← Κύπρος

clr/1992/1992_1_26.pdf

(1992)13 Ιανουαρίου,1992 [ΏΎΛΙΑΝΙΔΗΣ,Λ/στήςΙ ΕΠΙΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙΤΗΝΑΠΉΣΓΝΤΟΥ ΠΕΙΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ, ΔΓΕΚΔΟΣΓΝΠΡΟΝΟΜΙΑΚΩΝΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ MANDAMUS ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΙΣΑΦΟΡΩΣΙΝΤΟΥΣ ΠΕΡΙΕΤΗΣΙΩΝΑΔΕΙΩΝMETΑΠΟ­ ΛΑΒΩΝΝΟΜΟΥΣ (8/67 - 80)ΙΔΙΑΑΡΘΡΟ 12
(13)(β) (u)ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣΕΚΔΟΘΕΝΓΕΣΕΠΙΤΗ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝΠΕΡΙ ΕΤΗΣΙΩΝΑΔΕΙΩΝ MET ΑΠΟΛΑΒΩΝ ΝΟΜΩΝ,ΙΔΙΑΔ.Κ. 17
(1),
(2)ΚΑΙ
(3)ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΙΣΑΦΟΡΩΣΙΤΗΝΑΠΟΦΑΣΙΝΗ/ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝΔΙΑΦΟΡΩΝ,ΕΚΔΟΘΕΝΤΟΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΑΛΛΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ95.90ΕΙΣΤΗΝ ΥΠ. ΑΡ.218/89ΑΠΉΣΙΝΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝΔΙΑΦΟ­ ΡΩΝ (ΑίτησηΑρ. 88/90). Προνομιακά Διατάγματα — Αίτηση για έκδοσηδιαταγμάτων certiorari και mandamus εναντίον απόφασης του ΔικαστηρίουΕρ­ γατριών Διαφορών για σύνταξηυπομνήματος προς τοΑνώτατο Δικαστήριο — ΚατάπόσοέχειεξουσίατοΔΕΔ νατροποποίησα ή να επέμβειστα νομικάσημεία τωνοποίων τηνπαραπομπή ζήτησε οεφεσείων. Λέξεις και φράσεις— "Νομικό σημείο" ή "νομικό ερώτημα" — Δεν υπάρχει πλήρης και εξαντλητικός ορισμός -Περιλαμβάνειόμως εφαρμογή του νόμου σε σναντίλεκτα γεγονότα,ζητήματα ερμη­ νείας και οριοθέτησης του σκοπούτον νόμου, λανθασμένηάσκηση της διακριτικής εξουσίαςήάσκηση διακριτικής εξουσίαςμεβάση λανθασμένες νομικές αρχές, δικαστική ενέργεια χωρίς μαρτυρία, συμπεράσματα που είναι αντίθετα ή δε συνάδουν με τηνενώπιο του πρωτόδικουΔικαστηρίουμαρτυρία, και άποψητουπρωτόδι­ κου Δικαστηρίουπάνω στα πρωτογενήγεγονότα που δενμπορεί εύλογα ναυποστηριχθεί. Ο αιτητής ζήτησε την έκδοση διατάγματος της φύσεως certiorari με το οποίο να ακυρώνεται απόφασητου Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών (ΔΕΔ) με την οποία έγινε μεν δεκτήαίτηση του αιτητουγια σύνταξη καιυποβολή υπομνήματοςστο Ανώτατο Δικαστήριο για άσκηση έφεσης στην υπόθεση218/89αλλά το ΛΚΛ συνόψισε τα υποβληθέντα από τον αιτητή νομικά σημεία από 26 KuQuutlftig 1Α-ΑΛ. εννέα σετρίακαιάλλαξε ουσιαστικά τηνυφήτουςκαιτουςέδωσε διαφορετικήμορφήκαιπεριεχόμενο. Οαιτητήςισχυρίσθηκε ότιτο ΔΕΔ 6ev είχεδικαιοδοσίαήεξουσία νατροποποιήσει,αλλοιώσειή αναδιαμορφώσει τανομικά σημεία που είχε εγείρει κατά τρόπο που να αναιρείταιουσιαστικά ηουσία τους ήνα μην παραπέμψει κάποιο νομικό σημείο. Ζήτησε, επίσης, διάταγμα της φύσεως mandamus γιαναδιαταχθείτο ΔΕΔ να παραπέμψειτανομικά ση­ μείαωςείχανδιατυπωθείαπότοναιτητή. Αποφασίσθηκεότι: 10 15 