(1992)30Δεκεμβρίου, 1992 [ΝΙΚΗΤΑΣ, ΔΛπής] ABDULRAHMAN MOHAMEDTABALO, Ενάγοντας» v. NAUTLEY SHIPPINGCOMPANY LIMITED, Εναγομένων. (ΥπόθεσηΑρ. 188/90). Δικαιοδοσία Ναντοδικείον — Αξίωσησχετικά με την κατοχή ήιδιο κτησίαπλοίον ή ιδιοκτησία μεριδίων πλοίον, σύμφωνα με την παρ. (α), και ζήτημα προκύπτον μεταξύ συνιδιοκτητών πλοίον σχετικά με την κατοχή, χρήση ή εισοδήματα πλοίον σύμφωνα με την παρ. (β) τον άρθρον 1
(1)τον Administrationof JusticeAct, 5 1956— Κατά πόσο πρόσωπο πον αγόρασε το 1/2 μερίδιο πλοίον, καικατέβαλε τοσχετικό τίμημα πώλησης αλλάδεν εγγράφηκεποτέ σαν συνιδιοκτήτης λόγω παράβασης των νποχρεώσεων τον από τον πωλητή,δικαιούται να επικαλεσθεί τις πιο πάνω πρόνοιες για ναxtvrj(7£t αγωγή στο Ναυτοδικείο. ^ Δικαιοδοσία Ναντοδικείον — Αξίωση σχετικά με οποιαδήποτε συμ φωνία σχετικήμε τηνχρήση (use)πλοίον, σύμφωνα με το άρθρο1
(1)(h)τον Administration of Justice Act, 1956— Αξίωση από αγο ραστή μεριδίων πλοίον, ταοποία όμως ονδέποτε μεταβιβάστηκαν σ'αντόν,εναντίον τον πωλητή εγγεγραμμένον ιδιοκτήτη, για λογα- \$ ριασμό και άλλες θεραπείες,δννάμει συμφωνίας για σννδιαχείριση — Δεν έχει τις συναρτήσεις είτε με την λειτονργικότητα τον πλοίον ή τηνχρήση τον, για να θεμελιωθείηδικαιοδοσία τον Δικαστηρίον κάτω από την παράγραφο (h)— Η έννοια της λέξης . „ "χρήση"δενμπορεί να ταντισθεί μεεκείνητηςσννδιαχείρισης. ^ Δεδικασμένο — Απόφαση εναντίον της οποίας έχειασκηθείέφεση — Λεν παύει από τον να είναι "τελική"απόφαση από τηνοποία μπο ρεί ναπροκύψει δεδικασμένο. Δικονομία Ναντοδικείον — Εκδίκαση προκαταρκτικού θέματος — Επιβάλλεται στις περιπτώσεις όπον με την κρίση τον θέματος 25 αντού δννατόν να αποφασισθεί ηέκβασητης όλης νπόθεσης — Κ. 102 τωνθεσμών Ναντοδικείον. Η αξίωση του ενάγοντα εναντίον της εναγόμενης εταιρείας στην παρούσα αγωγήήταν για την παροχή λογαριασμούκαιτην πληρωμήοποιουδήποτεοφειλόμενου ποσούσχετικά μετηνδιαχεί- 30 1488 \ 1 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 •^V 35 40 45 Tabalov.NautleyShipping ρισηαπότην εναγόμενη του πλοίου "VIRGINIA 3" απότον Απρί λιο 1988 καιμετά.Η αξίωσηβασίσθηκεσε ισχυρισμό τουενάγοντα ότι είχε αγοράσει, δυνάμει συμφωνίας, τα πενήντα μερίδια του πλοίου απότην εναγόμενη,ότι είχεκαταβάλει το τίμημα πώλησης, ότι ησυμφωνία προέβλεπε γιασυνδιαχείριση τουπλοίου,από τους δύο συνιδιοκτήτες, και ότι η εναγόμενη είχε παραβεί την εν λόγω συμφωνία. Στην αγωγή Ναυτοδικείου 151/90, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, εκδόθηκε απόφαση στις 15.7.91 μετην οποίαδιαπιστώ θηκε ηύπαρξητης συμφωνίας και ηπαράβαση της απότην εναγόμένη, και εκδόθηκε απόφαση εναντίον της εναγόμενης για ποσό 471.867,63Δολ. ΗΠΑ. Στηνεν λόγω αγωγήοι αξιώσεις τουενάγο ντα για διάταγμαεγγραφήςτων πενήντα μεριδίων του πλοίου στο όνομα του καισυναφείς θεραπείες είχανκριθεί άνευ αντικειμένου, διότι στο μεταξύ το πλοίο είχεπωληθεί σε δημοπρασία,ενώ άλλες αξιώσεις του ενάγοντα για χορήγηση λογαριασμών και συναφείς θεραπείες είχαν αποσυρθεί με ρητή επιφύλαξη δικαιωμάτων.Ενα ντίον της απόφασης εκείνης η εναγόμενη είχε υποβάλει έφεση, η οποία εξακολουθούσε ναεκκρεμεί ενώπιον του Εφετείου. Μεαίτησητηςηεναγόμενη ζήτησε απότο Δικαστήριο να εκδικάσει σαν προκαταρκτικά θέματα,δυνάμει του Κ. 102 των θεσμών Ναυτοδικείου, τα εξής ζητήματα:i) Κατά πόσο η απαίτηση ενέπι πτε στη δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου ενόψει της πιο πάνω από φασης στην οποία είχε αποφασισθεί ότι δεν είχαν μεταβιβασθεί στον ενάγοντα τα μερίδια επί του πλοίου με συνέπεια να μην υπήρξε συμπλοιοκτησία, και ϋ) Κατά πόσο με την προαναφερθεί σα απόφαση δημιουργήθηκε δεδικασμένο και/ή κώλυμα που να εμποδίζει τον ενάγοντα από του να ισχυρίζεται συμπλοιοκτησία και ναδιεκδικεί τιςαιτούμενες θεραπείες.