(1992)18Δεκεμβρίου,1992 [ΠΙΚΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στές] INTERGAZLTD., Εφεσείοντες, ν. MOBILOILCYPRUSLTD., Εφεσφλήτων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7920). Έφεση — Εξαγωγή συμπερασμάτων από τημαρτυρία — Το Εφετείο βρίσκεται στην ίδια Θέση όπως το πρωτόδικο Δικαστήριο — Σύμ βαση για την πώληση και παράδοση υγραερίου, που θαμεταφερό ταν διά θαλάσσης—Διαφορετική ποσότητα υγραερίου καταμετρή θηκε στο στόμιο του θαλάσσιου αγωγού με τον οποίο προσδέθηκε το πλοίο από αυτή που καταμετρήθηκε στις δεξαμενές της εφεσί βλητης — Κατά πόσο έπρεπε να θεωρηθεί ότι είχε παραδοθεί η πρώτη ή η δεύτερη ποσότητα — Το Εφετείο εξήγαγε διαφορετικά συμπεράσματα από τοπρωτόδικοΔικαστήριο, και έκρινε ότι έπρε πε να θεωρηθεί ως παραδοθείσα,ηποσότητα που είχε καταμετρη θεί στο στόμιο του αγωγού. Μεταξύτων διαδίκωνείχε συναφθεί σύμβαση γιατην πώληση και παράδοση από την εφεσείουσα στην εφεσίβλητη ποσότητας υγραερίου,πουθαμεταφερότανμεπλοίο.Ηπαράδοσηθα γινόταν στις εγκαταστάσεις της εφεσίβλητης στη Λάρνακα, μέσω θαλάσ σιου αγωγού, στον οποίοπροσδέθηκετο πλοίο.Ησυμφωνίαπερι λάμβανε όρο ότι η ποσότητα που θαπαραδιδόταν θα καταμετρόταν από ανεξάρτητο επιμετρητή, ο οποίος βεβαίωσε πως διοχετεύτηκαν απότο πλοίο στον αγωγό της εφεσίβλητης 579,423 μετρικοί τόνοι, αλλά ότι στις δεξαμενές της εφεσίβλητης στηξηρά έφθασαν μόνο 554,138 μετρικοί τόνοι. Το μοναδικό επίδικοθέμα στην αγωγήήταν κατά πόσο έπρεπε να θεωρηθεί ότι είχε παραδο θεί η πρώτη ποσότητα ή μόνο η δεύτερη. Στην αρχική προσφορά της εφεσείουσας υπήρχε ρητήπρόνοια ότι ηκυριότητατουυγραε ρίου θαμεταβιβαζόταν,καιοκίνδυνος απώλειαςθα μεταφερόταν, στην εφεσίβλητη όταν το υγραέριο θα έφθανε από το πλοίο στο στόμιο του αγωγού, αλλάηπροσφοράεκείνηδενείχε γίνειαποδε κτή στην αρχικήτης μορφήκαι είχε επακολουθήσει ανταλλαγή τηλεμηνυμάτων,σταοποίαγινόταναναφοράσεπαράδοσητου υγρα ερίου στις δεξαμενές ή στις εγκαταστάσεις της εφεσίβλητης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι η αρχική προσφορά της εφε σείουσας δεν είχε γίνει αποδεκτή ως είχε και ότι ηπραγματική συμφωνία μεταξύτων διαδίκωνέπρεπεναεξαχθείαπό τηνμεταξύ 1424 Intergaz Ltd v. Mobil oil CyprusLtd 1 ΑΛΛ. τους αλληλογραφία. Έκρινε ότι ηαναφορά στις δεξαμενές ήεγκα ταστάσεις της εφεσίβλητης σήμαινε παράοοσηστις ίδιες τις δεξα μενές στηξηρά και όχι στο στόμιο του αγωγού με τον οποίο ήταν συνδεδεμένες. Επίσης έκρινε, διαζευκτικά,ότι εν πάσει περιπτώσει δεν είχε αποδειχθεί η παράδοση της ποσότητας στο στόμιο του αγωγού, διότι ο ανεξάρτητος επιμετρητής στην μαρτυρία του είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο διαρροής υγραερίου από τοναγωγό. Κατά την μαρτυρία του ο επιμετρητής είχε όμως δηλώσει ότι δεν μπορούσε νααποκλείσει τέτοιο ενδεχόμενο. Αποφασίσθηκε ότι: Εφόσον ο αγωγός ανήκε στην εφεσίβλητη, ήταν μέροςτων δικών της εγκαταστάσεων καιήταν υπότον έλεγχο της, με το στό μιο του στη θάλασσα,και αποτελούσε τον μόνο τρόπο πρόσβασης στις δεξαμενές της εφεσίβλητης στη ξηρά,δεν ήταννοητό η ανάλη ψη υποχρέωσης παράδοσης στις δεξαμενές ή εγκαταστάσεις της εφεσίβλητης να σημαίνει οτιδήποτε περισσότερο από υποχρέωση διοχέτευσης υγραερίου στον αγωγό. Απόδε την αλληλογραφία διαφαινόταν ότιουδέποτε οι διάδικοι είχαν διανοηθεί ότιήταν ένα πράγμα ηδιοχέτευση του υγραερίου στον αγωγό και άλλο η παράδοσητου στις δεξαμενές της εφεσίβλητης στη ξηρά.Το εύρη μα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν είχε αποδειχθεί η παρα δοθείσα ποσότητα στο στόμιο του αγωγού ήταν επίσης ακροσφαλές, καιγι' αυτό η απαίτηση τηςεφεσείουσας έπρεπε να είχε πετύχει. Η έφεση επιτράπηκε με έξοδα. Έφεση. Έφεση από τους ενάγοντες κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (Χατζηχαμπής, Ε.Δ.) που δόθηκε την 1η Ιουνίου, 1989 (Αρ. Αγωγής 2991/85)με την οποία απέρριψε την αγωγή των εναγόντων και δέχτη κε τη θέση των εναγομένων σχετικά με ποσότητα υγραε ρίου που είχαν παραδώσει οι ενάγοντες στους εναγομέ νους. Β. Βασιλειάδης,για τους εφεσείντες. Α. Διχηγορόπονλος, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ, Δ: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Γ. Κωνσταντινίδης. 1425 Intergaz Ltd v.MobiloilCyprusLtd
(1992)ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Μεπαραδεκτέςόλεςτιςυπό λοιπες λεπτομέρειες, ηδιαφοράτων διαδίκωνπεριοριζό τανστοποιαακριβώςποσότηταυγραερίουείχανπαραδώ σει οι ενάγοντες - εφεσείοντες στους εναγομένους εφεσίβλητους στα πλαίσια της σύμβασης πώλησης που είχανσυνάψει. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο δέκτηκετη θέση τωνεναγομένων καιαπέρριψετηναγωγή. Η τύχη της έφεσης θακριθεί ανάλογα μετο ανορθάή λανθασμένα αποφασίστηκε το μοναδικό αμφισβητούμενο ζήτηματηςχρονικής στιγμής κατάτηνοποίαθαέπρεπενα θεωρηθεί ότι συντελέστηκε η παράδοση τουυγραερίου. Αυτό, σε συνδυασμό καιμετο ποια ακριβώς ποσότητα υγραερίου παραδόθηκεαπότους ενάγοντες στους εναγο μένους. Οι εναγόμενοι διατηρούσαν στην ακτήτης Λάρνακας δεξαμενές υγραερίου συνδεδεμένες μεαγωγό μήκους1000 - 1300 μέτρων που εκτεινόταν υποθαλασσίως μέχριτου σημείου τηςαγκυροβόλησης τωνπετρελαιοφόρων πλοίων. Ο αγωγός αποτελούσε το μόνο δυνατότρόπο διοχέτευσης υγραερίουαπόταπλοίαστις δεξαμενές. Οι ενάγοντες ανέλαβανναπαραδώσουν στους εναγο μένους 600 περίπουμετρικούς τόνους υγραερίου.