IAJLA. 10Φεβρουαρίου, 1992 [ΓΓΎΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ.ΚΩΝΓΓΑΚΠΝΙΔΗΣ,ΔΑπές], ΑΚΗΣΑΛΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Εφεσείοντες, ν. ΧΡΙςΤΙΝΑςΣΤΑΥΡΟΎ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ (ΑΡ.2) Εφεσφλήτατν. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.8181). 'Εφεση— Λόγοι εφέσεως— Πρέπει νααναφύονταιχλήρως στηνει δοποίησηέφεσηςμαζίμε τηνσχετική αιτιολογία — Δ. 35,χ.4 των θεσμώνΠολιτικήςΔικονομίας — Κατάπόσο νπήρχε συμμόρφω σηστηνπαρούσαπερίπτωση. 10 15 Σε έφεσηεναντίον της έκδοσης προσωρινού διατάγματοςανα φερότανστονένααπότουςλόγους εφέσεωςότιτο πρωτόδικο Δι καστήριο εσφαλμέναδεν είχε ακυρώσει το εκδοθέν ex parteδιά ταγμα χωρίς εξέταση της ουσίας του θέματος λόγω αποκρυψεως κατάτην έκδοση του ουσιωδών γεγονότων και/ήλόγω του παρα πλανητικού και/ή απατηλού και/ή ανακριβούς περιεχομένου της ενόρκουδηλώσεωςτωνεφεσίβλητωνβάσειτηςοποίαςείχε εκδοθεί τοδιάταγμαΟιεφεσίβλητοιζήτησαννααπαλειφθείολόγος αυτός εφέσεως διότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις τηςΔ. 35,κ. 4 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.Οι εφεσίβλητοι ισχυρίσθηκαν ότι θα έπρεπε να είχανπαρατεθεί πλήρεις λεπτομέρειες της ένορκης δήλωσης και των ισχυριζόμενων αποκρύψεωνκαι παραπλανήσε ων. • Αποφασίσθηκεότι: 20 25 Η ειδοποίηση εφέσεως για να είναι έγκυρη πρέπει ναικανο ποιείτιςπροϋποθέσεις τωνθεσμών.Οκάθελόγος εφέσεωςπρέπει να εκτίθεται με σαφήνειαστην ειδοποίηση εφέσεως όπως επίσης καιηαιτιολογίαπάνωστηνοποίαβασίζεταιολόγοςγιαπροσβολή τηςεκκαλούμενης απόφασης.Οεπίδικος λόγος εφέσεως,έστωκαι αν δεν ήταν συνταγμένος με τον καλύτερο τρόπο; ικανοποιούσε τις αναγκαίεςπροϋποθέσεις και ως εκ τούτου η ένστασηαπορρί φθηκε. Ηένστασηαπορρίφθηκε. 249 ΙΓβηγοβίονU.G.V.Σταυρόνη.α.(Αφ.2)
(1992)Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: KyrioMfes y.Kyiiakides
(1969)1CdJt,373· Courtis(No. 1)v.tosooidcs
(1972)1CJJL56· Τύμβοςv.Λφέρα,
(1991)1ΑΛΛ. 615"ΑΛΗΘΕΙΑ"Εκδοτική ΕταιρείαΛτδ ν.Κύρρ% 0992) 1ΑΛΛ 130. HHgafteMaewri)ένσταση. Προδικαστική ένσταση από τον δικηγόρο των εφεσί βλητων ότι οι δυοπρώτοι λόγοιτης έφεσης είναιάκυροι, γιατίδενυπήρχεσυμμόρφακτημετιςπρόνοιες τουθ.4,Δ. 10 35τωνΘεσμών ΠολιτικήςΔικονομίας. Κ. ΜιχαηλίδηςμεΝ.Γεωργιάδη, γιατους εφεσείοντες. Μ.ΜοντάνωςμεΧρ. Κληρίδη,γιατους εφεσίβλητους. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.:Οκ.Κληρίδης,γιατουςεφεσίβλη τους, υπέβαλε ότι οι δυο πρώτοι λόγοι της έφεσης είναι 15 άκυροι, γιατί δεν υπάρχει συμμόρφακτη με τις πρόνοιες του θ.4 της Δ. 35 των Κανόνων Πολιτικής Δικονομίας και,ως εκτούτου,οι εφεσείοντες δενδικαιούνταινατους αναπτύξουν. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων απέσυρε το δεύτερο 20 λόγο και, ως εκ τούτου, έχομε να αποφασίσουμε αν ο πρώτος λόγος είναι έγκυρος σύμφωνα με τους Δικαστι κούς Θεσμούς. Οπρώτοςλόγοςέχει:"