Τοκύριο επιχείρηματης εναγόμενης ήταν ότι, εφόσον ο ενάγων ουδέποτε είχε καταστεί πράγματι συνιδιοκτήτης του πλοίου, και γι' αυτό εξάλλου είχαν επιδικασθεί υπέρ του αποζημιώσεις στην αγωγή 151/90,δεν μπο ρούσε να επικαλεσθεί την δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου,είτεδυ νάμει των παραγράφων (α) και (β) είτε της παραγράφου(h),του άρθρου 1
(1)τουAdministration of JusticeAct, 1956, καιότι,το γεγονός ότι ουδέποτε ο ενάγων είχε καταστεί συνιδιοκτήτης του πλοίου είχε αποφασισθεί στην πιο πάνωαγωγή,και ότι υπήρχε δε δικασμένο. Ο ενάγων ισχυρίσθηκε ότι,απότηστιγμή πουείχεδια πιστωθεί ότι ο ενάγων είχε εκτελέσει πλήρως την μεταξύ των δια δίκων συμφωνία και ότι ημή μεταβίβαση των μεριδίων οφειλόταν σττ ΐν παράβαση απότην εναγόμενη των υποχρεώσεων τηςδυνάμει της συμφωνίας, ήταν αδιάφορο το κατά πόσο τα μερίδια στην πράξη είχαν μεταβιβασθεί ή όχι. Σχετικά με την απόφαση στην αγωγή 151/90,ο ενάγων ισχυρίσθηκε οτι εν πάσει περιπτώσει δεν [υιορούσε να προκύψει δεδικασμένο, διότι εναντίον της εκκρεμούσε έφεση. ΙΙεραιτέρω, ισχυρίσθηκε ότι ηλέξη "χρήση" στο άρθρο 1 (l)(h) του Administration of Justice Act, 1956, υποσήμαινε και συνδιαχείριοη του πλοίου. 1489 Tabalo v.Nautley Shipping
(1992)Αποφασίσθηκε ότι: (α) Γιατηνενεργοποίηση τηςδικαιοδοσίας τουΝαυτοδικείου σύμφωνα με τις παραγράφους (α)και(β)του άρθρου 1
(1)του Administration of Justice Act, 1956,η πραγματικήή κυριολεκτική συμπλοιοκτησία συνιστά απαραίτητηπροϋπόθεση. Στην παρούσα 5 υπόθεση, όπως καιαν εθεωρείτο η ουιόφαση στην αγωγή 151/90, γεγονός ήτανότιο ενάγων ουδέποτε είχε απόκτησατηνσυγκυριό τητα του πλοίου, καιγι'αυτόδενήταν δυνατόνα στοιχειοθετηθεί δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου δυνάμει τωνπιοπάνω παραγρά- 1 ( . Α φωντουάρθρου 1
(1). " (β)Στηνπροκειμένη περίπτωσηησυμφωνία μεταξύτωνδιαδί κων γιασυνδιαχείριοη τουπλοίου δενείχε τιςσυναρτήσεις,που καθιέρωσε η νομολογία, είτε με τη λειτουργικότητα του πλοίου είτε μετηχρήση του,γιαναθεμελιωθεί ηδικαιοδοσία του Ναυτο δικείου σύμφωνα με την παράγραφο (h) του άρθρου 1
(1)του 15 Administration of Justice Act, 1956, καιγι'αυτόηαγωγήδενμπο ρούσε ναυπαχθείστη δικαιοδοσίατουΝαυτοδικείου. (γ) Ηύπαρξη εκκρεμούσης έφεσης εναντίον απόφασηςδεν σή μαινα ότι αυτή παύει από τουναείναι "τελική", ούτως ώστενα μπορεί αυτήνααποτελέσει τηνβάσηγια δεδικασμένο. Οόρος "τε- 20 λική" (final) χρησιμοποιείται σε αντιπαράθεση μετονόρο"ενδιά μεση" (interlocutory) απόφαση. Ηαίτηση έγινε αποδεκτή με έξοδα.Ηαγωγή απορρίφθηκε λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. 25 Υποθέσεις πον αναφέρθηκαν: Everett v.Ribbands 11952] 1AllE.R. 827· Can-Zeiss v.Smith11968]2AllE.R.1002' TheNordglimt[1988]2 W.L.R. 338TheEschersheim [1976] IAll E.R.920- 30 TheAntonis Lemos[1984] 1 Uoyd'sL.R. 465· BiochemieRoseLtdv.General Insurance of Cyprus Ltd,Π.Ε. 7552, απόφαση 31.10.90.· Nicolaides v. Yerolemi
(1984)1C.L.R. 742Theoriv.Djoni
