(1992)2 Μαρτίου.1992 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στής] ΕΠΙΤΟΙΣΑΦΟΡΩΣΙΤΗΝΑΓΓΗΣΗΤΩΝANGEO&COLTD,ΔΓ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΓΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ CERTIORARI. ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΙΣΑΦΟΡΩΣΙΤΗΝΑΓΠΚΗΝΥΠΟΘΕΣΗΥΠ'ΑΡ.5372/91 ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ (Αρ. 1) (Αίτηση Αρ. 4/92). Προνομιακά διατάγματα—Αίτηση για έκδοσηδιατάγματοςcertiorari — Παράλειψη αναφοράς στο σώμα της αίτησης τον λόγου για τον οποίο εζητείτο ηέκδοσητον διατάγματος καθώςκαι τηςσχε τικής νομικής πρόνοιας - Οδηγεί σε εξ νπαρχής ακνρότητα της αίτησης, 5 Σε αίτησηγια έκδοσηδιατάγματοςτης φύσεως certiorari ανα φερόταν ότι το διάταγμα εζητείτογια τους λόγους που εμφανί ζονταν στοεπισυνημμένοαντίγραφοτηςαίτησηςγιαάδειακατα χώρησης της παρούσας αίτησης.Στηνεν λόγω μονομερήαίτηση δεν αναφερότανο λόγος για τον οποίο εζητείτο η έκδοση του 10 διατάγματος ούτε η νομική πρόνοιαπάνω στην οποίαβασιζό ταν. Αναφορά γινότανμόνο στην ένορκηδήλωση που συνόδευε την αίτηση. Αποφασίσθηκε ότι: Η μη αποκάλυψη στο σώμα της αίτησης του λόγου για τον 15 οποίοεζητείτοη έκδοσητουεπίδικουδιατάγματοςωςεπίσηςκαι της σχετικής νομικής πρόνοιαςστην οποία βασιζότανη αίτηση μπορούσε να παρομοιασθεί με κλητήριο ένταλμα αγωγήςόπου εζητσυντο συγκεκριμένες θεραπείες χωρίς να αποκαλύπτεται βάση αγωγής στο σώμα του κλητηρίου. Η αναφορά των λόγων 20 στην ένορκη δήλωση δεν μπορούσε να θεραπεύσει το κενόαυτό διότι ηένορκηδήλωση αποτελεί απλώςμαρτυρίαγιαταγεγονό τα καιδεν είναι δυνατόναθεωρηθείσανμέροςτουσώματοςτης αίτησης. Η αίτηση απορρίφθηκε μεέξοδα 25 ως στερούμενη αντικειμένου. Υποθέσεις που αναφέρθηκαν: Γεωργιάδης,
(1992)ΙΑΛΛ. 298- 374 1 ΑΛΛ. Angeo &Co Ltd (Αφ. 1) L·reAeroporos
(1988)1CJJt. 302EUinas v.Republic
(1989)1CJJt. 17 Αίτηση. Αίτησηγια άδειατου Δικαστηρίου για καταχώρησηαί5 τησης για έκδοσηδιατάγματοςcertiorari αναφορικά μετην Υπόθεση Αρ. 5372/91 του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου Λευ κωσίας. Π.Πετράχης, γιατουςαιτητές. Π.Αγγελίδης, γιατους καθ'ωνη αίτηση. ΑΡΤΕΜΗΣ Δ., ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η παρούσα αίτηση για έκδοση Εντάλματος Certiorariκατα χωρήθηκε στις 8.1.92, αφού το Δικαστήριο έδωσε την. απαιτούμενηάδειαστις 30.12.91.Μετηναίτησηζητείταιη έκδοση διατάγματος "δια την μετακίνησιν εις τό Ανώτα15 τον Δικαστήριον της υποθέσεως Αρ. 5372/91 του Επαρ χιακούΔικαστηρίου Λευκωσίας μεταξύΕ.Ι. Παπαδόπουλλου Α.Ε. εξ Ελλάδος και ANGEO & CO LTD, εκ Λευκωσίας καιτηνακύρωσιντηςαποφάσεως του Εντίμου Επαρχιακού Δικαστού Λευκωσίας ΜιχαήλΦωτίου ημερο20 μηνίας 5.12.91 δια τους λόγους που εμφανίζονται εις το επισυνημμένον αντίγραφοντηςαιτήσεως διαάδειανκατα χωρήσεως της παρούσης αιτήσεως". Η απόφαση, της οποίας ζητούν την ακύρωση οι αιτητές ήταν σε αίτηση τους για απόρριψητης αγωγήςγια το λόγο ότι η καταχώ25 ρήση και/ήη συνέχιση της υπόθεσης ισοδυναμούσε μεκα τάχρησητης διαδικασίας του Δικαστηρίου. Ο Επαρχιακός Δικαστής που εκδίκασε την αίτηση την απέρριψε στις 5.12.91. 