IAJLA. 18Φ£0ρουαρΙου, 1992 [ΠΙΚΗΣ,ΧΡΥΣΟΓΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ.ΔΑηές] ΚΩΣΤΑΣΛΑΜΠΡΙΑΣ,ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣΗ/ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕ ΝΟΙΥΠΟ ΤΗΝΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΠΩΝΥΜΙΑINTERFABRICS TRADING, Εφεσείων, ν. ΧΡΥΣΟΣ&ΣΙΑ ΛΤΔ, Εφεσίβλητων. (Πολιτική ΈφεσηΑρ.7730). 5 Σύμβαση —Πώληση αγαθώνδυνάμει γραπτήςσυμφωνίας, πουπεριε χόταν σε τιμολόγιοπου περιείχετυπωμένουςόρουςέναςαπότους οποίους τροποποιήθηκε με κοινή συναίνεση των διαδίκων — Κατάπόσο η τροποποίηση είχε ουδετεροποιήσει τηνόληέγγραφη συμφωνία. Σύμβαση— Πώλησηαγαθών—Αποδοχή τωνεμπορευμάτωναπό τον αγοραστή και καταβολή μέρουςτου τιμήματοςπώλησης — Κατά πόσοο αγοραστήςεδικαιούτο ναπροβάλειισχυρισμό για ακαταλ ληλότηταήμη εμπορευσιμότητα τωνεμπορευμάτων. 10 Πώλησηαγαθών— Κατάποσό ήτανπώληση μεβάση δείγμα ήπώλη σηκαθορισμένωνεμπορευμάτων. <£ 20 25 Με αγωγήτουο εφεσείωναπαιτούσεαπότηνεφεσίβλητηεται ρείαποσόΛΚ397.50σεντ πουαντιπροσώπευετουπόλοιποτουτιμήματος πώλησης υφάσματος καθορισμένης ποσότητας και ποιό τητας. Η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία περιλαμβανόταν σε τιμολόγιο του εφεσείοντα,ημερομηνίας 1.3.85,το οποίο περιείχε τυπωμένους όρους οι οποίοι μεταξύάλλων α) απέκλειαν τηνεπι στροφή των εμπορευμάτων, β) προέβλεπαν ότι παράπονα γιατην ποιότητα και ατέλειες των εμπορευμάτων μπορούσαν ναυποβληθούν μόνο εφόσο διατυπώνονταν γραπτώς μέσα σε 24 ώρες μετά τηνπαράδοση,καιγ) τα τιμολόγια εξοφλούνταν μέσα σε 7 μέρες. Αυτός ο τελευταίος όρος τροποποιήθηκε μεκοινή συναίνεση των διαδίκων και η αποπληρωμή συμφωνήθηκε ναδιενεργηθεί μεμη νιαίεςδόσειςύψουςΛΧ50. Μετάτηνσυμφωνίαηεφεσίβλητη εταιρείακατέβαλε στονεφεσείοντα ποσό ΑΧ 120 μέρος του οποίου χρησιμοποιήθηκε γιατην εξόφληση προηγούμενου χρέους της εφεσίβλητης καιτο υπόλοιπο διατέθηκεέναντιτου τιμήματος πώλησηςστην επίδικησυμφωνία, 281 Ααμπρίαςν.Χρυο©6&ΣίαΑτβ
(1992)αφήνοντας υπόλοιπο ΛΚ397.50σεντ. Μετά την πληρωμή της τε λευταίαςδόσηςηεφεσίβλητη αρνήθηκενακαταβάλειοποιοδήποτε άλλοποσόπροβάλλοντας σανδικαιολογίατηνκακή ποιότητατων Εμπορευμάτων και συγκεκριμένα, κατά τον ισχυρισμό της,ότι το ύφασμα ήταν ελαττωματικό διότι ξεθώριαζε κατά το σιδέρωμα 5 Παράτηνδιαπίστωση αυτή, πουείχεγίνειτηνεπαύριοτηςπαρα λαβήςτουυφάσματος,η εφεσίβλητη ούτεκατάγγειλετηνσυμφωνία ούτε την αποκήρυξε ενώ αντίθετα συνέχισε να χρησιμοποιεί το ύφασμαγια τησυρραφήσάκκωνκαινακαταβάλλει δόσεις έναντι . „ 1 U τηςοφειλής τηςστονεφεσείοντα. ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο δέχθηκετηνεκδοχήότιταεμπορεύ ματα ήσαν ελαττωματικά, έκρινε ότι η έγγραφη συμφωνία της 1.3.85ουδετεροποιήθηκε λόγωτης τροποποίησης ενός των όρων τηςκαιαποφάσισεότιη συμφωνία μεταξύτωνδιαδίκωνισοδυνα μούσεμεπώλησηεμπορευμάτωνμεδείγμαδυνάμειτωνδιατάξεων 15 του άρθρου 17τουπερί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου,κεφ.267 που καθιστούσαν εξυπακουόμενο όρο μιας τέτοιας συμφωνίας ότιτα εμπορεύματα θαήσανελεύθερα απόκάθεελάττωμαπουθατα κα θιστούσε μη εμπορεύσιμα καιπου δεν μπορούσε να διαπιστωθεί ~μετά απόλογικήεξέταση τουδείγματος.Σαναποτέλεσμα τοπρω- ^ " τόδικοΔικαστήριο απέρριψετηναγωγή καιδιέταξετηνεπιστροφή τουυφάσματοςαπότην εφεσίβλητη, παρά το γεγονός ότι δενείχε εγερθείοποιαδήποτεανταπαίτηση. Αποφασίσθηκεότι: α)Καμιάαρχήείτετουδικαίουτωνσυμβάσεων είτετουδικαί- 25 ουπουαφορά τηνπώληση αγαθώνδεν απαγορεύειτηνμετατροπή με κοινή συναίνεση όρου έντυπης συμφωνίας και μάλιστα όρου δευτερεύουσας σημασίας (warranty)όπως είναι οι όροι πουαφο ρούν,στηναπουσίασυμφωνίαςπερίτουαντιθέτου, τοχρόνοαπο- - η πληρωμής της τιμής των αγαθών,και κατά συνέπεια το συμπέρα- •*" σμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι με την τροποποίηση του τρόπου αποπληρωμής είχε ουδετεροποιηθεί ολόκληρη η έγγραφη συμφωνίατης1.3.85 ήτανανυπόστατο. β) Η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων αποτελούσε συμφωνία γιαπώλησηκαθορισμένων εμπορευμάτωνη κυριότητατωνοποίων 35 είχε περιέλθει στον αγοραστή σύμφωνα με τις διατάξεις τουάρ θρου 20 του περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου κεφ. 267. Και αν ακόμα επρόκειτο για πώληση αγαθών με δείγμα σύμφωνα με το άρθρο 17τουκεφ.267 τοαποτέλεσμα στο οποίοείχεκαταλήξει το .* πρωτόδικοΔικαστήριο θαήτοκαιπάλιεσφαλμένο,διότιπαραβίασητων όρων πουεξυπακούονται απότις διατάξειςτουεδαφίου 2 του άρθρου 17παρέχειτοδικαίωμαστον αγοραστήνααπορρίψει ταεμπορεύματαμέσασεεύλογο χρόνοπράγμαπουστηνπροκειμέ νη περίπτωση η εφεσίβλητη ουδέποτε έπραξε. Αντίθετα απότην όλη μαρτυρία ήταν φανερό ότι είχε αποδεχτεί τα εμπορεύματα 45 όπωςπροβλέπεταιστοάρθρο42τουκεφ.267. 282 1 ΑΛΛ. Ααμπρίας ν.Χρυσός&Σία Λτ6 γ) Η διαταγή για επιστροφή του υφάσματος ήταν παράδοξη, ενόψει της ανυπαρξίας οποιασδήποτε ανταπαίτησης καιενόψει του ότιη επιστροφή του υφάσματος δενήταν δυνατή εφόσο αυτό είχεμετατραπεί σε σάκκους. ' Η έφεσηεπιτράπηκεμεέξοδα. Η πρωτόδικηαπόφασηπαραμε ρίστηκεκαι αντικαταστάθηκεμε απόφασηυπέρτον εφεσείονταγια ποσόAK397J0 σεντπλέονέξοδα. 10 Υπόθεσηπουαναφέρθηκε: TalyoaLtdv. Soteriou
(1982)1CJJL. 777 Έφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Μιχαηλίδης, ΕΛ.) 15 πουδόθηκε στις 29 Ιουνίου, 1988 (Αρ. Αγωγής 1459/87)η αγωγή του εναντίον των εναγομένων για £429,45 σεντ αξία υφάσματος καθορισμένης ποσότητας και ποιότητας απορρίφθηκε. Μ. Φλωρίδης, γιατον εφεσείοντα. 20 Λ. Μάγος,γιατους εφεσίβλητους. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσειο Δικαστής Γ. Μ.Πικής - ΠΙΚ.ΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων, υφασματέμπορος, πώλησε στους εφεσίβλητους, ράπτεςκαι εμπόρους έτοιμων ειδών 25 ρουχισμού, ύφασμακαθορισμένης ποσότητας καιποιότη τας έναντιποσού £429,45σ. Ησυμφωνία συνομολογήθηκε την 1/3/1985 και ενσωματώθηκε σε γραπτή σύμβαση της ίδιας ημέραςκατά την οποίαεπίσης παραδόθηκετοπωληθένεμπόρευμα. 30 Εκτός απότον καθορισμό του είδους, ποσότητας και ποιότητας του εμπορεύματος η συμφωνία περιείχε και τρεις άλλους όρους μετουςοποίους, 283 HIutifoA. Λαμπρίαςν.Χρυσός&ΣίαΛτ6
