ΙλΛΛ. ΤΦτβρουαρίοβ,ΙνΜ [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π.,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΔΜές] ΑΝΔΡΕΑΣΤΣΟΥΛΟΦΤΑΣ, Εφαχίοντας, ν. ΠΑΡΘΕΝΙΟΥΜΙΧΑΗΛ,(ΑΡ.1) Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7481). Έφεση — Λόγοι εφέσεως— Κατά χόσο υπήρξε συμμόρφωση με ης απαιτήσεις τηςΔ.35,χ.4 τωνΘεσμώνΠολιτιχής Δικονομίας. 5 10 Πριναπότηνέναρξη τηςακρόασης έφεσηςστηνοποίατοεπί δικο θέμα ήτανηαπόρριψηαίτησης του εφεσείοντα νιααναβολή τηςυπόθεσης τουαπό τοπρωτόδικο Δικαστήριοπουείχεσαναπο τέλεσμα τηναπόσυρση του δικηγόρου του εφεσείοντακαι την έκ δοσηαπόφασηςυπέρτου εφεσίβλητου, ο δικηγόρος τουεφεσίβλη του ήγειρε θέμα ότι δεν υπήρχε κανονική έφεση ενώπιον του Δικαστηρίου,διότι Αενείχευπάρξεισυμμόρφωση μετηνΔ.35,κ.4 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που προβλέπει ότι οι λόγοι εφέσεως και η αιτιολογία τους πρέπει να εκτίθενται πλήρως και σαφώςστην ειδοποίηση εφέσεως. (Οιπλήρεις λόγοι εφέσεως εκτί θενταιστηναπόφαση). Αποφασίσθηκε ότι 15 20 25 Το ερώτημα κατά πόσο υπήρξε πλήρης συμμόρφωση με την Δ.35,κ.4 έχει άμεσησυνάρτησημεταγεγονότατηςκάθε υποθέσε ως και τον τρόπο με τον οποίο οι σχετικοί λόγοι εφέσεως έχουν διατυπωθεί στην συγκεκριμένη περίπτωση. Στηνπροκειμένηπερίπτώση ήτανσαφέςαπότουςλόγους εφέσεωςότιπροσβαλλόταν με τηνέφεσηηάσκησητηςδιακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου Δι χαστήγιατονλόγο ότιείχελάβειυπόψηλανθασμέναλόγουςπάνω στους οποίουςβασίξετοηαίτησηκαιότιείχεαποτύχεινα εξετάσει κατά πόσο οι λόγοι αυτοί δικαιολογούσαν την αίτησηαναβολής, όπως επίσης και ότι ηαιτιολόγηση της αποφάσεως του είχε γίνει κατάτρόπο όχιορθό. Κατά συνέπειαυπήρχε συμμόρφωση μετην Δ.35, κ.4καιηένστασηέπρεπενααπορριφθεί. Ηένστασηαπορρίφθηκε. Υπόθεση πουαναφέρθηκε: Τύμβιος ν.Λφέρα,
(1991)1ΑΛΛ. 615. 225 ^rao&673G5v.I^a2p^(AQ.JL)
(1992)ΕΚρο&κωσϊΐκή ένστασηαπότονδικηγόροτονεφδσίβλητον ost η κδοκοίηση έφζσης ηοαοέακαταχωρήθηκεστην wsoSteosjαντήδενπλϋιρείτιςαπαιτήσειςτηςΔ.35,Κ.4 των He§&ΠολιτικήςΔικονομίας Κανονισμών. 5 A Scsstgavovg(χα),γιατον εφεσείοντα. Σζ.Παύλου,ym τονβφεσφλητο. Α.ΛΟΪΖΟΥ,Ο.,©νδγνωΐΒwjv ιζν&άμ^ από$ασητου ΔίΛίαστηρίίη). Κατάτην έναρξητης δ&&&άσίας ενώπιον (Μες,ο&Μ5?νο$οςτουοφεσίβλητουήγει$3e^ προδικαστική 1 0 ένσταο^τονομ&κόθέμαότιηειδοποίησηεφέσεως ηοποία ^τί%$£$β7$&στηνυπόθεση αυτή,δενπληροί τιςαπαιτή σειςττ&Διαταγής35Κανόνας4τωνπερίΠολιτικήςΔικο νομίας Κανονισμών, ηοποίαπροβλέπει ότι η ειδοποίηση θα περιέχει όλους τους λόγους εφέσεως και θα εκθέτει 15 κλήρας την αιτιολογία πάνω στην οποία στηρίζονται οι &&Φ0$8& λόγοι.Προςυποστήριξητηςνομικής αυτήςπροσ^γγΜί^ς επικαλέσθηκε την απόφαση του Δικαστηρίου αυτού στην έφεση Μ. Τνμβωςκα& Άλλος ν. ά. Αφέρα,
