(1992)25Νοεμβρίου. 1992 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ,Δ/σιές] ΝΙΚΟΣΣΑΒΒΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΧΡΓΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΕΥΓΈΝΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7892). Αμέλεια — Τροχαίοατύχημα —Συντρέχουσα αμέλεια —Αυτοκίνη το, ακολουθούμενοαπόμοτοσυχλέττα, που σταμάτησε στην αρι στερή πλευρά τουδρόμου, αφού έδωσε τοσχετικό σήμα και αφού ο οοηγόςείχε ελέγξει τον δρόμοπίσωτου, συγκρούσθηκεαπότην μοτοσυχλέττα ταυτόχροναμετοσταμάτημα—Κρίθηκεότιοοδη γός τοναυτοκινήτουifrav συνυπεύθυνος κατά1β γιατο ατύχημα — Το εύρηματουπρωτόδικουΔικαστηρίου ότι αποκλειστική ευ θύνηβάρυνετομοτοσυχλεττιστήπαραμερίσθηκε. Στις 14.7.82,οεφεσίβλητοςοδηγούσετοαυτοκίνητομεαριθμό ΖΚΕ97 στην λεωφόρο Αποστόλου Παύλου στην Πάφομε κατεύ θυνσητην Κ. Πάφο,ακολουθούμενος απότοεφεσείοντα,που οδη γούσε τηνμοτοσυχλέττα μεαριθμόNF441.Αφούπέρασεμίαστρο φή του δρόμου αποφάσισε να σταματήσει στην αριστερή του πλευρά και προς τούτο έλεγξε μία φοράπρος ταπίσω, ενώ βρι σκόταν σε απόσταση 20 μέτρων περίπου απότην στροφήκαι έδωσε το σχετικό σήμαότι θασταματούσε.Αφού διάνυσεαπόστα ση 20 περίπου μέτρων, σταμάτησε στην αριστερή πλευρά οπότε αμέσως κτυπήθηκε στη πίσω δεξιά γωνία απότην μοτοσυχλέττα του εφεσείοντα. Μεβάσηταγεγονότα αυτάτο πρωτόδικοΔικα στήριο αποφάσισεότιαποκλειστική ευθύνηγιατοδυστύχημα είχε ο εφεσείων. Αποφασίσθηκεότι: Ενόψει τωνγεγονότων ότι:
(1)οεφεσίβλητος,πρινσταματήσει, είχε ελέγξειτο δρόμοπίσω του μόνο μίαφοράότανη ορατότητα ήταν 20 μόνο μέτρα από την στροφή, πουμόλις είχε περάσει, χωρίς να προσέξει την μοτοσυχλέττα του εφεσείοντα,
(11)ο εφεσί βλητος είχε διανύσει άλλα 20 περίπου μέτρα πριν σταματήσει χωρίςναξανακοιτάξειπίσωτου,και
(111)τοσταμάτηματου αυτο κινήτου καιη σύγκρουση τηςμοτοσυκλέττας πάνωσ'αυτό είχαν γίνει ταυτόχρονα, τομόνο εύλογο συμπέρασμα πουήτανδυνατό να εξαχθεί,ήτανότι οεφεσίβλητος είχε σταματήσειτο αυτοκίνητο 1290 1 ΑΛΛ. Σα00(ΑιΚν.Ηρακλέους του όταν ο εφεσείων ήταν πολύ κοντά του και θα έπρεπε, ως εκ τούτου,να τον είχε προσέξει αν είχε ξαναελέγξει τον δρόμοπίσω του προτού πραγματοποιήσει την πρόθεση του να σταματήσει, προκαλόντας έτσιεμπόδιοστηνπορεία της μοτοσυκλέττας.Ηπα ράλειψη αυτήισοδυναμούσε,υπό τις περιστάσεις, με αμέλεια, η δε ευθύνη έπρεπε να καταμερισθεί κατά το 1/3 στον εφεσίβλητο και κατάτα2/3στον εφεσείοντα. Η έφεσηεπιτράπηκεμεέξοδα. Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: MelcUou v.Lewis
(1969)JCXJ?.558 Έφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΠάφου,(Κρονίδης,Π.Ε.Δ.)που δόθηκεστις25 Απριλίου, 1989 (Αρ.Αγωγής 719/86) μετην οποίααπορρίφθηκεηαπαίτησητουεφεσείοντα-ενάγοντα εναντίον του.εφεσίβλητου, για αποζημιώσειςγιασωματι κέςβλάβεςκαιζημιέςπουυπέστηο εφεσείων - ενάγωνσε τροχαίο ατύχημα. Ε.Κοραχίδης,γιατονεφεσείοντα. Α. Δημητριάδης,γιατονεφεσίβλητο. Cur. adv. vult ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Ι.