(1984)1C.L.R. 296WakefieldCorporation v.Cooke[1904]A.C. 3V Coltfndustnesinc.v.Sarlie (No.2)[1966]3AilEM. 85Marchionessof Huntlyv.Gaskell[1905]2 Ch. 656' 1490 35 1Α.ΑΛ. Tabalov.NautleyShipping 77KLadyof theLake[1870]L.R. 3A&E29TheConocoBritannia[1972]2Ail E.R. 238Gatoii v.ArkwrightBostonInsurance[1985] 1 AilEJt. 129. Αίτηση. 5 Αίτησησεαγωγήναυτοδικείου μετηνοποία η εναγόμε νη εταιρεία ζητά να διευκρινισθούν δύο ζητήματα τα οποία ετέθηκαν υπό μορφήπροδικαστικών ενστάσεων και είναι: (α) κατά πόσον ηαπαίτησητουενάγοντα εμπίπτει εντός τηςδικαιοδοσίας ναυτοδικείου και (β)κατάπόσομε !0 προηγούμενη απόφαση δημιουργήθηκε δεδικασμένο και/ή κώλυμα που εμποδίζει τονενάγοντααπότου να ισχυρίζε ται συμπλοιοκτησία και να διεκδικεί τις θεραπείες που εκτίθενται στην αναφορά. Α. Χαβιαράς,γιατην αιτήτρια-εναγομένη. Α. Θεοφίλου,γιατονκαθ'ουηαίτηση - ενάγοντα. Cur. adv.vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ., ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η αιτήτρια-εναγόμενη είναι ναυτιλιακή επιχείρηση πουλει τουργεί με τη μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. 20 Έχει την έδρα της στη Λεμεσό. Ουσιαστικά ανήκει στο Σύριο κ.Abdul Rahman Hijazi που είναι και ο μόνος διευ θυντής της. Ηαιτήτριαενάγεται απότονκ.Abdul Rahman Mohamed Tabalo, που είναι επίσης συριακής καταγωγής και κάτοικος της ίδιας πόλης. 25 Οιθεραπείες που επιδιώκει μετην αγωγήτου είναι
(1)διάταγμα που να διατάζει τους εναγόμενους να παρά σχουν λογαριασμό τωνχρημάτων που οφείλουν στον ενά γοντα απότηδιαχείριση τουπλοίου "Virginia 3",πρώην - "SISY Η",1απότονΑπρίλιο του 1988καιμετά
(2)απόφα30 σηυπέρ τουενάγοντα γιατοποσό'που θα βρεθεί πωςτου οφείλουν οι εναγόμενοι και
(3)διάταγμα για λεπτομερή λήψη λογαριασμών, για έρευνα καιόλεςτιςαπαραίτητες 1491 Νικήτας, Δ. Tabalov. Nautley Shipping
(1992)οδηγίες. Έχω τώρα ενώπιον μου αίτηση των εναγομένων για . την επίλυση δύο προδικαστικών θεμάτων πουσυναρτώ νται άμεσα με προηγούμενη διαδικασίαπου κίνησε ο κ. Tabalo κατάτουενλόγωπλοίου.Πρόκειταιγιατηναγωγή ^ ναυτοδικείου αρ. 151/90 στην οποία εκδόθηκεαπόφαση από το δικαστή Χρυσοστομήστις 15/7/91. Ας σημειωθεί ότι και η παρούσα αγωγή εκκρεμούσε ενώπιον του ίδιου δικαστή, αλλά αυτοεξαιρέθηκε για τους λόγους πουανα φέρει τοπρακτικότης20/11/91 και ηυπόθεση μουανατέ- 10 θηκεσύμφωναμετησχετικήπρακτικήτουδικαστηρίου. Ηυποδομήτωνυπόεξέτασηθεμάτωνανευρίσκεταικυ ρίως στην απόφασητης 15/7/91και τη δικογραφία αυτής τηςαγωγής,πουείναι άλλωστε ταστοιχεία σταοποίαπα ραπέμπειηαίτηση. θα καταγράψωστησυνέχεια όσααπ'αυτάθεωρώαπα ραίτητα για να προσδιοριστούν με κάθεδυνατή ακρίβεια και ναγίνουν καταληπτάταζητήματαπουανέκυψανστο στάδιο αυτό. Η απόφαση(και εννοούμε πάντοτε εκείνη τουναυτοδικείου στην αγωγήαρ. 151/90) δέχθηκεότι οκ. Hijazi (εφεξής καλούμενος και διευθυντής των εναγομέ νων) αγόρασε το "Virginia 3" με προσύμφωνο (memorandum of agreement) ημερ.24/8/88.Στην πραγμα τικότητα, όπως κατέληξε το δικαστήριο, η αγορά έγινε μέσω άλλης εταιρείαςτηςοποίαςοκ. Hijazi είχετονέλεγ χο. Στις2/9/88ηεταιρεία εκείνη του μεταβίβασετο πλοίο και οίδιος,αυθημερόν,μεέγγραφοπώλησης (Billof Sale) το μεταβίβασε στους εναγόμενους Nutley Shipping Company Limited,πουαπόκτησαν τηναπόλυτηκυριότητα τουπλοίου. Η απόφασηδέχθηκε παραπέρα
(1)ότι μεπροφορική συμφωνία που έγινε στις 29/8/88-και επιβεβαιώθηκε εγ γράφως την 1/12/88 -οι διάδικοιστην κρινόμενη υπόθεση συμφώνησαν να αγοράσουν το "Virginia 3" και νακατα στούν συγκύριοι των μερίδων τουανά50% καιεπίσης να 35 έχουν απόκοινού την εκμετάλλευση
(2)ότι παρόλοπουο 1492 20 25 30 1Α.ΛΛ, Tabalo v.NautleyShipping ΝικήταςA. διευθυντής των εναγομένων είχευποχρέωση ναμεταβιβά σει μέσα σεεύλογο διάστημα απότην αγορά του πλοίου τοήμισυτων μερίδων τουκαιναστέρξεισε συνδιαχείριση του πλοίου, οι εναγόμενοι διέρρηξαν τη συμφωνία τους, 5 παρά τιςεπανειλημμένες οχλήσεις του ενάγοντα να συμ μορφωθούν και
