I JULΑ. 5 Μαρτίου;1992 ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΔΙΚΑΓΓΗΡΙΟ [Α.Ν. ΛΟΙΖΟΥ.Π..ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ.ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ/στίς] ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Εφεσείων-Καθ'ου ηΑίτηση, ν. ΜΙΡΑΝΓΑΣ ΣΙΔΕΡΑ, Εφεσίβλητης-Αιτήτριας. (ΈφεσηΑρ. 7). Οικογενειακό Δικαστήριο — Αίτηση για παρακοή δικαστικού διατάγ ματος πον καταχωρήθηκε σύμφωνα με τους περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικούς Κανονισμούς, 1990— Δεν εμπίπτει στον όρο "αγωγή" στο άρθρο 2-των περί ΔικαστηρίωνΝόμων και στην Δ.1, κ2 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. 10 *e 1 J 20 Έφεση — Προθεσμία για καταχώρηση έφεσης— Είναι 14 ημέρες σε περιπτώσεις όπου η απόφαση εκδόθηκεσε οποιαδήποτε διαδικα σία πον δεν αποτελεί αγωγή — Δ.35,κ.2 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, Σε αίτησηγια παρακοήδικαστικούδιατάγματοςπουχαταχω ρήθηχεσύμφωναμε τουςπερί Οικογενειακών ΔικαστηρίωνΔιαδι καστικούς Κανονισμούς, 1990, το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάονάκας αποφάσισε ότι ο εφεσείων ήταν ένοχος-παρακοής διατάγματος. Εναντίοντης απόφασηςαυτήςασκήθηκεη παρούσα έφεση σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 14 ημερών αλλά μι κρότεροτων42 ημερών απότηνημερομηνίαέκδοσης της πρωτόδι κηςαπόφασης.Κατάτηνακρόασηεγέρθηκεπροδικαστικήένσταση ότι η έφεση ήταν εκπρόθεσμη διότι η διαδικασίαστην οποία είχε εκδοθεί ηπρωτόδικηαπόφασηδεν αποτελούσε "αγωγή" σύμφωνα μετον ορισμό του όρου στην Δ.35, κ.2 των θεσμών Πολιτικής Δι κονομίας, και κατάσυνέπεια έπρεπενα είχε καταχωρηθείμέσα σε 14ημέρες απότηνέκδοσητηςπρωτόδικης απόφασης. Αποφασίσθηκε ότι: *_ £5 on Η αίτηση για παρακοήπου καταχωρήθηκεδυνάμει των πεοί Οικογενειακών Δικαστηρίων Διαδικαστικών Κανονισμών, 1990, δεν ενέπιπτε στον όρο "αγωγή"σύμφωνα με το άρθρο2 των περί Δικαστηρίων ΝόμωνκαιτηςΔ.1,κ.2 των θεσμών ΠολιτικήςΔικο νομίας και κατάσυνέπεια,σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.35, κ.2 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας,η έφεση έπρεπε να είχε καταχωρηθεί μέσα σε 14 ημέρες αποτην έκδοση της πρωτόδικης από φασης. Η έφεσηαπορρίφθηκε σαν εκπρό θεσμηχωρίςδιαταγή για έξοδα. 379 Παπαχρυσοστόμουν.Σιδερά
(1992)Προδικαστικήένσταση. Προδικαστικήένστασηεκμέρουςτηςεφεσίβλητης ότι η έφεση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα κατά παράβαση της Δ. 35 Κ. 2 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. 5 Γ.Παπαθεοδώρου,γιατονεφεσείοντα. Λ.Παπαχρνσοστόμον,γιατηνεφεσίβλητη. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π. ανάγνωσε την απόφαση τουΔικαστη ρίου. Κατάτηνέναρξητηςακροάσεωςτηςεφέσεως αυτής 10 ηγέρθηκε απόμέρουςτης εφεσίβλητης ένστασηότι η έφεση αυτήκαταχωρήθηκεεκπρόθεσμακατάπαράβαση τωνδια τάξεων της Διαταγής 35 Κανόνας 2, των Περί Πολιτικής Δικονομίας ΔιαδικαστικώνΚανονισμών,ο οποίοςεις ότι έχει σχέση με τα σημεία που εγείρονται στην παρούσα 15 έφεση,προβλέπει ότι"... καμιάέφεση εναντίον οποιουδή ποτε ενδιάμεσου διατάγματος,είτεεναντίον διατάγματος, είτετελικούείτεενδιάμεσου,σεοποιοδήποτεθέμαπουδεν αποτελεί αγωγή,θαασκείται μετάτηνπάροδοδεκατεσσάρωνημερών,..." Η εφεσιβληθείσα απόφασηεκδόθηκε στις 10 Ιουλίου, 1991 και ηέφεσηκαταχωρήθηκεστις 21Αυγούστου,
