(1992)27Imovogiot),1S92 [ΣΓΥΑΙΑΝΙΔΗ5,ΔΑ*ι&] ΑΝΑβΟΡΙΚΑ METOΑΡΘΡΟ153.4TOY ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ3ΚΑΙ 9ΤΟΥ ΠΕΡΙΑΠΟΝΟΜΗΣΤΗΣΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑ!ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥΤΟΥ1964, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΉΣΗΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΙΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΣΤΗΝΑΠΉΣΗTOYNAHUM VASKEVTTCH ΠΑΣΚΟΠΟΥΣΕΝΑΡΞΗΣΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΚΔΟ ΣΗΣΤΟΥ ΣΠΣΗJ I Λ .ΠΑ ΕΚΔΟΣΗΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΦΥΣΕΩΣ CERTIORARI, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΠΟΦΑΣΗΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑ ΣΤΗΡΙΟΥΑΑΡΝΑΚΑΣ ΜΕΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ15ΙΟΥΛΙΟΥ 1991 ΣΤΗΝΑΠΉΣΗΤΗΣΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΑΠΡΟΣΩΠΟΚΡΑΤΗΣΗ TOY NAHUMVASKEVTTCH ΠΑΣΚΟΠΟΥΣΕΝΑΡΞΗΣΔΙΑΔΙ ΚΑΣΙΑΣΕΚΔΟΣΗΣΤΟΥ ΣΠΣ Η.ΠΑ (Αρ. 1) (Αρ. Αιτήσεως86/91). Προνομιακάδιατάγματα—Αίτησηγιαέκδοσηδιατάγματοςcertiorari σναντίον απόφασηςΕπαρχιακού Διχαστήμε την οποίααπορρίφ8φ& αίτησηyta πρσσωποκράτηση αλλοδαπού μέχρι τηνέκδοση εξουσιοδότησηςτον ΥπουργούΔικαιοσύνηςγιατηνέναρξηδιαδι κασίαςέκδοσηςτον σης ΗΠΑ— Ηαπόρριψηβασίστηκε σεευρή ματατονΕπαρχιακούΔικαστήότι τααδικήματαγιαταοποίαχατηγορείτο ο αλλοδαπός δεν καλύπτονταν από την συνθήχη έκδοσης φυγοδίκωνμεταξύΚύπρου και ΗΠΑ — Κατά πόσο ο ΕπαρχιακόςΔιχαστής είχε δικαιοδοσία να αποφανθείπάνωστο Θέμασντόπριν απότηνέναρξητηςδιαδικασίαςέκδοσης. Εκδοση Φυγόδικων—ΙΙροσωποκράτηση αλλοδαπούεναναμονή της έκδοσης της εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Δικαιοσύνης — Άρθρο 9
(4)τονπερίΕκδόσεως ΦυγοδίκωνΝόμου 1970 (Ν. 97/70) — ΗμόνηδικαιοδοσίαπουέχειτοΔικαστήριοπριναπότηνέκδο ση τηςεξουσιοδότησηςείναινααποφασίσει κατάπόσο θα διατάξει τηνπροσωποκράτησητουαλλοδαπούήτηναπόλυση τονμεεγ γύηση, καιναθέσει εύλογηχρονικήπροθεσμίαγιατηνέκδοση της εξουσιοδότησης— ΔενέχειδικαιοδοσίατοΔικαστήριο, στο στά διο σντό, να αποφανθείπάνωστηνουσίατηςμελλοντικήςαίτησης γιαέκδοση. Συνταγματικό Δίκαιο — Δικαίωμαελευθερίας— Οι πρόνοιες των άρθρων 11.6του Συντάγματος, 5
(3)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης 13* IAJLA. Γονω^ΒΜΡανναλώβΐίΑ^. 1) Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και 24 τον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 άζν έχουν εφαρμογή στηνπερίπτωση πρόσωποκράτησηςαλλοδαπού εν αναμονή της έναρξης της διαδικασίαςάκδοσήςτον. e 10 15 ο η 20 25 3Q 35 40 c A Μετάαπόδιακοίνωση τον Υπουργού Δικαιοσύνης των Ηνω μένων Πολιτειών οι αστυνομικές αρχές της Δημοκρατίας συνέλα βαν μετάαπόδικαστικό ένταλματοναλλοδαπόNahumVaakevtch, που είχε διπλή Ισραηλινή και Βρζττανική υπηκοότητα, για σκο πούς έναρξηςδιαδικασίας έκδοσηςτου σης Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής,γιαναδικαστεί γιααδικήματασχετιζόμεναμε ναρ κωτικά.Στηνπιοπάνωδιακοίνωση αναφερότανότι τασχετικάέγ γραφαγιατηνέναρξητηςδιαδικασίας6αστέλλονταν στην Κύπρο μέσα σης προθεσμίες που απαιτούνταναπό την συνθήκη ή τους νόμους της Κύπρου. Μετάτη σύλληψη του ο αλλοδαπός προσήχΦηκεενώπιον ΕπαρχιακούΔικαστή και ζητήθηκε διάταγμαπροσωποκράτησής του μέχρι της έκδοσητης εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Δικαιοσύνης της Κύπρου για την έναρξη της διαδικα σίαςέκδοσηςτου.Ο ΕπαρχιακόςΔικαστής, αφούάκουσε ταμέρη, βρήκε ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείτο ο αλλοδαπός δεν καλύπτονταν από τη συνθήκη για έκδοση φυγόδικων μεταξύ της Κύπρου και των ΗΠΑ, και γι'αυτό απέρριψετην αίτηση και διάταξετηνάμεσηαπελευθέρωση του αλλοδαπού. Η αίτηση γιαέκδοσηcertiorari βασίσθηκε (α)στο on στο στά διο εκείνο,πριν από την έκδοσητης εξουσιοδότησης, ο Επαρχιακός Δικαστής δεν είχεδικαιοδοσία νααποφανθεί πάνω σε θέματα που αφορούσαντηνουσία τηςαίτησηςγια έκδοση,και (β)στο ότι ενπάσαπεριπτώσει λανθασμέναο ΕπαρχιακόςΔικαστής είχεβρει o n τα aoudfyuna για τα οποίακατηγορείτο ο αλλοδαπός δεν κα λύπτονταν από τη συνθήκη έκδοσης φυγοδίκων μεταξύ Κύπρου και ΗΠΑ. Ο Καθ*ουηΑίτηση ισχυρίσθηκε μεταξύάλλων o n οΕπαρχια κός Δικαστής ενήργησε μέσα στα πλαίσια των προνοιών του Αρ θρου 11.6 του Συντάγματος, του Αρθρου 5
(3)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τηνπροάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του άρθρου 24 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, o n δεν ετίθετοθέμαέλλειψηςδικαιοδοσίας αλλάθέμαπιθανούνο μικού λάθους που μπορούσε ναδιορθωθεί κατ'έφεση,και ότι δεν υπήρχε απόφαση Δικαστηρίου που μπορούσε να ελεχθεί με certiorari. Αποφασίσθηκε on: (α) Εφόσον ηεξουσιοδότηση γιαέναρξητηςδιαδικασίας έκδο σης δεν είχε ακόμα εκδοθεί από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, ο Επαρχιακός Δικαστής ενεργούσε με βάση το άρθρο 9
