1ΛΑΛ. 17Φεβρουαρίου,1992 [ΚΟΥΡΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΧ, ΝΙΚΗΤΑΣ,ΔΛπές] ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΑΦΟΥ, Εφεσείουσα, ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Εφεσίβλητου. (Πολιτική ΈφεσηΑρ. 7728). Έφεση— Αξιολόγηση αξιοπιστίας μαρτύρων —Είναι κατ'εξοχή έργο του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. 5 10 15 20 25 30 Μαρτυρία — Ερώτησηπρος μάρτυρα σεπολιτική υπόθεση κατά πόσο είχε καταδικασθεί προηγουμένως για κλοπή — Κατά πόσο ηερώτηση ήταν σχετική και επιτρεπτή για την αξιολόγηση της αξιοπι στίας τον μάρτυρα Μεαγωγήτου εναντίον της εφεσείουσας, ο εφεσίβλητος αξίω σε αποζημιώσεις για παράβασησυμφωνίας πώλησης δυο οικόπε δων. Ο εφεσίβλητος, που ήταν εργολάβος και ασχολείτο με τον διαχωρισμόοικοπέδωντηςεφεσείουσας, ισχυρίσθηκε ότι μεέγγρα φη συμφωνία, την οποία είχε απωλέσει, είχε συμφωνήσει νααγο ράσει από την εφεσείουσα δύο οικόπεδα συνολικής αξίας ΛΚ22.000, ότι ποσό ΛΚ20.750 είχε αποκοπεί από το λαβείν του σαν εργολάβου της εφεσείουσας καιτο υπόλοιποτων ΛΧ 1.250 θα πληρωνόταν με την μεταβίβαση των οικοπέδων. Η συμφωνία δεν τηρήθηκε απότην εφεσείουσα και γι' αυτόζητούσε επιστροφή του ποσού πουείχε καταβάλεικαιαποζημιώσεις. Η εφεσείουσα αρνήθηκε την ύπαρξη έγκυρης συμφωνίας και ισχυρίσθηκε ότι ο εφεσίβλητος είχε ζητήσει απότην εφεσείουσα να κράτησα απότην αμοιβήτου ποσό ΛΚ16.000,με το οποίο θαπι στωνόταν ολογαριασμός αγοράςδύοοικοπέδωνπουείχαναγορα σθεί απότον γαμβρότου εφεσίβλητου και είχαν εν καιρώμεταβι βασθεί στο όνομα των δύο ανηλίκων εγγονών του. Κατά την διάρκεια της ακρόασης το πρωτόδικο δικαστήριο δεν επέτρεψε ερώτηση προς τον εφεσίβλητο για το αν ο ίδιος είχεκαταδικασθεί γιακλοπή,κρίνονταςτηνσανάσχετη,καιαφούεξέτασετηνμαρτυ ρία,αποδέχθηκετην εκδοχήτουεφεσίβλητου καιεξέδωσε υπέρτου απόφαση για ΛΚ27.450 σαν αποζημιώσεις για παράβαση συμφω νίας. Κατ'έφεση η εφεσείουσα ισχυρίσθηκε ότι το πρωτόδικοΔικα- 273 ΙεράΜητρόποληΠάφου ν.Κυριάκου
(1992)στήριο λανθασμένα είχε απαγορεύσειτην υποβολή της πιοπάνω ερώτησης στον εφεσίβλητο; και ότι λανθασμένα είχε δεχτεί την μαρτυρίατου εφεσίβλητουσαναξιόπιστηδιότι ο εφεσίβλητοςείχε αρνηθεί την υπογραφήτου σε απόδειξη (πουήταντεκμήριο ενώ πιον του Δικαστηρίου) για ποσό ΛΚ16.000ενώ με γραφολόγους * είχεαποδειχθεί ότιηυπογραφή ήτανπράγματιαυτή τουεφεσίβλη του.