10 Όπως προκύπτει από την επιχειρηματολογία του ευ30 παίδευτουσυνηγόρου των αιτητώντόσο κατάτην εκδίκα ση της αίτησης για άδεια,όσο και κατάτην εκδίκαση της παρούσας αίτησης για έκδοση Εντάλματος Certiorari, ο λόγος που αιτούνταιτην ακύρωση της απόφασηςείναι το 375 Αρτεμης,Δ. Angeo&Co Ltd(Αρ. 1)
(1992)γεγονός ότι ο ΕπαρχιακόςΔικαστής δεν είχεδικαιοδοσία νατηνεκδικάσει,γιατίηυπόθεσηήτανΠλήρους Επαρχια κού Δικαστηρίου και εφόσο η αίτηση ήταν τέτοιας φύσης που δυνατόνα οδηγούσε στην απόρριψητης αγωγής στην ουσία της, θα έπρεπε να είχε εκδικασθεί και από τα δύο 5 μέλητου Πλήρους ΕπαρχιακούΔικαστηρίου. (Δέστε α.22 τουΠερίΔικαστηρίων Νόμου,1960.) Στην ένσταση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της άλλης πλευράς αναφέρει ότι ο εκδικάσαςΔικαστής δεν υπερέβη τις εξουσίες του και ότι η υπόθεση θα έπρεπε να είχε 10 προσβληθεί με έφεση. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης, όμως, επιπρόσθετα υπέβαλε στο Δικαστήριο μεταξύ άλλων ότι η παρούσα αίτηση θα έπρεπε να θεωρηθεί ως άκυρη, γιατί σε αυτήδεν αναφερότανη νομική ή διαδικα στική πρόνοια με βάση την οποία θα μπορούσε το Δικά- ^ στήριο να εκδώσει το αιτούμενο ένταλμα, αλλά ούτε και φαινόταν ο λόγος, στο σώμα της αίτησης,για το οποίο οι αιτητές ζητούσαντην ακύρωσητης απόφασης. Σε απάντηση, ο συνήγορος των αιτητών υποστήριξε πως η υιοθέτηση των λόγων που αναφέρονταν στην ex- 20 parte αίτηση για άδεια, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που την υποστήριζε,αποκάλυπταν το λόγο. Το σχετικό μέρος της ένορκης δήλωσης περιέχεται στην παράγραφο 6πουαναφέρειταακόλουθα: 25 "Με συμβουλεύει ο δικηγόρος των εναγομένων και πιστεύω ακραδάντως ότι δεδομένου ότι η υπόθεσις αυτή ανήκει εις την δικαιοδοσίαν του Πλήρους Επαρ χιακού Δικαστηρίου και δεδομένου ότι η αίτησις αυτή δεν περιλαμβάνεται εις εκείνας πουδύναταιένας δικά- 30 στης να επιληφθή μόνος του συμφώνως του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 ως τούτο ετροποποιήθη ο Έντιμος Δικαστής κ. Φωτίουδεν είχεδικαιο δοσία να ακούση και νααποφασίσηεπί της εν λόγω αι τήσεως και έτσι η εν λόγω απόφασις δέον όπως 35 ακυρωθή". 376 1 ΑΛΛ Angeo&CoLtd(Αρ.1) Αρτεμης,Α. Επειδή το θέμα τούτο δυνατόν να είναι αποφασιστικής σημασίας γιατην έκβασητηςπαρούσαςαίτησης,θατοεξε τάσωπροτούυπεισέλθω στην ουσία της. Μία απλή ανάγνωση της ex-parle αίτησης καθιστάφα5 νερόν ότι ούτε στο σώμα της αίτησης εκείνης αναφέρεται ο λόγος που οι αιτητές ζητούν την έκδοση εντάλματος Certiorari και το θέμα που προκύπτει είναι κατά πόσο η αναφορά του λόγου στην ένορκη δήλωσηείναι δυνατόν να θεωρηθεί ως λόγος που περιέχεται στην ίδια την αίτηση. 