1ΑΛ.Δ. 21Δεκεμβρίου. 1992 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στές] ΑΝΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣΤΙΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΕΣΣΙΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτιχή Έφεσηαρ.7773) Εφεση — Κατά πόσο τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου εδικαιολογονντο από τημαρτυρία —Σύμβαση εργολαβίας, που προ νοούσε ότι αυτή διήπετο από τους όρους που είχαν εγκριθεί από τους Συνδέσμους Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύ πρου και Εργολάβων ΟικοδομώνΚύπρου — Κατά πόσο υπήρχε μαρτυρία που να δικαιολογεί το εύρημα τον Δικαστηρίου ότι το ενώπιον του κατατεθέν τεκμήριο 3 περιείχε πράγματι τους όρους αυτούς. Ο εφεσίβλητος κίνησε αγωγήεναντίοντου εφεσείοντα αξιώνο ντας ποσό ΛΚ5.366.00πλέον τόκους και έξοδα, σαν υπόλοιπο της αμοιβής του σαν εργολάβου για εκτελεσθείσα εργασία, δυνάμει -σύμβασης εργολαβίας με τον εφεσειοντα. Στην σύμβαση αυτή υπήρχε πρόνοια ότι οι όροι συμβολαίου που είχαν εγκριθεί από τους Συνδέσμους Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύ πρου και Εργολάβων Οικοδομών Κύπρου του έτους 1947 αποτε λούσαν μέρος της σύμβασης μεταξύ των διαδίκων. Ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου κατατέθηκε σαν Τεκμήριο 3, έντυπο το οποίο κατά τον ισχυρισμό του εφεσίβλητου περιείχε τους εν λόγω όρους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε την απαίτηση και εξέδωσε απόφασηυπέρ του εφεσίβλητου σύμφωνα με την αξίωση του'. Κατ' έφεση, ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι δεν υπήρχε αρκετή .μαρτυρίαενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου πουναδικαιολο γεί το εύρηματου ότι το τεκμήριο 3περιείχε πράγματιτους όρους στους οποίουςγινόταναναφοράστην σύμβαση. Αποφασίσθηκε ότι: Υπήρχε αρκετή μαρτυρία τόσο από τον εφεσίβλητο όσο και από τον τεχνικό του γραφείουτουαρχιτέκτονατου εφεσείοντα ως προς το περιεχόμενο του τεκμηρίου 3,ηοποία επέτρεπε στο πρω- 1437 Φιλιαστϋηςν. Μέσσιον
(1992)τόδικοΔικαστήριοναπροβείστο επίδικο εύρηματου,ότι πράγμα τι το τεκμήριο 3 περιείχε τους όρους στους οποίουςγινόταν ανα φορά.στο βασικό συμβόλαιο των διαδίκων. Εξάλλου, αν ο εφε σείων θεωρούσε ότι το τεκμήριο 3 δεν περιείχε τους όρους εκείνους, είχε κάθε ευκαιρία και δυνατότητα να παρουσιάσει ο 5 ίδιοςτο αυθεντικόκείμενο τωνόρωνόπωςείχανεγκριθεί το
