(1992)28Φεβρουαρίου, 1992 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ.Δ/στής] GIRCOTIS&ACHUJJEOSLIMITED, Ενάγοντες, ν. CHR.Μ.SARUS& CO.M.S.ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εναγομένων. (ΥπόθεσηΝαυτοδικείουΑρ. 100/90). Δικονομία Ναυτοδικείου—Αίτησηγια οχύρωσηδιατάγματος τον Δι καστηρίου για επίδοση ειδοποίησης του χλητηρίον εντάλματος εκτόςδικαιοδοσίας— Μη αναφοράστηναρχική αίτησητης ιθαγέ νειαςτουεναγομένου, κατάπαράβαση τηςρητήςπρόνοιαςτουκα νονισμού24 των θεσμώνΝαυτοδικείου—Καθιστάτοαρχικόδιά- ^ τάγμαακυρώσιμο. Δικονομία Ναυτοδικείου— Διάταγμαεπίδοσης εκτός δικαιοδοσίας εκδοθένμετάαπόμονομερήαίτηση— Μη αποκάλυψη της φορτω τικήςη οποία περιείχε ρήτραδικαιοδοσίας αλλοδαπού δικαστη ρίου — Είναι αντικειμενικά ουσιώδης παράλειψηπου οδηγεί σε 10 ακύρωσητοναρχικούδιατάγματος. Σε αγωγή για αποζημιώσεις για ζημιά πουπροκλήθηκε σε εμπορεύματα τηςενάγουσας πουμεταφέρονταν από τηChioggla στηΛεμεσόμετοεναγόμενο2πλοίο,ιδιοκτησίαςτης εναγόμενης1 εταιρείας,ηενάγουσαζήτησε μεμονομερήαίτησηκαιπήρεδιάταγ- ^ μα τουΔικαστηρίου πουεπέτρεπε τηνεπίδοση ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη 1 εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Στην εν λόγω μονομερή αίτηση αναφερότανη διεύθυνση τηςεναγόμενης 1στην Ελλάδα αλλά δεν αναφερόταν η ιθαγένεια της. Επιπλέον δενέγινε καμμιά αναφοράστην ύπαρξη 20 φορτωτικής ηοποία περιλάμβανε ρήτρα αποκλειστικήςδικαιοδο σίας των ελληνικών δικαστηρίων.Οι εναγόμενοι ζήτησανακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος,παραμερισμότης επίδοσης και γενι κάαναστολήτηςδιαδικασίας. i J Αποφασίσθηκεότι: (α) Ηαναφοράτηςδιεύθυνσης τηςεναγομένης 1στην αίτηση δεν καθόριζε τηνιθαγένεια τους και κατάσυνέπεια υπήρχε παρά βαση τωνεπιτακτικών προνοιών του κανονισμού 24των θεσμών 360 1ΑΛΛ. Glrcotls&Achtieoer.SarlleCo και άλλον Ναυτοδικείου. 5 (β) Η μηαποκάλυψη της φορτωτικής στο Δικαστήριο ήταν αντικειμενικάουσιώδης καιηπιθανήεπιρροήτης στηνάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ήταν πολύ μεγάλη. Η μη αποκάλυψη δεν είχε γίνει από αβλεψίααλλά μόνο γιατην διευκό λυνση τηςέκδοσης του αρχικούδιατάγματος που ζητούσανοι ενά γοντες, πράγμα που αποτελούσε λόγο για ακύρωση τουαρχικού διατάγματος. Η αίτησηέγινε αποδεχτήμε έξοδα. 10 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Zachariades Ltd v.Eeonowides
(1989)1CJJt. 437· Δημητρίου v. The Dolphin Insurance Company Limited, ΥπΑΙαυτοδικείουαρ.337/86,Απόφαση23/5/90· 15 Χατζηκυριάκου (Φρον-Φρου Μπισχόττα) Ατδ v. 23m Israel Navigation Co Ltd,
(1992)1ΑΑΔ.204TheHagen
(1908)P.189· Altobeique v. M/vNada
(1985)1C.LR. 543National Line v.Ship"Sunset"
(1986)1CLR.393Brinks Mat Ltdv. Bcombe [1988]1W.LR.1350 20 PhassouriPlantations v.Adriatica
(1985)1CLJt. 290The "Makefjetl"[1976]2Lloyd'sRep.