Τοσυμ φωνηθέν τίμημα ανερχόταν σας£95 ανά τόνο. Ητανη συμφωνία τους νακαταμετρηθείηποσότηταπουθαπαρα διδόταν από ανεξάρτητο επιμετρητή. Οανεξάρτητος επιμετρητής βεβαίωσε πως διοχετεύθηκαν από το πλοίο στον αγωγότων εναγομένων 579,423μ.τ.Στιςδεξαμενές, όμως, των εναγομένων στην ξηρά, καταμετρήθηκαν, από τον ίδιο, μόνο 554,138 μ.τ. OL εναγόμενοι υποστήριξαν πωςο προσδιορισμός τουποσούπουόφειλανθαέπρεπεναγίνει με βάση την ποσότητα πουπράγματικατέληξε στις δεξα μενές τους στη ξηρά. Οιενάγοντες διεκδίκησαν πληρωμή για όση ποσότητα αποδεδειγμένα διοχετεύθηκε στον αγωγό των εναγομένων. Ηταν η υπόθεση τους πως δεν ήταν θέμα που αφορούσε τους ίδιους τοτί έγινε απότη στιγμή εκείνηκαι μετά. Η διαφοράήταν25285 μ.τ. και οι ενάγοντες αξίωσαν τοποσό των£2.404,08πουαντιπρο1426 1 ΑΛΛ. IntergazLtdv.MobiloilCyprus Ltd Κον/δης,A. σωπεύει την αξία τους, πλέον τόκο προς 9% από την ημέρακατάτηνοποίαθάέπρεπεναείχεγίνειηπληρωμή. Σύμφωνα με την προσφοράτων εναγόντων η ωφέλιμη κυριότητα του υγραερίου θα μεταβιβαζότανκαι οκίνδυ νοςαπώλειαςθαμεταφερόταναπότους ίδιουςστουςενα γομένους όταν το υγραέριο θα έφθανεαπότο πλοίο στο στόμιο του αγωγού που περιγράψαμε. Γινόταν ακόμα αναφορά σε καταμέτρηση της ποσότητας απότον επιμε τρητή πάνω στο πλοίο. Ο πρωτόδικος δικαστής θεώρησε πως ανκρινόταν ηυπόθεση πάνωστη βάσητηςπροσφο ράς των εναγόντων, δεν θα μπορούσε παρά να γινόταν δεκτήηδικήτους θέση. Εκρινε,όμως,πως οι εναγόμενοι δεν αποδέχθηκανεκείνητην προσφοράως είχε, πωςτελι κά η πώληση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια σύμβασης που συνάφθηκε έπειτα από ανταλλαγή σειράς τηλεμηνυμάτωνπάνωστηβάση εναλλακτικήςπρότασηςπουυπέβα λαν οι εναγόμενοι καιπουέγινεδεκτήκαιπωςηαπάντη ση στο ερώτημα θα έπρεπε να αναζητηθεί σε εκείνα τα τηλεμηνύματα.Γινότανσ'αυτάαναφοράσεπαράδοσητου υγραερίου στις δεξαμενές (tankageήtanks)των εναγομέ νων.ΚατάτηκρίσητουπρωτόδικουΔικαστηρίου μεαυτά εννοούνταν οι ίδιες οι δεξαμενές στηξηράκαιόχι ο αγω γός μετον οποίοήτανσυνδεδεμένες καιηαγωγή απορρί φθηκεγιατί εκείνο που έπρεπε να μετρήσει ήταν ακριβώς ηποσότηταπουκατάληξεστιςδεξαμενές, ανεξάρτητααπό τοπόσο υγραέριο διοχετεύθηκε στον αγωγότων εναγομέ νων. Οπρωτόδικοςδικαστήςείδετοζήτημακαιαπόδιαζευ κτικήσκοπιά.Καιανπροσεγγιζόταν η υπόθεσηπάνωστη βάσητης εκδοχής των εναγόντων,θαέπρεπεναείχεαπο δειχθεί πως διοχετεύθηκαν από το πλοίο στον αγωγό 579,423μ.τ. Οι ενάγοντεςαπέτυχαν,σύμφωναμετηναπό φασητου,να αποδείξουν αυτότον ισχυρισμό ενόψειτης μαρτυρίας του ανεξάρτητου επιμετρητή σύμφωνα με την οποία το ενδεχόμενο τηςδιαρροήςυγραερίουκατά τημε ταφοράτουδιαμέσουτουαγωγούθαέπρεπενααποκλει στεί.Κατάτον ίδιο μάρτυρα, εμφανίζοντανσυχνάδιαφο ρές μεταξύ των μετρήσεων που γίνονταν στο πλοίο και 1427 Κων/οης, Δ. Intergaz Ltd v.Mobiloil Cyprus Ltd