(1)ΤοΔικαστήριον,ενόψειτηςπροσαχθείσης γρα- 25 πτής και προφορικής μαρτυρίας,εσφαλμένα δεν ακύ ρωσετο εκδοθέν ex parteδιάταγμα,χωρίς εξέτασιν της ουσίας τουθέματος,λόγω αποκρύψεωςκατάτηνέκδοσιντουουσιωδώνγεγονότων καιήλόγωτουπαραπλα νητικού και ή απατηλούκαι ή ανακριβούςπεριεχομέ- 30 5 IAJLA. Γριγ<Η)Ιον κ. α.ν.Σταυρόν ΗΛ. (Αρ. 2) ΣτνλιανΙΑης, Δ. νου της ενόρκου δηλώσεως των Εναγόντων επί τη βάσειτης οποίαςεξεδόθητο διάταγμα και ήτου παρα πλανητικού και ή απατηλούτρόπου διατυπώσεως της ενόρκουταύτης δηλώσεως." 5 Οκ. Κληρίδης ισχυρίστηκε ότι στην ειδοποίηση εφέσε ως πρέπει να παρατίθεται ο λόγος καιπλήρηςαιτιολογία στην οποία βασίζεται.Πρόβαλε ότι στην παρούσα έφεση έπρεπε να παρατεθείμε λεπτομέρειες το περιεχόμενο της ένορκης ομολογίας και της μαρτυρίας, για να καταδει10 κνύονταιόλες οι ισχυριζόμενες αποκρύψειςκαιπαραπλα νήσεις. Αυτό δεν έγινε καιο πρώτος λόγος δεν μπορεί να αναπτυχθεί από τους εφεσείοντες ενώπιον του Δικαστη ρίου. Ο κ. Μιχαηλίδης,από την άλλη πλευρά, ισχυρίστηκε 15 ότι υιοθέτηση των απόψεων του κ. Κληρίδη θα οδηγούσε σε ετοιμασία και καταχώριση όχι ειδοποίησης εφέσεως, αλλά μακροσκελούς εγγράφου που θα ισοδυναμούσε ου σιαστικά με αγόρευση πάνωσε όλους τους λόγους με τις λεπτομέρειες τους. Εισηγήθηκε ότι ο πρώτος λόγος δεν 20 παραβιάζειτον σχετικόκανόνα. Το θέμα ρυθμίζεται από το παρακάτω μέρος του θ.4 Δ.35:- 25 "The notice shall also state all the grounds of appeal andset forth fully the reasons relied upon for the grounds stated." ("Η ειδοποίηση πρέπει επίσης να αναφέρει όλους τους λόγους εφέσεως και να εκθέτει πλήρως τις αιτίες στις οποίες στηρίζεται για τους προβαλλόμενους λό γους.") 30 Το^Ανώτατο Δικαστήριο σε μια σειρά υποθέσεων, Leoadas Rytiakides v.Antonis Kyriakides
(1969)1 C.L.R. 373, Omiros Th. Courtis andAnother (No. 1) v. Panos K. Iasonides
(1972)1 C.L.R. 56, ΜάΧχ Τνμβιος και ΕνγενΙα Μιχαηλίδον DEVELOPMENTS LTD ν. Αημήτριον Π. Λι251 ΣηΟιαvtttg,Δ. Γρηγορίονκ. α.ν.Σταυρόνκ.«. (Αρ.2)
(1992)Ιφα,
(1991)1Α.ΑΛ. 615, "ΑΛΗΘΕΙΑ"fic&nuqfEraiρ ώ Αχό. χαι Αλλος ν. Κώστα Κνρρη,
(1992)1 Α.ΑΑ 130 είχετηνευκαιρίαναασχοληθεί μετηνπιοπάνωπρό βλεψητωνκανονισμών. Σ'όλεςτιςπαραπάνωπεριπτώσειςη ειδοποίησηεφέσε- 5 ωςδεν ικανοποιούσε τοθεσμό4,επειδήπεριείχε μόνογε νικούςκαιαόριστουςλόγους εφέσεωςχωρίςκαμιάουσια στικήαιτιολογία. Η ειδοποίηση εφέσεως για να είναι έγκυρηπρέπεινα ικανοποιείτιςπροϋποθέσειςτωνθεσμών. 10 Ο κάθε λόγος εφέσεως πρέπει να εκτίθεται μεσαφή νειαστην ειδοποίηση εφέσεως όπωςεπίσηςκαιη αιτιολο γίαπάνωστην οποίαβασίζεταιολόγοςγιαπροσβολήτης εκκαλούμενης απόφασης. Μεβάσητηναρχήαυτήεξετάσαμετολόγο 1 τηςεφέσε- 15 ως.Δενσυμφωνούμε μετηνεισήγησητουκ. Κληρίδη. Παρόλο ότι ο κρινόμενος λόγος και ηαιτιολογία του δεν είναι συνταγμένοι μετονκαλύτερο τρόπο, καταλήξα με ότι ικανοποιεί τις αναγκαίεςπροϋποθέσεις και,ως εκ τούτου,απορρίπτουμετηνένσταση. Ηένστασηαπορρίπτεται. 252