(3)ότι δικαιούται σαναποτέλεσμα σε αποζημιώσεις πουκαθόρισε σε $471.867,63(ήτο ισόποσο σε κυπριακές λίρες)που αντιστοιχούσε στο ήμισυ του τι μήματος αγοράς,τοοποίο ο ενάγων είχε ήδηκαταβάλει *0 στους εναγόμενους. Προηγουμένως ηαπόφαση απέρριψε τηνεκδοχή του διευθυντήτων εναγομένων πωςταδικαιώματατων μερών διείπε ηπρογενέστερη συμφωνία τους ημερ. 14/6/88 για την αγορά άλλου πλοίου, του "Λεμέσια".Τοεύρημα του 15 δικαστηρίου στο σημείο αυτό ήταν ότι ηδικαιοπραξία ακυρώθηκε εκσυμφώνου, γιαναακολουθήσει ησύναψη νέαςσυμφωνίαςστις29/8/88. Ο ενάγων στην πρώτηαγωγήτουείχεζητήσειαναγνω ριστική του δικαιώματος του σεσυμπλοιοκτησία απόφα20 ση.Επίσης διεκδίκησε κατοχή τουπλοίου και διάταγμα για εγγραφήτων50 μερίδων τουστον ίδιο.Όμωςτο δικα στήριο έκρινε ότιενόψει του γεγονότος ότι το πλοίοπω λήθηκεκατόπινδικαστικούδιατάγματοςημερ.8/12/90και ενόσωβρισκόταν σεεκκρεμότητα ηδιαδικασίαεκείνη "τα 25 αιτητικάπουαναφέρονταιστις παραγράφους 21 (Α),(Β), (Γ)και (Δ) της Αναφοράς,κατέστησαν άνευ αντικειμένου και παρέμειναν τααιτητικάπου αναφέρονται στις παρά γραφος 21 (ΣΤ)και (Ζ)". Η τελευταία αυτήαπαίτηση (Ζ) γιαπώληση τουπλοίου καιδιανομήτου εκπλειστηριάσμα30 τος στους διαδίκους εξίσουθεωρήθηκε επίσης ανεδαφική λόγω της πώλησης του πλοίου, πουπροηγήθηκε στο ανα μεταξύ.Η.απαίτηση(ΣΤ)ήτανδιαζευτικήαξίωσητουενά γοντα για επιδίκαση αποζημίωσης λόγω διάρρηξηςτης συμφωνίαςτης29/8/88 τηνοποίαικανοποίησε το δικαστή35 ριοστην έκτασηπου προαναφέρθηκε. Στην απόφασηγίνεται ρητή μνεία του γεγονότος, που δεν αμφισβητείται, ότικατάτην έναρξη της διαδικασίας 1493 Νικήτας,Δ. Tabalo v.Nautley Shipping
(1992)στην προγενέστερη αγωγή αποσύρθηκαν οι ισχυρισμοί των παραγράφων 14 έως 18 της Αναφοράς γιακακοδια χείριση του πλοίου καθώς και ηαιτούμενη με την παρά γραφο21 (Ε)θεραπείαγια αποζημίωση. Ηαπόσυρσητης απαίτησης αυτής έγινε μετηρητή επιφύλαξη των δικαιω- 5 μάτων του ενάγοντα να την προωθήσει στην παρούσα ή πιθανόνσεάλληαγωγή. Για νακλείσει ηπαρουσίαση των γεγονότων, πουσυ νάπτονται προς τις εισηγήσεις των διαδίκων, πρέπει να αναφερθεί ότι οι εναγόμενοι εφεσίβαλαν την απόφαση. Η 10 εκδίκασητης έφεσης ακόμηεκκρεμεί. Οπρώτος λόγοςτης έφεσης είναι ότι απότηνώραπουτο δικαστήριο περιορί στηκε στην αναγνώρισηδικαιώματοςτουενάγοντασεεπι δίκαση αποζημίωσης κάτω από την παράγραφο21 (ΣΤ) της Αναφοράς, έπαψε να έχει δικαιοδοσία, γιατί μιά τέ- 15 τοιαδιαφορά δεν μπορεί ναενταχθεί σεκαμιάαπότιςπε ριπτώσεις που απαριθμεί το αρθρ. 1
(1)του Administra tion of Justice Act 1956 και που οροθετεί τηδικαιοδοσία του κυπριακού ναυτοδικείου. Φαίνεταιότι το δικαστήριο είχε εξετάσει σχετική εισήγησητων εναγομένων, αλλά την 20 απέρριψε. Στην προτελευταία παράγραφο της απόφασης αναφέ ρεταιότι η υπόθεσηδενεκφεύγει τηςαρμοδιότηταςτουδι καστηρίου δοθέντος ότι "ησχέσητων μερών διέπεταιαπό τη συμφωνία της 29/8/88που αφοράτη μεταβίβαση μετο- 25 χών του εναγομένου πλοίου και όχι μεταβίβαση μετοχών τηςπλοιοκτήτριας εταιρείας". Μετον άλλο λόγο, πουέχει δύο σκέλη, ηέφεση βάλλει (α)κατάτου ευρήματος τουδι καστηρίου ότιορισμένεςπληρωμές προςτονενάγονταδεν υπολογίστηκαν κατά τον καθορισμό της αποζημίωσης 30 γιατί θα αποτελούσαν επίδικο θέμα άλλης διαδικασίας και (β)κατά τωνδιαπιστώσεων τουότι τοπλοίο ήτανυπό κατάσχεση όταν καταχωρήθηκε η αγωγή και ότι τελικά αγοράστηκε από τονενάγοντα. Μετηναίτησηκαλείται τώρατοδικαστήριονααποφα- 35 σίσειδύοσημεία πουδιατυπώθηκανως εξής: 1494 1Α.Α.Δ. 5 10 Tabalo v.NautleyShipping Νικήτας,Δ. "(α)κατάπόσον ηαπαίτησητου ενάγοντα εμπίπτει εντός της δικαιοδοσίαςναυτοδικείου με βάσητο αρθρ. 1