(4)του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου 1970 (Ν. 97/70), το οποίο έδιδε σ* αυτό δικαιοδοσία νααποφασίσει μόνο το θέμα κατάπόσο θα διέ- 137 ΓενικόςΕισαγγελέας (Αρ.1)
(1992)τάσσετηνπροσωποκράτηση τουαλλοδαπούήτηναπόλυσητου με εγγύησηήναθέσει εύλογηχρονικήπροθεσμία γιατηνέκδοση της εξουσιοδότησης. Δεν είχε δικαιοδοσία να προβεί σε ευρήματα πάνωσεθέματαπου αφορούσαντηνουσίατης μελλοντικήςαίτη- « σηςγιαέκδοση. (β) Οιπρόνοιες των άρθρων 11.6του Συντάγματος,5
(3)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και 24 του ΠερίΠοινικήςΔικονομίας Νόμου, Κεφ. 155δενέχουνεφαρμογή στην περίπτωση προσωποκράτησης αλλοδαπού εν αναμονή της έναρξηςτηςδιαδικασίαςγιαέκδοσητουσεξένηχώρα. 10 (γ) ΟΕπαρχιακός Δικαστής είχε εκδοσειαιτιολογημένη από φασημε τηνοποίααπέρριπτετηναίτησηνιαέκδοση διατάγματος προοωποκράτησης, καιγι'αυτό δενήτανορθόςο ισχυρισμόςότι δενυπήρχεαπόφασηπουμπορούσεναελεγχθείμεcertiorari. (δ)Τογεγονός ότι, μετάτηνέκδοσητηςαπόφασηςτου Επαρ- 15 χιακού Δικαστή, ο αλλοδαπός είχε εγκαταλήψα τηνΚύπρο,δεν καθιστούσετηναίτησηγιαcertiorariχωρίςαντικείμενο. Η αίτησηέγινεαποδεκτή Εκδόθηκεδιάταγμαcertiorari. 20 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: R.v.MinisterofHealth [1938]4ΑΠΕΛ. 32Sawides v. Boscovtts
(1965)1CdJt. 116· Νικολεττίδης V.Αστυνομίας
(1973)2 C.LR. 222· R. v. Northumberland Compensation Appeal Tribunal Ex parte Shaw[1952] 1AllEJl. 122· 25 R. v. WestminsterCompensation AppealTribunalandAnotherEx parteRoadHaulageExecutive[1953] 1AllEX. 687 Anisminic, Ltdv. TheForeign Compensation Commission [1969] 1 ABE.R.208O'ReWyv. Mackman [1982]3AHEJl. 1124· TheAttorney-Generalv. Christou
(1962)C.LR. 129· PasteBopouUosv.Republic
(1985)2CLR. 165· ChristoRv.Iacovidou
(1986)1CLR. 236InreArgyrides
(1987)1CLR30- 138 3 0 ΧΑΛΑ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 1) BenweSv.Attorney-General[1986]LRC2 (Const)246 JoreZamin
(1983)2 CLR. 188Απόφαση D 10479/83 (Kirkwood/UK)12.3.84 τηςΕπιτροπής Αν θρωπίνωνΔικαιωμάτων του Συμβουλίου τηςΕυρώπηςe D Government of the FederalRepublic of Germany v. Sotiriadis
(1974)1 ΑΠER. 692Rees v. SecretaryofState[1986)]2AB EJl. 32V GovernmentofBelgium v.PosUethwanc[1987]2 AB EJL.985· 10 Αίτηση 7317/75 Lynas v. SwitzerlandD&R6141, θρωπίνων Δικαιωμάτων Επιτροπή Av- Eur.CourtHJt. De Wilde,Ooms and Versyp Cases CVagrancy'' Cases)SeriesA
(1971)σεΧ. 39Ανθίμου,
(1991)1 Α.ΑΛ.41. Αίτηση. IS Αίτηση από τοΓενικόΕισαγγελέα τηςΔημοκρατίαςγια τηνέκδοσηεντάλματοςτηςφύσεως certiorari γιαπαραπο μπή της απόφασηςτου ΕπαρχιακούΔικαστή τουΕπαρ χιακούΔικαστηρίουΛάρνακαςμεημερομηνία 15Ιουλίου, 1991 στην αίτηση της Αστυνομίας για προσοπωκράτηση 20 του NahumVskevitch για σκοπό έναρξης διαδικασίαςέκ δοσηςτουστις ΗνωμένεςΠολιτείεςΑμερικής. Ε.Λοϊζίδον (χα), ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατον αιτητή. 71.Παύλου,γιατονκαθ*ουη αίτηση. -_ Cur. adv. vult ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ Δ. ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μετην παρούσααίτηση,ηοποίακαταχωρίστηκε σύμφω να με άδειαπου δόθηκε απότο Δικαστήριο σε μονομερή αίτηση, ο Γενικός Εισαγγελέας ζητά από το Δικαστήριο 30 τηνέκδοσηεντάλματοςτηςφύσεως Certiorari για παραπο μπήστοΑνώτατο Δικαστήριοκαιακύρωσητης απόφασης 139 Σ*ΐάΐ!αν&δς£ Δ. ΙΓθΜ»έ6Εδσαγγαλάαβ (AQ. 1)
(1992)του Επαρχιακού Δικαστή Η. Α. Κραμβήτου Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με ημερομηνία 15 Ιουλίου, 1991, στην αίτηση της Αστυνομίας για προσωποκράτηση του NataimVeskevitch απότοΙσραήλγιασκοπόέναρξηςδια δικασίαςδκδοσηςτουστιςΗνωμένεςΠολιτείεςΑμερικής, s Οι λόγοι πουπροβάλλονται για έκδοση τουεντάλμα τοςCertiorariείναι:* "
(1)ΗαπόφασητουΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛάρ νακας, στις 15 Ιουλίου 1991 νααπορρίψει την αίτηση της Αστυνομίας για προσωποκράτηση του Nahum 10 Vcskevitch απότο Ισραήλγια σκοπούς έναρξηςδιαδι κασίας έκδοσης του στις HH.A. είναι αποτέλεσμα εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 11 τηςΣύμβασηςΕκδόσεως πουισχύει μεταξύΗ.Π.Α.και Κυπριακής Δημοκρατίαςκαθώςκαιτων άρθρων8και 15 9τουπερίΕκδόσεωςΦυγοδίκωνΝόμου97/70αναφορι κά με τις εξουσίες του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στοστάδιοαυτόδενείχεεξουσίανααποφανθείότιδεν υπήρχεαδίκημαγιατοοποίοοσυλληφθείς θα μπορού σε ναεκδοθεί στις Η.Π.Α.