(1992)εκείνων στις δεξαμενές στηξηρά πουοφείλονταν στην αστάθεια τουπλοίου στηθάλασσα καιστην πιθανότητα λάθους στον υπολογισμό που αυτή συνεπάγεται. Επομέ νως,σύμφωνα με τηνπρωτόδικη απόφαση,ημόνηλογική εξήγησητηςδιαφοράςστηνπαρούσαυπόθεση,ήτανη ανα κρίβεια των μετρήσεων πουέγιναν στο πλοίο καιπου εμ φάνισαν ωςδιοχετευθείσα μεγαλύτερη ποσότητα από την πραγματική. Αμφισβητείται ηορθότητα της απόφασηςκαι σταδυο τηςσκέλη. Αντίθετα από όσα υποστήριξαν οι εναγόμενοι, οι ενάγοντες εισηγήθηκανπωςτίποτε από όσααπετέλεσαν το αντικείμενο διαπραγματεύσεων μετά τηναρχικήπρο σφοράδεν μπορούσε ναοδηγήσει στα συμπεράσματαστα οποίακατέληξε τοπρωτόδικοΔικαστήριο.Παράλληλα, με δοσμένες τις μετρήσεις του ανεξάρτητου επιμετρητήστο πλοίο,οαποκλεισμός τουενδεχομένου τηςδιαρροήςκαιη αναζήτησηάλλης αιτίαςωςεπεξηγηματικής της διαφοράς, ήταν ενόψει της μαρτυρίας που προσάχθηκε, επισφαλής* ιδιαίτερα έχοντας υπόψηδήλωση που είχε κάμει οεπιμετρητής σύμφωνα μετην οποία δεν μπορούσε νααποκλεί σει τοενδεχόμενο διαρροήςαπότοναγωγό. Το αποδεικτικό υλικό, που πρέπει να σημειώσουμε αναλύεται με λεπτομέρεια στην πρωτόδικη απόφαση, είναισταθερό.Τοζήτημαείναι ποιασυμπεράσματαδικαι ολογείται ναεξαχθούν απόαυτό. Εχουμε καταλήξει πως τα στοιχεία πουυπάρχουνοδηγούν σε αντίκρυση τουεπί δικου θέματος διαφορετική από εκείνη τουπρωτόδικου Δικαστηρίου. Είναι ορθό πως είχαν εκδηλωθεί διαφορέςμεταξύτων διαδίκωνκαιπωςη απάντησητωνεναγομένων στηναρχι κή προσφορά των εναγόντων συνιστούσε αποδοχήμεν αλλά υπό όρους έτσι που,κατάτιςγενικές αρχές τουδι καίου τωνσυμβάσεων, ναμήμπορεί ναλεχθεί ότι είχε, εκείνη τηστιγμή, συναφθεί σύμβαση μεταξύ τους. Είναι ακόμα ορθό πωςστο τέλος η παράδοση τουυγραερίου έγινεπάνωστη βάσητης διαζευκτικήςπρότασης πουυπέ βαλαν οιεναγόμενοι όπωςτην αναλύει το πρωτόδικο Δι1428 1ΑΛΛ. Intergaz Ltdv.MobiloilCyprusLtd Κον/δης,A. καστήριο. Δεν μπορούμε όμως να συμφωνήσουμε πως ήταν η σύμβαση των μερών να εκτείνεται η ευθύνη των εναγό ντων έτσι που να είναι εκείνοι υπόλογοι και μετά τηδιο χέτευση του υγραερίου στον αγωγό. Ο αγωγός ανήκε στους εναγομένους. Ηταν μέρος των δικών τους εγκατα στάσεων και ήταν εκείνοι που είχαν τον έλεγχο του. Το στόμιο του στη θάλασσα ήτανο μόνος τρόπος πρόσβασης στις δεξαμενές των εναγομένων στην ξηρά. Η ανάληψη υποχρέωσης παράδοσης στις δεξαμενές των εναγομένων δεν θα ήταν νοητό να σημαίνει