(1)τουAdministration ofJusticeAct 1956ενόψει της δικαστικής απόφασης,που εκδόθηκε στην αγωγή ναυτοδικείου αρ. 151/90 ημερ. 15/7/91, στην οποίααποφα σίσθηκεότι δεν μεταβιβάστηκανστον ενάγονταμερίδια επί τουπλοίου "Virginia3" μεσυνέπεια ναμηνυπήρξε συμπλοιοκτησία. (β) Κατά πόσον με τηνπροαναφερθείσααπόφαση στην αγωγή αρ. 151/90δημιουργήθηκε δεδικασμένοκαι ήκώλυμαπουεμποδίζειτονενάγοντααπότουναισχυ ρίζεται συμπλοιοκτησία και ναδιεκδικεί τις θεραπείες πουεκτίθενταιστηΑναφορά." ' Διευκρινίζεται πωςκαιταδύοαυτάζητήματα τέθηκαν 15 υπόμορφή προδικαστικώνενστάσεων στο δικόγραφο των εναγομένων (βλέπε παράγραφο 1(γ)και(β) αντίστοιχα τηςτροποποιηθείσαςΑπάντησηςκαιΑνταπάντησης). Ο κανονισμός 102τουπερί Δικαιοδοσίας Ναυτοδι κείου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983, όπωςτροπο 20 ποιήθηκε,στον οποίο στηρίζεται ηαίτηση,επιτρέπειγενι κάτηνεξέταση προκαταρτικούθέματος. Τοκριτήριοκατά πόσον νομικόζήτημαπροσφέρεται για εξέτασησε προκα ταρτικό στάδιο εντοπίζεται στις επιπτώσεις της απόφα σης πάνωστην τύχητης αγωγής.Αν, ενδεχόμενα, τοεγει25 ρόμενοθέμααποφασιστείκατάσυγκεκριμένοτρόποκαι η απόφασηπροκρίνει οριστικά την έκβαση του δικαστικού αγώνα είναι βολικό αλλάκαι επιβάλλεται ένατέτοιοθέμα να κριθεί απότην αρχή: Everettv. Ribbands [1952] 1 All E.R. 827 και Carl-Zeiss Stiftung v.Herbert Smith [1968] 2 30 All E.R. 1002. Εδώ,σεπερίπτωση που οποιαδήποτε από ταζητήματα,πουσυνιστούν αντικείμενο τηςαίτησης, κρι θεί υπέρτων εναγομένων τερματίζεταιη παραπέρα προώ θηση τηςαγωγής. Ας σημειωθεί διευκρινιστικά ότιδεναμφισβητήθηκε 35 πως οι διάδικοι και στις δύοπεριπτώσεις είναι στην ουσίαοιίδιοι.Οκ.Tabaloκίνησεκαιτις δύο διαδικασίες. 1495 Νικήτας, Α. Tabalov.NautleyShipping
(1992)Οι νυν εναγόμενοι Nutley Shipping Company Limited είχαν παρέμβει σαν πλοιοκτήτες στην αγωγήυπ'αρ. 151/ 90 και έγιναν διάδικοι με αποτέλεσμα ναμετατραπεί και σε αγωγήin personam. (The Banco [1971] 1All E.R. 524, 531,TheNordglimt[1988]2W.L.R. 338). 5 Αναφορικάμετοπρώτοθέμαοι εναγόμενοι υποστήρι ξαν ότι η απαίτησητου ενάγοντα δεν εμπίπτει σεκαμιά απότις 18περιπτώσεις πουπροβλέπειτοαρθρ. 1
(1), που πράγματισυνιστά τοδικαιοόοτικόπλαίσιοστοοποίολει τουργεί το ναυτοδικείο. Και ειδικότερα πως η παρούσα 10 διαφοράδενμπορείναενταχθείστις παραγράφους(β)και (h)του αρθρ. 1
(1)με τις οποίες μπορεί εκ πρώτης όψεως ναφαίνεταιπωςέχεικάποιασυνάφεια.Οιυπόλοιπεςπα ράγραφοι είναι απόλυτα άσχετες με το αντικείμενο της αγωγής. Πρέπει να λεχθεί ότι ο ενάγων/καθού ανέπτυξε 15 τηνυπόθεσητου μεβάση τις πρόνοιες αυτέςκαιεπιπλέον τηνπαράγραφο (α)του ίδιου εδαφίου.Παραθέτωτις πα ραγράφους(α)(β)και (h): "(a)any claim tothepossessionorownershipof aship ortotheownershipof anysharetherein; 20 (b) any question arising between the coowners of a shipastothepossession,employment oreamignsofthat ship; (h)any claim arisingoutof any agreement relatingto the carriage of goodsin a shipor to the use or hire of a 25 ship." Toριζικότερο επιχείρηματωνεναγομένων είναιότιμε την απόφαση βρέθηκαν ένοχοι παράβασης συμφωνίας, αλλά,παράτις σχετικές απαιτήσειςτουενάγοντα, δενκα τέστη ποτέ συμπλοιοκτήτης. Γιαυτό άλλωστε καταδικά- 30 στηκαν να πληρώσουν αποζημιώσεις. Ηδε συμπλοιοκτη σία, όπως δέχθηκε και ο δικηγόρος του ενάγοντα, είναι προϋπόθεσηγιατις αξιώσεις σ' αυτήτηναγωγή πουαφο ρούνσεσυνδιαχείρισηείτεκάτωαπότηνπαράγραφο(α)ή ~ s τηνπαράγραφο (β). 