- Ηέφεσηαπορρίφθηκε μεέξοδα. Έφεση. Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης του Επαρχιακού.Δικαστηρίου Λάρνακας (Κρονίδης, Α.Ε.Δ.) ^ που δόθηκε στις 15 Οκτωβρίου, 1988 (Αρ. Αγωγής 1453/ 80) με την οποία,αποδεχόμενος την απαίτησητουεφεσί βλητου -ενάγοντα,επιδίκασε σ' αυτόνποσό £5.366πλέον τόκους καιέξοδα. Α. Μαθηκολώνης,γιατονεφεσείοντα. 15 Γ. Μίχαηλίδης,γιατον εφεσίβλητο. Cur. adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ:ΤηναπόφασητουΔικαστηρίουθα δώσειοΔικαστής Ι. Πογιατζής. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ: Η έφεσηαυτήστρέφεται εναντίοντης 20 απόφασης ημερομηνίας 15/10/1988, με την οποία Δικα στήςτου ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λάρνακας, αποδεχόμε νος την απαίτησητου εφεσίβλητου, ενάγοντα στην αγωγή αρ. 1453/80, επεδίκασε ποσό £5.366 πλέον τόκους και έξοδαπροςόφελοςτουκαιεναντίον του εφεσείοντα, ενα- 25 γόμενουστην ενλόγωαγωγή. Ταευρήματατου πρωτόδικου Δικαστηρίου ως προςτα ουσιώδηγεγονότα τηςυπόθεσης είναιταακόλουθα: "Την 9.11.77διάδικοι υπέγραψανένα συμβόλαιο ερ γολαβίας (τεκμήριο 4). Ο Ενάγοντας ανέλαβε την ανέ- 30 γερσημιαςπολυκατοικίας σεοικόπεδο ιδιοκτησίας του Εναγομένου στηΛάρνακασύμφωνα μετα αρχιτεκτονι1438 1A.AA. 5 10 15 *„ Φιλιαστίόηςν. Μέσοιον Πογιατζής,Δ. κά σχέδια του Αρχιτεκτονικού γραφείου "Αδελφοί Φι λίππου" (τεκμήριο 6) και τη συγγραφή υποχρεώσεων του ίδιου γραφείου (τεκμήριο 5) και σύμφωνα επίσης μετουςΌρουςτουΣυμβολαίου(τεκμήριο3)έναντιτου κατ'αποκοπή ποσούτων£84.600.ΟΕνάγοντας εκτέλε σε μεεπιμέλεια τηνανατεθείσασ'αυτόνεργασίακαθώς επίσης και την έξτρα εργασία σύμφωνα με τις οδηγίες καιτιςδιαταγέςτων Αρχιτεκτόνων. Την 12.12.79έγινεη προσωρινήπαραλαβήτηςοικοδομής σύμφωνα με το άρθρο 13,παράγραφος(η) των ΌρωντουΣυμβολαίουτεκμήριο
- Την21.12.79 οι Αρχιτέκτονες απέστειλαν επιστολή στον Εναγόμενο με τους τελικούς λογαριασμούς (τεκ μήριο 1). Ο τελευταίος δεν απάντησε στην επιστολή αυτήαλλά ούτε και σε μεταγενέστερο στάδιο σε τηλε φωνικές και άλλες επαφές εξέφρασε οποιαδήποτε επι φύλαξη. Την2.9.80 έγινε ητελική παράδοσητης οικοδομής σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος(θ) των Όρων τουΣυμβολαίου." Στοπαρόνστάδιοκαιεν όψει των επιχειρημάτωνπου έχουν προβληθεί ενώπιον μας απότο δικηγόρο του εφε σείοντα, θεωρούμε σκόπιμο να κάμουμε ειδική αναφορά στην ακόλουθη πρόνοια του βασικού Συμφωνητικού Εγ25 γράφου μεταξύ των διαδίκων, ημερομηνίας 9/11/1977, Τεκμήριο4: 30 3$ "
