τη μηπροσέλευση του κατάτην ημέρα της δίκης, είναι ασυμβίβαστοι με τη γραπτήτου δήλωση (Τεκμήριο 1),σύμφωνα με τηνοποία άφησετηνκρίσητουθέματοςστησεβαστή, όπωςτηχαρα κτηρίζει,ετυμηγορία τουΔικαστηρίου.Παράτηνεκδήλω σησεβασμούπροςτοΔικαστήριο,στηνειδοποίησηέφεσης ο εφεσείων προσάπτει μομφή κατάτου Δικαστηρίου ότι ενήργησε αυθαίρετα και ότι κατέστη "... ως φαίνεταισυν τω χρόνω ο συνήγορος και ο υπέρμαχος της βουλιμίας ιδιοκτητών και όχι μόνο της βουλιμίας αυτών αλλάκαι εκείνης των συνηγόρων των." Παρόμοιους ισχυρισμούς πρόβαλε και κατά την επιχειρηματολογία του ενώπιον μας. Οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα στερούνταιοποιουδή ποτεερείσματοςκαιαπορρίπτονταιως ανεδαφικοί. Καταλήγουμε ότι δεν έχειδιαπιστωθεί κανένας λόγος πουναδικαιολογεί τονπαραμερισμότηςεπίδικης απόφα σης. 1288 1 ΑΛΛ. ΑυμπονφΙΑηςν.Εφ.Ελλην. ΕκπαιΑ. Α/σίας Πικής, Λ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ στην κα. Μαρκίδου : Διεκδικείτε τα έξοδατης έφεσης; κα.Μαρκίδου: Όχι. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ :Ηέφεσηαπορρίπτεται.Δενεκδίδεται διαταγήγιατα έξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίς έξοδαδιότιδενζητήθηκαν. 1289