1496 1ΑΛΛ. Tabalo v.Nautley Shipping Νικήτας,Λ. Ο δικηγόρος των εναγομένων/αιτήτών υποστήριξεπα ραπέραότιούτεστηνπαράγραφο(h)είναιδυνατόνα υπα χθεί ηδιαφορά. Ηλέξη"use" πουχρησιμοποιά συνδέεται πρωτίστως μετηθαλάσσια μεταφοράεμπορευμάτων.Δεν 5 περιλαμβάνει αιτίες αγωγήςπου,όπως σ' αυτήτην περί πτωση,προκύπτουν απόαγοράπλοίου. Σε επίρρωση της θέσης του ο συνήγορος έκαμε χρήση των υποθέσεων The Eschersheim [1976] 1 All E.R. 920, The Antonis Lemos [1984] 1 Lloyd's Law Reports 465, 467 και Π.Ε. 7552 !0 Biochemie RoseLtd. v. General Insurance of Cyprus Ltd. ημερ. 31/10/90. Ηεισήγησητων αιτητών,σε σχέσημε το δεύτερο σκέ λος τηςαίτησης,είναιότι απότηναπόφαση υπ'αρ.151/90 έχει προκύψει δεδικασμένο που εμποδίζει τον ενάγοντα 15 να ισχυρίζεται συμπλοιοκτησία καιναδιεκδικεί τιςθερα πείες που περιέχονται στην Αναφορά του σε αυτή την υπόθεση.Το επιχείρημα πλαισιώθηκε με παραπομπές στο σύγγραμματωνSpencer-Bower& Turner "Res Judicata" 2η έκδοση,σελ. 229 παράγραφος273 αναφορικάμετηνκαθο20 λικότητα της δεσμευτικότητας απόφασηςin rem και στις υποθέσεις Νικολαΐδης ν. Γερολεμή
(1984)1 Α.Α.Δ. 742, Θεωρή &Αλλος ν. Τζιονή &Αλλον
(1984)1Α.Α.Δ. 296. Έχει επίσης λεχθεί ότι η τελεσιδικία της απόφασηςδεν επηρεάζεται. Ριατί με την έφεση δεν αμφισβητείταιτοεύ25 ρήμακατάπόσον υπήρξε ήόχι συγκυριότητα τουπλοίου. Αντίθετα υποστηρίζεται ηθέση ότι ενόψει των σχετικών συμπερασμάτωντοδικαστήριοδενέπρεπεναπροχωρήσει στην επιδίκασηαποζημιώσεωνγιαέλλειψη δικαιοδοσίας. Ησυνισταμένη των επιχειρημάτων του δικηγόρου του 30 ενάγονταείναιότι,απότηστιγμήπουη απόφασηδέχθηκε πωςέγινεσυμφωνίαγιατηναγοράτου"Virginia3"καιεγ γραφήτου ανά50 μερίδες στα διάδικαμέρη και για συνδιαχείριση, είναι αδιάφοροπωςδενυλοποιήθηκε μεμετα βίβασηκαι εγγραφή τους στο όνομα του ενάγοντα. Ημη 35 πραγμάτωσητης συμφωνίας με τη χορήγηση σχετικής θε ραπείαςοφειλότανστην αναγκαστικήπώλησητουπλοίου. Κατά συνέπεια ηδιαφορά,που δεν συγκαταλέγεται μετα ξύ των θεμάτων που είχε επιλύσει ηαπόφαση λόγωαπό1497 Νικήτας, Δ. Tabalo v.Nautley Shipping
(1992)συρσης τουςγιαναεπιδιωχθείθεραπεία μετηνκρινόμενη αγωγή, υπάγεται στην παράγραφο (h). Και θεμελιώνεται στηδικαστικάδιαγνωσθείσασυμφωνίαγιασυνδιαχείριση. Η λέξη "χρήση" υποσημαίνει και συνδιαχείριση του πλοίου. Παράλληλατο δικαστήριο έχει συντρέχουσα δι- 5 καιοδοσίαστοπλαίσιοτωνπαραγράφων(α)και(β)λόγω της σχέσης συμπλοιοκτησίαςπουυπήρχεκαιδιακηρύχθη κεαπότηναπόφαση. Είναι επίσης η θέσητουενάγονταότι τοθέματηςσυ μπλοιοκτησίας παραμένειανοικτόγια απόφαση ενώπιον 10 μου διότι στην προηγούμενηυπόθεσητοδικαστήριο δεν είχετηνευχέρεια(ηέκφρασηανήκειστοσυνήγορο)ναεπι ληφθείκαινααποφασίσειτααιτήματαπουδιατυπώθηκαν με τηνπαράγραφο21 (Α),(Β),(Γ)και(Δ)τηςΑναφοράς, πουκατατέθηκεσεεκείνητηνυπόθεση, εξαιτίας τηςπώλη- 15 σης τουπλοίου. Αλλωστε, κατέληξε, εφόσον εκκρεμεί η έφεσηδενισχύει το δεδικασμένο. θα εξετάσω πρώτααναποτελεί προϋπόθεσηπαραδε κτού της υπό κρίση αίτησης ητελεσιδικία της απόφασης 151/
- Παρατηρώαπότηναρχήότιδενσυμμερίζομαιτην 20 άποψητου κ.Θεοφίλου. Ηεκκρεμότητα έφεσης δεν απο κλείει καταρχήν προβολή ισχυρισμού δεδικασμένου που προκύπτει απότην εφεσιβαλλόμενη απόφαση. Οπωςανα φέρουνοιSpencer- Bower& Turnerστηνπαράγραφο 180, σελ. 143και 144,τοότι μιά απόφασηείναι εφέσιμη δεν25 επηρεάζει τηντελεσιδικία της: Wakefield Corporation v. Cooke/"1904]A.C. 31,H.L.(per Lord Halsbury L.C.,at p. 36), Coltindustries Inc. v.Sarlie (No.2) [1966]3AllE.R. 85, C.A. per Lord DenningMR.atp.