Πογιατζής, ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ,Δ:Ηέφεσηαυτή στρέφεταιεναντίοντης απόφασης του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Πάφου, ημερο μηνίας 25/4/1989,με την οποία απορρίφθηκεηαπαίτηση τουεφεσείοντα στην αγωγήαρ.719/86 εναντίοντουεφεσί βλητου, για αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες καιζη μιέςπουυπέστηοεφεσείων σετροχαίοατύχημαπουοφει λόταν, σύμφωνα με τον εφεσείοντα, στην αμέλεια του εφεσίβλητου. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο εφεσείων 1291 Πογιατζής,Δ. Σαββίδηςν.Ηρακλέους
(1992)ήταν ο αποκλειστικός υπαίτιος του επίδικου τροχαίου ατυχήματοςκαιαπέρριψε την απαίτησητουγιατον απο κλειστικό αυτόλόγο,αφούπρώτακαθόρισε,σύμφωναμε τηνκαθιερωμένηπρακτική,τούφοςτωνειδικώνκαιγενι κών αποζημιώσεωνστο συνολικό ποσότων £3.666, πάνω στην υποθετικήβάσητης πλήρους ευθύνηςτου εφεσίβλη του. Οκαθορισμός αυτός των αποζημιώσεων έχει επίσης εφεσιβληθεί,αλλ'ηέφεσηεπίτουπροκειμένουαποσύρθηκε στη διάρκειατης ακροαματικήςδιαδικασίας. Μετηνίδια απόφαση του το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε την ανταπαίτηση του εφεσίβλητου και επεδίκασε σ'αυτόν το συμφωνηθένποσότηςζημιάςτου,ανερχόμενοσε£50. Μοναδικό αντικείμενο της έφεσης είναι το συμπέρα σματουπρωτόδικουΔικαστηρίουότιδεναποδείχτηκεότι ο εφεσίβλητος επέδειξε οποιαδήποτεαμέλειακαιότι απο κλειστικός υπαίτιοςτουατυχήματοςήτανο εφεσείων, Ταπρωτογενή γεγονότα πουπεριβάλλουν τηνεπίδικη οδικήσύγκρουση δεν είναι υπόαμφισβήτηση.Ημόνηεκ δοχή ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν εκείνη του εφεσίβλητου. Ο εφεσείων τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο πριντην άφιξητηςαστυνο μίαςστον τόποτουδυστυχήματος,δενήτανδεσεθέση να δώσει οποιαδήποτεεξήγησηκατάτηνακρόασητης αγωγής του,αναφορικά μετις συνθήκεςτουατυχήματος.Υπήρξε, βέβαια, και η μαρτυρία του αστυνομικού εξεταστή του ατυχήματος,οοποίοςκατέθεσεωςτεκμήριο τοπογραφικό σχεδιάγραμμα και επεξήγησε όλα όσα είχε σημειώσει πάνω σ'αυτό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε ως αξιόπιστητημαρτυρίατουεφεσίβλητουκαιτουαστυνομι κού εξεταστή και με βάσητη μαρτυρία αυτήστο σύνολο της,έκαμεταευρήματατουταοποίαπεριγράφει ως εξής στηο5 τηςεκκαλούμενηςαπόφασηςτου: "Ο εναγόμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο του μεαρ. εγγραφής ΖΚΕ97 με ταχύτητα 25-30 μ.α.ω. στην οδό Απ.ΠαύλουστηνΠάφο.Μόλις επέρασετηνκαμπήτου δρόμου πρόσεξε ένα φίλο του που περπατούσε στην άκρη της ασφάλτου.Απεφάσισε να σταματήσει γιανα 1292 1ΑΛΛ ΣαΜΜηςν. Ηρακλέους Πογιατζής,Δ. τον παραλάβει. Έδωσε αμέσως σήμα με τον φωτεινό σηματοδότη ότι εσκόπευε να σταματήσει και εκοίταξε από το καθρεφτάκι του αυτοκινήτουτου εάν υπήρχαν οχήματαπουτον ακολουθούσαν.Είχε ορατότητα προς τα όπισθεν τουλάχιστο 20 μέτρα μέχρι την καμπήπου μόλιςείχεπροσπεράσει.Δενεπρόσεξε κανέναόχημανα τον ακολουθεί. Ηλάττωσε ταχύτητα, προσπέρασε τον πεζόπερίταδέκαμέτρακαισταμάτησε.Αμέσωςμόλις σταμάτησε,άκουσεκτύπημαστοπίσω μέρος του αυτο κινήτουτου.