(2)ΗαπόφασητουΕπαρχία- 20 κού Δικαστηρίου Λάρνακας, στις 15 Ιουλίου 1991 να απορρίψει την αίτηση της Αστυνομίας για προσωπο κράτησητουNahumVaskevitchαπότοΙσραήλγιασκο πούς έναρξης διαδικασίας έκδοσης του στις Η.Π.Α, είναιαποτέλεσμαεσφαλμένηςερμηνείαςκαιεφαρμογής 25 τουάρθρου3τηςΣύμβασηςΕκδόσεωςπουισχύει μετα ξύ Η.Π.Α και ΚυπριακήςΔημοκρατίαςαναφορικάμε τα αδικήματα για ταοποίαδύναταιναχωρήσει έκδο ση." Ταγεγονότα είναιαπλάκαιέχουν:- 30 Με Ρηματική Διακοίνωση ημερομηνίας 11 Ιουλίου, 1991, που στάληκε με τηλέτυπο και λήφθηκε στις 12 Ιου λίου, 1991, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών, μεβάσητο Άρθρο 11τηςΣυνθήκηςΕκδόσεως μεταξύτου Ηνωμένου Βασίλειου καιτων Ηνωμένων Πο- 35 λιτειών, (η "Συνθήκη"),που υπογράφτηκε στο Λονδίνο 140 1 ΑΛΛ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 1) ΣτυλιανΙδης,Δ. στις 22 Δεκεμβρίου, 1931, καιέχει εφαρμογήστην Κύπρο από τις 24 Ιουνίου, 1935, και συνεχίζει να ισχύει με την αρχήτης κρατικής διαδοχήςκαιτην Συνθήκη Εγκαθίδρυ σης τηςΔημοκρατίαςτης Κύπρου,ζήτησε την προσωρινή 5 σύλληψημεσκοπότην έκδοσητουNahumVaskevitchκαι, μεβάσητο 'Αρθρο 12,τηνκατάσχεση οποιουδήποτε αντι κειμένου στην κατοχήτου,κατάτο χρόνο της σύλληψης, που δυνατό νααποτελούσε μαρτυρίαγια ταποινικάαδι κήματαγιαταοποίαθαζητείτοη έκδοση. 10 Παρατέθηκανστοιχεία τηςταυτότηταςτου. Έχειδιπλή υπηκοότητα, Ισραηλινή και Βρεττανική. Είναι κάτοχος διαβατηρίουτου Ισραήλ μεαριθμό4443083 και Βρεττανικούδιαβατηρίουμεάγνωστοαριθμό. Στη Διακοίνωση αναφέρονται με συντομία γεγονότα 15 της υπόθεσης, παρατίθενταιτρίααδικήματα, με βάσητον Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτειών, γιατα οποία σκοπείται ηέκδοση,πουεμπίπτουν στο Άρθρο 3
(17)της Συνθή κης. Στάληκε επίσης κατηγορητήριο και ένταλμα σύλλη ψηςτουπουεκδόθηκεαπόΔικαστήριοτηςΝέας Υόρκης. 20 Η ΡηματικήΔιακοίνωσηκαταλήγει:"The United States will submit a formal request for extradition, supported by thedocu-ments required under thetreaty within thetimespecifiedby thetreaty orlaw of Cyprus." 25 30 (Οι Ηνωμένες Πολιτείες θαυποβάλουντυπική αίτη σηγιαέκδοσηυποστηριζόμενη'με έγγραφααναγκαίαμε βάσητηΣυνθήκημέσα στο χρόνο πουκαθορίζεταιαπό τηΣυνθήκη ήτοΝόμοτηςΚύπρου.) Ο Vaskevitch αναμενόταν να φθάσει στην Κύπρο το πρωΐ της 12ης Ιουλίου, 1991, με το γιωτ "BearTeddy" απότοΙσραήλ. Η Ρηματική αυτή Διακοίνωση στάληκε από το Υπουργείο Εξωτερικών της Δημοκρατίας στο Υπουρ141 ΣτυλιανίΛης,Λ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 1)
(1992)γείοΔικαιοσύνηςτηνίδιαημέρα. Ο Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνα κας εξέδωσε, μεβάσητις πρόνοιες του'Αρθρου 8
(1)(β) του περί Εκδόσεως ΦυγοδίκωνΝόμου του 1970, (Αρ. 97/70),(ο "Νόμος"),προσωρινό ένταλμασύλληψης του 5 φυγόδικου με ρήτρα προσαγωγής του ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛάρνακας. Το προσωρινό ένταλμα σύλληψης εκτελέστηκε. Ο φυγόδικος συνελήφθηκε στις 13 Ιουλίου, 1991, ηώρα 16.15. 10 Στις 14 Ιουλίου, 1991, προσήχθηκε ενώπιον του ΕπαρχιακούΔικαστηρίουΛάρνακαςμεαίτησηαπότην Αστυνομία γιαέκδοσηδιατάγματοςοκταήμερηςπροφυ λάκισης του"μεσκοπότηνέναρξηδιαδικασίαςέκδοσης τουεις ΗΠΑ". 15 Αστυνομικός Λοχίας κατέθεσε ενώπιον του Επαρχια κούΔικαστήόλαταπιοπάνω,παρουσίασετο προσωρινό ένταλμασύλληψης καιτηδέσμητωνεγγράφωνπουστάληκανμετηλέτυποόπωςέχειπροαναφερθεί. Η ταυτότητα του προσώπου ήταν παραδεκτή. Ο Λο- 20 χίαςπεραιτέρωκατέθεσε:"Εν αναμονή της αφίξεως των πρωτοτύπων εγγρά φων και άλλων εγγράφων για έναρξητης διαδικασίας έκδοσης αιτούμαιτην έκδοση 8ήμερηςπροσωποκράτησης του υπόπτου. Τυχόν απόλυσητου επειδή είναι αλ- 25 λοδσπόςκαιλόγω τωνσυνθηκώνπουεπικρατούνστην Κύπρουπάρχειπιθανότηταναδιαφύγει.Πρόκειται για σοβαρόαδίκημα." Ηκα Καριόλου, Διοικητικός Λειτουργός στο Υπουρ γείο Δικαιοσύνης, κατέθεσε αναφορικά με την λήψη της 3 ο Ρηματικής Διακοίνωσης από την Αμερικάνικη Πρεσβεία στη Λευκωσία με την οποίαζητείτο ησύλληψητουφυγό δικου.Αντίγραφο τηςΣυνθήκηςπαρουσιάστηκεστοΔικα142 1AA.A. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 1) ΣννλιανίΛης, Δ. · στήριο. Ύστερα από αγόρευση του δικηγόρου της Δημοκρα τίαςγιατηνΑστυνομία καιτουδικηγόρουτουφυγόδικου, ο Επαρχιακός Δικαστής Λάρνακαςκ.Α. Κραμβήςεξέδω5 σε στις 15 Ιουλίου, 1991, τηνκρινόμενη απόφαση, μετην οποίααπέρριψετηναίτησηπροφυλάκισηςκαιδιέταξετην άμεση απελευθέρωση του φυγόδικου,για το λόγο ότι τα αδικήματα ταοποία φέρεταιότι διέπραξεκαιταγεγονό τα, τα οποίατα στοιχειοθετούν, δεν είναι τέτοια πουνα 10 παρέχουντηδυνατότηταέκδοσηςτουστην ενδιαφερόμενη χώρα. ΤοΕπαρχιακόΔικαστήριοΛάρνακαςστήριξε τηναπό φαση του στο εύρημα του ότι οι προϋποθέσεις των Αρ θρων 5