ο,τιδήποτε περισσότερο από υποχρέωση διοχετεύσεως υγραερίου στον αγωγό τους και αυτήθαέπρεπεναήτανηεξήγηση των όρων "tankage,, και "tanks" πουχρησιμοποιήθηκαν σε ορισμένα απότα τηλεμηνύματα. Διαφορετικά, θα ήταν ως αν αναλάμβαναν ευθύνη OL ενάγοντες για ενδεχόμενα τα οποία, ως εκ της φύσεως των πραγμάτων,βρίσκονταν έξω από τον έλεγχο τους. Πολύ περισσότερο αφού, απότη μελέτητης αλληλο γραφίας, προκύπτει πως στην πραγματικότητα ουδέποτε τέθηκε τέτοιας φύσης ζήτημα από τους εναγομένους. Σε άλλα τηλέτυπα οι εναγόμενοι αναφέρονται σε παράδοση στις "terminal installations" τους και στο "terminal tankage" τους πουδεν μπορεί παρά να ερμηνευθεί ότι ση μαίνει το τελικό σημείο των εγκαταστάσεων τους, δηλαδή το στόμιο του αγωγού το οποίο, δια μέσου της φλάντζας του, θα συνδεόταν με τις αντίστοιχες εγκαταστάσεις του πλοίου. Υπάρχει, όμως και το εξής. Οπως διαβάζουμε τα έγ γραφα πάνω στο περιεχόμενο των οποίων κρίθηκε το θέμα, δεν θεωρούμε ότι διανοήθηκανοποτεδήποτε οι διά δικοι ότι ήταν ένα πράγμα η διοχέτευση του υγραερίου στον αγωγό και άλλο ηπαράδοσητου στις δεξαμενές των εναγομένων στη ξηρά£ούτε και με την αρχικήπροσφορά. Οπως επεσήμανε το πρωτόδικο Δικαστήριο, στα πλαίσια της αρχικής προσφοράς οι ενάγοντες θα μετέφεραν το υγραέριο για λογαριασμό των εναγομένων. Είναι γιατί αυτός θαήταν ο ρόλος τους που οι ενάγοντες περιέλαβαν στην αρχική τους προσφορά την παράγραφοως προς το 1429 Κον/οης, Δ. Intergaz Ltd v.Mobiloil Cyprus Ltd
(1992)πότε θα μεταφερόταν ο κίνδυνος στους εναγομένους. Έτσι, ηπαράγραφοςεκείνηθαπρέπει ναδιαβάζεται όχι ως αντιδιαστέλλουσα ήδιαφοροποιούσα μεταξύ τηςπα ράδοσης στον αγωγό καιτηςπαράδοσης στις δεξαμενές αλλά ως δηλωτική τουγεγονότος ότι οιενάγοντεςαποδέ χονταν ανάληψητου κινδύνου μέχρι καιτηνύστατη στιγ μή τηςπαράδοσηςτουυγραερίουστους εναγομένους, που δεν μπορούσε παράναγινόταν μετηδιοχέτευση τουυγρα ερίουστον αγωγότους. Η παράδοσηέγινε τελικά πάνω στη βάσητηςδιαζευ κτικής πρότασης των εναγομένων σύμφωνα μετηνοποία οι ενάγοντες θαεισήγαγαν το υγραέριο και θατοπαρέδι δαν, στα πλαίσιακατ'ευθείαν πιαπώλησης του απότους ίδιους στους εναγομένους. Αυτό, όσοκαιανσημαίνει πως δενυπήρξε αποδοχήτηςαρχικήςπροσφοράςπουστηνπο ρεία αντικαταστάθηκε μετηνέαρύθμιση, δενμπορείνα δικαιολογήσει τηναντίληψηπωςοιδιάδικοισυμφώνησαν, ως εκτωνόρων που χρησιμοποίησαν, ότιη διοχέτευση τουυγραερίου στον αγωγόδεν ήτανη αναληφθείσαπαρά δοσηστις δεξαμενές. Απομένει η διαζευκτική σκοπιά. Κατά τη συμφωνία των διαδίκων ανεξάρτητος επιμετρητής θακαταμετρούσε τηνποσότητα πουθαπαραδιδόταν.