(1992)(α)Αποκλειόταν η επιστροφήτωνεμπορευμάτων. (β) Παράποναγιατηνποιότητακαιατέλειες τωνεμπο ρευμάτων μπορούσανναυποβληθούν μόνον εφόσο διατυπώνοντανγραπτώςμέσα σε24ώρες μετάτην παράδοση,και 5 (γ)Τιμολόγια εξοφλούνται μέσασε7μέρες. Ο χάρτης στον οποίο αναγράφηκε η συμφωνία ήταν τύποςτιμολογίου μετηνεμπορική επωνυμίατου εφεσείο ντα στην επικεφαλίδα. Οτελευταίος όρος της συμφωνίας τροποποιήθηκε κοινή συναινέσει καιηαποπληρωμή συμ- 10 φωνήθηκεναδιενεργηθεί μεμηνιαίεςδόσεις,ύψους£50.Μετάτησύναψη της συμφωνίας οι εφεσίβλητοι κατέ βαλαν στον εφεσείοντα συνολικά ποσό £120.-σε τρειςδό σεις,το οποίο ο εφεσείων διέθεσε έναντι των χρεώντων εφεσίβλητων ωςεξής: ποσό £88,50σ. για εξόφλησηπροη γούμενου χρέους καιτο υπόλοιπο έναντι της οφειλής των εφεσίβλητων βάσει τηςσυμφωνίας της1/3/85, αφήνοντας υπόλοιπο £397,50σ. Ητελευταία δόση £30.-καταβλήθηκε απότουςεφεσίβλητους στις26/4/85. Μετάτηνημερομηνία εκείνηοιεφεσίβλητοι αρνήθηκαννακαταβάλουνοποιοδή ποτε άλλο ποσό προβάλλοντας ωςδικαιολογία την κακή ποιότητατηςπαραλαβήςτωνεμπορευμάτωνδιαπίστωσαν ότι το ύφασμα ήταν ελαττωματικό διότι ξεθώριαζε κατά το σιδέρωμα. Παρά τη διαπίστωση αυτήδεν κατάγγειλαν τη συμφωνία, ούτε την αποκήρυξαν.Αντίθετα, συνέχισαν ναχρησιμοποιούν τούφασμαγιατησυρραφήσάκκωνκαι να καταβάλλουνδόσεις έναντι τηςοφειλής τους στον εφε σείοντα. Τοδικαστήριο έκρινε ότι: (α)Ταεμπορεύματαήτανελαττωματικά. (β) Η συμφωνία της 1/3/85 ουδετεροποιήθηκε 30 (neutralised) λόγω τηςτροποποίησης ενός τωνόρωντης, και (γ) 'Οτι υπόκειτο στις διατάξεις τουάρθρου 17 του 284 15 20 25 lAJV^. ΛαμπρΙαςv.Χρυσός&ΣΙαΛ*6 Πwife,Δ. Περί Πωλήσεως Αγαθών Νόμου, ΚΕΦ. 267, που καθι στούν εξυπακουόμενο όρο συμφωνίας γιαπώληση εμπο ρευμάτων με δείγμα, ότι αυτάθα είναι ελεύθερα παντός ελαττώματοςτοοποίοτακαθιστάμηεμπορεύσιμακαιτο 5 οποίοδεμπορούσε ναδιατυπωθείκατόπινλογικήςεξέτα σηςτουδείγματος. Ωςαποτέλεσματωνδιαπιστώσεωναυτώντοπρωτόδι κο δικαστήριο απεφάνθηότι οι εναγόμενοι απαλλάττονταν οποιασδήποτε υποχρέωσης για την καταβολή του 10 υπολοίπου1της τιμής πώλησης, £397,50 α, που ήταν το επίδικο θέμα της αγωγής. Συγχρόνως διάταξε,παρά την απουσία οποιασδήποτεανταπαίτησης, όπως οι εφεσίβλη τοι επιστρέψουν τα αγαθάταοποία αγόρασαν.