- Αίτηση. Αίτηση από τους εναγόμενους 1για διαταγή τουΔικα στηρίου με την οποία ναακυρώνεται α) η επίδοση της ει25 δοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και β) η διαταγή ημερ. 13.6.90 με την οποία δόθηκε άδεια επίδοσης εκτός της δικαιοδοσίας. Μ. Μοντάνιος, γιατους αιτητές -εναγομένους
- Α. Χαβιαράς, γιατους καθ'ων ηαίτηση- ενάγοντες. 30 Cur. adv. vult. 361 Gircotis &Achileosv. Sariis Coκαι άλλον
(1992)ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ Δ., ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Οι αιτητές με την παρούσα αίτηση ζητούν την ακύρωση της επίδοσης ειδοποίησηςτουκλητηρίου εντάλματοςστην αγωγή και ακύρωση του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13 Ιουνίου,1990, μετηνοποίαδόθηκεάδεια 5 επίδοσης εκτόςτηςδικαιοδοσίας. Οι αιτητές βασίζονται στους πιο κάτω νομικούς λόγους:
- Καμιά μαρτυρίαήαπόδειξηδεν τέθηκε ενώπιον τουΔικαστηρίου αναφορικά μετην ιθαγένειατων ενα- ^ γομένων.
- Οι ενάγοντες είναι ένοχοι απόκρυψηςουσιωδών γεγονότων απότοΔικαστήριοστηδιαδικασίατηςέκδο σηςτουπροσβαλλόμενουδιατάγματος. 3.ΤοΔικαστήριο τούτοδενμπορείνααποτελέσει το 15 κατάλληλο Δικαστήριο και ή το Δικαστήριο ευκολίας (forum convenience)γιατηνεκδίκασητηςυπόθεσης. Οι ενάγοντες καταχώρισαν την αγωγή αυτήεναντίον δυο εναγομένων. Των αιτητών στην παρούσα αίτησηκαι του πλοίου M.V. PELLA υπό Ελληνική Σημαία με την 20 οποίαζητούν:(α)Αποζημιώσεις απότους εναγομένους αρ. 1και2 για ζημιάκαι/ήαπώλειαπουπροκλήθηκε στο εν λόγω φορτίον ύψους ΛΚ1350 πλέον ΛΚ231.50 έξοδακατά την διάρκεια της μεταφοράς του από τη Chioggia στη 25 Λεμεσό κατά ή περί την περίοδο ΑυγούστουΣεπτεμβρίου 1989 που οφειλόταν στην εκ μέρους των εναγομένων παράβασησυμφωνίας μεταφοράςκαι/ή κα θήκοντος και/ήαμέλειαςκατάή περίτην μεταφορά του ενλόγωφορτίου. 30 (β) Τόκονπρος9%επίτωνενλόγωποσών. Το Δικαστήριο σε μονομερή αίτηση των εναγόντων 362 1 ΑΛΛ Gircotis &Achileos v. SarUsCo και άλλον ΣτυλιανΙοης,Α. έδωσε άδεια επίδοσης ειδοποίησης του κλητηρίου στους εναγομένους αιτητές εκτός της δικαιοδοσίας στηδιεύθυν ση Ακτή Ποσειδώνος 14-16,Πειραιάς 18531, Ελλάδα με διπλοσυστημένο ταχυδρομείο. . 5 Έγινε επίδοση στους αιτητές -εναγομένους αρ. 1-οι οποίοι,μεάδειατουΔικαστηρίου,καταχώρισανεμφάνιση υπόδιαμαρτυρία.Σύμφωναμετους όρους της εμφάνισης, οιαιτητέςκαταχώρισαντηνπαρούσααίτηση. Η έκδοση άδειαςγια επίδοση εκτός της δικαιοδοσίας 10 διέπεται απότον Κανονισμό 24 των Διαδικαστικών Κα νονισμών τουΑνωτάτου Δικαστηρίου (Δικαιοδοσία Ναυ τοδικείου), ο οποίος απαιτεί την ικανοποίηση των πιο κάτωπρουποθέσεων:15 (α) Μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ή τονΔικαστήότιοενάγωνέχεικαλόαγώγιμοδικαίωμα: (β)Στοχεία ότι ηαγωγή είναι κατάλληλη για ναεκ δικαστεί στηνΚύπρο. (γ) Μαρτυρία αναφορικά με τον τόπο ή τη χώρα πουμπορεί ναβρεθεί οεναγόμενος. Και 20 25 δ)Μαρτυρίαγιατηνιθαγένειατουεναγομένου. (Βλ., μεταξύ άλλων, ZachariadesLtd v.Economides