Γιατο θέμααυτόο εφεσίβλητος ισχυρίσθηκε ότιηάρνηση της υπογραφήςτου αφορούσεστηνπραγματικότητατο γεγονός ότι το περιεχόμενοτου τεκμηρίουείχεεκ τωνυστέρων αλλοιωθεί μετην «Λ προσθήκη επιπρόσθετηςφράσης. Αποφασίσθηκεότι: (α) Ηαξιολόγηση τηςαξιοπιστίαςενός μάρτυραείναι καθαρά θέμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου και κατά κανόνατο Εφετείο σπάνια επεμβαίνει στο νααποφασίσειπερί της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα. Στην παρούσαυπόθεση δεν εδικσχολογείτο η επέμβαση 15 του Εφετείουσταευρήματατουπρωτόδικου Δικαστηρίουσχετικά με την αξιοπιστίατης μαρτυρίαςτου εφεσίβλητου. Ειδικώτερα, η αναφορά του στην μη υπογραφήαπό αυτόν του επίδικου τεκμη ρίου μπορούσε ναερμηνευθείσαναναφοράτουσεεκτωνυστέρων αλλοίωσητουπεριεχομένουτουτεκμηρίου. 20 (β)Το ανο εφεσίβλητος είχεπροηγούμενηκαταδίκηγιακλοπή ήτανάσχετο μετο ανέλεγετηναλήθειαστηνπροκειμένηπερίπτω σηδιότι δεν μπορεί ναλεχθεί ότι κάποιος πουκαταδικάστηκεγια κλοπήμπορείνακριθείταυτόχροναότιδενλέειτηναλήθεια.Κατά συνέπεια ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε απαγόρευσα την 25 υποβολήτηςσχετικής ερώτησης. Ηέφεσηαπορρίφθηκεμεέξοδα, Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: Πίτσιλλος ν. Ευγενίου,
(1989)1ΑΛΛ. (Ε)
- 3 0 Έφεσιμ Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (Αρτεμης, Π.Ε.Δ.και Ιωαννίδης,Προσ.Α.Ε.Δ.)πουδόθηκεστις 19 Αυγούστου, 1988 (Αρ. Αγωγής 1578/85) με την οποία διατάχθηκενα πληρώσειτοποσότων£27.450αποζημιώσειςγια παράβα- 35 σησυμφωνίας. Ε. ΚωμοδρόμοςμεΓ. Λρουσίώτη,γιατηνεφεσείουσα. 274 1ΑΛΛ. ΙεράΜητρόποληΠάφουν.Κυριάκου Χρ. Κιτρομηλίδης, γιατονεφεσίβλητο. Cur. adv. vult ΚΟΥΡΡΗΣ Δ.,ανάγνωσε τηναπόφαση του Δικαστη ρίου.Ηέφεσηστρέφεταιεναντίοντηςαπόφασηςτουπλή5 ρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Πάφου,μετην οποίαεπι δίκασαν στον ενάγοντα-εφεσίβλητο τοποσότων £27.450, αποζημιώσεις γιαπαράβασησυμφωνίας που συνάφθηκε μεταξύτου ενάγοντα-εφεσίβλητου καιτης ΙεράςΜητρό ποληςΠάφου,εφεσείουσας. 10 15 20 25 ο ενάγοντας-εφεσίβλητος, μετηναγωγήτουεναντίον τηςεφεσείουσας,ζητούσε: "(Α)ΔιάταγματουΔικαστηρίου διατάσσοντην εναγόμενην όπως μεταβιβάσει μέσονΓτου Κτηματολογίου Πάφουεπ'ονόματιτουενάγοντοςτααγορασθένταυπό τουενάγοντος παρά της εναγομένης δυνάμειεγγράφου συμφωνίας καταρτισθείσης κατά ή περί το έτος 1982 καιήτιςέγγραφοςσυμφωνίααπωλέσθη, 2οικόπεδα ευ ρισκόμενα ειςτηνπεριοχήν Λήδρας ειςΠάφον υπ1 αρ. αρχιτεκτονικούσχεδίου41 και44καινυν26και
- (Β) Διαζευκτικώς Λ.60.000.- ως αποζημιώσειςδιά παράβασιν συμφωνίας και/ή αξίας των άνω πωληθέ ντωνυπότηςεναγομένηςειςτονενάγονταοικοπέδων. (Γ)Λ.20,750- ποσόνκαταβληθένυπότου ενάγοντος εις τηνεναγομένην δι'αγοράντωνάνω οικοπέδωνεκ τηςσυμφωνηθείσης αξίαςτούτωνειςΛ.22.000.-.". Ο εφεσίβλητος μετηνέκθεσηαπαιτήσεωςισχυρίστηκε τα εξής: Οεφεσίβλητος είναι εργολάβος οικοπεδοποιήσεωςακινήτων,καιη εφεσείουσα κατάήπερίτις 16/3/81 του ανέθεσε το διαχωρισμό οικοπέδων της στην περιοχή 30 Αγίου Νικολάου στη Χλώρακα, έναντι του συμφωνηθέ ντος ποσού των £29.