- Αντί της κατωτέρω αναγραφομένης αμοιβής ο Εργλάβος θέλειεκτελέσει τας εργασίαςταςεμφαινομένας επί των ρηθέντων Σχεδίων ή περιγραφομένας ή αναφερομένας εις την ρηθείσαν Συγγραφην Υποχρεώ σεων συμφώνωςκαιυπότουςειςτοπαρόν συνημένους όρους του Συμβολαίου Σελίς 1-15 σημειουμένας Α (οι οποίοι είναι οι εγκεκριμένοι υπότου Συνδέσμου Πολι τικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου καιυπό του Συνδέσμου Εργολάβων Οικοδομών Κύπρου του 1439 Πογιατζής,Δ. Φιλκκκίδηςν. Μέσσιου
(1992)έτους 1947) ως συμπληρούνται ούτοι υπότουκατωτέ ρωαναγραφομένουΠαραρτήματοςσημειουμένουΒ." ΤοΤεκμήριο 3είναιτοέντυποπου,σύμφωναμε σχετι κό εύρημα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, περιέχει τους "Όρους του ΣυμβολαίουΕργαλαβίαςΟικοδομικής Εργα- 5 σίαςδι'ενκατ'αποκοπήνποσόν",τουςεγκεκριμένους από το Σύνδεσμο Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων Κύπρου και από το Σύνδεσμο Εργολάβων Οικοδομών Κύπρου, στο οποίο αναφέρεταιηπιο πάνωπρόνοιατου βασικούσυμβολαίου των διαδίκων. Όπως θαεξηγήσουμε 10 αργότερα, εναντίον του ευρήματος αυτού έχουν επικε ντρωθεί τα επιχειρήματα του εφεσείοντα. Το Τεκμήριο 3 περιέχει δυοπρόνοιες, εκείνεςτων παραγράφων 6και 7, μεβάση τιςοποίεςτοΑρχιτεκτονικόΓραφείοΙ.καιΑ. Φι λίππου,υπότην επίβλεψη τουοποίουεκτελέστηκαν οι οι- 15 κοδομικές εργασίες,αποφάσισεότιστοκατ'αποκοπή συμ φωνηθένποσότων£84.600πρέπειναγίνουνοιακόλουθες προσθαφαιρέσεις: Κατ'αποκοπή ποσό £84.600 Πλέον: 20 (α) Διαέξτραεργασία £ 7.093 (β) Διααύξησηεργατικών £11.659 Σύνολοεπίπλέον ποσών £18.752 Σύνολο ' £ 18.752 £103.352 Μείον 25 (γ)Διαέλαττον εργασία £ 1.536 Υπόλοιπο £101.816 Μείονπληρωμές έναντι £ 96.450 1440 1Α.Α.Δ. Φιλιαστί&ηςν.Μέσσιον Υπόλοιπο οφειλόμενο Πογιατζής, Δ. £5.366 Για το πιο πάνωυπόλοιπο,ο εν λόγω Αρχιτέκτονας τουέργουεξέδωσε τελικό πιστοποιητικόμεημερομηνία3/ 9/1980,το οποίο ο εφεσείων παρέλειψε να πληρώσει και 5 μεβάσητοοποίοεκδόθηκεηεκκαλούμενηαπόφαση. Τόσο ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, όσο και ενώπιον μας, ο εφεσείων δεν αμφισβήτησε την ενέργεια του Αρχιτέκτονα του όσον αφορά την αφαίρεσηγια την έλαττονεργασία. 10 Αμφισβήτησε όμως την ενέργεια του Αρχιτέκτονα του ωςπρος τα επί πλέον εργατικά.