Κατέβηκεαπό το αυτοκίνητοτουκαιείδε τημοτοσυχλέττα και τονοδηγόντης στηνάσφαλτο." Στα αδιαμφισβήταγεγονότα περιλαμβάνονται και τα εξής:Τοδυστύχημα έγινεστηΛεωφόροΑποστόλουΠαύ λουπου οδηγεί από τηνΠάφοστην ΚάτωΠάφο.Πλησίον του σημείου συγκρούσεως ηΛεωφόρος είναικατηφορική και το πλάτοςτηςείναι31πόδια.Οεφεσίβλητος οδηγούσε το αυτοκίνητοαρ. ΖΚΕ97 μεκατεύθυνσητηνΚάτωΠάφο ακολουθούμενος από τονεφεσείονταπου οδηγούσε τη μοτοσυκλέττα αρ. NF441.Τοαυτοκίνητοέχειμήκος13πόδια και πλάτος5 πόδια. Ήμοτοσυχλέττα κτύπησεπάνωστην πίσω δεξιά γωνιά του αυτοκινήτου,σε σημείο 11πόδια από τηναριστερήάκρη τηςασφάλτου,καιακολούθωςστο μέσοτης δεξιάςπλευράςτουαυτοκινήτου.Τοδυστύχημα συνέβη στις 14/7/1982στις 5.15 μ.μ. και η επιφάνειατης ασφάλτουήτανκαλήκαι ξηρή.Ησύγκρουση έγινεσεαπό σταση40περίπουμέτρων μετάπουταδυοοχήματα είχαν περάσειστροφήτουδρόμουπου εμποδίζειτηνορατότητα. Η μοτοσυκλέττα του εφεσείοντα κτύπησε στοαυτοκίνητο του εφεσίβλητου αμέσως μετά που σταμάτησε και αφού πέρασανμερικάδέκατατουδευτερολέπτου μόνο. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αναφέρθηκε στακαθήκοντα του οδηγού που ακολουθεί άλλα οχήματα. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων αυθεντιών, και στην υπόθεση Anastasios Melctiou ν Α. Lewis
(1969)1C.L.R.558, καικατέληξε ως εξής: "Έχονταςυπόψητην πιόπάνωνομική θέσηεπί του θέματοςκαθώςκαιταευρήματαμουόπωςτα ανέφερα 1293 Πογιατζής, Δ. Σαβ01οηςν.Ηρακλέους
(1992)προηγούμενα βρίσκω ότι ο ενάγονταςδεν απέσεισε το βάρος της απόδειξηςπουείχε. Δεν έχειαποδείξεικαμμιά λεπτομέρεια αμελείας όπως αναφέρονταιστην πα ράγραφο4της ΈκθεσηςΑπαίτησηςτου. Ο εναγόμενος αποφασίζοντας νασταματήσει έλαβε όλα εκείνατα μέτραγιατην ασφάλειατων άλλωνοδη γών.Δηλαδήέδωσετοκατάλληλο σήμαβεβαιώθηκεότι δενυπήρχεόχημανατονακολουθείκαιελάττωσεταχύ τητα και σιγα-σιγά εσταμάτησε στην αριστερή πλευρά τουδρόμουαφήνονταςδεξιάτου20πόδια απότοπλά τοςτηςασφάλτου. Κατάσυνέπειακαμμιάαμέλειαδενβαρύνειτονενα γόμενο στηνπαρούσαυπόθεση.Αποκλειστικός υπεύθυ νος του δυστυχήματος υπήρξε ο ενάγοντας ο οποίος προφανώς δεν επέδειξε την πρέπουσα φροντίδα ούτε είχεκαλήκατόπτευσητουδρόμου." Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα δεν ισχυρί στηκεότι οπελάτηςτουδενυπέχει ευθύνηγιατηνεπίδικη σύγκρουση. Ισχυρίζεται, όμως, ότι ο εφεσίβλητος είναι εκείνος που πρωτίστως ευθύνεται για τη σύγκρουση και ότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο έπρεπεναέχειπροβείσε κα ταμερισμό τηςευθύνηςκατά2/3στον εφεσίβλητο καικατά 1/3 στον εφεσείοντα. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του προέβη σε σειρά εισηγήσεων οι οποίες, στη μεγάλη πλειοψηφίατους,είναιολότελα ανυπόστατεςκαιδενυπο στηρίζονται απότο σύνολοτης μαρτυρίας πουήτανενώ πιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Θα αναφερθούμε σε μια μόνο απότις εισηγήσεις του,την οποία κρίνουμε ως δικαιολογημένη. Ηεισήγησητουαυτή αφοράτοσυμπέρα σματοοποίοτοπρωτόδικοΔικαστήριο όφειλεαναπόφευ κταναείχεεξάξει απόταακόλουθαγεγονότα:- (α)Ο εφε σίβλητος, πριν σταματήσει, είχε ελέγξει το δρόμο πίσω του όταν η ορατότητατου ήταν20 μόνο μέτρα λόγω της στροφήςπουείχεμόλιςπεράσει,χωρίςναπροσέξει τη μοτοσυκλέττα τουεφεσείοντα. (β)Οεφεσίβλητος προχώρησε άλλα 20 περίπου μέτρα πριν σταματήσει,χωρίς να ξανα κοιτάξει πίσω του ώστε να βεβαιωθεί ότι το σήμα που 1294 1 ΑΛΛ Σαββίδηςν.