- Ο εφεσίβλητος κατά ήπερί το έτος 1982,συμφώνησεμετην εφεσείουσα καιαγόρασε από αυτήδυνάμειεγγράφουσυμφωνίας,ταυπ*αριθμό αρχιτε275 KovQ<Pt&& 1*0" ΜητρόποληΠάφουν.Κυριάκου
(1992)κτονωά σχέδια 41 και 44, δύο οικόπεδα, και τώρα υπ' αριθμόχωρομετρικού σχεδίου26 και27καιαριθμόεγγρα φής 4344 και 4345 οικόπεδα,στην περιοχή Αήδρας στην Κάτω Πάφο, έναντι του συμφωνηθέντος ποσού των £22.000. Η εφεσείουσα, κατόπινσυμφωνίας μετον εφεσίβλητο, είχεαποκόψει απότο λαβείν του εφεσίβλητου γιατο δια χωρισμό οικοπέδων της εναγόμενης στη Χλώρακα, το ποσό των £20.750, παρέμεινε δε οφειλόμενο στην εφε σείουσα τουπόλοιποποσότων£1.250τοοποίοσύμφωνη- ίο θηκε όπως ο εφεσίβλητος καταβάλει στην εφεσείουσα ευθύςμόλιςτουμεταβιβασθούνταδύοαναφερόμενα ανω τέρω οικόπεδα. Ο εφεσίβλητος έχει απωλέσει το έγγραφο αγοράςτωνδύοπιοπάνωοικοπέδων απότην εφεσείουσα. Ο εφεσίβλητος απαίτησεαπότηνεφεσείουσα όπωςτουμε- 15 ταβιβάσει ταδύο οικόπεδα έναντι καταβολής σε αυτήτου οφειλόμενου ποσού των £1.250 την ημέρα της μεταβίβα σης,αλλάηεφεσείουσα παρέλειψε και/ήαρνήθηκεναπρο βείστημεταβίβασητους. Η εφεσείουσα με τηνέκθεση υπεράσπισης, ισχυρίστηκε 20 ότι ουδέποτε υπήρξε έγκυρη συμφωνία πωλήσεως δύο οι κοπέδων στον εφεσίβλητο, αλλά ότι ο εφεσίβλητος έδωσε εντολή στην εφεσείουσα όπως, από το ποσό που είχενα λαμβάνει ως εργολάβος από τηνεφεσείουσα, τοποσό των £16.000κρατηθεί απόαυτήνκαι πιστωθεί ο λογαριασμός 25 αγοράςδύοοικοπέδων ταοποίααγοράστηκαναπότοσύ ζυγο της θυγατέρας του εφεσίβλητου. Και οι δύο υπέδει ξαν στον αρμόδιο της Ιεράς Μητρόπολης Πάφου όπως ότανοι τίτλοι είναι έτοιμοι,ταανωτέρω οικόπεδαμεταβι βαστούν επ'ονόματι τωνανηλίκων ΗλίακαιΧαράλαμπου 30 Κυριακίδη,παιδιάτηςθυγατέραςτουεφεσίβλητου. Η εφε σείουσα ισχυρίστηκε ότι αυτή η μεταβίβαση έγινε πολύ πριντηναγωγήκαιήτανσεγνώση τουεφεσίβλητου.Συνο πτικά,ηεφεσείουσα αρνείταικάθεευθύνηκαιαπορρίπτει ως αναληθείς όλους τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις 35 του εφεσίβλητου και επαναλαμβάνει ότι ενήργησε ορθά και βάσει των οδηγιών τουεφεσίβλητου καιότι τίποτεδεν του οφείλει. 276 5 1ΚΛΛ. ΙεράΜητρόποληΠάφουν.Κυριάκου Κονρρης,Δ. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού άκουσε τη μαρτυρία τουεφεσίβλητου καιτων μαρτύρωντουκαθώςκαιτη μαρ τυρίατων μαρτύρωντηςεφεσείουσας, αποδέχτηκετη μαρ τυρίατου εφεσίβλητου καιτων μαρτύρων του ωςαξιόπι5 στη και απέρριψε τη μαρτυρία των μαρτύρων που κλήθηκαν από μέρους της εφεσείουσας και επιδίκασαν στον εφεσίβλητο £27.450 αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας που συνάφθηκε μεταξύ αυτού και της εφε σείουσας. 10 Οικύριοιλόγοιεφέσεωςσυνοπτικάείναιοι εξής:
(1)ΕσφαλμένατοπρωτόδικοΔικαστήριο αποτίμησε τημαρτυρίατουεφεσίβλητου ωςαξιόπιστη. 15
(2)ΕσφαλμένατοπρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισε ότι οεφεσίβλητος δεν μπορούσε ναερωτηθεί στην αντεξέταση του κατάπόσο είχε καταδικαστείγια. κλοπή.
(3)Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε μαρτυρία πουδεστηριζότανσταδικόγραφα. Ηαξιολόγησηενόςμάρτυραανείναι αξιόπιστος ήόχι, 20 είναι καθαράθέματουπρωτόδικουΔικαστηρίου και κατά . κανόνατο Εφετείο σπάνιαεπεμβαίνει στο νααποφασίσει περί της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα.Στην υπόθεση Μόδε στος Πίτσιλλος ν. Δημητράκη Ευγενίου,
(1989)1Α.Α.Δ. (Ε)691,τοΔικαστήριο αναφέρειταακόλουθα: 25 30 "Οι υπόλοιποι λόγοιτης έφεσης στρέφονται ουσια στικάεναντίοντωνευρημάτωναξιοπιστίαςτουπρωτό δικουΔικαστηρίου. Στοδικαιϊκό μαςσύστημα η ευθύ νηγιατηδιαπίστωση των γεγονότων ανήκει κατ1εξοχή στο πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο έχει τηνευκαιρία ναακούσει τους μάρτυρεςκαινάεκτιμήσειτηναξιοπι7 στια τους στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιραςτης δίκης (Papadopoulos v. Stavrou
(1982)1 C.L.R. 321). Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις δικαιολογείται η επέμβαση τουΕφετείου στα ευρήματατουπρωτόδικου 277 Κούρρης,Δ. ΙεράΜητρόποληΠάφουν.Κυριάκου
(1992)Δικαστηρίου.Ηευθύνηγιατονπροσδιορισμότωνγεγο νότωνενόψεισυγκρουόμενων εκδοχώνβαρύνειτοπρω τόδικοΔικαστήριο.Η επέμβασητουΕφετείουσταευρή ματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου δικαιολογείται μόνο όταν αυτά αντιστρατεύονται τηνκοινή λογικήή 5 έρχονταισεαντίθεσημε αδιαμφισβήτηταμέρητηςμαρ τυρίας (βλέπε,μεταξύάλλων,Foumides v. TheRepublic
(1986)2 C.L.R. 73,Psaras &Anotherv. The Republic
(1987)2C.L.R.132).". Ο ευπαίδευτοςδικηγόροςτηςεφεσείουσας,υποστήριξε ίο ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δενέπρεπε να δεχτεί ως αξιόπιστητημαρτυρίατουεφεσίβλητου,καθότιενώαρνή θηκετηνυπογραφήτουστην απόδειξημε ημερομηνία8/5/ 82, αυτή αποδείχτηκε, με μαρτυρία εμπειρογνώμονα,ότι ήταν η δικήτου. Η απόδειξηκατατέθηκεστο Δικαστήριο 15 ωςΤεκμήριο8.Οευπαίδευτοςδικηγόροςτηςεφεσείουσας, εισηγήθηκε στοΔικαστήριο ότιακόμηέναςλόγοςγια τον οποίο τοπρωτόδικο Δικαστήριο δενέπρεπε ναθεωρήσει αξιόπιστητημαρτυρίατουεφεσίβλητου,είναιότιο εφεσί βλητος ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε απόδειξη για£20.000, 20 εννοώντας τηναπόδειξητης8/5/82,ενώηαπόδειξη ήταν στηνπραγματικότηταγια£16.