10 Κατάτηνκρίση μου,οι λόγοι πάνωστους οποίους βασίζε ται μία αίτησηπρέπει να αναφέρονταιστο σώμα της ίδιας της αίτησης, η δε ένορκη δήλωση αποτελεί απλώς μαρτυ ρία για τα γεγονότα που αποδεικνύουν το βάσιμο των λόγων αυτών. Έτσι, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι μιά 15 τέτοια μαρτυρία που περιέχεται στην ένορκη δήλωση δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ως μέρος του σώματος-της αί-. τησης. Το ερώτημα που θα πρέπει τώρα ν'απαντηθεί είναι κατά πόσο η αποτυχία των αιτητών να αναφέρουν το 20 λόγο για τον οποίο ζητούν την έκδοση του Εντάλματος καθώς και τη σχετική νομική πρόνοια στο σώμα της αίτη σης,οδηγεί στην εξ υπ'αρχής ακυρότητατης αίτησης. Η αποτυχία αυτή των αιτητών να αποκαλύψουν το λόγο για τον οποίο ζητούν την ακύρωση της απόφασης 25 του ΕπαρχιακούΔικαστηρίου, μπορεί ναπαρομοιασθεί με κλητήριο ένταλμα αγωγής όπου ζητούνται συγκεκριμένες θεραπείες χωρίς όμως να αποκαλύπτεται βάση αγωγής στο σώμα του κλητηρίου. Μιά τέτοια αγωγή θα οδηγούσε για το λόγο αυτό στην απόρριψη της. Έτσι, κατά την 30 κρίση μου, κατ' αναλογία στο ίδιο αποτέλεσμα πρέπει να καταλήξει καιηπαρούσααίτηση. Σε τελευταία απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Λεύχος Γεωργιάδης,
(1992)1 Α.Α.Δ. 298) τονίζεται από τον Γ. Πική, Δ., ότι η διαδικασία αίτησης για την έκδοση 35 Προνομιακού Εντάλματος υπόκειται στους δικονομικούς κανόνες που διέπουν την έκδοση ανάλογων διαταγμάτων 377 / Αρτέμιε,Δ. Angeo&CoLtd(Αρ. 1)
(1992)στο Ηνωμένο Βασίλειο(InreAeroporosandOthers
(1988)1 GLR, 302καιBHnasv.Republic
(1989)1 CL.R. 17),και παράλειψη συμμόρφωσης μεταπροαπαιτούμεναγια την έγερσητης διαδικασίαςκαθιστάτοαίτημαπρος το Δικάστήριο άνευ αντικειμένου. Συναφώς στην πιόπάνωαπό- ^ φάσηαναφέρονταιταακόλουθα: "Οπροσδιορισμός τουλόγου γιατονοποίοεπιζητεί ται ηέκδοση προνομιακού εντάλματος συνιστά το ου σιωδέστερο στοιχείο της αίτησης. Ηπαροχήάδειαςγια - Q υποβολήαίτησηςγιατηνέκδοσηπρονομιακούεντάλμα τος είναι συνυφασμένη με τους λόγους για τους οποίους επιδιώκεται καισυναρτάται με αυτούς.(Βλ. ΑίτησηΠανίχουΕυθυμίου,Αίτηση 33/87, εκδόθηκεστις 3.1.90, αποφασίστηκε στις 3.1.90 καιθα δημοσιευθεί στο
(1990)1 Α.Α.Δ.,καιΑίτηση Σταυρή Θεοδούλου,Αί- \ζ τηση 96/90, εκδόθηκε στις 27.9.90 καιθα δημοσιευθεί στο
(1990)1 Α.Α.Δ.)." Ως εκτούτου, καταλήγωότισαναποτέλεσμα των πιό πάνω, δενθεμελιώνεται τοβάθρογιατηνάσκηση της δι καιοδοσίαςπουπαρέχειτοάρθρο155.4τουΣυντάγματος, 20 γιατίόπωςτονίζεταικαιστηνπιόπάνωαπόφαση,ολόγος για τονοποίο επιδιώκεται η έκδοσηΠρονομιακού Εντάλ ματος συνιστά σεσυνδυασμό μετην αιτούμενη θεραπεία το επίδικοθέματηςδιαδικασίας. Κάτω από τοφως τωνπιόπάνω ηπαρούσα αίτηση25 απορρίπτεται μεέξοδασεβάροςτωναιτητών ως στερού μενηαντικειμένου. Ηαίτησηαπορρίπτεταιμεέξοδα. 378