(1)(α) και 5
(1)(γ) του Νόμου δεν συντρέχουν για 15 τηνέκδοσητουκαθ'ουηαίτηση. Η κα Λοϊζίδου για το Γενικό Εισαγγελέα εισηγήθηκε ότι. ο Επαρχιακός Δικαστής ενήργησε χωρίς εξουσία, γιατί,στοστάδιοεκείνο,εφαρμογή είχετοΑρθρο 9
(4)του Νόμου. Ηδικαιοδοσίατου ήτανμόνο νααποφασίσειτην 20 προσωποκράτηση του φυγόδικου ή την απόλυση του με εγγύηση και να καθορίσει εύλογη προθεσμία για έκδοση εξουσιοδότησης για έναρξη της διαδικασίας,την οποία καινακοινοποιήσει στονΥπουργό Δικαιοσύνης. ΟΕπαρχιακόςΔικαστήςδενείχεεξουσία ναεπιληφθεί 25 ή να αποφασίσει αν μπορούσε ναχωρήσει έκδοση γιατα αδικήματαγιατα οποίαεκδόθηκε το προσωρινό ένταλμα σύλληψης, γιατί δεν είχε αρχίσει διαδικασία έκδοσης, όπως προνοεί το Αρθρο 7 του Νόμου,και δεν είχε ενώ πιοντουόλαταστοιχεία. 30 Περαιτέρω,επιχειρηματολόγησε ότι τααδικήματαπου αναφέρονταιστοκατηγορητήριοκαιγιαταοποία εκδόθη κε το ένταλμα σύλληψης είναι αδικήματαπουκαλύπτο νται απότην παράγραφο 17του Αρθρου 3τηςΣυνθήκης μετις Ηνωμένες Πολιτείες και οι πράξειςπου συνιστούν 35 σντά αποτελούναδικήματασύμφωναμετηνομοθεσίατης 143 StadaaviO^s»Δ. ITsvus^gΕ&σαγγελώίΐξ (AQ. 1)
(1992)Δημοκρατίας. Ο ευπαίδευτοςδικηγόροςτουκαθ'ουηαίτησηπρόβαλε τιςακόλουθες ενστάσεις:Το ένταλμα Certiorari εκδίδεται μόνο σε περίπτωση που το κατώτερο Δικαστήριο υπερβαίνει τηδικαιοδοσία του.ΤοκατώτεροΔικαστήριοδενυπερέβειτηδικαιοδοσία του.Εάνυπάρχειπλάνηνόμου, αυτόδενείναιλόγος ακύ ρωσης με ένταλμα Certiorari. Παρέθεσε για υποστήριξη του ισχυρισμού του τηνυπόθεση R. v.Minister ofHealth [1938] 4All EH.32. l u MeβάσητοΆρθρο 11.6τουΣυντάγματος,τοαντίστοι χο 'Αρθρο 5
(3)της Ευρωπαϊκής ΣύμβασηςγιατηνΠροά σπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, ("ΕΣΔΑ"), καιτο Αρθρο 24 τουπερίΠοινι κής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155, το Δικαστήριο έπρεπε 15 να ερευνήσει του λόγους της σύλληψης του φυγόδικου ανεξάρτητααπότιςπρόνοιεςτηςΣυνθήκηςήτουΝόμου. ΟιπρόνοιεςτηςΣυνθήκηςκαιτουΝόμουείναιαντίθε τες μετα'Αρθρα 11 και30τουΣυντάγματος. Το 'Αρθρο 11της Συνθήκηςγιαέκδοσηφυγόδικων με- 20 ταξύτης ΚυπριακήςΔημοκρατίαςκαι Η.ΠΛ. είναιαντι συνταγματικό. Δεν υπάρχει απόφασηΔικαστηρίου γιανα ελεγχθεί με Certiorari. Ο αιτητήςφυγόδικοςέφυγεαπότην ΚύπροκαιτοΔικαστήριο δεν μπορεί να ενεργεί επί ματαίω γιατί τοπρο νομιακό διάταγμαέπαυσε ναέχει αντικείμενο. Δεν χωρεί Certiorari αλλάπρέπειναακολουθηθεί απότο Γενικό Ει σαγγελέα η διαδικασία έφεσης όπως προνοεί το Αρθρο 11.6 του Συντάγματος και αποφασίστηκε στην υπόθεση 30 SawasSawidesv. CanneBosBoscovits
(1965)1C.L.R. 116 και Άδατης Νικολεττίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας
(1973)2C.L.R.222. 144 1ΑΛΛ. ΓΒηΜΟςΒιο«γγιλέας(Α«.1) ϊτυλιανWuc Α. Τελικά υπέβαλε ότιτοΔικαστήριο ενήργησε μέσα στα πλαίσιατης δικαιοδοσίας του.Τααδικήματα που αναφέ ρονταιστηΡηματικήΔιακοίνωσηδεναποτελούν αδικήμα τα στην Κύπρο καιδεν περιλαμβάνονται, με βάση το 5 'Αρθρο5τουΝόμουκαιτηνπαράγραφο 17του'Αρθρου 3 τηςΣυνθήκης, στααδικήματαγιατα οποίαχωρείέκδοση. Τα προνομιακά εντάλματα εισάχθηκαν στη νομική τάξητης Κύπρου απότην Αγγλία.Το Δικαστήριο King's Benchείχε,εκτός από τη δικαιοδοσίαΕφετείου, εγγενήδι10 καιοδοσίαναελέγχειτακατώτεραΔικαστήρια μεεποπτι κή ιδιότητα. Οέλεγχος μετοένταλμα Certiorari γινόταν για να περιορίζονται τα κατώτερα Δικαστήρια μέσαστη δικαιοδοσίατουςκαι επίσηςνατηρούντονόμο.Τοένταλ μα Certiorari είναι διορθωτικού χαρακτήρα.Τοπρακτικό 15 της απόφασης του κατώτερου Δικαστηρίου εξεταζόταν και αν υπήρχευπέρβασηδικαιοδοσίαςήπλάνη νόμουτότε η απόφαση ακυρώνετο. Γιαπολλά χρόνια ηχρήση του Certiorari περιορίστηκε στηνυπέρβασηδικαιοδοσίαςκαιη διόρθωση μεCertiorari, πλάνηςνόμου,τουκατώτερου Δι20 καστηρίου μέσαστηνάσκησητηςδικαστικήςτουαρμοδιό τητας περιέπεσε σε αχρηστία. Επαναανακαλύφθηκε και αποκαταστάθηκε ηδιπλή του χρήση στην υπόθεση R.ν. Northumberland Compensation AppealTribunal Ex parte Shaw [1952] 1All E.R. 122.ΜετοCertiorari ακυρώνεται 25 απόφαση στην οποίαυπάρχει πρόδηληπλάνηνόμου(for erroroflaw ifitappearsonthefaceoftherecord). Στη σελ. 133ειπώθηκε:- 30 "It existstocorrect error oflawwhererevealedon the faceofanorder or decisionorirregularity,orabsenceof, or excess of, jurisdiction where shown. The control is exercisedbyremovingan order ordecision,andthenby quashingit." (Βλ., επίσης, R. v. Westminster Compensation Appeal Tribunal andAnotherExparteRoad Haulage Executive 35 [1953] 1 AUE.R. 687· Anisminic, Ltd v. The Foreign Compensation Commission and Another[1969] 1AllE.R. 145 Ση&&ανΙΦι&Δ. Γενικός Εισαγγελέας (Αφ. 1)