- Ηθέσητουεφεσίβλητου όπωςπροβλήθηκε απότονευπαίδευτο δικηγόροτου,είναιότιοεφεσίβλητος υπέγραψε όχι μόνο μιααπόδειξη,αλλάπολλές αποδείξειςκαι μετά-25 ξύ εκείνων των αποδείξεων, ήταν και η απόδειξητων £16.
- Ο συνήγορος τουεφεσίβλητου εισηγήθηκε ότιο εφεσίβλητος αμφισβήτησετηνυπογραφή τουστοΤεκμήριο 8,διότι του παρουσιάστηκε μιααπόδειξηηοποίαέγραφε ότι "ελήφθη απότονΧαράλαμπο Κυριάκουτοποσό των30 £16.000διάΧαράλαμπο και Ηλία Κυριακίδη".Εκείνοτο οποίοαμφισβήτησε ομάρτυραςσχετικά μετοΤεκμήριο8, είναι ότιη απόδειξηπουυπέγραψεδεν ανέφερεότι"ελή φθηαπότονΧαράλαμπο Κυριάκουτοποσό των£16.000 διά Χαράλαμπο και Ηλία Κυριακίδη". 'Οταν κλήθηκε ο « εμπειρογνώμονας, ανέφερε στημαρτυρίατουότιηυπο γραφή εκείνη ήταν του εφεσίβλητου, επιπλέον, όμως, ο μάρτυρας αυτός είπε ότι η φράση "διάΧαράλαμποκαι 278 1 ΑΛΛ ΙεράΜητρόποληΠάφουν.Κυριάκου Κοΰρρης, Δ. Ηλία Κυριακίδη", προστέθηκε μετά την υπογραφή της απόδειξης (Τεκμήριο 8). Κατάσυνέπεια, ο συνήγορος ει σηγήθηκε ότι όταν ο εφεσίβλητος ανάφερεότι δεν ήτανη υπογραφήτου,εννοούσεότι ότανυπέγραψετην απόδειξη 5 δενήτανμετο ίδιοπεριεχόμενο. Αφού εξετάσαμε τη μαρτυρία του εφεσίβλητου στο πρωτόδικοΔικαστήριο επί τουσημείου αυτού, καταλήξα μεστο συμπέρασμαότι μπορείναλεχθείότιη άρνησητου εφεσίβλητου ότιυπέγραψετηναπόδειξηγια£16.000,βασί10 ζεται στο ότι δενυπέγραψε τηναπόδειξηεκείνη,διότιπε ριείχε τηφράση"διάΧαράλαμπο καιΗλίαΚυριακίδη", η οποία αποδείχτηκε ότι προστέθηκε μετά την υπογραφή της. Επιπλέον, φαίνεται από τα πρακτικά, ότι δεν είναι 15 μόνο μ ΐα απόδειξη που υπέγραψε ο εφεσίβλητος, αλλά . πολλές αποδείξεις και μεταξύ εκείνων των αποδείξεων ήταν και μια απόδειξη των £16.