Μετηνδιατύπωσητουκανόνασχετικά με τηνυποβολή έφεσης με υπόμνημα,όπως έχει στην Κύπρο,δεν είναι επιτρεπτό τοπρω­ τόδικο Δικαστήριο νααποφασίζει το αντικείμενο τηςέφεσης,να εμποδίζει το διάδικο από τουναπαρουσιάσει τηνυπόθεσητου ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου καινα μήπαραπέμπειτανο­ μικά σημεία που έκθετα ο αιτητής στην αίτηση του. Κατά συνέ­ πεια,τοπρωτόδικο Δικαστήριο είχε ενεργήσει μευπέρβαση εξου­ σίας και αρμοδιότητας, με προφανή παράβαση του νόμου και εσφαλμένη ερμηνεία των δικονομικών κανόνων καιτουάρθρου12
(13)(β)(U)τωνπερί Ετησίων ΑδειώνΜετ'Απολαβών Νόμων. Η αίτησηέγινε αποδεχτή χωρίς διαταγή γιαέξοδα. Εκδόθηκανδια­ τάγματα certiorari καιmandamus. perCuriam: 25 30 ^ i. Δενυπάρχει πλήρης και εξαντλητικός ορισμός τηςφράσης "νομικό σημείο" ή "νομικό ερώτημα". Συμπεριλαμβάνει όμως εφαρμογή του νόμου σε αναντίλεκτα γεγονότα, ζήτημα ερμηνείας και οριοθέτησης τουσκοπού του νόμου, λανθασμένη άσκησητης διακριτικήςεξουσίας ήάσκησηδιακριτικής εξουσίας μεβάσηλαν­ θασμένες νομικές αρχές, δικαστική ενέργεια χωρίς μαρτυρία, συ­ μπεράσματαπουείναι αντίθεταήδενσυνάδουν μετην ενώπιο του πρωτόδικουΔικαστηρίου μαρτυρία,άποψητουπρωτόδικουΔικα­ στηρίου πάνωσταπρωτογενή γεγονότα που δεν μπορεί εύλογα να υποστηριχθεί. 11. Στην Κύπρο,ηδιαδικασίατης έφεσης με υπόμνημαδεν έχει. 'ικανοποιήσει τονσκοπό για τονοποίο εισάχθηκε. Είναι περιορι­ στική τουδικαιώματος έφεσης, επιβάλλει πρόσθετα έξοδα στους διαδίκους,πρόσθετο βάροςστο πρωτόδικοΔικαστήριο καιαποτε­ λεί αιτία χρονοτριβής, καιγι'αυτό πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί μεδιαδικασίακανονικής έφεσης. 40 Υποθέσεις πουαναφέρθηκαν: TheAttorney-Generalv.Ouistou
(1962)C.LR. 129· PastellopouUos v.Republic
(1985)2 C.LR. 16S 27 Κυριακίδης
(1992)ChristoGv.lacovidou
(1986)1CLR.236· mreArgyrides
(1987)1CLR. 30· ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημοκρατίας, Αίτηση
(1989)1 ΑΛΑ 467· LefUsv. ThePolice
(1973)2CJJt.87toreS.&G. ColocassidesCo.Ltd
(1977)1 CLR.59· JhreMoschatos(198S)1CLR. 381 InreHfiCostas
(1984)1Cd.lt.513· Bracegtrdlev. Oxley{1947]KB. 349Edwardsv. Hirstow[1955]3AllEJt. 48' 10 wstrumaticLtdr. Supabre, Ltd[1969]2ΑΠER. 13V Harris Simon&CoLtdv. Manchester dry Council [1975]1 AS EJt. 412Anismtnic,Ltdv.TheForeignCompensation Commission [1969] 1 AllEJt. 208· 15 Baity-Kingv. MinistryofDefence[1979]2AllER.80Styuanidcsv.Paschalides
(1985)1CLR. 49ACT. Textilesv.Zodhiatis
(1986)1CL.R. 89· hireEB>eeLtd
(1987)iC±Jt.20 InreBbee Ltd
(1987)1CLR. 364 20 Louis TouristAgencyLtd,ΑίτησηΑρ. 127/88,282.1990 Afaikoullisv. CD.HayandSonsLtd
(1977)1CLR. 134· Christofidesv. TheRedundantEmployeesFund
(1978)1CJJt.208· Constantinouv.Woolwoith
(1980)1CLR. 302,313· Patikkisv. Mun. CommitteeNicosia
(1984)1CLR.