- Εάν, δηλαδή,η προβληθείσα θέση της εφεσίβλητης είναι ορθή,η έφεσηαυτήέχεικαταχωρηθείμετάτηνπάροδοτων δεκατεσσάρων ημερών πουπροβλέπει ο πιο πάνωΚανό- 25 νας. Τασχετικά γεγονότα είναι ότι το ΕπαρχιακόΔικαστή ριο Λάρνακαςεξέδωσεστις 17Ιουλίου, 1990, ειςδιαδικα σία ενώπιον του διάταγμααναφορικάμε τη φύλαξητων δύο ανηλίκων τέκνων των διαδίκωνκαι την επικοινωνία 30 τωνγονέων μεαυτά. Από της εκδόσεως της αποφάσεωςεκείνης συνεστήθη 380 1ΑΛΛ. 5 Παπαχονσοστόμουν.ΣιΑερά Α.ΛοΤζου,Πρ. το Οικογενειακό Δικαστήριο μετά την τροποποίηση του άρθρου 111τουΣυντάγματοςαπό τονΠερίΤροποποιήσε ως του ΣυντάγματοςΝόμο του 1989 (Νόμος αρ. 95 του 1989) καιτο ΝόμοΠερί Οικογενειακών Δικαστηρίων του 1990 (Νόμος αρ. 23 του 1990) και η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου στον τομέα αυτό του Δικαίου ανατέθηκεστοΟικογενειακόΔικαστήριοπουιδρύθηκε δυ νάμειτουΝόμουαυτού. Σαν αποτέλεσμα αυτήςτης μεταθέσεως τωνδικαιοδο10 αιώνη αίτησηγιαπαρακοή τουπιοπάνωδικαστικού δια τάγματος καταχωρήθηκε στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακος στη Δικαιοδοσία Κηδεμονίας (Γονικής Μέρι μνας). Με τηναίτησηαυτή εζητείτοησύλληψη,φυλάκιση, επιβολήπροστίμου ήηκατάσχεσητηςπεριουσίαςτου εφε** σείοντα λόγω μησυμμόρφωσης του προς τη διαταγή του Δικαστηρίου της 17 Ιουλίου, 1990 του Επαρχιακού Δικα στηρίουΛάρνακαςστηνΑίτησηΑρ.13/
- Ηδιαδικασία ηοποία οδήγησε στην έφεσηαυτή άρχι σε, σύμφωνα με τους Περί Οικογενειακών Δικαστηρίων 20 Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1990 πουθεσπίστηκαν για τη ρύθμιση της λειτουργίας του ΟικογενειακούΔικα στηρίου,μεαίτησηκατάτονκαθορισμένοστους σχετικούς κανονισμούςτύπο. Είναι φανερόότι ηδιαδικασία αυτήδεν εμπίπτει στον 25 όρο "αγωγή"όπως ορίζεται στο Αρθρο2 του περίΔικα στηρίων Νόμουτου 1960 και στονπερίΠολιτικήςΔικονο μίας Διαδικαστικό Κανονισμό, Διαταγή 1, Κανόνας 2, στονοποίοοόρος "αγωγή"σεόσηέκτασηέχεισχέση μετο θέμαπου εγείρεται στην έφεσηαυτή,ορίζεται ότι "σημαί30 νει πολιτική διαδικασία με αφετηρίακαι έκδοσηκλητηρίουεντάλματοςή μετέτοιο άλλοτρόποόπωςπροσδιορί ζεταιαπό νόμοήδιαδικαστικόκανονισμό..." Έχονταςκατάνουτα πιοπάνωκαταλήξαμεστοσυμπέ ρασμαότι ηδιαδικασίαενώπιοντουΟικογενειακούΔικα35 στηρίου Λάρνακαςπουαφορά ηπαρούσαέφεση δεναπο τελεί τίποτε περισσότερο παρά αίτηση για εκτέλεση της 381 Α. ΛοΤζου,Πρ. Παπαχρνσοστόμου ν.Σιδερά
(1992)προϋπάρχουσας αποφάσεωςπουεκδόθηκε τελεσίδικα από το ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας καιότιη Διαταγή35 Κανόνας2 ηοποίααναφέρεται"σε οποιοδήποτε θέμαπου δεν αποτελεί αγωγή" (in any matter not being an action) εφαρμόζεται στις περιπτώσεις αυτές στις οποίες ζητείται j διά αιτήσεως ηεκτέλεση αποφάσεως άσχετα από τουεάνη διαταγήγια καταφρόνηση του Δικαστηρίου, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, είναι,τελεσίδικη σεότι αφοράτην αίτηση μετηνοποίαεζητήθηκεη έκδοσητης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους βρίσκουμε ότι η ίο έφεση καταχωρήθηκε μετάαπότηνπάροδοτης καθορισμέ νης προθεσμίας των δεκατεσσάρων ημερών και επομένως εκπρόθεσμα καισαντέτοιααπορρίπτεται. Κάτω όμως από τις περιστάσεις δεν γίνεται διαταγή για έξοδα. Ηέφεσηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 382 15