Ηρακλέους Πογιατζής, Λ. έκαμε με το δείχτη του αυτοκινήτουτου έγινεαντιληπτό από όσους τον ακολουθούσαν,και (γ)το σταμάτηματου αυτοκινήτου και η σύγκρουση της μοτοσυκλέττας πάνω σ'αυτόέγινανταυτόχρονα. Πιστεύουμε ότιτομόνοεύλογοσυμπέρασμαπουδυνα τόναεξαχθείαπόταπιοπάνωγεγονόταείναιότιοεφεσί βλητος σταμάτησε το αυτοκίνητο του όταν ο εφεσείων ήτανπολύκοντάτουκαιθαέπρεπε,ωςεκτούτου,νατον είχεπροσέξει αν,λαμβανομένηςυπόψητηςπολύπεριορι σμένης ορατότηταςτουότανγια μονδικήφοράήλεγξετο δρόμοπίσωτου,προέβαινεσεδεύτεροέλεγχοτουδρόμου πριν πραγματοποιήσει την πρόθεση του να σταματήσει προκαλώντας έτσι εμπόδιο στην πορεία της μοτοσυκλέτ τας. Ηπαράλειψητουεφεσίβλητου ναπροβεί,υπόταςπε ριστάσεις,σεπεραιτέρωέλεγχοτουδρόμουπίσωτουπριν σταματήσει στοσημείο πουσταμάτησετοαυτοκίνητο του, τουστέρησετηδυνατότηταναβεβαιωθεί,ως όφειλε,ότι η πραγματοποίησητηςπρόθεσης του νασταμάτησαδενθα έθετε σε κίνδυνο άλλα οχήματαήπρόσωπαπουτονακο λουθούσαν,τηνπαρουσίατωνοποίων όφειλε ναείχεεπι σημάνει. Έχει επανειλημμένα λεχθεί ότι το Εφετείο βρίσκεται στην ίδιακαλήθέσημετοπρωτόδικοΔικαστήριο καιέχει τις ίδιες δυνατότητες μεαυτόναπροβεί σταορθάσυμπε ράσματα με βάσητα ευρήματατου πρωτόδικουΔικαστη ρίουαναφορικά μεταπραγματικάπεριστατικάστηνκάθε υπόθεση. Με βάση τα πραγματικά περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, καταλήγουμε ότι ο εφεσίβλητος επέδειξε αμέ λειαγιατουςλόγους πουέχουμεήδη εκθέσεικαιότισυνέ τεινε με τηδικήτου αμέλεια στην πρόκληση της επίδικης σύγκρουσης, θεωρούμε δεωςλογικόκαιδίκαιοτονκατα μερισμό της ευθύνης κατάτο ένα τρίτο στον εφεσίβλητο καικατάταδύοτρίταστον εφεσείοντα. Μεβάσητον ως άνωκαταμερισμό της ευθύνης καιτο υψος των αποζημιώσεων, όπως έχουν καθοριστεί απότο 1295 ΧΑΛΛ Σαββίδηςγ.Ηρακλέους Πογιατζής, Δ. πρωτόδικοΔικαστήριο,εκδίδουμε απόφασηυπέρτουεφε σείοντα καιεναντίον τουεφεσίβλητου γιαποσό£1.222με τόκοπρος 6% ετησίως από22/4/1986, ημέρακαταχωρήσε ως της αγωγής, μέχρι εξοφλήσεως και με έξοδα πουθα υπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή, εκτός αν συμφω νηθούν απότους διάδικουςεντός 15ημερών απόσήμερα. Επιδικάζονταιεπίσης ταέξοδατηςπαρούσαςέφεσης ενα ντίον του εφεσίβλητου και προς όφελος του εφεσείοντα, πουθαυπολογιστούν όπως καιταέξοδατης πρωτόδικης διαδικασίας.Αναφορικά μετηνΑνταπαίτηση,ηπρωτόδι κηαπόφασηακυρώνεταικαιεκδίδεται νέααπόφαση υπέρ του εφεσίβλητου και εναντίον του εφεσείοντα για ποσό £33,35σεντ μενόμιμοτόκοαπό25/4/1989 μέχρι εξοφλήσε ωςκαιχωρίςπεραιτέρωδιαταγήωςπροςταέξοδα. Η έφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 1296