(1992)208.) Στην υπόθεση Ο' Reillyv. Mackman and others and othercases [1982]3All E.R. 1124, οLord Diplock στη σελ. 1129 ανάφερεγιατηνυπόθεσηAnisminic"... the landmark decision ..., which has liberated 5 English public law from the fetters that the courts had therefore imposedonthemselvessofar as determinations of inferior courts andstatutory tribunals wereconcerned, by drawing esoteric distinctions between errors of law committed by such tribunals that went to their 10 jurisdiction,and errors of law committed by them within their Jurisdiction." Οιλόγοι γιατους οποίους εκδίδεταιένταλματηςφύσε ωςCertiorari στην Κύπρογιαακύρωσηαπόφασηςκατώτε ρου Δικαστηρίου περιλαμβάνουν υπέρβαση ήέλλειψηδι- * καιοδοσίας, πρόδηλη πλάνη νόμου, προκατάληψη ή συμφέρο από τα πρόσωπα που λαμβάνουν την απόφαση και λήψητης απόφασηςμεδόλο ήψευδορκία -(βλ.,μετα ξύ άλλων, The Attorney-General v. Panayiotis Chirstou 1962 C.L.R. 129·Pastellopoullosv.Republic
(1985)2C.L.R. 2 0 165· Christon andOthers v.lacovidou
(1986)1C.L.R. 236InreArgyrides(198η 1 C.L.R. 30). Ηδιαδικασίαέκδοσης βασίζεται στις διεθνείς υποχρε ώσεις απόαμοιβαίεςσυμφωνίες μεταξύδιαφόρωνχωρών. Οιυποχρεώσεις συνεπάγονται πλήρηευθύνηκαιδέσμευση 25 απότηνκάθεσυμβαλλόμενη χώρα. Ηπερί 'Εκδοσης ΦυγοδίκωνΝομοθεσίαέχεισκοπόνα εμποδίσει φυγόδικο, ο οποίος διέπραξε αδίκημα σε μια χώρα,να βρει άσυλο σε άλλη στην οποίακαταφεύγεικαι, έτσι, να αποφύγει τη δίκη και την τιμωρία. Βασίζεται 30 πάνω στις απλές αρχές της δικαιοσύνης. Η νομοθεσία αυτήείναι υψίστης σπουδαιότηταςγιατηδημόσιααπονο μήτηςδικαιοσύνης καιτην εσωτερική ασφάλειατων δια φόρων χωρών. (Βλ. Benwell v. Attorney-General
(1986)LRC2(Const)246 στησελ. 254). 35 146 1ΑΛΛ. ν ΓβνιιώςΕισαγγελέας (Αφ.1) Στυλιανίοης,Α. Η διαδικασία έκδοσης ενώπιον του Δικαστηρίου με βάσητον περί Εκδόσεως ΦυγοδίκωνΝόμο δεν αποτελεί "ποινική διαδικασία" ούτε και "πολιτική διαδικασία" όπως ορίζονται στο Άρθρο 2 των περί Δικαστηρίων 5 Νόμωντου 1960 μέχρι 1991 ήτοΆρθρο 2τουπερίΠοινι κής ΔικονομίαςΝόμου, Κεφ. 155. ΤοΔικαστήριο ενώπιοντου οποίουδιεξάγεταιηδιαδι κασία ακολουθεί κατά το πλησιέστερο δυνατό την ίδια διαδικασίαόπωςοΔικαστήςπου διεξάγειπροανάκριση. Το Άρθρο 9
(2)προβλέπει τηδιαδικασίαπουπρέπει να ακολουθηθεί, αλλά δεν ορίζει το χαρακτήρα τηςδιαδικα σίας.(Βλ. InreZamin
(1983)2CLR. 188). ΟΔικαστήςδενκάμνειδιάγνωσητωναστικώνδικαιω μάτων ή υποχρεώσεων του φυγόδικου ή οποιασδήποτε · 15 κατ'αυτούκατηγορίας. ΗδιαταγήτουΔικαστηρίουστοτέλος τηςδιαδικασίας μπορείναοδηγεί στην έκδοσητουφυγόδικουγιανα υπο στεί τηδίκητου στηχώραπουδιέπραξετο αδίκημαήνα εκτίσει τηνποινήτου. 20 25 30 Το Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ καιτο Άρθρο 30του Συντάγ ματοςδενέχουνεφαρμογήστηνδιαδικασίαέκδοσηςφυγό δικου. Η ΕπιτροπήΑνθρωπίνων ΔικαιωμάτωντουΣυμβου λίουτηςΕυρώπηςστηD 10479/83 (Kirkwood/UK) 12.3.84, είπε:"Article 6/1 of the Convention is not applicable to a court's examination of an extradition request from a foreign State,evenif thecourtcarriesoutanassessment of whether thereis anoutlineof acriminalcasetoanswer againstthe applicant." Ησύλληψητουφυγόδικουέγινε σεεκτέλεση προσωρι νού εντάλματος που εκδόθηκε από τον Πρόεδρο του 147 Σννλιανίδΐ£,Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Α$. 1)
(1992)ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας μεβάσητοΑρθρο8
(1)τουΝόμου. Το ουσιαστικό άρθρογια την παρούσαυπόθεση είναι το'Αρθρο9πουέχει:"9.-
(1)Πανπρόσωπον,όπερήθελεσυλληφθή κατό- 5 πιν εντάλματος εκδοθέντος δυνάμει του άρθρου 8, θέλειπροσαχθήτοταχύτερονδυνατόν(εκτόςεάνπροη γουμένως αφεθή ελεύθερον δυνάμειτουεδαφίου
(3)του ενλόγωάρθρου)ενώπιονδικαστούτουεντω εντάλματι οριζομένου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου (εντωπαρόντι 10 Νόμω αναφερομένου ως ντο επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον').