  1. Αίτηση. Αίτησηγια έκδοσηεντάλματος certiorari για παραπο­ μπήστοΑνώτατοΔικαστήριοκαιεξάλειψη τηςαπόφασης τουΔικαστηρίουΕργατικώνΔιαφορώνπουεκδόθηκεστις 28 25 1ΛΑΛ. ΚνριακΙΑίκ 9.5.1990εις τηνΑίτηση218/89 μετην οποίαηαίτησητου γιααποζημιώσειςγιαπαράνομηαπόλυσηαπερρίφθη. Ν. Πελίόης,γιατοναιτητή. Μ.Ιακώβου,γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vufc ΠΎΛΙΑΝΙΔΗΣ Δ.,ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Μετηναίτησηαυτή,πουκαταχωρίστηκεμεάδειαπουδό­ θηκε από το Δικαστήριο σε μονομερή αίτηση, ο αιτητής ζΠϊά: 10 15 20 25 "(α)Ένταλμα[CERTIORARI] Σερτιοράριόπωςκομισθήενώπιον τουΔικαστηρίου τούτουκαι εξαλειφθή ηαπόφασιςτουΔικαστηρίου ΕργατικώνΔιαφορώνεκ­ δοθείσα την 95.90 εις την Αίτησιν 218/89 διά της οποίαςηαίτησιςτουάνωαιτητούδι'αποζημιώσειςδιά παράνομοναπόλυσιναπερρίφθηάνευεξόδων. (β) Διάταγμα MANDAMUS δυνάμειτου οποίου το Δικαστήριον Εργατικών Διαφορών υποβάλειυπόμνη­ μα[casestated] καιπεριλάβειτουςυπότουαιτητού ζη­ τηθέντος λόγους ημερομηνίας 26.4.90 συμφώνως της ΔιαταγήςτουΔικαστού τουΑνοηάτου Δικαστηρίου κ. ΔημητρίουΣτυλιανίδηημερομηνίας19.5.
  2. (γ) Αναστολήν εκτελέσεως πάσης διαδικασίας εις τηνυπ'αριθμόν218/89 αίτησιντουΔικαστηρίουΕργα­ τικώνΔιαφορών,μέχρι πλήρους εκδικάσεωςκαιεκδόοεωςτελικήςαποφάσεωςτηςπαρούσηςαιτήσεως." Η θεραπεία (γ) ζητείται εκ περισσού γιατί αναστολή διατάκτηκεστημονομερή αίτηση. Οι λόγοι για τους οποίους εκδίδονται εντάλματατης φύσεως Certiorari γιαακύρωσηαπόφασης κατωτέρουΔι30 καστηρίου περιλαμβάνουν υπέρβασηήέλλειψη δικαϊρδο29 2πι&αν&ΰτ&Δ- Kv$ae»l&K
(1992)οίας, πρόδηλη πλάνηπερί το νόμο, προκατάληψηή συμφέρο απότα πρόσωπα που λαμβάνουν την απόφαση και δόλο ή ψευδορκία στη λήψητης απόφασης. (Βλ., μεταξύ άλλων, TheAttorney-General v.Panayiotis Chrfstou, 1962 C.L.R.129· PasteUopoullosv. Republic
(1985)2CJLR. 165* 5 CbristoSandOthers v.Iacovidou
(1986)1C.LR. 236- Inre Argyndes
(1987)1C.L.R.30 καιΓενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας,
(1989)1 Α.ΑΔ. (Ε)467.) Το ένταλμα Mandamus είναι διάταγματου Ανωτάτου Δικαστηρίου μετοοποίοζητείταιαπόκατώτεροΔικαστή- 10 ριο να κάμει μια πράξη ή να ασκήσει μια καθορισμένη εξουσία μέσα στα πλαίσια της αρμοδιότητας του. Το ένταλμα Mandamus, όμως,δεν απευθύνεται μόνο στοκα­ τώτερο Δικαστήριο, αλλάκαισε άλλεςαρχές γιανα εκτε­ λέσουνδημόσιοκαθήκο.(Βλ., μεταξύάλλων,Neoptolemos ^ Georghiou Leftisv. ThePolice
(1973)2 C.L.R.87' InReS. & G. Colocassides Co. Ltd
(1977)1 CL.R. 59- ID re Moschatos
(1985)1 C.L.R.381.) Οι νομικοί λόγοι που προβάλλονται για υποστήριξη της αίτησης είναι:"
(1)Η έκδοσις της ως άνω αποφάσεωςυπό του Δι­ καστηρίου Εργατικών Διαφορών αποτελεί πράξιν γενομένην κατάπροφανήπαράβασιντουΝόμου, ιδίατων Περί Ετησίων Αδειών Μετ'Απολαβών Νόμου ιδία άρ­ θρου 12
(13)β(ιι)καιτωνβάσειτούτουεκδοθέντων Δι- 25 κονομικών Κανόνων ιδίαΔ.Κ. 17
(1),
(2)και
(3)ή/και προφανούς εσφαλμένης ερμηνείας των ενλόγω άρθρων γενομένηςκατάπρόδηλον υπέρβασιν εξουσίας και αυθαίρετον ενέργειαν.