Οανεξάρτητος επιμετρητής καταμέτρησε·την ποσότητα πουδιοχετεύθηκε στον αγωγό πουήτανκαιτο ορθόκριτήριο. Βεβαίωσε στη γρα πτήτου έκθεση πως είχανδιοχετευθεί στον αγωγό579,423 μ.τ. Ενόψει αυτής της μαρτυρίας,που ήτανκοινάαποδε κτήκαικρίθηκε αξιόπιστη,δεναπέμεινεπεριθώριο για πιθανολόγηση. Η επέκταση σε όσααναφέρθηκαν ως προς συχνές διαφορές μεταξύ των μετρήσεων στο πλοίοκαι στην ξηρά,δεν είχαν τηθέσητους. Ενώπιον τουΔικαστη ρίου βρισκόταν ησαφήςκαι αναντίλεκτη μαρτυρίαπωςο ανεξάρτητος επιμετρητής καταμέτρησε τη συγκεκριμένη ποσότητα και κατέληξε σε συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Αυτόθαέπρεπεναήτανκαιτοτέλοςτουθέματος. Κάτω από τις συνθήκες τηςυπόθεσης, το τί έγινεή μπορούσε ναείχεγίνει απότηστιγμή τηςδιοχέτευσης του 1430 1 AAA. Intergaz Ltd v. Mobiloil CyprusLtd Κων/δης, A υγραερίου στον αγωγόκαι μετάκαι ιδιαίτερατο αν υπήρ χε ή όχι διαρροή, δεν ήταν ζήτημα που αφορούσε τους ενάγοντες. Σημειώνουμε, ενπάσηπεριπτώσει, πωςδιακρί νουμε βάση στη θέσητων εναγόντων πως το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου σύμφωνα με το οποίο η διαρροήθαέπρεπε νααποκλειστεί, είναι επισφαλές. Αυτό, έχοντας υπόψη,την παραδοχήτου ανεξάρτητου επιμετρη τή πάνω στη μαρτυρία του οποίου στηρίχτηκε το συμπέ ρασμα πως είχε, σε κάποιο στάδιο, δηλώσει ότι δεν απέ κλειε τη διαρροή. Το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έδωσε σημασία στη δήλωση εκείνη επειδή, όπως σημειώνει, στη συζητούμενη υπόθεση ο επιμετρητής προέβη στον απαραί τητο έλεγχο και δεν διαπίστωσε διαρροή.Ομως ηδήλωση έγινε, όπως προκύπτει, μετά τον έλεγχο που κατέθεσε ότι έκαμε ο επιμετρητής και αφορούσε στην παρούσα υπόθε ση. Ο δικηγόρος των εναγομένων εισηγήθηκε πως σε περί-. πτώση επιτυχίας της έφεσης δεν θαπρέπει, εν πάση περι πτώσει, να επιδικαστεί ο τόκος του 9% που αξίωσαν οι ενάγοντες. Οι ενάγοντες αξίωσαν αυτό το τόκο επειδή, όπως αναφέρεται στην έκθεση απαιτήσεως, δανείζονται χρήματα με τόκο προς 9% και, επομένως, υπέστησαν ισό ποση ζημιάλόγω της μήπληρωμής του υπόλοιπου του τι μήματος.Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με το ξεχωριστό αυτό ζήτημα. Το ορθό θα ήταν να το έκαμνε. Ομως, όπως ορθά επεσήμανε ο δικηγόρος των εναγομέ νων δεν είχε προσαχθεί από τους ενάγοντες οποιαδήποτε μαρτυρία σχετικά μετο θέμα.Σ'αυτήτην περίπτωση,μπο ρούμε να διαπιστώσουμε, ως θέμα εξαγωγής συμπεράσμα τος, πως πραγματικάδεν αποδείχθηκε αυτό το μέρος της αξίωσης. Τελικά ηέφεσηεπιτυγχάνει. Ηπρωτόδικηαπόφαση πα ραμερίζεται και αντικαθίσταται με απόφαση υπέρ των εφεσειόντων - εναγόντων για £2.402,08 πλέον έξοδα για τηνπαρούσακαιτην πρωτόδικη διαδικασία. Η έφεσηεπιτρέπεται με έξοδα. 1431