(2)Καθ'όσον αφοράεις την διεξαγομένην δυνάμει του παρόντος άρθρου διαδικασίαν,το επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον κέκτηται,κατάτοπλησιέστερον 15 δυνατόν, την αυτήν διαδικασίανκαι τας αυτάς εξου σίας ως και ο διεξάγων προανάκρισιν δικαστής,περι λαμβανομένης και της εξουσίας προς προφυλάκισιν ή απόλυσιν επί εγγυήσειτου εις ο αφοράηέκδοσιςπρο σώπου. 20
(3)Καθ' όσον αφοράεις την διεξαγομένην δυνάμει του παρόντος άρθρου διαδικασίαν,το επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον κέκτηται τας αυτάς εξουσίας, περιλαμβανομένηςκαιτης εξουσίας όπωςαναβάλη την εκδίκασιν της υποθέσεως και εν τω μεταξύναδιάταξη 25 την προφυλάκισιν ή την επί εγγυήσει απόλυσιν του συλληφθέντος δυνάμειτουεντάλματοςπροσώπου,η δε δίκηδιεξάγεταικατάτοναυτόν,ειδυνατόν, τρόπον, ως εάν επρόκειτο περί συνοπτικής εκδικάσεως αδικήμα τος, φερομένου ως διαπραχθέντος υπό του εν λόγω 30 προσώπου.
(4)Εν ηπεριπτώσει δεν ήθελεπαρασχεθή εξουσιοδότησις διάτην έναρξιν τηςδιαδικασίαςτηςεκδόσεως, ο δεσυλληφθείς τελείενπροφυλακίσειδυνάμειπροσω ρινούεντάλματος,τοεπιληφθέντηςεκδόσεωςΔικαστή- 35 148 1 ΑΛΛ. 5 10 20 ΓενικόςΕισαγγελέας(AQ.1) Στυλιανίοης, Λ. ριον δύναται να καθορίση εύλογον προθεσμίαν (την οποίανκαικοινοποιεί τωΥπουργώ) προς έκδοσιν της τοιαύτης εξουσιοδοτήσεως· παρελθούσης δεαπράκτου της τοιαύτης προθεσμίας, ο συλληφθείς θέλει αφεθή ελεύθερος.
(5)Εφ'όσον η εξουσιοδότησις διάτην έναρξιν της διαδικασίας της εκδόσεως ήθελε παρασχεθήτο δε επι ληφθέντηςεκδόσεως Δικαστήριον ήθελενικανοποιηθή, δυνάμειτωνπροσαχθέντωνπροςυποστήριξιν τηςαιτήσεως εκδόσεως αποδεικτικών στοιχείων, ή των κατ' αυτής προσαχθέντων τοιούτων, ότι το αδίκημα εις ο αφοράητοιαύτηεξουσιοδότηση είναιαδίκημαδι'οδύ ναταικατά νόμον ναχωρήση έκδοσις,προς τούτοις δε ικανοποιηθή (α) εν μεν τηπεριπτώσει προσώπου διωκομένου διά την διάπραξιντου εν λόγω αδικήματος,ότι τα προσαχθέντα ενώπιον αυτού αποδεικτικά στοιχεία είναι επαρκή ώστε να δικαιολογώσι την παραπομπήν αυτού εις δίκην διά το εν λόγω αδίκημα,εφ' όσον τούτοδιεπράττετοεντός τηςδικαιοδοσίαςτου Δικαστηρίου· (β)εν δετηπεριπτώσει προσώπου καταζητούμε νου διά την έκτισιν ποινής επιβληθείσης αυτώδιά τηνδιάπραξιντουτοιούτου αδικήματος,ότιτωόντι κατεδικάσθη και ότι παρανόμωςπαραμένει ελεύθε ρον, 30 το Δικαστήριον θέλει διατάξει την προφυλάκισιν αυτούμέχρις ουχωρήσηη έκδοσις,εκτόςεάνηέκδοσις απαγορεύεται δυνάμει ετέρας τινός προνοίας τουπαρόντος Νόμου· εν εναντία περιπτώσει θέλει διατάξει όπως το εις ο αφορά η αίτησις εκδόσεως πρόσωπον αφεθήελεύθερον;" Οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες του Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου ενώπιον του οποίου προσάγε35 ται φυγόδικος που συλλαμβάνεται κατόπιν εντάλματος 149 Στυλιανίοης,Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Α#. 1)
(1992)πουεκδίδεταιβάσειτουΆρθρου 8καθορίζονταικαιοριο θετούνταιστιςπιοπάνωδιατάξεις. Ηεξουσιοδότηση γιατην έναρξηδιαδικασίαςαπό τον Υπουργό Δικαιοσύνης δενείχεδοθεί.Τααναγκαίαέγγρα φα δεν είχαν σταλεί απότην αιτούσαχώρα. Ηδικαιοδο- 5 σία τουΔικαστηρίου στο στάδιο εκείνο ήτανναδιατάξει την προσωποκράτησητου φυγόδικουήνατοναφήσειμε εγγύηση καιπεραιτέρω νακαθορίσει εύλογη προθεσμία για τηνέκδοση τηςεξουσιοδότησης τηνοποία να κοινο ποιήσει στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Σεέναδεύτερο στά- * διο η αιτούσα χώρα,ηχώρα που ζητάτηνέκδοση, έχει υποχρέωση να αποστείλει όλατα αποδεικτικά στοιχεία για ναεκδοθεί ηεξουσιοδότηση γιατηνέναρξητηςδιαδι κασίας.Ανδενεκδοθείη εξουσιοδότηση μέσαστηνπροθε σμία που καθορίζει τοΔικαστήριο, οσυλληφθείς αφήνε- 15 ται ελεύθερος. Στο επόμενο στάδιο,αμέσως μετάτην έναρξητηςδια δικασίας, ύστερα από εξουσιοδότηση από τον Υπουργό, το Δικαστήριο ασκεί τιςεξουσίες του μεβάσητο εδάφιο
(5)τουΆρθρου 9. 20 Στο πρώτο στάδιο οΝόμοςπροβλέπειπροστατευτικά μέτραγιατο φυγόδικο: Τηνεξουσία τουΔικαστηρίου ναορίσειεύλογη προ θεσμία εντός της οποίας ναεκδοθεί η εξουσιοδότηση έναρξης της διαδικασίαςκαι,σεπερίπτωσηπουηπρο- ^ 5 θεσμίαπαρέλθειάπρακτος,ναδιατάσσεταιη απελευθέ ρωσητου. (Βλ., μεταξύ άλλων, Government of the Federal Republicof Germany v. Sotinadis andAnother[1974] 1 All E.R. 692·Rees v.SecretaryofState [1986]2All E.R. 321· 3 0 Government of Belgium v.Postlethwaite