(2)Η σύνταξις του υπομνήματος [casestated] υπό 30 του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών εγένετο κατά πρόδηλον υπέρβασιν εξουσίας και κατά προφανή πα­ ράβασιντουΝόμου. 30 1AJLA. KUQlOMlAlg ΣτυλιανΙΛικ, Δ.
(3)Ησύνταξις τουυπομνήματοςαποτελεί εσφαλμέ­ νη νομική ερμηνεία των υποβληθέντων νομικών ση­ μείων." Ταγεγονότα,απόταενώπιον τουΔικαστηρίουτούτου 5 στοιχεία,έχουν:ΟαιτητήςκαταχώρισετηνΑίτηση218/89στοΔικαστή­ ριοΕργατικώνΔιαφορών. Στις 11 Απριλίου, 1990, εκδόθηκε απόφαση από το πρωτόδικοΔικαστήριο μετηνοποίααπορρίφθηκεη αίτη10 ση,γιατολόγοότιηαπασχόλησητουδενείχετερματιστεί από τους καθ' ων η αίτηση,αλλά ο ίδιος αποχώρησε οι­ κειοθελώς ή αυτοαπολύθηκε και στέρησε τον εαυτό του απότοδικαίωμααποζημιώσεων. Στις26 Απριλίου, 1990, οδικηγόροςτουαιτητή κατα15 χώριοε αίτησηστοΠρωτοκολλητείο γιαέφεσημε υπόμνη­ μα,σύμφωναμετον Δικονομικό Κανόνα 17τωνπερίΔι­ καστηρίου Εργατικών Διαφορών Κανονισμών του 1968. Επισύναψε στην αίτησηΠίνακαμε αριθμητική κατάταξη εννέα νομικών σημείων, τα οποία ζήτησε ναπαραπεμ20 φθούνστο Ανώτατο Δικαστήριο γιααπόφαση.(Βλ.Πίνα­ κα(Τεκμήριο "Δ") στηνπαρούσαδιαδικασία.) Ο προεδρεύων Δικαστής σύνταξε στις 9 Μαΐου, 1990, , το υπόμνημα σύμφωνα με τον Τύπο 5 των Κανονισμών διαδικασίας. Περιόρισε τα νομικά σημεία σε τρία, στα 25 οποίαπεριέλαβε μέρος των νομικών σημείων που εκτέθη­ καν απότοδικηγόροτουαιτητή,άλλαξε,όμως,ουσιαστι­ κά την υφήτους και τους έδωσεδιαφορετικήμορφήκαι περιεχόμενο. Τανομικάσημεία όπωςδιαμορφώθηκαναπότο Δικα30 στήέχουν:"Είναϊ μεόλαταπιοπάνω κατάνουπου καταλήξα­ μεναυποβάλουμεταπιοκάτωερωτήματα: 31 SMQ&ecvfiUtsΔ. KVQUBttdtES
(1992)ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ Π Ρ Ω Τ Ο Ν : Μ ε βάση τ α γεγονότα, τ ι ς περιστάσεις που συνέβηκαν, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβαν χώρα (όπως τα έχουμε εντοπίσει πιοπάνω) και την ερμηνεία που δώσαμε στην επίμαχη φράση 5 της επιστολήϊς-σημειώματος (ΜΕΜΟ)(τεκμ. 2),ορθά καθοδηγήσαμε τη δικανική μας σκέψηκαι συνακό­ λουθατηνερμηνευτική μας προσπάθειαστοπεριεχό­ μενοτουάρθρου3