(1551)1 ΑΛΑ 615. 20 Κανόναςδεν διαφωνεί με τηνπροσέγγιση στηνυπόθε ση Τύμβίος (πιοπάνω). Ωστόσοοι αρχές αυτέςπουεπαναβεβαίώθησανσ* αυτήνσχετικά μετηνπλήρησυμμόρφω σηπροςτηΔιαταγή35 Κανόνα4 έχουν άμεση συνάρτηση μα ταγζγονοτα τηςκάθευποθέσεως καιτον τρόπο μετον 25 οποίο οι σχετικοί λόγοι εφέσεως έχουν διατυπωθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στην υπό εξέταση διαδικασίατο επίδικο θέμα ήτανη απόρριψη της αίτησης του εναγομένου για αναβολή της υποθέσεως καισανεπακόλουθοτογεγονός ότιοπρωτόδι κος Δικαστής προχώρησε στην ακρόαση της υποθέσεως στην απουσία του εναγομένου και βέβαιατου δικηγόρου του οοποίος αποσύρθηκε απόδικήτουπρωτοβουλία, και 226 1ΑΛΛ. ΊΓσονΜφβαςν.Μιχβήλ(Αφ 1) Δ.ΔβΤζβα,Πφ. αφούάκουσεμαρτυρίαεξέδωσεαπόφασηυπέρτουενάγο ντος. Οιλόγοι οι οποίοιπαρατέθηκανστηνειδοποίησηεφέ σεωςείναιοιπιοκάτω: 5 "(α) Ο πρωτόδικος Δικαστής εξήσκησε λανθασμένα τη διακριτικήτουευχέρειαμετην απόρριψητηςαιτήσε ως αναβολήςκαιτηνακρόασητηςυποθέσεως δίχωςνα δώσει την ευκαιρία στον Εφχσείοντα ναπαρουσιάσει την υπόθεσητουκαινα ακουστεί. 10 (β) Ο πρωτόδικος Δικαστής απέτυχεναλάβει δεό ντως υπόψινκαι ναεξετάσει και/ήέλαβε υπόψιν λαν θασμένατους λόγους επίτωνοποίωνεβασίζετοη αίτη σις αναβολής και κατά πόσον οι λόγοι αυτοί δικαιολογούσαντην αίτησιναναβολήςτηςυποθέσεως. 15 (γ)Οπρωτόδικος Δικαστήςαπέτυχεναδικαιολογή σειτηναπόφασιντου νααπορρίψειτηναίτησιναναβο λής και/ή εδικαιολόγησε αυτήν γενικώς και κατάτρό πον ανεφάρμοστο NOT APPLICABLE στη συγκεκριμένηπερίπτωση." 20 Μιααπλήεξέτασητων λόγων αυτώνδείχνει ότιπρο σβάλλεται με την έφεση αυτή η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστή για το λόγο ότι έλαβε υπόψηλανθασμέναλόγους επίτωνοποίωνβασίζετοη αί τησηκαιαπέτυχεναεξετάσεικατάπόσοοιλόγοι αυτοίδι25 καιολογούσαν τηναίτησηαναβολής,όπως επίσηςκαι ότι και η αιτιολόγηση της αποφάσεως του έγινε κατά τρόπο όχι ορθό. Κρίνουμε ότικάτωαπό τιςπεριστάσειςτης υποθέσεως αυτής υπάρχει συμμόρφωση προς τηνπιο πάνω Διαταγή 30 χαιωςεκτούτουηένστασηαπορρίπτεται. Ηένστασηαπορρίπτεται. 227