- Στηνπαράγραφο 182,σελ. 144πραγματεύονταιειδικάτηνεκκρεμότηταέφε- 30 σης: "It has sometimes been contended that, though a decision isnonethelessfinal becauseitisappealable, and thoughif therightofappeal isnotexercised,or intended tobeexercised,thedecision isonthesame footing asifit 35 had been confirmed on appeal, nevertheless it makes a difference if the decision, besides being appealable, is 14QS 1ΑΛΛ. Tabalov.NautleyShipping ΝικήταςA. actually underappeal atthetimewhen itisset upasares judicata. Thiscontentioniswholly unfounded." Η υπόθεση Marchioness of Huntlyv. GaskeH [1905]2 Ch. 656, σελ. 667, (C.A.) αντιπαραβάλλει τους όρους 5 "final" (τελεσίδικη) και "interlocutory" (ενδιάμεση) σε συ νάρτησημετιςδικαστικέςαποφάσειςκαιαποφαίνεται: 10 "Final" as applied to the judgment on the trial of an action does notmeanajudgment notopentoappeal,but merely "final" asopposed toan"interlocutory" judgment. A judgment on the trial of an action operates as an estoppel between theparties when bringinga subsequent action raising α contention which is in substance res judicata, and not the less so because that judgment is liabletobereversedon appeal." 15 Είναι φανερόαπότην παραπάνωανάπτυξηπως η εκ κρεμότητα της έφεσης δεναναιρείτοδεδικασμένο. Υπάρ χει, στις δύο αυτέςπεριπτώσεις, ταυτότηταδιαδίκων και τελεσιδικία απόφασηςστην πρώτηπερίπτωση με την έν νοια που επεξηγούν οι αυθεντίες. Συντρέχει όμως και 20 άλλος λόγος ότι μετηνέφεσηδεναμφισβητούνταιτα κρί σιμα για την έκβαση της αίτησης ευρήματαπουαφορούν στη συμφωνία για την αγορά του πλοίου. Με βάση τις αρχές τουδεδικασμένου εκείνα ταζητήματαδεν μπορούν να επανανοιχθούν για να αποτελέσουν αντικείμενο επα25 ναπροσδιορισμού. Φυσικάυπάρχειτοενδεχόμενο ναανατραπείη απόφα ση πάνωστο θέμα της δικαιοδοσίας.Σε μιά τέτοιαπερί πτωση ηαπόφασηθαείναι εξ υπαρχήςάκυρηκαιδιανοί γονται οι προοπτικέςγιαανακίνησητων διεκδικήσεων με 30 νέα αγωγή. Μαςδιαφωτίζουνστο προκείμενο οι SpencerBower&Turnerστησελ.59,παράγραφο63: 35 "Where, however, the appellate tribunal reverses,sets aside, or quashes ajudgment or order, not on theground that, having made within the jurisdiction of the tribunal appealed from, it was erroneous inlaw orfact, but onthe 14Q9 Νικήτας, Δ. Tabalov.Nautley Shipping
(1992)soleground thatsuchtribunal hadnojurisdictionto make it, or to entertain thequestion which it purported to decide,theresultisthat,fromandafter thereversal,there remains no judicial decision of that, or of any other question oflaw orfact,whichcan estop the parties from 5 litigating again, since thejudgment or order reversed, though as long as it stood it was a "decision", is pronounced to be a nullity, and thereversal, though a decision in a purely destructive andnegative sense,in that itpronounces that nullity,is not sointhe sense of 1 0 deciding the question of right,title, orliability (whether civilorcriminal) indispute,whichquestion is thenceforth in thesame position as if it had never been heard or determined at all." Πρέπει επίσης νατονισθεί ότι ηεπιφύλαξηορισμένων 15 διεκδικήσεων, όπως προεκτέθηκε, τιςδιασώζει από συγ χώνευση μεταθέματαπουκαλύφθηκαναπότηναπόφαση. Και εδώακριβώς έγκειται ηδιαφοροποίησηαπότηνυπό θεση Τζίονήπουεπικαλέστηκε οκ.Χαβιαράς.Αναφορικά μετην απόσυρση μπορούμε ναεπιστρατεύσουμε πάλιντο 20 πιο πάνω έργο. Βλέπεσελ. 32 παράγραφος34με την επι κεφαλίδα 'Termination of proceedings by voluntary withdrawalof party". Από οποιαδήποτεσκοπιάανεξεταστεί η απόφαση 151/. 90γεγονός είναι έναπωςο ενάγωνδεναπόκτησεποτέτην 25 συγκυριότητα του "Virginia 3". Ηαπόφασηδεν τονκατέ στησεσυμπλοιοκτήτη ανεξάρτητααναυτόήτανήδενήταν εφικτό. Είναι αναντίρρητο ότι απότοχρόνο αγοράςκαι μεταβίβασης τουπλοίου στους εναγόμενους μέχρι τηδιά θεση δενμεσολάβησε καμιά αλλαγή πλοιοκτησίας. Κατά 30 την άποψημου για την ενεργοποίηση της δωσιδικίας του ναυτοδικείου κάτωαπότις παραγράφους(α)και (β)του αρθρ. 1