(1989)1 C.L.R. 437· Ανθιμος Δημητρίου v. 1. The Dolphin Insurance CompanyLimitedxcuΑλλον,Υπόθεση Ναυ τοδικείουΑρ. 337/86, (Απόφασηδόθηκεστις23Μαΐου, 1990, δε δημοσιεύτηκε ακόμα)· Άλκης Χατζηκυριάκου (Φρου-ΦρουΜπισκόττα)Ατδ καιZim IsraelNavigation Co Ltd, Υπόθεση Ναυτοδικείου Αρ. 203/89,
(1992)1 Α.Α.Δ.204. ΗπρόβλεψητουΚανονισμού 24 είναιεπιτακτική. 30 Ηδικαιοδοσία τουΔικαστηρίου, κατ*αρχή,περιορίζε ται εντός της περιοχής της επικράτειας της Δημοκρατίας και σεπολίτες τηςΔημοκρατίας εκτός αυτής.Ηδικαιοδο- ' 363 ΣτνλιανΙΑης,Α. Gircotis &AchUcosv. SarlisCoκαι άλλον
(1992)σία πάνω σε πρόσωπα που ευρίσκονται εκτός ενόςκρά τους και δεν έχουν την ιθαγένεια του είναι δημιούργημα τουπερασμένουαιώνα.ΤοΔικαστήριοαναλαμβάνειτηδι καιοδοσία αυτήμεπολλή προσοχήκαιπερίσκεψη,ύστερα από άσκηση διακριτικής ευχέρειας, με βάση ορισμένους 5 κανόνες. Η επίδοση εκτός της δικαιοδοσίαςείναι,κατ' ανάγκη, εκπρώτης όψεως, επέμβασηστην αποκλειστική δικαιοδο σία της κυριαρχίας της ξένης χώρας στην οποία γίνεται επίδοση. 10 Για την ανάληψη δικαιοδοσίας εναντίον προσώπου εκτόςτηςδικαιοδοσίαςπρέπειναικανοποιηθούνοιπροϋ ποθέσεις πουπρονοούνταιστονΚανονισμό
- Παράβαση τωνκανόνωνοδηγείσεακύρωσητηςδιατα γήςγιαεπίδοσητης ειδοποίησης εκτόςτηςδικαιοδοσίαςή 15 καιτηςεπίδοσης. Στην παρούσα υπόθεση οι αιτητές εναγόμενοι αρ. 1 αναφέρονται στοκλητήριο "Chr.Μ.Sarlis&Co.M.S. από τηνΕλλάδα." Στην ένορκο δήλωση του Παντελή Παντελή από τη 20 Λευκωσία, στην οποίαβασίστηκε ηαίτησηγιατην έκδοση του διατάγματοςγια άδειαεπίδοσης,καμιάαναφοράδεν γίνεται στην ιθαγένειατων εναγομένων αρ. 1.Στην παρά γραφο 11 αναφέρεται μόνο ότι ηδιεύθυνση των εναγομέ νων αρ. 1είναι αυτήπουφαίνεταιστο άιτητικότης αίτη- 25 σης και η αποστολή ειδοποίησης του κλητηρίου στη διεύθυνσηαυτήθαπεριέλθει σεγνώση τους.Αυτόδεν ικα νοποιείτηνπροϋπόθεσητουΚανονισμού
- Η αναφορά της διεύθυνσης των εναγομένων αιτητών δενκαθορίζειτην ιθαγένειατους. 30 Ηπαράλειψηαυτήδενείναιαπλήπαρατυπία. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για ανάληψη 364 ΧΑΛΛ Gircotis &Achileos τ.SarlisCoκαιάλλον ΧτνλιανΙοης, Δ. δικαιοδοσίας εναντίον προσώπων εκτός τηςδικαιοδοσίας με επίδοσητης ειδοποίησης τουκλητηρίου ασκείταισεαί τηση που υποβάλλει ο ενάγων, στην απουσία του άλλου μέρους (ex parte), με παρέκκλιση απότη γενική αρχήτου 5 Δικαίουaudi alteram partem. Ηδιαδικασίααυτήόμωςεπι βάλλει στον αιτητήτην αποκάλυψηστο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροήστηδικαστικήκρίση. Ηαίτησηαυτήείναιυψίστης πίστεως (uberrima fides). JQ Οαιτητήςέχει καθήκοναφέρει σεγνώση τουΔικαστη ρίου οποιαδήποτεγνωστά γεγονότα ή που με εύλογη επι μέλεια θαεγνώριξε, ταοποίαμπορεί ναείναι ευνοϊκάγια τον απόντα εναγόμενο ή τα οποία μπορεί να ασκήσουν οποιαδήποτεεπιρροήστηνκρίσητουΔικαστηρίου. 15 Παράλειψη παρουσίασηςουσιαστικώνγεγονότων ενώ πιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: "Δεν σας ακούωπλέον" και ακυρώνειτηδιαταγή πουέδωσε,χωρίς ναεξετάζει τηνουσία. 2 0 Στηνυπόθεση TheHagen, [1908]P. 189, στησελ. 201,ο ΔικαστήςFarwell είπε:- 25 "Inasmuch as the application is made ex parte, full and fair disclosure is necessary, as in all ex parte applications, and a failure to make such full and fair disclosure would justify the Court in discharging the order, even although the party might afterwards be in a position tomake another application." (Βλ. Aitobeiqui v. M/v Nada and Another