Στηνενώπιον μας διαδι κασία και μετά την υπόδειξη μας ότι αναφορικάμε την έξτραεργασίαυπάρχειρητή παραδοχή στοδικόγραφο της Υπεράσπισης του εφεσείοντα, ο ευπαίδευτος δικηγόρος 15 του περιόρισε την αμφισβήτηση του εναντίον του πιο πάνωτελικού πιστοποιητικού τουΑρχιτέκτονα του,μόνο σ'ότιαφοράτοποσότων£11.659πουαντιπροσωπεύειτην αύξηση των εργατικών, παρά το γεγονός ότι ο εφεσείων είχε πληρώσει, χωρίς ένσταση ή αμφισβήτηση, μεγάλο 20 μέρος του εν λόγω ποσού. Μπορεί επίσης νααναφερθεί επί τουπροκειμένου ότι ο εφεσείων είχεεγείρει ανταπαίτησηστηναγωγή τουεφεσίβλητου γιαελαττωματική εργα σία,χωρίςναπεριλάβει σ'αυτήοποιαδήποτεαπαίτηση για επιστροφή του ποσού που είχε πληρώσει, αδικαιολόγητα 25 κατά την εισήγηση του, έναντι της αύξησης των εργατι κών. Η ανταπαίτησηεκείνηαποσύρθηκεσε μεταγενέστερο * στάδιο. Στην προσπάθεια του να αποφύγει πληρωμή του ποσού που πιστοποιήθηκε από τον Αρχιτέκτονα του, ο 30 εφεσείων ισχυρίστηκε τόσο ενώπιον του πρωτόδικου Δι καστηρίου όσο και ενώπιον μας ότι δεν υπήρχε ενώπιον τουπρωτόδικουΔικαστηρίου μαρτυρία πουναοδηγείεύ λογα στο συμπέρασμα ότι το Τεκμήριο 3 είναι το έντυπο που περιέχει πράγματι τους Όρους που έχουν εγκριθεί 35 από τους συνδέσμους των Πολιτικών Μηχανικών, των Αρχιτεκτόνων και των Εργολάβων Οικοδομών Κύπρου, 1441 Πονιατζής,Δ. Φίλιαστιόηςν.Μέσσιον
(1992)σύμφωνα με τους οποίους οι διάδικοι είχαν συμφωνήσει ότι θακαθορίζονταν οι υποχρεώσεις τους αναφορικάμε τις επίδικεςοικοδομικές εργασίες.ΧωρίςτουςΌρουςαυ τούς,ηεπίδικηχρέωσητου εφεσίβλητου απότονΑρχιτέ κτονατουγιατηναύξησητων εργατικώνπαραμένει,σύμ- 5 φωνα με τον ευπαίδευτο δικηγόρο του, χωρίς οποιοδήποτεέρεισμα. Υπάρχει αρκετή μαρτυρία τόσο από τον εφεσίβλητο όσο και απότον τεχνικό του Γραφείου του Αρχιτέκτονα τουεφεσείοντα ως προςτοπεριεχόμενο τουΤεκμηρίου 3, *' η οποία επέτρεπε στο πρωτόδικο Δικαστήριο να προβεί στο επίδικο εύρημα του ότι το Τεκμήριο 3 περιέχει τους Όρους στους οποίους γίνεται αναφοράστο βασικό συμ βόλαιο των διαδίκων, ημερομηνίας 9/11/
- Οι Όροι αυτοίδεσμεύουν τόσοτουςδιαδίκους όσοκαιτονΑρχιτέ- * κτονατου Εφεσείοντα,οοποίοςείχεδικαίωμα και ταυτό χρονα υποχρέωση να τους εφαρμόσει κατά τη λήψητων αποφάσεωντουσταπλαίσιατωναρμοδιοτήτωντουόπως τουείχανανατεθεί μετησυμφωνίατων διαδίκων. Η εισή γησητου εφεσείοντα ότι,επειδήστο Τεκμήριο 3 δεν ανα- 2 γράφεται ότι οι Όροι που περιέχει εγκρίθηκαν το 1947, πιθανό ναπεριέχονται Όροιόχι υπότημορφήπουείχαν εγκριθεί το 1947, είναιαπαράδεχτη ενόψειτηςπροσαχθείσας μαρτυρίας που κρίθηκε ως αξιόπιστη. Εξάλλου, ο εφεσείων είχε ευκαιρία και δυνατότητα,αν πράγματιπι- 2 στευεκάτιτέτοιο,ναπαρουσιάσειο ίδιοςαυθεντικόέντυ πο τωνΌρωνόπωςείχανεγκριθεί το
- Ηέφεση αυτήείναι εντελώςαδικαιολόγητηκαι απορ ρίπτεταιμεέξοδασεβάροςτουεφεσείοντα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1442