(1)ηπραγματική ήκυριολεκτική συμπλοιοκτησία συνιστά απαραίτητηπροϋπόθεση. Είναι άλλο θέμα αν ένας είχε συγκυριότητα και πριν 35 κινήσει αγωγήαποξένωσε το συμφέρον του στο πλοίο.Σε μιάτέτοια περίπτωση,όπωςδέχθηκεηαπόφασηThe Lady 1500 1 ΑΛΛ. Tabalo v. Nautley Shipping Νικήτας, A. of the Lake [1870] L.R. 3 A & Ε 29, η αγωγή για παροχή λογαριασμού είναι εκδικαστέα από το ναυτοδικείο. Στην παραπάνω απόφασηβασίζεταιτο εξής σχόλιο στο 1Halsbury's Lawsof England, 3ηέκδοση, παράγραφο 99,σελ. 52 5 10 "The jurisdiction thus conferred may be exercised in rem or in personam, and in an action for an account between part-owners where one of theparties had before action parted with all his interest in the ship the Court held that it had jurisdiction to enter- tain the suit, and ordered him to give security to the amount of the shares heformerly possessedinthe ship." Η υπόθεση νομίζω τονίζει την αναγκαιότηταγια την πλήρωση τηςπροϋπόθεσηςπου έχει επισημανθεί. Απομένει η εξέταση της δυνατότηταςάσκησηςδικαιο!5 δοσίας κάτω από την παράγραφο(h). Δεν υποστηρίζεται από τηνομολογία ηεισήγηση των εναγομένων ότι ηπαρά γραφος (h) καλύπτει μόνον συμφωνίες για μεταφορά εμπορευμάτων. Έχει ευρύτερη εφαρμογή. Βλέπε The Conoco Britannia[1972] 2 All E.R. 238 και Eschersheim 20 [1976] 1 All E.R. 920. Ηυπαγωγήτηςτελευταίαςαυτήςυπόθεσης στην παρά γραφο (h)θεωρήθηκε αναπόφευκτηεφόσον,γιατηνεκπλή ρωση τηςκύριαςσυμβατικήςτουςυποχρέωσης να ρυμουλ κήσουν σε ασφαλές μέρος το πλοίο που αντιμετώπιζε 25 κίνδυνο, οι ενάγοντες έπρεπε να κάμουν χρήση ρυμουλ κού. Ήταν συμφωνία που αφορούσε απευθείας χρήση • (use) ναυαγοσωστικού. Ας σημειωθεί ότι στην πρωτόδικη απόφαση, που επικυρώθηκε τόσο απότο Εφετείο όσο και το Δικαστήριο της Βουλής των Αόρδων, ο δικαστής 30 Brandon έδωσε απότηνομολογία παραδείγματα συμβάσε ωνπουεμπίπτουνστηνπρόνοιααυτήκαθώςκαι περιπτώ σεις στις οποίες το ναυτοδικείο ήταν αναρμόδιο. Παράλ ληλα τόνισε ότι η φράση "relating to the use or hire of a ship" πρέπει να προσεγγίζεται στα πλαίσια τηςγραμματι35 κής ερμηνείας της φράσης και ότι ο εφαρμοστής του δι καίου οφείλει να εντοπίζει την ουσία της εκάστοτε συμ1501 Νικήτας,Δ. Tabalov.Nautley Shipping
(1992)φωνίας. "It seems to me that the Court,in decidingwhethera particular agreement is an agreementrelating to the use or hire of ashipornot,shalllook at thesubstanceof the matter." (σελ. 318) 5 Τέλος στην υπόθεση Biochemie, ανωτέρω,αποφασί στηκε πως η δικαιοδοσία που καθιδρύθηκε με βάσητην παράγραφο 1
(1)(h)δενεκτείνεται σεαξιώσεις σχετιζόμε νες μεσύμβασηγιαασφάλισηθαλάσσιαςμεταφοράς εμπο ρευμάτωνγιατους λόγους πουπεριέχει η απόφασηGatoU 10 v. Arkwright BostonInsurance [1985] 1All E.R. 129, το σκεπτικό της οποίας υιοθέτησε. ΗBiochemie δέχθηκε ότι για ναβρίσκεται μέσαστηνακτίναδικαιοδοσίαςτης συζη τούμενης διάταξης μιά απαίτηση πρέπει, μεταξύ άλλων, να έχει άμεση σχέση με τη μεταφορά εμπορευμάτων ή 15 χρήση ή ναύλωση πλοίου και επίσης την ίδια άμεση δια πλοκήμετη λειτουργία τουπλοίου. Στην περίπτωση μας η συμφωνία των διαδίκων δεν έχει τις συναρτήσεις, πουκαθιέρωσε ηνομολογία, είτεμε τη λειτουργικότητα τουπλοίου ήτηχρήση του,για ναθε- 20 μελιωθεί η δικαιοδοσία του δικαστηρίου κάτω από την παράγραφο (h). Ούτε η έννοια της λέξης "χρήση" μπορεί να ταυτισθεί μεεκείνη τηςσυνδιαχείρισης. Σύμφωναμετο λεξικό του Δ. Δημητράκου η λέξη "διαχείριση" σημαίνει διεύθυνση, διοίκηση, επιστασία. Εξάλλου η υπόθεση The 25 Lady of the Lake, ανωτέρω, δείχνει πως απαιτήσεις σαν αυτές στην παρούσααγωγήυπάγονται,υπό τηνπροϋπό θεση ότι υπάρχει ή υπήρξε πραγματική συμπλοιοκτησία, στην παράγραφο(β) πουρητάαναφέρεταιστα εισοδήματα (earnings)πλοίου. 30 Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω πως η αγωγή πρέπει να απορριφθεί για έλλειψη δικαιοδοσίας του δικαστηρίου νατην εκδικάσει. Ο ενάγωνκαταδικάζε ταισεόλαταέξοδα. Ηαγατ/ήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 1502