(1985)1 C.L.R. 543* NationalLine v. Ship "Sunset"
(1986)1 C.L.R. 30 393' Ανθιμος Δημητρίου, (παραπάνω)). Στην απόφαση Brink's Mat Ltd v. Elcombe (C.A.) [1988] 1 W.L.R. 1350 ο Δικαστής Ralph Gibson είπε στη σελ. 1356:365 £τυλ&ανίοης,Δ. Gircotis &Achlleosv. SarlisCoκαιάλλον
(1992)"In considering whether therehas been relevant non disclosure and what consequence the court shouldattach to any failure to comply with the duty to make full and frank disclosure, the principles relevant to the issues in these appeals appear to me to include thefollowing.
(1)5 The duty of the applicant is to make "a full and fair disclosure of all thematerialfacts:' seeRex v. Kensignton Income Tax Commissioners, Ex parte Princess Edmond dePolignac[1917]1K.B.486,514,perScruttonL.J.
(2)Thematerialfacts arethosewhichitis materialfor 10 the judge to know in dealing with the application as made:materiality is tobe decidedbythecourtandnot by the assessment of the applicant or his Legal advisers: see Rexv. Kensington IncomeTax Commissioners,perLord Cozens-Hardy M.R., at p. 504, citing Dalgiish v. Jarvie 15
(1850)2 Mac.& G.231,238, and Browne- Wilkinson J. in Thermax Ltd. v. Schott Industrial Glass Ltd. [1981] F.S.R.289,295.
(3)The applicant must make proper inquiries before making the application: see Bank Mellat v. Nikpour 20 [1985] F.S.R. 87.The duty of disclosure therefore applies not only tomaterialfacts known totheapplicant but also to any additional facts which he would have known if he hadmadesuchinquiries.
(4)Theextent of theinquiries whichwillbeheldtobe 25 proper, and therefore necessary, must depend on all the circumstances of the case including (
- a)the nature of the case which the applicant is making when he makes the application; and (
- b)the order for which application is made and the probable effect of the order on the 30 defendant: see, for example, the examination by Scott J. of the possible effect of an Anton Piller order in Columbia PictureIndustnes Inc. v.Robinson[1987]Ch. 38; and (c)the degree of legitimate urgency andthetime available for themaking of inquiries:see per SladeL.J. in 35 Bank MeUatv.Nikpour [1985]F.S.R.87,92-93. 366 1ΑΑΛ. 5 Gircotis&Achlleosv. SarUsCoκαιάλλον ΣτνλιανΙοης,Δ.
(5)If material non-disclosure is established the court will be "astute to ensure that a plaintiff who obtains [an ex parte injunction] without full disclosure ...is deprived of any advantage hemay have derived by thatbreach of duty:'see per Donaldson LJ. in Bank Mellat v.Nikpour, at p. 91,citingWarrington LJ. IntheKensigntonIncome Tax CommissioneΓS,case [1917]1K.B. 486,509.