(1)του Νόμου24/67-90; Μεάλλα λόγια: Τομαρτυρικόυλικό καιηκαθο- 10 ρισθείσα (απότους γραπτούςκαιστησυνέχεια προ­ φορικούς ισχυρισμούς των μερών) σειράπουτέθηκε ενώπιον μας, επέβαλλε την εξέταση της συνδρομής τωνπροϋποθέσεων εφαρμογήςτουάρθρου7
(1);Και αν όχι σωστά ερμηνεύσαμε το περιεχόμενο του άρ- 15 θρου3
(1)τουΝόμου24/67-90; ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Εν όψειτης πρόνοιας του άρθρου 12 παρ. 11 του περί Ετησίων Αδειών Μετ1 Απολα­ βώνΝόμου8/67-80καιτουπεριεχομένου τωνκανο­ νισμών 2
(1),5και 9ακολουθήσαμε σωστήκαιδίκαιη 20 διαδικασία στη μόρφωση της τελικής δικανικήςμας σκέψης; ΤΡΙΤΟΝ: Μέσα στα πιο πάνω θεσμικά πλαίσια και ενόψειτουΝόμου 146/89 λανθασμένα,σε τέτοιο βαθμόπουνααναιρείταιηουσίατηςκατάληξης μας, 25 δεχθήκαμετηνκατάθεσητουπρωτοτύπουτουτεκμη­ ρίου2;" Ο δικηγόρος του αιτητήυπέβαλε ότι τοπρωτόδικο Δι­ καστήριο δεν είχε δικαιοδοσία ή εξουσία νατροποποιή­ σει, αλλοιώσει ή αναδιαμορφώσει τα νομικά σημεία/ 30 ερωτήματα που έθεσεκατάτέτοιο τρόπο πουνααναιρεί­ ται ουσιαστικά ηουσία τους ήναμηνπαραπέμψεινομικά ερωτήματα τα οποία αναφέρονται σε καθαράζητήματα νόμου. 32 1ΑΑΛ. KvpuoOftiK ΣτυλιανΙΑιχ,Δ. ΌλατασημείατουΠίνακα(Τεκμηρίου "Δ")είναινομι­ κά ερωτήματα/σημεία και ο Δικαστής είχε υποχρέωση με το νόμο και τους κανονισμούς να τα παραπέμψει στο ΑνώτατοΔικαστήριο. 5 Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, από την άλλη μεριά,ισχυρίστηκε ότι ο πρωτόδικος Δικαστήςέχειδικαι­ οδοσίακαιεξουσίανασταθμίσει ταγεγονότακαινα απο­ φασίσει ποιανομικάερωτήματα ναπαραπέμψειγιαγνω­ μοδότηση, χωρίς ο αιτητής ναδικαιούται ναζητήσει την 10 παραπομπήτωνερωτημάτωνπουεκθέτειστηναίτησητου. Ο πρωτόδικος Δικαστής έχει την αρμοδιότητα νακρίνει ποια από τα υποβληθέντα ερωτήματα δεν είναι νομικής φύσεωςκαιαπόεκείναπουείναινομικήςφύσεωςποια να παραπέμψει,αφούτα τα διαμορφώσει όπως ο ίδιος κρίν ει. 15 ΤοΔικαστήριοΕργατικώνΔιαφορώνιδρύθηκεκαιλει­ τουργεί με βάσητους περί Ετησίων Αδειών μετ*Απολα­ βώνΝόμουςτου 1967έως 1980(ΝόμοιΑρ. 8/67,25/68,23/ 69,26/70,34/72,66/72,5/73. 85/79και55/80),(ο"Νόμος"), 20 σύμφωναμετιςπρόνοιεςτου Άρθρου 152τουΣυντάγμα­ τος. Οι νομοθετικές πρόνοιες που διέπουν την έφεση με υπόμνημααπότοΔικαστήριοΕργατικώνΔιαφορώνείναι το Άρθρο 12