(1987)2AllE.R. 985). ToΆρθρο 11τηςΣυνθήκης έχει:150 1 ΑΛΛ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 1) Σνυλιανίοης, Λ. "If sufficient evidence for the extradition be not produced within two months from the date of the apprehension of the fugitive, or within such further time as the High Contracting Party applied to,or the proper , 5' tribunal of such High Contracting Party, shall direct,the fugitiveshallbeset atliberty." ΟΝόμος,τηρουμένωντωναναλογιών,εφαρμόζεται σε όλεςτιςπεριπτώσειςστιςοποίεςυπάρχειδιμερής συμφω νίαήδιμερήςδιευθέτησημεταξύξένου Κράτουςή χώρας 10 τηςΚοινοπολιτείαςκαιτηςΔημοκρατίας. Ο δικηγόρος του φυγόδικου επιχειρηματολόγησε ότι τοΔικαστήριο,ενώπιοντουοποίουπροσήχθηκεο φυγόδι κος, έπρεπε να ασκήσει τις εξουσίες πουπροβλέπονται στο Άρθρο 11.6 του Συντάγματος.Η παράγραφος αυτή 15 έχει:"6. Ο δικαστής, ενώπιον του οποίου προσήχθη ο συλληφθείς, χωρεί ταχέως εις διερεύνησιν των λόγων της συλλήψεως εις καταληπτήν υπότου συλληφθέντος γλώσσαν και,ως οιόν τε συντομώτερον, πάντωςδετο 20 βραδύτερονεντόςτριώνημερώναπότηςτοιαύτης προ σαγωγής, ή απολύει τον συλληφθέντα υπό τους κατά την κρίσιν αυτούκαταλλήλους όρους ήδιατάσσειτην κράτησιναυτού, οσάκιςη περίτηςδιαπράξεωςτου αδι κήματος ανάκρισις, δι' ο συνελήφθη,δεν συνεπληρώθη 25 καιδύναται ναδιατάσσηεκάστοτετηνκράτησιν αυτού επί περίοδονχρόνου μηυπερβαίνουσαν ταςοκτώημέ ρας. Οσυνολικός χρόνος όμως της τοιαύτης κρατήσε ωςδέονναμη υπερβαίνη τουςτρεις μήναςαπότης ημε ρομηνίας της συλλήψεως, μετά την παρέλευσιν των 30 οποίων παν άτομον ήαρχήέχουσα υπό κράτησιν τον , συλληφθέντα απολύει αυτόν παρευθύς.Πάσακατάτα ανωτέρω απόφασις του δικαστού υπόκειται εις έφεσιν." Ο δικηγόρος του αναφέρθηκε, επίσης, στο Άρθρο 24 35 τουπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμου,Κεφ. 155πουπρο βλέπει για τηδιαδικασία για έκδοση ενταλμάτων προσω151 ΣτνλιανΙΑης, Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας (Αρ.1)
(1992)ποκράτησης. Η παράγραφος6 του Άρθρου 11 τουΣυντάγματος αντιστοιχείπροςτοΆρθρο5
(3)τηςΕΣΔΑ. Ηπροσωπικήελευθερία προστατεύεταικαι διασφαλί ζεταιαπότοΆρθρο5τηςΕΣΔΑκαιτοΆρθρο 11 τουΣυ- 5 ντάγματος. Οι λόγοι γιατουςοποίους έναςστερείταιτης ελευθερίαςτου,όπωςονόμοςορίζει,καθορίζονταιπεριο ριστικάστηδεύτερηπαράγραφοτουΆρθρου 11 που αντι στοιχείμετηνπαράγραφο 1 τουΆρθρου
- Το Άρθρο 11.2(στ) τουΣυντάγματος είναιταυτόσημο 10 μετηνπρόνοιατουΆρθρου5(l)(f) τηςΕΣΔΑκαιέχουν:"
- Ουδείς στερείται της ελευθερίας αυτού,ειμήότε καιόπωςονόμοςορίζη ειςταςπεριπτώσεις: (α) (στ)συλλήψεως ή κρατήσεωςατόμουπροςπάρε- 15 μπόδισιντης άνευαδείας εισόδουειςτοέδαφοςτης Δημοκρατίας ή αλλοδαπού,καθ* ου εγένοντο ενέργειαιπροςτονσκοπόναπελάσεωςή εκδόσεως." "
- Everyone has therightto liberty andsecurity of person. Nooneshall bedeprived of hisliberty saveinthe 20 following cases and in accordance with a procedure prescribed by law: a f. the lawful arrest or detention of a person to prevent his effecting an unauthorised entry into the ^5 country or of a person against whom action is being taken with aviewtodeportationor extradition." Οι διατάξειςτων παραγράφων 11,6 και5
(3)και κατά συνέπειακαιτο Άρθρο 24δενέχουνεφαρμογή στηνπερί πτωση συλλήψεως ήκρατήσεως προσώπουγια το σκοπό 30 152 1Α-ΑΛ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ.1) ΣτυλιανΙ&ης,Δ. έκδοσηςτου. Στην Αίτηση Αρ. 7317/75 William Posnett Lynas v. Switzerland D&R6 141,στησελ. 167ηΕπιτροπήΑνθρω πίνων Δικαιωμάτωνείπε:5 ΙΟ 15 20 "It is obvious from thewording of this provision thatit does not refer to detention pending extradition. In fact Article
(1)(c) deals with deprivation of liberty with a view to bringing arrested persons before thecompetent court. This provision combined with Article 5
(3)thus refers to detentiononremandandnotdetentionpending extradition, the purpose of which is to facilitate an extradition after receiving arequest from aforeign state. Moreover, detentionpending extradition is dealt with in aspecific provision namelyArticle 5
(1)(f). The Commission thus draws the conclusion that Article 5
(3)does not apply to detention pending extradition. It remains to considerwhetherany otherprovision of the Convention authorises the Commission to consider thelength of detention pendingextradition. In this connection it maybe noticedthatArticle 5
(1)(f) clearly permits the Commission to decide on the lawfulness ("lawful detention/detention reguliere") of a personagainst whomactionis beingtakenwith aviewto 25 extradition (une procedure d'extradition est en cours). Thewording of boththe French andEnglish texts makes it clear thatonly theexistence of extradition proceedings justifies deprivation of liberty in such a case. It follows that if for example the proceedings are not conducted 30 with the requisite diligence or if the detention results from some misuse of authority it ceases to be justifiable under Article 5
(1)(f). Within these limits the Commission might therefore have cause to consider the length of time spent in detention pending extradition 35 from thepoint of view of theabove citedprovision. The 153 Sm&KHri&s,Δ. ITcvaMOsEwerrsMfflS(Ag.l)