(6)Whether the.fact not disclosed is of sufficient materiality to justify or require immediate discharge of 10 the order without examination of the merits depends on >the importanceof thefact to theIssues which were to be decided by the judge on the application. The answer to the question whetherthenon-disclosure was innocent,in thesense thatthefact was notknown tothe applicant or 15 that its relevance was not perceived, is an important ~ consideration but not-decisive by reason of the duty on the applicant to make all proper inquiries and to give careful considerationtothecase being presented. 20
(7)Finally, it "is not for every omission that the injunction will be automatically discharged. A locus poenitentiae may sometimes be afforded:' per Lord Denning-M.R..in Bank Mellat v. Nikpour [1985]F.S.R. 87,90." Η μεταφορά των αγαθών, απότην οποία εγείρεται η 25 απαίτηση στην παρούσα αγωγή, περιέχεταισεφορτωτική ηοποίαδενπαρουσιάστηκε στοΔικαστήριο από τους ενά γοντες στη μονομερή αίτηση.Η ρήτρα 3 τηςφορτωτικής έχει:30 "3. JURISDICTIONAny claim against the Carrier arising under this Bill of Lading shall be decided according to theGreek Law andin the Courts of Piraeus Greece,to theexclusivejurisdiction of which theCarrier andthe Merchantsubmit themselves." Η φορτωτική προνοεί για αποκλειστική δικαιοδοσία 35 τωνϊΔικαστηρίωντου Πειραιά Ελλάδαςκαιεφαρμοστέο 367 Στυλιανίδης,Δ. Gircotis &Achlleos v.SarUsCo και άλλον
(1992)Δίκαιοτο Ελληνικό. ΣεμιασειράυποθέσεωνΑγγλικώνκαιΚυπριακώνέχει αποφασιστεί ότι,ανεξάρτητααπό τηνπρόβλεψηγιααπο κλειστικήξένη δικαιοδοσία, τοΔικαστήριοτούτοέχει δια κριτικήευχέρεια νααναλάβειδικαιοδοσίαεάνοδιάδικος, 5 ο οποίος επιζητάτην άσκηση δικαιοδοσίαςαπότο Δικα στήριο τούτο, παρουσιάσει σοβαρούς λόγους ότι είναι πρέπον καιδίκαιοκάτωαπό τοσύνολοτων περιστάσεων της υπόθεσης ηδίκη ναγίνει στην Κύπρο.(Βλ. Phassouri Plantations v.Adnatica
(1985)1C.L.R. 290, όπουηπροη- 10 γούμενη νομολογία Αγγλίας καιΚύπρουαναφέρεται* The "MakefjeU"
(1976)2 Lloyd'sRep.29). To γεγονός πουδεν αποκαλύφθηκε απότους ενάγοντες είναι αντικειμενικά ουσιώδες καιήτανγνωστό στους ενάγοντες.Δεν έχειανα φερθείστηνένορκοδήλωσηπουκατατέθηκεγιαυποστήρι- 15 ξητης αίτησης για την έκδοση του προσβαλλόμενου δια τάγματος. Ηπιθανήτουεπιρροήστηνάσκησητηςδιακριτικήςευ χέρειαςτουΔικαστηρίου είναιπολύ μεγάλη.Ημη αποκάλυψηδεν έγινε απόαβλεψία αλλά μόνο γιατηδιευκόλυνση τηςέκδοσης τηςάδειαςπουζητούσανοιενάγοντες. Αυτός είναι λόγος γιαεπιτυχίατηςκρινόμενης αίτη σης. Για τους πιο πάνωλόγους ηαίτηση(επιτυγχάνεικαι, ως εκ τούτου, δεν κρίνεται αναγκαίο να εξεταστούν οι άλλοιπροβαλλόμενοι λόγοι. Εκδίδεται διαταγήγια παραμερισμό του διατάγματος της 13ης Ιουνίου, 1990, μετοοποίοδόθηκεάδειαεπίδοσης εκτός της δικαιοδοσίας και παραμερισμό της επίδοσης στους εναγομένους αρ. 1. Οι καθ'ωνηαίτησηενάγοντες ναπληρώσουν ταέξοδα 30 τηςπαρούσαςαίτησης. Ηαίτησηεπιτυγχάνειμεέξοδα. 368 25