(13)(β)(ιι)τουΝόμου,τοοποίοέχειωςεξής:25 "
(13)(α) (β) Οι δυνάμει του παρόντος εδαφίου εκδιδόμενοι ΔικονομικοίΚανονισμοίθαπεριλαμβάνωσι: (ι) 30 (ιι)πρόβλεψινδι'έφεσινεξοιασδήποτεαποφάσεως του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών εις το Ανώτατον Δικαστήριον βάσει οιουδήποτε λόγου συ­ νεπαγομένου νομικόν σημείον μόνον, γενομένην δι' υπομνήματος(casestated) εντόςείκοσι καιμιας ημε33 ΣτνλιανΙδηε,Δ. ΚνριακΙδης
(1992)ρώναπότηςημέραςτηςαποφάσεως-" Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εξέδωσε Δικονομικούς Κανόνες,αλλά μετην πρόνοιατου Άρθρου 7τουΝόμου 5/73 οι Δικονομικοί Κανόνες, που περιέχονται στοΠα­ ράρτημα των περί ΔιαιτητικούΔικαστηρίου Κανονισμών 5 του 1968 -βλ. Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας,Αρ. 637, ημερομηνίας28 Φεβρουαρίου, 1968, ΠαράρτημαΤρί­ τον,Αρ. 151 - πουεκδόθηκαναπότοΥπουργικό Συμβού­ λιο, εξακολουθούν να ισχύουν και να εφαρμόζονταιτη­ ρουμένωντωναναλογιών. 10 ΟιΔικονομικοί Κανόνεςπροβλέπουν:"ΈφεσιςδΓυπομνήματος. 17.-
(1)Διάδικοςεπιθυμώνναεφεσιβαληαπόφασιν τουΔιαιτητικούΔικαστηρίου δι' υπομνήματοςδυνάμει του άρθρου 12
(2)(γ) του περί Ετησίων Αδειών μετ' 15 Απολαβών Νόμου του 1967, δέον όπως εντός 21 ημε­ ρών απότης τοιαύτης αποφάσεως,υποβάλη έγγραφον αίτησιν τωΠρωτοκολλητή, εκθέτων άμακαιτανομικά σημεία εφ'ώνστηρίζει τηνέφεσιντου.
(2)Το υπόμνημα συντάσσεται συμφώνως τω Τύπω 20 5. Ο Πρόεδρος δέον όπως υπογράψη και κατάθεση τούτο παρά τω Πρωτοκολλητή εντός 14 ημερών από της λήψεως υπό του Πρωτοκολλητού της δυνάμει της παραγράφου
(1)του παρόντοςΚανόνος γενομένης αι­ τήσεως. 25 1
(3)Ο εφεσιβάλλων δι υπομνήματος διάδικοςδέον όπως, εντός 3ημερών απότης λήξεωςτης εντηπαρα­ γράφω
(2)του παρόντος Κανόνος καθωρισμένης προ­ θεσμίας, αποστείλη ή παραδώση τούτο εις τον Αρχιπρωτοκολλητήν τουΑνωτάτουΔικαστηρίου,αποστείλη 30 δε άμακαι γνωστοποίησιν προς τον αντίδικον ήτους αντιδίκους,ομούμετ'αντιγράφουτουυπομνήματος.