(1992)Commission therefore considers thatthecomplaint raised In the instant case cannot be rejected GO incompatible with the provisions of the Convention within the meaning of Article27
(2)." (Βλ., επίσης, Eur. Court H.R. De Wilde, Ooms and 5 VersypCases ("Vagrancy"Cases)SeriesA
(1971)σελ. 39). Η παράγραφος 6 του Άρθρου 11 του Συντάγματος και ηπαράγραφος 3του Άρθρου 5τηςΕΣΔΑ έχουνεφαρμογή στις περιπτώσεις προσώπων που συλλαμβάνονται για τους λόγους που προβλέπονται στο Άρθρο 5(l)(
- c)της ^ ΕΣΔΑ και στο Άρθρο U2(
- y)του Συντάγματος,το οποίο έχει:"(γ) συλλήψεως ή κρατήσεως ατόμου ενεργούμενης προς τον σκοπόν προσαγωγής αυτού ενώπιον τηςαρ μοδίας κατά νόμον αρχής επί τη ευλογώ υπονοία ότι 15 οιέπραξεν αδίκημαή οσάκις ησύλληψις ήκράτησιςθεωρηθή ευλόγως αναγκαία προς παρεμπόδισιν διαπρά ξεως αδικήματος ή αποδράσεως μετά την διάπραξιν αυτού," Δικαστικήπροστασίασε συλλαμβανόμενο ήκρατούμε- 2 0 νο πρόσωπο για σκοπό έκδοσης παρέχει ηπαράγραφος 7 του Άρθρου 11τουΣυντάγματος. Δεν είναι χωρίς ουσιαστική σημασία το γεγονός ότι το Άρθρο 16 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδί κων που έγινε στο Παρίσι στις 13 Δεκεμβρίου, 1957, και 25 κυρώθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία με βάσητο Αρθρο 169, (βλ. Νόμο Αρ. 95/70), προνοεί για την προσωρινή σύλληψη. Ηπαράγραφος4 του Άρθρου 16αναφέρεται στην απε λευθέρωση απότηνπροσωρινήσύλληψη. Δυο χρονικές προθεσμίες προνοούνται. Μιαδυνητική 18 ημερών με την εκπνοήτης οποίαςο κρατούμενος είναι δυνατό να απελευθερωθεί, εάν δεν ληφθούν ταδικαιολο- 154 30 1ΑΑΛ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Αρ. 1) ΣτυλιανΙΑης,Α. γητικάστοιχεία απότην αιτούσαχώραπουπροβλέπονται στο Αρθρο 12,και μιαυποχρεωτικήπροθεσμία40 ημερών με την εκπνοή της οποίας αφήνεται ελεύθερος. Η παρά γραφος αυτή προβλέπει ότι ο καταζητούμενος μπορεί να 5 αφεθείπροσωρινά ελεύθεροςκαιπριν την εκπνοήτων πιο πάνω προθεσμιών. Όμως, πρέπει να λαμβάνονται μέτρα γιαπαρεμπόδισητηςδιαφυγήςτου. Ο Δικαστής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που επιλήφθηκε αιτήσεως γιαπροσωποκράτηση τουφυγό10 δικούγια το σκοπό της έκδοσης τουστις Ηνωμένες Πολι τείες ενήργησεέξω απόταόριατης εξουσίας του.Δεν είχε δικαιοδοσία να προβεί στην έρευνα που έκαμε. Ενήργησε με κατάφωρηυπέρβαση εξουσίας και έκδηλη πλάνη περί το νόμο. Ο ισχυρισμός του ευπαιδεύτου συνηγόρου του φυγόδι κου ότι δεν υπάρχει δικαστική απόφασηκατώτερουΔικα στηρίουγιαέλεγχοδεν ευσταθεί. Ο Επαρχιακός Δικαστής εξέδωσε απόφαση με την οποία αρνήθηκε την έκδοση διατάγματος προφυλάκισης 20 καιδιέταξε την άμεση απελευθέρωση τουκρατούμενουγια το λόγο ότι, ύστερα από δική του έρευνα, τααδικήματα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο δεν"καλύπτονται από τη διμερήΣυνθήκημεταξύ Κύπρουκαι Η.Π.Α. και το Άρθρο 5
(1)του Νόμου,χωρίς ναπροηγηθεί εξουσιοδότη25 ση έναρξης της διαδικασίας από τον Υπουργό και χωρίς να παρουσιαστούν ενώπιον του όλα τα στοιχεία, που δεν είχαν ακόμα υποβληθεί από την κυβέρνηση των Ηνωμέ νων Πολιτειών. Στην υπόθεση Αναφορικά με τηνΑίτησητου Γεώργιου 30 Ανθίμου,
(1991)1Α.Α.Δ. 41, η Ολομέλειατου Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάσισε ότι όπου προβλέπεται άλλο ένδι κο μέσοκαι,ειδικά,διαδικασίαέφεσης, το Ανώτατο Δικα στήριο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, κάτω από εξαιρετι κές περιστάσεις δίδει άδεια για την καταχώριση αίτησης - ς γιαέκδοσηπρονομιακού εντάλματος. 155 ΧτνλιανίΑης,Δ. ΓενικόςΕισαγγελέας(Ας. 1)
(1992)Ηπαρούσαυπόθεσηδεν εμπίπτει στην πιοπάνω από φαση και, εν πάση περιπτώσει, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών, το Δικαστήριο τούτο κρίνει ότι ικανοποιεί την προϋπόθεση των εξαιρετικών περιστάσε ων. Τογεγονός ότι οκαταζητούμενοςμετάτηνέκδοσητης ελεγχόμενης απόφασηςτουκατώτερουΔικαστηρίου,σύμ φωνα με τις πληροφορίες που έδωσε στο Δικαστήριο τούτοο δικηγόρος του,έφυγε απότηνΚύπροδενανακό πτει την πορεία της δικαιοσύνης και δεν αφήνει την πα- 10 ρούσααίτησηχωρίςαντικείμενο. Εν όψει των πιο πάνωτο Δικαστήριο δεν εξετάζει το δεύτερολόγοστον οποίοβασίζεταιη αίτηση αυτή. Τιαόλους τουςπιοπάνωλόγους η ελεγχόμενη απόφα σητουΕπαρχιακούΔικαστήΛάρνακαςκ.Α. Κραμβή ημε- 15 ρομηνίας 15Ιουλίου, 1991,στην αίτησηγια προσωποκρά τηση του Nahum Vaskevitch από το Ισραήλ για σκοπούς διαδικασίαςέκδοσης τουστις Η.Π.Α.πάσχειγιατίοΔικα στής ενήργησε μευπέρβασηεξουσίας καιπλάνηνόμου με την έννοια της εσφαλμένης ερμηνείας και εσφαλμένης 20 εφαρμογής του νόμου και, ως εκ τούτου, διατάσσω την ακύρωσητης. Καμιάδιαταγήγια έξοδα. Διαταγή ωςανωτέρω. 1Sft 5