Το μέρος αυτό της απόφασηςείναι παράδοξο γιατί πρώτο δενεπι15 διώκεταιτέτοια θεραπείακαι δεύτερο δεν ήτανδυνατήη επιστροφήτων εμπορευμάτων,αφούείχαν μετατραπείσε σάκκους. Οι εφεσείοντες υπέβαλαν ότι η ετυμηγορία τουδικα στηρίου είναι εσφαλμένη,καθώςκαιοι λόγοι που οδήγη20 σαν σ' αυτή. Αμφισβήτησαν το εύρημα ότι επρόκειτο για πώληση βάσει δείγματος καθώςκαι το συμπέρασμα που συνάγεταιαπότηναπόφαση τουπρωτόδικουδικαστηρίου ότι οι εφεσίβλητοι κατάγγειλανήαποκήρυξαντησυμφω νία. <• ***** r \ΰ 25 Ηέφεσο ευσταθεί. Ο λόγος για τον οποίοπαραμερί στηκεησυμφωνία των μερών της 1/3/85 είναιανυπόστα τος. Καμιάαρχή τουδικαίουτων συμβάσεων, ΚΕΦ. 149, ή τουδικαίουπουαφοράτην πώλησηαγαθών,ΚΕΦ.267, δεν απαγορεύειτη μετατροπή,κοινήσυναινέσει,όρουτης 30 συμφωνίας και μάλιστα όρου δευτερεύουσας σημασίας (warranty),όπως είναι οι όροι που αφορούν,στην απου σία συμφωνίας περί του αντιθέτου,το χρόνοαποπληρω μήςτηςτιμήςτωναγαθών.('Αρθρο 11, ΚΕΦ.267). Ησυμφωνία των διαδίκωνδιατήρησε την ισχύτης με 35 tW τροποποίησηπουείχαν συμφωνήσει τα μέρη. Η συμ φωνία προσδιόριζε τα αγαθάταοποίαεπωλούντοκαθώς 285 EHuiifeA. ΑαμπρΙαςv.Χρυσός&ΣΙβΑτβ
(1992)και τηνποιότητα τους. Συνεπώς επρόκειτο για συμφωνία η οποία διεπόταν από τιςδιατάξεις του άρθρου 19 του ΚΕΦ.267, δηλαδήγιαπώλησηκαθορισμένων εμπορευμά των η κυριότητα των οποίων περιήλθε στον αγοραστή σύμφωνα μετις διατάξειςτουάρθρου20, ΚΕΦ.267. (Βλ. 5 επίσης TaylonLtdv. Soteriou
(1982)1GLR., 777). Και ανακόμαεπρόκειτο γιαπώλησηαγαθών,η οποία υποκειτο στις διατάξεις τουάρθρου 17,το αποτέλεσμα στο οποίοκατάληξετοπρωτόδικοδικαστήριοθαήτανκαι πάλι εσφαλμένο. Παραβίασητωνόρων που εξυπακούο- ίο νταιαπότις διατάξειςτουάρθρου17
(2)παρέχειτοδικαί ωμα στον αγοραστή νααπορρίψει τα εμπορεύματα μέσα σεεύλογοχρόνο.Στηνπροκείμενηπερίπτωσηοι εφεσίβλη τοι ουδέποτεαπέρριψανταεμπορεύματα. Τουναντίοντεκ μηριώνεται απότις πράξεις τους ότι αποδέκτηκαν τα15 εμπορεύματα όπως προβλέπεται στο άρθρο42τουΚΕΦ. 267. Παρόλο που διαπίστωσαν ταελαττώματα τα οποία εξέθεσαν στο δικαστήριο, ξεθώριασμα του υφάσματος κατά το σιδέρωμα, όχι μόνο δεντααπέρριψαν αλλάτα χρησιμοποίησαν γιατους σκοπούς του εμπορίου τους και 20 συνάμα προέβησαν στην καταβολή οφειλόμενων δόσεων, πράξεις που συνάδουν αποκλειστικά με αποδοχήτων εμπορευμάτων. Εφόσο γίνονται αποδεκτάτα εμπορεύμα τατοδικαίωματουαγοραστήπεριορίζεται στη διεκδίκηση αποζημιώσεων για τηζημίατην οποίανυπέστη λόγω των 25 ελαττωμάτων τα οποία περιείχαν τα εμπορεύματα. Απαί τησηγια αποζημίωση δεν υποβλήθηκε, συνεπώς και στην περίπτωση που ήταν ορθήηδιαπίστωση του δικαστηρίου ότι ηπώληση καλυπτόταν απότιςδιατάξεις του άρθρου 17του ΚΕΦ.267 καιπάλιν έπρεπεναπροβεί στην έκδοση30 αποφλασης υπέρ τωνεφεσειόντων γιατο υπόλοιποτης τιμήςπώλησης των εμπορευμάτωνταοποίααποδέκτηκαν. Ηέφεσηεπιτρέπεται μεέξοδα. Ηπρωτόδικη απόφαση παραμερίζεται και αντικαθίσταται μεαπόφασηυπέρ του ενάγοντος (εφεσείοντα) γιαποσό£397,50σ.πλέον έξοδα. 3 5 Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 286