(4)ΤοΑνώτατον Δικαστήριον θααποφασίσητονο34 1AAA. 5 KvQwmtAitg XnAiovUk^, Δ. μικόν σημείον τοεγειρόμενον υπό του υποβληθέντος δυνάμει του παρόντος Κανόνος υπομνήματος και θα επιστρέψη την υπόθεσιν εις τον Πρόεδρον, ομού μετά τηςεπ'αυτούγνωμοδοτήσεως του,ή θαεκδώσηδιάταγμακατάτοδοκούν." ΗπαραπομπήνομικούσημείουστοΑνώτατο Δικαστή­ ριο είναι επιτακτική και υποχρεωτική για το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο δεν έχειδιακριτικήεξουσία να πα­ ραπέμπει ήόχι -βλ. InRe HfiCostas
(1984)1CLR. 513, 10 σελ 519. Η σκέψηαυτήυποστηρίζεται απότολεκτικό του Νόμουκαι του Κανόναπουδιέπει τηνέφεση μευπόμνη­ μα,συμπεριλαμβανομένου τουΤύπου5τωνΚανόνων. Ηέφεση μευπόμνημαέχειεισαχθεί στην Κυπριακήέν­ νομητάξηαπότηνΑγγλία,αρχικάσε ορισμένες ποινικές 15 υποθέσεις καιύστερα στις υποθέσεις αναγκαστικής απαλ­ λοτρίωσης. Μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας το Δικαστή­ ριο Εργατικών Διαφορών καθιδρύθηκεμεβάσηταΑγγλι­ κάπρότυπατο 1967 μετοΝόμο8/67, οοποίος πρόβλεψε 20 τ ην έφεσημευπόμνημαόπωςαυτήοριοθετείταικαιρυθμί­ ζεταιμετονΚανόνα 17πουέχειπροεκτεθεί. Οπερί Ενοικιοστασίου Νόμοςτου 1983,Αρ. 23/83, με το Άρθρο 7,προνοούσε έφεση "βάσει οιουδήποτε λόγου συνεπαγομένου νομικόν σημείον μόνον και γίνεται δι* 25 υπομνήματος(casestated)". Η έφεση είναι περιορισμένης έκτασης. Το υπόμνημα περιορίζεται σενομικάσημεία. Δεν υπάρχει πλήρης καιεξαντλητικός ορισμός της φράσης "νομικό σημείο" ή "νομικό ερώτημα". Συμπερι30 λαμβάνειόμως εφαρμογήτουνόμουσεαναντίλεκταγεγο­ νότα* ζήτημα ερμηνείας και οριοθέτησης του σκοπού του νόμου* λανθασμένη άσκηση τηςδιακριτικής εξουσίας ή άσκηση διακριτικής εξουσίας με βάσηλανθασμένες νομι­ κέ? αρχές- δικαστική ενέργεια χωρίς μαρτυρία· συμπερά35 σματα που είναι αντίθετα ή δε συνάδουν με την ενώπιο τουπρωτόδικουΔικαστηρίου μαρτυρία*άποψη του πρω­ τόδικουΔικαστηρίου πάνωσταπρωτογενήγεγονόταπου δεν μπορεί εύλογα ναυποστηριχθεί. Δενπεριλαμβάνειευ­ ρήματαπρωτογενώνγεγονότων,ταοποίαδενμπορούννα 5 προσβληθούν με έφεσημε υπόμνημα (Βλ. Bracegirdle ν. Oxley[194η Κ.Β. 349*Edwards v. Bairstow[1955]3 All EH. 48* wstrumatic, Ltd v. Supabrese, Ltd [1969] 2 All EH. 131,132-HarrisSimon&Co.Ltd v.ManchesterCity Council [1975] 1 AU EH. 412· Anisminic, Ltd v. The 10 Forelgh Compensation Commission andAnother [1959] 1 All EH. 208* Barty-King and Anotherv. Ministry of Defence [1979]2 All EH. 80· ds Smith'sJudicialReviewof AdmmistativeAction, 4ηΈκδοση, σελ. 136-138· Stylianides v. Paschalides
(1985)1 CLR. 49· ACT. Textiles v. 15 Zodhiatis
(1986)1 C.LR. 89· In re ElbeeLtd
(1987)1 CLH. 20· Inre Elbee Ltd
(1987)1C.L.R.364*και Louis TouristAgencyLtd, ΑίτησηΑρ. 127/88, (Απόφασηδόθηκε στις28Φεβρουαρίου,1990,δεδημοσιεύτηκεακόμα)). ΤοΑνώτατο Δικαστήριο είχετην ευκαιρίαναασχολη- 20 θεί με μερικές πτυχές της έφεσης με υπόμνημα (case stated).(Βλ.NicolaosMarkoulhs v. CD. HayandSonsLtd
(1977)1 C.L.R. 134, 142· Christofldes v. The Redundant EmployeesFund
(1978)1C.L.R. 208,214* Constantinou v. Woolworth
(1980)1 CLR. 302, 313* Patikkis v. Mun. 25 Committee Nicosia