- Συνεπώς, ο λόγος αυτόςδενευσταθεί,καθότιη εφεσείουσα δεμαςέπεισεότι ημαρτυρίατου εφεσίβλητου αντικρουότανμετηναπόδει20 ξη,Τεκμήριο
- Στηνπαρούσαυπόθεση,καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δε δικαιολογείται η επέμβαση μας στα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αξιοπιστία τηςμαρτυρίαςτου εφεσίβλητου-ενάγοντα. «. 'Οτανο συνήγορος της εφεσείουσας ρώτησε τον εφεσί βλητο στην αντεξέτασή του, εάν είχε προηγούμενες κατα δίκες, ο συνήγορος του εφεσίβλητου έφερε ένσταση στην ερώτηση καιτοπρωτόδικοΔικαστήριο με ενδιάμεση από φαση του, αποφάσισε ότι η ερώτηση δεν μπορούσε να 30 γίνει αποδεκτή,καθότι δεν ήταν σχετική. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσείουσας υποστήριξε ότι η ερώτηση ήταν σχετική, καθότι αποσκοπούσε στο να κλονίσει την αξιοπιστία του εφεσίβλητου. Ο συνήγορος του εφεσίβλη του,υποστήριξε ότι ορθάαποφάσισετο πρωτόδικοΔικα35 στήβ^οότιηερώτησηδενήτανσχετική.Καιοιδύοδικηγό ροι, μαςπαρέθεσαναποφάσειςοι οποίες αναφέροντανσε 279 Κούρρηε, Δ. Ιερά ΜητρόποληΠάφουν.Κυριάκου
(1992)ποινικέςυποθέσεις. Τοθέμααυτό,όσον αφοράτιςαστικές υποθέσεις, πραγματεύεται το Σύγγραμμα "Cross on Evidence",4ηέκδοση,στιςσελίδες340και341. Έχουμε τη γνώμη ότι ορθάτο πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επέτρεψε την ερώτηση γιατολόγοότι δεν είναι σχετι- 5 κή. Το αν ο εφεσίβλητος είχε προηγούμενη καταδίκηγια κλοπή,είναι άσχετο μετο ανέλεγετην αλήθειαστηνπρο κειμένη περίπτωση, καθότι δεν μπορεί να λεχθεί ότι κά ποιοςπουκαταδικάστηκεγιακλοπήμπορείνακριθείταυ τόχροναότιδενλέειτηναλήθεια. 10 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εφεσείουσας, ισχυρίστη κε ότι εσφαλμένα το Δικαστήριο αποδέχτηκε μαρτυρία πουδεστηριζόταν σταδικόγραφα. Έχουμε τη γνώμη ότι η εισήγηση αυτή δεν ευσταθεί, διότι η μαρτυρία που δόθηκε στηρίζεται στα δικόγραφα \$ καιδεν υπήρξεπαρέκκλιση απότηναξίωσητου εφεσίβλη του. Περαιτέρω,οευπαίδευτοςσυνήγορος της εφεσείουσας, πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα παραγνώρισε το γεγονός ότι ο ενάγων όφειλε 20 νααποδείξει τηνύπαρξη της εγγράφουσυμφωνίας επίτης οποίαςστήριζετηναγωγήτου,πράγμαπουδενέπραξεκαι ηαγωγήτουσυνεπώς δενμπορούσε ναπροχωρήσει. Η σύ ντομη απάντησηστο σημείο αυτό,είναι ότι ο εφεσίβλητος ανέφερε στην έκθεση απαιτήσεως ότι απώλεσε το συμβό- ^ λαιοτο οποίο συνάφθηκε μεταξύτουκαιτης εφεσείουσας και ήταν πλέον ζήτημα αξιοπιστίας να αποφασίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο κατάπόσο αποδέχεται τη μαρτυ ρία του ή όχι, και το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε τημαρτυρίατου. 30 Για όλους τους πιο πάνωλόγους, ηέφεσηαπορρίπτε ται μεέξοδασεβάροςτης εφεσείουσας. Ηέφεσηαπορρίπτεται,μεέξοδα 280