(1984)1 CLR. 802* Stylianides v. Paschalides (παραπάνω)* και LouisTourist AgencyLtd, (παραπάνω)). Ηέφεσημε υπόμνημααπόαπόφασητου Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών ρυθμίζεται από τον Δικονομικό 30 Κανόνα17. Η Αγγλική νομολογία πάνωστο θέμα τούτο δεν έχει εφαρμογήγιατί ερμηνεύεικαιεφαρμόζεινομοθετικές δια­ τάξεις και κανονισμούς ή και δικαστικούς θεσμούς, οι οποίοι δεν ισχύουν στην Κύπρο. (Βλ. Magistrates Court 35 Rules 1968, όπωςτροποποιήθηκαν το 1975, καιHalsbury's Lawsof England, 4η Έκδοση,Τόμος27,παράγραφος 750* 36 1 ΑΛΛ KvQiaxitnK Στυλιανίδης, Λ. Τόμος 29, παράγραφοι 476, 477·καιΤόμος 37,παράγρα­ φοι662,663,664και665). Μετηδιατύπωσητουκανόνα,όπωςέχειστηνΚύπρο, δεν είναι επιτρεπτότοπρωτόδικοΔικαστήριο νααποφα5 σίζει το αντικείμενο της έφεσης, να εμποδίζει τοδιάδικο από του να παρουσιάσει την υπόθεση του ενώπιον του ΑνωτάτουΔικαστηρίου-δενείναιεπιτρεπτόναμηνπαρα­ πέμψει τανομικάσημείαπουεκθέτει οαιτητήςστηναίτη­ σητου. 10 ΣτηνυπόθεσηαυτήτασημείατουΠίνακα, πουζητήθη­ κε ναπαραπεμφθούν στο Ανώτατο Δικαστήριο, είναινο­ μικάσημεία. ΕίναιπρόδηλοότιτοπρωτόδικοΔικαστήριο ενήργησε μευπέρβασηεξουσίας καιαρμοδιότητας,μεπροφανή πα15 ράβασητουνόμουκαιεσφαλμένηερμηνείατων Δικονομι­ κώνΚανόνωνκαιτουΆρθρου 12
(13)(β)(ιι) τουΝόμου. Για τους πιο πάνω λόγους εκδίδεται ένταλμα Certiorari μετοοποίοηελεγχόμενηαπόφασηημερομηνίας 9 Μαΐου, 1990, καιειδικάτο μέροςτουυπομνήματοςπου 20 αναφέρεταιστα νομικά σημεία απότο πρωτόδικοΔικα­ στήριοακυρώνεται. Περαιτέρω,εκδίδεταιδιάταγματηςφύσεως Mandamus με το οποίο διατάσσεται το Δικαστήριο ΕργατικώνΔια­ φορών - Δικαστής κ. Κυριάκος Καλλής -νασυντάξει και 25 ναπαραπέμψειστο Ανώτατο Δικαστήριο υπόμνημα(case stated) με τα νομικά σημεία όπως εκτίθενται στην αίτηση τουαιτητήημερομηνίας26Απριλίου,
  1. θεωρώ σκόπιμο ναπαρατηρήσωταακόλουθααναφο­ ρικάμετηνέφεσημευπόμνημα. 30 Ηέφεση μευπόμνημακαταργήθηκεστις ποινικές υπο­ θέσεις, στις υποθέσεις αποζημιώσεων για αναγκαστική απαλλοτρίωσηκαιεπίταξη,οι οποίες,σύμφωναμετοΣύ­ νταγμα και το Νόμο,είναι στην αρμοδιότητα των Επαρ37 Χ«νλΜητΟ%,Λ. Kueumlfee (19M) χιακών Δικαστηρίων και στις υποθέσεις Ενοικιοστασίου με βάση το Νόμο 23/83,όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 79/
  2. Η έφεση με υπόμνημα είναι περιοριστική του δικαιώ­ ματος έφεσης και δεν έχει ικανοποιήσει στην Κύπρο το 5 σκοπό για τον οποίο εισάχθηκε. Επιβάλλει πρόσθετα έξοδα στους διαδίκους, πρόσθετο βάρος στο πρωτόδικο Δικαστήριο,αποτελεί αιτίαχρονοτριβής μετον έλεγχο της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου για τη σύνταξη τουυπομνήματος. 10 Αυτοί είναιμερικοί απότους λόγους γιατους οποίους είναι καιρός να τροποποιηθούν οι περί Ετησίων Αδειών μετ' Απολαβών Νόμοι ώστε να επιτρέπεται η έφεση με βάσητις πρόνοιες των Κανόνων Πολιτικής Δικονομίας. Εκδίδονται διατάγματαCertiorariκαι Mandamusόπως 15 αναφέρεται παραπάνω. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η αίτηση γίνεται απο­ δεχτήχωρίς έξοδα. 38

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.